[FIC] Hiddlesworth [ChrisXTom]Ft.[LiamXBen]#4 The choice

ฟิคเรื่องนี้เป็นเพียงจิตนาการของผู้แต่ง

หรืออาจจะเป็นฟิคชั่นที่แปลมา

ไม่ได้มีเจตนาจะทำให้ตัวละครเสื่อมเสียใดๆทั้งสิ้น

 อ่านเพื่อความบันเทิง นะแจ๊ะ

My Tumblr : http://jrashiddlesworth.tumblr.com/

FB : https://www.facebook.com/yujean.rasmason

Twitter : https://twitter.com/YuJeanN

Exteen : http://rasmason2.exteen.com

Page : https://www.facebook.com/hiddlesworthfangirl?ref=hl

Wordpess : https://jrasmason.wordpress.com

C : Chris H. X Tom H.  / Liam H. X Benedict C.

R : M

G : Romantic

L : Thai

W : Yujean Rasmason

********************************

ทอมลูบใบหน้าหนักๆเพื่อให้เรียกสติกลับมามากที่สุด เขาแทบจะไม่มีสมาธิเลยเมื่อวันนี้คริสส่งข้อความมาบอกว่าเย็นนี้จะมารับเขาไปทานข้าวด้วยที่บ้าน แน่นอนว่าไม่ได้มีอะไรพิเศษหรอกเพราะเขาเองก็บอกว่าจะชวนเบนไปด้วยและคริสก็ตกลง เหมือนเป็นแค่ดินเนอร์ธรรมดาๆที่บ้านเท่านั่น เขาคิดว่ามันไม่น่ามีอะไรตื่นเต้นซักนิด ไม่น่ามี แต่เขากลับแทบจะสติแตกจนทำงานไม่ได้เลย ยังดีที่เขาสามารถคุมสติเพื่อทำงานอื่นๆได้บ้าง และยิ่งถึงช่วงเย็นเขาก็ยิ่งตื่นเต้นหนักจนกระทั้งต้องลุกเดินไปมาในห้องบ่อยๆ ใบหน้าของชายหนุ่มเริ่มจะแดงระเรื่อขึ้นเรื่อยๆจนไม่ได้ยินเสียงเคาะประตูจากอาจารย์สาวผมทองจนทำเอาเขาสะดุ้งน้อยๆ

“ว่างไหมค่ะทอม?”เขาหันไปตามเสียงเรียก ก่อนจะยิ้มออกมาอายๆให้เธอที่ดูจะเข้ามาเวลาที่เขาค่อนข้างไม่พร้อมเท่าไร หญิงสาวหรี่ตามองเล็กน้อยแล้วยิ้มให้ด้วยรอยยิ้มราวกับรู้ทัน

“..ฉันมีงานเรื่องการสั่งซื้อฮิตเตอร์ตัวใหม่ที่จะมาติดช่วงห้องศิลปะของตึกสองนะค่ะ ดูเหมือนราคาจะยังสูงเกินไปอยากจะให้คุณช่วยดูราคาและคุยกับทางนั่นให้หน่อย แค่ช่วยตรวจดูก่อนอาทิตย์หน้าก็พอค่ะ รับรองว่าไม่กวนเวลาเดทของคุณแน่ๆ”เขามั่นใจว่าจะต้องหน้าแดงเอามากๆกับน้ำเสียงหวานๆของเธอ เขาเพียงแค่หัวเราะออกมาเบาๆแล้วเดินไปหยิบแฟ้มอย่างอายๆ

“ไม่ครับ ไม่ใช่เดทผมแค่มีนัดทานข้าวกับเพื่อน”ทอมเปิดเอกสารดูเรื่อยๆ รับรู้ถึงดวงตากลมดตและรอยยิ้มที่ส่งมาให้เขา

“คงเป็นเพื่อนที่พิเศษมาก ถึงทำให้คุณดูเป็นกังวลแบบนี้”เขาขยับตัวเล็กน้อยเมื่อเธอเดินเข้ามาใกล้ พยักหน้ายอมรับอย่างช่วยไม่ได้จนทำให้เธอยกมือขึ้นบีบไหล่ของเขาอย่างให้กำลังใจ

