[FIC] Hiddlesworth [ThorXLoki]#1 I am not Loki

ฟิคเรื่องนี้เป็นเพียงจิตนาการของผู้แต่ง

หรืออาจจะเป็นฟิคชั่นที่แปลมา

ไม่ได้มีเจตนาจะทำให้ตัวละครเสื่อมเสียใดๆทั้งสิ้น

 อ่านเพื่อความบันเทิง นะแจ๊ะ

My Tumblr : http://jrashiddlesworth.tumblr.com/

FB : https://www.facebook.com/yujean.rasmason

Twitter : https://twitter.com/YuJeanN

Exteen : http://rasmason2.exteen.com

Page : https://www.facebook.com/hiddlesworthfangirl?ref=hl

Wordpess : http://jrasmason.wordpress.com

C : Thor X Loki

R : M

G : Romantic

L : Thai

W : Yujean Rasmason

********************************

 

 

 

ชายหนุ่มร่างกายสูงใหญ่กำยำในชุดรบพร้อมออกศึกกำลังมองหาสิ่งที่เขากำลังตามหาอยู่ ใช่…น้องชายของเขาที่หายตัวไปเมื่อสองอาทิตย์ก่อนและไม่มีใครรู้ว่าเขาอยู่ไหน ยกเว้นเขา…เจ้าของผมสีทองยาวลงมาประบ่าขยับตัวเพื่อหลบหลีกสิ่งกีดขวางขณะมองดูห้องนอนตรงหน้าอย่างจับผิด ตามที่เขาได้ยินมาจากเทพแห่งความตาย หญิงสาวคนสนิทของโลกิ นางบอกว่าน้องชายของเขามาอยู่บนโลกมนุษย์ และไม่อยากจะเชื่อว่าโลกิจะกล้าหนีมายังโลกที่เจ้าตัวเกลียกนักเกลียดหนา ไม่รู้ว่าคิดอะไรอยู่กันแน่ถึงมาทีนี้โดยไม่บอกใครทำให้ท่านแม่เป็นห่วงจนเขาต้องรีบออกตามหาเจ้าน้องชายตัวดีแบบนี้ ยิ่งคิดแล้วมันก็ยิ่งหน้าโมโหเข้าไปใหญ่กับนิสัยรักสันโดดของโลกิ เขาเหลือบมองดูของตกแต่งที่พักอาศัยอย่างที่มนุษย์โลกส่วนใหญ่มี มันทำให้เขาเริ่มไม่แน่ใจว่าโลกิคิดอะไรอยู่กันแน่ถึงได้มาอยู่ในที่แบบนี้ แต่สิ่งที่ดูเป็นโลกิก็คงจะเป็นหนังสือที่มีมากเหมือนห้องนอนของเจ้าตัว

 

มือหยาบแข็งแรงเอื่อมออกไปคว้าลูบบิดประตูให้เปิดออกช้าๆเข้าสู่ห้องนอนของเป้าหมายของเขา ดวงตาคมกริบเหลือบมองไปยังห้องน้ำที่เขาได้ยินเสียงอาบน้ำทันที จนทำให้อดคิดไม่ได้ว่าเจ้าตัวดูจะใจเย็นเกินไปแล้วในยามที่ทำให้ท่านแม่เป็นห่วงมากขนาดนี้ คิดได้ดังนั่นเขาจึงเดินเข้าไปใกล้แต่ไม่ได้ส่งเสียงอะไรออกไปเพราะรู้ดีว่าหากโลกิรู้ว่าเขามาละก็อาจจะหนีไปอีกและนั่นทำทำให้เสียเวลาในการตามหาตัวมากๆ เขาจึงเลือกที่จะยืนอยู่นิ่งๆในเงามืดรออีกฝ่ายให้ออกมาจากห้องน้ำ

 

สายตาคมกริบสีฟ้าลืมขึ้นทันทีเมื่อได้ยินเสียงน้ำเงียบลงไปตามด้วยเสียงขยับตัวของเป้าหมาย เสียงฮัมเพลงที่ทำให้เขาชะงักลงเล็กน้อยเพราะไม่เคยได้ยินโลกิร้องเพลง…ด้วยทำนองที่แปลกขนาดนี้ ไม่ใช่อย่างที่เขาเคยแอบได้ยินที่แอสการ์ต มันทำให้เขากำอาวุธคู่ใจแน่นมากกว่าเดิม และเมื่ออีกฝ่ายก้าวออกมาจากห้องน้ำเขาก็รีบกระโจนเข้าใส่อีกฝ่ายทันที ทำให้เห็นว่าใบหน้าหวานขาวเนียนของโลกิแสดงความตกใจออกมาอย่างเห็นได้ชัด แต่กว่าอีกฝ่ายจะได้ทำอะไรเขาก็อัดร่างเล็กๆนั่นติดกำแพงจนได้ยินเสียงครางหวานดังออกมาเพราะความเจ็บ..และนั่นก็ทำให้เขาแปลกใจอีกเรื่องหนึ่งว่าทำไมโลกิถึงเจ็บเพียงแค่แรงเพียงเล็กน้อยของเขา

