[FIC] Hiddlesworth [ChrisXTom]#5 Life Farm

ฟิคเรื่องนี้เป็นเพียงจิตนาการของผู้แต่ง

หรืออาจจะเป็นฟิคชั่นที่แปลมา

ไม่ได้มีเจตนาจะทำให้ตัวละครเสื่อมเสียใดๆทั้งสิ้น

 อ่านเพื่อความบันเทิง นะแจ๊ะ

My Tumblr : http://jrashiddlesworth.tumblr.com/

FB : https://www.facebook.com/yujean.rasmason

Twitter : https://twitter.com/YuJeanN

Exteen : http://rasmason2.exteen.com

Page : https://www.facebook.com/hiddlesworthfangirl?ref=hl

Wordpess : https://jrasmason.wordpress.com

 

 

 

C : Chris H. X Tom H.

R : T

G : Romantic

L : Thai

W : Yujean Rasmason

 

********************************

 

 

 

 

คริสลอบมองดูใบหน้าแดงๆของคุณหมอที่ตอนนี้กำลังดุอย่างไม่จริงจังนักไปที่เจ้าหมาน้อยสองตัวของเขา ที่พยายามอย่างยิ่งจะเรียกร้องความสนใจจากคุณหมอให้หันไปสนใจลูบหัวของมัน จนเจ้าของอย่างเขาชักจะหมั่นไส้ขึ้นนิดๆ ที่เขายังไม่เห็นจะอ้อนทอมขนาดนี้เลยด้วยซ้ำ ทำไมเจ้าหมาน้อยถึงได้ดูจะติดคุณหมอเสียเหลือเกิน มันทำให้เขาเดินไปใกล้อีกฝ่ายที่ตอนนี้กำลังทำอาหารกลางวันให้เขาทาน โดยที่ใช่จังหวะนั่นพยายามเขี่ยเจ้าหมาสองตัวของเขาให้ออกไปที่อื่น หลังจากวันที่เขาไปมีเรื่องที่บาร์ทอมเองก็ดูจะหันมาดูแลเขาเป็นพิเศษมากกว่าเดิมจนเขารู้สึกดีมากจริงๆจนในบางครั้งเผลอตัวแกล้งทำเป็นเจ็บที่ปาก หรือปวดที่แขน ชอบที่เห็นใบหน้านั่นตกใจน้อยๆแล้วรีบปรี่มาช่วยเขาทันทีและตอนนี้ก็อีกเช่นกันที่ทอมอาสาทำอาหารเที่ยงให้เขา แม้ว่าเหตุการณ์นั่นจะผ่านมาเกือบจะสามอาทิตย์อยู่แล้ว และดูเหมือนทอมจะไม่ได้สนใจเรื่องนั่น..จะว่าสนก็สนน่ะ เหมือนๆทอมจะบ่นอยู่บ้างแต่ก็ยังดูแลเขาเหมือนเดิม จนกลายเป็นเรื่องปกติไปแล้ว มันทำให้เขาขยับตัวไปใกล้อีกฝ่ายจากทางด้านหลัง มองฝ่านช่วงไหลของอีกฝ่ายไปยังสลัดหน้าทานที่ทอมกำลังหั่นเนื้อไก่ใส่ลงไปอยู่ เขาไม่มีปัญหาอะไรกับสลัดผักหรอกแต่เขาชอบเนื้อมากกว่า

 

“หมอ…ฉันเป็นสัตว์กินเนื้อน่ะ ไม่ใช่สัตว์กินพืชแบบนาย”เขาพยายามกลั้นยิ้มเมื่อทอมหันมาและพบว่าติดตัวเขาอยู่ บังคับให้ชายหนุ่มต้องเงยหน้าเล็กน้อยเพื่อมองสบตาของเขา และหันกลับไปทำอาหารต่อเพือซ้อนใบหน้าแดงๆเอาไว้

 

“กินผักเนี่ยและดีแล้วคริส จะได้ล้างเบียร์ที่นายดื่มทุกวันออกไปบ้าง”เขาอมยิ้มออกมาน้อยๆกับท่าทางและน้ำเสียงของทอม มันทำให้เขารู้สึกว่าทอมดูเป็นห่วงเขาจริงๆด้วย

 

“ถ้านายไม่ชอบให้ฉันดื่มเยอะๆก็บอกสิ”เขาพูด ทำให้มือเรียวหยุดไปแปปหนึ่งก่อนจะขยับต่อไปเพื่อเอาไก่ชิ้นเล็กลงไปในชามใบใหญ่

 

“ถ้าฉันบอกแล้วนายจะทำตามหรือไง?”เขาได้ยินอีกฝ่ายพูดด้วยน้ำเสียงที่ดูน้อยใจนิดๆ เขาเองก็เพียงแค่ยืนอยู่ตรงนั่นมองอีกฝ่ายที่กำลังหันหลังให้เขาพร้อมกับคิดไปด้วย