“คุณทำได้อยู่แล้วค่ะทอม สาวๆชอบดวงตาสีสวยของคุณแน่ๆ มองสบตาเธอบ่อยๆและยิ้มให้เพื่อสะกดหัวใจเธอ เชื่อฉันสิค่ะ ฉันเคยลองทำกับแอนดี้และมันได้ผล”เธอบอกยิ้มๆเมื่อนึกถึงสามีของตัวเอง นั่นทำให้ทอมหัวเราะออกมาอย่างอายๆ

“ผมจะจำเอาไว้”เขาบอก ก่อนจะเงยหน้าขึ้นเมื่อรู้สึกเหมือนมีคนมา มองตรงไปยังประตูทำให้เห็นผู้ชายตัวสูงผมทองที่มัดไว้อย่างลวกๆ ดวงตาสีฟ้าคมกริบมองต่ำลงมายังสาวสวยที่ตอนนี้ขยับออกห่างจากเขาก่อนจะหันสายตามามองใบหน้าของเขา อ้าปากเล็กน้อยเหมือนพยายามพูดอะไรบางอย่างทำให้เพื่อนของเขารีบขยับไปหาชายหนุ่มทันที

“ฉันเมแกนค่ะ เป็นเพื่อนร่วมงานของทอม คุณเองคงจะเป็นคนที่ทอมบอกว่าจะมาหาเย็นนี้”เธอเอื่อมมือออกไปทำให้คริสเอื่อมมือมาจับอย่างเก้ๆกังๆ

“ผมคริสครับ”เสียงทุ้มต่ำพูด ทำให้เธอยิ้มกว้าง หันมามองเขาสลับกับใบหน้าหล่อเหล่าที่ดูจะยังไม่แน่ใจนัก นั่นทำให้เธอยิ้มกว้างให้เขาเพื่อสร้างความสบายใจ

“ฉันคงต้องขอตัวบ้าง สามีฉันคงจะมารับแล้วแน่ๆ ยินดีที่ได้รู้จักนะค่ะ”เธอพูดอีกอย่างเป็นมิตร เห็นคริสยิ้มกว้างออกมาเล็กน้อยจนเขาเองที่ไม่รู้ว่าจะใจเต้นทำไมกัน หลังจากที่เธอออกไปจากห้องแล้ว คริสก็เดินมาหาเขาพร้อมรอยยิ้มที่เป็นเอกลักษณ์ ชายหนุ่มตัวสูงอยู่ในชุดเสื้อยืดสบายๆสีน้ำเงินเข้มกับกางเกงยีนต์ เขาคิดว่ามันทำให้คริสดูดีเอามากๆจนเขาลืมไปชั่วขณะว่าต้องทำอะไรซักอย่างหนึ่ง เมื่อคริสเห็นว่าเขาไม่ได้พูดอะไรอีกฝ่ายจึงเริ่มพูดเอง

“ฉันคิดว่าอาจจะมาเร็วไปนิด”คริสเริ่มพูด เห็นคนตัวสูงใช้สองมือล้วงกระเป้ากางเกงอย่างประหม่าจนเขาเผลอยิ้มออกมา เขาชอบที่คริสสนใจเขาแบบนี้ เขาเคยคิดว่าชายหนุ่มชอบเบนซะอีก แต่พักหลังๆมานี้แม้ว่าคริสจะยังมองเบนอยู่ แต่ว่าอย่างน้อยก็คุยและมาหาเขามากขึ้นจนเขาเองก็เริ่มคิดว่าความสัมพันธ์อาจจะไปได้ไกลกว่านี้ก็ได้

“ผมคิดว่าเลิกงานแล้วละครับ”เจ้าของเรือนผมสีน้ำตาลบอกด้วยท่าทางขำๆ เดินอ้อมโต๊ะทำงานไปเก็บของและเอกสารใส่แฟ้มระหว่างที่คริสยืนรออยู่แถวๆเก้าอี้นวม

