[FIC] Hiddlesworth [ChrisXTom]#3 Trickster

ฟิคเรื่องนี้เป็นเพียงจิตนาการของผู้แต่ง

หรืออาจจะเป็นฟิคชั่นที่แปลมา

ไม่ได้มีเจตนาจะทำให้ตัวละครเสื่อมเสียใดๆทั้งสิ้น

 อ่านเพื่อความบันเทิง นะแจ๊ะ

My Tumblr : http://jrashiddlesworth.tumblr.com/

FB : https://www.facebook.com/yujean.rasmason

Twitter : https://twitter.com/YuJeanN

Exteen : http://rasmason2.exteen.com

Page : https://www.facebook.com/hiddlesworthfangirl?ref=hl

Wordpess : https://jrasmason.wordpress.com

 

 

 

 

C : Chris H. X Tom H.

R : M

G : Romantic

L : Thai

W : Yujean Rasmason

 

********************************

 

 

ขายาวรีบสาวเท้าให้เร็วมากยิ่งขึ้นเพื่อตรงไปยังชั้นเรียนรวมที่อยู่ห่างออกไป ดวงตาสีเขียวสวยเหลือบมองดูรอบๆ เบ้ปากเล็กน้อยเมื่อเห็นพวกเด็กอเมริกกันฟุตบอลเดินผ่านไปมา นี่เป็นคราสเรียนรวมที่เขาอาจจะเจอหลายๆคน เขาไม่รู้ว่าคริสเรียนอะไรและเรียนเอกอะไร และเขาไม่ได้สนใจอะไรมันขนาดนั่นซักหน่อย เขารู้แค่ว่าวิชานี้เขาต้องเรียนห้องรวม ปกติเขาไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่าวิชานี้จะเจอคริสหรือเปล่า ก็ในเมื่อปกติเขาไม่เคยเจอร่างสูงด้วยซ้ำ ชายหนุ่มหรี่ตาน้อยๆพยายามมองอย่างไม่แน่ใจว่าจะเจอชายหนุ่มร่างสูงไหมเพราะรางสังหรณ์บางอย่างมันบอกเขาว่าอาจจะเจอคริสที่นี้ก็ได้ แล้วมันก็ทำให้เขาเห็นคนตัวสูงจริงๆด้วย ชายหนุ่มผมทองสีเข้มมองอย่างหน่ายๆราวกับถูกบังคับให้มาเรียน เดินมากับเพื่อนกลุ่มใหญ่แต่เหมือนเจ้าตัวจะแยกออกมาและเขาก็คิดอยู่ว่าจะแยกออกมาทำไม เขาเห็นคริสนั่งอยู่หลังๆเกือบคนเดียวเพราะส่วนใหญ่จะนั่งข้างหน้า หรือไม่ก็หลังสุดไปเลย เขาเห็นที่ว่างอยู่ๆใกล้ๆกับชายหนุ่มอยู่หลายที มองคนตัวสูงใหญ่ที่นั่งไขว้ขาอย่างเซงๆ เล่นโทรศัพท์มือถือจนเขาไม่แน่ใจว่าจะมาเข้าเรียนทำไม

 

ทอมยิ้มนิดๆอย่างอารมณ์ดีเมื่อเหมือนจะได้โอกาสแกล้งชายหนุ่มเสียหน่อย จึงรีบบอกเพื่อนว่าเขาจะไปนั่งแถมช่วงฝั่งนั่นและรีบสาวเท้าเข้าไปใกล้ชายหนุ่มผมทองทันที แกล้งวางกระเป๋าลงใกล้ร่างสูงจนเห็นสายตาคมเงยขึ้นมองอย่างเอาเรื่องสุดๆและก็ดูจะยิ่งไม่เป็นมิตรกว่าเดิมเมื่อเห็นหน้าของเขา คริสหันหน้าหนีหน่ายๆต่างกับเขาที่รีบนั่งลงทันที

 

“ไปให้พ้นทอม ฉันไม่มีอารมณ์จะมาเถียงกับนาย”เขาเลิกคิ้วน้อยๆเมื่อได้ยินน้ำเสียงสุดเซงของคริส ร่างสูงไม่ได้แยกเขี้ยวใส่เขามันเลยทำให้เขาไม่ทำตัวกวนประสาทมากเกินไป

 

“ฉันเป็นแฟนนายน่ะคริส เราก็ต้องเรียนด้วยกัน”ใบหน้าคมแส่ไปทางอื่นแทบจะทำเป็นไม่ได้ยินที่เขาพูด ทำให้เขาคิดจริงๆแล้วว่าวันนี้ชายหนุ่มดูจะนอยจริงๆ

 

“ฉันไม่มีอารมณ์ทอม ถ้าไม่อยากปากแตกก็อยู่เงียบๆ”เขาอ้าปากเพื่อจะพูดอะไรบางอย่างแต่ก็เงียบลงไปเมื่อเห็นว่าอาจารย์เข้ามาแล้ว จึงทำเพียงแค่หยิบหนังสือขึ้นมาและเริ่มเรียนพร้อมๆกับคนอื่นๆ

 

