[FIC] Hiddlesworth [ThorXLoki]#2 I am not Loki

ฟิคเรื่องนี้เป็นเพียงจิตนาการของผู้แต่ง

หรืออาจจะเป็นฟิคชั่นที่แปลมา

ไม่ได้มีเจตนาจะทำให้ตัวละครเสื่อมเสียใดๆทั้งสิ้น

 อ่านเพื่อความบันเทิง นะแจ๊ะ

My Tumblr : http://jrashiddlesworth.tumblr.com/

FB : https://www.facebook.com/yujean.rasmason

Twitter : https://twitter.com/YuJeanN

Exteen : http://rasmason2.exteen.com

Page : https://www.facebook.com/hiddlesworthfangirl?ref=hl

Wordpess : https://jrasmason.wordpress.com

C : Thor X Loki

R : M

G : Romantic

L : Thai

W : Yujean Rasmason

 

********************************

 

 

ทอมมองดูชายหนุ่มตัวสูงใหญ่อย่างขำๆ ก็ในเมื่อธอร์ดูเหมือนคริสจนเขาไม่คิดจริงๆว่าจะเป็นคนละคนกัน ทั้งยังอยู่ในชุดสูทแบบที่เจ้าตัวชอบใส่แล้วด้วย แค่ต่างกันตรงที่ว่าชายหนุ่มดูไม่ชินกับสภาพแบบนี้มากจนหลายๆครั้งเจ้าตัวพยายามจะเหวี้ยงสูททิ้งไป และเป็นเขาเองที่ต้องรีบมาขวางเอาไว้ และตอนนี้เขากับธอร์ก็มาอยู่ในรถยนต์คันสีดำโดยที่ชายหนุ่มยังแต่งตัวในสภาพที่ไม่เรียบร้อยนัก เพราะเขาปฏิเสธอย่างเด็ดขาดที่จะมัดผมและผูกเนคไทน์ และเขาก็ทำอะไรไม่ได้มากนักเลยได้แต่ปล่อยเลยตามเลย

 

“คริส นายอยู่ติดฉันเอาไว้น่ะ”เขาบอก

 

“ข้า…”เขาเห็นคนตัวใหญ่อ้าปากเพื่อพูดอะไรบางอย่าง ก่อนจะเงียบลงไปและเขาก็ไม่แน่ใจนักว่าธอร์กำลังคิดอะไรอยู่แค่เขาพยายามจะทำให้ชายหนุ่มไม่มีปัญหาในการเจอคนมากมาย

 

“ไม่ต้องพูดอะไร เดินตามฉันและยิ้ม ยิ้มให้ทุกคน…ทำได้ไหม?”ชายหนุ่มยิ้มหวานให้คนตัวสูงข้างๆเพื่อเพิ่มกำลังใจ และมันทำให้สายตาคมมองสบตาเขานิ่งจนเขาหลบตาทั้งที่ไม่แน่ใจว่าทำไม

 

“ข้ารู้ว่าเจ้าจะช่วยเหลือข้า ทอม”เขายิ้มออกมาเมื่อรู้สึกถึงมืออบอุ่นของคริสที่เอื่อมมาจับมือเขาเอาไว้ และมันทำให้เขารู้สึกประหม่าเล็กน้อยกับสายตาคมและรอยยิ้มนั่น มันทำให้เขาทำอะไรไม่ถูกและแทบจะไม่ได้ยินเสียงคนเปิดประตูรถเมื่อเขาทั้งคู่มาถึงงานแล้ว

 

“ตามมาคริส”เขายิ้มให้คนตัวสูงที่ยอมตกลงกันแต่โดยดีว่าจะยอมให้เขาเรียกว่าคริสหากมีคนอื่นอยู่ด้วย หลังจากที่ทั้งคู่ลงมาแล้วแสงเฟรตและเสียงร้องต้อนรับของเหล่าแฟนๆก็ดังขึ้นจนเขาอดยิ้มออกมาไม่ได้ เขาหันไปมองดูร่างสูงใหญ่ที่บอกออกมาทางสีหน้าอย่างชัดเจนว่าไม่ชอบทีนี้แม้แต่นิดเดียว เขาจึงต้องรีบเดินกลับไปข้างอีกฝ่ายจนผู้จัดการส่วนตัวของเขาเดินตามมาอย่างงงๆ

 

“ธอร์ ยิ้มหน่อยสิ แล้วตามฉันมา”เขาพูดเบาๆซึ่งดูเหมือนชายหนุ่มจะพยายามทำความเข้าใจอย่างเต็มที่ และผลที่ได้คือรอยยิ้มกว้างที่ยิ้มให้ทุกคนอย่างที่เขาเคยบอก ส่วนขายาวๆก็เดินตามเขามาอย่างเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้

 

“ทอม!!! ทำไมคุณมาพร้อมกับคริสละค่ะ!!”เขาได้ยินเสียงแฟนเกิลตะโกนถามขึ้นมาในยามที่พวกเขาเดินผ่าน และเขาก็ทำเพียงแค่ยิ้มให้เหล่าสาวๆเท่านั่น

 

“คริสถ่ายรูปกับเราหน่อยได้ไหมค่ะ!”เขาหันมาเมื่อเห็นว่าธอร์หยุดและเดินเข้าไปหาเหล่าแฟนๆอย่างว่าง่ายจนเขาตาโตขึ้นมาเล็กน้อย เหลือบมองผู้จัดการของเขานิดๆแล้วรีบเดินตามธอร์ไป

 

“ฉันชอบคุณกับทอมมากๆค่ะ เขาชอบพวกคุณมากๆ แถมวันนี้พวกคุณยังมารถคันเดียวกันอีก”เขาหัวเราะเบาๆเมื่อได้ยินเสียงกรี้ดของเหล่าแฟนๆที่ตะโกนบอกให้ธอร์โอบเอวของเขาขณะที่พวกเธอจะถ่ายรูป และเขาก็แทบจะร้องออกมาเบาๆเมื่อรู้สึกถึงมือยาบแข็งแรงของธอร์ที่แทบจะรั้งให้เขาลอยเข้ามาใกล้จนเขาเห็นว่าเหล่าแฟนเกิ้ลแทบจะอ้าปากค้างกันพร้อมกับรัวกดถ่ายรูปจนเขาทำได้เพียงแค่ยิ้มกว้างให้พวกหล่อนเท่านั่น

