[FIC] Thorki [ThorXLoki]#6 King of mind

ฟิคเรื่องนี้เป็นเพียงจิตนาการของผู้แต่ง

หรืออาจจะเป็นฟิคชั่นที่แปลมา

ไม่ได้มีเจตนาจะทำให้ตัวละครเสื่อมเสียใดๆทั้งสิ้น

 อ่านเพื่อความบันเทิง นะแจ๊ะ

My Tumblr : http://jrashiddlesworth.tumblr.com/

FB : https://www.facebook.com/yujean.rasmason

Twitter : https://twitter.com/YuJeanN

Exteen : http://rasmason2.exteen.com

Page : https://www.facebook.com/hiddlesworthfangirl?ref=hl

Wordpess : http://jrasmason.wordpress.com

 

C : Thor O. X Loki L.

R : M

G : Romantic

L : Thai

W : Yujean Rasmason

 

********************************

 

โลกิค่อยๆลืมตาขึ้นมาหลังจากเขาได้นอนพักในที่สุด ธอร์ยังไม่กลับมานั่นทำให้เขาเป็นห่วงเอามากๆ ห่วงว่าคนตัวสูงจะเป็นอะไรไปหรือเปล่า เขากลัวว่าถ้าเกิดอะไรขึ้นมาเขาจะทำยังไง ถามเหล่าทหารก็ไม่มีใครยอมตอบ ชายหนุ่มตัวสูงลุกขึ้นนั่งช้าๆดวงตาสีแดงสวยเหลือบขึ้นมองตัวเองผ่านกระจกกว้างที่อยู่ห่างออกไป ผิวกายสีฟ้าที่ดูจะมีน้ำมีนวลขึ้นมากกว่าที่เขาเคยจำได้ ชุดผ้าสวยๆที่เขาใส่อยู่ในตอนนี้ทำให้เขาไม่อยากจะเชื่อจริงๆว่าตอนนี้เขาอยู่ที่แอสการ์ต ดินแดนที่เคยทำสงครามกับพวกเขา

 

โลกินึกถึงวันแรกที่เขาและธอร์เจอกัน ผู้ชายตัวสูงที่เขาเกลียดที่สุดเท่าที่เขาเคยรู้ว่าเขาจะเกลียดใครได้ หยาบคาย ก้าวร้าวและไร้ซึ่งความเมตตา แต่ตอนนี้กลับเป็นคนเดียวกับที่เขาห่วงที่สุด เขาคิดถึงใบหน้าคมบึ่งตึงที่ชอบแยกเขี้ยวใส่เขาเวลาที่เขาทานอาหารไม่หมด เขาว่าธอร์ใจดีขึ้นเยอะถ้านับจากในตอนแรกๆ ดูเป็นห่วงเป็นใยและอย่างน้อยควรจะมีใครซักคนที่ต้านความเอาแต่ใจได้บ้าง แพขนตายาวกระพริบถี่ๆเพื่อปรับแสงก่อนจะหันมาอย่างตกใจกับเสียงประตูที่เปิดเข้ามา มองชายสูงวัยผมเกือบจะเป็นสีเทาและผ้าปิดตา อีกฝ่ายมองตรงมายังเขาด้วยสายตาที่เขาอ่านไม่ออกจนเขาเผลอขยับถอยหนีไปยืนอยู่อีกฝั่งอย่างตื่นๆ หลุบตาลงต่ำเมื่อชายคนนั่นเดินเข้ามาใกล้ ก่อนจะตามมาด้วยเฟียสก้าในชุดยาวสีส้มอ่อนและรอยยิ้มอ่อนโยน

 

“โลกิ…เจ้า..ใช่โลกิจริงๆหรือ”เขาขยับตัวหนีเมื่ออีกฝ่ายยืนมือมาหาเขา

 

“ท่านแตะข้าไม่ได้นะ..”เขาพยายามร้องท้วงแต่ก็หยุดเมื่อเฟียสก้าพยักหน้าให้เขา ทำให้เขาหันมามองอีกคนที่บางอย่างทำให้เขามั่นใจมากๆว่าชายสูงวัยตรงหน้าคือท่านพ่อของธอร์ ฝ่ามือหยาบกร้านใหญ่โตยกขึ้นมาใกล้เขาก่อนจะค่อยๆแตะลงบนแก้มของเขา ความอบอุ่นแผ่ซ่านจนเขาได้แต่อยู่นิ่งๆไม่ได้ขยับไปไหน

 

“เจ้าโตขึ้นเยอะมาก..ดูเจ้าสิ…ไม่ใช่เด็กทารกตัวผอมแห้งอีกแล้ว เจ้าช่างสง่างามมาก”เขาหลับตาลงรับสัมผัสอบอุ่น รู้สึกถึงอีกคนที่ลูบแก้มเขาไปเรื่อยๆพร้อมกับความอบอุ่นที่มากขึ้นราวกับเขาไม่สามารถขยับตัวได้

 

“ข้าบอกแล้วให้ท่านรีบมาพบโลกิแต่ท่านก็ไม่ยอมมา”เฟียสก้าเดินขึ้นมายืนข้างๆ ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่กับโอดินที่ท่าทางจะชอบโลกิแบบนี้

 

