[FIC] Hiddlesworth [ChrisXTom]R.#1 Just a dreams?

ฟิคเรื่องนี้เป็นเพียงจิตนาการของผู้แต่ง

หรืออาจจะเป็นฟิคชั่นที่แปลมา

ไม่ได้มีเจตนาจะทำให้ตัวละครเสื่อมเสียใดๆทั้งสิ้น

 อ่านเพื่อความบันเทิง นะแจ๊ะ

My Tumblr : http://jrashiddlesworth.tumblr.com/

FB : https://www.facebook.com/yujean.rasmason

Twitter : https://twitter.com/YuJeanN

Exteen : http://rasmason2.exteen.com

Page : https://www.facebook.com/hiddlesworthfangirl?ref=hl

Wordpess : http://jrasmason.wordpress.com

C : Chris H. X Tom H.

R : M

G : Romantic

L : Thai

W : Yujean Rasmason

********************************

 

 

“…คริส.. คริส?..ตื่นได้แล้ว”ชายหนุ่มตัวสูงใหญ่ค่อยๆกระพริบตาเล็กน้อยเมื่อรู้สึกถึงแรงเขย่าเบาๆที่ท่อนแขนแข็งแรงของตน เปลือกตาหนักอึ้งขยับเล็กน้อยเพื่อพยายามลืมตาขึ้นมาอย่างงัวเงีย เสียงทุ้มต่ำร้องออกมาเบาๆในลำคอขณะยันตัวลุกขึ้นมาดีๆ  ทำให้เห็นว่าเขากำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้และคงจะเผลอหลับไปแน่ๆ เขากระพิบตาถี่ๆปรับภาพทำให้เห็นใบหน้าขาวหวานกับดวงตากลมโตสีเขียวอมฟ้ากำลังมองตรงมาที่เขาพร้อมกับรอยยิ้มเล็กๆนั่น

 

“หลับสบายไหม?ฉันเปลี่ยนชุดเสร็จแล้ว”เขาได้ยินเสียงทุ้มหวานพูดออกมา ซึ่งเขาก็พยักหน้าเข้าใจเล็กน้อย ขยับตัวเพื่อบิดขี้เกียจเล็กๆมองไปรอบๆเพื่อให้แน่ใจว่าเขาอยู่ไหน ทอมชายหนุ่มผมดำอยู่ในชุดเสื้อกันหนาวอย่างดีเตรียมพร้อมที่จะกลับบ้านกับเขา เพราะวันนี้ทอมจะไปค้างที่บ้านของเขา เนื่องจากภรรยาสาวและลูกสาวตัวน้อยของเขาบินไปเยี่ยมครอบครัว ซึ่งเขาไปด้วยไม่ได้จึงคิดว่าจะชวนทอมไปค้างซักคืนเพื่อจะได้ซ้อมบทหรือไม่ก็ดูหนังกันซักเรื่องหนึ่ง ทอมเป็นเพื่อนร่วมงานที่ดีและก็นิสัยดีเอามากๆ จนกลายเป็นเพื่อนสนิทของเขาโดยใช้เวลาเพียงไม่นาน เขาค่อยๆลุกขึ้นมาขณะเอื้อมมือออกไปคว้ากระเป๋าที่วางอยู่ ทำให้มือเผลอไปโดนขวดน้ำที่ตั้งอยู่จนมันหล่นลงไปบนพื้น ซึ่งทอมก็ขำออกมาเพียงเล็กน้อยขณะก้มหยิบขวดน้ำขึ้นมาตั้งไว้บนโต๊ะ

 

“ตื่นหรือยังเนี่ยคริส”เขายกยิ้มไปให้เพื่อนสนิทตัวสูงที่อยู่ไม่ห่างมากนัก ทำให้สายตาเหลือบไปเห็นหนังสือการ์ตูนเล่มเล็กว่างอยู่ใกล้ๆ เขาจำได้ว่าไปยืมคนในกองถ่ายมาเพื่ออ่านฆ่าเวลาขณะรอทอมถ่ายหนัง เขาก็เลยพยายามฆ่าเวลาแต่สุดท้ายมันก็ทำให้เขาง่วงมากกว่าเดิมนี่สิ มือหยาบหยิบมันขึ้นมาทำให้เห็นว่าสายตาของอีกฝ่ายมองตามมือเขา

 

“อ่านเรื่องแวมไพร์ด้วยหรือ?”ทอมถามออกมา

 

“ยืมพวกPRมาอ่านตอนรอนาย น่าเบื่อกว่าที่คิดอีก”เขาเบ้ปากเล็กๆขณะมองสบตาสีสวยใต้ขนตางอนยาว

 

“ฉันถ่ายแค่แปปเดียวเอง นี่เกือบจะวิ่งออกมาทั้งชุดโลกิแล้วรู้ไหม”เขาขำออกมาเบาๆเมื่อได้ยินมุขตลกของอีกฝ่าย ก่อนเดินนำทอมเพื่อจะได้กลับกันซักที ทำให้เห็นว่ามีคนวิ่งมาหาเขาทั้งสองคน

 

“คริส…โปรดิวเซอร์บอกว่าจะเปลี่ยนฉากพรุ่งนี้ เป็นถ่ายฉากที่ธอร์สู้กับโลกิเพราะว่าฉากเสร็จแล้ว”ชายหนุ่มพูดกับเขาซึ่งเขาขมวดคิ้วเพียงเล็กน้อยแต่ก็ไม่ว่าอะไร

 

“โอเค พวกเราจะมาแต่เช้าแล้วกัน”ทอมบอกยิ้มๆขณะที่รับบทมาจากมือของชายหนุ่ม ซึ่งเขาก็รับส่วนของเขามาด้วย

 

 

 

 

 

/*/

 

 

 

 

“วันนี้เราจะกินอะไรดีคริส ฉันอยากกินเบอร์เกอร์มากเลย เราแวะซื้อก่อนกลับบ้านดีไหม?”เขาหันไปมองใบหน้าของอีกฝ่ายหลังจากที่เดินออกมาจากโรงถ่าย ทำให้เห็นว่าอากาศข้างนอกมันหนาวแค่ไหน ยังดีที่เขาเอาเสื้อกันหนาวมาด้วย จริงๆแล้วคืนนี้กินเบอร์เกอร์ก็ดีเหมือนกัน

 

“คริส ฉันเริ่มหนาวแล้ว เราไปแวะเอาเสื้อเพิ่มได้ไหม”เขาได้ยินทอมพูด ซึ่งเขาก็ไม่แน่ใจนักว่าจะไปดีไหม เพราะเทเลอร์ของทอมจากที่นี่มันค่อนข้างไกลมาก

 

