[FIC] Hiddlesworth [ThorXLoki]#Spe I am not Thor

ฟิคเรื่องนี้เป็นเพียงจิตนาการของผู้แต่ง

หรืออาจจะเป็นฟิคชั่นที่แปลมา

ไม่ได้มีเจตนาจะทำให้ตัวละครเสื่อมเสียใดๆทั้งสิ้น

 อ่านเพื่อความบันเทิง นะแจ๊ะ

My Tumblr : http://jrashiddlesworth.tumblr.com/

FB : https://www.facebook.com/yujean.rasmason

Twitter : https://twitter.com/YuJeanN

Exteen : http://rasmason2.exteen.com

Page : https://www.facebook.com/hiddlesworthfangirl?ref=hl

Wordpess : https://jrasmason.wordpress.com

C : Chris H. X Tom H.

R : M

G : Romantic

L : Thai

W : Yujean Rasmason

 

***********************************

 

 

หญิงสาวผมสีเทาอ่อนมองดูภาพสะท้อนในสระน้ำใสอย่างยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ เธออยู่ในห้องที่แทบจะปิดมิดชิดมีเพียงแสงสีขาวที่ส่องลงมายังสระน้ำกลางห้องก็เท่านั่น ดวงตาสีเทาใต้แพขนตายาวกระพิบถี่ๆในขณะที่ขยับตัวเพียงเล็กน้อยเพื่อนั่งให้สบาย ตอนนี้เถอะกำลังมองดูชาวมิตการ์ตสองคนที่ยอมรับตัวเองว่ารักกันและทุกๆอย่างเหมือนจะผ่านไปด้วยดี…เพราะความช่วยเหลือของเธอเอง ตอนนี้พวกเขากำลังนั่งทานอาหารเช้าอยู่ในบ้าน พูดคุยหลอกล้อกันถึงเรื่องที่เกิดขึ้นว่ามันน่าอัศจรรย์ขนาดไหนและสัญญากันว่าจะไม่บอกเรื่องนี้กับใครเด็ดขาด นั่นดูน่ารักมากเธอจึงช่วยทั้งคู่เล็กๆน้อยๆด้วยการให้โปรดิวเซอร์โทรไปบอกว่าให้ทั้งสองคนพักผ่อนกันเล่นๆ3วันโดยที่ไม่มีงานเข้ามาระหว่างนี้ เธอเบื่อ…และนี้เป็นสิ่งที่แก้เบื่อได้ดีที่สุดในรอบหลายสิบปีที่ผ่านมา หญิงสาวคลี่ยิ้มน้อยๆอย่างมีความสุขในยามที่เห็นทั้งคู่ป้อนอาหารให้กันและขำออกมาน้อยๆ ไว้เธอจะแวบไปดูพวกเขาบ่อยๆแล้วกัน

 

หญิงสาวคิดอย่างอารมณ์ดี ขยับมือเพียงเล็กน้อยน้ำในสระก็ขยับช้าๆและเปลี่ยนเป็นภาพจากในเมืองแอสการ์ต เจ้าชายทั้งสองพระองค์ที่เป็นตัวหลักในเรื่องนี้ เธอกำลังมองดูโลกิที่เหมือนจะเป็นพี่ชายของเธออยู่กลายๆ กำลังนั่งอยู่บนเตียงนอนในขณะที่ธอร์กำลังคุกเข่าอยู่ข้างเตียง จับท่อนขาของอีกฝ่ายอย่างแผ่วเบาเพื่อดูอาการขาที่เจ็บของโลกิ เธอเองไม่ได้ตั้งใจจะให้เกิดเรื่องแบบนี้ด้วยซ้ำ เธอคิดว่าจะทำให้เจ้าหมีป่าตัวนั่นตายก่อนที่จะได้ทำอะไรชาวมิตการ์ต แต่โลกิดันเข้ามาขวางทางเธอจึงทำอะไรไม่ได้ แต่แบบนี้มันก็ดีเหมือนกัน เพราะทั้งคู่ได้อยู่ด้วยกันมากยิ่งขึ้น เขาไม่คิดเลยว่าคนแบบธอร์จะเปลี่ยนไปขนาดนี้เพราะชาวมิตการ์ตคนนั่น และโลกิเองก็เช่นกัน…พวกมนุษย์เนี่ยมีพลังนี้น่าหลงใหลจริงๆน่ะ และเธอชอบพวกเขาเสียเหลือเกิน หญิงสาวยิ้มออกมาอีกครั้งเมื่อบทสนทนาของทั้งคู่ทำให้โลกิหน้าแดงไปถึงไหนต่อไหน มันทำให้เธอขยับมือขึ้นมาโบกเบาๆทำให้ทหารสองนายที่กำลังจะมาตามธอร์ให้ไปซ้อมดาบเดินกลับไป เธอไม่ต้องการให้ใครมาขัดขวางเรื่องนี้เพราะเธอกำลังสนุกและมีความสุขมาก