“ข้างานยุ่ง เจ้าเองก็น่าจะรู้เฟียสก้า ข้าเองก็พึ่งกลับมาจากการเยี่ยมเหล่าชาวบ้าน”โอดินหันไปบอกหญิงสาวที่อยู่ด้านข้างและหันมาหาโลกิอีกครั้ง ดวงตาที่พราวไปด้วยแววชื่นชมทำให้ชายหนุ่มถึงกับทำอะไรไม่ถูกแบบนี้ เนี่ยหรือคนที่ทำสงครามกับท่านพ่อ

 

“ข้านึกว่าท่านต้องการจะฆ่าข้าให้ตายเสียอีก ข้าเป็นยักษ์น้ำแข็ง อัปลักษณ์”โลกิพูดเสียงเบา ขยับตัวออกห่างจากทั้งสองคนเล็กน้อย รู้สึกอายมากกว่าที่ตัวเองดูแตกต่างกับทั้งสองคนแบบนี้ แม้ว่าสายตาของเฟียสก้าจะไม่ด้มีความรังเกียจเช่นเดียวกับของโอดิน แต่เขาก็ยังรู้สึกว่าตัวเองแตกต่างอยู่ดี

 

“เจ้าคิดมากเกินไปแล้วโลกิ ข้าไม่ได้รังเกียจหรือเห็นเจ้าเป็นศัตรูโลกิ ตอนนี้เรื่องสงครามจบไปนานแล้ว..และข้าเห็นเจ้าเป็นมิตร เหมือนลูกชายข้าคนหนึ่ง”โอดินพูดพลางตบบ่าของเขา ก่อนจะรั้งให้เขามานั่งบนเตียงและนั่งลงข้างๆเขา ชายหนุ่มตัวสูงเพียงแค่มองเท่านั่น

 

“ข้าพอมีความสามารถกาจจะทำให้เจ้าเป็นกายเทพเช่นเราได้ ข้ารับรองว่าหากเจ้าไม่พอใจเจ้าก็เปลี่ยนกลับไปเพียงแต่เจ้าต้องการเท่านั่นโลกิ เฟียสก้าบอกข้าว่าเจ้าอาจจะกำลังตั้งท้อง ข้าอยากจะให้หมอหลวงตรวจดูว่าจริงหรือไม”โอดินบอกทำให้เขาหันมามองเฟียสก้าทันที รอยยิ้มเล็กๆอย่างมีความสุขนั่นทำให้เขารู้สึกดีใจขึ้นมาแปลกๆ

 

“หมายความว่า..ข้าจะเป็นเหมือนเช่นพวกท่านหรือ? ข้าคิดว่า..”โลกิอ้าปากพยายามจะพูดอะไรบางอย่าง “ข้าทำไม่ได้ ข้าเป็นยักษ์น้ำแข็งแล้วอยากจะเป็นเช่นพวกท่านได้ยังไง ท่านพ่อข้าคงเสียใจที่ข้าคิดเช่นนั่น”เขาพูดออกมาในที่สุด เห็นโอดินยิ้มอย่างอ่อนโยนให้เขา

 

“เจ้าเปลี่ยนกลับได้ทุกเมื่อที่เจ้าต้องการ เป็นเพียงให้เจ้าเรียนรู้อีกด้านหนึ่งของแม่เจ้า”ดวงตาสีแดงสวยกระพริบเบาๆแทบจะรู้สึกอุ่นวาบเมื่อนึกถึงแม่ของเขาเอง อาจจะเป็นสาวสวยชาวแอสการ์ตคนหนึ่ง ความคิดนั่นทำให้โลกิมองไปที่เฟียสก้าที่ยิ้มให้เขาราวกับกำลังภูมิใจในตัวเขา ชายหนุ่มตัวสูงมองต่ำลงไปอย่างใช้ความคิด เลือกที่จะพยักหน้าตกลงและเขามั่นใจว่าเขาจะยังกลับเป็นยักษ์น้ำแข็งได้ดังเดิมแน่นอน

 

“ข้าตกลง ข้าเชื่อใจท่าน”โลกิเอ่ยออกมา มองโอดินที่ยิ้มกว้างให้เขาและเอื่อมมือมาแตะที่ใบหน้าของเขาอีกครั้ง รู้สึกอุ่นวาบราวกับว่ากำลังใช้เวทบางอย่างแก่เขา เขาเองก็ไม่รู้ว่าควรจะทำเช่นไรหรือว่านี้เป็นการตัดสินใจถูกแค่ไหน เขาเองเพียงแต่อยากให้ทุกคนที่นี้เลิกมองเขาเป็นตัวประหลาด อยากจะกอดท่านเฟียสก้าและท่านโอดิน อยากจะรู้ว่าใบหน้าหล่อเหลาคมคายของธอร์จะเป็นยังไงเมื่อเห็นเขาในร่างมนุษย์แบบนี้ แค่คิดเขาก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาแปลกๆแล้ว

 

นิ้วโป้งแข็งแรงค่อยๆลูบแผ่วเบาจนผิวสีฟ้าสวยค่อยๆจางลงจากใบหน้าจนกลายเป็นผิวสีขาวเนียน และไล่ไปเรื่อยๆลงมาจนกระทั้งถึงปลายเท้า แพขนตายาวกระพริบถี่ๆและค่อยๆลืมตาขึ้นมา นัยน์ตาสีแดงกลับกลายเป็นสีเขียวสวยที่ช้อนตาขึ้นมองคนตรงหน้าและหญิงสาวที่อยู่ข้างๆ ใบหน้าของเธอยิ้มให้เขาก่อนจะรวบเขาเข้าไปในอ้อมกอดอย่างรวดเร็วจนเขากอดตอบเธอแต่ก็รีบผละหนีจนไปชนเข้ากับโต๊ะและความกลัวว่าเฟียสก้าจะเป็นอันตราย แต่หญิงสาวกลับไม่เป็นอะไรเลย