“เอาเสื้อฉันไหม ฉันไม่หนาวเท่าไหร”คริสพูด ซึ่งทำให้เขาเห็นว่าใบหน้าของทอมแดงขึ้นมาเล็กน้อยจนไม่แน่ใจว่าเพราะความหนาวหรือว่าอย่างอื่น ในระหว่างที่คิดอยู่นั่นทำให้เขาสังเกตุเห็นรอยยิ้มของอีกฝ่ายที่คล้ายกับรอยยิ้มเจ้าเล่ห์แต่มันก็เพียงแวบเดียวจนเขามั่นใจว่าเขาคิดไปเอง ขณะที่สายตากลมหวานมองเขาพร้อมกับรอยยิ้มอายๆ มันทำให้เขาใจเต้นเล็กน้อยจนต้องหันหน้าหนี โอเค…เขารู้ว่าทอมเป็นคนที่น่ารักและน่าจะมีอธิผลต่อทั้งเพศเดียวกันและเพศตรงข้าม คงไม่แปลกหากเขาจะใจเต้นบ้าง

 

“ไม่เป็นไรคริส เดียวนายจะหนาว จริงๆเรารีบเดินไปที่รถก็ได้น่ะ”ชายหนุ่มบอก แต่เขาก็ไม่ใช่จะไม่เห็นด้วยทีเดียว ทำให้เขายกแขนขึ้นมาเพื่อรั้งไหล่บางของทอมให้เข้ามาใกล้จนเจ้าตัวหันมามองอย่างไม่แน่ใจนัก แต่เพราะรอยยิ้มของเขาทำให้ทอมยิ้มออกมาบ้าง

 

“อุ่นขึ้นไหม?”เขาถามออกมาเบาๆ ซึ่งชายหนุ่มก็แสร้งถอนหายใจยาวจนเห็นเป็นไอ

 

“ตอนนี้ฉันใจเต้นมากเลยคริส ธอร์กำลังโอบไหล่โลกิ”ทอมขำออกมาเบาๆพลางช้อนตาขึ้นมามองเขา บางอย่างมันทำให้เขายิ้มออกมากับท่าทางของอีกฝ่าย ทอมดูน่ารักขึ้นจริงๆด้วย เพราะอะไรนะ? เขาพยายามคิดแต่ก็ปัดความคิดนั่นทิ้งไปในขณะที่เดินตรงไปยังรถยนต์ของเขาที่จอดอยู่ห่างออกไป

 

“นายเชื่อพวกเรื่องแวมไพร์ไหมคริส?”จู่ๆทอมก็ถามออกมาในขณะที่เขากดปลดล็อกรถยนต์ ซึ่งนั่นทำให้เขาหันไปมองหน้าอีกฝ่ายก่อนจะเบ้ปากเล็กน้อย

 

“มันก็เหมือนเรื่องเล่าของเด็กๆนั่นแหละ ไม่ใช่เรื่องจริงอะไร แต่อาจจะมีก็ได้”เขาว่า ขณะที่เปิดประตูหลังเพื่อวางเป้ของเขา ทำให้ไม่เห็นว่าทอมมีสีหน้ายังไง

 

“ไม่นึกว่าจะเป็นคำตอบสำหรับคนที่เพิ่งอ่านการ์ตูนแวมไพร์นะ”เขาเงยหน้าขึ้นมองอีกฝ่ายที่ตอนนี้เดินอ้อมไปยังฝั่งตรงข้ามคนขับ และเปิดประตูรถเพื่อวางกระเป๋าของตัวเอง แม้มันจะมืดเพราะดึกมากแล้ว แต่เขาค่อนข้างมั่นใจว่ารอยยิ้มของทอมเมื่อครู่มันทำให้เขาเผลอกลั้นหายใจชั่วขณะในยามที่ขนลุกขึ้นมาจนถึงท้ายทอย รอยยิ้มนั่นมันดูไม่ต่างอะไรกับรอยยิ้มปกติของทอม แต่มันกลับทำให้เขาใจเต้นขึ้นมาจนคิดว่าตัวเองเริ่มคิดอะไรแปลกๆกับทอมแล้วแน่ๆ ไม่สิ…ไม่ได้คิดอะไร

 

“นายเชื่อเรื่องแบบนั้นด้วยหรือ”เขาถามออกมาพลางเท้าแขนกับหลังคารถเพื่อจะได้มองหน้าอีกฝ่ายชัดๆ หลังจากที่ทอมปิดประตูหลังแล้วเขาก็อ้าปากเล็กน้อยเพื่อตอบคำถาม

 

“ฉันรู้จักดีเลยล่ะ แวมไพร์น่ะน่าหลงใหล มีสิ่งที่ทำให้มนุษย์ธรรมดาหลงและตกหลุมรักได้ง่ายๆ ยิ่งเข้าใกล้ก็จะยิ่งรู้สึกถึงความต้องการ อยากจะครอบครองมากยิ่งขึ้นๆ แต่แวมไพร์ไม่ได้มีพลังพิเศษอะไรมากมายนักหรอก แค่ความสามารถที่จะทำให้คนหลงใหลได้ ยิ่งคนคนนั้นเริ่มมีความคิดไม่ซื่อมากเท่าไหรก็จะยิ่งหนักขึ้นๆ กลับกันถ้าไม่ได้คิดอะไร…ก็ไม่มีผล”ทอมบอกออกมาเสียงเบาแต่เขากลับคิดว่ามันเป็นน้ำเสียงที่เซ็กซี่เอามากๆจนเขาเผลอใจเต้นไม่เป็นจังหวะ

 

“ว๊าว…นาย…สนใจเรื่องแบบนี้ด้วยหรือ”เขาขำออกมาเบาๆแก้เก้อ ซึ่งนั่นทำให้ดวงตากลมผลุบลงต่ำพร้อมกับรอยยิ้มราวกับรู้อะไรดีๆ

 

“ฉันชอบอ่านหนังสือ บอกแล้วไง”ทอมขยิบตาให้เขาเล็กน้อยก่อนจะเปิดประตูรถขึ้นไปนั่ง ทำให้เขาอมยิ้มออกมาเล็กน้อยแล้วเปิดประตูรถด้านคนขับเพื่อขึ้นไปนั่ง ชายหนุ่มมองสำรวจรอบๆขณะที่คาดเข็มขัดนิรภัย  เมื่อสตาร์ทรถได้แล้ว เขาต้องหลี่ตาเล็กน้อยเพื่อมองดูในรถที่ตอนนี้มืดสนิทเป็นปกติในการขับรถกลางคืน ก่อนเขาจะหยุดเมื่อรู้สึกถึงอะไรบางอย่างที่สั่นเบาๆแต่ก็รู้สึกได้ ทำให้เห็นว่าทอมเองก็หันมามองเขาเหมือนกัน

 

“โทรศัพท์นายหรือ?”เสียงทุ่มหวานถามเบาๆทำให้เขาจับไปที่กระเป๋ากางเกงก่อนจะส่ายหน้าเล็กน้อย

 

“ไม่ใช่ของฉัน”คริสบอก ซึ่งทำให้เห็นว่าทอมพยายามหาโทรศัพท์ตัวเองไปทั่วตัว ก่อนที่ชายหนุ่มตัวสูงจะหันไปมองที่เบาะหลัง

 

