[FIC] Hiddlesworth [ChrisXTom]#2 Life Farm

ฟิคเรื่องนี้เป็นเพียงจิตนาการของผู้แต่ง

หรืออาจจะเป็นฟิคชั่นที่แปลมา

ไม่ได้มีเจตนาจะทำให้ตัวละครเสื่อมเสียใดๆทั้งสิ้น

 อ่านเพื่อความบันเทิง นะแจ๊ะ

My Tumblr : http://jrashiddlesworth.tumblr.com/

FB : https://www.facebook.com/yujean.rasmason

Twitter : https://twitter.com/YuJeanN

Exteen : http://rasmason2.exteen.com

Page : https://www.facebook.com/hiddlesworthfangirl?ref=hl

Wordpess : https://jrasmason.wordpress.com

 

 

 

C : Chris H. X Tom H.

R : T

G : Romantic

L : Thai

W : Yujean Rasmason

********************************

 

 

ชายหนุ่มผมสีน้ำตาลอ่อนเดินออกมาจากบ้านอย่างอารมณ์ดีสุดๆ พร้อมด้วยคุ้กกี้ที่เหลือจากการนำไปให้เด็กๆที่โรงเรียนในตัวเมือง ตอนนี้เขาจัดทั้งหมดให้อยู่ในกล่องอย่างดีพร้อมกับกระติกน้ำร้อนที่ข้างในเต็มไปด้วยน้ำชาหอมๆที่ต้นเสร็จเมื่อกี่ เขาวางทุกอย่างลงบนโต๊ะหน้าบ้าน และเดินกลับเข้าไปหยิบกล่องเครื่องมือแพทย์ที่เขาเอาติดตัวมาด้วยจากที่บ้านเพราะวันนี้แม้เขาจะไม่ได้ตั้งใจจะไปทำงานก็จริง แต่เพื่อไว้หน่อยก็ดีเพราะอาจจะเจอพวกสัตว์น่าสงสารที่อาจจะกำลังบาดเจ็บอยู่ ชายหนุ่มมองดูตัวเองผ่านกระจกอีกครั้งเพื่อให้มั่นใจที่สุด ตอนนี้เขาอยู่ในเสื้อยืดสีดำและกางเกงยีนต์สีเข้ม เพื่อไว้ว่าอาจจะได้ไปคลุกฝุ่นอย่างที่เขาอยากทำ ยิ่งคิดชายหนุ่มก็ยิ่งอมยิ้มออกมาเพราะเขากำลังจะได้ขี่ม้า…แบบที่เป็นม้าในฟาร์มไม่ใช่ขี่ม้าแบบเดินชมวิวในทุ่งหญ้าสีเขียวแบบที่ทางบ้านเขาชอบไป ทอมปัดความคิดนั่นทิ้งทันทีในขณะเอากล่องขนมและกระติกน้ำร้อนในตระกร้าของจักรยาน และมัดกล่องเครื่องมือแพทย์ไว้ที่เบาะหลัง

 

เมื่อทุกอย่างพร้อมรวมทั้งการล็อกประตูบ้านแล้ว เขาก็ปั่นจักรยานออกมาทันที ตรงไปยังทิศที่เขาคิดว่าน่าจะใช่ที่สุด ตามแนวรั่วสีน้ำตาลที่กั้นเอาไว้เขาว่าอากาศทีนี้เองก็ไม่ได้ต่างกับที่ที่เขาเคยอยู่นัก ไม่สิ..ต่างกันอยู่เพราะที่นี้ไม่มีรถไฟฟ้า ไม่มีแท็กซี่ และเสียงอะไรวุ่นวายน่ารำคาญ มีแต่เสียงนกและเสียงสุนัขที่เห่าเวลาเขาขี่จักรยานผ่าน เขาชอบชีวิตแบบนี้เป็นบ้า แค่มาอยู่เพียงสามวันเขารู้สึกสบายใจกว่าอยู่ที่ดี.ซี.เป็นเดือนๆซะอีก แถมข้าวของก็ไม่ได้แพงมากมายทั้งยังสดอีกต่างหาก เขามั่นใจว่าหลังบ้านของเขามีต้นแอปเปิ้ลอยู่และเขาเล่งจะเอามันลงมาทำเค้กตั้งแต่วันแรกที่เขาออกไปสำรวจรอบบ้าน แถมยังมีต้นเชอร์รี่และแบล็กเบอร์รี่เป็นพุ่มเตี้ยอยู่ด้วย ซึ่งเขานึกขอบคุณเจ้าของบ้านจริงๆที่ปลูกมันเอาไว้ และเขาได้ศึกษาวิธีปลูกมาแล้วเขาจะพยายามอย่างดีที่สุดไม่ให้มันตาย และเขาจะไปหาอะไรอย่างอื่นมาปลูกด้วย..เช่นแปลงดอกไม้ น่าสนใจมากๆ

 

ทอมหรี่ตามองดูบ้านหลังใหญ่ที่อยู่ตรงหน้า มันเป็นดีไซน์เดียวกับที่บ้านที่เขาซื้อมาแค่ใหญ่กว่า ส่วนด้านข้างเป็นโรงนาอย่างที่เขาเห็นในหนังไม่มีผิด มีต้นไม้ต้นใหญ่อยู่หลายต้นโดยรอบเพื่อให้ร่มเงา สระน้ำที่ขุนเอาไว้ กับรถยนต์อีกสองคันที่จอดไว้หน้าบ้าน มันทำให้เขาคิดจริงๆว่านี้ใช่ฟาร์มแกะจริงๆหรือ ไหนละแกะของเขา? ทอมค่อยๆจอดรถจักรยานลงใต้ร่มไม้ที่อยู่ไม่ไกลนัก ก่อนจะหยิบกล่องเครื่องมือสีขาวออกมาตามด้วยเอากล่องคุ้กกี้และกระติกน้ำมาด้วย มองสำรวจรอบๆและพยายามหาทางเข้า เขาคิดว่าชายหนุ่มตัวสูงผมทองน่าจะอยู่แถวนี้สิ..หรือยังไม่มีใครตื่น? นี่มันจะ11โมงอยู่แล้วน่าจะตื่นกันแล้วละมั้ง

