[FIC] Hiddlesworth [ChrisXTom]#5 Travel Trip

ฟิคเรื่องนี้เป็นเพียงจิตนาการของผู้แต่ง

หรืออาจจะเป็นฟิคชั่นที่แปลมา

ไม่ได้มีเจตนาจะทำให้ตัวละครเสื่อมเสียใดๆทั้งสิ้น

 อ่านเพื่อความบันเทิง นะแจ๊ะ

My Tumblr : http://jrashiddlesworth.tumblr.com/

FB : https://www.facebook.com/yujean.rasmason

Twitter : https://twitter.com/YuJeanN

Exteen : http://rasmason2.exteen.com

Page : https://www.facebook.com/hiddlesworthfangirl?ref=hl

Wordpess : https://jrasmason.wordpress.com

 

 

C : Chris H. X Tom H.

R : M

G : Romantic

L : Thai

W : Yujean Rasmason

 

***********************************

 

ทอมรู้สึกว่าเขาอารมณ์ดีขึ้นเยอะมากๆเพราะว่าได้มีโอกาสได้ไปเดินป่าเดินเขา ด้วยความโชคดีเอามากๆ หลังจากที่เขาเดินถ่ายรูปไปเรื่อยๆหาแสง หามุมที่คิดว่าน่าจะสวยที่สุด ก่อนที่จะเดินเลยเข้าไปในบ้านพักดูแลนักท่องเที่ยว เพื่อดูตารางเที่ยวน่าสนใจหรือไม่ก็ดูสถานที่เที่ยวเล็กน้อย ซึ่งเขาเห็นว่ามีตารางการพาไปเดินชมพูเขาแบบใกล้ๆ แม้ว่าในช่วงนี้หิมะบนภูเขาจะไม่เยอะมากจนสามารถเดินได้ แต่ก็ยังค่อนข้างอันตรายอยู่ และเขาไม่ค่อยอยากจะใช้แรงมากมายนัก ถ้าได้ขึ้นไปถ่ายรูปก็คงจะดีไม่ใช่น้อย ซึ่งมันคงไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงหากว่ารอบพาชมเที่ยวล่าสุดนั่นได้ออกเดินทางไปแล้ว และมีอีกทีคือตอนเย็นมากๆเพื่อไปดูพระอาทิตย์ตก และเขาไม่ค่อยอยากไปเท่าไร

แต่แล้วก็เหมือนจะเป็นปฏิหารหรือเพราะความโชคดีของเขาก็ไม่รู้ เขาได้เจอกับคริสตี้ สาวสวยที่ทำงานที่บ้านพักซึ่งเขาทำงานอยู่ เธอบอกว่าเธอออกมาเดินเล่นในช่วงกลางวันระหว่างเปลี่ยนเวรกับแม่ของเธอ แต่เขามีความรู้สึกเล็กน้อยว่าเธอเดินมาเพื่อหาเขาโดยเฉพาะ พร้อมกับถามคำถามว่าเขาตั้งใจจะไปที่ไหน อยากเที่ยวที่ไหนเป็นพิเศษไหม เขาก็เลยบอกไปตามตรงว่าอยากจะลองไปบนภูเขาในช่วงกลางวันดู อยากจะไปถ่ายรูปมุมสูงบ้างแต่มาไม่ทันเที่ยวช่วงกลางวัน และเขาคิดว่าจะเปลี่ยนแผนไปเรียนทำอาหารพื้นเมืองแทน ซึ่งเธอก็พยักหน้าเขาใจและหายเข้าไปในบ้านพักดูแลนักท่องเที่ยว และกลับออกมาพร้อมกับชายหนุ่มตัวสูงที่เป้นคนเดียวกับแนะนำที่พักให้กับเขา พร้อมกับบอกว่า “โจแอลเขาจะขึ้นไปดูความเรียบร้อยของนักท่องเที่ยวชุดที่แล้ว พร้อมกับเอาของว่างขึ้นไปด้วย ถ้านายสนใจจะขึ้นไปกับเขาก็ได้น่ะ..”และตอนนี้เองที่เขาคิดว่าอะไรเขาจะโชคดีขนาดนี้ ซึ่งเขาแทบจะไม่ปฏิเสธเลย

 

และหลังจากนั่นเขาก็พบว่าเป็นอย่างที่เขาคิดไว้จริงๆ เพราะว่ายิ่งขึ้นมาสูงแม้อากาศจะหนาวจนเขาขนลุก แต่วิวก็สวยเอามากๆและเขาได้รูปภาพที่คิดว่าเอาไปลงหนังสือได้สบายเยอะแยะจนเขาอดจะขอบคุณโจแอล(ที่มารู้ที่หลังว่าเป็นแฟนของคริสตี้) และสาวสวยที่ช่วยให้เขาได้ขึ้นมาทีนี้ได้ คิดดูสิ การนั่งชมวิวบนภูเขาเย็นๆมองดูหมู่บ้านที่เล็กลงไปถนัดตา กับดื่มชาร้อนๆและแซนวิชที่เขาคิดว่ามันอร่อยเอามากๆ ทำให้เขามีความสุขไม่ใช่น้อยในวันนี้

 

หลังจากที่ลงมาจากภูเขาแล้ว โจแอลก็เขามาถามเขาว่าวางแผนจะไปไหนหรือเปล่า ถ้าหากไม่มีแผนอะไรก็ไปเรียนทำอาหารกับแม่ของชายหนุ่มก็ได้ และเขาก็ตามไปอย่างว่าง่ายเพราะอยากรู้และเริ่มจะหิวนิดๆ และเขาก็ได้เรียนรู้อะไรหลายๆอย่างว่าคนที่นี้รู้จักกันหมดเลย และดูอบอุ่นเหมือนเป็นคนในครอบครัว ไม่เหมือนกับที่บ้านของเขาที่คนเยอะแยะผ่านไปผ่านมาแทบจะไม่ได้คุยอะไรกันเลย แต่ที่นี้ให้ความรู้สึกเหมือนเขาอยู่บ้านไม่มีผิด

 