“เลียมอาสาทำอาหารเองเลย แต่ไม่รู้จะกินได้ไหม”ทอมยิ้มนิดๆ ไม่นานนักเขาก็จัดของเสร็จแล้วเงยหน้าขึ้นมา เห็นคริสยืนมองเขานิ่งจนำให้เขารู้สึกประหม่าเล็กน้อย ก่อนที่เจ้าตัวจะยันตัวขึ้นมาเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

“ฉันคิดจริงๆนะว่านายดูไม่เหมาะกับการเป็นอาจารย์ คิดออกไหมว่าเด็กๆนะดื่อขนาดไหนโดยเฉพาะอายุช่วงนี้ แต่นายก็อยู่ในนี่จริงๆ”คริสกอดอกนิดๆ มองเด็กๆอายุไม่เกิน13วิ่งไปมาเพราะเลิกเรียนแล้ว ทำห้เขาสองคนยิ่งดูตัวใหญ่มากกว่าเดิม ทอมเพียงแค่ล็อกประตูห้องแล้วเดินตามหนุ่มตัวสูงมาก็เท่านั่น ทำให้คริสก้มลงไปมองดวงตาสีเขียวสวยอีกครั้ง เขาเองพึงค้นพบอะไรหลายๆอย่างในหลายวันมานี้เช่นเรื่องที่ว่า เขามีความเห็นว่าดวงตาของสองพี่น้องดูสวยมากจริงๆ ดวงตาสีเขียวอมฟ้าแบบนี้ ดวงตาของทอมดูค่อนข้างเป็นมิตร ดูใสน่ามอง ขณะที่ดวงตาของเบนเต็มไปด้วยแววท้าทาย เขาเริ่มรู้สึกแล้วจริงๆว่าเขาชอบมองทอมมากเป็นพิเศษ รู้ตัวว่าแอบมองทอมบ่อยมากจนบ้างครั้งทอมเองก็หันมามองเขา แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร ทำไมจะไม่ได้ละ…คนน่ามองเขาก็ต้องมอง ถูกแล้วไง คริสคิดอย่างมีความสุข ยอมเดินตามทอมไปเมื่อทอมบอกว่าตอนนี้เด็กจะเยอะทอมเองก็ยังไม่อยากกลับเท่าไรซึ่งเขาก็เห็นด้วย กลับไปก็คงไปเจอเลียมและเบน จริงๆเจอเบนก็ดีแต่เขาอยากอยู่แบบนี้ไปก่อนเสียมากกว่า

“ผมเองก็ไม่ได้ชอบเด็กๆนะครับ แล้วก็ไม่ได้คิดจะทำงานในโรงเรียนด้วย แต่เหมือนอะไรหลายๆอย่างทำให้ผมคิดว่าที่นี้ก็ดี”เขาหันมามองทอมหลังจากมองสำรวจรอบๆดู ตอนนี้ทอมพาเขามาที่สนามเด็กเล่นฝั่งตรงข้ามกับโรงเรียน เป็นสวนสาธารณะที่ตอนนี้มีแต่เหล่าคุณแม่และเด็กๆเล่นกันสนุกสนาน เสียงดังนิดๆแต่ก็ให้ความรู้สึกที่ดี รถของเขาจอดอยู่ถนนฝั่งตรงข้ามและไม่น่าไกลจากตรงนี้มากนัก

“ฉันว่าน่าดูชอบเด็กๆนะ นายดูเป็นพวกความอดทนสูง เขากับเด็กๆได้”เขาพยักหน้ายิ้มๆ นั่งลงตรงม้านั่งข้างๆกับทอม มองนิ่งไปยังเด็กผู้หญิงสองคนที่เล่นม้ากระดกและบ่อทรายอยู่ ก่อนจะหายใจเข้าลึกๆและผ่อนออกมา

“คุณไม่ชอบเด็กๆหรือครับ”เขาหันมาตามเสียงเรียก เห็นดวงตากลมสีสวยมันดูจะโตขึ้นนิดๆจนเขาอดยิ้มไม่ได้ ขยับตัวเล็กน้อยเพื่อให้เข้ามาใกล้กับทอมมากยิ่งขึ้นแต่ก็ต้องหยุดมือจู่ๆมีมือเล็กๆตามด้วยเด็กผู้ชายผมน้ำตาลมาอยู่ระหว่างตัวเขาและทอมพร้อมใบหน้าเล็กๆและรอยยิ้มแป้น