เวลาผ่านไปสองชั่วโมงกว่าสำหรับการบรรยายในวิชาหนึ่งในวิชาบังคับพื้นฐานที่เด็กส่วนใหญ่ต้องเจอ เขาเห็นคริสแทบจะไม่มีสมาธิเพราะไม่หยิบโทรศัพท์ขึ้นก็นั่งฟังเพลง จนบางครั้งเขาก็หันมามองอยู่บ่อยๆ ทำสายตาข่มขู่ให้คริสเลิกเล่นเกมและจดเล็กเชอร์บ้าง แต่ชายหนุ่มเพียงแค่ทำปากพะงาบๆให้เขาหยุดพูดก็เท่านั่น จนในตอนท้ายที่สุดเมื่อกำลังจะจบชั่วโมงเขาเห็นคริสรีบเก็บของจนเขาคิดว่านี้ไม่ควรจะมาเรียนจริงๆ แม้จะหมั่นไส้แต่ก็ไม่พอใจจริงๆที่เห็นชายหนุ่มดูจะไม่ใส่ใจขนาดนี้

 

“นายจดงานไปบ้างไหมคริส??? เรียงความที่จะส่งคาบหน้าล่ะ??”เขาถามออกมางงๆทำให้เห็นชายหนุ่มมองหน้าเขา

 

“เรื่องของฉันโอเค?”ชายหนุ่มถลึงตาใส่เขาและรีบก้าวยาวๆออกไปแต่แทนที่จะออกไปยังประตูที่เริ่มมีคนเริ่มออกไป คริสกลับรีบตรงไปหน้าชั้นเรียนเพื่อไปหาอาจารย์ที่บรรยาย เขาเองก็เพียงแค่วิ่งตามไปไม่เข้าใจเหมือนกันว่าตามไปทำไม

 

เขาเห็นคริสกำลังรอคนอื่นๆถามจนถึงคิวตัวเองทำให้ชายหนุ่มหยิบกระดาษแผ่นหนึ่งออกมา ถามอะไรบางอย่างซึ่งเขาจับใจความได้ว่าเป็นงานคู่ที่วันนั่นคริสไม่ได้เข้าชั้นเรียนและไม่ได้จับคู่ใครไว้ ชายหนุ่มจึงขอทำคนเดียวแล้วก็ขอรายละเอียดเพิ่ม อาจารย์เพียงแค่มองหน้าคริสและอธิบายอะไรซักอย่างโดยย่อ และเขามั่นใจว่าคริสไม่รู้เรื่องแน่ๆเพราะจากใบหน้าคมที่ดูจะไม่รับเลย อาจารย์เพียงแค่หันมามองรอบๆและเรียกเขาที่ยืนอยู่ตรงนั่นเข้าไปหา ถามเขาว่าเข้าใจเรื่องนี้ไหมและสุดท้ายก็ขอร้องให้เขาช่วยติวให้คริสในเรื่องนี้ นึกสะใจอยู่น้อยๆในยามที่เห็นใบหน้าคมแทบจะหงิกทันที

 

“ไง…ไม่เข้าใจตรงไหนหรือ?”เขายิ้มออกมาน้อยๆ ซึ่งคริสเองก็แยกเขี้ยวกลับมาให้แทน

 

“ถ้าถามนายฉันไปอ่านเองดีกว่า เลิกเดินตามฉันแบบนี้ได้ไหม? ไม่มีที่ไปหรือไง”เขาอ้าปากออกมาน้อยๆเมื่อเห็นชายหนุ่มแทบจะแกล้งยกหมัดขึ้นมาใส่ใบหน้าของเขา

 

“นี่มันผลประโยชน์นายเลยน่ะ ฉันอุสาจะช่วยสอนให้”เขาร้อง

 

“ไม่ต้องการ”

 

“ได้!!! งั้นก็เชิงงมโข่งต่อไปเถอะ ดีจะได้ตกวิชานี้เพราะคะแนนเก็บไม่ถึง เทสย่อยในวันมะรืนนี้ก็จะทำไม่ได้แล้วก็จะติดเอฟแล้วก็ต้องลงเรียนไหม!!!”ทอมพูดออกไปอย่างเหลืออด เห็นชายหนุ่มเลิกคิ้วขึ้นมาอย่างใช่ความคิดจนเขาเองก็ไม่แน่ใจว่าพูดอะไรออกไป

 

“ก็น่าจะสมใจนายไม่ใช่หรือไงที่เห็นชีวิตฉันล่มจม จะเดือดร้อนทำไม?”เขาอ้าปากพยายามแก้ตัว นั่นสิ…คริสพูดก็ถูก แต่เขาเองก็ไม่ได้เกลียดชายหนุ่มตัวสูงอะไรขนาดนั่นซักหน่อย แค่ถ้าคริสไม่หยาบคายก็น่าจะ…น่าจะดี

 

“เพราะนายอยากให้มันออกมาแย่ไงฉันถึงต้องพยายามให้มันออกมาดี นายจะได้ไม่มีความสุข”เขาตอบออกไป เป็นครั้งแรกที่เห็นคริสหัวเราะออกมาโดยที่ไม่ใช่การหัวเราะหยันๆ ชายหนุ่มก้มหน้าน้อยๆเลียริมฝีปากอย่างใช่ความคิด มันทำให้เขาหน้าแดงขึ้นมาน้อยๆ