เมื่อเขามาถึงเป็นตอนเดียวกับที่นักท่องเที่ยวผู้หญิงเดินออกมาจากในบ้านพอดีพร้อมกับห่อฟรอยอาหารที่ถือติดมือกันออกมา ซึ่งเขาก้เดินเข้าไปตามชายหนุ่มทำให้เจอกับหญิงสาวที่ยิ้มทักทายให้เขา

 

“ผมคิดว่าอาจจะมาช้าไป”เขาบอกเสียงเบาทำให้เธอขำออกมา

 

“ไม่จ้ะที่รัก เข้ามาสิ…นั่นน่ะแค่สอนทำอาหาร แต่นี้ฉันกำลังจะทำอาหารเป็นมื้อดินเนอร์ทานจริงๆ สนใจจะเป็นลูกมือไหมจ้ะ”เธอไม่รอให้เขาตอบแต่กลับเดินมากึงจูงเขาเข้าไปในห้องครัวที่อยู่ใกล้ๆ ตามด้วยโจแอลที่เดินตามมาด้วย

 

“วันนี้ลูกกับคริสตี้จะมาทานข้าวกับแม่ไหมจ้ะ?”เธอถามออกมาขณะที่เริ่มยกเนื้อออกมาจากตู้เย็นโดยที่ไล่ให้เขาไปล้างมือ

 

“ถ้าแม่อยากมีเพื่อนกินข้าวก็ได้ครับ ผมจะบอกคริสตี้ให้”

 

“เยี่ยมมาก วันนี้เราจะทำ…สเต็กเนื้อลูกวัว กับชีสที่ทำขึ้นเอง แล้วก็สลัด…ว่าไงจ้ะ..”เธอเงียบพลางมองหน้าเขาในเชิงถาม ทำให้เขารีบเดินออกมาจากที่ล้างจาน

 

“ผมทอมครับ”เขารีบบอกทำให้เธอยิ้มออกมา

 

“…ทอม จะมาทานกับเราไหมจ้ะเย็นนี้”เธอถามทำให้เขาเริ่มคิด เพราะเขาไม่แน่ใจว่าจะได้เจอกับคริสไหมเย็นนี้

 

“ไม่ครับแม่ อย่าไปรบกวนเขาสิครับ คุณทอมเขาอาจจะอยากพักผ่อน”โจแอลบอกทำให้แม่ของเขามองหน้าชายหนุ่มอย่างงงๆ แต่เมื่อชายหนุ่มเขาไปพูดอะไรซักอย่างใบหน้าของหญิงสาวก็ยกยิ้มขึ้นมา

 

“อ..โอ้…ทอมจ้ะมานี้สิ วันนี้ฉันจะสอนทำสเต็กอย่างระเอียดเลย รับรองว่าดินเนอร์คืนนี้จะต้องน่าสนใจเอามากๆแน่นอนจ้ะ บางทีเธออาจจะนัดใครไว้และทำให้เขาแปลกใจด้วยมื้ออาหาร”เธอบอกทำให้เขาเริ่มไม่แน่ใจ

“คงไม่มีหรอกครับ”

 

“มีสิ มาๆเริ่มจากการเตรียมเนื้อน่ะจ้ะ..”

 

และแล้วเวลาก็ผ่านไปไวเอามากๆ จนกระทั่งตอนนี้เป็นเวลาทุ่มกว่าๆเมื่อเขาทำสเต็กเนื้อลูกวัวตามแบบฉบับพื้นบ้านเสร็จแล้ว แถมยังได้กลับมาถึงสองชุดจนเขาไม่แน่ใจว่าจะเอามาทำไมเยอะแยะ แค่ชุดเดียวเขาก็คิดว่าจะกินไม่หมดอยู่แล้ว แต่ในใจเขาก็อยากจะลองให้คริสได้ลองชิมดูเหมือนกัน เขาไม่แน่ใจว่ามันจะกินได้ไหม แต่มันน่าจะกินได้และเพราะแม่ของโจแอลกำกับตลอดเวลาเพื่อให้เนื้อออกมาดูสวยที่สุด เธอบอกว่าเขาทำอาหารได้ดี และเรียนรู้เร็วมาก เขาก็เขินอยู่เหมือนกันที่ถูกชมทางตรงมาแบบนี้ ปกติเขามันตัวคนเดียวก็ต้องทำอาหารกินเอง ดูท่าว่าวันนี้คงจะจบลงแค่นี้ซะแล้ว ไปนั่งกินสเต็กเนื้อคนเดียวที่บ้าน

 

ทอมวางกล่องฟรอยที่เขาทำเป็นรูปเป็ดสองตัวที่ถือมาด้วย วางมันลงบนโต๊ะตรงหลังบ้านพักของเขาระหวางมองดูวิวตอนกลางคืนที่มืดลงไปมาก แต่ก็ยังมีแสงจากแสงไฟอยู่ ค่อนข้างให้ความรู้สึกดีน่ะ แม้ว่ามันจะหนาวเล็กน้อยช่วยไม่ได้น่ะ มื้อเย็นครั้งนี้ลองทานนอกบ้านดูแล้วกัน คริสตี้เคยบอกว่าเขาสามารถใช่เตาปิ้งที่อยู่ใกล้ๆได้ แต่จะไปปิ้งอะไรล่ะ…แต่ก็อยากทานอาหารเหมือนๆมาปิกนิ๊กเหมือนกัน คิดได้ดังนั่นทอมจึงเริ่มจัดการยกโต๊ะไม้ที่อยู่ในบ้านของตัวเองออกมาตั้งที่ระเบียงหลังบ้านพัก ตามด้วยเก้าอี้อีกตัวหนึ่ง พร้อมกับเริ่มจัดการนู่นนี้นั่นเองเพื่อให้ได้บรรยากาศที่ดีที่สุด ดวงจันทร์อุสาสวยขนาดนี้แล้ว แถมได้สเต็กมาสองจานใหญ่ๆ เพื่อจะทำให้เจริญอาหารได้บ้างหากว่าบรรยากาศดีๆ ถ้ามีไวน์ดีๆซักขวดละก็เพอร์เฟคแน่นอน