“คุณไฮเดสตั้น ผมขอนั่งด้วยได้ไหมครับ ปะป๋ายังไม่มาเลย”เขาหรี่ตามองเด็กหนุ่มที่ค่อยๆลอยขึ้นมานั่งระหว่างกลางระหว่างเขาและทอม จนเขาต้องขยับตัวเล็กน้อยเพื่อให้คนตัวเล็กได้นั่งสะดวกๆ พร้อมกับมองทอมที่ยิ้มให้เด็กผู้ชายตัวเล็กอย่างเอ็นดู

“ผมปีเตอร์ครับ!”เขายิ้มให้เด็กหนุ่มตัวเล็กที่เอื่อมมือมาให้เขาจับมืออย่างงงๆ

“ฉันคริส ยินดีที่ได้รู้จัก”เขาพูดด้วยน้ำเสียงอย่างเป็นทางการ ทำให้เด็กชายตัวเล็กหัวเราะออกมา

“ปะป้าคนไหนมารับละครับปีเตอร์”ทอมถามยิ้มๆเมื่อเด็กหนุ่มชูมือขึ้นสูง

“ปะป้าสตีฟครับ!! ปะป้าโทนี่ทำงาน และเราจะไปรับปะป้าโทนี่ด้วยกันครับ!”คริสเลิกคิ้วขึ้นสูงอย่างไม่แน่ใจนักว่าเกิดอะไรขึ้น ให้ได้รับสายตาของทอมที่มองมาอย่างยิ้มๆ จนเขาค่อนข้างมั่นใจว่ารู้แล้วว่าทำไมเด็กน้อยผมหยิกนิดๆถึงได้มีปะป้าสองคน

“คุณไฮเดสตั้นเองทำไมไม่มารับเด็กๆเหมือนผมมั่งละครับ ผมอยากเล่นกับเพื่อนๆเยอะๆ”ปีเตอร์หันมามองเขาด้วยสายตาสงสัยสลับกับทอม ทำให้เขาอ้าปากค้างนิดๆเพราะไม่รู้จะตอบยังไง ส่วนทอมเองก็หน้าแดงจนทำให้เขาอายไปด้วย ในระหว่างที่กำลังช็อกอยู่ เขาก็รู้สึกถึงมือเล็กๆที่จับมือเขาขึ้นมาให้ไปกุมมือของทอมที่เจ้าตัวเองก็จับไว้อีกฝั่ง

“ปะป้าโทนี่บอกว่า ถ้ารักกันจะมีพลังวิเศษทำให้สามารถสร้างครอบครัวได้ ปะป้าบอกให้จับมือกันแล้วก็จะทำให้เกิดแสงสีฟ้าๆ จากนั่นก็จะมีเด็กที่ชอบพวกคุณมาอยู่ด้วยครับ”เขาเลิกคิ้วอีกครั้งที่ได้ยินคำพูดซึ่งเขามั่นใจว่าไอ้นิทานหลอกเด็กแบบนี้มีคนเชื่อจริงๆด้วยหรือ? จริงๆมันก็หลอกเด็กได้จนเขาอยากจะบอกจริงๆว่าวิธี ‘สร้างครอบครัว’มันไม่น่าจะใช่อะไรแบบแค่จับมือกันแน่ๆ

“คุณคริสเขาไม่ใช่แฟนของฉันหรอกปีเตอร์ เราเป็นเพื่อนกัน”เขาหันไปมองทอมทันที เห็นใบหน้าของชายหนุ่มแม้จะยังดูแดงอยู่แต่เขามั่นใจว่าทอมเลือกจะไม่มองหน้าเขา