 

“เจ้าทำให้ท่านแม่เป็นห่วงมากน่ะโลกิ! เจ้าโตขนาดนี้แล้วทำไมถึงยังชอบก่อเรื่องอยู่เรื่อย”เขาคำรามใส่อีกฝ่ายทั้งที่มือหนึ่งก็บีบลำคอขาวของชายหนุ่มตัวเล็กตรงหน้าไว้แน่นติดกำแพง ทำให้เขาพึ่งสังเกตุเห็นว่ามือเล็กๆขาวเนียนนั่นพยายามรั้งมือเขาออกอย่างทรมาณจนเขาต้องรีบคลายมือออกในทันทีเพราะความไม่แน่ใจว่าเขาออกแรงมากเกินไปหรือเปล่า

 

“คริส?? คริส!!!?? นายทำอะไรของนาย??”เขาขมวดคิ้วแน่นเมื่อได้ยินเสียงหวานเอ่ยชื่อชายอื่นออกมาจนความโกรธเล่นวาบขึ้นมาแวบหนึ่ง นั่นทำให้เขาออกแรงพลักอีกฝ่ายติดกำแพงมากยิ่งขึ้นอย่างไม่แน่ใจ

 

“เจ้าเลิกเล่นได้แล้วโลกิ กลับแอสการ์ตกับข้า”เขาแยกเขี้ยวใส่น้องชายตัวดี นั่นทำให้ใบหน้าหวานสะบัดหลบเล็กน้อยราวกับพยายามหายใจเอาอากาศเข้าปอด นั่นทำให้เขาได้มีโอกาศสำรวจใบหน้าหวานนั่นดีๆอีกครั้งเป็นโลกิที่ตัดผมสั้นสีน้ำตาลเข้มพร้อมกับดวงตาสีเขียวสวยที่เขาชอบมอง มันไม่ได้มีเววดื้อรั้นเอาแต่ใจ แต่กลับเต็มไปด้วยความหวาดหวั่นและสับสน ทั้งยังร่างกายที่ดูจะเล็กลงไปนิดหน่อยเมื่อเทียบกับก่อนหน้านี้ แถมยังอยู่ในผ้าเช็ดตัวสีขาวผืนเดียวจนเขาเริ่มไม่เข้าใจจริงๆแล้วว่าปกติโลกิที่เสกอะไรก็ได้ทำไมถึงไม่ยอมเสกเสื้อผ้าของตัวเองมาเสียที

 

“คริส…ได้โปรด…ฉันหายใจไม่ออก”เขาใจกระตุกวูบขึ้นมาเมื่อได้ยินเสียงหวานเอ่ยขอร้องเป็นครั้งแรก พร้อมกับดวงตาสีสวยที่คลอไปด้วยน้ำตากับแรงบีบเพียงเล็กน้อยที่มือหยาบของเขา บางอย่างมันทำให้เขารีบปล่อยมือจากลำคอขาวๆของอีกฝ่ายทันที และนั่นทำให้โลกิแทบจะล้มลงไปบนพื้นแต่เพราะเขาเอื่อมมือออกไปคว้าอีกฝ่ายไว้ได้ทันทำให้ร่างสูงโปร่งนั่นเกาะท่อนแขนเขาไว้แน่น

 

“โลกิ..เจ้าป่วยหรือ?”เขาเสียงถามออกไปอย่างไม่แน่ใจ ลืมเลือนความโกรธที่มีต่อน้องชายไปเสียหมดเมื่อเห็นว่าโลกิดูอ่อนแอมากขนาดนี้ ซึ่งคำถามนั่นทำให้คนในอ้อมกอดของเขาตวัดสายตาขึ้นมามองอย่างไม่พอใจเล็กน้อย

 

“โอเคคริส…นายจะช่วยอธิบายได้ไหมว่าทำไมนายถึงเข้ามาในบ้านฉันด้วยชุดธอร์เต็มยศแบบนี้ แถมยังมาบีบคอฉันอีก รู้ไหมว่าเมื่อกี่มันเจ็บมากแค่ไหน”เขารั้งเอวอีกฝ่ายให้ยืนดีๆ ขณะที่ประมวลสิ่งที่น้องชายเขาพูดไปด้วย

 

“บุรุษคนนั่นเป็นใครกัน ใยเจ้าถึงเรียกหาแต่มันโลกิ”เขาพูดออกมา

 

“อะไรน่ะ?”น้องชายเขาอ้าปากค้างเล็กน้อย ซึ่งชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ก็ทำเพียงแค่เดินเข้าไปใกล้และนั่นทำให้น้องชายเขาถอยหนีจนติดกำแพง

 

“โอเคๆคริส อย่าทำอะไรฉัน…มันเจ็บมากนะตอนที่นายบีบคอฉัน”เขาขบกรามแน่นเมื่อรู้สึกถึงมือเรียวที่ดันหน้าอกเขาไว้ไม่ให้เขาเข้าใกล้อีกฝ่าย

 

“ข้าไม่มีวันทำร้ายเจ้าโลกิ ข้าไม่เคยต้องการทำให้เจ้าเจ็บ”ธอร์พูดเสียงเข้ม

 