 

 

 

 

 

/*/

 

 

 

 

 

“คริส ฉันบอกว่าไม่เป็นไรไง ใจเย็นสิ..”ชายหนุ่มร่างสูงหันควับไปมองชายหนุ่มที่อายุน้อยกว่าที่กำลังขับรถอยู่ด้วยสายตาที่ไม่ไว้ใจสุดๆ

 

“นายมันแย่มากแลม นายหลอกให้ฉันเล่นกับหลานจนลืมเวลา นี้จะทุ่มกว่าแล้วน่ะ”เขาพูดออกมาอย่างตัดพ้อเล็กๆทำให้น้องชายเขาขำออกมาอย่างอารมณ์ดี

 

“รับรองว่าแฟนนายอยู่ดีแน่นอนคริส ฉันโทรบอกให้คริสตี้ช่วยดูแลเป็นพิเศษแล้ว วันนี้รับรองว่าเขาต้องอารมณ์ดีแน่นอน เชื่อฉันสิ”แลมแทบจะร้องเพลงอยู่แล้วต่างกับเขาที่ค่อนข้างเป้นกังวลนิดหน่อย เขาตั้งใจว่าจะกลับมาดินเนอร์กับทอม แล้วนี้ก็ทุ่มกว่าแล้ว!!! ถ้าชายหนุ่มทานอะไรไปแล้วจะทำยังไง แถมเขาก็ดันรีบจัดจนลืมเอาอะไรมาจากบ้านแม่ของแฟนแลมมาด้วย มีแค่ไวน์ขวดเดียวที่น้องชายเอาแอบหยิบมา(และเขาจะเอามันไปด้วยแน่ๆ)กับสลัดเนื้อไก่ฉีกเล็กๆ ที่แลมหยิบติดรถมาด้วยเพื่อหิวระหว่างทาง(และเขาจะเอามันไปพร้อมกับไวน์)ซึ่งเขาคิดว่ามีแค่นี้ไม่พอแน่นอนที่จะกินกันสองคน ช่วยไม่ได้ ถ้าแบบนี้ก็พาไปทานข้างนอกแล้วกัน

 

“เฮ้…ทำผมให้ดีกว่านี้หน่อยสิคริส ยังกับพวกพึ่งไปตัดไม้มา”เขาแทบถลึงตาใส่น้องชายที่นั่งขำอย่างกวนประสาทอยู่ที่ที่นั่งคนขับ ซึ่งเขาก็เอื่อมมือขึ้นมามัดผมให้ดีๆพร้อมกับคว้าขวดไวน์และกล่องสลัดลงมาจากรถหลังจากที่รถยนต์จอดสนิทแล้ว

 

“นั่นไวน์ฉันน่ะ อุสาแอบหยิบมา”เขายักคิ้วอย่างกวนๆไปให้น้องชายที่พยายามหยิบของคืนจากเขา

 

“ถือว่าค่าแรงวันนี้ แล้วฉันจะโทรไป..”เขาบอกยิ้มๆซึ่งน้องชายเขาก้ทำเพียงถลึงตาใส่เขา

 

“เกลียดนายเป็นบ้า คริส”

 

“ฉันก็รักนาย”เขาโบกมือลาน้องชายก่อนจะรีบเดินเข้าไปในบ้านพักอย่างรีบร้อน ซึ่งคงต้องตรงไปหาทอมละว่าอยู่ไหมถ้าไม่อยู่ ดินเนอร์คืนนี้คงจะเป็นแค่สลัดจานเล็กที่เขาไม่น่าจะอิ่มอะไรเลย

 

ชายหนุ่มร่างสูงโปร่งกำลังนั่งดูรูปผ่านกล้องอย่างเพลินๆในขณะที่เขายังไม่เริ่มแกะสเต็กเลยด้วยซ้ำ แต่เขาก็เงยหน้าขึ้นมาเพราะได้ยินเสียงอะไรบางอย่าง เมื่อเขาเงยหน้าขึ้นมาจากกล้องในมือทำให้เขาเจอกับชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ที่ยิ้มให้เขาพร้อมกับเดินเข้ามาใกล้ ซึ่งนั่นทำให้เขายืนขึ้นทันทีเมื่อเห็นอีกฝ่าย ไม่อยากเชื่อว่าเขานั่งดูรูปจนอีกฝ่ายกลับมาพอดี แถมยังไม่ได้เตรียมตัวอะไรเลย ไม่คิดจริงๆว่าจะเจอคริสที่นี้ แถมยังให้คนตัวสูงมาเห็นสภาพน่าอายที่เขาลงทุนยกของมากองไว้หน้าบ้านเพื่อนสร้างบรรยากาศ แบบนี้คริสต้องหาว่าเขาบ้าแน่ๆเลย

 

“ไง คริส”เขาทักออกไปพลางมองดูชายหนุ่มตัวใหญ่ที่ท่าทางดูเหนือยๆนิดหน่อย แต่กลับให้ความรู้สึกว่าช่างดูดีกว่าปกติมากกว่าเดิมเยอะเลย คล้ายๆกับคนที่พึ่งกลับมาจากการเล่นกีฬา

 

“ไง…”เสียงทุ้มต่ำแทบจะไม่ปิดแววโล่งอก พร้อมกับใจที่เต้นขึ้นมาจนแทบจะทำให้เขาหูอื้อ เขาไม่คิดหรอกว่าจะเจอทอม ยิ่งในสภาพที่ว่าอีกฝ่ายอยู่นอกบ้านพร้อมกับโต๊ะทีจัดเตรียมไว้อย่างดี แม้ว่าอีกฝ่ายจะนั่งดูรูปจากกล้องจนไม่สังเกตว่าเขายืนมองอยู่ตรงนั่น เขามันแต่ยืนมองใบหน้าของอีกฝ่ายที่เปลี่ยนไปเรื่อยๆยามที่ดุรูปในมือ และเขาก็เริ่มคิดจริงๆแล้วว่าเขาบ้ามากที่ทำตัวยังกับพวกโรคจิตแบบนี้ แต่ทอมน่ารักมากขึ้นทุกทีในสายตาเขา ยิ่งตอนนี้อยู่ในชุดเสื้อยืดแขนยาวสีขาวที่ช่างดูเข้ากับคนตรงหน้าเหลือเกิน โอเค…ไม่ว่าทอมใส่อะไรก็เหมาะทั้งนั่นและ และเขาคิดว่ามันคงจะดูเหมือนพวกโรคจิตมากเกินไปเขาจึงเริ่มเดินเข้าไปหาอีกฝ่าย ทำให้ทอมสังเกตเห็นเขาและลุกขึ้นมา