 

“พวกเจ้าดูน่ารักมาก”ธอร์บอกซึ่งนั่นเรียกเสียงกรี้ดเป็นการใหญ่

 

“คุณไม่ว่าอะไรใช่ไมค่ะ ที่เราจะชอบคุณกับทอม”เขาเห็นเด็กสาวคนหนึ่งดวงตาเป็นประกายขึ้นมากับคำถามนั่น

 

“ข้าชอบพวกเจ้า และข้าก็ชอบทอมด้วย”เขาก้มหน้าหัวเราะเบาๆกับคำตอบที่ออกมาจากปากหยัก เขาสาบานว่าถึงไม่ต้องมองหน้าของเหล่าแฟนๆเขาก็รู้ว่าพวกเธอคงช็อกไปแล้วเพราะคำตอบของเทพแห่งสายฟ้า และคงเป็นความช็อกด้วยความดีใจต่างหาก

 

“มาเถอะคริส เราต้องไปถ่ายรูปแล้ว”เขาสะกิดอีกฝ่ายที่เหมือนจะเริ่มติดใจในการตอบคำถามของเหล่าแฟนๆที่เริ่มจะหลอกถามชายหนุ่มเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของพวกเขา และเขามั่นใจว่าธอร์คงตอบแบบหมดเปลือกแน่ๆว่าเมื่อเช้ามานั่งดูเขาแต่งตัว

 

“ฉันคิดว่านายจะไม่ชอบเสียอีก”เขากระซิบ

 

“พวกนางน่ารักมาก นางมองข้าอย่างชื่นชมและเคารพ ทำให้ข้านึกถึงเวลาที่ขี่ม้าออกมาเยี่ยมเหล่าชาวเมืองที่แอสการ์ต”เขาอ้าปากจะพูดอะไรซักอย่างแต่นักข่าวก็มากันก่อนเขาเลยทำได้เพียงแค่หันมายิ้มและตอบคำถามทั้งหมดโดยที่มีธอร์เพียงแค่ยืนยิ้มอยู่ข้างๆ

 

 

 

 

 

/*/

 

 

 

 

 

เวลาผ่านไปพอสมควรจนกระทั้งงานจบลงโดยผ่านไปด้วยดี เขาและลุคตัดสินใจแยกกันกลับรถคนละคันเพราะเขาไปกับธอร์ ตอนนี้เขาทั่งคู่พร้อมกับคนขับรถอีกหนึ่งคนกำลังเดินลงมายังที่จอดรถทางด้านหลัง ถึงอย่างงั้นก็ยังมีเหล่าช่างถ่ายที่ดักรอถ่ายภาพพวกเขาอยู่ดี ซึ่งเขาเพียงแค่ยิ้มให้เท่านั่นทั้งพยายามเดินเลี่ยงไป นึกดีใจอยู่บ้างที่คนขับรถของเขาขยับมากันคนพวกนั่นออกไปให้เขา โดยที่ตอนนี้มีธอร์อีกคนที่เดินเข้ามาใกล้เขามากยิ่งขึ้น

 

“เฮ้ทอม จริงหรือเปล่าที่คุณเป็นเกย์คู่กับคริสน่ะ”เขาพยายามไม่ใส่ใจเสียงที่แสรกผ่านแสงจากแฟรตตรงมายังพวกเขา

 

“พวกคุณสนิทกันแค่ไหนหรือทอม แล้วแอลซ่ารู้เรื่องพวกคุณไหม เธอว่ายังไงบ้าง”ทอมพยายามไม่สนใจช่างภาพตัวอ้วนที่ท่าทางหยาบคาย ที่ตอนนี้เดินแทบจะติดเขาแล้วถ้าไม่มีคนขับรถคอยกันไว้อยู่ และเขาเพียงแค่ยิ้มให้เท่านั่น

 

“แล้วจริงหรือเปล่าที่คุณเป็นนักแสดงที่หยิ่งขนาดที่ไม่ยอมตอบคำถามที่เป็นความจริงเลย หยุดตอบคำถามหน่อยสิ”เขาเห็นว่าธอร์หันไปมองชายคนนั่นด้วยสีหน้าที่ไม่พอใจจนเห็นได้ชัด แต่คนขับรถของเขาก็แทบจะแยกเขี้ยวเตื่อนผู้ชายคนนั่นว่าให้หยุดถามคำถามพวกนี้

 

“ทอมหันมาหน่อยสิ ขอถ่ายรูปใกล้ๆหน่อย”เขาอดตกใจไม่ได้เมื่อถูกมือของช่างภาพกระชากแขนของเขาไปแต่แรงดึงนั่นก็หยุดลงในไม่ถึงเซี่ยววิตามด้วยเสียงร้องอย่างเจ็บปวดของคนคนนั่น ทำให้ดวงตากลมโตหันมามองอย่างตื่นๆทำให้เห็นว่ามือแข็งแรงของธอร์กำลังกำรอบแขนของชายคนนั่น พร้อมกับใบหน้าบึ้งตึงคุกคามจนคนอื่นๆเงียบไปหมด

 

“อย่ายุ่งกับเขา ข้าขอเตือน”เสียงทุ้มต่ำเย็นเชียบพูดขึ้นมาจนทอมอดกลืนน้ำลายเฮือกไม่ได้

 