 

ทอมพยายามเดินสำรวจโดยรอบ แต่ก็ไม่เห็นมีใคร อาจจะเป็นเพราะที่นี้กว้างเกินไปหรืออะไรก็ช่าง มันทำให้เขาค่อยๆเดินไปทางโรงนาที่ติดกันมีรั่วกั้นเอาไว้เหมือนรั่วม้า เขามั่นใจเพราะเคยเห็นมันบ่อยๆในหนังสือและตอนไปขี่ม้าเล่น ซึ่งเขาก็เดินเข้าไปใกล้ทำให้เห็นว่ามีม้าเดินเล่มหญ้าอยู่สามสี่ตัว มันทำให้เขาวางกล่องคุกกี้เอาไว้บนโต๊ะไม้ข้างๆ มองดูม้าตัวใหญ่ที่เขาจำได้ว่าเมื่อคืนคริสขี่เจ้าตัวนั่นไปบ้านเขา พอดูแบบนี้แล้วมันตัวใหญ่มากจริงๆ รู้แบบนี้เขาน่าจะเอาแครอทมาด้วย อาจจะได้ให้อาหารม้าก็ได้ มันทำให้เขาขยับตัวเล็กน้อยอย่างอารมณ์ดีก่อนจะหันมายังโรงนาเหมือนเดิม

 

“อ-โอ…”เขาแทบจะอ้าปากค้างออกมาเมื่อหันมาเจอกับสุนัขตัวใหญ่สองตัวที่กำลังแยกเขี้ยวและเดินมาทางเขาอย่างไม่เป็นมิตรเลยแม้แต่น้อย เขามั่นใจว่ามันควรจะน่ารักกว่านี้สิในเมื่อมีขนสีอ่อนกับสีดำและเขามั่นใจว่าตัวหนึ่งเป็นพันธ์บอร์เดอร์ คอนลี่สุนัขเลี้ยงแกะอย่างที่เขาเห็นในหนัง ส่วนอีกตัวหนึ่งเป็นราบาดอลสีน้ำตาลเข้ม มันทำให้เขาเผลอถอยหลังเล็กน้อย

 

“เดี่ยวสิ พวกนายใจเย็นน่ะ ฉันเป็นหมอน่ะ หมอใจดี..”เขาพยายามพูดและมันทำให้ทั้งสองตัวสุดน่ารักเห่าออกมาเสียงดังจนทำให้สะดุ้งสุดตัว ตอนนี้เขารู้สึกเหมือนเป็นลูกแกะตัวน้อยๆที่โดนไล่ต้อนมากๆเพราะเขาไม่กล้าขยับไปไหนเลย เพราะเขี้ยวยาวๆสีขาวมันทำให้เขาแทบจะเป็นลม เขาเป็นมิตรน่ะ! มันทำให้เขาพยายามบอกให้อีกฝ่ายที่ตอนนี้เหมือนจะทั้งเห่าทั้งขู่มากกว่าเดิม

 

“ใจเย็นๆสิ ฉันไม่ใช่คนน่าสงสัยน่ะ..”เขาพยายามบอกให้ทั้งสองตัวเงียบแต่มันก็ไม่เป็นผลทั้งยังทำให้เจ้าตัวเล็กทั้งสองขยับเข้ามาใกล้มากยิ่งขึ้น ซึ่งตอนนี้เขาถอยจนไปติดกับรั่วที่ด้านหลังแล้ว และกำลังคิดว่าจะปีนหนีไปคอกม้าดีไหม ในระหว่างที่กำลังมึนงงอยู่เขาก็ได้ยินเสียงผิวปากดังมาไกลๆ พร้อมกับน้ำเสียงทรงพลังที่สั่งให้ทั้งสองตัวหยุดและนั่งลง ซึ่งมันก็นั่งจริงๆจนเขาอดขอบคุณสวรรค์ไม่ได้ไม่งั้นเขาอาจจะโดนฉีกเป็นชิ้นๆก็ได้

 

“ไงหมอ กำลังลำบากอยู่หรือ”เขาหันมาตามเสียงทุ้มต่ำที่ตอนนี้มันมีแต่แววขบขันจนเขายังอายตัวเอง มันทำให้เขาหันมามองเจ้าของเสียงเมื่อกี่และทำให้เห็นว่าคริสกำลังควบม้าเหยาะๆมาทางเขา และตอนนี้เขารู้สึกว่าอีกฝ่ายดูดีมากจริงๆเมื่อตอนนี้อยู่บนม้าตัวใหญ่มากสีดำ โดยมีแค่เสื้อกล้ามและกางเกงยีนต์เท่านั่น ริมฝีปากหยักกำลังยิ้มมาให้เขาอย่างอารมณ์ดีและมันทำให้เขาพยายามควบคุมตัวเองไม่ให้มองสำรวจร่างกายอีกฝ่ายอย่างเต็มที่ นึกสงสารตัวเองจริงๆเมื่อเห็นกล้ามแขนของชายหนุ่มกับผิวสีแทนที่พราวนิดๆด้วยเหงื่อ มันทำให้เขาขยับตัวน้อยๆไปยังกล่องคุกกี้และกล่องเครื่องมือ รวบทุกอย่างมาไว้ในอ้อมกอดโดยไม่ลืมกระติกน้ำร้อนด้วย

 