“ของฉัน ดันลืมไว้ในกระเป๋าซะได้ ลุคต้องโทรมาแน่ๆ”ชายหนุ่มบอกทั้งพยายามเอี้ยวตัวเพื่อไปหาโทรศัพท์ที่ตอนนี้ยังคงสั่นอยู่ แต่เขามั่นใจว่าไม่น่าจะหาเจอเพราะมันมืดมากๆ ซึ่งทอมก็ยังคงพยายามเอี้ยวตัวเพื่อไปคว้าเอากระเป๋ามาให้ได้แม้ว่ามือเรียวจะไม่ได้เข้าใกล้กระเป๋าเลยก็ตาม

 

“ฉันช่วย-“ร่างกายสูงใหญ่ขยับตัวมาใกล้เพื่อจะเอี้ยวตัวไปหยิบให้ทอม ซึ่งนั่นเป็นเวลาเดียวกับที่ทอมหันหน้ามาพอดี ทำให้ตอนนี้สายตาคมกริบสีฟ้ากำลังมองจ้องไปยังดวงตาสีเขียวสวยที่ตอนนี้กลายเป็นสีดำสนิทเพราะความมืด แต่ก็ยังเห็นอยู่ว่าทอมกำลังมองตอบเขาและใบหน้าของทั้งสองอยู่ห่างกันไปแค่ครึ่งนิ้วเท่านั้น ชายหนุ่มไล่สายตาลงต่ำมายังริมฝีปากบางที่อ้าออกยิ้มเพียงเล็กน้อย ริมฝีปากสวยและลมหายใจอบอุ่นของชายหนุ่มตัวเล็กกว่าที่เป่าลงมาบนใบหน้าของเขามันทำให้เขาสมองเบลอไปหมด ขณะที่ยังคงใจเต้นไม่เป็นจังหวะจนเขาหูอื้อไปหมดนั้น ยิ่งมองใบหน้าของทอมเขาก็ยิ่งรู้สึกว่ามันดูดีขึ้นทุกครั้ง ยิ่งกว่าครั้งใดๆที่เขาเคยมอง จนเขาเริ่มไม่แน่ใจว่าทำไมก่อนหน้านี้เขาถึงไม่เห็นว่าทอมดูดีมากแค่ไหน

 

“ฉันว่าอีกฝ่ายคงวางสายไปแล้ว”ทอมกระซิบเสียงแผ่วเบาราวกับต้องการจะยั่วยวนเขา ทั้งยังสายตาใต้แพขนตายาวที่มองต่ำลงมายังริมฝีปากเขาอย่างมีความหมายก่อนจะเงยขึ้นมาสบตาเขาเหมือนเดิม แต่ที่มันทำให้เขาแทบจะสะดุ้งราวกับถูกกระแสไฟก็คือนิ้วเรียวยาวที่ราวกับจงใจลากผ่านท่อนแขนแข็งแรงของเขาขึ้นมา แต่ก็คล้ายกับการบังเอิญอย่างเวลาที่ทอมรั้งแขนกลับมา ทำให้เขาแส่มองไปทางอื่นเพื่อหลบตาอีกฝ่ายเมื่อรู้สึกว่าทอมขยับเข้ามาใกล้แต่ก็เหมือนเพียงแค่ทอมขยับตัวและบังเอิญเข้าใกล้เขาก็เท่านั่น จนในที่สุดทอมก็กลับมานั่งเหมือนเดิมด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้มอย่างปกติสำหรับคนอารมณ์ดี

 

“เบอร์เกอร์แล้วก็โค้กแก้วใหญ่ซักแก้ว”เขาพยายามตั้งสติกับน้ำเสียงดีใจของอีกฝ่ายที่ดูเหมือนทอมจะไม่ได้ใส่ใจเลยว่าเมื่อครู่เกือบจะจูบกับเขาอยู่แล้ว มันทำให้เขาอดสับสนไม่ได้แต่ก็ขยับกลับมานั่งดีๆ

 

“…กินเยอะๆเลยแล้วกัน โลกิ”เขาพูดออกมายิ้มๆเรียกเสียงหัวเราะจากอีกฝ่าย ก่อนที่ทอมจะทำเสียงต่ำพูดบทพูดของตัวเองด้วยน้ำเสียงโลกิ และเขาก็ยิ้มออกมานิดๆ…บางทีเขาอาจจะคิดไปเอง

 

 

/*/

 

 

 

 

หลังจากคริสจอดรถยังที่จอดรถด้านหลังร้านฟาสต์ฟู้ดแห่งหนึ่ง เพื่อแวะซื้อเบอร์เกอร์ที่ทอมอยากกิน เขาคิดว่าบรรยากาศคืนนี้ดูมืดๆน่ากลัวยังไงไม่รู้ ใช่…มันเป็นคืนเดือนดับ และเขาจอดรถติดกับรถของคนอื่นๆอยู่อีกสองสามคัน ที่คาดว่าน่าจะเป็นรถของคนที่อยู่แถวนี้ซึ่งเป็นซอยเล็กเข้ามาและมันดูน่ากลัวจริงๆในตอนกลางคืน ยังดีที่ในตอนที่ไปซื้อของมีเพียงแค่ลูกค้าเพียงสองโต๊ะ ซึ่งเป็นคนแก่กำลังหลับและหนุ่มสาวที่กำลังง่วนอยู่กับการจูบกันอย่างดูดดื่ม ทำให้ไม่มีเหตุการณ์อย่างการไล่ทึ้งเขาและทอม เขาไม่แน่ใจหรอกว่ามันจะอร่อยไหม แต่ทอมยืนยันว่าร้านนี้อร่อยที่สุดแล้ว และเขาก็ไม่ได้เรื่องมากอะไรกับเรื่องแบบนี้อยู่แล้วด้วย หลังจากซื้อของเสร็จเขาก็เดินถือถุงกระดาษออกมาถุงใหญ่ขณะที่ทอมกำลังดูดโซดาในแก้วสูงมาเรื่อยๆจนบางครั้งเขาก็หันไปขำเบาๆกับท่าทางเหมือนเด็กๆของทอม

 

“นายทำตัวน่ารักเกินไปแล้วทอม แบบนี้ฉันใจสั่นน่ะ”เขาพูดออกมาขำๆ ซึ่งเจ้าตัวก็เพียงแค่หันมามองเขายิ้มๆแต่ก็ยังดูดน้ำอยู่

 

“นายอย่าพูดแบบนี้ให้แฟนเกิร์ลได้ยินเชียวนะ”เขาอดยิ้มออกมาไม่ได้เมื่อได้ยินเสียงทอม

 

“ทำไมจะให้ได้ยินไม่ได้ ถึงฉันไม่พูดเรื่องระหว่างเราก็ยังเยอะอยู่ดี”เขาพูดซึ่งนั่นทำให้ทอมเลียริมฝีปากเล็กน้อย มันยิ่งทำให้ริมฝีปากบางสีชมพูสวยวาวเป็นประกายจนเขาอดลอบมองไม่ได้

 