 

“ได้…แต่วันนี้ฉันมีนัดไปเที่ยวกับสาวๆ ไว้คราวหน้าแล้วกันน่ะ”คริสแทบจะรีบเดินผ่านเข้าไปอย่างไว แต่เขาเองก็รีบตามไปจนเห็นชายหนุ่มแทบจะถลึงตามองเขา

 

“ไม่ วันนี้นายต้องไปเตรียมตัวอ่านหนังสือ ไม่มีปาร์ตี้”เขาบอกเสียงแข็ง

 

“เลิกยุ่งกับฉันทอม”

 

“ไม่!”เขาเห็นคริสหันหน้าหนีเหมือนระงับอารมณ์ ขยับตัวออกห่างจากเขาและเดินจากไปอย่างรวดเร็วและเขาเองก็พยายามตามไปแต่กลับถูกเพื่อนของเขาคนหนึ่งเรียกไว้ก่อน เขาเพียงแค่หันปปฏิเสธว่าไม่ว่างแต่พอหันกลับมาคริสก็หายไปซะแล้ว

 

 

 

 

 

/*/

 

 

 

 

 

เขาไปหาห้องของคริสมาจนได้ในเย็นวันนั่น ไม่พอใจมากจริงๆที่เจ้าผู้ชายตัวโตแบบนั่นดูจะไม่สนใจการเรียนเลย มิน่าละถึงทำงานไปส่งไปทันแบบนี้ แถมยังทำตัวหยาบคายขนาดหนีเขาไปซ่ะอีก ดี!!ยิ่งเกลียดก็ยิ่งเจอ วันนี้คริสจะไปงานปาร์ตี้ซะด้วย เขาจะต้องไปขัดขวางไม่ให้ชายหนุ่มไปให้ได้และต้องมาอุดอู่อ่านหนังสืออยู่กับเขาที่หอพัก ทอมรีบก้าวเท้าเดินเข้าไปในหอเอจนเห็นหลายๆคนมองเขาเพราะไม่คุ้นหน้า ตรงขึ้นไปยังชั้นสองที่มั่นใจว่าชื่อห้องไม่ผิดแน่ๆ เคาะประตูสองสามครั้ง ได้ยินเสียงเพลงแผ่วๆมาจากข้างในก่อนที่ไม่นานนักจะเห็นชายหนุ่มตัวโตเปิดประตูพร้อมกับใบหน้ายิ้มๆ แต่แทบจะหุบยิ้มลงมาเมื่อเห็นว่าเป็นเขา ทอมรีบแทรกตัวเข้ามาในห้องก่อนที่คริสจะทันได้ปิดประตู เห็นสาวสวยคนหนึ่งกับผู้ชายอีกสองคนที่นั่งอยู่บนเตียง ทุกคนมองเขาเป็นตาเดียวจนทำให้เขาเริ่มรู้สึกแปลกๆและประหม่าอย่างถึงที่สุดกับสายตาที่สำรวจตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างหยาบคาย

 

“หน้าจืดนี้ใคร?”เขาก้มหน้าลงน้อยๆเมื่อเพื่อนคนหนึ่งของคริสถาม เห็นด้วยหางตาว่าชายหนุ่มเดินตรงไปหยิบเสื้อคลุมมาใส่หนายๆพร้อมกับกุญแจรถ

 

“ฉันจ้างมาติววิชาเคมี ลืมบอกไปว่าวันนี้ฉันไม่ว่าง”เขาเห็นคริสแกล้งยิ้มออกมา เพื่อนคนอื่นๆก็เพียงแค่พยักหน้าส่งๆอย่างไม่ใส่ใจ เห็นมือหยาบเอื่อมไปหยิบกุญแจรถยนต์ก่อนจะเดินตรงมายังเขา รู้สึกถึงมือหยาบที่รั้งแขนเขาจนเจ็บน้อยๆ

 

“ฉันตามไปที่หลังเอง..”เขายังไม่ทันทำอะไรก็ถูกลากออกมาจากห้องจนแทบจะอดนิ่วหน้าไม่ได้ คริสไม่บอกว่าจะพาเขาไปไหนได้แต่ลากเขาให้ตามมาจนเขาต้องวิ่งตามขายาวๆและแรงบีบที่ดูจะแรงขึ้นจากอุ่งมือใหญ่โต

 

“มาทำบ้าอะไรที่นี้ นายน่ารำคาญมากรู้ตัวไหม?”เสียงแข็งกระด่างเอ่ยออกมาอย่างไม่พอใจจนเขาต้องนิ่วหน้ากับแรงบีบที่เพิ่มขึ้น

 

“นายต้องทำตามสั่งฉันน่ะ อย่าลืมสิว่าเรา-“

 

“ใช่ๆๆ ฉันรู้แล้ว นี่ไงฉันจะพานายไปเดทให้สมใจนายเลย อยากจับฉันนักใช่ไหม”เขาพยายามปฏิเสธแต่ก็ถูกชายหนุ่มดันตัวเข้าไปในรถยนต์ราคาแพงที่เขาไม่แน่ใจว่าราคาแค่ไหนกัน ก่อนที่อีกฝ่ายจะเดินอ้อมไปและขึ้นมานั่งฝั่งคนขับ เสียงสตาสรถและเสียงเครื่องยนต์ทำให้เขารู้สึกเหมือนได้นั่งรถแข่งอย่างไงอย่างงั้น