“ฉันมากวนเวลาหรือเปล่า”เขาถามออกมาเบาๆ มันทำให้อีกฝ่ายส่ายหน้าพร้อมกับสั่งสุนัขทั้งสองตัวให้เลิกนั่ง และมันทำให้มันแทบจะปรี่เข้ามาหาเขาจนทำให้เขาเผลอถอยหลังไปติดรั่วไม้อีก ซึ่งม้าที่คริสกำลังขี่อยู่ก็เพียงแค่ก้มลงมาเป่าลมเบาๆรดใบหน้าของเขา จนเขาไม่รู้ว่าจะหนีไปทางไหนดีกับการต้อนรับขนาดนี้ แต่มันดันทำให้ชายตัวสูงหัวเราะออกมาอย่างชอบใจตัดกับเขาเสียเหลือเกิน

 

“หอบอะไรมาเยอะแยะน่ะหมอ”คริสรั้งให้ม้าตัวโตขยับออกมาจากทอมเล็กน้อย ก่อนจะปีนลงมาจากหลังของมัน ซึ่งทอมเองก็หันมามองชายหนุ่มร่างใหญ่ที่ตอนนี้ปีนข้ามรั่วมาอย่างชำนาจซึ่งไม่นานนักก็มายืนอยู่ข้างเขาแม้ว่ารั่วจะสูงถึงขนาดหน้าอกของเขาเลยก็ตาม

 

“เอ่อ…ฉันเอาขนมมาให้ คุกกี้กับชา”เขาเห็นอีกฝ่ายขมวดคิ้วแน่นจนเขาไม่แน่ใจว่าพูดอะไรผิดไป ก่อนที่จะเดินตามชายหนุ่มไปยังตัวบ้านและมีหมาน้อยอีกสองตัวที่ยังดมเขาไม่เลิกจนเขาต้องพยายามเต็มที่ที่จะเดินไม่ไปเหยียบอะไรเข้า

 

“ขนมเนี่ยน่ะ?”คริสพูดออกมาในที่สุดเมื่อเข้ามาในบ้านแล้ว เป็นบ้านหลังใหญ่ที่ตกแต่งได้เป็นธรรมดามากๆจนเขาแปลกใจเล็กๆ แต่มันก็ยังให้กลิ่นอายความเป็นคันทรี่อยู่ในทุกๆอย่าง ซึ่งเขาชอบเป็นพิเศษคือรองเท้าบูทที่มีรอยโคลนนิดๆที่วางอยู่ไม่ห่างมากนัก กับเตาผิงที่มันใหญ่กว่าบ้านของเขาเยอะและบนนั่นมีรูปของครอบครัวชายหนุ่มอยู่ หนุ่มๆตัวใหญ่ถึงสามคนกับอีกสองคนที่น่าจะเป็นพ่อแม่ของคริส เขาเพ่งดุมันซักพักทำให้รู้ว่าคนที่ยืนตรงกลางน่าจะเป็นคริสและคนข้างๆน่าจะเป็นเจ้าของบ้านที่ขายบ้านให้เขา เขาว่าบ้านนี้ตัวใหญ่หมดเลยจริงๆ

 

“บ้านนี้มีฉันอยู่คนเดียวน่ะ”เขาสะดุ้งเฮือกเมื่อได้ยินเสียงทุ้มต่ำใกล้ๆและมันทำให้เขาขยับถ่อยหลังจนไปชนกับแผ่นอกกว้างและเขาไม่รู้เลยว่าคริสมายืนอยู่ใกล้ๆตั้งแต่เมื่อไร มันทำให้เขาพึมพำขอโทษและขยับตัวหนีทันที โดยไม่เห็นว่าคริสมีสีหน้ายังไง

 

“บ้านนายสวยมาก ให้ความรู้สึกอย่างกับอยู่ในฟาร์ม”เขาบอกและมันทำให้ชายหนุ่มเลิกคิ้วนิดๆ

 

“ใช่…ก็ฉันอยู่ในฟาร์ม เอาเถอะ…นั่นคุกกี้นายใช่ไหม? ห้องครัวอยู่ฝั่งนั่นอยากได้อะไรก็เปิดๆหาเอาแล้วกัน ฉันจะไปล้างตัว”

 

 

 

 

 

/*/

 

 

 

 

 

ร่างสูงใหญ่เจ้าของผมยาวสีทองเอื่อมมือออกไปคว้าผ้าที่แขวนไว้มาเช็ดหน้าอย่างลวกๆหลังจากที่เขาเดินไปล้างตัวให้เรียบร้อยเพื่ออะไรเขาเองก็ไม่แน่ใจ แค่เห็นใบหน้าของคุณหมอตัวเล็กมันก็ทำให้เขารู้สึกว่าอยากทำตัวให้มันดูดีเสียหน่อย เขาว่าทอมเป็นคนที่หน้าตาดีพอสมควร ไม่มีเคราท่าทางเหมือนคนอันตรายแบบเขา แถมพอยิ่งตอนกลางวันอีกฝ่ายดูเหมือนจะผิวสวยกว่าในตอนกลางคืนเสียอีก ผิวสีอ่อนเหมือนลูกพิชเข้ากับผมสีน้ำตาล และมันทำให้เขารู้สึกถูกใจคุณหมอมากขึ้นกว่าเดิม ชายหนุ่มสำรวจตัวเองในกระจกและคว้าเสื้อยืดที่อยู่แถวๆนั่นมาใส่อย่างไม่ค่อยแคร์อะไรมากนักระหว่างที่เดินออกมาจากห้องน้ำตรงมายังห้องครัวที่คาดว่าอีกคนน่าจะอยู่

 