“โอเคๆๆ ผมขอโทษปล่อยผม..”เขาพยายามรั้งแขนของชายตัวใหญ่จนในที่สุดธอร์ก็ยอมปล่อยท่อนแขนของช่างภาพที่แดงจนเห็นได้ชัดทำให้เขาและคริสรีบเดินตรงมายังรถยนต์ที่จอดอยู่ ทิ้งให้คนขับรถไล่พวกนั่นไปด้วยน้ำเสียงน่ากลัว พร้อมกับเรียกยามให้มาช่วยอีกแรงและเมื่อทุกอย่างเรียบรอยดีแล้วเขาทั่งคู่ก็ได้เข้ามานั่งในรถนิ่งๆ

 

“เจ้าไม่เป็นอะไรน่ะ”เขาหันมามองสบดวงตาคมสีสวยที่มองเขาอยู่ไม่ห่างมากนัก และมันทำให้เขาไม่แน่ใจว่าควรจะรู้สึกยังไงดี เพราะเรื่องแบบนี้เขายอมรับว่ามันเจอบ่อยก็ในเมื่อเป็นดารา ย่อมมีทั้งคนชอบและไม่ชอบ อย่างนักข่าวคนเมื่อกี้ เขามั่นใจว่าผ่านนั่นพยายามทำให้เขาโมโหและทำตัวหยาบคายออกมาแล้วจะได้มีเรื่องไปเขียนให้เขาเสียหายในที่สุด และเขาเหนื่อยมากจริงกับเรื่องแบบนี้

 

“ชายคนนั่นทำตัวหยาบคายกับเจ้ามาก ข้าไม่แน่ใจว่าเขาพูดเรื่องอะไร แต่เป็นเรื่องที่ทำให้เจ้าไม่สบายใจใช่ไหม?”ธอร์ถามเสียงเบาอย่างเป็นห่วง ซึ่งเขาเพียงแค่มองตอบอีกฝ่ายเท่านั่น

 

“ฉัน…อย่างน้อยฉันแค่คิดว่า ถ้าคริสอยู่ด้วยคงจะทำให้ฉันรู้สึกดีขึ้นบ้าง”เขามองธอร์ที่สายตาเปลี่ยนไปเล็กน้อย ก่อนที่ใบหน้าคมจะหันไปอีกฝั่ง

 

“ข้าไม่ใช่เขาทอม…แต่ข้าอยากจะให้เจ้ารู้สึกดีขึ้น”เสียงทุ้มต่ำบอก และเขาเพียงแค่นิ่งอยู่แบบนั่น นึกไม่แน่ใจว่าทำไมเขาถึงนึกถึงคริสขึ้นมาทั้งๆที่คนข้างๆก็ไม่ต่างอะไรกับเพื่อนสนิทของเขาเลยแม้แต่น้อย ธอร์ยังไม่หันมามองเขา เพียงแค่มองออกไปนอกหน้าต่างรถยนต์ที่เร่นไปเท่านั่น

 

“นายทำให้ฉันรู้สึกดีขึ้นแล้ว”เขาบอก “ขอบคุณที่ช่วยน่ะ…อย่างน้อยก็ช่วยที่ไม่ทำร้ายคนพวกนั่น”เขาได้ยินเสียงทุ้มต่ำหัวเราะเบาๆอย่างอารมณ์ดี

 

“ถ้าหากเจ้าไม่อยู่ตรงนั่น ข้าก็คงหักคอมันไปแล้วเจ้าขอบคุณตัวเองดีกว่าทอม…ข้าไม่ชอบที่เห็นใครก็ตามมาคุกคามน้องชายข้าแบบนี้”เขามองใบหน้าของธอร์ที่ดวงตาวาวโรดขึ้นมาด้วยแววจริงจัง บางอย่างมันทำให้เขารู้สึกสับสนและไม่พอใจขึ้นมา แม้เพียงเล็กน้อยก็ตาม

 

“ฉัน…ไม่ใช่น้องชายนาย”เขาบอกเสียงเบา ทำให้ใบหน้าคมหันมาสบตากับเขา บางอย่างที่ปรากฏอยู่ในดวงตาสีเข้มมันทำให้เขาเพียงนิ่งคิด ราวกับกำลังมองดูคนแปลกหน้า แต่เหมือนกับคุ้นเคยกันเป็นอย่างดี เขาไม่รู้ว่าควรจะรู้สึกยังไงหรือทำอะไร และเขารู้ว่าธอร์เองก็คงคิดแบบเดียวกันกับเขา…ไม่มั่นใจและสับสนพอๆกัน

 

“ข้ารู้…ข้ารู้ว่าเจ้าไม่ใช่เขา ทอม”เขาหลบตาอีกฝ่ายในที่สุด ก่อนจะหันกลับมานั่งดีๆหลับตาลงเล็กน้อยเพื่อพักผ่อนซักงีบหนึ่ง

 

 

 

 

 

 

/*/

 

 

 

 

 

หลังจากกลับมาบ้านและทอมอาบน้ำแต่งตัวเรียบร้อยแล้ว เขาจึงรีบเดินไปดูชายหนุ่มอีกคนที่ไม่รู้ว่าจะเป็นยังไงบ้าง เพราะเขาให้ธอร์ใช้ห้องอาบน้ำและห้องพักสำหรับแขกที่อยู่ห่างออกไปไม่มากนัก เขาไม่มีเสื้อผ้าที่ดูใหญ่พอสำหรับหุ่นคนตัวสูงขนาดธอร์ แต่ถ้าหากเป็นกางเกงนอนหรืออะไรแบบนั่น เขามั่นใจว่ามันยืดได้มากพอจะให้ขายาวๆก้าวเข้าใส่ได้แน่ๆ มือบางเปิดประตูเข้าไปอย่างเบามือเมื่อเคาะกระตูเรียกอีกฝ่ายแล้วไม่มีใครตอบ มองสำรวจไปทั่วห้องเพื่อมองหาอีกคนหนึ่ง แต่เขาก็ไม่เห็นใครเลยแม้แต่คนเดียว ขายาวจึงเดินเข้าไปข้างในพร้อมกับกางเกงนอนขายาวในมือ วางมันลงบนเตียงและเดินตรงไปยังประตูห้องน้ำที่อยู่ห่างออกไป

 