 

เธอเองก็เริ่มสงสัยขึ้นมาเหมือนกันว่าหากโลกิรู้ว่าเธอเป็นต้นเหตุเรื่องทั้งหมดละก็จะทำยังไง คงจะมาถึงโลกนี้แล้วก็อาลวาทเสียยกใหญ่แน่ๆ ซึ่งเธอเองก็กลัวเหมือนกันว่าความจะแตกเพราะโอดินและเฟรียสก้าดันรู้ตั้งแต่แรกเห็นว่าชาวมิตการ์ตสุดเซ็กซ์ซี่คนนั่นไม่ใช่ธอร์ตัวจริง แต่ทุกอย่างก็ผ่านไปด้วยดีเพราะทั้งสองคนดันคิดว่าเป็นการเล่นสนุกระหว่างธอร์และโลกิจึงแกล้งทำเป็นเลยตามเลย ใครกันน่ะที่ทำให้โลกิคิดจริงๆว่าทั้งสองพระองค์ไม่ได้สนใจใยดีลูกชายสุดปากแข็งของพวกเขา เพราะเหตุนี้มันทำให้เธอแทบจะหุบยิ้มไม่ได้ในยามที่เห็นโลกิพยายามขืนตัวหลบพี่ชายของเขาเมื่อธอร์หยอดคำหวานไปสองสามคำ มันทำให้เธอยกมือขึ้นมาเพื่อเปลี่ยนเป็นภาพจากบนโลกมนุษย์ เป็นตอนที่ทอมกำลังยืนล้างจานอยู่ในระหว่างที่คริสกำลังเดินมาจากทางด้านหลังเพื่อสวมกอดอีกฝายโดยที่ทอมไม่รู้ตัว มันทำให้เธอแทบจะหุบยิ้มไม่ได้เพราะความอารมณ์ดี ใบหน้าหวานงดงามแดงขึ้นมาน้อยๆในยามที่อีกฝ่ายกระซิบกระซาบกันด้วยบทสนทนาชวนให้คิดลึก ซึ่งเธอกำลังคิดว่าควรจะปล่อยทั้งคู่ให้อยู่กันสองต่อสองหรือจะอยู่ดูหากว่าทั้งสองคนขึ้นไปยังห้องนอน ซึ่งเธอคิดว่าอย่างหลังจะน่าสนใจว่าเพราะเธอไม่รู้จริงๆว่าชายหนุ่มมิตการ์ตบ้านๆหรือท่านเจ้าชายเทพแห่งสายฟ้าใครจะมีบทรักที่ร้อนแรงกว่ากัน จากที่เธอดูมาเธอมั่นใจว่าคริสค่อนข้างนำอยู่ครึ่งคะแนน..แต่อาจจะเป็นเพราะโลกิเจ็บขาก็ได้ หญิงสาวคิดอย่างพออกพอใจในขณะที่ขยับมืออีกครั้งเพื่อให้ผิวน้ำฉายภาพทั้งที่แอสการ์ตและบนโลกพร้อมกัน

 

“เดธ ท่านทำอะไรอยู่ตั้งนานสองนานในห้องนี้”เธอแทบจะสะดุ้งน้อยๆเมื่อได้ยินเสียงสหายของเธอที่เดินเข้ามาในห้อง มันทำให้เธอขยับตัวน้อยๆเท่านั่น

 

“ข้าเปล่าทำอะไรทั้งนั่น ข้าแค่กำลังดูโลกิอยู่”เธอบอกทำให้เพื่อนสาวของเธอรีบเดินเข้ามาใกล้ และนั่งลงข้างๆกับเธอ

 