“ไม่ได้น่ะ..ห้ามซน เดินไปนั่งนิ่งๆตรงนั่นสิเจ้าหมาน้อย…”เขาได้ยินเสียงทุ่มลื่นหูพูดเบาๆตามด้วยภาพที่เห็นทอมกำลังยกนิ้วขึ้นดุสุนัขของเขาตัวหนึ่งที่ตอนนี้ลูหูน้อยๆเมื่อโดนดุแต่ก็ยอมถอยหลังมาและนั่งนิ่งๆแต่โดยดีจนเขาอดแปลกใจไม่ได้ที่เจ้าสุนัขสุดดื่อของเขาดูจะเชื่องกับคุณหมอเสียเหลือเกิน และเมื่อเห็นรอยยิ้มของชายหนุ่มมันทำให้เขาก้าวขาไม่ออก ได้แต่ยินมองอีกฝ่ายกระซิบชมเจ้าหมาตัวน้อยของเขาเบาๆพร้อมกับมือเรียวที่กำลังเอาคุกกี้ออกจากกล่องมาใส่จานกระเบื่องใบเล็ก ตามด้วยหันหลังไปหาแก้วชาที่เคาเตอร์ บางอย่างมันทำให้เขาพอใจเอามากๆที่เห็นชายหนุ่มกำลังวุ่นวายอยู่ในห้องครัวของเขา เขาอยู่บ้านหลังนี้คนเดียวและมันนานมากๆแล้วที่ไม่ได้ออกมาจากห้องน้ำแล้วเจอใครคนอื่นกำลังวุ่นวายในการเตรียมอาหารแบบนี้ และเขาค่อนข้างมีความสุขทีเดียวที่ได้เห็นอะไรแบบนี้

 

“แก้วอยู่ที่ตู้ชั้นบน”เขาบอกออกมาในที่สุด มันทำให้ทอมหันมามองเขาและเงยหน้าขึ้นไปเปิดตู้ตามที่เขาบอก และเขาเพียงแค่เดินไปใกล้ก็เท่านั่น มองดูคุกกี้ที่เขาคิดว่าหน้าตามันใช่ได้ทีเดียว ไม่นานนักทอมก็หันมาและว่างแก้วทั้งสองลงบนโต๊ะ

 

“นายไปนั่งรอก็ได้ ฉันทำให้”ทอมยิ้มให้เขาพลางก้มหน้าลงไปเปิดกระติกน้ำร้อน และมันทำให้เขาเลิกคิ้วเพียงเล็กน้อย คิดจริงๆแล้วว่าทอมเองดูน่ารักเอามากๆในตอนนี้และเขาพึ่งรู้สึกว่ามันดีจริงๆเวลาถูกใครสั่งให้เดินไปนั่งรออยุ่นิ่งๆแบบนี้ และเขาเองก็ไม่ขัดอะไรเพียงแค่เดินไปนั่งตรงโซฟาอย่างที่ทอมว่า

 

“นายอยู่ที่นี้คนเดียวจริงๆหรือ?”เขาเบ้ปากน้อยๆเมื่ออีกฝ่ายเอาจานคุกกี้มาวางไว้ตรงหน้าของเขา พร้อมด้วยถ้วยชาสองแก้ว เขาขอบคุณเบาๆพร้อมกับยกมันขึ้นมาจิบและมันอร่อยมากจริงๆ

 

“ไม่..ฉันมีม้าอีก6ตัว สุนัข2ตัว แกะอีกฝูงใหญ่ที่โรงด้านหลัง คนงานอีก5คนรวมนายด้วยก็จะมีหมอมาเพิ่มอีก1”เขาบอกอย่างไม่ใส่ใจนักก่อนจะเอื่อมมือออกไปหยิบคุกกี้ขึ้นมากิน จนเขาอดเลิกคิ้วไม่ได้เมื่อมันดูอร่อยมากยิ่งขึ้นเมื่อกินกับชาในมือ

 

“เอ่อ…สรุปนายก็อยู่คนเดียว?”เขาเงยหน้ามองอีกฝ่ายซึ่งมองเขาด้วยสายตาแปลกๆและมันทำให้เขาไหวไหลนิดๆ

 

“ใช่…คนงานมาในตอนเช้าและกลับบ้านในตอนเย็น”เขาบอกอีก ทำให้เขาพยักหน้าในระหว่างที่ยกชาขึ้นดื่มเงียบๆ

 

“แล้วนายทำไมถึงมาอยู่ที่แบบนี้ละ ดูท่าทางของนายแล้วไม่น่าจะอยู่ที่แบบนี้ได้”เขาถามอีกซึ่งอีกคนเพียงแค่ขยับตัวเล็กน้อยเท่านั่น

 

“ฉันชอบชีวิตแบบนี้…อยากอยู่ในที่ที่เป็นธรรมชาติไม่วุ่นวายเหมือนอยู่ในเมือง”ทอมบอกและยิ้มให้เขา ซึ่งเขาคิดว่ามันเป็นรอยยิ้มที่ดูดีมากๆจนเขาต้องยกชาขึ้นตื่มอึกใหญ่เพื่อระงับหัวใจที่เต้นรัวน้อยๆ และเมื่อวางแก้วลงทอมก็หยิบมันไปเติมให้ทันทีและมันทำให้เขารู้สึกอย่างกับตัวเองเป็นพวกเจ้านายอย่างไรอย่างนั่น

 

“นายไม่ต้องดูแลขนาดนั่นก็ได้ทอม”เขาบอกซึ่งมันทำให้ทอมหยุดและมองหน้าเขา

 

“ฉันนึกว่านายลืมชื่อฉันไปแล้วซะอีก”ทอมอมยิ้มนิดๆ “ไม่เป็นไร..ฉันเห็นนายกินเยอะๆก็ดีใจแล้ว เรื่องแค่นี้เอง อร่อยใช่ไหม?”เขากระแอมไอน้อยๆเมื่ออีกฝ่ายยิ้มหวานให้เขา มันทำให้เขาหันหน้าไปทางอื่นเพื่อแสร้งทำเป็นขยับตัวมานั่งดีๆ

 