“ได้…และช่วยเลิกเรียกฉันว่าโลกิได้ไหมคริส ฉันยังไม่เข้าใจว่านายเล่นอะไรแต่ขอให้หยุดซ่ะ ฉันตามไม่ทัน”เขาหรี่ตามองอีกฝ่ายที่เหมือนกับขอร้องอะไรบางอย่าง และเขาไม่เข้าใจ

 

“แล้วจะให้ข้าเรียกเจ้าว่าอะไร เจ้าชื่อโลกิ บุตรแห่งโอดิน และข้าก็เรียกเจ้าโลกิมาตั้งแต่เจ้ายังนอนอยู่ในเปล”เขาเห็นอีกฝ่ายก้มหน้าลงต่ำราวกับพยายามคิดอะไรบางอย่าง

 

“เรียกว่าทอมเหมือนเดิมนั่นและดีแล้วคริส ฉันรู้ว่านายจริงจังในการซ้อมบทแต่อย่างน้อย…เว้นเวลานี้แปปหนึ่งน่ะ”ชายหนุ่มพยายามยิ้มให้เพื่อนสนิทผมทองตัวใหญ่ตรงหน้า หวังให้คริสใจเย็นลงบ้าง เพราะตอนนี้เขาแทบจะสติแตกอยู่แล้ว หลังจากอาบน้ำเสร็จพอออกมาก็มาเจออะไรแบบนี้ เขามั่นใจว่านี้เป็นคริสแน่นอนล้านเปอร์เซน แค่มีบางอย่างที่เปลี่ยนไป ดวงตาสีสวยทีดูดุดันและแข็งกร้าน ต่างกับดวงตาใส่อบอุ่นและอ่อนโยนของคริสทั่วๆไป แถมยังร่างกายกำยำที่เขามั่นใจว่าดูตัวใหญ่ขึ้น ทั้งยังเรียวแรงที่เยอะขึ้นมากผิดปกติจนเขานึกว่าตัวเองจะคอหักตายไปแล้วเมื่อกี้นี้และ…คำพูดแปลกๆพวกนี้อีก

 

“ทอม? นี้เจ้าเล่นตลกอะไรอยู่กันโลกิ แค่นี้เจ้าก็ทำให้ท่านพ่อและท่านแม่เป็นห่วงมากพอแล้ว เจ้าปิดบังตัวเองทำไม รู้ไหมว่าข้าต้องเสียเวลาไปคุยกับเดทเพื่อหาว่าเจ้าอยู่ไหน”เขาขยับหลบอีกฝ่ายด้วยสัญชาติญานป้องกันตัวในยามที่คริสขยับเข้ามา และนั่นทำให้อีกฝ่ายหยุด

 

“ทำไมเจ้าต้องทำราวกับว่าหวาดกลัวว่าข้าจะทำร้ายเจ้าโลกิ”เขาอยากจะถลึงตาใสอีกฝ่ายจริงๆที่ไม่ได้สังเกตุเลยว่าตอนนี้เขาอยู่ในชุดแค่ผ้าเช็ดตัวพื้นเดียว แถมยังรู้สึกเหมือนถูกคุกคามมากขึ้นไปอีกเมื่ออีกฝ่ายท่าทางราวกับพวกนักรบเลือดร้อนที่ควบคุมแรงของตัวเองไม่ได้

 

“แล้วนายไม่ได้จะทำร้ายฉันหรือไงคริส นายทำอย่างกับว่าถ้าฉันขยับตัวนิดเดียวนายจะถลาเข้ามาหันคอฉัน ขอร้องล่ะช่วยเลิกแสดงท่าทางคุกคามแบบนี้ได้ไหม มันน่ากลัวน่ะ”ทอมบอกอย่างอ่อนใจ และเหมือนมันจะได้ผลเมื่อคริสดูจะอ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด พร้อมกับร่างกายใหญ่โตที่ขยับถอยหลังออกห่างจากเขา

 

“ข้าขอโทษที่ทำให้เจ้ากลัว โลกิ”เขากลืนน้ำลายเฮือกเมื่อได้ยินเสียงทุ้มต่ำของอีกฝ่ายพูด พร้อมกับพยักหน้าให้นิดๆ

 

“จะเป็นไรไหมหากเอ่อ…ฉันขอแต่งตัวก่อน นายไปนั่งรอตรงนั่นก็ได้”ธอร์หันไปมองตามมือเรียวขาวที่ชี้ไปที่เก้าอี้นวมสีเทาเข้มอย่างดีที่ตั้งอยู่ห่างออกไป และเขาก็เดินไปนั่งแต่โดยทีขณะที่วางอาวุธคู่ใจของเขาไว้ข้างๆ ใบหน้าคมมองตามคนที่เดินตรงไปยังตู้เสื้อที่อยู่ห่างออกไป

 

