[FIC] Hiddlesworth [ChrisXTom]Ft.[LiamXBen]#1 The choice

ฟิคเรื่องนี้เป็นเพียงจิตนาการของผู้แต่ง

หรืออาจจะเป็นฟิคชั่นที่แปลมา

ไม่ได้มีเจตนาจะทำให้ตัวละครเสื่อมเสียใดๆทั้งสิ้น

 อ่านเพื่อความบันเทิง นะแจ๊ะ

My Tumblr : http://jrashiddlesworth.tumblr.com/

FB : https://www.facebook.com/yujean.rasmason

Twitter : https://twitter.com/YuJeanN

Exteen : http://rasmason2.exteen.com

Page : https://www.facebook.com/hiddlesworthfangirl?ref=hl

Wordpess : https://jrasmason.wordpress.com

C : Chris H. X Tom H.  /  Liam H. X Benedict C.

R : M

G : Romantic

L : Thai

W : Yujean Rasmason

********************************

ชายหนุ่มผมทองขยับตัวน้อยๆเพื่อขึ้นมานั่งดีๆ เลื่อนกระจกลงเล็กน้อยเพื่อมองสาวๆสองคนที่เดินผ่านไปให้ชัดๆ ยกยิ้มน้อยๆอย่างพอใจเมื่อเห็นกระโปรงเล็กๆนั่นเลิกขึ้นนิดๆยาวที่พวกเธอก้าวขึ้นทางข้ามเล็กๆแล้วก็ต้องรีบหันมาเมื่อถูกมือแข็งแรงของผู้เป็นน้องชายตีเข้าที่ไหล่ ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ผมทองสวยมัดอย่างลวกๆหันมาตามที่ถูกเรียก มองชายหนุ่มตัวใหญ่เกือบจะเท่าเขาแต่อายุน้อยกว่า แลมหันมามองเขาผ่านแว่นกันแดดและเขี้ยวหมากฝรั่งไปด้วยมันให้ความรู้สึกที่ดูกวนโอ้ยดีจริงๆ

“คริส…อยากเข้าคุกหรือไงมองเด็กอายุสิบห้าแบบนั่น”เขายักคิ้วเล็กน้อยแต่ไม่ตอบคำถามนั่น หันกลับมาสนใจข้างทางเหมือนเดิม เขาย้ายมาจากที่ออสเตเรียเพื่อมาอยู่กับน้องชาย…จะว่าแบบนั่นก็ไม่เชิง เขาย้ายมาช่วยงานน้อยและแชร์ค่าเช้าบ้านต่างหาก มองบ้านหลายๆหลังที่ดูสวยและต่างจากที่ออสเตเรียจริงๆ ดูอบอุ่นด้วยแสงแดดร้อนๆจนต้องใส่แว่นกันแดด ตัดผ่านต้นไม้หลายต่อหลายต้นที่ผ่านมาในระหว่างทางทำให้เขารู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก แม้ว่าที่นี้เป็นย้านที่พักที่ห่างจากเมืองมาอประมาณแต่ก็ไม่ได้ให้ความรู้สึกแบบชนบทมากเกินไปจริงๆแล้วให้ความรู้สึกเป็นเมืองเลยเสียมากกว่า

“ท่าทางแบบนั่นดูไม่เหมือนพวกถูบังคับให้มาที่นี้เลยน่ะคริส”เขาหัวเราะเบาๆกับเสียงแซวของน้องชายตัวดีผมตังๆสีน้ำตาล

“ฉันอยากมาช่วยงานนายต่างหากคุณหมอผู้รักสัตว์ ฉันรู้ว่างานที่คลินิกค่อนข้างยุ่งพอสมควร เพื่อนนายเองก็อยากได้หมอเพิ่มไม่ใช่หรือ คิดดูสิ…หมอหนุ่มสุดหล่อชาวออสซี่สองคน สาวๆเยอะแน่”คริสว่าขำๆแต่แลมกลับสายหน้าน้อยๆ