“นายบอกว่าจะพาฉันไปดูพวกแกะ นายเสร็จงานหรือยังหรือให้ฉันรอก่อนก็ได้…หรืออาจจะให้เดินไปดูเอง”เขากินคุกกี้อีกชิ้นเข้าปากอย่างรวดเร็วเมื่ออีกฝ่ายถาม

 

“ได้…อยากดูแกะก่อนหรือ ไหนเมื่อวานทำยังกับอยากจะขี่ม้า”เขาดื่มชาตามไปอีกอึกใหญ่ ทำให้เห็นว่าทอมทำเหมือนพยายามพูดอะไรซักอย่าง แต่เจ้าหมาของเขาก็เดินเข้ามาใกล้ๆทอมพร้อมกับเลียเบาๆที่แขนของชายหนุ่มจนทอมสะดุ้งน้อยๆและหันไปมอง

 

“ไม่ได้น่ะ บอกแล้วไงว่าห้ามเลีย”เขาเห็นทอมดุน้อยๆ และเจ้าหมาของเขาก็หยุดจนเขาหรี่ตาน้อยๆอย่างจับผิดไปยังหมาแสนรู้ที่ดูจะแปลพักเร็วจริงๆ

 

“เจ้านั่นชื่อคอน ส่วนตัวที่นอนอยู่ทางนั่นชื่อราบาล”เขาบอกซึ่งทอมเองก็พยักหน้าเข้าใจก่อนจะหยุดเหมือนนึกอะไรขึ้นได้

 

“คงไม่ได้มาจากชื่อพันธ์มันใช่ไหมครับ บอร์เดอร์ คอนลี่กับราบาดอล?”ทอมถามออกมาด้วยน้ำเสียงจ้องจับผิดเต็มที่ มันทำให้เขาพออกพอใจเอามากๆก่อนจะยืนขึ้นและหยิบคุกกี้ในจานชิ้นสุดท้ายขึ้นมากิน

 

“พวกมันก็ดูพออกพอใจดีออก ไม่เห็นมีปัญหาอะไร”เขายักคิ้วให้อีกฝ่าย “ฉันไม่เรียกมันว่าDogก็ดีแล้ว”เขาพยายามกลั้นยิ้มเต็มที่เมื่อเห็นใบหน้าหวานดูเหวอออกมาน้อยๆ

 

“นายตั้งชื่อสุนัขแบบนี้เนี่ยน่ะ?? แล้วชื่อม้าละ? ชื่อแกะ? หรือคุณเรียกทุกๆตัวเหมือนกันหมด?”เขาขำออกมาอย่างพอใจเอามากๆเมื่อเห็นอีกฝ่ายทำท่าทางอย่างกับเด็กตัวเล็กๆที่พยายามทำความเข้าใจเรื่องยากๆซักเรื่อง และมันทำให้เขาคิดว่าทอมน่ารักเอามากๆ

 

“ไม่ต้องห่วงฉันเรียกพวกมันว่าม้า1 ม้า2 ม้า3 ส่วนแกะก็เรียกเป็นแกะ1 แกะ2 แกะ3…ตามมาสิหมอ เดียวจะพาไปดูว่าฟาร์มมีอะไรบ้าง”เขานึกแปลกใจตัวเองจริงๆที่อารมณ์ดีขึ้นมามากขนาดนี้ในยามที่เห็นทอมอ้าปากค้างน้อยๆและท่าทางแบบนั่นทำให้เขาเขาเผลอมองอยู่นานสองนาน พลางเดินนำอีกฝ่ายออกมาจากบ้านซึ่งทอมเองก็รีบตามออกมาพร้อมกับกล่องเครื่องมือ และท่าทางเหมือนพยายามพูดอะไรซักอย่างแต่เหมือนจะนึกไม่ออก มันทำให้เขารู้สึกดีเข้าไปใหญ่กับคนน่าแกล้งแบบนี้

 

 

 

 

 

/*/

 

 

 

 

 

เขากำลังนั่งดื่มน้ำอยู่ด้านหน้าคอกม้า นั่งรอทอมที่ตอนนี้เขาคาดว่าน่าจะล้างมืออยู่ที่ด้านหลัง หลังจากทอมใช่เวลาส่วนใหญ่ในการตรวจดูแกะของเขาทุกตัวซึ่งตอนแรกเจ้าตัวบอกว่าจะดูแค่คราวๆแต่เขาคิดว่าถ้าใช่เวลานานขนาดนี้ไม่น่าจะแค่คราวๆแน่นอน เขาก็ไม่ได้เบื่ออะไรหรอกน่ะออกจะชอบด้วยซ้ำในตอนที่ต้องช่วยทอมล็อกแกะให้อยู่นิ่งๆในขณะที่เจ้าตัวพยายามตรวจดูเจ้าขนปุยสีขาวที่เขาคิดว่าดูจะแรงเยอะกันไม่ตกจริงๆ ตอนนี้เย็นลงมากๆแล้วและเขาคิดว่าอาจจะชวนทอมอยู่ทานอาหารเย็นด้วย แต่ก็บ้านเขาไม่ได้มีอะไรกินนักหรอก เขาคิดว่าข้าวเย็นเขาน่าจะเป็น…แซนวิชแฮมกับน้ำส้มซักแก้ว เยี่ยม…ชวนทอมกินอะไรอย่างนั่นเนี่ยน่ะ? ใครมันจะอยู่กินด้วยและมันทำให้เขาถอนหายใจน้อยๆพลางขยับตัวให้มานั่งดีๆ

 

“ขอโทษที่ช้าครับ…แกะของคุณท่าทางสุขภาพดีมาก”เขาหันมาตามเสียงหวานๆนั่นและทำให้เห็นว่าทอมกำลังเดินมาทางเขา ยิ้มหวานให้เขาจนเขามั่นใจว่าไม่อยากจะให้ทอมยิ้มแบบนี้ให้ใครโดยเฉพาะคนงานของเขา ที่ยังดีตอนนี้ส่วนใหญ่กลับบ้านไปแล้วและเขาเพียงแค่ลุกขึ้นเท่านั่น ทอมมองดูรอบๆด้วยสหน้าที่มีความสุขและผ่อนคลายมากๆก่อนจะหันมามองเขา