“โลกิหรือ? ข้าเห็นว่าช่วงนี้เกิดอะไรแปลกๆขึ้นเป็นฝีมือเจ้าเองสิน่ะเดธ แบบนี้มีหวังโลกิรู้เข้าได้มาถล่มที่นี้แน่”เธอเห็นเพื่อนสาวของเธอยิ้มออกมาในระหว่างมองดูสระน้ำที่ฉายภาพทั้งสองฝั่งพร้อมๆกัน

 

“อินฟินิตี้…เจ้าไม่รู้หรือข้าเป็นใคร ข้าคือเลดี้ เดธเชี่ยวน่ะทุกอย่างไม่เป็นฝีมือข้าก็เจ้า อีกอย่างเจ้าดูสิ..โลกิดูมีความสุขมากแค่ไหน เขานะเหมือนพี่ชายของข้าคนหนึ่ง ข้าทำเพื่อเขาน่ะ”เธอว่าอย่างอารมณ์ดี พลางชี้ให้เพื่อนสาวของเธอดูในยามที่คริสก้มลงมาจูบเบาๆลงบนหน้าผากของทอม และบอกว่าพวกมนุษย์เนี่ยน่ารักกันขนาดไหน

 

“นึกว่าสิทำไมเจ้าถึงหายไปนานสองนานแบบนี้เดธ”อินฟินิตี้หัวเราะเบาๆก่อนจะหันมามองหน้าเธอ ซึ่งเธอเพียงแค่ยักไหล่เท่านั่น “เจ้าทำยังไงถึงได้หลอกโลกิได้ว่าเป็นฝีมือของโอดิน ข้ารู้ว่าเขาลาดและเจ้าแผนการเอามากๆ แต่เจ้าก็หลอกเขาได้และข้ารู้ว่ามันยากมาก..”

 

“ข้าแอบแปลงเป็นธอร์ในตอนที่โลกิกำลังจะไม่อยู่สองอาทิตย์และบอกเขาว่าจะบอกเฟรียสก้าให้ ส่วนธอร์ข้าก็บอกไปว่าโลกิอยู่ที่โลกมนุษย์ คิดดูสิสหายข้า…ราวกับเป็นเรื่องบังเอิญที่ทั้งสี่คนต้องแยกจากกันถึงสองอาทิตย์ ข้าเลยให้เขาสลับกันนิดหน่อย..พาตัวชาวมิตการ์ตที่หน้าตาเหมือนกับธอร์มาหาโลกิ และพาธอร์ไปที่นั่น…เพียงแค่7วันเท่านั่น และเจ้าดูผลของมินสิ ทั้งคู่รักันอย่างที่ใจอยากให้เป็น”เธอบอก

 

“เจ้าช่างใจดีเหลือเกินเดธ แต่เจ้า…และเรา…ไม่ยุ่งเรื่องแบบนี้ เราจะปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปของมันเอง”

 

“ข้าไม่ได้ทำอะไรซักหน่อย ข้าแค่พาพวกเขาสลับที่กันเท่านั่น ข้าไม่ได้บังคับให้ใครจูบใครน่ะ…โอเค ก้ได้….ข้าแอบไปโลกมนุษย์มา ที่นั่นมีเรื่องราวที่สลักไว้บนอากาศด้วยมันน่าทึ่งมากๆ และข้าเห็นหลายเรื่องทีเดียวที่เขียนถึงธอร์และโลกิ ข้าเองก็ได้อ่าน..ถึงได้บอกไงว่ามนุษย์พวกนั่นน่ารักและเต็มไปด้วยจิตนาการที่งดงาม ข้าก็เลยลองบ้างและก็ค้นพบอะไรดีๆ…พวกเขารักกันอินพินิตี้ ข้าแค่ช่วยให้พวกเขาคุยกันง่ายมากขึ้น..เจ้าดูสีหน้าของโลกิสิ”เธอบอกในขณะที่มองดูเพื่อนสาวของเธอขมวดคิ้วน้อยๆ

 

“เดธ ข้าว่า…โลกิมองมาทางเรา”เธอหันมามองที่สระน้ำทันทีและเห็นมาโลกิกำลังมองมาจริงๆ ด้วยใบหน้าที่แดงน้อยๆและดวงตาที่หรี่ลงอย่างจับผิด ในขณะที่ธอร์กำลังพูดอะไรอยู่ซักอย่างและหันหลังให้ชายหนุ่ม

 