 

“ถ้านายทำอะไรแย่ๆละก็ฉันจะลงคลิปนั่น”เขารีบบอกอย่างตื่นๆจนเห็นริมฝีปากหยักเหยียดยิ้มออกมาน้อยๆ

 

“เราเป็นแฟนกันนิ ฉันจะทำอะไรกับนายก็ได้ไม่ใช่หรือ?”คริสว่า

 

“เราไม่ใช่- ….แต่”เขารู้สึกเหมือนกับว่าพูดอะไรออกไปไม่ได้ รู้สึกเหมือนควรปฏิเสธแต่ก็ทำไม่ได้จนไม่แน่ใจว่าจะตอบอย่างไรดี

 

“คาดเข็มขัดสิ อยากโดนจับหรือไง”เขาถลึงตาใส่ชายหนุ่มที่เขามั่นใจว่ามีแผ่นการแน่นอน แต่ก้ทำอะไรไม่ได้เพราะรถยนต์คันหรูพุ่งทะยานออกมาจากหอพักแล้วและตรงออกไปนอกมหาลัยจนเขาอดตาโตไม่ได้ คริสขับรถเร็วมากจนคล้ายๆกับอีกนิดหนึ่งน่าจะโดนตำรวจเรียกแต่ก็ไม่โดนซักที เขาพยายามนั่งนิ่งๆมองสำรวจรอบๆว่าคริสกำลังพาเขาไปอะไรจำพวก ป่าเขา ทะเลหรือเปล่า เพราะแถวนั่นถ้าฆ่าหมกศพก็น่าจะหายากอยู่ นึกดีใจจริงๆที่เอาโทรศัพท์มาด้วยเพราะหากขอความช่วยเหลือจะได้ไม่ลำบากนัก

 

เวลาผ่านไปเกือบๆยี่สิบนาทีและออกมาไกลจากที่มหาลัยมากจนเขาเริ่มแน่ใจแล้วแน่ๆว่ากำลังจะถูกแกล้ง เพราะใบหน้าหล่อๆที่มันแทบจะยิ้มตลอดเวลา เขาเห็นชายหนุ่มมองดูเวลาก่อนจะเลี้ยวเข้าไปเทียบทางเท้าที่เบื่องหน้าเป็นร้านอาหาร เขาหันกลับไปมองใบหน้าคมที่กำลังวุ่นวายกับการพิมพ์อะไรซักอย่างในโทรศัพท์ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมามองเขา

 

“เราจะดินเนอร์กันไง อยากเดทกับฉันไม่ใช่หรือ?”เขาเห็นชายหนุ่มยิ้มพร้อมกับคำพูดสุดเซ็กซ์ซี่จนบางอย่างมันทำให้เขาเผลอหลบตาโดยไม่รู้ตัว จนไม่แน่ใจว่ามันเกิดอะไรขึ้นในยามที่เห็นสายตาคมกริบสีฟ้าสวยที่มันมองนิ่งมายังตัวเขา

 

“นายว่างแผ่นอะไรอยู่แน่นอน..”เขาพูดออกไปอย่างระแวงสุดๆ แต่ก็ได้รับเพียงแค่รอยยิ้มหล่อๆกลับมาเท่านั่น

 

“ขอฉันเอารถไปจอดก่อนน่ะ ลงไปก่อนสิ”เขาเห็นอีกฝ่ายพูดพลางปลดเข็ดขัดนิรภัยออก ทำเขาเองก็ปลดออกบ้างโดยอัตโนมัติ คิดว่าไม่น่าจะมีแผนอะไรเพราะตรงนี้เขาก็ห้ามกลับรถแน่ๆ เขาจึงเปิดประตูรถลงไปพลางคิดจริงๆว่าตอนนี้เขาอยู่ที่ไหนกันแน่ ร้านอาหารหรูขนาดนี้มีหวังเขาไม่มีปัญญาจ่ายแน่

 

“เฮ้ตัวกวน…”เขาหันมาตามเสียงเรียกทำให้เห็นว่าคริสลดกระจกลงมาเพื่อคุยกับเขา

 

“เอ่อ…นายเอาเงินออกมาไหม?”เขาขมวดคิ้วน้อยๆกับคำถามของชายหนุ่ม

 

“ไม่มากเท่าไร หมายความว่าไง??”เขาตาโตขึ้นมาน้อยๆเมื่อเห็นอีกฝ่ายล็อกรถและขำออกมาเบาๆจนเขามั่นใจว่าเสียท่าคริสแล้วแน่ๆ

 