เขารู้ตัวว่าสายตาที่เขาใช่มองร่างกายขาวผ่องของน้องชายเขาเองดูจะอันตรายมากไปเสียหน่อย แต่เขาก็ยังลอบมองแผ่นหลังขาวเขียนไล่ลงมายังเอวสอบเพียวของอีกฝ่าย เขาคิดคว่าโลกิดูจะขาวกว่านี้ในตอนที่อยู่ที่แอสการ์ต บางทีเพราะอากาศบนโลกถึงทำให้ผิวขาวๆระเรื่อขึ้นมาเล็กน้อยราวกับสีลูกพีส แม้เขาจะชอบที่โลกิผิวขาวราวกับเกล็ดหิมะ แต่เมื่อมีผิวแบบนี้มันก็ดูงดงามไปอีกแบบ และความคิดนั่นทำให้เขาแส่หน้าหนีเล็กน้อยเมื่อสายตากลมโตหันมามองเขา ในขณะที่เจ้าตัวแต่งตัวอยู่เงียบๆ เขาแอบมองสำรวจโดยรอบเพื่อคิดหาสาเหตุว่าทำไมโลกิถึงดูเปลี่ยนไป ดูอ่อนแอลง ดูนอบน้อมมากขึ้น…และดูสนใจเขามากขึ้น ทั้งที่ปกติเจ้าตัวจะพูดจาแดกดันเขา ไล่เขาไปให้พ้นและอีกมากมายที่เขาเกลียดมันที่สุด เขารักโลกิมากและเขาเสียใจที่น้องชายของเขาเกลียดเขา

 

“ทำไมเจ้าถึงแอบมาทีนี้โลกิ”เสียงทุ้มถามออกไปเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายแต่งตัวเสร็จแล้ว ด้วยเสื้อเชิ้ตสีขาวและกางเกงขายาวสีดำ และนี้ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจที่ทำไมโลกิไม่ยอมแต่งตัวในชุดแบบที่เจ้าตัวชอบ เพราะยิ่งแต่งตัวเหมือนพวกมิตการ์ตมันยิ่งทำให้ร่างกายของชายหนุ่มดูตัวเล็กลงไปอีก และคำถามของเขาทำให้อีกฝ่ายหันมา

 

“ยังไม่เลิกอีกหรือคริส? แล้วนายมีถ่ายหรือถึงได้แต่งตัวมาขนาดนี้ ช่างแต่งหน้าไม่ว่าเอาหรือที่นายแอบออกจากโรงงถ่ายมา ทั้งชุดธอร์แบบนี้”เขาจ้องอีกฝ่ายนิ่งพยายามทำความเข้าใจกับมุขของน้องชายเขา ซึ่งนั่นทำให้โลกิถอนหายใจออกมายาวและเดินมานั่งใกล้ๆกับเขา

 

“คริส เลิกเล่นเถอะ…ฉันไม่เจอนายมาเกือบสองอาทิตย์แล้ว พอเจอกันนายก็มาแกล้งฉันแบบนี้เนี่ยน่ะ”เขาเห็นโลกิหัวเราะออกมาเบาๆ และมันทำให้เขาอดเลิกคิ้วไม่ได้เพราะคนอย่างโลกินะหรือจะยอมหัวเราะ…ต่อหน้าเขา และเขาไม่เข้าใจเหตุผลว่าทำไมเจ้าตัวถึงชอบว่าท่าตลอดเวลาทั้งที่เวลายิ้มมันดูดีมากจริงๆ

 

“ข้าไม่ใช่คริส แม้ข้าไม่รู้ว่าบุรุษที่เจ้าเรียกหามันเป็นใคร แต่ข้าไม่ใช่มันแน่นอน น้องชายข้า”เขาพูดเสียงกร้าวกว่าปกติราวกับต้องการให้โลกิหยุดเรียกชื่อผู้ชายคนอื่นต่อหน้าเขา

 

“โอเค…งั้นบอกมาว่านายเป็นใคร”เขาเห็นโลกิหลี่ตามองเขาขณะอมยิ้มนิดๆ

 

“ข้านามว่าธอร์ เป็นบุตรแห่งโอดิน จากแอสการ์ตเทพเจ้าแห่งสายฟ้า…พี่ชายของเจ้าโลกิ”ร่างสูงใหญ่พูดออกมา ซึ่งนั่นทำให้ทอมเบ้ปากเล็กน้อย

 

“ฉันไม่ใช่โลกิ…ฉันชื่อทอม ชื่อเต็มคือโทมัส วิลเลียม ไฮเดสตัล…อาชีพนักแสดงมาจากอังกฤษ…และนายคือคริส คริสโตเฟอร์ แฮมสเวิลธ์ นักแสดงเหมือนกันมาจากออสเตเรีย ไม่ใช่ธอร์”เขานึกฉุนขึ้นมาที่ยังคงเห็นอีกฝ่ายล้อเล่นในเรื่องไม่เป็นเรื่อง ทำให้ร่างสูงใหญ่ลุกขึ้นอย่างรวดเร็วจนโลกิตกใจ ตามด้วยมือหยาบแข็งแรงที่คว้าออกไปยังคอเสื้อของชายหนุ่มและดึงให้อีกฝ่ายลอยติดมือขึ้นมา