 

“นายรอใครอยู่หรือ…”เขาถามออกมาปนความระทึกนิดหน่อย นี่ถ้าทอมบอกว่านัดสาวเอาไว้ละก็เขาจะวิ่งหนีออกไปจากตรงนี้จริงๆด้วย แต่เหมือนกับคำถามของเขาจะทำให้อีกคนหน้าแดงขึ้นมาเล็กน้อยก่อนริมฝีปากบางจะเอ่ยตอบออกมา

 

“ไม่มีหรอก แค่เห็นว่าพระจันทร์มันสวยดี แถมอากาศข้างนอกก็ดีมาก เลย…ลองเปลี่ยนบรรยากาศ”ทอมตอบออกมาอ้อมแอ้ม ทำให้เขาอดใจชื้นขึ้นมาไม่ได้

 

“ฉันเอ่อ…เอาไวน์นี้มาฝากนาย”เขาพูดออกมาก่อนจะวางขวดไวน์ลงบนโต๊ะ ขณะที่ทอมเองก็เดินอ้อมมาทางเขา นั่นยิ่งทำให้เขาพึ่งนึกได้ว่าวันนี้เขาช่างพจนภัยมาอย่างสุดๆ ทั้งตดปลา เล่นกับหลาน ขี่ม้า วิ่งแข่ง บลาๆ อีกเยอะแยะ รู้อย่างนี้อาบน้ำทำตัวให้ดุดีกว่านี้ซักหน่อยดีกว่าอีก

 

“คริส นายกินอะไรมาหรือยังหรือ?”เขาเงยหน้าขึ้นเมื่อได้ยินเสียงหวานถาม “พอดีวันนี้ฉันไปเรียนทำอาหารมา เลยได้สเต็กเนื้อลูกวัวมาสองชุด บางทีนายอาจจะอยากทาน”เขาแทบจะกลั้นยิ้มออกมาไม่ได้พร้อมกับพยักหน้าตอบโดยที่แทบไม่ต้องคิดเลย

 

“แน่นอนทอม ฉันอยากลองกินฝีมือนาย”เขาบอกทำให้ชายหนุ่มหลบตาเขานิดๆ

 

“ฉันมีสลัด…แม่ของแฟนแลมเขาทำมาให้ฉัน แต่ฉันว่าเรากินด้วยกันได้น่ะ”เขารีบพูดออกมา ทำให้ทอมยิ้มออกมานิดๆ

 

“ได้สิ ฉันจัดการเอง..”ทอมบอกก่อนจะเอื่อมมือออกมาหยิบกล่องสลัดจากมือเขา ซึ่งเขาก็เอาให้ไปอย่างว่างาย ยินดีจริงๆที่จะเห็นทอมจัดการมื้ออาหารให้ แม้ว่าเขาจะอยากช่วยอยู่ก็ตามที

 

“ฉันเอาไวน์ไปแช่น่ะ”เขาตะโกนบอกเล็กน้อยเมื่อเห็นทอมพาอาหารเข้าไปในบ้านพัก เพื่อเอาลงจานที่เตรียมเอาไว้ ในระหวางที่เขาเดินอ้อมแผ่นหลังบางตรงไปยังตู้เย็นเพื่อดูว่ามีน้ำแข็งไหม และมันก็มีอยู่เขาจึงเอาออกมาใส่ถังสแตนเลต เพื่อเตรียมไว้สำหรับเอาไวน์ไปแช่

 

ตอนนี้เขายอมรับว่ามีความสุขเอามากๆที่หันมาเจอทอมกำลังวุ่นวายกับการจัดจานสเต็กกลิ่นหอม ในระหว่างที่เขายืนมองดูภาพนั่นอย่างอดยิ้มไม่ได้ แถมยังทำให้เกิดความคิดบ้าๆเข้ามาในหัวอย่างพวกจะเป็นยังไงน่ะ หากเขากลับมาจากทำงานแล้วเจอทอมกำลังยืนทำอาหารเย็นให้เขาอยู่ รวมทั้งอาหารเช้าและอาหารกลางวันในวันหยุด…โอเค มันบ้ามากๆและเขาก็ดันชอบความคิดบ้าๆนี้ซะด้วยสิ ก็ใครจะไปอดใจไหวละ ในเมื่อทอมน่ารักขนาดๆนี้ ขนาดแค่มองดูมือเรียวขาวนั่นจัดจานอย่างคร่องแคร่ว เขาก้ไม่สนแล้วว่าอาหารในจานมันจะเป็นอะไร ถ้าเพียงแค่ทอมทำมาให้เขาไม่ว่ามันจะเป็นแค่มักโรนีกระป๋องเขาก็จะกินมันให้หมด

 