“ธอร์? นายโอเคน่ะ”เขาถามอย่างเป็นห่วงเมื่อในห้องน้ำเงียบกริบราวกับไม่มีคนอยู่

 

“ไม่ข้า…ข้าไม่เป็นอะไร”เขาเลิกคิ้วกับน้ำเสียงอีกฝ่ายที่ตอบกลับมา และเขามั่นใจว่ามันจะต้องมีอะไรซักอย่างเกิดขึ้นแน่ๆ

 

“ขอเข้าไปได้ไหม?”เขาพูดอีกจนอีกฝ่ายเงียบไปอึดใจหนึ่ง ก่อนจะมีเสียงตอบรับกลับออกมาว่าเข้ามาได้ พร้อมกับประตูที่เหวี่ยงเปิดออกจนเขาตาโตขึ้นมาเล็กน้อย ส่วนหนึ่งเป็นเพราะเขาไม่รู้ว่าธอร์จะเปิดประตูออกมา อีกส่วนหนึ่งนั่นคือร่างกายกำยำของอีกฝ่ายที่มีเพียงผ้าเช็ดตัวผืนเดียวเท่านั่น สายตาคมก้มลงมองมายังเขาและเขาก็พยายามมองสบตาของอีกฝ่ายโดยที่ไม่พยายามมองแผ่นอกกว้างและหน้าท้องแข็งแรงเต็มไปด้วยมัดกล้ามสวยอย่างที่เขาอยากจะมีบ้าง ชายหนุ่มขยับเล็กน้อยเพื่อเปิดทางให้เขาและเขาก็เดินเข้าไปอย่างว่าง่าย

 

“ข้าพยายามจะทำความเข้าใจว่าสิ่งของในนี้มันใช่ยังไง และข้าก็จนหนทาง ข้าไม่อยากทำให้ของของเจ้าเสียหาย”เสียงทุ้มบอกด้วยอารมณ์ที่ยอมแพ้เต็มที่

 

“นายเรียกฉันได้นะธอร์ มันไม่ใช่เรื่องใหญ่เลย”เขาว่ายิ้มๆ

 

“ข้าคิดว่าเจ้าหลับไปแล้ว…วันนี้เจ้าดูเหนื่อยมากและข้าไม่อยากกวน”เขาไม่รู้ว่าจะรู้สึกยังไงดี เพราะเขาคิดว่าธอร์ดูเป็นคนที่ซื่อตรงและช่วงห่วงใย…เหมือนกับคริสไม่มีผิด เพียงแค่คริสเป็นคนที่กล้าและดูรู้ทันคนมากกว่าธอร์หลายเท่า ถ้าเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นเขามั่นใจว่าคริสคงมาเคาะห้องเขาเพื่อขอความช่วยเหลือพร้อมรอยยิ้มทะเล้นละลายใจสาวๆไปแล้ว

 

“แช่อ่างอาบน้ำแล้วกัน”เขาบอกพลางเปิดน้ำลงในอ่างที่อยู่ไม่ไกลมากนัก ปรับอุณหภูมิให้อุ่นสบายที่สุดในระหว่างรอให้น้ำเต็มเขาก็หันมาหาธอร์

 

“ข้าทำให้เจ้าลำบากอีกแล้ว”ธอร์บอกเสียงเบา

 

“นายต้องการอะไรอีกไหม?”เขายิ้มออกมาพลางหันไปปิดน้ำเมื่อเห็นว่าปริมาณน้ำพอดีแล้ว ซึ่งนั่นทำให้ชายหนุ่มยกมือขึ้นเสียผมสีทองสวยไปข้างหลังอย่างวิเคราะห์เมื่อมองไปรอบๆห้องอาบน้ำของเขา ซึ่งเขาก็มองตามสายตาคมไป

 

“ข้าคิดว่าข้าต้องการผงขัดตัว”เขาขมวดคิ้วกับคำพูดของอีกฝ่ายขณะประมวลผล และก็นึกออกในที่สุดจึงเดินไปหยิบคลีมอาบน้ำที่ตั้งอยู่ และแชมพูมาพร้อมกัน

 

“นี่เป็นครีมอาบน้ำส่วนนี้ยาสระผม อันนี้ฟองน้ำ”เขาบอกเบาๆทำให้ธอร์เอื่อมมือออกมาหยิบอุปกรณ์มาถือเอาไว้

 

“ถือไว้…ฉันทำให้”เขาหยิบครีมอาบน้ำมาจากอุ้งมือของธอร์ ก่อนจะหันมาจัดการใส่ครีมอาบน้ำลงในอ่าง ตอนนี้เขาเริ่มรู้สึกอย่างกับมาค่อยดูแลเด็กเล็กๆ แต่ธอร์คงไม่ใกล้เคียงซักเท่าไหร หลังจากที่เขามั่นใจว่าทุกอย่างอยู่ดีแล้วเขาก็บอกให้ธอร์ลงมาแช่ในน้ำ แล้วก็เกือบจะร้องออกมาเมื่อจู่ๆท่านเทพสายฟ้าก็ปลดปราการด่านสุดท้ายออกต่อหน้าต่อตาเขา จนเป็นเขาเองที่หันหนีแทบไม่ทัน แถมยังจะถามเขาด้วยหน้าตาเฉยอีกว่าเป็นอะไร

 