“งั้นผมจะถามปะป้าให้นะครับ ว่าวิธีทำให้เพื่อนเป็นแฟนทำยังไง”ปีเตอร์ยกกำปั้นเล็กๆขึ้นมาอย่างจริงจังจนเขาหลุดขำออกมากับสีหน้าของทอมที่เอียงคออย่างยอมแพ้ จนทำให้อีกฝ่ายมองเขาอย่างงอนๆนิดๆแต่ก็หลุดขำออกมาเช่นกัน

“ขอบใจนะปีเตอร์ เจอกันคราวหน้าต้องบอกฉันด้วยนะ”เขาพูดอีกแม้จะพูดกับเด็กน้อยตัวเล็กแต่กลับมองนิ่งไปที่ดวงตากลมอย่างมีความหมาย จนทำให้ทอมที่มองตอบเขาต้องหลบตาไปเหมือนไม่รู้เรื่องอะไรด้วย

/*/

เบนปิดประตูรถก่อนจะถอดแวนกันแดดออก เขาได้รับข้อความจากทอมว่าให้มารถที่บ้านของคริสเลยสำหรับมื้อเย็น เขาคิดว่าทั้งสองคนน่าจะมาถึงแล้วโดยที่วันนี้เขาเลิกงานเร็ว ชายหนุ่มมองดูบ้านหลังตรงหน้าที่หน้าบ้านมีลูกอเมริกันฟุตบอลอยู่ข้างกับตุ๊กตาดินเผา เขาเพียงหรี่ตามองแล้วเดินไปยังหน้าประตูและเคาะประตูแรงๆสองสามที รอให้มีคนมาเปิดแต่ก็ยังเงียบอยู่ เขาหันไปมองท้องฟ้าและก้มลงมองเวลาทำให้เห็นว่าตอนนี้เป็นเวลาเกือบๆจะ6โมงแล้ว แต่บ้านดูเงียบเกินไปสำหรับการที่มีรถยนต์จอดอยู่ละนะ เขาเคาะประตูอีกแรงๆหลายทีทำให้ครั้งนี้ได้ยินเสียงตะโกนออกมาว่าประตูบ้านไม่ได้ล็อก เขาจึงเปิดเข้าไปอย่างช่วยไม่ได้ มองดูรอบๆทำให้เห็นว่าบ้านดูเงียบมากจริงๆจนเขายกมือขึ้นเท้าเอวด้วยความรู้สึกยัวนิดๆว่าเขามาผิดวัน หรือผิดบ้านหรือเปล่า

“..นายกลับมาเร็วไปนะไม่มีของหรือ?”เขาหันมาตามเสียงทุ้มต่ำคุ้นหู เห็นคนตัวสูงที่ออกจากจากห้องน้ำในสภาพที่กางเกงยีนต์ตัวเดียวกับโชว์แผ่นอกกว้าง ขณะที่เจ้าตัวกำลังใช้ผ้าขุนหนูผืนเล็กเช็ดหน้าอย่างลวกๆ เขาเลิกคิ้วนิดๆเมื่อเจ้าตัวเงยหน้าขึ้นมาเจอเขาแล้วชะงักเล็กน้อย

“ฉันกลับก่อนได้นะถ้านายยังไม่พร้อม”เบนพูดอีกเรียบๆ หันหน้าหนีเมื่อชายหนุ่มเดินเข้ามาใกล้

“ฉันไปซ่อมหลังคามาเย็นนี้ แค่ล้างหน้าล้างตาให้มันสดชื้นเท่านั่นเอง”เลียมบอกอีกยิ้มๆจนเขานึกหมั่นไส้กับสายตาคมที่มองมา เขาไม่ตอบเพียงแค่หันหน้าหนีเพื่อมองหาน้องชายของเขาว่าอยู่ไหน

“คริสกับทอมออกไปซื้อของกัน เห็นบอกว่าจะทำบาร์บิคิวกิน สนใจอยากจะช่วยฉันเตรียมของไหม? อีกแปปนึงพวกนั่นคงกลับมา”เลียมเดินเข้าไปใกล้คนที่หันมามองเขานิ่ง พยายามกลั้นยิ้มอย่างพอใจเมื่อเห็นคนตัวสูงมองต่ำลงมายังหุ่นดีๆของเขาแล้วเงยหน้าขึ้นมามองเขาอีกด้วยใบหน้าเรียบเชย แม้ว่าจะมีเพียงแก้มนิ่มที่ดูแดงขึ้นเล็กน้อยเท่านั่น