เขาไม่เคยอยู่กับคนอื่นแบบใกล้ชิดขนาดนี้ ทุกทีเมื่อเขาอยู่ที่อังกฤษทำงานเกี่ยวกับบริษัทขนส่งของทางน้ำ ไม่ใช่บริษัทใหญ่โตอะไรหรอก แค่ทำไปเรื่อยๆให้พออยู่ได้ แม้ทุกวันนี้จะมีพนักงานมากขึ้นกว่าเดิมเยอะแยะจนทำให้งานรัดตัวไม่สามารถไปไหนได้เลยอยู่เป็นปี แต่ตอนนี้ทุกอย่างดีขึ้นเพราะหลังจากน้องชายคนเล็กขอเขาบินมาช่วยงานถึงออสเตเรียแถมแลมก็ช่วยดูแลให้ด้วยอีกทางกับธุรกิจครอบครัว เขาก็เลยว่างขึ้นเยอะถึงขนาดเหลือเวลาทำงานแค่อาทิตย์ละ4วัน จะว่าไปแล้วความสัมพันธ์ระยะยาวเขาเองก็ไม่ค่อยมีเท่าไหร แต่บางทีก็เหงาอยากจะมีใครซักคนเหมือนกัน ยิ่งดูน้องชายที่แต่งงานกันไปกอนแล้วถึงสองคนกับลูกชายและลูกสาว กลายเป็นว่าเขาจะครองตัวเป็นโสดก็ใช่ทีอยู่ เขาไม่อยากมีข้อผูกมัด…ไม่อยากได้คนที่เข้ามาเพราะเห็นว่าเขาเป็นประธานบริษัทหนุ่มสุดรวยก็เข้ามาแทบจะขี่คอเขาอยู่แล้ว เขาไม่ต้องการอะไรแบบนั่น และเขาตัดปัญหาเรื่องนั่นไปแล้วด้วยการที่ทำเรื่องขอรับเด็กมาเป็นบุตรบุญธรรม คาดว่าตอนนี้น่าจะกำลังดำเนิดเรื่องอยู่โดยคุณแม่ของเขาเอง

 

คริสเงยหน้าขึ้นมองอีกฝ่ายที่ดูแล้วอาจจะลืมไปแล้วว่าเขายืนอยู่ตรงนั่น เพราะเขาเริ่มจะอิจฉาเจ้าจานสีขาวทื่อๆเหลือเกินที่ตอนนี้ดูจะแย้งความสนใจจากทอมไปเสียหมด คิดได้ดังนั่นเขาจึงเดินเข้าไปใกล้อีกฝ่ายพลางยื้นหน้าเข้าไปดูสเต็กสีสวยที่กลิ่นหอมลอยขึ้นมาจนเขารู้สึกหิว

 

“ไม่อยากจะเชื่อว่าของหน้าตาแบบนี้จะทำเองได้จริงๆ นายไม่ได้ตัดออกมาจากนิตยาสารใช่ไหม”ทอมสะดุ้งเล็กๆเมื่อได้ยินเสียงทุ้มที่ไม่ปิดบังแววชื่นชมเลย ก่อนเขาจะหันมามองทำให้เห็นเซี่ยวหน้าคมที่อยู่ห่างไปไม่มากนัก แต่ที่ทำให้เขายิ่งใจสั่นเข้าไปใหย่ก็คือมือหยาบอบอุ่นของคนตัวสูงที่เกือบจะบังตัวเขามิด วางไว้เบาๆลงบนเอวของเขาแม้สายตาคมจะยังคงจ้องจากสเต็กที่เขากำลังจัดอยู่ก็ตาม

 

“ผมไม่รู้ว่ามันจะอร่อยไหม”เขาบอกออกมายิ้มๆ ทำให้มือหยาบอีกข้างหนึ่งเอื่อมออกมาหยิบมันทอดแล้วเอาเข้าปากอย่างรวดเร็ว ทำให้เขาได้แต่ตาโตมองภาพนั่นซึ่งคนตัวใหญ่ก็ดูจะไม่ทุกข์ร้อนอะไรเลยแถมยังยักคิ้วใส่เขานิดๆจนเขาเริ่มจะโกรธไม่ลงแต่ก้ยังพยายามทำเสียงดุที่สุดเท่าที่เป็นไปได้

 

“คริส นายยังกินไม่ได้น่ะ ต้องล้างมือก่อน”เขาตีลงไปเบาๆบนท่อนแขนแข็งแรงทำให้คริสยิ้มกว้างกว่าเดิม

“ได้ครับผม…”คริสบอกยิ้มๆก่อนจะเดินเข้าไปในห้องน้ำอย่างว่าง่าย ไม่ใช่แค่เพื่อไปล้างมือ แต่เพื่อสงบสติอารมณ์ของตัวเองด้วย เพื่อไม่ให้เผลอตัวไปกอดทอมเขาแรงๆซักที ตอนนี้เขาคิดว่าเขาเปลี่ยนจากพวกดรคจิตชอบมองกลายเป็นพวกซาดิตส์ไปแล้ว เขาชอบที่ทอมดุเขาด้วยน้ำเสียงที่พยายามทำให้น่ากลัวทั้งที่มันดูน่ารักและมีแต่ความเอนดูอยู่ในน้ำเสียง แถมยังชอบแรงตีเล็กๆของอีกฝ่ายซะด้วย แม้ว่ามันจะไม่ได้ทำให้เขาเจ็บเลยแม้แต่น้อย เริ่มอยากจะให้ชีวิตนี้ดำเนินเหตุการแบบนี้ไปเรื่อยๆซะแล้วสิ แบบเจอแบบนี้ทุกวันชีวิตเขาคงยิ่งกว่าขึ้นสวรรค์

 

หลังจากเขาล้างหน้าล้างตา ทำความสะอาดตัวเองอย่างพอประมาณเขาก็ออกมาพร้อมกับรีบเข้าไปช่วยทอมยกจานสเต็กทั้งสองจานไปยังโต๊ะหลังบ้านพร้อมเดินกลับมาหยิบถังไวน์และแก้วไวน์ทั้งสองใบจากในตู้ ก่อนจะเดินมานั่งยังฝั่งตรงข้ามกับชายหนุ่มที่พึ่งนั่งลงไม่นานนัก

 

“ผมไม่แน่ใจว่ามันจะอร่อยไหม?”ทอมพูดออกมาอายๆเมื่อเห็นว่าเขาจ้องสเต็กตรงหน้าอย่างแทบจะกินเข้าไปทั้งจาน ซึ่งเขามั่นใจว่ามันต้องงอร่อยมากแน่นอน ถึงแม้มันจะจืดแค่ไหน ถ้าทอมเป็นคนทำมันก็อร่อยสำหรับเขา