 

“ใช่…ถ้านายไม่อยากให้ฉันดื่ม ฉันก็จะไม่ดื่ม”เขาพูดในที่สุด และทอมเองก็หยุดมือเหมือนกันราวกับกำลังคิดอะไรบางอย่างก่อนจะวางมีดลงและหันมาเผชิญหน้ากับเขาตรงๆ ดวงตาสีเขียวอมฟ้าสีสวยมันกำลังมองเขาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความหวังและความดีใจ จนเขาเผลอตัวมายืนใกล้อีกฝ่ายมากยิ่งขึ้นจนทอมพิงลงไปที่ขอบของเคาเตอร์ตัวยาว หลบตาเขาเล็กน้อยเหมือนกำลังคิดอะไร และมันทำให้เขาขยับไปใกล้ทอมมากกว่าเดิม มองริมฝีปากอิ่มที่เผยออกเล็กน้อย

 

“..คริส ฉันวุ่นวายกับนายมากเกินไปหรือเปล่า”ทอมถามออกมาเสียงเบาพร้อมกับช้อนตาขึ้นมองเขา และเขาเพียงแค่มองชายหนุ่มตัวสูงผมสั่นสีน้ำตาลอ่อนก็เท่านั่น รู้สึกดีมากจริงๆที่ได้อยู่ใกล้ทอมขนาดนี้โดยที่เจ้าตัวไม่หนีเขาไปและเขา..ก็ไม่ได้รู้สึกอยากหลบไปไหนด้วย

 

“ไม่นิหมอ..”เขายิ้มให้ทอมด้วยรอยยิ้มและน้ำเสียงที่คิดว่าน่าจะทำให้สาวๆใจละลายที่สุด และมันก็ได้ผลเมื่อทอมแส่หน้าไปอีกฝั่งพร้อมกับแก้มที่ขึ้นสีน้อยๆ

 

“นายไม่จำเป็นต้องทำทุกอย่างที่ฉันบอกก็ได้ อย่างพวกยอมกินสลัดหรือเลิกดื่มเบียร์”เขาเลียริมฝีปากน้อยๆเมื่อทอมพูด แส่หน้าไปอีกทางอย่างใช่ความคิดและหันมายังอีกฝ่ายที่รอคำตอบจากเขาอยู่

 

“ฉัน…ทำตามที่นายพูดไม่ดีหรือไง? แค่อยากทำให้นายมีความสุข แต่เรื่องเลิกดื่มเบียร์เนี่ย..นานๆทีขอซักเหยือกได้ไหม”เขาพูดยิ้มๆซึ่งทอมเองก็ยิ้มตอบพร้อมกับมือเรียวที่ยกขึ้นมาลูบที่แก้มของเขาน้อยๆ

 

“ฉันไม่ได้บังคับให้นายเลิกดื่มคริส นายทำแบบนี้รู้ไหมว่าฉันหวั่นไหวน่ะ”เขานึกแปลกใจน้อยๆที่ทอมพูดออกมาแบบนี้ พร้อมกับรอยยิ้มเล็กๆปนเขินอายเหมือนพวกลูกแมวขี้อ้อน มันทำให้เขายิ่งรู้สึกใจเต้นแรงในอกเข้าไปใหญ่ทำให้เผลอวางมือทั้งสองลงบนเคาเตอร์เพื่อกันอีกฝ่ายเอาไว้ไม่ให้คิดหนีตามด้วยโน้มตัวลงมาจนความสูงใกล้เคียงกับทอม

 

“ฉันพยายามตั้งนานให้นายหวั่นไหว แต่พึ่งมารู้สึกตอนนี้เนี่ยน่ะใจแข็งเกินไปแล้วหมอ…”เขายกยิ้มออกมาในระหว่างกระซิบเสียงเบามองสบตาอีกฝ่ายอย่างมีความหมายแต่ทอมก็ไม่ได้หลบตาเขา

 

“ฉันไม่เห็นรู้เรื่องเลย”ทอมแกล้งเอียงคอน้อยๆและบางอย่างมันทำให้เขาคิดว่าทอมตอนนี้กำลังทดสอบความอดทนของเขาแน่ๆ

 

“หมอ…ฉันความอดทนต่ำน่ะ”เขาแกล้งบอกเสียงหื่น ซึ่งทอมเองก็เพียงแค่หัวเราะน้อยๆเท่านั่นพร้อมกับก้มหน้าลงต่ำด้วยใบหน้าแดงๆ เป็นครั้งแรกที่เขาและทอมได้คุยกันด้วยบทสนทนาแบบนี้ แม้ว่าเขาจะคอยแกล้งทอมบ่อยๆแต่หลังจากหลายๆอย่าง เขามั่นใจว่าทอมเองก็ไม่ได้รังเกียจอะไรเขาและ..เราพัฒนาความสัมพันธ์ได้ นั่นคือสิ่งที่เขาเห็นมันสะท้อนอยู่ในดวงตาของทอมในยามที่อีกคนเงยหน้าขึ้นมามองเขาอีกครั้ง