“ก็หมายความว่านายจะกลับมหาลัยไม่ได้น่ะสิ”เขาได้ยินอีกฝ่ายพูดทำให้เขารีบก้าวเข้าไปใกล้รถยนต์ทันทีแต่คริสก็ออกรกไปเสียงแล้วจนเขาได้ยินเสียงเครื่องยนต์ชัดเจนจนทำได้เพียงแค่ยืนอ้าปากค้างอยู่ตรงนั่น รู้สึกถึงความโกรธที่เร่นวาบขึ้นมาในอกเมื่อชายหนุ่มขับรถหายไปเสียแล้วจนเขาสบทว่าต่างๆน่าๆแต่ก็ทำได้อยู่ในใจเท่านั่น เยี่ยม!!! ทีนี้เขาจะทำยังไงละ

 

 

 

 

 

/*/

 

 

 

 

 

ชายหนุ่มอารมณ์ไม่ดีเกือบทั้งวันเพราะเมื่อวานนี้ถูกเจ้าบ้านั่นพาไปปล่อยทิ้งไว้เสียไกลมาก ยังดีที่เขาโทรไปหาสตีฟและขอร้องให้เพื่อนของเขามารับกลับได้ และรู้เรื่องหลังจากนั่นว่าคริสไปต่อที่งานปาร์ตี้โดยที่แถวนั่นคริสแกล้งวนรถไปเท่านั่น ยิ่งคิดก็ยิ่งโมโหจนเขาแทบจะเรียนไม่รู้เรื่อง คอยดูน่ะเขาจะต้องแก้แคนให้ได้เลย คิดได้ดังนั่นทอมจึงรีบเคลียงานทุกอย่างให้เสร็จให้เร็วที่สุด วันนี้เขาจะบังคับให้คริสอยู่ที่หอเพื่ออ่านหนังสือหรือทำอะไรก็ได้ที่ชายหนุ่มไม่ชอบที่สุด ต้องให้คริสทรมารเข้าไป และเขามั่นใจว่าสิ่งที่จำทำให้คริสเบื่อที่สุดคือการเรียนและวันนี้เขาจะทำมันให้สำเร็จ เขาบังเอิญได้มีไซท์ส่วนตัวของเพื่อนในกลุ่มคริสคนหนึ่งที่แทบจะบอกทุกอย่างว่ามีปาร์ตี้ มีอะไรบ้าง ทำให้เขาแอบเข้าไปดูได้ว่าคริสกำลังทำอะไรอยู่ วันนี้ชายหนุ่มมีแผลนจะไปข้างนอกอีกแล้ว จนเขาแปลกใจจริงๆที่ว่าอยู่ได้ยังไงหากไปเที่ยวทุกวันขนาดนี้ เขารู้ว่าตอนนี้คริสต้องอยู่หอแน่นอน และวันนี้เขาเตรียมทุกอย่างมาพร้อมสรรพ

 

ชายหนุ่มรีบวิ่งขึ้นไปที่ชั้นสองอย่างรู้งาน มองประตูบานใหญ่อย่างชั่งใจและลองบิดเข้าไปน้อยๆแน่นอนว่าประตูไม่ได้ล็อก แม้เขาจะแปลกใจนิดๆแต่ก็เปิดเข้าไปทันที เขาเห็นชายหนุ่มผมทองตัวใหญ่ในสภาพกึ่งเปลือย โชว์แผ่นอกกว้างสีแทนสวยกับกล้ามแขนเป็นมัดๆ เขาเห็นว่าคนตัวสูงกำลังจูบกันอย่างดูเดือดกับสาวเอเชียคนหนึ่ง เขารู้สึกโมโหขึ้นมาน้อยๆจนเผลอเปิดประตูออกกว้างและแทรกตัวเข้ามา ปิดประตูดังปังจนเธอสะดุ้งเฮือกแล้วรีบลุกขึ้นมายืนอย่างอายๆ ต่างกับสายตาคมที่มองมาอย่างไม่เป็นมิตรสุดๆแต่เขาไม่สนใจมัน

 

“ดูเหมือนรูมเมทนายจะกลับมาเร็วน่ะคริส”เธอบอกอายๆพลางเก็บของอย่างรีบร้อน

 

“เธอไม่ต้องไปหรอก อยู่ต่อก็ได้”คริสจ้องเขาเขม่งทำให้เขาเดินเข้าไปใกล้

 

“ใช่ๆไม่ต้องรีบไปหรอก”เขาแกล้งพูดเสียงอ่อน “ที่จริงฉันมีวิดีโอที่อยากให้เธอช่วยดูให้หน่อยนะสิ ฉันอยากได้ความคิดเห็นของคนนอกว่ามันเป็นยังไงบ้าง ฉันกังวลเรื่องแสงแล้วก็บทสนทนานิดหน่อย”เขาแกล้งพูดออกไปซื่อๆ หยิบโทรศัพท์ออกมากดนี่นั่น เห็นเธอเพียงแค่พยักหน้าเข้าใจและเดินเข้ามาใกล้เขา แม้ไม่ได้มองแต่เขาก็เห็นจากหากตาว่าคริสรีบสาวเท้าเข้ามาใกล้และรั้งเอวสาวสวยให้ออกห่างเขาอย่างรวดเร็วจนเธอหันไปมองหน้าชายหนุ่ม

 