 

“ที่นี้สวยมากนะครับ อากาศดีด้วย”ทอมบอก “นี่เย็นแล้วผมคงขอให้คุณพาไปขี่ม้าไม่ได้แล้ว..ผมอยากให้พวกมันไปพักผ่อนมากกว่า”ชายหนุ่มบอกเสียงอ่อนทั้งยังพยายามปีนข้ามรั่วไม้มา มันทำให้เขาต้องรีบเข้าไปช่วยเพราะกลัวคุณหมอจะร่วงลงมาเสียก่อน ซึ่งนั่นทำให้ทอมกำรอบไหล่เขาไว้แน่นในขณะพยายามทรงตัว ในที่สุดทอมก็ข้ามมาได้พร้อมกับใบหน้าหวานที่เงยขึ้นมองเขานิดๆพร้อมกระซิบขอบคุณเบาๆ เขาว่าทอมมีดวงตาที่สวยมากๆและเขาชอบมันซะด้วย

 

ทั้งคู่ไม่ได้พูดอะไรอีกได้แต่เดินกลับมาที่บ้านของชายหนุ่มร่างสูง จนทอมเองนึกหงอยลงนิดๆเพราะว่าถ้าไปถึงบ้านเขาคงจะต้องกลับและ…แค่กลับไป เขาไม่อยากกลับ!! เขาอยากอยู่กับคริสและเขาคิดว่าการอยู่กับชายหนุ่มตัวสูงเป็นอะไรที่สนุกมากๆ คริสดูสนใจเขาไม่ว่าเขาจะทำอะไรก็ตาม พยายามเข้ามาช่วยหรือไม่ก็คอยดูอยู่ใกล้ๆแทน ไม่แม้แต่จะว่าเขาว่าไร้สาระในยามที่เขาเดินเข้าไปดูพวกอุปกรณ์ต่างๆใกล้ๆ แถมยังอธิบายอีกว่ามันทำงานยังไงบ้างซึ่งเขาชอบมากๆ เขามีความสุขจนไม่อยากกลับไปที่บ้านเลยแม้ว่ามันจะอยู่ห่างจากที่นี้ไปไม่มากก็ตามที เขาชอบบรรยากาศที่นี้ ชอบดูหญ้าที่ถูกเลมไว้สั่นให้พวกม้าเดินกัน ชอบฝูงแกะที่ชอบเอาหัวมาดันให้เขาเดินไปที่อื่น และมันทำให้เขามีความสุขมากจริงๆ

 

แถมชายหนุ่มตัวสูงที่เดินอยู่ข้างหลังเขาเองก็เท่ห์และดูดีเอามากๆจนเขายอมรับว่า..ชอบ ก็คริสหล่อและเก่งขนาดนี้เขาจะทำยังไงได้ และมันอยากให้เขาทำให้ชายหนุ่มยิ้มให้เขาบ่อยๆ อยากจะพยายามทำให้คริสชอบเขาบ้าง อาจจะไม่ใช่ชอบแบบถึงขั้นต้องมาเป็นแฟน แต่แค่ให้ชอบเขา…วันนี้คริสกินคุกกี้เขาจนหมดด้วยท่าทางที่เขาพอใจเสียด้วย เขาคิดว่าบางทีอาจจะใช้อาหารเอาใจอีกฝ่ายได้บ้าง คริสไม่ใช่คนน่ากลัวอย่างที่เจ้าตัวแสดงออกมา แต่น่าจะเป็นพวกที่อ่อนโยนไม่เป็นเท่าไร เพราะแบบนั่นเขาถึงจะพยายามมากขึ้นในการทำตัวสนิทสนมกับคริสให้มากๆ ให้คริสสอนอะไรที่เป็นคันทรี่แท้ๆให้เขา และนั่นเป็นเป้าหมายรองลงมาจากการดูแลพวกสัตว์ในฟาร์มให้สุขภาพดี

 

เมื่อเดินมาถึงหน้าบ้านเขาก็เพียงแค่หันไปขอกล่องเครื่องมือมาจากคริสที่ช่วยเขาถือ ก่อนจะเดินไปใกล้จักรยานที่เขาจอดไว้ใต้ต้นไม้โดยที่คริสเองก็ตามมาส่งจนเขาอดใจเต้นไม่ได้เพราะคริสช่างใจดีจริงๆด้วย เขาเพียงแค่เหลือบมองอีกฝ่ายและส่งยิ้มหวานๆไปให้เท่านั่น สิ่งหนึ่งที่เขาไม่เข้าใจคือคริสหันหน้าหนีทุกครั้งที่เขายิ้มให้จนมันทำให้เขาใจแป้วสุดๆว่าคริสอาจจะไม่ชอบเขา…มันจึงยิ่งทำให้เขาทำตัวดีมากขึ้นแต่คริสก็ยังหันหน้าหนีเมื่อเขายิ้มให้จนบางครั้งเขาต้องพยายามก้มหน้าเพื่อซ้อนความน้อยใจเอาไว้ ครั้งนี้เองก็เช่นกัน คริสหันหน้าไปทางอื่นและมันทำให้เขาสูดหายใจเข้าลึกๆและขยับเข้าไปใกล้จักรยานมากยิ่งขึ้นกว่าเดิม

 

“วันนี้ขอบคุณน่ะครับ..ไว้ผม..ผมจะมาใหม่..”เขาบอกพลางเก็บกล่องเครื่องมือเอาไว้ที่ตระกร้าหน้าจักรยานของเขา เหลือบมองใบหน้าคมเป็นครั้งสุดท้ายและเริ่มคิดจริงๆแล้วว่าคริสไม่น่าจะชอบเขาเท่าไรยกเว้นเรื่องงาน เขาเองก็อยากจะสนิทด้วยแท้ๆแล้วจะทำไงละทีนี้ เขายืนอยู่ซักพักหนึ่งและเห็นว่าคริสไม่ตอบอะไรเขาจึงรั้งจักรยานขึ้นมาดีๆเพื่อปันกลับบ้าน

 

“หมอ..”