“อุ๊ย ตายแล้ว…สวัสดีโลกิ..”เธอพยายามยิ้มแห้งๆออกมาเมื่อเห็นว่าโลกิทำปากพะงาบๆในเชิงว่าเธอเสร็จแน่ๆ นั่นทำให้เธอรีบยกมือขึ้นเพื่อเปลี่ยนสระน้ำให้มืดสนิทเหมือนเดิม และมันทำให้เธอเห็นว่าอินพินิตี้กำลังมองเธออยู่

 

“โลกิเนี่ยฉลาดจริงๆน่ะ…เจ้าว่าไหม ทีนี้ข้าจะไป…โลกมนุษย์เสียหน่อยเพื่อดูสิ่งที่เจ้าว่าเมื่อกี่ ส่วนเจ้าก็รออยู่ที่นี้รับผิดเมื่อโลกิมาหาก็แล้วก็”เธออ้าปากน้อยๆเมื่อเพื่อนเธอเดินยกยิ้มออกไปและหายไปในที่สุด ทิ้งเธอไว้คนเดียวและมันทำให้เธอเริ่มคิดหาคำแก้ตัวดีๆซักหน่อย หรือไม่ก็หนีไปโลกมนุษย์อย่างที่เพื่อนสาวของเธอทำ หรือจะไปขอให้ธอร์ช่วยดี…

 

 

 

 

 

/*/

 

 

 

 

โลกิหลี่ตามองดูอากาศด้านบนที่ตอนนี้ทุกอย่างหายไปแล้ว เขารู้สึกว่าเดธกำลังมองเขาอยู่และพอตั้งสติดีๆมันก็เป็นอย่างที่เขาคิด ยัยตัวแสบนั่นกล้ามาเล่นวุ่นวายอะไรขึ้นทีนี้เลยหรือเนี่ย ถ้าขาเขาหายดีละก็เขาจะไปเทศให้หูชาเลย โลกิคิดด้วยอารมณ์ที่บอกไม่ถูกนัก ก่อนจะรีบหันมาอย่างไม่มีอะไรเกิดขึ้นมาก่อนเมื่อธอร์เดินกลับมาหาเขาพร้อมกับถอยยาในมือใหญ่โต เขาจำได้ว่าธอร์กำลังพูดถึงเรื่องที่ไปเจอมาที่โลกมนุษย์ บอกว่าที่นั่นวุ่นวายและน่าปวดหัวกว่าที่นี้มากๆ และเขาก็ไม่ได้สนใจจะถามอะไรมากนัก ได้แต่ฟังเสียงทุ้มต่ำนั่นพูดไปเรื่อยๆ

 

“…แต่สาวๆที่นั่นน่ารักมากเจ้ารู้ไหม พวกนางดูจะพออกพอใจในยามที่ข้าเดินเข้าไปคุยด้วย ข้าอยากให้เจ้าไปเห็นด้วยจริงๆว่าที่นั่นเป็นอย่างไร มีเครื่องดื่มและอาหารมากมาย แต่เหล้าของที่นั่นอ่อนเอามากๆจนไม่รู้สึกอะไรเลย”ธอร์บอกยิ้มๆในขณะที่ยื้นถ้วยยามาให้ และเขาก็รับมันมาดื่มแต่โดยดี

 

“ท่านคงจะถูกใจสิน่ะที่ได้มีเหล่าสตรีรายล้อมกายแบบนั่น”เขาพยายามบังคับเสียงให้ดูเหมือนไม่ใส่ใจ แต่มันเหมือนจะกลายเป็นว่าเขาไม่พอใจเสียมากกว่า มันทำให้ธอร์ขยับลงมานั่งใกล้ๆจนเขาเผลอตัวขยับหนีเล็กน้อย พยายามดื่มยาขมๆนั่นให้หมดเพื่อจะได้ไม่ต้องหันไปมองสายตาคมที่มองเขาอย่างมีความหมาย

 

“ตลอดเวลาข้าคิดถึงเพียงแต่เจ้าโลกิ เจ้าเพียงคนเดียวเท่านั่นที่อยู่ในห้วงความคิดของข้า..แม้แต่ยามหลับข้าก็เฝ้านึกถึงแต่เจ้า เจ้าไม่รู้หรอกว่าข้าดีใจมากแค่ไหนที่ได้กลับมาเจอหน้าของเจ้าอีก”เขาพยายามข่มอารมณ์เต็มทีเมื่อได้ยินเสียงของธอร์ที่พูดออกมา มันเต็มไปด้วยความรักใคร่และทุกๆอย่างรวมอยู่ด้วยกันจนเขาต้องขยับตัวเล็กน้อยเพื่อตั้งหลัก