“ซูมี ไว้เราค่อยคุยกันดีกว่า เธอกลับไปก่อนแล้วกัน”คริสพูดตัดบทให้สั่นที่สุด เปิดประตูและดันหญิงสาวออกไป เขาเพียงแค่เก็บโทรศัพท์อย่างยิ้มๆเมื่อชายหนุ่มตัวสูงหันมาเผชิญหน้ากับเขา พยายามทำเป็นไม่สนใจดวงตาคมกริบที่มันไม่ได้มีความเป็นมิตรเลย ขยับตัวน้อยๆอย่างไม่แน่ใจเมื่อคริสสาวเท้าเข้ามาใกล้จนเขาเผลอถอยหลัง

 

“คิดว่าจะทำบ้าอะไร?”เขาแสหน้าไปทางอื่นไม่ตอบอีกคน พยายามรวบรวมความกล้าอยู่ในใจ

 

“จะเอาไอ้คลิปบ้าๆนั่นให้เธอดูหรือ? นายบอกแล้วไม่ใช่หรือไงว่าจะลบมัน หรือไม่ก็เอาไว้ในเวป!!”คริสแยกเขี้ยวใส่เขา จนเขาเองต้องหันมามองอีกฝ่าย

 

“ก็เหมือนนายจะลืมไปบ่อยๆนะสิว่าไม่ควรจะทำตัวยังไงบ้าง เช่นเมื่อวานนี้เป็นต้นที่นายทิ้งฉันไว้แบบนั่น!! ฉันยังมีคลิปนั่นอยู่น่ะและฉันเอามันลงโทรศัพท์แล้วด้วย”เขาพยายามขู่ฟ้อกับผู้ชายตัวโตที่ยืนอยู่ข้างหน้าเขาในตอนนี้ คริสเพียงแค่ขบกรามแน่นเท่านั่นก่อนที่มือหยาบทั้งสองจะเอื่อมมารั้งแขนของเข้าทั้งสองเอาไว้จนเขาแทบจะร้องออกมา

 

“นายอยากตายนักใช่ไหม?”คริสพูดออกมาด้วยอารมณ์ที่บ่งบอกว่าโมโหสุดๆ แรงบีบที่แขนทำให้เขาพยายามใช้มือดันแผ่นอกกว้างออกไป

 

“ฉันต้องการให้นายอ่านหนังสือและหยุดไปปาร์ตี้ซักแปปหนึ่งมันจะเป็นไรไปคริส!! คิดดูดีๆนี่มันทำให้นายได้ประโยชน์เสียมากกว่าน่ะ”เขาพูดออกไปอย่างรีบร้อน เผลอกำคอเสื้ออีกฝ่ายแน่นเพราะแรงบีบที่ท่อนแขนมันทำให้เขาเจ็บ

 

“วันนี้ฉันไม่ว่าง”คริสบอก “และฉันไม่สนใจว่านายจะพูดยังไง เรื่องเรียนฉันจัดการได้ไม่ต้องการให้นายมายุ่งไม่เข้าเรื่อง ไม่ต้องมาทำเป็นอ้างเหตุผลสวยหรูหรอก นายก็แค่อยากจะใช่อำนาจที่นายคิดว่ามีเหนือฉันมาสั่งให้ฉันทำอย่างที่นายพูด”ร่างสูงพูดเสียงเย็นใกล้กับใบหน้าเขาจนเขาเผลอหยุดหายใจไปแวบหนึ่งเมื่อรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆที่เป่าลงมา เขาไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่าคริสพูดอะไรเขาแค่รู้สึกเหมือน…หัวใจเขากำลังเต้นแรงจนเขาหูอื่อ และมั่นใจว่ามันเป็นเพราะความกลัวว่าคริสจะบีบคอเขาหรือเปล่าแค่นั่น

 

“นายจะไม่ไปปาร์ตี้ นายจะต้องอยู่กับฉันที่นี้เพื่ออ่านหนังสือ”เขาพูดออกมาในที่สุด เห็นชายหนุ่มราวกับคิ้วจะกระตุกน้อยๆด้วยความไม่พอใจ

 

“หรือนายจะไปก็ได้ ฉันก็ไม่รับประกันว่าจะทำยังไงกับของที่อยู่ในโทรศัพท์และเพื่อนๆในหอเดียวกับนายดี”คริสแทบจะแยกเขี้ยวใส่ชายหนุ่มที่ดูจะพูดลอยหน้าลอยตาเสียเหลือเกิน เขาไม่ได้อยากจะไปงานบ้าๆนั่นหรอก เพราะเขาก็เที่ยวไม่หยุดมา4คืนแล้วแถมตอนเช้าก็ต้องไปเรียนแล้วก็ซ้อมกีฬาอีก แต่วันนี้ที่เขาอยากไปก็เพราะว่าทอมต้องการให้เขาอยู่ต่างหาก เขาไม่อยากจะคิดเลยว่าถ้าเขามีแฟนแบบนี้จะทำยังไง ไม่เคยมีใครแม้แต่คนเดียวจะกล้าขัดใจไม่ว่าเขาจะทำอะไร เขามองออกว่าดวงตากลมสีสวยกำลังสั่นน้อยๆมันทำให้เขาพลักอีกฝ่ายลงบนเตียงของเขาที่อยู่ด้านหลังและกระแทกตัวลงนั่งบนเก้าอี้อย่างหนายๆมองชายหนุ่มที่รีบยันตัวขึ้นมานั่งและมองเขาด้วยสายตาคาดโทษ