“ฉันนึกว่านายไม่ชอบที่สาวๆจับคู่ให้เราซะอีก”เขาส่ายหัวทันทีเมื่อได้ยินทอมถาม

 

“ฉันไม่ได้รังเกียจน่ะ แค่บางทีดูภาพพวกนั้นในทัมเบอร์ไม่ค่อยได้”เขายิ้มออกมาเมื่อนึกถึงสิ่งที่เขาเจอในเว็ปของเหล่าแฟนเกิร์ลที่เล่นกัน

 

“ฉันคิดมาตลอดว่านายไม่ชอบ”ทอมขมวดคิ้วเล็กน้อย แต่เขาก็ขำออกมา

 

“ชอบสิ ได้อยู่กับนายสนุกจะตาย”เขาพูดออกมาอีกทำให้เพิ่งสังเกตเห็นว่าทอมไม่ได้เดินตามเขามา

 

“คริส นายรู้ไหมว่าฉันมีความลับที่ไม่เคยบอกนายด้วย”ทอมพูดออกมาเมื่ออีกฝ่ายหยุดเดิน ทำให้เขาหยุดฝีเท้าเพื่อหันกลับมามองอีกฝ่าย ในขณะที่ทอมก้าวมาหาเขา เอื้อมแขนออกมารั้งให้เขาขยับไปชนกับกำแพงเพื่อหลบแสงไฟที่ส่องเข้ามา จนตอนนี้มีแค่ความมืดแต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังเห็นใบหน้าของทอมอย่างชัดเจน

 

“ฉัน…ฉันเป็นแวมไพร์คริส”เขาขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อได้ยินอีกฝ่ายพูดเขาไม่แน่ใจว่ามุขตลกของทอมเขาควรจะขำไหม แต่เพราะใบหน้าของทอมนิ่งและจริงจัง มันทำให้เขาไม่ได้ขำออกมา

 

“โอเค…นอกจากจะเป็นเทพแห่งการหลอกลวงแล้ว ยังเป็นแวมไพร์ด้วย…ฉันก็เป็นพ่อของพระเอกในเรื่องสตาร์เทค”เขายิ้มออกมาแต่อีกฝ่ายกลับไม่ได้ยิ้มด้วย

 

“ฉันพูดจริงคริส…และฉันคิดว่าฉันตกหลุมรักนายแล้วด้วย”เขาก้มลงมองใบหน้าหวานที่แดงระเรื่อชวนมองในยามที่ทอมพูดออกมาเสียงเบาราวกับเสียงกระซิบ อะไรบางอย่างมันทำให้เขาคิดว่าทอมไม่ได้โกหกและมันยิ่งทำให้เขาใจเต้นหนักมากกว่าเดิม

 

“ทอม…ฉันก็รักนาย แต่แบบเพื่อนน่ะ”เขาพยายามยิ้มออกมา แต่อีกฝ่ายก็เพียงแค่ช้อนสายตาขึ้นมามองเขา

 

“ถ้าแค่เพื่อนแล้วทำไมถึงใจเต้นแบบนี้ล่ะ…ฉันรู้ว่านายเริ่มจะคิดอะไรๆกับฉันแล้ว ฉันถึงได้พูดออกไป”เขากลืนน้ำลายเฮือกเมื่อได้ยินอีกฝ่ายพูดในขณะที่ทอมก้าวเข้ามาประชิดตัวเขามากขึ้น เขารู้สึกถึงมือนุ่มของคนตัวเล็กกว่าเอื้อมมาจับมือของเขาข้างที่ว่างอยู่ ขยับให้มันขึ้นมาจับลงบนแก้มเนียนนุ่มของอีกฝ่ายลูบเบาๆยาวลงมาถึงลำคอนุ่มขาว ยิ่งสัมผัสร่างกายของทอมเขาก็ยิ่งเผลอกลั้นหายใจมากยิ่งขึ้น ทั้งทอมที่หลับตาลงเพื่อรับสัมผัสของเขาก่อนที่ดวงตาสีสวยจะลืมขึ้นมาเพื่อมองสบตาเขา บังคับให้เขาละสายตาจากลำคอขาวที่ทำให้เขาคอแห้งผาก

 

“ทอม…”เขาเรียกเสียงเบาเมื่อทอมเริ่มขยับตัวเข้ามาใกล้เล็กน้อย ขยับเข้ามาใกล้กับริมฝีปากของเขา และเขาก็ไม่ได้ขยับหนีแม้แต่น้อย

 

“ฉันรู้ว่านายต้องการอะไรคริส ฉันจะยอมทุกอย่างเพราะฉันรักนาย…ฉันรู้สึกถึงเลือดในตัวของนาย เสียงหัวใจที่เต้นเร็วของนาย”ทอมกระซิบเสียงแหบพร่า ขณะยันตัวออกมาเล็กน้อยอย่างยั่วยวนจนคริสเผลอขยับตัวตามใบหน้าหวานมาราวกับว่าต้องการกดจูบลงบนริมฝีปากสีสวยนั่น

 

“ฉันน่าดึงดูดขึ้นมาใช่ไหมล่ะ ดูน่าหลงใหลขึ้นมาใช่ไหม…เพราะนายเริ่มคิดไม่ซื่อกับฉันต่างหาก”ทอมแกล้งพูดออกมาเสียงพร่าอย่างเอาอกเอาใจในยามที่ไล้ฝ่ามือของคริสต่ำลงมายังเอวคอดของตัวเองและส่งมือหยาบอบอุ่นให้เข้ามาสัมผัสผิวเนื้อนุ่มใต้เนื้อผ้า ซึ่งคริสก็ไม่ขัดขืนแถมยังลูบอย่างชื่นชมขึ้นมาตามแผ่นหลังบางและลงมายังเอวคอดเหมือนเดิม

 

“ต้องการฉันใช่ไหมล่ะคริส..”ทอมจงใจปัดริมฝีปากผ่านริมฝีปากหยักร้อนผ่าวอย่างยั่วยวน แต่ก็ผลักออกมาเล็กน้อยเมื่อคริสยื่นหน้าเข้ามาใกล้

 

“ทอม…หยุด เลิกล้อเล่นได้แล้ว”ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่พยายามพูดห้ามแม้ว่าเขาจะไม่แน่ใจว่าเกิดอะไรขึ้น เขารู้แค่ว่าเลือดในกายมันยิ่งสูบฉีดมากยิ่งขึ้นจนเขาแทบจะคลั่งตายกับคนช่างยัวที่แทบจะอยู่ในอ้อมกอดของเขา กับผิวเนียนนุ่มมือที่เขาไม่สามารถบังคับตัวเองให้เอามือออกมาได้เลย เขาคิดว่าเขากำลังคลั่งและมันยิ่งมากขึ้นเรื่อยๆ

 

“คริส…ฉันขอแค่เลือดของนาย แลกกับสิ่งที่นายอยากได้”เขาได้ยินทอมกระซิบเสียงหวานอยู่ใกล้ใบหูเขา ทำให้เขาอดจูบลงมาบนลำคอขาวของอีกฝ่ายไม่ได้ เขากำลังพยายามอย่างหนักที่จะหันหน้าหนี แต่ตอนนี้ทอมช่างดูยั่วยวนและอ่อนหวานจนเขาแทบจะควบคุมอารมณ์ไม่ได้