 

“ท่านจะบอกข้าไหมว่าเกิดอะไรขึ้น”เขากระซิบเบาๆ ตาโตขึ้นมากับมือของตัวเองที่ควรจะเป็นสีฟ้าแต่กลับเป็นผิวเนียนละเอียดสีขาวเนียนเหมือนชาวแอสการ์ตทั่วไป เขาเดินตรงไปยังกระจกและมองใบหน้าที่แปลกใจเหมือนกับเขาไม่เคยเห็นมาก่อนเลยแม้แต่นิด เขาขยับตัวเล็กน้อยเพื่อมองตัวเองให้ชัดๆ ยกมือขึ้นเสยเสยผมสีดำยาวไปทัดใบหูอายๆ ไม่อยากเชื่อเลยว่าเขาจะเป็นแบบนี้ไปได้ หรืออย่างน้อยมันไม่ควรจะได้ผลด้วยซ้ำ

 

“เจ้าพูดราวกับไม่เชื่อว่ามันจะเป็นไปได้”โอดินบอกอย่างภูมิใจ เชิดหน้าขึ้นสูงยิ้มๆมองชายหนุ่มที่หันมามองเขา เฟียสก้ารีบถลาไปหาโลกิและรั้งคนตัวสูงกลับมานั่งบนเตียง

 

“เจ้าสง่างามมาก หน้าตาของเจ้าช่างงดงามเหมือนเช่นชนชั้นสูงโลกิ แต่เรื่องนั่นไม่ใช่เรื่องที่น่ายินดีไปกว่าหมอหลวงจะได้ตรวจอาการเจ้าได้ว่าข้ามีหลานหรือไม่”เธอบอกด้วยน้ำเสียงแห่งความดีใจ ลูบใบหน้าเขาแรงๆเหมือนไม่ได้เห็นมานานจนเขาเผลอยิ้มอายๆ

 

“เอาละ ข้าจะออกไปตามหมอหลวงให้ระหว่างหาด้วยว่ากษัตริย์ของเราหายไปไหน”โอดินยกยิ้มอย่างอารมณ์ดีและเดินตรงไปที่ประตู แต่เพราะเขาเผลอเรียกเอาไว้ก่อนอย่างร้อนใจเพราะเขาไม่รู้ว่าธอร์ไม่อยู่ที่นี้ เขากุมมือตัวเองแน่นแล้วพยายามถามอะไรบางอย่าง

 

“ฝ่าบาทไม่อยู่ในวังหรือ?”โลกิเอ่ยเสียงเบา

 

“ใช่…ธอร์ไม่อยู่มาสองสามวันแล้ว ข้าคิดว่าเขาอาจจะออกไปนอกเมือง แต่ข้ารับรองว่าถ้ารู้ว่าเขาจะกลับเมื่อไร เจ้าจะได้รู้ข่าวเป็นคนแรก อย่าห่วงเลยโลกิ”เขาพยักหน้าเข้าใจกับรอยยิ้มเอ็นดูที่ส่งมาให้และยอมนั่งลงข้างเฟียสก้าเหมือนเดิม

 

“ข้าจะอยู่เป็นเพื่อนเจ้า หรือหากจะให้สบายใจมากยิ่งขึ้น..เจ้าอาจจะอยากลองทำอะไรบางอย่างเพื่อต้อนรับการกลับมาของธอร์”เธอบอกเสียงเบา ยกมือขึ้นลูบหัวของเขาและเขาก็ไม่ได้ขัดอะไร

 

 

 

 

 

/*/

 

 

 

 

 

ธอร์ควบม้าอย่างรวดเร็วกลับมาที่วังอย่างหงุดหงิดเอามากๆ เขาเจอรอยเท้าของเด็กอย่างน้อยสองคน แต่ไม่เห็นรอยเท้าของยักษ์น้ำแข็งหรือสิ่งอื่นๆที่คาดว่าน่าจะเป็นอันตรายทั่วป่า มีเพียงแค่หมีป่า สุนัขจิ้งจอก และสัตว์ธรรมดาทั่วๆไปเท่านั่น เขากระโดดลงจากหลังม้าสีขาวก่อนที่ทหารติดตามหลายนายจะขวบตามมาถึงเสียอีก มือหยาบแข็งแรงเอื่อมไปหยิบน้ำจากเด็กเลี้ยงม้ามาดื่มแม้ว่าจะยังครุ่นคิดไปด้วย เขาไม่เข้าใจว่าเหล่ายักษ์น้ำแข็งทำไมถึงปรากฏกายเพียงแค่ชายป่าและหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยในเวลาเพียงไม่นาน ทิ้งไว้เพียงรอยเท้าเล็กๆ เปลือกขนมและเงินจำนวนเล็กน้อย ดวงตาคมกริบตวัดมองไปยังทหารของเขาที่ยังคงซ้อมรบอยู่และรีบหันมาทำความเคารพเขาด้วยน้ำเสียงแข็งขัน พร้อมกับเสียงแตร่และอื่นๆที่ประกาศไปทั่ววังว่าเขากลับมาถึงแล้ว ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ยกมือขึ้นใช้เวทจุดไฟใส่คบเพลิงเพื่อให้ทหารซ่อมได้ง่ายขึ้นในเวลาที่เกือบจะมืดสนิทแบบนี้