ธอร์มองใบหน้าของชายหนุ่มที่ตอนนี้ยังคงสีแดงระเรื่อแม้ว่าจะผ่านเรื่องเมื่อกี่มาซักพักแล้ว เขาก็ยังอดขำเบาๆไม่ได้อยู่ดี เขาไม่แน่ใจว่าที่โลกมนุษย์นี้พวกชาวเมืองทำอย่างไร แต่สำหรับเขาเขาเป็นเจ้าชาย เขามีสาวรับใช่และเขาไม่เคยต้องอาบน้ำเองมากกว่า5ครั้งในชีวิตนี้ เขาจึงรู้สึกเฉยๆกับการที่จะต้องเปลือยกายต่อหน้าคนอื่น นั่นทำให้เขาหันไปมองคนที่พยายามอย่างหนักที่จะจ้องแต่ผมของเขาในระหว่างที่เจ้าตัวลงมานั่งสระผมให้เขา ทอมเหมือนโลกิมาก…ในเรื่องแบบนี้ก็เช่นเดียวกัน โลกิไม่เคยแม้แต่ครั้งเดียวที่จะมองเขาในตอนที่เขากำลังเปลือยอยู่ ไม่พยายามมองแค่หน้าก็วิ่งออกจากห้องไปเลย พร้อมกับใบหน้าหวานที่แดงกำและเขาคิดว่ามันน่ารักและคงเป็นปฏิกิริยาทั่วไปของโลกิอยู่แล้ว หรือไม่ก็เป็นโลกิเองที่ไม่อยากอยู่ทีเดียวกับเขาให้มันนานมากนัก

 

“เจ้าเหมือนโลกิมาก เจ้ารู้ไหม”เสียงทุ้มต่ำเอ่ยออกไปเบาๆ เขาไม่ได้มองหน้าของทอมแต่ก็พอรู้ว่าอีกฝ่ายมองเขาอยู่

 

“เหมือนมาก แต่ก็ต่างกันมาก…โลกิไม่เคยแสดงความใกล้ชิดกับข้าขนาดนี้ เขาไม่เคยทนอยู่ห้องเดียวกับข้าได้นานกว่าครึ่งชั่วโมง เขาเกลียดข้าทั้งๆที่ข้ารักเขามาก”เขาพูดออกไปอีก รู้สึกถึงมือเรียวอ่อนนุ่มที่หยุดชะงักลงไป

 

“ฉันว่าเขาไม่ได้เกลียดนายหรอกธอร์ เขาแค่…มันเป็นความรู้สึกที่ซับซ้อนน่ะ เพียงแค่ไม่รู้ว่าจะแสดงออกมายังไง”เขาขยับแขนที่วางพาดอยู่ที่ขอบอ่างเล็กน้อย แต่ก็ไม่พูดอะไรต่อ

 

“มันก็เหมือนกับว่าเขาอยู่ใต้เงาของนายมาตลอด ทุกๆคนรักนาย ทุกๆคนชื่นชมนาย แม้แต่ตัวนายเองนายก็ไม่เคยสนใจเขาอย่างจริงจัง…ทุกอย่างที่นายทำมันก็เป็นเพียงแค่ โลกิดูนี้สิ!ข้าล่ากวางป่าตัวใหญ่ได้ด้วยตัวคนเดียว…และทุกคนก็จะหันมาชื่นชมนาย ลูกชายคนโตอนาคตที่จะเป็นกษัตริย์คนต่อไป แม้ว่าโลกิจะหากวางมาได้ตัวใหญ่แบบนาย ก็ไม่มีใครสนใจอยู่ดี”เขาขบกรามแน่นเมื่อได้ยินทอมพูดเสียงอ่อน นึกถึงเหตุการณ์หลายๆอย่างที่เขามักจะถูกรุมล้อมไว้ด้วยเหล่านางกำนัน เพื่อนๆ และคนอื่นๆที่เข้ามาชื่นชมยินดีกับเขาในทุกๆอย่างทีเขาทำได้ ไม่เคยมีซักครั้งทีโลกิจะเข้ามาทำแบบนั่นบ้าง เขาเพียงแค่เห็นน้องชายของเขายืนอยู่ไกลๆยิ้มมาให้เขาในยามที่เขาหันไปเจอ และหายตัวไปในเวลาเพียงไม่กี่นาที เขาสาบานได้ว่าถ้าหากเป็นเขาละก็…เขาคงเกลียดโลกิมากที่กลายเป็นจุดเด่นขนาดนั่น

 

“แต่ข้า…ข้าไม่เคยเกลียดเขา เขาเป็นน้องชายข้าก็ควรจะสนับหนุนข้าสิ เราควรจะสู้รบไปด้วยกัน”เขาพูดเสียงเบา

 

“ธอร์…โลกิเองก็รักนายน่ะ เขาแค่…แค่อะไรหลายๆอย่างทีมันเหมือนบังคับให้เขาต้องเกลียดนาย ทั้งที่รักมากแต่กลับต้องเกลียดมากเช่นกัน นายเข้าใจไหมว่าเขา…เขาเหมือนกับพยายามทำทุกๆอย่างให้ดีกว่านาย ดีเท่านาย เพื่อให้ทุกๆคนเห็นว่าเขาคู่ควรที่จะ…ที่จะเป็นลูกชายของโอดิน เป็นน้องชายนาย แต่สิ่งที่เขาถนัดก็แค่เรื่องเวษมนตร์ ไม่ใช่การสู้แบบที่นายถนัด ทุกๆคนก็แค่มองว่าสิ่งที่นายทำไม่ว่าอะไรคือสิ่งที่กษัตริย์ควรรู้ ส่วนสิ่งที่โลกิทำคือสิ่งที่ต้องให้การสนับสนุนนาย แค่เขาไม่เก่งการสู้ระยะประชิดตัว พวกนายก็หาว่าเขาอ่อนแอและไม่เป็นนักรบ เขาเพียงแค่ถนัดในเรื่องอื่น เหมือนอย่างที่นายไม่ถนัดการเสกอะไรๆ เขาเพียงแค่มีชีวิตที่ลำบากเวลาอยู่ใต้เงาของนาย”ร่างสูงใหญ่หันไปหาคนที่นั่งคุกเขาอยู่ข้างเขา เขามองใบหน้าของทอมที่หลุบลงต่ำอย่างกล้าๆกลัว เขาไม่รู้ว่าทอมรู้เรื่องบ้าพวกนี้ได้ยังไง

 