 

“แวมไพร์…นายยั่วทุกคนที่นายต้องการเลือดหรือเปล่า”เขาคำรามออกมาเสียงต่ำเมื่อรู้สึกถึงลิ้นเล็กๆซุกซนที่เลียเบาๆลงบนผิวเนื้อของเขา

 

“ฉันยั่วแค่นายเท่านั่นแหละคริส…ก็ฉันต้องการแค่นาย”ทอมครางเสียงเบาเมื่อรู้สึกถึงแรงเม้มเบาๆจากปากหยักตรงช่วงคอของตัวเอง

 

“ได้…ได้…”เจ้าของร่างกายกำยำถอนหายใจออกมายาวก่อนจะคำรามออกมาในลำคอเมื่อรู้สึกถึงคมเขี้ยวและความเจ็บจี๊ดที่เล่นขึ้นมา แต่สิ่งที่มันเหนือกว่านั้นคือความรู้สึกของเขาที่มันมากขึ้นยิ่งกว่าเดิม ราวกับว่ายิ่งทอมดูเลือดของเขามากเท่าไหรเขาก็ยิ่งเกิดความต้องการในเรื่องนั้นมากยิ่งขึ้นจนเผลอหอบหายใจออกมาเบาๆ ยิ่งยามที่รู้สึกถึงร่างกายอบอุ่นของอีกฝ่ายที่บดเบียดเข้ามาใกล้ มันยิ่งทำให้เขารู้สึกอึดอัดขึ้นมาเมื่อช่วงล่างของเขาเริ่มมีปฏิกิริยาตอบสนองร่างกายนุ่มๆนี้

 

“คริส…อ๊า…”เขาได้ยินเสียงหวานร้องออกมาเบาๆ หลังจากทอมถอนคมเขี้ยวเล็กๆออกมาแล้ว เขาก็จัดการกระชากอีกฝ่ายขึ้นมากดจูบลงไปบนริมฝีปากนั่นอย่างหิวกระหาย ทำให้ทอมครางออกมาเบาๆกับรสจูบดุดันที่เขามอบให้อีกฝ่าย ซึ่งทอมก็จูบตอบเขาด้วยความเร่าร้อนไม่แพ้กันจนทอมเผลอทำแก้วน้ำหล่นลงพื้นเมื่อเขารั้งอีกฝ่ายให้กลับมากระแทกกับกำแพงด้วยแรงอารมณ์ ส่วนเขาแทบจะเหวี่ยงถุงกระดาษทิ้งไปในยามที่ใช้มือทั้งสองไล้เข้าไปใต้เสื้อของชายหนุ่ม ไล่ขึ้นมายังแผ่นหลังเปลือยเปล่าขณะถอนริมฝีปากออกมาเพียงเสี้ยววิเพื่อให้ทอมได้พักหายใจและกดจูบลงมาใหม่

 

“คริส..”ทอมถอนหายใจเบาๆเมื่อคริสถอนจูบออกไปอีกครั้ง แต่เขาก็กดจูบลงไปแทนจนทำให้คริสเผลอดันตัวเขาให้กระแทกกับกำแพงอีกครั้ง จนทอมนึกยินดีกับความเจ็บที่แล่นขึ้นมายามที่คริสกัดลิ้นของเขา ทำให้มือเรียวทั้งสองไล่ขึ้นมายังลำคอแข็งแรงของชายตัวใหญ่ กำเสื้อไว้แน่นราวกับหาที่ยึดเหนี่ยว นึกพอใจอยู่ไม่น้อยว่าคริสดูรุนแรงกว่าที่เขาคิดไว้ มันทำให้เขามั่นใจว่าคริสก็ต้องการเขาเหมือนกัน แน่นอนว่ารอยกัดของแวมไพร์จะยิ่งทำให้มนุษย์ธรรมดาเกิดอารมณ์ได้ง่าย แต่ถ้าได้ผลขนาดนี้แสดงว่าในใจแล้ว…คริสก็ต้องการเขาอยู่ดี

 

“ไปที่รถ..”เขาเริดหน้าขึ้นเมื่อคริสเปลี่ยนจากรสจูบเร้าร้อนมาเป็นไล่ลิ้นชื้นสากระคายลงมาตามสันกรามของเขา ลงต่ำมายังลำคอของเขา ดูดเม้มจนเขาอ้าปากค้างเล็กน้อยยามที่ความเจ็บแล่นขึ้นมา แต่เขากลับยินดีที่คริสทำเครื่องหมายความเป็นเจ้าของอยู่บนตัวของเขา

 

“ตรงนี้ก็ได้ทอม…”เขายิ้มออกมานิดๆเมื่อได้ยินเสียงทุ่มต่ำซึ่งตอนนี้อีกคนกำลังง่วนอยู่กับการไล่จูบลงบนลำคอของเขา

 

“ไปที่รถคริส..”เขาพูดอีกซึ่งนั่นทำให้อีกฝ่ายเงยหน้าขึ้นมามองเขา ก่อนที่เขาจะรีบจูงมือของอีกฝ่ายให้ตามเขาตรงมายังรถยนต์ที่จอดเอาไว้ ก่อนที่คริสจะเปลี่ยนใจจับเขากดลงบนพื้นตรงนั้น

 

เมื่อมาถึงรถยนต์แล้วชายหนุ่มตัวสูงแทบจะกดปลดล็อกรถยนต์แทบไม่ทันเวลาในยามที่มือสากระคายดันให้คนตัวเล็กกว่านั่งลงบนเบาะรถยนต์ด้านหลัง ก่อนจะกดจูบลงมาอย่างร้อนแรง นึกยินดีที่ตอนนี้ไม่มีคนมาเห็น ถึงเห็นก็ช่างมันปะไร เขาไล่เล็มความหวานจากโพรงปากนุ่มในขณะที่ถอดเสื้อผ้าของทอมออกด้วยความเร่งรีบ ไม่นานนักเสื้อกันหนาวตัวใหญ่ก็กองอยู่ที่พื้นรถจนเหลือแต่เสื้อเชิ้ตสีขาวที่ทอมใส่อยู่ และเขาก็จัดการแทบจะกระชากกระดุมของเสื้อเชิ้ตออกจนเสื้อตัวบางร่นลงไปยังหัวไหลมนของอีกฝ่าย ทำให้ชายหนุ่มสะท้านเบาๆเพราะอากาสหนาวที่มากระทบผิวขาวน่าหลงใหล เขาจึงใช้โอกาศนั่นผลักทอมให้ลงไปนอนบนเบาะโดยที่พิงกระเป๋าทั้งสองของเขาไว้ แม้ว่าตอนนี้เขาจะยังไม่ได้ปิดประตูรถเลยด้วยซ้ำ

 