 

“ยินดีต้อนรับกลับพะยะคะฝ่าบาท..ทรงจับยักษ์น้ำแข็งได้ไหมพะยะคะ”เขาตวัดสายตามามองเหล่าขุนนางสองคนที่ตรงเข้ามาหาเขา ขบกรามอย่างหัวเสียและเดินต่อไป

 

“ไม่ได้ ข้าพบเพียงรอยเท้าเด็กเท่านั่น ข้าจะต้องหาตัวมันให้เจอ”เขาบอกเสียงกร้าว กระแทกประตูเปิดไม่ได้สนใจคนที่เดินตามเป็นพรวนที่ด้านหลัง

 

“แล้ว…แล้วฝ่าบาทจะทำอย่างไรต่อไป-“ดวงตาคมกริบถลึงตามองอีกคนแต่ไม่ได้พูดอะไรนอกจากก้าวเท้ายาวๆตรงไปที่ด้านใน

 

“ข้านอนในป่ามาสี่วันเพื่อไล่ตามธาตุอากาศ กินอยู่กับทหารที่เหนื่อยล้า..คอยปลอบเหล่าชาวเมืองที่แตกตื่นเมื่อเห็นกองทัพเดินผ่านบ้านเรือน แล้วเจ้าหวังให้ข้าทำเช่นไรท่าเสนา…สิ่งที่ข้าต้องการที่สุดคืออาบน้ำและทานอาหาร และนอนจนกว่าจะเที่ยงของวันรุ่งขึ้น”เขาพูดอย่างรวดเร็ว หรี่ตามองไปยังช่อดอกไม้ที่ถูกจัดใหม่และเหล่าชุดสวยงามที่นางกำนัลใส่

 

“มีงานอะไร”เขาถามและตวัดสายตากลับมามองหลายคนที่ด้านหลังจนแต่ละคนสะดุ้งเฮือกไปตามๆกัน

 

“งานเลี้ยงต้อนรับฝ่าบาทพะยะคะ พระนางเฟียสก้าทรงโปรดให้จัดขึ้นมา”เขาขมวดคิ้วนึกถึงท่านแม่ของเขา และคิดว่าไม่น่าจะมีปัญหาอะไรเพราะท่านพ่อเองอาจจะกลับมาแล้วและนางเองก็คงเหงา บวกกับการทำตัวไม่ดีในช่วงหลังๆเขาจึงไม่อยากทำให้นางไม่พอใจอีก

 

“ในเมื่อวันนี้เป็นการฉลอง..บอกเหล่าทหารให้เข้ามากินเลี้ยงในวังก็ได้ ให้พวกเขาได้พักผ่อนบ้าง..ตัวแต่ละคนแทบจะเป็นกลิ่นดินอยู่แล้ว”เขาพยักหน้าในที่สุดและเดินต่อโดยไม่เห็นว่าเหล่าเสนาของเขาลอบถอนหายใจกันเป็นแถว ธอร์เดินลึกเข้ามาภายในจนได้ยินเสียงดนตรีแผ่วๆและกลิ่นหอมของอาหารที่เขามั่นใจว่าเริ่มตั้งโต๊ะกันแล้ว ธอร์จึงเริ่มมีความคิดที่จะทานก่อนค่อยไปอาบน้ำเพราะเขาหิวเอามากๆในตอนนี้

 

“ข้าเปลี่ยนใจแล้ว ข้าจะทานอาหารก่อนแล้วค่อยอาบน้ำ”ธอร์บอกอย่างรวดเร็ว เปลี่ยนเส้นทางจากห้องของเขาเป็นห้องโถงและเดินผ่านไปยังห้องอาบน้ำซักห้องหนึ่งเพื่อล้างหน้าล้างตา

 

ธอร์นั่งอยู่ตรงกลางระหว่างเหล่าเสนาและคนอื่นๆมากมาย มีท่านพ่อและท่านแม่ของเขาอยู่ด้านขวาและกำลังคุยเรื่องอะไรซักอย่างที่เขาไม่ได้สนใจซักนิด สิ่งที่เขาสนคือเนื้ออบและไก่งวงที่ยกมาเสริฟตรงหน้าของเขาไม่ขาดสาย กับไวน์และเหล้ามากมาย สวนลองลงมาก็คือการแสดงตลกและการรำของเหล่านางรำ ที่เขาค่อนข้างจะดูจนเบื่อเลยไม่มีความน่าสนใจเท่าไรนัก ธอร์หยิบไก่ชิ้นที่เท่าไรไม่รู้มาทานก่อนจะหันมาเมื่อได้ยินท่านแม่เขาพูดอะไรบางอย่าง

 

“ฝ่าบาททรงทานให้สำรวมกว่านี้ไม่ได้หรือไร”เขาหันมาดีๆเมื่อเห็นแม่ของเขาหยิบผ้าเช็ดปากมาเช็ดให้เขาแรงๆและเขาเพียงแค่ยิ้มกว้างให้แม้ยังมีไก่อยู่เต็มแก้มก็ตาม เรียกเสียงหัวเราะเบาๆจากเธอแล้วบรรจงเช็ดปากให้เขาอีกรอบเบาๆ