“เรารักษาสัตว์คริส ไม่ใช่เจ้าของสัตว์ ขืนมีเรื่องแบบนั่นกับลูกค้าก็แย่นะสิ ห้ามทำนะคริส”เสียงทุ้มต่ำว่ายิ้มๆ ซึ่งเขาเองก็เพียงแค่ตอบรับไปไม่จริงจังนักเท่านั่น ก็นั่นและ…พวกเขาเป็นคุณหมอหนุ่มสุดหล่อ เขาย้ายมาจากออสเตเรียเพราะค่อนข้างเบื่อ อยู่คนเดียวไม่มีน้องชายรับมุขมันก็เหงา เลยย้ายมาอยู่ด้วยเสียเลย ได้ทำงานที่เดียวกันแค่คนละกะเวลาก็เท่านั่น คิดจะอยู่แบบให้เบื่อหน้ากันไปทางหนึ่งเลยทีเดียว

“เฮ้ๆๆๆแลมเดียวๆ”เขาแทบจะเด้งตัวขึ้นมาจนน้องชายเขาเผลอเหยียบเบรครถให้มันหยุดอย่างรวดเร็ว พร้อมกับสายตาอาฆาตที่สงมาอย่างไม่เข้าใจว่าเขาทำบ้าอะไร แต่ตอนนี้เขากำลังสนใจซุ้มของที่ตั้งขายอยู่ตรงหน้าบ้านหลังหนึ่ง เขียนไว้ว่าSALE จริงๆแล้วเขาไม่ได้อยากได้อะไรหรอกแต่เขาไม่ค่อยเจออะไรแบบนี้ที่ออสเตเรีย ที่อเมริกาอาจจะเป็นเรื่องปกติและเขาอยากจะลงไปดูซักหน่อย ของในบ้านที่เอาออกมาลดราคา บางทีเขาอาจจะได้เก้าอี้สวยๆมาซักอันก็ได้

“เป็นบ้าอะไรคริส! ฉันขับรถชนคนหรือไงถึงร้องขนาดนั่น”แลมบ่นเสียงแข็ง

“นั่นไงแลม ฉันอยากดู ไปดูกันเถอะไอ้เสือมาๆ”เขาตบท่อนขาแข็งแรงของน้องชายทำให้แลมถอนหายใจเซงๆราวกับมันเป็นเรื่องไร้สาระ

“ฉันไม่ไปอยากไปก็ไปฉันรออยู่นี่และ..”เขาหันไปมองใบหน้าคมของน้องชายตัวดีแล้วก็ต่อยไปที่ท่อนแขนอีกฝ่าย

“มาด้วยกัน”เขาแกล้งพูดเสียงแข็ง

“ไม่”แลมว่า

“ได้ ถ้าเจออะไรเจ๋งๆอย่ามาขอแล้วกัน”เขาแกล้งดึงแวนตาของคนที่ทำเป็นหลับให้ลงมาเล็กน้อยจนได้ยินเสียงแลมครางต่ำอย่างรำคาญ ซึ่งเขาเพียงแค่รีบลงไปจากรถก็เท่านั่น ตรงไปยังสิ่งของน่าสนใจๆที่มีคนเดินดูของอยู่หลายคนเหมือนกัน บางทีอาจจะได้อะไรเจ๋งๆกลับไปก็ได้

/*/

ชายหนุ่มตัวสูงผมสีน้ำตาลเข้มจนเกือบดำอ้าปากหาวนิดๆ เขาไม่เข้าใจว่าทำไมตอนนี้เขาจะต้องมาเดินเลือกอะไรที่มันน่าสนใจหรืออะไรก็ตามที่เขาไม่ได้อยากได้เลยซักนิด เขามาที่นี้เป็นเพื่อนทอมน้องชายของเขาที่ตอนนี้ถูกเจ้าของบ้านพาไปดูแจกันที่อยู่อีกฝั่งหนึ่งเนื่องจากมันใหญ่มากจนขนออกมานอกบ้านไม่ได้ เขาไม่ได้จะซื้อไปถมบ้านเขาและบ้านทอมหรอก แต่ตั้งใจจะหาซื้อของไปบริจากที่โรงเรียนของชุมชนต่างหาก นานๆทีก็บริจากไปซักทีถ้าเจอของอะไรดีๆแล้วมันยังพอใช่ได้ละน่ะ

สายตาคมสีฟ้าอมเขียวกวาดตามองลวกๆไปยังเก้าอี้ไม้พับได้สองตัวที่ตั้งอยู่ มันเขียนราคาไว้ที่สี่เหรียญกว่าๆและเขาคิดว่ามันก็ถูกดี ถ้าซื้อไปตั้งไว้ที่บ้านเพื่อออกไปเที่ยวก็น่าจะใช้ได้ ทำให้เขาสนใจมากจริงๆก่อนจะก้มลงไปหยิบมันขึ้นมามอง เห็นว่าสีมันลอกไปบ้านแต่ถ้าเอาไปทาสีเองก็พอไหวอยู่เหมือนกัน ดูแล้วน่าจะคุ้มเอามากๆ