 

“นายมันบ้ากำลังหรือไง!!”เขาทำเป็นไม่ได้ยินเสียงขู่ฟ้อของชายหนุ่ม แต่หันไปหยิบหนังสือของเขาขึ้นมาวางบนโต๊ะ

 

“จะให้อ่านอะไรล่ะ มันจะได้จบๆแล้วนายจะได้ไสหัวไปจากห้องฉัน”เขาพูดเสียงแข็ง มองชายหนุ่มผมสีน้ำตาลอ่อนที่หยิบสมุดเล็กเชอร์มาให้เขาจากในกระเป๋า เขาเพียงแค่หยิบมันมาดูรักษาสีหน้าไว้น้อยๆแม้จะไม่ชอบแต่เขาคิดว่าทอมค่อนข้างลายมือสวยใช่ได้

 

“อ่านเล่มนั่นให้หมด เพราะใช่สอบพรุ่งนี้”ทอมบอก “แล้วงานนายที่ต้องทำละ…วันนั่นที่นายไปถามอาจารย์”เขาเงยหน้าขึ้นมามองชายหนุ่มที่ดูจะวุ่นวายกับชีวิตเขาเสียเหลือเกิน หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเมื่อได้ยินเสียงเตื่อนว่ามีข้อความเข้า ถอนหายใจน้อยๆเมื่อเพื่อนๆกำลังตามตัวว่าเขาอยู่ไหนและเขาเองก็ส่งข้อความไปว่าจะนอนไม่ไปแล้ว นี่เขากำลังทำบ้าอะไรอยู่เนี่ย

 

“…เหลืออีกครึ่งหนึ่ง ฉันทำคนเดียวน่ะงานนี้ จะให้เสร็จเร็วอะไรขนาดนั่น”เขาหยิบรายงานที่เขียนไว้ขึ้นมาและโยนไปบนเตียงที่เขาที่ทอมกำลังนั่งอยู่ ชายหนุ่มเพียงแค่คลานมาหยิบมันไปดูก็เท่านั่น

 

“เลิกเล่นโทรศัพท์แล้วอ่านหนังสือคริส”เขาทำปากพงาบๆบอกคำหยาบคายไปคำหนึ่งและปิดเสียงโทรศัพท์ วางมันไว้ข้างๆและหันมามองเจ้าเล็กเชอร์วิชาที่เขาไม่เคยเข้าใจมันเลยตั้งแต่เริ่มเรียนเทอมนี้มา

 

เวลาผ่านไปเกือบๆสองชั่วโมงที่เขานั่งอ่านหนังสืออยู่แบบนี้ เขาไม่ได้อ่านอะไรนานๆยกเว้นตอนช่วงชอบ น่าแปลกที่เขามั่นใจว่าเขาเข้าใจสิ่งที่ทอมเล็กเชอร์ไว้ทั้งหมดตั้งแต่อ่านมา แต่ก็พยายามรักษาสีหน้าเอาไว้อย่างสุดความสามารถ จดๆสิ่งที่ไม่รู้เป็นครั้งแรกที่เขาอยากจะให้ถึงเวลาสอบพรุ้งนี้จริงๆ ครั้งนี้เขาว่าเขาทำได้แน่นอน สายตาคมตรวจดูลายมือของทอมอีกรอบเพราะเขารู้สึกเหมือนไม่ค่อยจะเข้าใจนัก หันมามองคนที่ตอนนี้จากนั่งกลายเป็นนอนคว่ำหน้าอยู่บนเตียงของเขาเสียแล้ว เขาเห็นว่าทอมกำลังเขียนอะไรซักอย่างอยู่ตรงรายงานของเขามาพักใหญ่ๆแล้วตั้งแต่เขาอ่านหนังสือ และเขาค่อนข้างแน่ใจว่าทอมคงจะเขียนเล่นๆให้งานเขาช้าลงแน่นอน และเขาไม่ได้ว่าอะไรเพราะยังไงเขาก็ต้องไปพิมลงคอมอีกรอบอยู่ดีเพราะแค่ร่างเอาไว้เท่านั่น ดูเหมือนเขาจะเริ่มรับมือกับทอมได้บ้างแล้ว

 

“เฮ้..”เขาใช่เท้าเตะลงไปเบาๆที่ต้นขาของคนที่นอนอยู่ทำให้เห็นว่าทอมร้องเบาๆแล้วหันมาถลึงตาใส่เขา

 

“ตรงนี้ฉันไม่เข้าใจ นายเขียนมั่วเป็นบ้ามั่นใจน่ะว่าเขียนถูกเรื่อง”เขาทำเสียงขึ้นจมูกเห็นว่าชายหนุ่มขันตัวลุกขึ้นมาและขยับมาใกล้เขา คริสเพียงแค่เท้าคางกับโต๊ะและมองอีกฝ่ายนิ่งเท่านั่น

 