“อา…คริส…”เขายกยิ้มขึ้นมาอย่างพอใจเมื่อได้ยินเสียงครางหวานยามที่เขาก้มลงมายังยอดอกสีสวยของอีกฝ่าย ไล่เลมดูดเม้มจนทอมแอ่นอกขึ้นรับสัมผัสของเขา ขณะที่ใบหน้าหวานก็สะบัดไปด้านข้างหอบหายใจยามที่เขากำลังวุ่นวานอยู่ที่แผ่นอกบาง ส่วนอีกมือหนึ่งก็ไล่ต่ำลงมายังเป้ากางเกงของชายหนุ่ม บีบคลึงเบาๆจนทอมแอ่นตัวขึ้นขณะที่เอื้อมมือทั้งสองมายังไหล่ลาดแข็งแรงทั้งสองของเขา

 

“คริส…เร็วเข้า เดียวมีคนมาเห็น…”ทอมครางออกมาเมื่อคริสกัดลงบนยอดอกของเขา ตามด้วยไล่ดูดเม้มไปทั่วแผ่นอกบางจนเกิดเป็นรอยแดงสีสวย ทำให้ชายหนุ่มตัวสูงใหญ่ละออกมาจากอีกฝ่ายในขณะถอดเสื้อกันหนาวออกจนเหลือเพียงเสื้อยืดตัวเดียว อดยอมรับไม่ได้ว่าตอนนี้คนตรงหน้าเขาช่างดูยั่วยวนจนเขาแทบจะสติเตลิดไปเลย เขาไล่สายตาคมกริบสีฟ้าตามแผ่นอกบางลงมายังเอวคอด ก่อนที่เขาจะเอื้อมมือออกไปคว้าขอบกางเกงสีดำที่ทอมใส่อยู่ ปลดกระดุมอย่างรวดเร็วแล้วแทบจะกระชากทั้งกางเกงขายาวและชั้นในของอีกฝ่ายลงมา และรั้งลงมามากขึ้นไปอีกจนทำให้ขาข้างหนึ่งของทอมหลุดออกมาจากกางกางซึ่งนั่นทำให้เขาเลิกสนใจที่จะถอดมันต่อไปปล่อยกางเกงขายาวให้กองอยู่ที่เข่าของขาอีกข้างหนึ่งของทอม แค่นี้ก็พอแล้วสำหรับเรื่องสำคัญ ชายหนุ่มยิ่งรู้สึกเร้าร้อนมากขึ้นไปอีกยามที่มองใบหน้าแดงก่ำของอีกฝ่ายเมื่อเขารั้งขาของชายหนุ่มผมดำขึ้นมาพาดไว้ที่ไหล่ขณะที่อีกมือหนึ่งจับขาเรียวให้อ้าออกมากยิ่งขึ้น จนทำให้ทอมสะท้านเล็กน้อยกับใบหน้าแดงมากกว่าเดิมในยามที่เห็นสภาพของตัวเอง จนเขานึกหมั่นเขี้ยวเล็กน้อยกับแมวน้อยยั่วสวาทเมื่อกี้ที่เหลือเพียงแต่แววเขินอายปรากฏอยู่บนใบหน้าของชายหนุ่ม ทำให้เขาก้มตัวต่ำลงมาเพื่อกดจูบลงบนริมฝีปากบางนุ่มนั่นอีกรอบ

 

“คริส..”ทอมหอบหายใจเบาๆยามที่เขาขยับเอวกระแทกตัวเองเข้าหาช่องทางนุ่มที่เปิดรับเขามากยิ่งขึ้นในยามที่เขาดันท่อนขาเรียวไว้ด้วยแขน ส่วนขาอีกข้างหนึ่งของทอมก็เกี่ยวอยู่ที่เอวของเขา และเขาก็แทบจะควบคุมสติไม่อยู่ในยามที่คิดว่าหากแกนกายของเขาอยู่ในร่างของอีกฝ่ายจริงๆจะเป็นยังไง

 

“เร็วเข้าคริส…ฉันต้องการนาย…เข้ามา”ทอมหอบหายใจถี่โดยที่เอื้อมมือทั้งสองข้างขึ้นไปคล้องรอบคอของชายหนุ่ม มองดูเจ้าของผมสีทองด้วยสายตาหวานที่มีแต่การขอร้อง มันทำให้คริสก้มลงมาจูบเขาอีกครั้งจนชายหนุ่มอดครางอื้อไม่ได้ รู้สึกถึงมือหยาบที่ไล่ลงไปอยู่ตรงสะโพกกลมมนของเขาเพื่อจะปลดซิบกางเกงยีนส์ลงมา และบางอย่างแทบจะทำให้เขาอดใจเต้นไม่ได้เมื่อรู้สึกถึงความร้อนจากร่างกายใหญ่โตในยามที่คริสขยับมือเพื่อเร่งเร้าให้ตัวเองพร้อมสำหรับเข้ามาในกายเขา และมันยิ่งทำให้เขาอดสั่นนิดๆไม่ได้ยามที่คริสจ่อตัวเองลงบนช่องทางอ่อนนุ่มของเขา ความร้อนจากกายใหญ่โตของคนตัวสูงมันทำให้เขาเผลอหยุดหายใจไปแปปหนึ่ง ก่อนที่คริสจะกลับมากันขาเขาเอาไว้ด้วยท่อนแขนแกร่งแข็งแรงยามที่ใช้แขนยันตัวเองเอาไว้ไม่ให้น้ำหนังกดทับลงมายังตัวเขา

 

“คริส…”เขาครางออกมาก่อนจะสะบัดหน้าเริดขึ้นเมื่อคริสค่อยๆดันตัวเองเข้ามามากขึ้นเรื่อยๆ เขาพยายามหายใจให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ พยายามไม่เกร็งแม้ว่าตอนนี้เขาจะเจ็บและอึดอัดจนแทบน้ำตาเล็ด แต่คงเพราะแรงจิกจากนิ้วเรียวของเขาทำให้คริสพยายามช้าลงเพื่อให้เขาปรับตัวให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่มันแทบไม่เป็นปัญหาเลยในยามที่ความร้อนในกายของเขามากขึ้นในทุกครั้งที่รู้สึกถึงแกนกายร้อนผ่าวของชายหนุ่ม มันกำลังแผดเผาเขาและเขาก็ยินดีที่จะไหม้ไปกับมัน

 

“ทอม…นายแน่นเกินไปแล้ว”คริสคำรามเสียงต่ำเมื่อในที่สุดก็ฝังแกนกายของตัวเองเข้ามาในร่างกายอบอุ่นและอ่อนหวานของทอมจนหมด เขายังคงไม่ขยับได้แต่มองดูใบหน้าแดงระเรือของอีกฝ่าย เพียงแค่นี้เขาก็แทบจะเสร็จสุขแล้วเพียงแค่ค้างตัวเองเอาไว้ในช่องทางหวานนุ่ม ไม่นานนักเขาจึงเริ่มขยับตัวเมื่อทอมเริ่มตอบรับเขาเบาๆ และทุกครั้งที่เขาขยับสะโพกเพื่อให้เข้าไปในกายของอีกฝ่ายให้ลึกที่สุด ทอมก็แทบจะแอ่นตัวและครางหวานไม่เป็นภาษาทำให้เขารู้ว่าชายหนุ่มไม่เจ็บแล้วและกำลังมีความสุขกับสิ่งที่เขามอบให้อีกฝ่าย