 

“เลิกเล่นไร้สาระโลกิ เจ้า…คือบุตรแห่งโอดิน น้องชายแห่งข้า ไม่ใช่ชาวมนุษย์พวกนั่น ข้าทนฟังมามากพอแล้ว กลับบ้านกับข้า”เขาอดแปลกใจไม่ได้ในยามที่เห็นน้องชายของตนแสดงสีหน้าหวาดหวันออกมาอย่างเต็มที

 

“คริส!!!!! ถ้านายไม่หยุดพยายามจำทำร้ายฉัน ฉันจะโกรธแล้วไล่นายออกไปจริงๆน่ะ นายไม่เข้าใจหรือไงว่ามันเจ็บ!”เขารีบปล่อยมือทันทีเมื่อได้ยินอีกฝ่ายบอก ทั้งยังไม่แน่ใจว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่

 

“ขอละ ถ้านายยังเป็นแบบนี้…อย่ามาใกล้ฉัน”เขารู้สึกผิดขึ้นมาทันทีเมื่อเห็นชายหนุ่มรีบถลาออกห่างจากเขา และเขาไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น ทั้งๆที่ผ่านมาโลกิไม่เคยพูดเลยแม้แต่น้อยเวลาที่เราทะเลาะกันว่าเขาทำให้โลกิเจ็บ

“คริส…ไม่สิ ธอร์ ฟังน่ะ…ฉันไม่ใช่โลกิ ฉันเป็นนักแสดง และตอนนี้นายทำให้ฉันกลัวมากๆแล้วรู้ไหม ฉันไม่รู้ว่านายเข้ามาในบ้านฉันได้ยังไง แถมยังพูดจาอย่างกับธอร์จริงๆ แถมนายก็ยังแรงเยอะมากขนาดนี้ เล่นยามาหรือ? หรือมันเกิดอะไรขึ้น…ช่างเถอะ…ไม่ว่าอะไรก็ตาม ถ้านายทำร้ายฉันอีก ฉันจะโทรบอกลุคและไดเรคเตอร์”ร่างสูงใหญ่หยุดเดินเข้าหาอีกฝ่าย เมื่อเห็นท่าทางราวกับลูกกวางตัวน้อย ที่พยายามถอยหนีเขาไปอยู่ที่ข้างหลังเก้าอี้นวมอีกตัว

 

“ข้าไม่เคยคิดทำร้ายเจ้า โลกิ..”เขาบอกเสียงอ่อน

 

“นายทำแน่คริส และก็เลิกเรียกฉันว่าโลกิซักที มันทำให้ฉันจะประสาทเสียแล้ว”เขาขบฟันแน่นพยายามทำความเข้าใจสิ่งที่ออกมาจากปากเรียวสวย

 

“ข้า…ขออภัยในความไร้มารยาท ข้าไม่มีเจตนาจะทำให้เจ้าเจ็บแม้แต่นิดเดียว”เขาตัดสินใจพูดออกมา “เจ้าเหมือนน้องชายข้ามากไม่มีผิด และข้าไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นใยเจ้าถึงทำราวกับว่าไม่รู้จักข้า”

 

“คริส! เราไม่ใช่ ธอร์-และ-โลกิ!! หยุดทีได้ไหม?…ฉันจะเอานี้ให้ดู”เขามองดูขายาวเดินตรงไปยังหัวเตียงเพื่อหยิบอะไรบางอย่างออกมา มันเป็นเครื่องมือสื่อสารสีดำทำเขาเคยได้ยินมาว่าพวกมนุษย์ใช่ในหารติดต่อสื่อสาร หลังจากมือเรียวกดอะไรอยู่พักหนึ่ง เขาก็ขยับเอาสิ่งนั่นมาให้เขาอย่างกล้าๆกลัวๆ และพอเขาหยิบมันมา ชายหนุ่มก็เด่งถอยหลังไปยืนให้ห่างๆอีกครั้ง

 

สายตาคมกริบมองดูรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในมือ มันเป็นรูปของเขาและโลกิที่ถ่ายด้วยกัน…ไม่สิ นี้ไม่ใช่เขา เขาไม่เคยมีผมสั้นแบบนี้และไม่เคยแต่งตัวเหมือนพวกมนุษย์แบบนี้ เขาเลือนดูรูปถัดไปตามที่โลกิบอกว่าต้องทำยังไง มันเป็นรูปที่เขามัดผมไว้ข้างหลังในชุดเสื้อเชิ้ตอย่างที่โลกิใส่ตอนนี้ โอบไหล่ของน้องชายเขาและยิ้มให้กันและกันอย่างมีความสุข ซึ่งมันผ่านมานานมากแล้วเพราะจู่ๆโลกิก็ยิ้มให้เขาน้อยลง บางอย่างมันทำให้เขาไม่พอใจและสับสน เขาจึงเงยหน้าขึ้นมาจากสิ่งที่อยู่ในมือ

 

“ทำไมเจ้าถึงยอมให้ชายคนนี้โอบเจ้าราวกับเป็นเจ้าของ”เขาถามเสียงแข็ง มันทำให้ใบหน้าหวานเหวอเล็กน้อย