 

“ใช่..ฉันก็ว่าแบบนั่น..”ทอมกระซิบตอบเสียงแผ่วพร้อมกับจงใจขยับลงมาจากเคาเตอร์จนกระทั้งร่างกายเข้ามาแนบชิดกับเขาที่ไม่ได้หลบอีกฝ่ายเลยแม้แต่น้อย ทำให้ใบหน้าหวานอยู่ห่างเขาไปเพียงไม่กี่นิ้ว รับรู้ถึงลมหายใจอุ่นๆของทอมที่รดเบาๆอยู่บนใบหน้าของเขา ทอมยังคงหลบตาเขาเพียงเล็กน้อยก่อนเจ้าตัวจะเงยหน้าขึ้นมามองเขา ราวกับจงใจมองต่ำลงมายังริมฝีปากของเขาอย่างมีความหมายพร้อมกับแววตาซุกซนที่ช้อนขึ้นมามองสบตาเขาเหมือนเดิม ในยามที่เขาขยับตัวลงไปใกล้กรีบปากสีชมพูสวยนั่น

 

“..สลัดเสร็จแล้ว เดียวจะไปเอาน้ำมาให้น่ะ”เขาถูกมือเรียวดันแผ่นอกน้อยๆให้เขาถอยห่างออกไปก่อนจะแทรกตัวออกมาอย่างรวดเร็วจนเขาเพียงแค่ถอนหายใจน้อยๆพร้อมกับเลียริมฝีปาก ไม่ต้องหันไปมองเขาก็รู้ว่าทอมจะต้องยิ้มอยู่แน่ๆที่แกล้งเขาได้แบบนี้

 

“หมอ..”เขากอดอกน้อยๆ ทำให้อีกฝ่ายเหลือบตาขึ้นมามองเขา

 

“ครับ?”

 

“จริงๆแล้ววันนี้ฉันอยากจะชวนนาย..”เขาเริ่ม “..มาดูบอลที่บ้าน”เขาพูดต่อ ซึ่งทอมเองก็เม้มปากน้อยๆก่อนจะเปิดตู้เย็นและหยิบเหยือกน้ำออกมา

 

“เอาสิครับ คืนนี้คู่ไหนแข่งล่ะ”อีกฝ่ายถามยิ้มๆ

 

“…และบางทีอาจจะค้างคืน”เขาอ้าปากน้อยๆเพื่อพูดให้จบ จนความเงียบลงมาปกคลุมไปทั่วจนเขาเริ่มจะมั่นใจว่าต้องพูดอะไรซักอย่างผิดไปแน่ๆ ทอมเพียงแค่มองหน้าเขาด้วยความรู้สึกที่ไม่แน่ใจและอึดอัดเล็กน้อยจนเขารู้สึกได้ ระหว่างที่ขายาวๆก้าวเข้ามาใกล้เขา

 

“คริส..”ทอมเริ่ม “ฉันเองก็รู้สึกว่านายเป็นคนดี เป็นเพื่อนที่ดี…เป็นคนนิสัยดีและ..”ทอมพยายามพูด เขาเองก็ไม่อยากให้ทอมอ้อมค้อมนักและเขาอยากจะให้มันชี้ชัดไปเลยว่าทอม…อาจจะไม่อยากคบกับเขาเกินกว่าเพื่อน ความคิดนั่นมันทำให้เขาโกรธขึ้นมานิดๆ

 

“พูดมาเลยทอม เอาแบบชัดๆฉันไม่ชอบอ้อมค้อม”เขาว่า ทอมเพียงแค่นิ่งลงไปอย่างใช่ความคิด และเขาก็เพียงแค่รออยู่ตรงนั่น ชายหนุ่มยังไม่ได้ตอบแต่เปลี่ยนมาเป็นรินน้ำใส่แก้วทั้งสองใบก็เท่านั่น

 

“ทอม…”เขาขยับเข้าไปใกล้อีกฝ่ายซึ่งทอมเองก็เงยหน้าขึ้นมามองหน้าเขา

 

“ได้…ฉันเองก็ไม่อยากเสียเพื่อนแค่ว่า ฉันไม่ได้อยากมีเซ็กซ์เฟรน คริส…ฉันไม่นอนกับเจ้านายตัวเอง หรือคนอื่นๆที่อยู่ในสถาน่ะอื่นนอกจากแฟน..”ทอมบอกเสียงเบาแต่แฝงไปด้วยความจริงจัง เขาเองก็เพียงแค่ขมวดคิ้วน้อยๆเท่านั่น

 