 

“คริส…คริส..อ๊า…ค..คริส…”เขาแทบจะคลั่งเมื่อได้ยินเสียงหวานหูหอบเบาๆยามที่เรียกชื่อเขา ทำให้เขาอดขยับแกนกายกดย้ำลงไปไม่ได้จนทอมต้องแอ่นตัวขึ้นมา นั่นทำให้เขาแลบลิ้นเลียริมฝีปากก่อนจะเพิ่มจังหวะมากกว่าเดิมเพื่อบีบเร้าให้อีกฝ่ายครางชื่อเขาออกมามากกว่านี้

 

“ทอม…”เขาคำรามออกมาเมื่อยิ่งรู้สึกดีมากขึ้นไปอีกในยามที่ทอมบีบรัดเข้ามาอย่างจงใจจนเขาแทบจะเสร็จสุขไปตรงนั้น สายตาคมกริบมองสบดวงตาสีเขียวสวยในขณะที่ขยับตัวมากกว่าเดิมจนเกิดเสียงเล็กๆจากรถยนต์ของเขาในทุกการขยับตัว

 

“คริส…”เขาหอบหายใจถี่เมื่อเร่งจังหวะให้เร็วขึ้นและแรงขึ้นจนทอมครางออกมามากกว่าเดิม ขณะที่แรงบีบที่ไหลของเขามากขึ้นจนเขาอดก้มลงไปจูบริมฝีปากสีสดไม่ได้ ทำให้ทอมทำได้เพียงแค่ส่งเสียงครางหวานในลำคอเท่านั้น เมื่อเจ้าตัวยิ่งรู้สึกกำลังจะถึงฝั่งฝันและเขาต้องการให้คริสขยับมากกว่านี้

 

“คริสแรงอีก…ได้โปรด…แรง-อ๊า!….”ทอมตาโตขึ้นมาเมื่อคริสจงใจกระแทกแรงๆเข้ามาจนเขารู้สึกจุกเล็กน้อยแต่ก็ปนไปด้วยความรู้สึกดีก่อนที่อีกฝ่ายจะกระแทกให้เร็วขึ้นและหนักหน่วงขึ้น

 

“คริส…คริส…”ชายหนุ่มหลับตาลงราวกับต้องการรับทุกสัมผัสที่คนข้างใต้มอบให้ ช่องทางสีสวยอ่อนนุ่มมันทำให้เขายิ่งกว่ารู้สึกดี เขาต้องการทอมอีก ต้องการมากกว่านี้ ต้องการได้ยินเสียงอีกฝ่ายมากกว่านี้

 

“คริส…คริส…ได้ยินไหม…”เขาคำรามออกมาเบาๆเมื่อทอมแอ่นตัวขึ้นมารับสัมผัสของเขาให้มากกว่าเดิม พึงพอใจกับเสียงครางหวานของอีกฝ่ายที่ทำเอาเขาแทบจะสำลักความสุขตาย อีกเพียงนิดเดียวเท่านั้น มันทำให้เขายิ่งเร่งจังหวะขณะที่ดันขาของชายหนุ่มร่างสูงโผร่งให้แยกออกจากกันมากกว่าเดิมเพื่อรับสัมผัสของเขา

 

“คริส!…คริส!!!…”

 

“คริส!!!!!!!”

 

ชายหนุ่มสะดุ้งเฮือกเมื่อได้ยินเสียงกรีดร้องของทอมที่ข้างหู ทำให้เขาลืมตามขึ้นมาทันที ร่างสูงใหญ่เจ้าของผมสีทองสวยยังคงหอบหายใจมองไปรอบๆอย่างงงๆว่าเกิดอะไรขึ้น เขาสาบานว่าเขากำลังกอดทอมอยู่ ร่างสูงโปร่งกำลังอยู่ในอ้อมกอดเขาเมื่อกี้นี้ แล้วเขาก็หันมาพบกับคนที่กำลังตามหา ยืนอยู่ข้างเขาด้วยใบหน้าหวานเปื้อนยิ้มที่มองมายังเขา ชายหนุ่มตัวใหญ่ยกมือขึ้นลูบหน้าของตัวเองแรงๆเลยขึ้นมาถึงผมสีทองสวย โดยที่สายตาคมลอบสังเกตไปด้วยว่าตอนนี้เขาอยู่ที่ไหน และมันก็เป็นห้องพักที่คุ้นเคย ที่เขาคิดว่าเขาเคยนั่งรอทอมอยู่ แต่ตอนนี้เขากลับมานั่งอยู่ที่เดิมอีกแล้ว…เขาฝันหรือ?

 

“หลับสบายไหม? ฉันเปลี่ยนชุดเสร็จแล้ว”เขาหันมามองชายตัวสูงอย่างตื่นๆเมื่อประโยคแบบเดิมเหมือนในฝันเขาออกมาจากปากบางสีชมพู ที่เขามั่นใจว่ามันต้องหวานมากแน่ๆ

 

“ตื่น…ตื่นแล้ว”เขากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบากเมื่อนึกถึงความฝันอันแจ่มชัดของตัวเอง เยี่ยมมากคริส…นายฝันว่ามีเซ็กส์กับเพื่อนร่วมงานชาย!!! เขาแทบจะได้ยินเสียงตัวเองตะโกนออกมา และเขาสาบานว่าเขาไม่ได้เสียใจเลยซักนิด นึกเสียดายด้วยซ้ำที่ตื่นขึ้นมา ชายหนุ่มหลับตาแน่นเพื่อรวบรวมสติในระหว่างที่เอื้อมมือออกไปคว้ากระเป๋าที่วางอยู่ใกล้ๆ ทำให้เผลอไปโดนขวดน้ำดื่มจนมันหล่นลงไปบนพื้น ทำให้เขายืนนิ่งมองดูทอมที่ก้มลงเก็บขวดน้ำให้เขาราวกับสิ่งที่เขาเห็นในฝัน

 

“ตื่นหรือยังเนี่ยคริส”เขาเงยหน้ามองทอมและก้มลงมามองดูหนังสือการ์ตูนแวมไพร์ตัวดีที่ตั้งอยู่บนโต๊ะไม่ไกลนัก

 

“นายอ่านเรื่องแวมไพร์ด้วยหรือ?”คริสกลืนน้ำลายเฮือกเมื่อได้ยินเสียงหวานถามออกมา…คำถามเดิม

 

“ไม่อ่านหรอก ไม่อ่าน…มันวางอยู่บนโต๊ะ ฉันไม่สนใจมันเลย”เขาตอบออกไปทำให้ทอมมองเขาด้วยสายตาที่ไม่แน่ใจก่อนจะพยักหน้านิดๆ