แต่เขารู้และยิ่งเขาคิดย้อนกลับไปในทุกๆอย่าง มันถูกของทอม…เขาไม่เคยเห็นโลกิถูกอาจารย์ชื่นชมแม้แต่ครั้งเดียว เพราะส่วนใหญ่ท่านจะมายืนอยู่ข้างเขา เขาฝึกยิ่งธนูเป็นวันกว่าจะยิ่งได้ถูกตรงกลาง ในระหว่างที่โลกิเพียงยิ่งแค่ครั้งเดียว…ครั้งเดียวเท่านั่น แต่ไม่มีใครหันไปมองด้วยซ้ำเมื่อโลกิยิงถูก และเป็นนิสัยของเจ้าตัวอยู่แล้วที่ไม่ตะโกนโวยวายเหมือนเขาเพื่อประกาศชัยชนะ มันทำให้อะไรบางอย่างเล่นขึ้นมาจุกในอก…ถึงสิ่งที่เขาทำกับโลกิ เขาไม่เคยสนใจมัน ไม่เคยแม้แต่จะรู้สึกตัวในเวลาที่โลกิตัวน้อยที่เคยเดินตามเขาเริ่มหยุดเดินและยืนห่างจากเขาไปมากทุกที เขาไม่รู้สึกตัวแม้แต่น้อย เขารู้เพียงแค่ว่าโลกิชอบสร้างเรื่องสร้างปัญหา ถ้าหากมันเป็นการทำเพื่อให้ทุกคนเห็นว่าเจ้าตัวมีความสามารถละ..

 

“เขาควรพิสูจน์ตัวเองว่าเขาเก่งแค่ไหน”เขาพูดออกมาในที่สุด

 

“เขา…อยากให้นายเห็นธอร์ แค่นายที่สำคัญสำหรับโลกิ เขาอยากให้นายเห็นว่าเขาทำอะไรได้บ้าง และไม่ได้อ่อนแอถึงขนาดที่ยืนเคียงข้างนายไม่ได้ เพราะนายมันทำตัวอย่างกับเป็นดวงอาทิตย์ แล้วใครจะเห็นว่าดวงจันทร์ก็สามารถส่องแสงได้ จริงไหม”เขาเห็นทอมยิ้มให้เขาเพื่อสร้างความมั่นใจ

 

“เจ้ารู้ได้ยังไงว่าโลกิคิดอะไรอยู่”เขาถาม

 

“เอ่อ…ถ้ารายละเอียดของตัวนายดูจะตรงขนาดนี้ ฉันว่าโลกิเองก็น่าจะตรงอยู่เหมือนกัน”เขาไม่แน่ใจว่าทอมพูดเรื่องอะไร แต่เขาก็พยักหน้านิดๆ

 

“เขาบอกข้าตลอดในทุกๆครั้งว่าเขาเกลียดข้าแค่ไหนเวลาที่ข้าพยายามทำดีกับเขา และเขาไม่เคยอยากจะอยู่กับข้าแม้แต่น้อย…เขาพูดจาทำให้ข้าเสียใจตลอดเวลา และข้าไม่รู้ว่าเมื่อไหรที่เขาโกหก”เขาบอก ทำให้ทอมถอนหายใจออกมานิดๆขณะเอื่อมมือออกมาลูบที่ผมเขาเบาๆ

 

“โลกิเป็นพวกปากไม่ค่อยตรงกับใจเท่าไหร…ถ้าเขาบอกให้นายไปตาย อาจจะหมายความว่าเรื่องที่เขาพูดก่อนหน้านี้เขาอาจจะอยากให้นายทำปฏิกิริยาตรงข้ามกับที่นายทำออกไป ถ้าเขาบอกว่าเกลียดนายมากแสดงว่านายทำให้เขาดีใจจนทำอะไรไม่ถูก หรือไม่ก็ถ้าบอกว่าเขาไม่สนใจนายอยู่แล้วบางทีนายอาจจะทำให้เขาเสียใจโดยไม่รู้ตัว”เขานิ่งเงียบคิดถึงสิ่งที่ทอมพูด…ใช่ มันก็ถูกของทอม โลกิเป็นแบบนั่นจริงๆจนเขาคิดว่าโลกิเกลียดเขาเสียอีก

 

“พวกนายมีความสัมพันธ์แบบไหนกันแน่ธอร์”เขาหันมาหาคนข้างๆอย่างไม่เข้าใจ

 

“ข้ารักเขาและพร้อมจะปกป้องเขา เขาเป็นน้องชายของข้าน่ะ”เขาพยายามมองใบหน้าอีกฝ่ายที่เปลี่ยนไปเล็กน้อยและเขาไม่รู้ว่าทอมหมายถึงอะไร

 

“ฉันเอ่อ…รู้ว่าพวกนายไม่ใช่พี่น้องแท้ๆ บางทีแค่ว่า..”เขาเห็นทอมอ้าปากค้างเล็กน้อยขณะที่เขายันตัวขึ้นมาและใช่มือทั้งสองจับไหลของอีกฝ่ายบังคับให้ดวงตาสีสวยเงยขึ้นมามองเขา

 

“เจ้า…กำลังคิดว่าข้า…คิดเรื่องสกปรกกับน้องชายข้างั้นหรือ?”

 

“ฉันแค่ถามโอเค? ก็ในเมื่อ…บางทีฉันก็สงสัยในตัวพวกนายเหมือนกัน แค่ได้เจอตัวจริงเลยลองถามดู”เขาพยายามคิดว่าทอมกำลังพูดเรื่องอะไร แต่เขาไม่รู้…ซึ่งมันทำให้เขายอมปล่อยคนข้างๆแต่โดยดี

 

“แล้วเจ้าละ กับคู่รักของเจ้าที่หน้าตาเหมือนกับข้า เจ้ารู้สึกยังไง..”เขาตวัดสายตามองใบหน้าอีกฝ่ายที่แดงขึ้นมา บางอย่างมันทำให้เขานิ่งคิด…พยายามอ่านสีหน้าของทอม แต่เขาอ่านมันไม่ออก

 