“ถ้าคุณไม่อยากได้มันผมคิดว่าผมจะซื้อ”เขาหันมาทันทีทำให้เห็นชายหนุ่มผมทองที่ยืนฉีกยิ้มให้เขาอยู่ เบนเพียงแค่ขยับตัวน้อยๆมองผู้มาใหม่

“ซื้อแน่นอนครับ”เขาว่าและยิ้มออกมานิดๆ

“งั้น…ผมเอาตัวเดียวก็ได้”เขาอ้าปากน้อยๆเมื่อเห็นคนตัวสูงกว่าหยิบเก้าอี้อีกตัวไปถือ เขาจะซื้อมันสองตัว มันทำให้เบนหรี่ตามองอีกฝ่ายนิดๆ

“ผมคิดว่าผมจะซื้อสองตัว เสียใจด้วยครับ”เขาขยับตัวมองหน้าคนที่สูงกว่าน้อยๆ ซึ่งอีกฝ่ายเพียงแค่อมยิ้มนิดๆเท่านั่น

“แต่ผมหยิบก่อนน่ะ”เสียงทุ้มต่ำพูดทะเล้นๆ จนเขาแทบจะอ้าปากออกมา

“ฉันดูอยู่และฉันกำลังจะหยิบ”เขาแทบจะพองตัวใส่คนตัวใหญ่ตรงหน้า แต่อีกฝ่ายเพียงแค่ยิ้มให้เขาเท่านั่น

“เอางี้ดีไหม ผมยอมยกมันให้คุณก็ได้แลกกับเบอร์โทร?”เขาเลียริมฝีปากนิดๆและหรี่ตามองอีกฝ่ายอย่างจริงจัง

“วิธีจีบนายห่วยเอามากๆรู้ไหม และฉันไม่ให้เบอร์นายแน่นอน เอาเก้าอี้มา”เบนขู่แต่อีกฝ่ายเพียงแค่แกล้งตีหน้าเศร้า

“แค่อยากจะชวนไปเที่ยวด้วยเท่านั่นเอง อย่าตัดโอกาสผมนักสิ”คริสทำหน้ายู้แต่เขากลับไม่สนใจมันซักนิด

“ฉันไม่สนใจผู้ชาย ถ้าไม่เอาเก้าอี้ให้ฉันก็โอเค ไม่เอาก็ได้”เบนแกล้งพูดเสียงแข็งแต่ดูท่าแล้วอีกฝ่ายจะไม่ได้สนใจซักนิด เป็นเวลาเดียวกับที่เขาหันไปเจอน้องชายของเขากำลังเดินมา ชายหนุ่มผมสีน้ำตาลอ่อนดวงตาสีเขียวมาพร้อมกับแจกันขนาดไม่ใหญ่มากติดมือมาสองใบและกำลังตรงมาทางเขากับเจ้าชายหนุ่มตัวโตผมสีทองที่เขาค่อนข้างคิดว่ากวนประสาทนิดๆ

“เฮ้เบน เสร็จหรือยัง”ทอมยิ้มให้เขาและเขาเพียงพยักหน้านิดๆ กำลังจะขยับตัวเดินออกไปจากตรงนั่นแต่คริสก็เข้ามาขวางไว้ก่อน

“เฮ้ สวัสดีครับผมคริส…คุณคงเป็นเพื่อนของเขา”เขาหรี่ตามองชายหนุ่มที่เอื่อมมือออกไปจับมือน้องชายเขาจนทอมขยับเอาแจกันมาถือไว้ข้างเดียวแทบไม่ทัน เขากำลังจะอ้าปากพูดอะไรซักอย่างแต่สีหน้ายิ้มๆของทอมมันทำให้เขาหยุด มองใบหน้าน้องชายที่มันแดงขึ้นนิดๆและมองบุคคลที่ชื่อ”คริส”ไม่วางตา ต่างจากเจ้านั่นที่กำลังมองเขาอยู่