“ชัดเจนดี…แต่ ฉันไม่ได้ขอนายมี..เอ่อ…เรื่องแบบนั่นน่ะ”เขาพูดอีก ซึ่งทำให้ทอมวางแก้วน้ำลงและหันมากอดอกมองหน้าเขา

 

“แน่นอน..ฉันรู้สึกว่านายพึ่งเฟริสท์ฉันเมื่อ..5นาทีที่แล้ว และต่อจากนั่นนายก็ชวนฉันมาค้างคืนที่บ้าน ฉันรู้ตัวว่าตัวเองออกจะซื่อๆแต่ไม่ได้หลอกง่ายนะคริส”เขาขยับตัวดีๆเมื่อทอมพูดจบ นึกโมโหทอมอยู่บ้างที่ดูจะคิดในแง่ร้ายแต่เขาก็เขาใจว่าจากสถานการณ์มันทำให้เป็นแบบนั่น

 

“ฉันไม่ได้ขอนายไปทำเรื่องแบบนั่นหมอ…แค่บางทีอาจจะขอนาย..”เขาเงียบลงไปซึ่งทอมเองก็เลิกคิ้วน้อยๆ พร้อมกับใบหน้าที่แดงนิดๆ

 

“เดท?”อีกฝ่ายถามด้วยน้ำเสียงที่ไม่แน่ใจนัก และเขาเพียงแค่กระแอมออกมาเบาๆเท่านั่น สายตาคมมองใบหน้าของทอมที่แดงขขึ้นพร้อมกับเจ้าตัวที่ดูจะประหม่าลงจากตอนแรกเยอะมากๆ

 

“..เดทแรกก็อยู่ให้ข้อห้ามน่ะคริส”เขายิ้มให้คุณหมอน้อยๆหลังจากที่ทอมพูดจบ เอื่อมมือออกไปรั้งมืออีกฝ่ายขึ้นมานิดๆ

 

“ฉันไม่หลอกนายไปทำอะไรอันตรายๆหรอกทอม..แค่มาทานมื้อค่ำ ดื่มเบียร์ แค่นั่นเอง..”เขาบอกเสียงเบาพยายามลูบลงบนผิวเนียนๆของชายหนุ่มที่ฝ่ามือ มันทำให้ทอมเพียงแค่อมยิ้มให้เขาเท่านั่น

 

“แกล้งฉันอยู่หรือเปล่า?”อีกฝ่ายหรี่ตาน้อยๆ ทำให้เขาขยิบตาให้อีกฝ่าย

 

“เปล่า..แค่พยายามหลอกคุณหมอให้มาติดกับเท่านั่น”เขายกยิ้มร้ายกาจให้ทอม เรียกเสียงหัวเราะใสแจ๋วจากอีกฝ่าย

 

 

 

 

 

/*/

 

 

 

 

 

ทอมอาบน้ำและแต่งตัวดีเป็นพิเศษกว่าปกติเล็กน้อย พยายามให้แน่ใจว่าตัวเองดูดีแล้วจริงๆถึงออกจากบ้านมาพร้อมกับไวน์รสดีในมือ เขาไม่อยากจะเชื่อเลยว่าคริสจะชวนเขาเดท!! อย่างกับความฝันที่อยู่ๆกลายเป็นจริงซะอย่างนั่นแนะ มันทำให้เขาประหม่าแล้วก็รู้สึกดีใจเอามากๆ จากตอนแรกเขาคิดว่าชายหนุ่มพยายามจะขอเขาเป็นอะไรจำพวกเซ็กซ์เฟรนซะอีก และเขาคิดว่าคงจะเกลียดคริสไปเลยหากเป็นแบบนั่นจริงๆ แต่ชายหนุ่มกลับขอเขาเดท..แม้จะไม่ได้พูดออกมาก็เถอะ เขาเองก็กลัวว่าคริสจะแกล้งเขาอีกในเรื่องนี้หรือเปล่า อาจจะหลอกให้เขาดีใจเล่นแล้วก็..แกล้งกันที่หลัง ถ้าเป็นแบบนั่นขึ้นมาเขาว่ามันไม่ตลกแน่ๆเพราะหัวใจเขาคงจะเจ็บน่าดู

 

ทอมรีบปัดความคิดนั่นทิ้งไปเมื่อได้ยินเสียงเปิดประตูบ้าน ชายหนุ่มสงยิ้มหล่อเหลาให้เขาอีกครั้งและมันทำให้เขาแทบจะทำตัวไม่ถูกเมื่อตอนนี้คริสอยู่ในเสื้อเชิ้ตสีขาวพับแขนขึ้นมาถึงขอศอกอย่างที่ปกติเจ้าตัวชอบทำ ใส่ไว้ในกางเกงสีดำพอดีตัว เขามั่นใจว่าคริสดูดีเอามากๆในหลายๆชุดและชุตนี้เหมือนจะดูดีสุดๆจนทำให้เขาที่อยู่ในเสื้อแขนยาวเนื้อดีสีดำแทบจะอยากวิ่งกลับไปที่บ้านเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้า ยิ้มให้อีกฝ่ายน้อยๆในยามที่ก้าวเข้ามาข้างใน พึ่งสังเกตเห็นว่าคริสโกนเคราสั่นๆออกและมันทำให้อีกฝ่ายยิ่งดูหล่อเหลาเข้าไปใหญ่