 

“นายนั่นและที่ชอบกอดฉัน ทำไมมาพูดแบบนี้ล่ะคริส”

 

“ข้าไม่ใช่บุรุษที่ยืนอยู่ข้างเจ้า”สายคมกริบตวัดมองใบหน้าหวาน “และเจ้า…เจ้าไม่ใช่โลกิ”เขาพูดขณะมองใบหน้าหวานนิ่ง จนเป็นชายหนุ่มเสียเองที่หลบตาเขา

 

“นาย…โอเค…ฉัน…เลิกเล่นเถอะคริส ฉันขอร้อง”เขามองดูใบหน้าที่สับสนของคนที่ใบหน้างดงามเหมือนกับน้องชายของเขา เพียงแค่อะไรบางอย่างที่ต่างกันจนทำให้เขารู้สึกว่าไม่ใช่คนคนเดียวกัน และไม่ใช่โลกิที่แกล้งโกหกเขาเขา มันทำให้เขาก้าวขาเข้าไปใกล้อีกฝ่ายมากยิ่งขึ้น ซึ่งคนตัวเล็กกว่าก็แถบจะถอยหลังหนีเขาจนเกือบล้มลงไปบนเตียงที่อยู่ห่างไปไม่มาก เขาเอื่อมมือออกไปจับไหลของอีกฝ่ายอย่างเบามือที่สุดเท่าที่จะทำได้เพื่อไม่ให้ชายหนุ่มเจ็บเหมือนอย่างตอนแรง รั้งตัวใครก็ตามที่เจ้าตัวพอใจจะเป็นรั้งเข้ามาใกล้จนใบหน้าหวานเงยขึ้นมองเขาอย่างตื่นๆ พร้อมกับมือเรียวที่ยกขึ้นมาดันแผ่นอกเขาไว้

 

“มองข้า…และบอกข้าว่าข้าใช่ผู้ชายคนนั่นหรือไม่”เขามองดวงสาสีสวยที่ไหววูบด้วยความไม่มั่นใจ เขายังคงมองสบดวงตาสีเขียวอมฟ้านั่นนิ่งเพื่อหาคำตอบไม่แพ้กัน และมันทำให้เขายิ่งมั่นใจมากยิ่งขึ้นว่าคนตรงหน้าเขาไม่ใช่โลกิ และบางอย่างมันทำให้เขาใจสั่นมากขึ้นในยามที่มองดวงตาสีหวานใต้ขนตายาวมองตอบเขา จ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเขา

 

“พระเจ้า…นาย..นายไม่…ธอร์หรือ??”เขานึกพอใจนิดๆเมื่อได้ยินอีกฝ่ายเรียกเขา…เรียกเขาจริงๆ

 

“ใช่”

 

“ไม่…ฉันหมายถึงธอร์ ธอร์จริงๆ ไม่มีทางเป็นไปได้เพราะนายเป็น…เป็น…แค่จิตนาการ”เขาไม่แน่ใจว่าควรรู้สึกยังไงในยามที่อีกผ่านพูดออกมาราวกับจะเป็นลม และมันทำให้เขาต้องออกแรงรั้งตัวชายหนุ่มให้มากขึ้นเมื่อรู้สึกราวกับทอมกำลังจะล้มลงไป

 

“ไม่ ไม่ ไม่ ไม่…นี้มันบ้ามาก นาย…นาย”เขามองลงมายังใบหน้าหวานที่ยังฉายแววตื่นตระหนก ขณะที่อดแปลกใจไม่ได้ในยามที่รู้สึกถึงมือเรียวที่เอื่อมขึ้นมาปัดปอยผมของเขาให้ขึ้นมาทัดใบหูให้ดีๆ เขาไม่ได้เอี้ยวตัวหลบ และยังรู้สึกชอบอีกต่างหาก

 

“ข้าคงเรียกเจ้าว่าโลกิไม่ได้อีกแล้วในเมื่อเจ้าไม่ใช่เขา..”ธอร์บอกขณะที่ขยับตัวออกมาห่างอีกฝ่ายมากยิ่งขึ้น และก้มหัวให้ทอมอย่างเป็นทางการ

 

“ข้าขออภัยที่ทำตัวหยาบคายกับเจ้า…ปกติที่เราทะเลาะกันมักจะเป็นแบบนี้”เขาบอกเสียงเบาก่อนจะเงยหน้าขึ้นมามองอีกฝ่ายอย่างจริงจัง ซึ่งนั่นทำให้อีกคนอ้าปากค้างเล็กๆ

 

“น…นาย…โอเค…เอ่อ…ฉัน…ฉันขอโทรหาคริสแปปหนึ่งน่ะ”

 