 

“ข้าไม่ได้สนใจเสียหน่อย ว่าท่านจะคิดยังไง”เขาพยายามพูด แต่มันกลับทำให้ธอร์ยิ้มออกมาน้อยๆเท่านั่น

 

“นั่นสิน่ะ…อีกอย่างเจ้าก็เจ็บขาอยู่ ข้าจะปล่อยให้เจ้าพักผ่อนก็แล้วกัน”เขาตาโตขึ้นมาน้อยๆเมื่ออีกฝ่ายลุกขึ้น ไม่แม้แต่จะหันมามองเขามันทำให้เขารีบคว้าท่อนแขนแข็งแรงของอีกฝ่ายไว้ทันที มันทำให้ธอร์หยุดและหันมามองเขา บางอย่างในสายตานั่นมันทำให้เขารู้ว่าเขากำลังโดนแกล้งแต่ก้ทำอะไรไม่ได้มากนักจึงได้แค่อยู่เงียบๆ

 

“อะไรหรือโลกิ”ธอร์ถามเสียงเบา แต่เขาไม่ตอบ…เพียงแค่หันหนีไปอีกทางก็เท่านั่น

 

“ถ้าเจ้าไม่พูดข้าก็จะไปแล้วน่ะโลกิ”เขากำท่อนแขนของอีกฝ่ายแน่นขึ้นอย่างไม่รู้ตัวและมันทำให้เขายิ่งพยายามอ้าปากมากยิ่งขึ้น เพราะเขาไม่อยากให้ธอร์ไปเลย

 

“อ-อยากไปก็ไปเลย ข้า..ข้า..ข้าไม่ได้..”เขาเงียบลงไปเหมือนเดิมเพราะเขาคิดว่าพูดออกไปไม่ได้แน่ๆว่าอยากให้ธอร์อยู่ด้วย มันทำให้เขายอมลดมือลงจากแขนของอีกฝ่ายเพราะไม่รู้จะพูดยังไง แบบนี้ธอร์ต้องไปอยุ่แล้ว..เหมือนปกติที่ธอร์ไม่เคยสังเกตอะไรเลย แต่ชายหนุ่มร่างสูงก็ไม่ขยับ ได้แต่ยืนอยู่ตรงนั่นก่อนจะค่อยๆคุกเข่าลงมาต่อหน้าเขาอีกครั้ง พยายามมองใบหน้าเขาที่ตอนนี้เขามั่นใจว่าแดงจนไม่รู้จะแดงยังไง

 

“อยากให้ข้าไปจริงๆหรือโลกิ”เขาช้อนตาขึ้นมามองสบดวงตาสีฟ้าคมกล้าของธอร์ มือหยาบแข็งแรงกำลังรั้งมือเขาขึ้นมากุมไว้หลวมๆ เขาไม่อยากให้ธอร์ไป..และมันทำให้เขานึกถึงคำพูดของคริสว่าถ้าหากเขาต้องการอะไร ถ้าเขาพูดออกมาเขาก็จะได้ทุกอย่าง

 

“ข-ข้าไม่อยากให้ท่านไป..ท่านต้องดูแลข้าสิ ข้าเจ็บอยู่น่ะ!”เขาพูดออกไปในที่สุดและมันทำให้ธอร์ยิ้มออกมา

 

“เจ้าปากแข็งอย่างที่ทอมพูดจริงๆด้วย”เขาอดถลึงตาใส่อีกฝ่ายไม่ได้เมื่อถูกอีกฝ่ายแทบจะรู้ทัน

 

“ข้าเปล่าน่ะ!”