 

“มองแบบนี้แสดงว่าอึ้งในความหล่อของฉันใช่ไหมหมอ..”เขาหันหน้าหนีทันทีเมื่ออีกฝ่ายบอกด้วยน้ำเสียงรู้ทันสุดๆ

 

“ใช่คริส ดูดีมากจริงๆ..”เขาถอนหายใจน้อยๆเมื่อชายหนุ่มร่างสูงเดินเข้ามาใกล้เพื่อคั้นเอาคำตอบ รู้สึกถึงมือหยาบที่เอื่อมมาจับมือของเขาเอาไว้ ใช่นิ้วแข็งแรงไล่เบาๆอย่างเอาอกเอาใจและรั้งขวดไวน์ไปในที่สุด จนเขาทำได้แค่ยืนนิ่งๆอยู่ตรงนั่น

 

“ตามมาทอมฉันมีเตรียมทุกอย่างไว้แล้ว..”เขาลอบมองเซี้ยวหน้าคมของอีกฝ่าย ที่ตอนนี้ส่งยิ้มให้เขาอย่างอารมณ์ดี ยอมเดินตามอีกฝ่ายไปอย่างว่าง่ายคิดจริงๆว่าชายหนุ่มคงจะไม่พ้นพาเขาไปนั่งดูบอลเหมือนเดิมนั่นและ มันทำให้เขาแอบลอบมองหุ่นดีๆสมส่วนของชายหนุ่มอย่างอดไม่ได้ คริสมีร่างกายที่สูงใหญ่และแข็งแรง จนเขาอดอิจฉาในบางครั้งไม่ได้เมื่อคริสเอื่อมมือออกไปหยิบกล่องขนมกล่องเล็กขึ้นมาไว้ในมือพร้อมกับวางขวดไวน์เขาเอาไว้บนเคาเตอร์และเดินกลับมาหาเขาที่ยืนอยุ่ไม่ไกลนัก

 

“เอาไว้กินเล่นๆ อร่อยน่ะ”เขาเผลอยิ้มตามชายหนุ่มออกมาในยามที่คริสเขย่ากล่องขนมน้อยๆเหมือนเด็กๆที่อวดของกิน เขาก้มหน้าลงนิดๆเพื่อข่มหัวใจที่พองขึ้นน้อยๆในยามที่อีกฝ่ายขยับตัวเข้ามาใกล้ราวกับแกล้งเขาและเดินผ่านเขาไปจนเขาเริ่มไม่แน่ใจว่าคริสจะไปไหน

 

“คริส..ห้องนั่งเล่นอยู่ทางนั่น”เขายิ้มออกมาน้อยๆเมื่อเห็นว่าชายหนุ่มเดินขึ้นบันไดไป มันทำให้คริสหันมามองเขาพร้อมกับเดินกลับลงมาและตรงมายังเขา

 

“ใช่ เราไม่ได้จะไปห้องนั่งเล่น มาเถอะที่รัก..”เขาแทบจะหยุดหายใจเมื่อได้ยินคริสเรียกเขาเบาๆด้วยน้ำเสียงแบบนั่น หัวใจเขาในตอนนี้เต้นแรงจนแทบจะหลุดออกมาอยู่แล้วแต่ก็พยายามระงับอารมณ์ไว้อย่างเต็มที่เมื่อคริสรั้งมือเขาเบาๆให้ตามไป

 

“คริส นั่นมันชั้นสอง…ฉันมั่นใจว่าเราคุยกันแล้วเรื่องนี้”เขาขืนตัวไว้ในยามที่ชายหนุ่มออกแรงดึงน้อยๆ คำพูดของเขาทำให้คริสหยุดและก้มลงมาใกล้เขาจนเขาขยับหลบแทบไม่ทัน

 

“ทอม ด้วยเกียรติที่ฉันมีเลยเป้าหมายเราไม่ใช่ไปที่ห้องนอนฉัน ฉันเตรียมอะไรไว้ให้นายและมันอยู่ข้างบนนั่น เอาน่า…อย่าขี้ระแวงนักสิ ฉันน่ะไม่อันตรายซักนิด”คริสบอกยิ้มๆและเขาเพียงแค่หรี่ตาเท่านั่น

 