“เราเป็นเพื่อนกันธอร์…ไม่มีอะไรทั้งนั่น เราแค่สนิทกันแค่นั่น ทุกอย่างคือแค่นั่น”เขาหรี่ตามองอีกฝ่ายหนึ่ง และนี้คงเป็นอีกเหตุผลหนึ่งที่เขาไม่เคยตามโลกิทัน เขาอ่านไม่ออกว่าใครโกหกเขาหรือไม่โกหก แต่บางอย่างเขาคิดว่าเขารู้ว่ามันไม่ได้มีเพียงแค่สิ่งที่อีกฝ่ายพูด

 

“เขาเป็นคนยังไง”เขาไม่รู้ว่าเขาถามออกไปทำไม แต่มันทำให้ทอมนิ่งลงไปราวกับกำลังคคิดอะไรบางอย่าง

 

“เขาเป็นคนสนุก รู้ทันคนทุกอย่างมีสเน่ห์และใจดี เขาใส่ใจคนอื่นๆในทุกเรื่อง ต่างกับนายแน่นอน”เขาไม่รู้ว่าควรดีใจหรือเสียใจกันแน่กับคำพูดของอีกคน

 

“ถ้าข้านิสัยแบบเขา โลกิคงไม่เสียใจใช่ไหม”

 

 

 

 

 

/*/

 

 

 

 

ทอมสะดุ้งตื่นขึ้นมาอย่างงัวเงียเล็กน้อย เขาไม่แน่ใจว่าทำไมเขาถึงต้องตื่นขึ้นมากลางดึก เขาเพียงแค่รู้สึกแปลกๆก็เท่านั่น ชายหนุ่มขยับตัวเล็กน้อยเพื่อปรับให้อยู่สบายที่สุดแต่เขาก็ต้องลืมตาขึ้นมาจนได้เพราะยังรู้สึกแปลกๆอยู่ดี อาจจะเป็นเพราะเรื่องที่คุยกับคนตัวสูงก่อนหน้านี้ก็ได้มั้ง บางอย่างมันทำให้เขารู้สึกดีขึ้นมาบ้างที่คริสสนใจเขา…อย่างน้อยๆก็มากกว่าที่ธอร์ดูแลโลกิก็แล้วกัน ทุกครั้งคริสเป็นคนเดียวที่เข้ามาคุยด้วยเวลาที่เขามีบางอย่างไม่สบายใจ เขาไม่อยากให้คนอื่นๆกังวลเกียวกับเขา แต่ชายหนุ่มผมทองตัวโตก็จะเข้ามาหาเขาตลอดราวกับรู้เรื่องทุกอย่างว่าเขากำลังปิดบังอะไรอยู่ มือเรียวยกขึ้นลูบใบหน้าอย่างเหนื่อยๆเพราะความรู้สึกในอกมันเจ็บขึ้นมาอีกแล้วเมื่อคิดถึงเพื่อนนักแสดงของเขา เขาเป็นห่วงคริส….เขาไม่รู้ว่ามันจะเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้นเขาแค่เป็นห่วงอีกฝ่าย ถ้าหากถูกโลกิแกล้งพาไปอยู่ดาวอื่นจะทำยังไง

 

“นอนไม่หลับหรือ?”เขาสะดุ้งเฮือกเมื่อได้ยินเสียงทุ้มต่ำคุ้นหู และเขาก็แทบจะหงายหลังลงไปบนเตียงเมื่อเห็นธอร์ยืนอยู่ตรงนั่น ข้างหน้าต่างใส่เพียงแค่กางเกงขายาวตัวเดียวกับเสื้อเชิ้ตตัวใหญ่ที่สุดที่เขามี และแน่นอนว่ามันติดกระดุมไม่ได้แน่ๆเจ้าตัวเลยเพียงแค่ใส่ไว้เฉยๆโชว์แผงอกและหน้าท้องเป็นลอนกล้าม

 

“นายเขามาในห้องฉันตั้งแต่เมื่อไหร ทำไมไม่ไปนอน”เขาถามเมื่อเห็นร่างสูงใหญ่เดินมาใกล้

 

“ข้านอนไม่หลับ ข้าเป็นห่วงโลกิ…ก็เลยเข้ามาในนี้ ยืนมองดูเจ้าในยามหลับ”เขาไม่รู้ว่าควรจะทำยังไงกับคำพูดของอีกฝ่ายดี มันเหมือนกับคริสไม่มีผิดในตอนนี้ครั้งหนึ่งคริสนั่งมองเขาอยู่นิ่งๆในตอนที่เขาเผลอหลับไปที่กองถ่าย แถมยังบอกอีกว่ามันน่ารัก

 

“รู้ไหมว่าทำแบบนี้มันน่าขนลุกน่ะ”เขาว่า

 

“โลกิไม่เคยปล่อยให้ข้าเข้าใกล้เลย ในบางครั้งข้าก็อยากมองดูเขาในยามหลับ”ธอร์นั่งลงที่ข้างๆเขาจนเตียงยุบลงไป มันทำให้เขาหันไปมองอีกฝ่ายที่ยิ้มให้เขาน้อยๆ

 

“แบบนั่นยิ่งน่าขนลุกไปใหญ่หากนายบอกว่าไม่คิดอะไรแต่ทำแบบนี้”เขาบอกเสียงเบา

 

“ทำไมข้าถึงจะมองดูน้องชายข้าหลับไม่ได้?”