 

“ลองเลยแล้วกันน่ะ”เขาพูดยิ้มๆขณะเริ่มตัดชิ้นเนื้อเข้าปากท้ามกลางสายตาของชายหนุ่มที่มองตามอย่างใจจดใจจ่อ และมันก็เป็นอย่างที่เขาคาดไว้ออกจะมากกว่าที่คาดไว้ด้วยซ้ำเพราะเนื้อลูกวัวตรงหน้ามันอร่อยพอๆกับกลิ่นหอมๆที่ส่งออกมาเลย เขาสาบานได้ว่ามันอร่อยๆจริงๆไม่ใช่เพราะว่าทอมเป็นคนทำ เขายังคงไม่พูดอะไรได้แต่นั่งเขี้ยวตุยๆซึ่งทำให้ทอมดูจะใจเสียเล็กๆจึงเปลี่ยนเป็นเปิดไวน์รินใส่แก้วให้เขาเผื่อว่าเขาจะสำลักอะไรออกมา

 

“คริส? รสชาติแย่มากขนาดนั่นเลยหรือ?”เขาเงยหน้าขึ้นมองเมื่อได้ยินเสียงหวานที่ออกแนวหงอยนิดๆ ก่อนจะยิ้มออกมา

 

“อร่อยมากทอม ที่ฉันเงียบเพราะกำลังอึ้งต่างหากว่านายฝีมือสูงขนาดนี้ ฉันสาบานได้ว่าฉันไม่มีทางทำอะไรที่วิเศษขนาดนี้กินเองได้แน่ๆ”คริสบอกออกมาอย่างชื้นชมด้วยใจจริง ขณะหยิบไวน์ขึ้นจิบก่อนจะเริ่มกินต่ออย่างอารมณ์ดี ทำให้ทอมนึกขำเล็กๆกับชายหนุ่มตัวโตที่ตอนนี้กินยังกับกลัวว่าเขาจะเอาจานหนีไป

 

“วันนี้นายเป็นยังไงบ้าง..ขอโทษน่ะที่ไม่ได้พานายเที่ยวอย่างที่สัญญาไว้”คริสพูดออกมาเสียงเบา ทำให้ทอมสายหน้านิดๆ

 

“ไม่ครับ วันนี้ผมสนุกมากจริงๆ แถมโชคดีอีกต่างหาก”ทอมบอกพลางขำออกมาเล็กน้อยเมื่อเห็นคนที่เคี้ยวตุ้ยๆส่งยิ้มมาให้เขา

 

ดูเหมือนว่าทอมจะเริ่มกล้ามากขึ้นเมื่ออยู่ต่อหน้าเขา หลังจากรู้จักกันมาหลายวัน และทอมก็น่ารักขึ้นทุกทีๆ ซึ่งคริสเองก็ไม่รู้ว่าเขาออุปทานไปเองหรือเปล่า แต่เขาไม่แคร์อยู่แล้ว หลังจากเขาถามว่าวันนี้มีเรื่องอะไรขึ้นบ้าง ทอมก็เล่าให้เขาฟังว่าโชคดีแค่ไหนที่ได้ขึ้นไปสมทบกับกลุ่มที่ออกไปชมภูเขา รวมทั้งได้ไปเรียนทำสเต็กแสนอร่อยนี้กับแม่ของโจแอล ซึ่งเขาก็พอจะรู้สาเหตุและว่าความโชคดีของทอมมาจากเจ้าน้องชายตัวแสบของเขาแน่ๆ และเขาคงจะไม่บอกทอมแน่นอนว่าจริงๆแล้วเกิดอะไรขึ้น เขาแค่อยากเห็นทอมมีความสุขแบบนี้และ แค่รอยยิ้มเล็กๆนั่นมันก็ทำให้หัวใจเขาพองโตจนแทบจะละเบิดออกมา ยิ่งผ่านไปเขาก็ยิ่งพบว่าตัวเองหลงใหลดวงตากลมโตสีเขียวสวยนี้จนจะถอนตัวไม่ขึ้นอยู่แล้ว เขาละอยากจะออกตัวขอจีบชายหนุ่มตรงหน้าเหลือเกินแต่ก็กลัวเล็กน้อย…ไม่น้อยอ่ะ เขากลัวมาก กลัวว่าทอมจะไม่ได้คิดอะไรด้วยแบบว่า เห็นเขาเป็นแค่เพื่อนคนหนึ่งอะไรแบบนี้ ซึ่งถ้าเป้นแบบนั่นเขาก็ไม่รู้จะทำยังไง เกิดมาพึ่งจะเคยจีบผู้ชายเป็นครั้งแรกในชีวิต

 

“นายไม่มีคู่เดทเลยจริงๆหรือ?”เขาเสี่ยงถามออกไปในที่สุด ทำให้ทอมดูจะแสดงสีหน้าลำบากใจออกมาเล็กน้อย ก่อนจะค่อยๆยกไวน์ขึ้นมาดื่มเหมือนกับเรียกกำลังใจ

 

“ไม่ครับ…ผมไม่มีแฟน รวมทั้งคู่เดทด้วย”เขาบอก

 

“ตรงๆน่ะว่าฉันไม่ค่อยเชื่อเท่าไหรแบบว่า ดูนายสิ…นายนิสัยดี การงานมั่นคง หน้าตาก็ดี สุภาพ ฉันไม่เข้าใจเลยว่าทำไมนายไม่มีสาวๆมารุมทึ้งบ้าง”เขาพูดออกมาขำๆพยายามปิดบังความดีใจของตัวเองเอาไว้อย่างสุดๆ

 

“แล้วคุณละครับ ทำไมถึงยังโสดล่ะ”ทอมถามเขากลับบ้าง ทำให้เขาขำออกมาเล็กๆ

 