“นายดูอันตรายอยู่ดีคริส”เขาแกล้งพูดออกไป และคริสเพียงแค่หยุดเท่านั่นพร้อมกับสายตาคมที่มองมายังเขา จงใจมองสำรวจทั่วทั้งตัวเขาด้วยสายตาที่ไม่ปิดบังความคิดเลยตามด้วยก้มลงมาใกล้เขาจนแผลอถอยหลังหนี

 

“ไม่ได้หลอกไปกินซักหน่อย..”เขาได้ยินคริสกระซิบแผ่วเบาทำให้เขาแส่หน้าหลบลมหายใจอุ่นๆนั่นเล็กน้อย “..หอมจังเลย ปกติไม่ใช่กลิ่นนี้นิ..ใส่น้ำหอมมาหรือครับ?”เขาพยายามอย่างเต็มที่เพื่อปั้นหน้าดุๆใส่คริส และมันทำให้เจ้าตัวแค่ขำเท่านั่น

 

“ตามมาดีๆนะครับที่รัก เดียวจะเผลอสะดุดความหล่อของผม”เขาถลึงตาใส่อีกฝ่ายอย่างไม่จริงจังนักแต่ก็ยอมเดินตามชายหนุ่มไปแต่โดยดี

 

 

 

 

 

/*/

 

 

 

 

 

“ชอบไหม..”เขาค่อยๆเดินเข้าไปใกล้ช่องขนาดใหญ่ที่ถูกคริสเปิดขึ้นไปจนเห็นแสงจันทร์และบรรยากาศรอบนอกชัดเจน จากที่ดูๆมาแล้วเขาคิดว่าตอนนี้เขาน่าจะอยู่ในห้องใต้หลังคาที่ถูกทำเป็นห้องนอนขนาดย่อมๆโดยที่ข้างหลังของเขาตอนนี้เป็นเตียงนอนที่ถูกคลุมผ้าปูเอาไว้ ส่วนสิ่งที่อยู่ตรงหน้าคือโต๊ะตัวเล็กและเก้าอี้นวมที่วางเยื้องๆอยู่ โดยพื้นหลังเป็นท้องฟ้ายามราตรีที่มองจากมุมนี้มันทำให้เขาเห็นยอดไม้และดวงดาวไปด้วย จนเผลอตัวขยับเข้าไปใกล้หน้าต่างบานโตเล็กน้อยเพื่อมองผ่านช่องที่ถูกเปิดออกไป เขามั่นใจว่ามันสวยเอามากๆและทำให้ต่อมคันทรี่ในตัวของเขาทำงานอีกแล้วจนแทบอยากจะถ่ายรูปทุกๆอย่างเอาไว้ในตอนนี้ แต่เขาก็ทำได้แค่ยืนมองทุกอย่างก็เท่านั่นเอง

 

เขาเพียงแค่เดินไปนั่งลงบนเตียงที่มันนุ่มเอามากๆแต่สายตาก็ยังไม่ละไปจากท้องฟ้าที่เขามั่นใจว่ามันดูสวยเกินไปแล้วในตอนนี้ ไม่ได้สังเกตุเลยด้วยซ้ำว่าเตียงข้างๆยวบลงเล็กน้อยเพราะคริสลงมานั่งด้วยใกล้ๆ พร้อมกับแก้วไวน์ที่เขาไม่รู้ว่าคริสไปเอามันมาจากไหน ยื่นมันให้เขาซึ่งเขาก็รับมาแต่โดยดี

 

“จะเป็นไรไหมถ้าฉันจะขอซื้อบ้านหลังนี้ต่อนาย”เขาถอนหายใจน้อยๆอย่างอารมณ์ดี เรียกเสียงหัวเราะเบาๆมาจากปากของชายหนุ่ม

 

“เอาสิ..แต่นายต้องให้ฉันอยู่กับนายด้วยน่ะ เอาไหม?”เขาอมยิ้มน้อยๆให้ชายหนุ่มร่างสูงข้างๆ

 

“จะอยู่ด้วยกันเลยหรือ”เขาจิบไวน์นิดๆแล้วหันมามองสบดวงตาคมที่มันยังคงจ้องอยู่ที่เขา

 

“จะไปขั้นนั่นเลยก็ได้..บ้านฉันมีม้า มีแกะ มีหมา ถ้านายโอเคพรุ่งนี้ก็ย้ายมาเลย”เขาเห็นอีกฝ่ายยิกคิ้วให้น้อยๆ ทำให้เขาอดหัวเราะออกมาไม่ได้ ยกไวน์ขึ้นจิบอีกและวางมันลงที่โต๊ะไม้ตรงหัวเตียงเพราะเขาไม่อยากดื่มเยอะมากนัก

 

“นายรู้ไหมว่าฉันแอบใส่อะไรลงไปในไวน์นั่น..”เขาหันมาเมื่อชายหนุ่มพูดขึ้นมาอีก พึ่งรู้ตัวว่าคริสขยับเข้ามาใกล้เขามากขึ้นจนตอนนี้อยู่ห่างกันไม่มากนัก มองสบดวงตาคมกริบสีฟ้าใสที่มองมาที่เขาอย่างมีความหมายและเขาไม่ได้ขยับหนี