 

“เจ้าเองก็ตามใจเขามากเกินไปถึงเสียคนเช่นนี้”เขาเลิกคิ้วมองท่านพ่อของเขาที่หันมาพูดและหันไปหั่นเนื้อแต่ก็สะดุ้งนิดๆเมื่อท่านแม่ของเขาตบโต๊ะ

 

“ข้าเช็ดปากให้บุตรชายของข้าเช่นนั่นแล้วผิดตรงไหน เพราะท่านเองเสียมากกว่าที่เข้มงวดไม่เต็มที่ธอร์ถึงได้กินจุแบบนี้”เธอค้อนควับใส่ท่านพ่อจนเขาหัวเราะเบาๆ และหันมาทำสีหน้าอ้อนๆใส่ท่านแม่ของเขาที่ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่จัดผมให้เขาอยู่ในตอนนี้

 

“ข้าไม่ได้พูดถึงเพียงแค่เรื่องการกินอยู่เฟียสก้า”โอดินบอก

 

“ข้าเองก็ไม่ได้พูดถึงเรื่องการกินเท่านั่น”เธอเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อยแล้วลูบไหล่กว้างของเขาเบาๆอย่างเอาใจ

 

“ข้ารักท่าน ท่านแม่..”ธอร์บอกด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำทรงสเน่ห์ทำให้ท่านแม่ของเขายิ้มออกมาและวางผ้าเช็ดปากลงบนโต๊ะ นิ่งคิดเล็กน้อยเหมือนกำลังนึกถึงเรื่องบางอย่างอยู่ในใจ

 

“ธอร์เจ้าจำได้ไหมว่าครั้งหนึ่งข้าเคยบอกเจ้าว่าข้าอยากได้หลาน”เขานิ่งไปชั่วขณะและหันหน้ากลับมาช้าๆ วางน้องไก่ลงอย่างใช้ความคิด เคี้ยวอาหารต่ออย่างใช้ความคิดว่าควรจะทำยังไงต่อไป เขายังไม่อยากแต่งงานและเขายังไม่อยากมีชายาที่เขาไม่ได้ชอบเลย เขาสนใจเรื่องการทำงานมากกว่า

 

“เจ้าเองก็โตขนาดนี้แล้วนะ เป็นกษัตริย์ก็ต้องหาใครซักคนที่จะอยู่คู่บันลังค์ของเจ้า..ไม่มีเลยหรือคนที่เจ้าถูกใจ ต้องการเขาให้อยู่ข้างกายเจ้าและมีบุตรให้เจ้า”เขาถอนหายใจยาวและยกไวน์ขึ้นดื่มเพราะไม่รู้ว่าจะตอบท่านแม่ยังไง คนที่อยากจะให้อยู่ข้างกายหรือ? ความคิดนั่นก็มีเพียงคนเดียวคือยักษ์น้ำแข็งกายสีฟ้าสวยที่ช่างอ่อนหวานและอบอุ่น โลกิดีต่อเขามากในพักหลังๆ ช่างดูทำให้ความต้องการทุกๆอย่างของเขาเติมเต็มและตั้งแต่มีโลกิ เขาไม่ได้นึกถึงใครอีกเลยแม้แต่เหล่านางกำนัลหรือนางรำเขาเองก็ไม่ได้ใสใจจะดู ธอร์ขมวดคิ้วแน่นกับความคิดตัวเองแล้วปัดความคิดนั่นทิ้งไปอย่างรวดเร็ว

 

“ไม่มี”เขาตอบกลับเสียงเรียบ ทำให้ท่านแม่เขาถอนหายใจออกมายาว

 

“เจ้าต้องมีหลานให้ข้าธอร์ ข้าไม่รู้ว่าเจ้าสนใจหรือใส่ใจแค่ไหน แต่ข้าเองก็แก่ลงทุกวันเจ้าจะไม่ให้ข้าเห็นหน้าหลานหน่อยหรือ”เขาขบกรามกับน้ำเสียงอ่อนวอนของเฟียสก้าจนเขาก้มหน้าลงเล็กน้อย

 

“แล้วท่านจะให้ข้าทำเช่นไร ข้าไม่ถูกใจใครเลยซักคนเดียว ข้าไม่ต้องการมีภาระและข้าจะมีหลานให้ท่านแน่นอนขอเพียงท่านรอ”เขายิ้มให้เธอและหันมาเหมือนพยายามจะไม่พูดเรื่องนี้ต่อ

 

“ถ้าเช่นนั่นเจ้าเพียงแต่บอกมาว่าต้องการชายาแบบไหนข้าจะหาให้เจ้า”เขาหันมาหาท่านแม่ของเขาทันที

 

“ข้าไม่ต้องการ!!”เขาถอนหายใจเสียงดัง “ท่านแม่ ข้าไม่ต้องการและข้าเชื่อว่าข้าคุยเรื่องนี้กับท่านมาเป็นล้านๆรอบแล้ว ข้าแค่ยังหาใครคนนั่นไม่พบก็เท่านั่น ท่านเองควรจะสนใจความรู้สึกของข้าบ้าง ข้าไม่ชอบการถูกบังคับ…ยิ่งในเรื่องสำคัญเช่นนี้ข้าต้องการตัดสินใจเองมากกว่าท่านแม่”เขาบอกอีกด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