“ไม่รู้ว่านายเป็นพวกชอบโชว์ต่อหน้าแขก”เบนพึมพำตอบกลับในขณะที่เขาแกล้งเดินเข้าไปใกล้ยิ่งขึ้นจนหยุดอยู่ตรงหน้าชายหนุ่ม ก้มลงมองคนที่ยังไม่ขยับหลบไปไหนเหมือนกับว่ากำลังรอดูว่าใครกันแน่ที่จะหลบออกไปก่อน เขายิ้มกริ่มด้วยแววท้าทายก่อนจะก้มลงไปหาคนที่ยังคงเงยหน้าขึ้นมองเขา เบนไม่ได้ขยับไปไหนเพียงแค่ลมหายใจขาดห่วงเล็กๆเท่านั่นทำบ่งบอกว่าอีกคนกำลังประหม่า เก็บความรู้สึกได้เยี่ยมมากจนเขายิ่งอยากแกล้งเข้าไปใหญ่

“ก็หุ่นฉันดี มีแต่คนอยากดูทั้งนั่นและ…”เขายกยิ้มอย่างพอใจ ก้มลงมามากกว่าเดิมจนเห็นว่าริมฝีปากสีสวยและใบหน้าของคนตัวสูงขยับหลบเล็กน้อย และเป็นเขาเองต่างหากที่ใจเต้นกับท่าทางแบบนี้ เขาค่อนข้างยอมรับว่าเบนดูน่ารักดีในยามที่กึงๆงอนแบบนี้ ทำให้เขาเกือบจะเผลอตัวจูบลงไปบนแก้มนิ่มจริงๆแต่ก็หันหน้าหนีและหยิบกระเป้าในมือของชายหนุ่มมาถือและยันตัวออกมา เห็นอีกฝ่ายหันมามองเขาด้วยแววที่จับผิดเต็มที ทำให้เขายิ้มนิดๆ

“..ครับ? เสียดายอะไรหรือเปล่า ฉันแค่จะชวยถือกระเป๋า”เขาแกล้งพุดด้วยน้ำเสียงใสซื่อ เห็นอีกคนแทบจะถลึงตาเขาพร้อมกับใบหน้าที่แดงขึ้นเรื่อยๆ เบนไม่ตอบ เพียงแค่หันหน้าหนีแล้วเดินไปนั่งตรงโซฟาเท่านั่น เขายังคงยิ้มไม่หุบมองคนตัวเล็กกว่าที่ไม่พูดอะไรกับเขาอีกเลย เขามั่นใจว่าเบนน่าจะโกรธหรืองอนอะไรเขาซักอย่าง รู้สึกผิดนิดๆ…เพียงนิดเดียวเท่านั่น

“เบนครับ ผมขอโทษ อย่างอนผมนะ”เขาพยายามพูดเสียงหวาน ทิ้งตัวลงไปนั่งข้างๆชายหนุ่มพร้อมกับแอบยกมือขึ้นเท้าพนักพิงที่ด้านหลังของเบนจนตอนนี้เหมือนเขาโอบไหล่อีกคนไว้มากกว่า และเหมือนชายหนุ่มจะรู้ตัวทำให้เขายันตัวขึ้นมานั่งตัวตรงเพื่อหลบท่อนแขนของเขา เลียมเพียงแค่ถอนหายใจเบาๆพลางหันมามองคนข้างๆ

“ฉันไม่งอนอะไรนาย ไม่ได้สนใจขนาดนั่น”เบนพูดเสียงแข็ง ทำให้เขาเลียริมฝีปากนิดๆ

“ใครจะไปรู้ว่านายจะกลัวการโดนจูบขนาดนั่น”เลียมพูดด้วยน้ำเสียงรู้สึกผิด จนอีกฝ่ายหันมาถลึงตาใสเขาอย่างโกรธๆจนแทบจะแยกเขี้ยว