 

“แอบใส่อะไรไว้ละคริส…”เขาแกล้งถอนหายใจน้อยๆในระหว่างที่อีกฝ่ายมองตรงมายังริมฝีปากของเขา

 

“นายเริ่มรู้สึกอะไรมั่งล่ะ…เริ่มเห็นว่าฉันหน้าตาดีขึ้นแล้วก็เริ่มใจเต้นกับฉันแล้วใช่ไหม?”เขาแกล้งหรี่ตามองอีกฝ่ายน้อยๆพร้อมกับเอียงคอ

 

“นั่นสินายดูหล่อขึ้นเยอะเลย…แถมดูเท่ห์อีกต่างหาก ตอนนี้ใจฉันเต้นเอามากๆด้วย”เขายิ้มให้ชายหนุ่มที่อยู่ข้างกายนึกพอใจกับสายตาคมกริบที่มองมาที่เขานิ่งราวกับนิ่งลงไปเพราะอะไรบางอย่าง มันทำให้เขาใช่โอกาสนั่นเอื่อมมือขึ้นไปยังใบหน้าหล่อเหลาของชายหนุ่มผมทอง ไล่นิ้วไปที่คางสากระคายทำให้สังเกตุเห็นว่าคริสกลืนน้ำลายลงคอเล็กน้อย

 

“ทอม นายรู้ใช่ไหมว่าฉันชอบนายมากแค่ไหน”คริสหลบตาเขาน้อยๆในระหว่างเริ่มพูด และเขาเองก็เพียงแค่หลบตานิดๆเพื่อตั้งสติ

 

“ฉันว่านายดู…ไม่รู้สิ ตอนแรกฉันก็ว่านายดูน่าแกล้งดี แล้วก็..ไม่รู้ตัวว่าชอบนายเขาจริงๆจนกระทั้งตอนกลางวัน ตอนที่ฉันขยับไปใกล้พยายามจะจูบนายนั่นและ..ก็เลยคิดว่าบางทีอาจจะชวนนายเดทได้”เขาก้มหน้าลงเล็กน้อยเมื่ออีกฝ่ายพูดจบ

 

“งั้นก็ต้องทำให้ฉันประทับใจใช่ไหม?”เขาพยายามควบคุมตัวเองให้พูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่ทำให้คริสไม่รู้ว่าเขากำลังประหม่า เขาสาบานได้ว่าคริสไม่ต้องทำอะไรเลยเขาก็หลงรักคริสไปตั้งนานแล้ว แค่อยากจะลองแกล้งผู้ชายตัวสูงที่ชอบแกล้งเขาบ่อยๆต่างหาก

 

“ทอม..”เขาเงยหน้าขึ้นมาสบดวงตาคมของคนที่อยู่ข้างๆ ทำให้เห็นว่าคริสอยู่ห่างไปไม่มากนักจนเขาอดใจเต้นไม่ได้เมื่อรู้สึกถึงมือหยาบแข็งแรงที่เอื่อมขึ้นมาลูบเบาๆลงบนช่วงกรามของเขาและไล่ขึ้นมาเรื่อยๆจนถึงใบหู เพราะสายตาคมกริบที่มันทำให้เขาขยับไปไหนไม่ได้ ทำได้เพียงแค่หลับตาลงน้อยๆในยามที่คริสก้มหน้าลงมาใกล้ แทบจะหยุดหายใจในยามที่ริมฝีปากอบอุ่นแตะลงเบาๆที่กรีบปากของเขา คริสขยับตัวเล็กน้อยเพื่อรั้งให้ใบหน้าเขาเงยขึ้นอีกนิด รับรู้สัมผัสแผ่วเบาอ่อนหวานที่อีกฝฝ่ายมอบให้มากกว่าเดิม ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ขยับปากเพียงเล็กน้อยเพื่อจูบตอบเขา ขณะที่มือหยาบแข็งแรงลูบเบาๆอยู่ที่ลำคอของเขา

 

เขาถอนหายใจยาวเมื่อคริสเริ่มรุกล้ำเข้ามาในโพรงปากนุ่ม รุ่นแรงและเรียกร้องมากยิ่งขึ้นจนทอมเผลอตัวกำคอเสื้อของอีกฝ่ายไว้แน่น เอียงคอเล็กน้อยรับสัมผัสของชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ที่รุกล้ำเข้ามาจนแทบจะดึงเอาเรียวแรงของเขาไปจนหมด ไล่เลมความหวานนุ่มจากริมฝีปากนุ่มโดยที่ถอนจูบออกมาเพียงแบบเดียวแล้วกดลงมาใหม่อีกครั้ง ไล่ฝ่ามือหยาบข้างหนึ่งลงมาตามแผ่นหลังเนียนใต้เสื้อตัวบาง ลงต่ำมายังเอวคอดและรั้งอีกฝ่ายเข้ามาใกล้มากยิ่งขึ้นจนทอมแทบจะขึ้นไปนั่งบนตักของคริสอยู่แล้ว