ทอมยังไม่ได้พูดอะไรเพียงแค่เผลอเม้มปากเล็กน้อยจนทำให้ดวงตาสีเขียวดูจะโตขึ้นไปอีก เขากำลังมองดูดวงตากลมใต้ขนตายาวที่ขยับมองไปที่เล็กเชอร์ตัวเอง เล็กเชอร์เขาและหนังสือ เอียงคอน้อยๆแล้วหยิบเล็กเชอร์เขาไปเขียนอะไรซักอย่าง จริงๆแล้วทอมเองก็หน้าตาดีน่ะเนีย ขนตายาวขนาดอย่างกับพวกผู้หญิง

 

“นี่ไงคริส ฉันก็เขียนไว้แล้วว่าดูเพิ่มที่หน้า26 วิธีทำมันอยู่ตรงนี้ไงนายไม่เห็นสูตร…”เขาเห็นดวงตาสีเขียวสวยมันช้อนขึ้นมามองเขาน้อยๆ และค้างไว้ราวกับตกใจที่เห็นเขากำลังจ้องอยู่ ริมฝีปากสีสวยที่มันอ้าค้างน้อยๆกับแก้มนิ่มที่มันดูจะระเรื่อตัดกับผิวขาวๆมันทำให้เขาเผลอชมวดคิ้วน้อยๆ และยันตัวขึ้นมาดีๆเมื่อเห็นทอมแส่หน้าหนี

 

“ทำไมนายมาวุ่นวายกับฉันทอม?..”เขาเริ่ม “เพราะแอบชอบฉันใช่ไหม?”เขาเห็นอีกฝ่ายขำน้อยๆและเปลี่ยนมาแยกเขี้ยวใส่เขา

 

“ไม่!!! ฉันชอบคนที่มีสมอง ไม่ใช่มีแต่กำลัง”เขานึกโมโหคำพูดที่ออกมาจากปากเล็กๆนี้อยู่บ้าง แต่ก็พยายามระงับอารมณ์ไม่ให้ไปทำอะไรชายหนุ่มเขา อย่างน้อยๆทอมก็ช่วยเขาเรื่องเล็กเชอร์

 

“แล้วทำไมเมื่อกี่นายต้องหน้าแดง อยู่ใกล้ฉันแล้วใจเต้นละสิ บอกไว้ก่อนเลยน่ะว่าฉันไม่มีรสนิยมชอบผู้ชายด้วยกันเอง ฉันชอบแบบหน้าอกใหญ่ๆ เอวเล็กๆ ก้นกลมๆมากกว่าพวก…แห้ง เพราะงั้นนายไม่ต้องฝันเลยว่าจะได้คบกับฉันจริงๆหากไม่มีคลิปบ้านั่น”เขาพูดอย่างดูถูก เห็นชายหนุ่มแทบจะหน้าแดงด้วยความโกรธ

 

“ขอบใจ แต่คนหลงตัวเองแบบนายฉันก็ไม่อยากจะคบด้วยหรอก คงประสาทตายก่อนละไม่ว่า!!”เขาถลึงตาใส่ชายหนุ่ม แต่ทอมก็สะบัดหน้าหนีและหันไปวุ่นวายกับรายงานของเขาเหมือนเดิมจนเขาอดยกขาไปเตะท่อนขาของทอมอีกรอบไม่ได้ ได้ยินเพียงเสียงร้องท้วงและถูกตีที่ท่อนแขนด้วยหมอนใบเล็กของเขา เจ้าบ้านี้มันกล้าสู้กลับจริงๆด้วยชายหนุ่มคิดอยู่ในใจแล้วหันมาอ่านหนังสือต่อ

 

“ฉันเหลืออีก27วัน”เขาพูดขึ้นมา และทอมเพียงแค่หันมามองน้อยๆ

 

“นับเลขเป็นด้วย? นี่ฉลาดพอๆกับลิงเลยนะเนี่ย”เขาอ้าปากเพื่อจะตอบอะไรกับเสียงหวานๆนั่นซักหน่อย แต่คิดอีกทีเขาก็ไม่ได้รู้สึกโกรธอะไรจริงจังนัก เพราะเขาคิดว่าทอมแกล้งพูดยั่วโมโหเขามากกว่า และถ้าเขาไม่โกรธก็แสดงว่าทอมจะยั่วโมโหเขาไม่สำเร็จ ความคิดนั่นทำให้เขาพอใจขึ้นมาอยู่บ้างและหันไปอ่านหนังสือต่อ

 

 

 

เกี่ยวกับ jrasmason

สวัสดีทุกคนที่เข้ามาเยี่ยมชมกันนะค่ะ บล็อกนี้จีนจะลงเป็นFictionหรือว่าเป็นAUนะค่ะ คู่หลักก็จะเป็นHiddleswothและคู่อื่นๆอีกตามแต่อารมณ์ค่ะ ฮ่าๆ หวังว่าจะชอบและสนุกกับนิยายที่จีนเขียนนะค่่ะ ขอบคุณค่ะ //จุ๊บๆ
เรื่องนี้ถูกเขียนใน Trickster, Z All Fiction และติดป้ายกำกับ , , , , , , , , , , คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

1 ตอบกลับที่ [FIC] Hiddlesworth [ChrisXTom]#3 Trickster

  1. maynuttawadee พูดว่า:

    พี่คริสเดี๋ยวก็หลงคุณท่านแน่ๆ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s