หลังจากที่ทอมโทรศัพท์อย่างวุ่นวายอยู่พักหนึ่ง เขาก็พบว่าคริส…หายไป และใช่มันไม่มีใครรู้ในเรื่องนี้ เพราะเกือบทุกคนคิดต่างกันออกไป ทางกองถ่ายบอกว่าคริสและเขาได้พักคิวถ่ายหนังไปสองอาทิตย์ ส่วนทางด้านภรรยาของคริสก็บอกว่าชายหนุ่มอยู่ที่เดียวกับเขาไม่ใช่หรือ? และเธอกำลังมีความสุขอยู่กับการพาอินเดียตัวน้อยไปเที่ยวในช่วงวันหยุด ส่วนผู้จัดการส่วนตัวของคริสก็บอกว่าชายหนุ่มอยู่ที่บ้านพักต่างอากาสห้ามรบกวน และเขา…โทรไปที่นั่นและพบว่าคริสออกไปนานแล้ว!!! เยี่ยมมาก ตอนนี้คริสตัวจริงหายไป แถมยังตามมาด้วยธอร์ตัวเป็นๆที่ยืนตัวสูงอยู่ใกล้เขา และมันทำให้เขาแทบจะเป็นลมเมื่อหันไปเจอธอร์ยืนอยู่ที่เดิม เพราะมันทำให้เขารู้ว่าเขาไม่ได้คิดไปเอง

 

“คริสหายไป…เขาหายไปสองอาทิตย์แล้ว ไม่มีใครรู้เลย”เขาหันมาบอกอย่างจนใจกับเทพสายฟ้าตัวโตที่เดินเข้ามาใกล้เขา

 

“เวลาเดียวกับที่โลกิหายไป”เขากลืนน้ำลายเฮือกเมื่อเห็นอีกฝ่ายใช่ความคิดอย่างจริงจัง นี้ไม่มีใครแกล้งเขาใช่ไหม

 

“ฉันไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นโอเค…แค่…แค่มันไม่ควรเป็นไปได้ ฉันควรบอกผู้กำกับกับพวกพีอาร์ไหม?”เขาถามอย่างอ่อนใจ และเห็นสีน้าของอีกฝ่ายและมันทำให้เขามั่นใจว่าหากธอร์เหมือนกับในบทหนังจริงๆเจ้าตัวคงจะไม่รู้จักว่าเขาพูดอะไร

 

“ข้าเรียกเจ้าว่าทอมได้ไหม”เขาพยักหน้าเมื่ออีกฝ่ายถาม “ทอม…ข้าจะตามหาน้องชายของข้า และข้าคิดว่าบางทีเพื่อนของเจ้าที่หายไปอาจจะเป็นเพราะโลกิก็ได้ และเจ้าต้องช่วยข้า”

 

“หรือ?? ยังไง ฉันอยากตามหาคริสน่ะ แต่ถ้านายพยายามบอกให้ฉันเหาะไปกับนาย  ฉันบินไม่ได้ธอร์และ…ฉันก็ไม่รู้จะทำยังไง”เขาร้องเสียงเบา นั่นทำให้อีกฝ่ายนิ่ง

 

“กลับไปแอสการ์ตกับข้า”เขาตาโตขึ้นมากับคำพูดของอีกฝ่าย แต่มันก็ไม่ทันเมื่อถูกท่อนแขนแรงแรงรั้งเอวเขาเข้าไปชิดอีกฝ่ายจนเขาต้องพยายามดันตัวธอร์ออกไป

 

“ไม่ธอร์ ไม่…เดียว”เขาร้องออกมาพยายามสังเกตุรอยไหม้ที่พื้นแต่มันก็ยังไม่มีอะไรปรากฏขึ้นมาบนพื้นพรมของเขา

 

“…ที่นั่นเงียบมาก ข้าไม่ได้ยินอะไรเลย ข้าติดต่อใครไม่ได้เลย”เขาเงยหน้ามองใบหน้าคมที่มีไรเคราขึ้นน่าเกรงขาม และธอร์ก็เงียบไปอีกครั้งก่อนที่จะแสดงสีหน้าแปลกใจขึ้นมามากกว่าเดิม

 

“ข้าติดต่อกับแอสการ์ตไม่ได้…มีคนขัดขวางการติดต่อของข้า”เขานึกพยายามเข้าใจสิ่งที่อีกฝ่ายพูด แต่ตอนนี้มันไม่ใช่เวลามาสนใจอะไรแบบนั่นเมื่อเขาได้ยินเสียงเคาะประตู ตามด้วยชายหนุ่มที่เขาคุ้นเคยกันดีเปิดเข้ามาพร้อมกับกระดาษแผ่นเล็กในมือ

 

“เฮ้ทอม…เดียววันนี้นายต้องไป-“ลุคมองเขาที่อยู่ในอ้อมกอดของธอร์ด้วยสีหน้าแปลกๆ เหมือนกับตกใจที่เจอเขาและคริสอยู่ในห้องนอน ต่างกับธอร์ที่เมื่อเห็นอีกฝ่ายกลับไม่พยายามปล่อยเขาแต่เหมือนกับจะรัดแน่นมากยิ่งขึ้นพร้อมกับมองพีอาร์ของเขาด้วยสายตาที่เหมือนๆจะบงบอกความเป็นเจ้าของกลายๆ

 