 

“เดียว…”เขาหอบหายใจถี่เมื่อรู้สึกว่าตัวเองถูกดันลงบนที่นอนด้านหลังและมันก็เป็นแบบนั่นจริงๆเมื่อเห็นว่าคริสกำลังคล่อมตัวเขาอยู่ในขณะที่ริมฝีปากหยักกำลังจูบเบาๆอยู่ที่แก้มของเขา

 

“อีกนิดน่ะทอม..”เขาเผลอยิ้มออกมาเมื่อได้ยินนำเสียงเอาแต่ใจของชายหนุ่ม ในยามที่คริสขยับมามองหน้าเขาและก้มลงมายังริมฝีปากเขาอีก แต่เขาก็ยกมือขึ้นกันเอาไว้

 

“นี่เดทแรกคริส นายกำลังทำอะไร? ต้องพยายามทำให้ฉันชอบไม่ใช่หรือ???”เขาพยายามทำเสียงให้จริงจังที่สุด ซึ่งชายหนุ่มเพียงแค่เลิกคิ้วน้อยๆ

 

“ก็นี่ไง…ความสามารถที่ดีที่สุดของฉันที่มี กำลังจะแสดงให้ดูนี้ไงทอม”เขาหรี่ตามองชายหนุ่มและพยายามขยับตัวหนีท่อนแขนแข็งแรงของอีกฝ่าย

 

“คริส…จริงจังหน่อย..”เขาถอนหายใจน้อยๆ “…นายชวนฉันเดทเองน่ะ”

 

“งั้นคบกันน่ะทอม”เขาแทบจะอ้าปากค้างเมื่อได้ยินชายหนุ่มพูด แม้ว่าเขาจะดีใจมากแต่เพราะอีกฝ่ายมันทำให้เขาแทบอยากจะงับคอคริสซะเดียวนี้

 

“ไม่..”เขาบอก ทำให้คริสแทบจะอ้าปากค้างออกมาด้วยความตกใจจนเขาต้องกลั้นยิ้มอย่างมาก

 

“อยากอธิบายไหมว่าทำไม?”เขายิ้มน้อยๆกับน้ำเสียงขัดใจแบบเด็กของชายหนุ่ม

 

“หนึ่งนายกำลังเดทกับฉันแต่ไม่มีอะไรมากไปกว่าไวน์…สถานที่ก็ใช่ได้ ส่วนจูบก็ใช่ได้…ไวน์อร่อยมาก นอกนั่นก็…ไม่มีอะไรแล้วนายจะให้ฉันคบกันนายเนี่ยน่ะ”เขาว่า “..และสอง นายไม่เห็นจะโรแมนติกเลย จู่ๆก็รั้งฉันเข้าไปจูบอย่างกับพวกเด็กไฮสคูลที่ไม่คุ้นเรื่องความรัก”เขาแกล้งพูดออกมาซึ่งความจริงแล้วมันตรงข้ามทุกอย่างที่เขาว่า คริสดีมาก…มากจนเขาแทบจะหูอื้อเพราะเสียงหัวใจตัวเองในตอนนี้ คำตอบของเขามันทำให้อีกฝ่ายนิ่ง เลิยริมฝีปากน้อยๆด้วยแววจริงจังมากยิ่งขึ้น

 

“ได้…หมอ รับรองเลยว่าฉันทำให้นายตอบตกลงเป็นแฟนได้แน่ๆ..”เขาอมยิ้มน้อยๆเมื่อคริสขยับตัวออกไปจากตัวเขา

 

“จริงหรือ?”เขาแกล้งทำเสียงแปลกใจ มันทำให้อีกฝ่ายดูจะมุ่งมั่นมากยิ่งขึ้นจนเขานึกกลัวจริงๆว่าเขาอาจจะหัวใจวายก่อนเพราะแค่นี้เขาก็หลงคริสจะตายอยู่แล้ว

 

เกี่ยวกับ jrasmason

สวัสดีทุกคนที่เข้ามาเยี่ยมชมกันนะค่ะ บล็อกนี้จีนจะลงเป็นFictionหรือว่าเป็นAUนะค่ะ คู่หลักก็จะเป็นHiddleswothและคู่อื่นๆอีกตามแต่อารมณ์ค่ะ ฮ่าๆ หวังว่าจะชอบและสนุกกับนิยายที่จีนเขียนนะค่่ะ ขอบคุณค่ะ //จุ๊บๆ
เรื่องนี้ถูกเขียนใน Life Farm, Z All Fiction และติดป้ายกำกับ , , , , , , , , , , คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s