“ผมทอมครับ น้องชายของเบน…ไม่คิดว่าพี่มีเจอเพื่อนที่แบบนี้”ทอมตอบกลับไป ทำให้เขาเห็นว่าคริสก้มมองน้องชายเขายิ้มๆและหันมาทางเขา

“แน่นอน เบนหรือ?ย่อมาจากอะไร เบนจามิน? เบรนดอน?”คริสฉีกยิ้มกว้างทำให้เขาทำเป็นไม่เห็น

“เบเนดิก”ทอมตอบและมันทำเขาเปลี่ยนจากหรี่ตามองคริสมาเป็นน้องชายเขามากกว่า มองชายหนุ่มที่ตอนนี้ยิ้มให้คริสอย่างอายๆเพราะคนตัวสูงที่ดูเหมือนจะกำลังยิ้มหวานให้ทอม

“เยี่ยมมาก ส่วนคุณคงจะเป็นอืม…ทอมสัน?”คริสขยิบตานิดๆทำให้น้องชายเขายิ้มออกมามากกว่าเดิม

“โทมัสครับ”ชายหนุ่มตัวเล็กกว่าบอก

“เอาละ…เรากลับกันได้แล้วทอม ยังต้องมีงานต้องทำอีกน่ะ”เบนตัดบทสนธนาทำให้คริสหันมามองเขาทันที เขาเพียงแค่หันไปมองหน้าอีกฝ่ายเพียงแวบเดียวและหันมาสนใจน้องชายเขาต่อ

“เฮ้ทอม…นายว่างไหม บางทีเราอาจจะไปเที่ยวด้วยกันได้”เขาหยุดและหันมามองเจ้าของร่างกายใญ่โตและผมสีทองสวย เขามั่นใจว่าคริสรู้ว่าเขาไม่ไปแน่ๆเลยมาเข้าทางน้องชายของเขาแทน บางอย่างมันทำให้เขามั่นใจแบบนั่น

“ครับ ผมไม่มีปัญหาอะไร”ทอมตอบกลับไปยิ้มๆ และเขาค่อนข้างมั่นใจว่าทอมไม่รู้ตัวเท่าไรว่าถูกคนตรงหน้าหลอก

“ดีใจจริงๆที่นายอยากไปเที่ยวกับฉัน ทำไมไม่ลองพูดชวนเบนแทนฉันหน่อยละ เขาไม่ยอมมา”คริสแกล้งพูดเสียงหง่อยทำให้ทอมหันมามองหน้าเขาอย่างคาดเอาคำตอบ

“ฉันไม่ไปไหนกับคนที่พึ่งเจอกันแค่สิบนาทีโอเค?”เขาพูดดักคอน้องชายทันทีก่อนที่ทอมจะถาม “วิธีที่ใช่จีบของนายมันเชยมาก ทีนี้…ขอบใจในน้ำใจและน้องฉันและฉันจะไม่ไปไหนทั้งนั่น”เขาพูดต่อในเชิงบังคับเล็กๆ และคริสเพียงแค่เลียริมฝีปากน้อยๆอย่างใช่ความคิด

“ฉันไม่ใช่คนน่าสงสัยนะเบน แค่ไปเที่ยวสนุกๆเอง”เขาเห็นชายหนุ่มตัวสูงพยายามเหมือนกำลังแก้ตัวเสียมากกว่า ทำท่าทางหงอยๆแบบนี้หรือคิดว่าจะหลอกเขาได้ แต่ดูเหมือนมันจะได้ผลกับน้องชายของเขาเสียมากกว่าเมื่อทอมหันมามองหน้าเขาราวกับไม่เข้าใจเหตุผลว่าทำไมเขาถึงไม่ยอมทำตัวดีๆ

“เอาแบบนี้ดีกว่า…นี่เบอร์ติดต่อฉัน แล้วก็สถานที่นัด..ฉันกับน้องชายจะไปเที่ยวที่นี้รอพวกนาย หวังว่าจะมา”คริสหยิบกระดาษอะไรบางอย่างที่อยู่กระเป๋าหลังออกมาเขียนๆด้วยปากกาที่วางอยู่แถวนั่น อีกฝ่ายยื้นมันให้เขาและเขาเองก็รับมาอย่างไม่ค่อยใสใจนัก มองสบดวงตาคมกริบที่ดูมันจะยิ้มกวนๆให้เขาแต่ก็รีบหันหน้าหนีอย่างไม่ใส่ใจนัก