 

“ครับ?”เขาเงยหน้าขึ้นมาเมื่อได้ยินคริสเรียก ใบหน้าคมยังคงดูเหมือนคิดอะไรบางอย่างจนเขาไม่แน่ใจว่าเขาลืมอะไรไว้หรือเปล่า และมันทำให้เขานึกออก

 

“โอ้..กล่องคุกกี้กับกระติกน้ำ โทษทีน่ะ ฉันจะรีบไปเอามา..”เขาบอกเบาๆเมื่อนึกได้ แล้วรีบจ้ำอ้าวเพื่อตรงเข้าบ้านของชายหนุ่ม แต่ท่อนแขนของเขาก็ถูกอีกฝ่ายรั้งเอาไว้ก่อน

 

“ไม่ใช่เรื่องนั่นหมอ..”คริสถอนหายใจน้อยๆ “..ฉันแค่จะถามนายว่าวันนี้มีแผนจะไปทำอะไรไหม? บางทีนายอาจจะอยากอยู่..ดูบอลด้วยกัน”เขาหันมามองใบหน้าคมของชายหนุ่มและแทบจะกลั้นยิ้มไว้ไม่ได้ เพราะรู้สึกเหมือนตัวเองจะประสบความสำเร็จน้อยๆ โอเค..คริสชวนเขาอยู่ต่อและอาจจะยาวถึงช่วงดินเนอร์ด้วย นั่นเยี่ยมมากๆและเขาควรทำอะไรต่อดี

 

“ฟังดูเยี่ยมมาก…”เขาตอบรับและมันทำให้อีกฝ่ายยิ้มให้น้อยๆ “..รวมมือเย็นด้วยหรือเปล่าครับ”

 

“ได้ รวมมื้อเย็นด้วยแต่บ้านฉันไม่ได้ทำอะไรไว้น่ะ…แต่มีทุกอย่างอยู่ในตู้เย็น”เขาหัวเราะเบาๆกับชายหนุ่มตัวสูงตรงหน้า มองอีกฝ่ายด้วยสายตาที่มีความหมายอย่างเต็มทีและมันทำให้คริสหลบตาเขาอีกครั้ง เขาจึงได้แค่ก้มหน้าน้อยๆเท่านั่น

 

“ไม่เป็นไร ฉันกินง่ายอยู่แล้ว”เขาบอกและคริสเองก็ดูท่าจะเห็นด้วยไม่น้อย และเขาคิดว่าก้าวแรกของการทำให้ชายหนุ่มเป็นมิตรกับเขามากขึ้นคือการได้กินอาหารจากฝีมือทำอาหารของคริสนั่นเอง

 

 

 

 

 

/*/

 

 

 

 

 

“ฉันไม่รู้ว่าคุณมีชีวิตอยู่ได้ยังไงหากในตู้เย็นมีแต่เบียร์แล้วก็…แล้วก็..นี่อะไรครับ”ทอมร้องออกมาน้อยๆหลังจากหยิบห่ออะไรซักอย่างออกมาจากในตู้เย็นของชายหนุ่ม ที่ตอนนี้เดินตรงมาที่เขากับตู้เย็นที่แสนจะน่าสงสาร มันมีแต่อาหารแช่แข็งเก็บเอาไว้ มีผักอยู่บ้างจำพวกมะเขือเทศแล้วก็มีเนื้อและแฮมชิ้นใหญ่ พิซซ่าครึ่งถาด น้ำเปล่า น้ำส้ม ขนมปัง ส่วนที่เหลือก็เป็นเบียร์และพวกขนม เขาหันมาหรี่ตามองชายหนุ่มที่ยิ้มนิดๆก่อนจะก้มลงมาหยิบเบียร์จากตู้ที่เขาเปิดไว้ และมันทำให้เขาเอื่อมมือออกไปหยิบขวดแก้วออกมาจากมือหยาบแข็งแรงทันที

 

“เรามีพิซซ่าไง เอาออกมาอุ่นก็กินได้แล้ว”เขาหรี่ตามมองอีกฝ่ายและปิดตู้เย็นทันทีหลังจากเอาเบียร์กลับไปแชร์เหมือนเดิม

 

“คุณทำงานหนักมากแต่กินอะไรแบบนี้เนี่ยนะ มันไม่ดีต่อสุขภาพเลย”เขาแยกเขี้ยวน้อยๆซึ่งคริสก็ได้แต่ถอนหายใจ

 

“ก็มีแฮมอยู่ในตู้ตั้งชิ้นใหญ่นั่นไง มีพิซซ่าอีก”เขาขยับไปขวางน้อยๆเมื่อชายหนุ่มเอื่อมมือจะไปเปิดตู้เย็นอีกครั้ง มันทำให้เขาถอนหายใจน้อยๆ

 

“ฉันจะไม่กินพิซซ่าแช่แข็งเป็นอาหารเย็นน่ะคริส”เขาบอก “อย่างน้อยๆคุณก็ไม่ควรกินอาหารแช่แข็ง ตอนเปิดตู้หาถ้วยชามตอนกลางวันผมเห็นพวกเส้นสปาเก็ตตี้ พวกมักโรนี เส้นพาสต้า แป้งแล้วอะไรอีกเยอะแยะ ทำไมนายไม่ทำอาหารล่ะหรือซื้อมาเก็บไว้เฉยๆ?”เขานึกหมั่นไส้คนตัวสูงที่ทำท่าทางเฉยๆตอนนี้ซะจริงๆ

 

“หมอ…ฉันทำงานน่ะ ไม่มีเวลากับเรื่องแบบนั่นหรอกเอาเบียร์ไปนั่งดื่มกันดีกว่า”เขาเอื่อมมือออกไปตะปบมือแข็งแรงของอีกฝ่ายที่เอื่อมไปเปิดตู้เย็นแทบไม่ทัน และมันทำให้คริสถอนหายใจหน่ายๆ

 

“งั้นฉันจะทำแซนวิชให้นายกินแล้วกันโอเค?”