“เอ่อ…จะว่าไงดีล่ะ ฉันไม่ค่อยพอใจกับชีวิตคู่เท่าไหรน่ะ สาวๆที่เข้ามาหาฉันก็ค่อนข้างสนใจในเรื่องที่ค่อนข้างจะไม่เข้ากับฉันเท่าไหร ฉันเป็นคนชอบเดินทาง ชอบเที่ยวแบบประมาณนี้ ชอบพวกกีฬากลางแจ้ง แต่พวกเธอชอบที่จะให้ฉันพาไปเดินห้าง พาไปซื้อรองเท้าแพงๆ กระเป๋าแพงๆ ไม่ยอมแม้แต่จะไปเที่ยวออกแดด จะไปก็แต่พวกปารีส หรืออะไรแนวๆนั่นแล้วก็ลงล็อกเดิมคือซื้อกระเป๋าแพงๆ เสื้อผ้าแพงๆ ฉันเข้าใจว่าของพวกนั่นมันใช่ทน แต่เล่นขอร้องให้ฉันซื้อให้เกือบทุกสามวันมันก็ไม่ค่อยไหวเหมือนกัน”ชายหนุ่มขำออกมาเล็กๆ “บางทีมันทำให้ฉันรู้สึกว่าพวกเธอสนใจเงินฉันมากกว่าฉัน ขนาดว่าวันเกิดฉันยังไม่มีใครจำได้ซักคน ฉันเลยคิดว่าอยู่เป็นโสดคงสบายใจกว่า”

 

“บางทีแค่อาจจะยังไม่เจอคนที่ใช่ก็ได้น่ะ”ทอมพูดเหมือนปลอบใจเขาเล็กๆทำให้สายตาคมจ้องใบหน้าหวานนิ่ง

 

“แต่ตอนนี้ฉันเริ่มคิดจริงๆแล้วน่ะการอยู่เป็นโสดมันก็ไม่ได้ดีอะไรมากนัก เริ่มเหงานิดๆ เริ่มรู้สึกว่าอยากจะมีคนคอยอยู่เป็นเพื่อนกันบ้าง แบบว่า…เดินทางท่องเที่ยวคนเดียวมันก็เหงา กลับบ้านไปอยู่คนเดียว ทานอาหารคนเดียว อยากมีใครซักคนที่อย่างน้อยๆก็ช่วยกันทำดินเนอร์หรือไม่ก็คอยไล่ให้ฉันไปล้างมือก่อนกิน”คริสนึกอยากจะอุดปากตัวเองจริงๆแต่ไม่ทันแล้วเมื่อคำพูดสุดส่อแววของเขาออกมาจากปาก แล้วผลก็คือมันทำให้ทอมหน้าแดงขึ้นมาจนถึงใบหู แต่เขาก็พยายามทำเหมือนกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

 

“คุณชอบคนแบบไหนหรือครับ”ทอมตัดสินใจเปลี่ยนเรื่องหลังจากได้ยินคำพูดของอีกฝ่ายที่ดุจริงจังเหลือเกิน ทำให้คริสยิ้มนิดๆขณะที่สายตาคมกริบมองมายังเขาอย่างแน่วแน่จนเขานึกอยากจะมุดหนีไปให้ไกล หรือไม่ก็กัดลิ้นตัวเองไปซะที่ถามอะไรแปลกๆออกไปแบบนี้ กลัวคำตอบ…กลัวว่าคำตอบของคริสจะทำให้เขาเป็นลมด้วยความหวังหรือไม่ก็อย่างอื่น

 

“ฉันหรือ…ฉันชอบคนที่ดูจะเป็นที่พึ่งพาได้ ทำอาหารเก่งเพราะฉันทำไม่เก่ง น่ารัก…นิสัยดีเข้ากับคนง่าย ขี้อายเล็กๆ แต่ก็พยสมีแววดื้อรั้นหน่อยๆ…ถ้าเป็นไปได้ก็อยากจะให้มีดวงตาสีสวยๆอย่างเอ่อ…สีเขียวเหมือนน้ำทะเล หรือไม่ก็สีฟ้าอมเขียว กับรอยยิ้มที่เหมือนกับทำให้โลกนี้ดูจะสดใสขึ้นเยอะ”ร่างสูงโปร่งแทบจะร้องออกมาเสียงหลงกับคำตอบจากปากหยัก ถ้าเขาไม่เข้าข้างตัวเองเกินไปเขาสาบานว่าคำตอบของคริสอาจจะหมายถึงเขาก็ได้ ทอมหลุบตาลงต่ำอย่างพยายามตั้งสติอารมณ์แม้ว่าตอนนี้เขามั่นใจว่าหน้าเขาคงจะแดงขึ้นมาอย่างถึงที่สุด ตั้งสติสิทอม!!!

 

“แล้วนายล่ะ…ชอบคนแบบไหน?”คริสถามออกไปนึกพอใจกับคนที่นั่งหน้าแดงอยู่ฝั่งตรงข้าม นึกโทษตัวเองเล็กๆที่แกล้งให้ทอมอายมากขนาดนี้ แต่เขาชอบ…เขาพอใจจะเห็นทอมหน้าแดงเพราะเขา

 

“เอ่อ…ผม…ผมไม่รู้สิครับ ไม่เคยคิดเรื่องแบบนี้มาก่อน..”ทอมหลบตาลงอีกครั้ง ก่อนดวงตากลมโตจะช้อนขึ้นมองเขาแล้วหลบตาอีก

 

“อาจจะ…ชอบคนที่ดูพึ่งพาได้ ฉลาด กล้าหาญ เอ่อ…ใจดี ผม…ผมไม่รู้สิครับ”ทอมยิ้มออกมาอย่างเขินๆเมื่อรู้สึกถึงสายตาคมที่ยังจ้องเขาอยู่ตาไม่กระพิบ

 

“ถ้าหากเป็นพวกชอบพจนภัยนี้นิยามเดียวกับคำว่ากล้าหาญหรือเปล่า?”คริสถามออกไปอีกทำให้ทอมขำออกมาเล็กๆ ก่อนสายตาหวานจะมองสบกับเขา

 