“เอ่อ…เก้าอี้นี้ฉันให้นายแล้วกัน”อีกฝ่ายยื้นเก้าอี้ไม้ตัวเล็กให้เขา ซึ่งเขาก็รับมันมาแต่โดยดี

“แล้วนายไม่อยากได้มันแล้วหรือ?”เขาถามออกมาเบาๆ

“ไม่ดีกว่า อยู่กับนายคงมีประโยชน์กว่าฉันสนใจนี้…ตุ๊กตาเป็ด”เขายิ้มออกมานิดๆเมื่อเห็นอีกฝ่ายหยิบตุ๊กตาดินเผารูปเป็ดขนาดใหญ่กว่าฝ่ามือจากโต๊ะใกล้ๆขึ้นมา ร่างสูงยิ้มให้เขาและทอมเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะขยับตัวเดินห่างออกไป และเขาไม่ได้สนใจนัก…จริงๆแล้วคริสก็คงไม่ได้เลวร้ายนักหรอก

“จะไปไหมเบน”เขาหันมามองใบหน้าของชายหนุ่มที่ตัวเล็กกว่า ทอมถามด้วยน้ำเสียงที่เขาไม่แน่ใจนักว่าตื่นเต้นหรือยังไง

“แน่นอนว่าไม่อยู่แล้ว”เขาว่า

“ทำไมถึงไม่อยากไปเบน ไม่เอาน่าแค่เทียวสนุกๆเอง”ทอมพยายามพูดแต่เขาเองเพียงแค่จ้องหน้าน้องชายนิ่งๆเท่านั่น

“ใช่ นายชอบเขา”ชายหนุ่มผมสีดำหรี่ตามองอย่างจับผิดและทอมเพียงแค่หันหน้าหนี

“เขาก็ไม่ได้ดูแย่อะไรนิเบน แต่ถึงยังไงฉันก็คงจะไม่มีโอกาสเพราะนายเองก็คงชอบเขาเหมือนกัน”เขาตาโตขึ้นมาน้อยๆ

“เปล่า!”เขาแทบจะถลึงตาใส่ชายหนุ่มที่ตัวเล็กกว่า ก้มหน้าน้อยๆอย่างใช่ความคิดว่าจะทำยังไงดี

“ดี งั้นนายก็แค่ไปเป็นเพื่อนฉัน”ทอมยิ้มกว้างให้เขา และมันทำให้เขาแทบจะปฏิเสธไม่ได้ ทอมเป็นคนที่ใสซื่อและค่อนข้างมองโลกในแง่ดีเอามากๆ และเขาคิดจริงๆว่าทอมไม่น่าจะรู้ว่าคริสพยายามเขาหาเขาทางน้องชาย นั่นและที่มันทำให้เขาไม่อยากไปเท่าไร เขาไม่ไว้ใจคนประเภทนั่น

“แค่ครึ่งชั่วโมงแล้วกลับ ดูสิว่าคริสเขียนไว้ว่าที่ไหน”เขายื้นกระดาษแผ่นเล็กให้น้องชายซึ่งทอมก็รับมาอ่านแต่โดยดี

“บาร์ที่อยู่ห่างไปไม่มาก ติดกับร้านอาหารที่เราชอบไปกันไงเบน แบบนี้คงไม่เป็นอะไร…เขาให้ที่อยู่เรามาด้วย”ทอมหัวเราะน้อยๆเมื่อพลิกกระดาษไปด้านหลังและพบกับที่อยู่ใกล้ๆแถวนี่ที่ดูเหมือนพิมพ์มาจากในคอม

“ฉันไม่เข้าใจรสนิยมนายจริงๆทอม”เบนครางอย่างชัดอกขัดใจและตัดสินใจเดินห่างออกไปเพื่อไปจ่ายเงินให้เรียบร้อย จะได้กลับบ้านซักที

/*/

แลมลืมตาขึ้นมาเมื่อรู้สึกว่ามีคนเปิดประตูรถฝั่งที่นั่งข้างคนขับ ชายหนุ่มตัวสูงหันไปมองดูพี่ชายผมทองพร้อมกับตุ๊กตาดินเผารูปเป็ดที่เขาคิดว่ามันค่อนข้างจะไม่เหมาะกับพวกเขาเลยซักนิด มองอีกฝ่ายที่ถอนหายใจดูเป็ดตัวนั่นแล้วนั่งเงียบๆจนเขาเริ่มสตาสรถอีกครั้ง