 

“แซนวิช???? จากอะไร?? ขนมปังแห้งๆเนี่ยหรือ??”เขาตาโตขึ้นมาน้อยๆต่างกับคริสที่แทบจะถอนหายใจออกมาอีกรอบ

 

“ขอทีเถอะหมอ…ใช่ชีวิตแบบชาวบ้านๆหน่อยสิ นี่มันไอโอวาน่ะ จะมามัวทำอะไรเล็กๆน้อยๆแบบนั่นไม่ได้หรอก ดื่มเบียร์ดูบอล พอง่วงก็นอนไปมันก็ไม่หิวแล้ว หรือหิวก็เอาพิซซ่ามาอุ่น”เขาถลึงตาใส่อีกฝ่ายที่ดูจะนิยามความเป็นวิธีชีวิตแบบนี้ผิดไปหน่อย

 

“นั่นมันพวกคนในเมืองที่เขาไม่มีเวลาถึงจะทำตัวแบบนาย เรา…จะไม่กินอาหารแช่แข็ง จะไม่กินแซนวิชน่ากลัวนั่นด้วย และนายจะต้องทำอย่างอื่นให้ฉันกิน”เขายืนยันอย่างหนักแน่นและมันทำให้คริสยกมือขึ้นมาเท้าเอว

 

“นายเรื่องมากเกินไปแล้วหมอ งั้นนายอยากกินอะไร อยากทำอะไร…ทำไปเลย โอเค? ทีนี้หลีกให้ฉันหยิบเบียร์แล้วฉันจะเดินไปดูบอลเงียบๆ ปล่อยให้นายทำตัวเป็นนักโภชนาการต่อไป”เขาใบหน้าร้อนวูบขึ้นมาเมื่อคริสพูดจบ เขาเริ่มคิดแล้วว่าคนข้างๆนี้ดูหยาบคายกับเขาเกินไปไหม แต่ถึงแบบนั่นเขาก็ยังไม่เปลี่ยนความคิดที่จะทำให้คริสชอบหน้าเขาให้ได้

 

“ฉันไม่ใช่นักโภชนาการ”เขาพยายามปั้นเสียงให้ดุที่สุด หลังจากที่ยอมถอยออกมาเมื่อคริสดูจะไม่สนใจที่เขาพยายามเอาตัวบังตู้เย็นเอาไว้เลย เมื่อร่างสูงออกแรงเปิดตู้เย็นมันทำให้เขารู้สึกเหมือนโดนแกล้งน้อยๆเมื่อคริสเหมือนจะจงใจเปิดตู้ให้โดนเขานิดๆและปิดตู้ลงเหมือนเดิม เขาเห็นสายตาคมกริบมองตรงมาที่เขาพร้อมกับเบียร์ในมือที่เปิดฝาออกอย่างง่ายดายและกระดกดื่มต่อหน้าเขา แม้สายตาจะยังไม่ละไปจากเขาก็ตาม

 

“งั้นนายเป็นอะไร? วุ่นวายขนาดนี้ทำยังกับเป็นเมียฉัน”ร่างสูงหัวเราะออกมาน้อยๆกับท่าทางของเขาที่เด่งตัวขึ้นมาดีๆ และเขามั่นใจว่าโดนแกล้งแน่ๆแต่ก็ทำอะไรไม่ได้เมื่อคริสเดินออกไปแล้วพร้อมกับร้องเพลงอย่างอารมณ์ดี มันทำให้เขาใจชื่นขึ้นบ้างที่ไม่ต้องมากลัวว่าคริสจะเห็นใบหน้าแดงๆของเขา

 

**********************************

 

หวังว่าจะชอบเรื่องนี้นะค่ะ มีอะไรทักจีนในเพจหรือในเฟดก็ได้นะค่ะ

เกี่ยวกับ jrasmason

สวัสดีทุกคนที่เข้ามาเยี่ยมชมกันนะค่ะ บล็อกนี้จีนจะลงเป็นFictionหรือว่าเป็นAUนะค่ะ คู่หลักก็จะเป็นHiddleswothและคู่อื่นๆอีกตามแต่อารมณ์ค่ะ ฮ่าๆ หวังว่าจะชอบและสนุกกับนิยายที่จีนเขียนนะค่่ะ ขอบคุณค่ะ //จุ๊บๆ
เรื่องนี้ถูกเขียนใน Life Farm, Z All Fiction และติดป้ายกำกับ , , , , , , , , , , คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

2 ตอบกลับที่ [FIC] Hiddlesworth [ChrisXTom]#2 Life Farm

  1. blackeye พูดว่า:

    ฟินค่า. ///.

  2. weeptvxq พูดว่า:

    บอกคำเดียวว่า ชอบเรื่องนี้อีกแล้วค่ะ…
    อ่านแล้วสบายใจ นึกภาพตามได้ แหม..นึกแล้วก็อยากจะไปเที่ยวบ้างเลย ^^ อ่านติดๆกันเรื่องนี้เรื่องที่สามแล้ว
    สนุกทุกเรื่องเลยค่ะ
    ถ้ายังๆงขอตัวไปอ่านต่อก่อนนะคะY(^_^)Y♥

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s