“ไม่เห็นบอกฉันเลยว่าคริสอยู่ทีนี้ งั้นดีเลยไดเรคบอกบอกอยู่ว่าติดต่อคริสไม่ได้ อีกครึ่งชั่วโมงเราต้องอยู่ระหว่างทางไปงานเปิดตัวหนังที่เข้าใหม่สิ้นเดือนนี้ ไม่มีอะไรมากแค่ถ่ายรูปและสัมภาษณ์นิดหน่อย ใส่ชุดสูทสีเทาแล้วกัน”ลุคพูดต่อไปโดยแทบจะไม่สังเกตความผิดปกติใดๆทั้งสิ้น

 

“ได้…เราจะไปแน่นอน”เขาบอก “เอ่อลุค…นายช่วย…เอ่อ…หาชุดสูทสำหรับคริสให้หน่อยสิ พอดีเขาไม่ได้เอาชุดออกงานมาด้วย”เขารีบพูดต่อไป ซึ่งทำให้ลุคพยักหน้า

 

“อีกสิบห้านาทีลงไปข้างล่างน่ะ”ชายหนุ่มบอกทิ้งทายก่อนจะปิดประตูลง ทำให้ทั้งห้องกลับมาสู่ความเงียบอีกครั้ง

 

“บุรุษคนนั่นใคร ทำไมถึงกล้าเข้ามาในห้องนอนของเจ้า ทั้งที่ข้าก็ยืนอยู่ตรงนี้”เขาไม่รู้ว่าจะอธิบายยังไงกับน้ำเสียงของธอร์ แต่มันทำให้เขาปวดหัวมากทีเดียว

 

“เขาเป็นผู้ช่วยของฉัน…ตอนนี้ในระหว่างที่นายยังคิดอะไรไม่ออกว่าเราจะทำยังไงต่อไป นายต้องเป็นคริส….นักแสดงและเพื่อนร่วมงาน ไปกับฉันก่อนจะได้ไม่เป็นปัญหา”เขารีบพูดสรุปที่สุดและนั่นทำให้ธอร์ขมวดคิ้ว

 

“ข้าไม่จำเป็นต้องแสร้งเป็นคนอื่น”เขารั้งตัวเองออกจากท่อนแขนแข็งแรงได้ในที่สุด ก่อนจะเดินย้อนกับไปที่โทรศัพท์ของตัวเอง

 

“นายต้องทำธอร์…ฉันจะโทรไปหาคนอื่นๆบอกว่านายจะมาอยู่กับฉันชั่วคราว ในระหว่างนั่นช่วยถอดชุดเกราะของนายออกได้ไหม อย่างน้อยก็เอาไปแขวนไว้ในตู้ซักหน่อย”เขาบอกในขณะกดเบอร์ผู้จัดการของคริส ซึ่งนั่นทำให้ชายหนุ่มตัวสูงใหญ่เดินเข้ามาใกล้

 

“ข้าไม่ถอดชุดเกราะออกแน่ๆ ในเมื่อมันมีอันตรายอยู่ทุกที”

 

“งั้นนายอยากให้มนุษย์โลกตกใจที่อยู่ดีๆก็มีเทพลงมาพร้อมชุดเกราะพร้อมรบงั้นหรือ ทุกคนคงแตกตื่นแล้วเกิดความโกลาหนแน่ๆ”เขาไม่คิดจริงๆว่าประโยคหลอกเด็กของเขาจะได้ผล แต่มันทำให้ธอร์นิ่งคิด

 

“โลกของเจ้า…ข้าจะทำตามคำแนะนำเจ้า เพื่อไม่ให้คนบริสุทธิ์ตื่นตกใจ”เขาไม่อยากจะเชื่อเลยว่าธอร์จะเหมือนในหนังยังกับแกะแบบนี้ และซื่อเสียด้วยแบบนี้เขาจะหาคริสตัวจริงเจอไหมเนี่ย ยิ่งคิดก็ยิ่งปวดหัวแต่เขาก็ปัดทุกอย่างออกไปเมื่อพีอาร์ของคริสรับสายโทรศัพท์

 

 

 

 

 

***************************************

ขอบคุณที่ติดตามค่ะ

About these ads

เกี่ยวกับ jrasmason

สวัสดีทุกคนที่เข้ามาเยี่ยมชมกันนะค่ะ บล็อกนี้จีนจะลงเป็นFictionหรือว่าเป็นAUนะค่ะ คู่หลักก็จะเป็นHiddleswothและคู่อื่นๆอีกตามแต่อารมณ์ค่ะ ฮ่าๆ หวังว่าจะชอบและสนุกกับนิยายที่จีนเขียนนะค่่ะ ขอบคุณค่ะ //จุ๊บๆ
เรื่องนี้ถูกเขียนใน Uncategorized และติดป้ายกำกับ , , , , คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

3 ตอบกลับที่ [FIC] Hiddlesworth [ThorXLoki]#1 I am not Loki

  1. anata พูดว่า:

    เรื่องน่ารักมากเลยค่ะ
    เป็นกำลังใจให้นะคะ~<3

  2. super crazy พูดว่า:

    5555555 ฮาๆปนน่ารักค่า♥

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s