“ตลกมากคริสที่เอาไอ้ตัวนั่นมา”เขาพูดเซงๆ “ฉันเห็นลูกฟุตบอลอยู่ตรงนั่น นายน่าจะหยิบมาเพื่อเราเอามาเล่นกัน”เขาพูดต่อ

“ฉันได้อะไรดีๆมามากกว่านั่นอีก พรุ้งนี้เราจะไปเทียวกันแลม”เขาเห็นพี่ชายเขาฉีกยิ้มกว้างและเขาค่อนข้างแน่ใจว่าอีกคนต้องไปทำอะไรแผลงๆมาแน่

“นี้นายไปจีบใครมาคริส? เขาให้ไอ้ตัวนั่นนายมาหรือไง”เขาแทบจะร้องออกมา

“ผู้ชายคนหนึ่งที่ดูแก่กว่าฉันหน่อย ผมสีดำท่าทางหยิ่งนิดๆ เร้าใจเป็นบ้า เขามีน้องชายด้วยน่ะแต่นิสัยต่างกันสุดๆเลย น้องชายเขาดู…เหมือนพวกคุณชายในวังแบบชาวอังกฤษอ่ะ นายสนใจไหมแลม”คริสยันตัวขึ้นมานั่งดีๆราวกับเป็นเรื่องตื่นเต้นแต่เขาแค่ถอนหายใจนิดๆ

“ฉันเข้าใจดีที่ว่าพี่น้องนิสัยต่างกันก็มี”เขาแบ้ปากและมันทำให้ถูกท่อนแขนแข็งแรงศอกกลับมาแรงๆทีหนึ่งจนเขาต้องร้องท้วงเสียงดัง

“ถ้านายพูดจาทำร้ายจิตใจฉันอีกคำเดียวฉันจะเอาเป็ดตัวนี้เข้าไปตั้งหัวนอนห้องนาย”เขาหัวเราะแห้งๆในคำพูดเอาแต่ใจของพี่ชายแล้วจัดการมอบคำหยาบคายให้สองคำ ซึ่งคริสเพียงแค่หัวเราะเท่านั่น

“นี้ย้ายมาอยู่นี้วันแรกจะเที่ยวแล้วหรือ นายต้องนอนพักซักนิดนะคริส”เขาบอก

“ฉันนอนบนเครื่องบินมาเยอะแล้วน่าแลม พร้อมเที่ยวแน่นอน หลังจากนายช่วยฉันจัดของเสร็จเราจะไปเที่ยวกัน”เสียงทุ้มต่ำของพี่ชายเขาว่า

“นายจัดของนายเสร็จ เราจะไปเที่ยวกัน”เขาเสริมให้

“นาย-ช่วยฉันจัดของ”เขาเอื่อมมือออกไปจัดการเปิดเพลงให้ดังลั่นกลบเสียงของพี่ชายตัวดี ทำให้รู้สึกเหมือนคริสตะโกนบ่นอะไรเขาซักอย่างแล้วก็เงียบลงไปเหมือนเดิม อยากรู้จริงๆเลยว่าคนที่พี่ชายเขาชอบเนี่ยจะหน้าตาเป็นยังไง คงน่าสงสารจริงๆนะเนี่ย

เกี่ยวกับ jrasmason

สวัสดีทุกคนที่เข้ามาเยี่ยมชมกันนะค่ะ บล็อกนี้จีนจะลงเป็นFictionหรือว่าเป็นAUนะค่ะ คู่หลักก็จะเป็นHiddleswothและคู่อื่นๆอีกตามแต่อารมณ์ค่ะ ฮ่าๆ หวังว่าจะชอบและสนุกกับนิยายที่จีนเขียนนะค่่ะ ขอบคุณค่ะ //จุ๊บๆ
เรื่องนี้ถูกเขียนใน The Choice, Z All Fiction และติดป้ายกำกับ , , , , , , , , , , , , , คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

1 ตอบกลับที่ [FIC] Hiddlesworth [ChrisXTom]Ft.[LiamXBen]#1 The choice

  1. wikinaga พูดว่า:

    คิดถึงทอม คิดถึงเบน เลยต้องมาหาอะไรอ่าน เช่นนี้แล แฮะแฮะ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s