 

“มันเป็นเรื่องที่คนรักเขา-“เขาหยุดพูดไปในทันทีเพราะภาพของคริสเข้ามาในหัวของเขาจนเขาไม่อาจพูดต่อได้ คนรักหรือ? ไม่มีทางเพราะคริสทำกับเขาแต่เราไม่ใช่…

 

“คนรักหรือ?”เขามองหน้าธอร์อีกครั้ง ซึ่งนั่นทำให้ทั้งคู่สบตากันอยู่พักหนึ่ง เขามองใบหน้าคมที่ไร้แววขี้เล่นเหมือนกับคริส มีแต่แววจริงจังที่ปรากฏขึ้นมาจนเขาไม่แน่ใจว่าทำไมเขาถึงนึกถึงเพื่อนนักแสดงของเขาในทุกครั้งที่มองหน้าของธอร์ นึกอยากจะให้คริสกลับมาอยู่ตลอด

 

“ข้ารักโลกิมากและข้าไม่สนว่ามันจะเรียกว่าอะไร แต่มันไม่ใช่คู่รักแน่นอน”เขามองหน้าของอีกฝ่ายที่ฉายแววมุ่งมันออกมาเต็มที่ แต่ในสายตาของธอร์ ลึกๆแล้วมันไม่ใช่แบบที่เจ้าตัวพูดออกมาและมันทำให้เขายิ่งใจสั่นเข้าไปใหญ่ราวกับมองสายตาของตัวเองเวลาที่พูดถึงคริส เขากลัว…เขากลัวคำตอบที่แท้จริงและเขากลัวที่จะยอมรับว่าส่วนหนึ่งเขากำลังโกหกเหมือนกับธอร์

 

“ฉันไม่ใช่โลกิ…และนายไม่ใช่คริส”เขาถอนหายใจยาวขณะเอื่อมมือออกไปยังปอยผมของอีกฝ่าย จับมันขึ้นทัดใบหูของเทพสายฟ้าช้าๆ ไม่รู้ตัวเลยว่าธอร์อยู่ใกล้เขามากขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร มันทำให้เขาหลบตาของอีกฝ่ายก่อนจะเงยขึ้นมามองสบดวงตาคมที่อยู่ห่างจากเขาไม่มากนัก ทั้งคู่ยังไม่พูดอะไรออกมา เขาเพียงแค่มองสบตาสีฟ้าใสเท่านั่น และมันก็ฉายแววสับสนและประหม่าออกมาพอๆกับเขา ในยามที่เขาไล่ผ่ามือของตัวเองลงมายังไหล่กว้างแข็งแรงของธอร์

 

“เจ้ารู้ไหมว่าเจ้างดงามมากในสายตาข้า ถ้าโลกิเป็นหิมะในหน้าหนาว..เจ้าก็เหมือนแสงอาทิตย์อบอุ่นในฤดูร้อน ข้าไม่อาจเลือกได้ว่าใครงดงามกว่ากัน”เขาได้ยินธอร์กระซิบเบาๆในขณะจ้องเขานิ่ง บางอย่างทำให้เขาใจเต้นเร็วจนรู้สึกถึงความร้อนที่เลนวาบขึ้นมาที่ใบหน้า เขาคิดออกเลยหากว่าธอร์ชมโลกิแบบนี้ละก็ เป็นธรรมดาแน่ๆที่โลกิจะวีนใส่คนตรงหน้าและหนีไป..เพราะเขาก็อยากหนีไปเหมือนกัน

 

“ชมผู้ชายด้วยกันว่างดงามเนี่ย ฉันควรจะดีใจไหม?”เขาถามยิ้มๆ ซึ่งนั่นทำให้ธอร์ขยับมือขึ้นมาจับเบาๆลงบนมือของเขา และไล่มันลงมาวางเบาๆตรงแผ่นอกของอีกฝ่าย ทำให้เขารับรู้ว่าหัวใจของชายหนุ่มก็เต้นแรงไม่แพ้กัน

 

“ทำไมข้าถึงมีความรู้สึกเช่นนี้”เขาได้ยินเสียงทุ้มต่ำถามเสียงเบา ซึ่งเขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะตอบยังไงดี

 

“เพราะฉันหรือเพราะน้องชายนาย…”เขาถามออกมาเสียงเบาและมันทำให้ทุกอย่างอยู่ในความเงียบเหมือนเดิม ธอร์มองต่ำลงมายังริมฝีปากของเขาก่อนจะไล่สายตากลับขึ้นมาสบตากับเขาอีกรอบ ธอร์ยังคงไม่ตอบอะไรและเขาก็ไม่ได้อยากจะฟังคำตอบเท่าไหรนัก ทอมก้มหน้าลงมาเล็กน้อยขณะที่ขยับมืออกจากอุ้งมือของธอร์ ไล่มันขึ้นมายังใบหน้าคมหล่อเขาเพื่อดึงอีกฝ่ายลงมาใกล้ และธอร์ก็ไม่ได้ขัดขืนแม้แต่น้อย เขาหลับตาลงเบาๆก่อนจะกดริมฝีปากลงที่หน้าผากของอีกฝ่าย

 

“ฝันดีน่ะธอร์”เขาถอนหายใจเบาๆ สบตาของอีกฝ่ายเป็นครั้งสุดท้ายก่อนที่คนตัวสูงจะพยักหน้าให้เขาและเดินออกไปจากห้องอย่างเงียบเชียบ โดยที่ไม่มีใครเอ่ยปากพูดอะไรออกมาอีก

 

 

 

******************************

 

อัพช้าเพราะเก๊าสอบบ

ขอบคุณที่ติดตามนะค่ะ เม้นเป็นกำลังใจบ้างก็ได้ อิอิ ขอบคุณค่าาา

 

 

 

 

เกี่ยวกับ jrasmason

สวัสดีทุกคนที่เข้ามาเยี่ยมชมกันนะค่ะ บล็อกนี้จีนจะลงเป็นFictionหรือว่าเป็นAUนะค่ะ คู่หลักก็จะเป็นHiddleswothและคู่อื่นๆอีกตามแต่อารมณ์ค่ะ ฮ่าๆ หวังว่าจะชอบและสนุกกับนิยายที่จีนเขียนนะค่่ะ ขอบคุณค่ะ //จุ๊บๆ
เรื่องนี้ถูกเขียนใน Im not Thor / Im not Loki, Z All Fiction และติดป้ายกำกับ , , , , , , , , , คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

1 ตอบกลับที่ [FIC] Hiddlesworth [ThorXLoki]#2 I am not Loki

  1. super crazy พูดว่า:

    จำกัดความได้คำเดียวค่ะ

    ” น่ารักo>_<o~♥"

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s