 

“งั้นเพียงแค่บอกมาว่าเจ้าสนใจชายาประเภทไหนกัน เพียงแค่บอกให้ข้ารู้บ้าง..บางทีข้าอาจจะช่วยเจ้าหาหรือข้าแค่อยู่เฉยๆรอให้เจ้าสาวของเจ้ามาปรากฏตัวเอง”เขาไม่รู้จะตอบยังไงก็เลยหันหน้าหนีกลับมาเท่านั่น มองตรงไปยังเบื่องหน้าที่ตอนนี้เหล้านางรำออกไปหมดแล้วมีเพียงแค่นักดนตรีเดินมานั่งข้างๆม่านและเวทีที่ว่างลงเพื่อรออะไรบางอย่างหรือใครบางคนให้ออกมาแสดงต่อไป

 

“..ข้าต้องการชายาที่มีสมอง มีความฉลาดมากพอและไม่กลัวเกรงสิ่งใด สุขุม เยือกเย็นและใช่สติปัญญา ไม่ใช่คนขี้กลัว แน่นอนว่าต้องมีชาติกำเนิดสูงส่งทัดเทียมกับข้า..อ่อนหวานและจิตใจงดงาม”ธอร์พูดไปเรื่อยๆระหว่างหรี่ตามองใครคนหนึ่งที่ออกมาจากม่าน เส้นผมสีดำสวยขับกับผิวขาวเนียนราวกับหิมะ ดวงตาสีเขียวคมกริบเป็นเพียงอย่างเดียวที่เขาสามารถมองเห็นได้นอกจากใบหน้าที่ถูกคลุมเอาไว้ด้วยผ้าบางๆสีเขียวอ่อนและชุดผ้าบางสีเขียวเช่นกัน ถูกประดับไปด้วยทองคำและชุดที่แนบไปกับตัวทำให้เขาขมวดคิ้วมองอีกคนแต่ก็ไม่ได้พูดอะไรนัก เผลอตัวนิ่งลงไปเมื่อดนตรีเริ่มบรรเรงและชายหนุ่มตัวสูงที่อยู่ตรงกลางเริ่มเต้นช้าๆให้เขาดู

 

“ข้าคิดว่าท่านสนใจนักเต้นคนนั่น หรือไม่ใช่ฝ่าบาท”เขาแทบไม่ได้สนใจน้ำเสียงกรุ่มกริ่มของท่านแม่ของเขา ธอร์เพียงแค่พยายามมองผ่านเนื้อผ้าบางๆนั่นว่าเขารู้จักชายหนุ่มหน้าตาดีเช่นนี้หรือเปล่า และคำตอบคือไม่…เขาไม่รู้จักแต่ทำไมกันกลับมีแต่ความคุ้นเคยจนเหมือนคนใกล้ตัวจนเขาเองก็บอกไม่ได้มากนัก ธอร์ยกไวน์ขึ้นดื่มและพิงพนักพิงอย่างครุ่นคิด มองสบดวงตาสีเขียวสวยใต้ขนตายาวที่เหลือบขึ้นมองเขาและหลบตา ยิ่งทำให้เขารู้สึกร้อนขึ้นมาราวกับเขาจำดวงตาคู่นั่นได้ ดวงตาที่มีแต่แววดื้อรั้นแต่กลับอ่อนหวานในเวลาเดียวกัน แววตาที่ไม่ยอมใครแบบนั่นมันทำให้เขานึกถึงโลกิแต่มันก็เป็นไปไม่ได้

 

“ฝ่าบาท หากท่านถูกใจขนาดนั่นข้าจะเรียกให้เขาปรนนิบัติท่านดีไหม”เขาหันมามองท่านแม่ของเขาที่ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่และเขาไม่ได้คิดอะไรมากนักเพียงแค่หันกลับมามองและเอนหลังพิงพนักเก้าอี้เหมือนเดิม

 

“..เรียกเขามาให้ช่วยข้าอาบน้ำหลังจากนี้”ธอร์หันไปบอกท่านแม่ของเขา ดวงตาคมกริบสีฟ้ายังคงมองไปตามการร่ายรำช้าๆและเนิบนาบแต่มีบางครั้งที่ถี่เร็วและเร่งจังหวะร้อนแรงตามเสียงกลองจนทำให้เขาเผลอหายใจติดขัด เขามันใจว่าเขารู้จักคนตรงหน้า มั่นใจว่าเขารู้จักร่างกายขาวผ่องนั่นดีแต่เพียงแค่เขาจำไม่ได้ หรือไม่รู้จักก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน ธอร์ยกไวน์ขึ้นดื่มอีกขณะไล่สายตาไปตามเรียวแขนและเอวสอบ ต่ำลงมายังท่อนขายาวที่โผ่ลพ้นชายผ้าเพียงเล็กน้อยทำให้เขานึกถึงโลกิ ยิ่งมองคนตรงงหน้าเขาเองก็ยิ่งนึกถึงโลกิจนเขาลุกขึ้นมาในที่สุด เสียงดนตรีและการร่ายรำหยุดลงตามด้วยสายตาหลายคู่ที่หันมามองเขา

 