 

“..ข้ารักเจ้าโลกิ”เขาอ้าปากค้างเล็กน้อยเมื่อได้ยินธอร์พูดออกมาและมันทำให้เขาทำอะไรไม่ถูกมากไปกว่าการนั่งนิ่งๆอยู่ตรงนั่น พยายามรวบรวมสติที่ดูเหมือนจะเหลือเพียงน้อยนิดในยามที่เสียงหัวใจของเขาดังถี่ขึ้นมาจนเขาแทบจะไม่ได้ยินอะไร

 

“ข-ข้าไม่ได้สนใจซักหน่อยว่าท่าน..ท่าน..”เขาพยายามเปร่งเสียออกมาให้มากที่สุด แต่เพราะสายตาคมกริบของธอร์มันทำให้เขาพูดไม่ออก

 

“เจ้าไม่อยากได้ยินหรือ?”ธอร์ทำเสียงเศร้าจนเขาขยับตัวขึ้นมาดีๆ “งั้นข้าจะได้ไม่พูดให้เจ้ารำคาณใจอีก”

 

“ข้าไม่ใช่ไม่อยากได้ยิน…ท่านต้องพูดน่ะ”เขาบอกออกมาอย่างตกใจ และร้อยยิ้มหล่อร้ายกาจนั่นมันก็ทำให้เขารู้ว่าเขาโดนแกล้งอีกแล้ว

 

“ข้ารักเจ้าโลกิ”ธอร์พูดออกมาอีกครั้งก่อนจะยกมือของเขาขึ้นมาจูบเบาๆ

 

“ข้าเองก็…ก็ไม่ได้เกลียดท่านหรอก”เขาบอกงุบงิบเมื่อรู้สึกถึงริมฝีปากหยักที่จงใจเม้มเบาๆบนนิ้วเรียวของเขา

 

“อะไรกัน..ทีเมื่อคืนนี้เจ้ายังบอกรักข้าได้เต็มปากเต็มคำอยู่เลย หรือต้องให้ข้าใช่วิธีทรมานเจ้าแบบนั่นในทุกๆวันเจ้าถึงจะยอมพูดอีก”เขาตาโตขึ้นมาเมื่อได้ยินอีกฝ่ายเอาเรื่องน่าอายสุดๆของเขามาพูด และมันทำให้เขาชักมือกลับทันที

 

“ท่านมันน่าไม่อายธอร์!! เรื่องแบบนั่นใครเขาพูดกันถ้านางกำนัลได้ยินเข้าจะทำยังไง”เขาจงใจตีลงไปที่ไหล่แข็งแรงอย่างไม่เบามือเลย และมันทำให้ธอร์เพียงแค่ยิ้มเท่านั่น

 

“ก็ลองบอกข้าหน่อยสิ ดวงใจของข้า”เขาแส่หน้าหนีไปอีกฝั่งเมื่อธอร์ยอดคำหวานแบบนี้มาอีกแล้ว และมันทำให้เขาแทบจะสติแตกในหลายๆครั้ง

 

“ข้าบอกแล้วไงว่าไม่ได้เกลียดท่าน…”เขาบอกเสียงเบา “..ก็..ก็หมายความว่าข้ารักท่านนั่นและ..”เขาพูดต่อให้จบและมันทำให้ธอร์ยิ้มออกมาจนเขาแทบจะอยากมุดหนีไปที่ไหนไกลๆซักทีหนึ่ง

 

“บอกข้าทุกวันนะโลกิ”

 

 

“รู้แล้วน่า!! ข้าเลิกไล่ต้อนข้าซักที ข้าเกลียดท่านมากรู้ตัวไหม!”เขาพยายามโวยวายกลบเกลือความเขินซึ่งธอร์ยิ่งนับวันยิ่งดูจะกวนประสาทมากยิ่งขึ้น แม้จะยังซื่ออยู่แต่ก็ไม่บื่อถึงขนาดตามเขาไม่ทัน แถมยังไล่ต้อนเขาได้อีกต่างหาก จะโทษใครได้ละแบบนี้

 

 

 

 

 

เกี่ยวกับ jrasmason

สวัสดีทุกคนที่เข้ามาเยี่ยมชมกันนะค่ะ บล็อกนี้จีนจะลงเป็นFictionหรือว่าเป็นAUนะค่ะ คู่หลักก็จะเป็นHiddleswothและคู่อื่นๆอีกตามแต่อารมณ์ค่ะ ฮ่าๆ หวังว่าจะชอบและสนุกกับนิยายที่จีนเขียนนะค่่ะ ขอบคุณค่ะ //จุ๊บๆ
เรื่องนี้ถูกเขียนใน Im not Thor / Im not Loki, Z All Fiction และติดป้ายกำกับ , , , , , , , , , คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s