“ผมเป็นคนที่มีพลังงานเยอะนะครับ อย่างน้อยคนที่คบกับผมก็ควรจะดูแข็งแรงซักหน่อย ไม่งั้นไปพจนภัยด้วยกันอาจจะตามไม่ทันผมก็ได้”คริสยิ้มออกมาเมื่อเห็นประกายท้าทายในดวงตากลมโต ซึ่งเขาก็เลิกคิ้วนิดๆแกล้งทำเป็นตกใจ

 

“สาวๆแบบไหนที่จะแข็งแรงแบบนั่นกันละทอม”เขาขำออกมาเล็กน้อย ทำให้ทอมดุจะประหม่าลงกว่าเดิม ก่อนที่ใบหน้าหวานจะก้มลงคลายๆกับเด็กๆที่พยายามปิดบังความผิดเอาไว้

 

“ผม…เอ่อ…ไม่ค่อยสนใจสาวๆเท่าไหรนะครับ”ทอมบอกเสียงเบาหวิวราวกับว่าไม่อยากให้เขาได้ยินเท่าไหร ทำให้เขาได้แต่นิ่งเงียบมองหน้าอีกฝ่าย ทั้งยังพยายามคิดเรียบเรียงเรื่องราวว่าเกิดอะไรขึ้น

 

“เอ่อ…หมายถึง นายไม่มีแฟนสาวแต่เป้นแฟนหนุ่มใช่ไหม?”เขาถามออกไปทำให้สีหน้าทอมดูเหมือนจะค่อนข้างไม่แน่ใจในคำถามของเขา แต่ก็ตอบในที่สุด

 

“ผมไม่มีทั้งแฟนผู้ชายและผู้หญิงครับ…โสดสนิท”ทอมบอก ทำให้เขาขำออกมานิดๆ

 

“งั้นนายก็คงจะไม่ถือใช่ไหมหากฉันจะถามคำถามอะไรนายซักอย่าง…”ชายหนุ่มร่างสูงพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่เขามั่นใจว่าต้องทำให้สาวๆใจสั่นได้สบายๆ ก่อนจะเปลี่ยนมานั่งดีๆเพื่อสบดวงตากลมโตสีเขียวสวยใต้แพขนตายาวอย่างถนัดๆ และมันยิ่งดูน่ารักมากยิ่งขึ้นไปอีกในสายตาของเขาเมื่อตอนนี้ทอมดูจะอายม้วนอย่างเต็มที่เมื่อเขายิ่งแสดงท่าทีรุกหนักกว่าเก่า…ก็ตอนนี้มันมีลุ้นแล้วนิหน่า

 

“…นายคิดว่าคนอังกฤษเนี่ย เขาจะชอบผู้ชายผมทองตัวโต ท่าทางซื่อๆ ตาสีฟ้าบ้างไหม?” ทอมแทบจะรู้สึกเหมือนมีภูเขาไฟระเบิดอยู่ในหัวเมื่อได้ยินคำพูดออกจากปากอีกฝ่าย แถมยังรอยยิ้มร้ายกาจสุดเท่ห์นั่นอีก เขาสาบานเลยว่าคริสไม่ได้ใกล้เคียงกับคำว่า”ใส่ซื่อ”เลยแม้แต่นิดเดียว ยิ่งหลังจากที่เขาบอกกลายๆว่าเขาไม่ค่อยสนใจในตัวสาวๆเท่าไหร เขาคิดว่าท่าทางของคริสคงจะเปลี่ยนไปในเชิงที่ว่า…ไม่ค่อยดี แต่กลายเป็นว่าท่าทางของคริสเปลี่ยนไปจริงๆ แต่ในทางที่ราวกับว่าหมาป่าสลัดขนแกะทิ้งไปซะอย่างงั้น ทั้งยังดูเหมือนคริสจะดูเท่ห์และดูดีมากยิ่งขึ้นไปอีก แล้วจะให้เขาตอบยังไงล่ะ!! แค่นี้เขาก็ใจสั่นจะตายอยู่แล้ว

 

“ผม…ผม…จะเอาถังไวน์ไปเปลี่ยนน้ำแข็งก็แล้วกัน”เขาตัดสินใจว่าถ้าอยู่นานไปกว่านี้เขาคงต้องบ้าตายเพราะทำอะไรไม่ถูกแน่ๆ

 

ชายหนุ่มตัวสูงมองดูคนที่รีบเปลี่ยนเรื่องแล้วตอนนี้รีบเผ่นเข้าไปในบ้านแล้ว เขาค่อนข้างพอใจและมีกำลังใจขึ้นเยอะ เห็นได้ชัดว่าทอมก็พอจะสนใจเขาอยู่เหมือนกันไม่งั้นคงไม่อายม้วนขนาดนี้หรอก เหลือแค่เขาต้องบังคับตัวเองให้ใจเย็นลงกว่านี้ ไม่อยากจะให้ลูกแมวน้อยตกใจแล้วหนีไปซะก่อน ยิ่งเห็นปฏิกริยาของทอมมันก้ยิ่งไปกระตุ้นต่อมอะไรซักอย่างในตัวของเขา ทำให้เขาอยากกอด อยากคุย อยากจะทำอะไรที่มันดูไม่เหมาะไม่ควรทุกอย่างกับชายหนุ่ม พรุ่งนี้เขาคิดว่าจะชวนทอมไปตกปลา บางทีอาจจะชวนไปขี่ม้าที่บ้านน้องชายของเขา คงต้องวางแผนสร้างความประทับใจซักหน่อยแล้ว

เกี่ยวกับ jrasmason

สวัสดีทุกคนที่เข้ามาเยี่ยมชมกันนะค่ะ บล็อกนี้จีนจะลงเป็นFictionหรือว่าเป็นAUนะค่ะ คู่หลักก็จะเป็นHiddleswothและคู่อื่นๆอีกตามแต่อารมณ์ค่ะ ฮ่าๆ หวังว่าจะชอบและสนุกกับนิยายที่จีนเขียนนะค่่ะ ขอบคุณค่ะ //จุ๊บๆ
เรื่องนี้ถูกเขียนใน Travel Trip, Z All Fiction และติดป้ายกำกับ , , , , , , , , , คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s