“ไม่-ได้-กลัว!!”เบนขู่เสียงแข็ง ทำให้เขายันตัวขึ้นมามองใบหน้าของคนข้างๆดีๆ จนตอนนี้แทบจะบอกได้ว่าเบนแทบจะอยู่ในอ้อมแขนของเขา เห็นชายหนุ่มหยุดหายใจไปชั่วแวบหนึ่ง เขาไม่ได้หลบไปไหนเพียงแค่อยู่ตรงนั่น มองต่ำลงมายังคนตัวเล็กกว่าและทำให้รู้ว่าตอนนี้ใบหน้าเขาอยู่ห่างจากเบนไม่มากนัก

“งั้นก็ไม่กลัวหากฉันจะจูบนายใช่ไหม”เขาพูดอีกด้วยน้ำเสียงท้าทาย เขามั่นใจว่าเบนไม่กล้าแน่ๆแต่เจ้าตัวก็ไม่ตอบปฏิเสธอะไร เลียมเองก็ไม่แน่ใจนักว่าเขาควรทำยังไงดีกับคนที่มองมาที่เขาด้วยแววจ้องแต่จะเอาชนะ เขายกมือที้เท้าโซฟาขึ้นมาลูบใบหน้าของชายหนุ่มแผ่วเบา ไล่นิ้วไปตามผิวขาวและกลุ่มผมนุ่ม รู้สึกถึงลมหายใจที่ขาดห่วงเมื่อเขาขยับหน้าเข้าไปใกล้มากยิ่งขึ้น และเบนเองไม่ได้ขยับหนีแม้แต่น้อย

เขาขยับริมฝีปากประทับลงไปเบาๆบนริมฝีปากนุ่ม รู้สึกว่าเบนชะงักเล็กน้อยแต่ก็ไม่ถอยไปไหน เขาไล่จูบไปตามริมฝีปากนิ่ม แทบจะอ้อนให้เบนเผยอปากออกมาเล็กน้อยก่อนจะที่จะยิ่งกดริมฝีปากมากยิ่งขึ้น ใช้สองมือประคองให้ชายหนุ่มเงยหน้ามากกว่าเดิมเพื่อรับสัมผัสของเขา หายใจเข้าลึกกับรสจูบนุ่มและเมื่อเบนจูบตอบเขาแทบจะยิ่งทำให้เขาร้อนมากกว่าเดิม ไล่ต้อนความหวาจากดพร่งปากนุ่ม รุนแรงและเร้าร้อนมากขึ้นอย่างไม่รู้ตัว ไมรู้แม้กระทั้งว่าเบนยกมือขึ้นมาพลักแผ่นอกของเขาเบาๆ เลียมหายใจแรงมากยิ่งขึ้นยามที่ถอนจูบออกมาเล็กน้อยแล้วกดจูบลงไปอีก เบนครางเบาๆในลำคอและยิ่งจูบตอบเขามากขึ้นจนเขารู้สึกเหมือนกับว่ากำลังสติขาวโพลนไปเรื่อยๆกับรสจูบหวานที่เขายิ่งได้รับก็ยิ่งรู้สึกว่ามันไม่พอ

“เลียมหยุดก่อน..”เขาลืมตาขึ้นมาเมื่อได้ยินเสียงของชายหนุ่มตัวสูง เบนหอบหายใจนิดๆเมื่อเขาถอนริมฝีปากออกมา มองคนตัวสูงที่ใบหน้าแดงระเรื่อ เบนไม่ได้พูดอะไรต่อเพียงแค่หันหน้าไปทางอื่น และเขาเองก็ไม่ได้อยากกวนประสาทอะไรเบนอีก เขากำลังรู้สึกแปลกๆกับรสจูบที่เหมือนจะยังรู้สึกอยู่แม้ว่าจะผ่านมาแล้ว