 

“ได้…นี่ฉันแทบจะวิ่งออกมาหานายทั้งชุดของโลกิเลยรู้ไหม”เขาเห็นทอมยิ้มออกมาแต่เขาไม่ยิ้มด้วยเพราะหัวใจของเขาที่มันเต้นไม่เป็นจังหวะแถมยังภาพใบหน้าของอีกฝ่ายที่ทับซ้อนกับตอนที่ทอมกำลังครางเสียงหวานเรียกชื่อของเขามันทำให้เขาต้องพยายามถือกระเป๋าให้ต่ำลงเพื่อปิดช่วงเป้ากางเกง

 

“นายไม่เชื่อเรื่องแวมไพร์ใช่ไหมทอม? แบบว่านายไม่ใช่แวมไพร์ใช่ไหม”เขาถามออกมา ทำให้ทอมเลิกคิ้วเล็กน้อยขณะที่เดินเข้ามาใกล้เขา

 

“โอเค…ฉันไม่ใช่แวมไพร์คริส ฝันร้ายหรือ?”เขาอ้าปากออกมาเล็กน้อยเมื่อเห็นสีหน้าเป็นห่วงเป็นใยของทอม มันไม่ใช่ฝันร้ายเนี่ยสิทอม…

 

“นิดหน่อยน่ะ…ฝันว่านายเป็นแวมไพร์แล้ว นายกำลังฆ่าฉัน…”เขาพูดออกมา ใช่…เป็นการฆ่าที่แสนหวานเป็นบ้า

 

“ฉันไม่มีทางทำอะไรนายหรอกคริส ฉันไม่ใช่แวมไพร์ เห็นไหม..”เขายิ้มออกมาเมื่อทอมยกมือเรียวขึ้นรั้งริมฝีปากตัวเองเพื่อให้คริสเห็นว่าเขาไม่มีเขี้ยว ก่อนที่ชายหนุ่มทั้งสองจะหันมายังชายหนุ่มคนหนึ่งที่วิ่งมาทางพวกเขา

 

“คริส…โปรดิวเซอร์-“

 

“พรุ่งนี้มาถ่ายฉากที่ธอร์สู้กับโลกิ เพราะฉากสร้างเสร็จแล้ว?”เขาพูดออกมาอย่างไม่แน่ใจ ทำให้ชายหนุ่มและทอมหันไปมองหน้ากันอย่างไม่แน่ใจนัก

 

“ใช่…คุณรู้ได้ยังไง”ชายหนุ่มพูดออกมางงๆขณะหยิบบทให้ทอมและเขา

 

“โอเค…พวกเราจะมาแต่เช้าแล้วกัน”ทอมพูดขึ้นมาเมื่อนึกได้ หลังจากที่ชายคนนั้นจากไปแล้วเขาก็ยังยืนอยู่ตรงนั้น ยังอดใจเต้นไม่ได้ทุกครั้งที่คิดถึงสิ่งที่เกิดขึ้นในฝัน มันชัดเจนจนเขาแทบจะแยกไม่ออกว่ามันเป็นความจริงหรือไม่…หรือมันจะเกิดขึ้นอีก นั่นทำให้เขายิ่งรู้สึกถึงเลือดที่สูบฉีดมากกว่าเดิม เขาปฏิเสธไม่ได้เลยว่าตอนนี้เขามองว่าทอมช่างดูน่าหลงใหลและดูดี กว่าที่เขาควรจะคิดกับเพื่อน เพราะความฝันหรือ?…จริงๆเขาควรจะรู้สึกไม่ดีไม่ใช่หรือ ในเมื่อไม่มีพลังแวมไพร์มาทำให้เขาใจสั่นกับทอมแล้วหนิ?

 

“นายรู้ได้ยังไงว่าฉากสร้างเสร็จแล้ว?”เขาหันมามองใบหน้าของทอมที่มองมาที่เขาด้วยแววอดทึ่งไม่ได้

 

“เดาเอาน่ะ…”เขาบอก “…ทอม วันนี้เอ่อ…นายอยากกินเบอร์เกอร์ใช่ไหม?”เขาเสี่ยงถามออกไป ซึ่งคนตัวเล็กกว่าก็หัวเราะออกมา

 

“ใช่เลยคริส ฉันกำลังคิดจะชวนนายพอดี…เบอร์เกอร์ร้านประจำห่างไปจากนี้ไม่มาก”ทอมบอก ทำให้เขาอดยิ้มออกมาไม่ได้พลางมองใบหน้าหวานและดวงตาสีสวยใสที่มองมายังเขา ทำให้เขาขยับเข้าใกล้อีกคนเพื่อลองเชิงจนกระทั่งมาหยุดอยู่ตรงหน้าของชายหนุ่มที่หน้าแดงขึ้นมาเล็กน้อยพร้อมกับหลบตาเขา

 

“ฉันชอบนายนะ รู้ไหม?”เขาพูดออกไปทำให้ห็นว่าทอมตาโตขึ้นมาพร้อมกับแก้มนิ่มที่แดงก่ำ

 

“คริส!!! โอเค…นายไปแอบอ่านนิยายในทัมเบอร์มาอีกแล้วใช่ไหม”เขาอดยิ้มออกมาไม่ได้กับน้ำเสียงที่พยายามให้ดูน่ากลัว แต่เขาก็รู้ว่าทำไปเพราะต้องการปกปิดความอาย ปฏิกิริยาที่ทอมแสดงออกมาประจำเพียงแค่เขาไม่ใส่ใจจะสังเกตมันว่ามันมีอะไรมากกว่าคำว่าน่ารัก

 

“ไปกันเถอะทอม…เดียวดึกกว่านี้ร้านจะปิด”เขาอดอมยิ้มไม่ได้เมื่อนึกถึงเรื่องต่อจากนี้ ขณะที่ไล่สายตาสำรวจแล้วเห็นว่าทอมน่าจะเก็บโทรศัพท์ไว้ในกระเป๋า ไม่ว่าทอมจะเป็นแวมไพร์หรือไม่…หลังจากนี้เขาจะรุกหนักให้ทอมยอมทำให้ฝันเขาเป็นจริงให้ได้ คราวนี้รับรองว่าไม่ใช่แค่เบาะหลังรถยนต์แน่นอน

 

About these ads

เกี่ยวกับ jrasmason

สวัสดีทุกคนที่เข้ามาเยี่ยมชมกันนะค่ะ บล็อกนี้จีนจะลงเป็นFictionหรือว่าเป็นAUนะค่ะ คู่หลักก็จะเป็นHiddleswothและคู่อื่นๆอีกตามแต่อารมณ์ค่ะ ฮ่าๆ หวังว่าจะชอบและสนุกกับนิยายที่จีนเขียนนะค่่ะ ขอบคุณค่ะ //จุ๊บๆ
เรื่องนี้ถูกเขียนใน SF Hiddlesworth, Z All Fiction และติดป้ายกำกับ , , , , , , , , , , คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s