“ข้ารู้สึกอยากจะพักผ่อน พวนท่านกรุณาอย่าหมดสนุกเพียงเพราะข้าเลย ข้าขอขอบใจเป็นอย่างมาก”ธอร์บอกด้วยรอยยิ้มและตวัดสายตามามองอีกคน ดวงตาสีเขียวหลุบลงต่ำอีกครั้ง เขาเองก็ไม่ได้อยากจะใส่ใจนัก เขาอยากไปหาโลกิและอยากจะรู้ด้วยว่าทำไมตัวเขาเองถึงมองใครก็นึกถึงแต่เพียงยักษ์น้ำแข็งตนนั่น คิดได้ดังนั่นเขาจึงรีบเดินออกไปจากห้องอย่างรวดเร็ว

 

 

 

 

 

/*/

 

 

 

 

 

ธอร์ถอดชุดคลุมออกวางพาดไว้กับเก้าอี้ที่ตั้งอยู่ด้านข้าง ตอนนี้เขาอยู่ที่ห้องอาบน้ำของฝั่งตะวันตก เพื่อดื่มและมองแสงจันทร์ไปด้วย เขายังไม่ได้หันไปมองเมื่อได้ยินเสียงประตูเปิดออกอย่างแผ่วเบาและปิดลงไป มือหยาบแข็งแรงดึงกริบดึงกิ๊บสีทองที่อยู่บนผมของเขาออกและวางไว้ข้างๆ มองใบหน้าของตัวเองที่หนวดเคราเริ่มยาวมากขึ้นจนเขาคิดว่าน่าจะถึงเวลาเลมให้สั้นลงกว่านี้ เขาหันไปมองที่ด้านหลังทำให้เห็นชายหนุ่มคนนั่นยืนอยู่ มองไปทางอืนเหมือนกับชินแล้วที่เจอหน้ากับเขาหรือเพียงแต่ราวกับคนสติที่ถูกเขาเรียกตัวมาพบ

 

“เจ้าอยู่ต่อหน้าข้าแล้วคิดจะยืนเสมอข้าเช่นนั่นหรือ? คุกเข่าของเจ้า”เขาตอบเสียงเรียบแข็งกร้าวมองอีกคนที่ตวัดสายตามามองเขาโดยที่มีแววไม่พอใจนิดๆ นั่นทำให้เขาขมวดคิ้วและเดินกลับมาหาอีกฝ่าย หรี่ตามองใบหน้าใต้ผ้าคลุมที่ดูจะแดงขึ้นเล็กน้อยกับร่างกายกำยำของเขาที่ตอนนี้เปลือยเปล่า

 

“ข้าถามว่าเจ้าจะยืนเสมอกษัตริย์แห่งแอสการ์ตใช่หรือไม่!”ธอร์แยกเขี้ยวคำรามเสียงแข็ง ทำให้อีกคนเหลือบตาขึ้นมองเขาแล้วยอมคุกเข่าลงไปแต่โดยดี

 

“ข้าอยากรู้ว่าเจ้าเป็นใคร มาจากไหน และเข้าวังมาได้ยังไง…อธิบายมาว่าทำไมข้าถึงรู้สึกคุ้นเคยกับเจ้าทั้งที่ข้าไม่เคยรู้จักเจ้าแน่นอน ถ้ารู้…ข้าจะจำเจ้าได้”เขาเอ่ยถามอีกยกมือขึ้นกอดอกมองชายหนุ่มที่ยังแส่มองไปทางอื่น ถอนหายใจยาวอย่างค่อนข้างรำคาญเอามากๆกับเจ้าคนที่เหมือนจะเป็นใบแบบนี้ ความคิดนั่นทำให้เขาเดินย้อนกลับมายังบ่อน้ำร้อนขนาดใหญ่ที่ทำจากทองคำ

 

 

“มาอาบน้ำให้ข้าและตอบคำถามของข้า”ธอร์บอกเสียงเรียบ นึกถึงยักษ์น้ำแข็งของเขาที่ป่านนี้เขายังไม่เจอตัวเลยด้วยซ้ำ คงจะไปมัวมีความสุขกับแฟนดรัลเสียมากกว่าในตอนนี้ คนตัวสูงขบกรามแน่นแล้วหลับตาลงช้าๆ พยายามไม่คิดเรื่องแปลกๆในเมื่อเขาอุสากลับมาจากการทำงานอันหนักหนาและอยากจะพักผ่อน รู้สึกถึงมืออบอุ่นที่วางลงบนช่วงไหล่ของเขา บีบเบาๆและแรงขึ้นอย่างพอดีไล่ขึ้นมาจนถึงท้ายทอย บางอย่างทำให้เขารู้สึกคุ้นขึ้นมามากๆจนนึกถึงตอนที่เขาหลับและโลกิชอบแอบมานวดให้เขาบ่อยๆ แน่นอนว่าเขารู้ตัวแต่แกล้งทำเป็นหลับเพราะมันสบายอย่างถึงที่สุดและรู้สึกดีมากๆ เขาสูงหายใจเข้าลึกพอใจกับกลิ่นหอมอ่อนๆที่เขาคุ้นเคยจนเอื่อมมือออกไปจับข้อมืออีกคนเอาไว้แน่นและหันไปมอง มั่นใจว่าจะต้องเป็นโลกิที่เล่นอะไรแผลงๆกับเขาแน่นอนแต่กลับพบเพียงดวงตาสีเขียวที่ดูตื่นๆเล็กน้อยและหลุบตาลงต่ำอย่างอายๆ

 

“ข้าอยากรู้ว่าเจ้าเป็นใคร และเจ้าต้องตอบข้ามา…เดียวนี้!!!!”