“ฉัน….”เขาอ้าปากพยายามจะพูดอะไรซักอย่างแต่เบนก็ลุกขึ้นจนเขาเงียบลงไป

“จะเตรียมของอะไรของนายไม่ใช่หรือ ฉันจะนั่งทำงานต่อ”เบนพูดอีก ไม่เปิดโอกาสให้เขาพูดซักนิด ก่อนที่เจ้าตัวจะแทบวิ่งออกนอกบ้านและเขาเดาว่าคงตรงไปที่รถ เลียมถอนหายใจยาวแล้วลูบหัวตัวเองแรงๆอย่างใช้ความคิด ดูท่าว่าเขาคงถูกเกลียดแล้วแน่ๆ

***********************************

.ในที่สุดก็เป็นปัจจุบันเสียที

เป็นยังไงบ้างค่ะทุกคน วันนี้จีนอัพบล็อกโหดมาก 30กว่าโพสเลย

หวังว่าจะชอบเรื่องนี้กันนะค่ะ ฝากติดตามเพจและเฟดด้วย ขอบคุณอีกครั้งค่ะ

เกี่ยวกับ jrasmason

สวัสดีทุกคนที่เข้ามาเยี่ยมชมกันนะค่ะ บล็อกนี้จีนจะลงเป็นFictionหรือว่าเป็นAUนะค่ะ คู่หลักก็จะเป็นHiddleswothและคู่อื่นๆอีกตามแต่อารมณ์ค่ะ ฮ่าๆ หวังว่าจะชอบและสนุกกับนิยายที่จีนเขียนนะค่่ะ ขอบคุณค่ะ //จุ๊บๆ
เรื่องนี้ถูกเขียนใน The Choice, Z All Fiction และติดป้ายกำกับ , , , , , , , , , , , , , คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

7 ตอบกลับที่ [FIC] Hiddlesworth [ChrisXTom]Ft.[LiamXBen]#4 The choice

  1. peperpepe พูดว่า:

    วี้!! มาอ่านก่อนนอนค่า คืนนี้ฝันดีแน่ๆเบย >.<

  2. pui พูดว่า:

    “งั้นผมจะถามปะป๋าให้นะครับ ว่าวิธีทำให้เพื่อนเป็นแฟนทำยังไง”
    ขอบใจนะปีเตอร์ หนูเป็นเด็กที่น่ารักมาก 555
    เบนกำลังจะโดนเลียมกินหรือนี่ แบบนี้ต้องบอกว่ามาทีหลังดังกว่านะ อิอิ

  3. สายป่าน พูดว่า:

    >__<
    ส่วนปีเตอร์หนูช่างซื่อจริงๆ(เป็นsuper family สินะ )

  4. Peem_kakeru พูดว่า:

    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด พี่เบนโดนจูบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ
    ฟหกด่าวหด่าวฟหกด่าวฟหกดด่าวสหดด

    ปล.ปีเตอร์นี่ก็กวนแบบใสซื่อดีนะ ถถถถถถถถถ

  5. mrsbovarie@gmail.com พูดว่า:

    ตัวเองอะ ชอบคู่เบนเลียมจังเลย หุหุ กริ๊กๆๆๆ

    ว่าแต่ตรงนี้คนไทยเล่นเยอะมั้ยคะ เราจะได้เอาฟิกเราลงที่นี่บ้าง ไมมีใครอ่านมานานแล้ว 55555 ขายไม่ออก

    ชอบพี่เบนในเรื่องนี้อะ มันแบบว่าพี่เบนผสมเชอร์ล็อกเนอะ

  6. wikinaga พูดว่า:

    เด็ก ๆ นี่น่ารักจริง ๆ นั่นแหละ.. 555

    เคลิ้มคลับ….เริ่มกันแล้ว จูบกันแล้ว ฮา..ฮร๊าาา~

    คริสล่ะคิดอะไรอยู่น่ะ รีบเข้าเถอะ…นะ เพื่อศีลธรรมอันดี

  7. runchita26 พูดว่า:

    อร๊ายยยยยยยยย คุ๋เบนกับเลียมแบบว่า ฮอตอ่ะ ส่วนสองหนุ่มคริสกับทอมก็หวานซะะะะะะะ

    >///< อ่านไปเขินไปม้วนไป ให้ตายสิ ก๊าวใจยิ่งนัก

    5555555555+

    มาต่อไวไวนะคะ รักเรื่องนี้ TTwTT)b

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s