 

 

 

 

 

*****************************************

 

หายไปนาน

เพราะจีนดราม่าเรื่องเรียนค่ะ 5555

ยังไงๆก็ดูแลรักษาตัวเองกันดีๆนะค่ะ งือออออ

จีนอะจะเรียกว่าป่วยเรื้อรังแล้ว

 

About these ads

เกี่ยวกับ jrasmason

สวัสดีทุกคนที่เข้ามาเยี่ยมชมกันนะค่ะ บล็อกนี้จีนจะลงเป็นFictionหรือว่าเป็นAUนะค่ะ คู่หลักก็จะเป็นHiddleswothและคู่อื่นๆอีกตามแต่อารมณ์ค่ะ ฮ่าๆ หวังว่าจะชอบและสนุกกับนิยายที่จีนเขียนนะค่่ะ ขอบคุณค่ะ //จุ๊บๆ
เรื่องนี้ถูกเขียนใน King Of Mind, Z All Fiction และติดป้ายกำกับ , , , , , , , , , , , , , , , , คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

14 ตอบกลับที่ [FIC] Thorki [ThorXLoki]#6 King of mind

  1. Pui Thaniya พูดว่า:

    อร๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย ค้างอย่างแรงส์ ทำไปได้นะจีน

    พี่ธอร์ทำไมจำเมียตัวเองไม่ได้ฮร้า น่าตรบ

  2. 123321 พูดว่า:

    แล้วแต่นะ จำเมียไม่ได้ ตามใจเลย

  3. kakamewbookakamewboo พูดว่า:

    มาต่อเร็วๆนะคะ อ่านแบบรวดเดียวจบ 6 ตอน
    เป็นอะไรที่ ฟหกด่าสว ฟหกด่าสว สติแตก ค้าง เอื้ออออออออออ

  4. wikinaga พูดว่า:

    นั่นไง!!!
    นอกจากจะรอหลายวัน….ยังกล้าจบแบบค้างอีกเหรอ โอวววว..น่อวววว~~~!!

    พี่จีนใจร้ายยยยยยยย ตบ!

    ปั๊ดโธ๊ะ! แค่นี้ก้จำไม่ได้ ลองได้กันสิ เดี๋ยวรู้วว..//ทรึ่ง!!

    ไปนอนล่ะคับ จะต้องฝันว่าได้บีบคอไรเตอร์ แน่ ๆ หึยย..

  5. jokirito พูดว่า:

    ข้าคือโลกิแห่งแอสการ์ดดดดดดดดด

  6. lordbowron พูดว่า:

    โน้วววววววววววววววววว ค้างมากกกก
    หายไปนานนนน นานขนาดธอร์ลืมโลกิเลยเรอะะะ
    ใบหน้าก็ต้องเหมือนเดิม เปลี่ยนแค่สีผิวกะสีตาเองงง
    โลกิเล่นเซอไพรส์ไรกะขุ่นแม่ ถ้าธอร์จำไม่ได้จริงๆจะโวยวาย 555
    รู้ใจตัวเองซะทีธอร์ จำให้ด้วยยยยยยย

    มาต่อไวๆน้า เฝ้ารอทุกวัน ฮึก
    เป็นกำลังเรื่องเรียน หายป่วยไวๆเด้

  7. amiten พูดว่า:

    หากฉันตาย…พาฉันไปฝังไว้ที่แอสการ์ดนะจีน
    ท่าทางจะฟินมากกกกกกกก ถถถถ
    อ่านตอนนี้ไม่สนประเด็นยักษ์ชายป่าดเลย
    สนแต่นุ้งกิๆๆๆๆๆๆ ป๊าดโธ่วว ท่ออออ
    จำกิไม่ได้เพราะนางสวยยยยยสินะ
    ท่านแม่ก็นะ เอื้อมากค่ะ
    ถึงว่าคุณพ่อบอกว่าท่อโดนตามใจ
    รอคอยตอนต่อไปแบบเหี่ยวแห้งอะเกนน
    รักจีน จุฟๆ

  8. กิคะ จับกดน้ำเลยค่ะ …อ้าวไม่ใช่..
    เล่นตัวเลยคะกิ

  9. Peem_kakeru พูดว่า:

    กิแม่ง สาวได้อีก ฟฟฟฟฟฟฟฟฟ
    ไหนๆพี่ท่อก็จำไม่ได้ แกล้งให้เข็ดไปเลยอิหนู ถถถถถถถถถถ

  10. mimi พูดว่า:

    โอ้ยๆ ค้างอ่าT^T
    รีบๆมาต่อนะค๊ะ ว้อนสุดๆ นี่มาเปิดรอทุกวันเลยนะเนี่ย 555 (อินี่มันบ้ามาก)
    ด่วนค่าๆ><

  11. hunnylovelaruku พูดว่า:

    ตามอ่านมานาน สนุกมากค่ะ แต่ค้างอ่ะ มาต่อเร็วๆนะคะ ^^

  12. LemonNighT พูดว่า:

    ไมจำน้องกิไม่ได้ละพี่ธอร์

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s