[FIC] Hiddlesworth [ChrisXTom]#5 Trickster

ฟิคเรื่องนี้เป็นเพียงจิตนาการของผู้แต่ง

หรืออาจจะเป็นฟิคชั่นที่แปลมา

ไม่ได้มีเจตนาจะทำให้ตัวละครเสื่อมเสียใดๆทั้งสิ้น

 อ่านเพื่อความบันเทิง นะแจ๊ะ

My Tumblr : http://jrashiddlesworth.tumblr.com/

FB : https://www.facebook.com/yujean.rasmason

Twitter : https://twitter.com/YuJeanN

Exteen : http://rasmason2.exteen.com

Page : https://www.facebook.com/hiddlesworthfangirl?ref=hl

Wordpess : https://jrasmason.wordpress.com

 

 

 

 

C : Chris H. X Tom H.

R : M

G : Romantic

L : Thai

W : Yujean Rasmason

 

********************************

 

 

 

ทอมขยับตัวเล็กน้อยอย่างไม่แน่ใจนัก เมื่อคริสลงมานั่งข้างๆ เขามั่นใจว่าคริสกำลังแกล้งเขาอยู่แน่นอน แค่ใช่เขาให้เป็นประโยชน์เพราะอะไรซักอย่าง เขาหันมามองใบหน้าหล่อๆของคนที่นั่งอยู่ข้างๆแล้วหันมาเหมือนเดิมเมื่อในที่สุดคุณแม่ของคริสก็นั่งลงยังฝั่งตรงข้ามข้างๆกับคุณพ่อของชายหนุ่ม เขาไม่รู้ว่าทำไมมาอยู่ที่นี้ เขารู้สึกเหมือนกับว่าตอนแรกเขาแค่อยากจะแยกคริสออกจากผู้หญิงคนนั่น พอมารู้ตัวอีกทีเขาก็ได้มานั่งทานดินเนอร์กับพ่อแม่ของคริสในฐานะแฟน!! เขาไม่ใช่แฟน…จริงๆของคริส และเขาไม่เคยคิดเลยว่าจะต้องมาอยู่ในสภาพแบบนี้ เลยได้แต่ต้องแสดงเป็นแฟนที่ดีต่อไป แค่ทานข้าวพอทุกอย่างจบเขาจะได้กลับซักที แม้ว่าพรุ่งนี้เขาจะไม่มีเรียนก็เถอะ เขาจะอ้างให้ได้ว่าต้องรีบกลับ

 

ทอมเอื่อมมือออกไปหยิบแก้วน้ำขึ้นมาดื่มน้อยๆ มองจานอาหารข้างหน้าสลับกับถ้วยสลัดขนาดใหญ่ ถาดขนมปัง เนื้อบด มันอบ เขารู้สึกว่าอาหารดูเยอะมากๆและเขาไม่แน่ใจว่าจะทานได้เยอะแค่ไหน เขาเห็นเลนีมองมาที่เขายิ้มๆจนเขาเริ่มรู้สึกแปลกๆ

 

“ทอมทานเนื้อบดไหมจ้ะ นี่มันอร่อยมากจริงๆ”เขาอ้าปากน้อยๆเมื่อเธอตัดเนื้อบดให้เขา มันทำให้เขายิ้มออกมาและรีบขอบคุณเป็นการใหญ่ ดวงตาสีเขียวสวยเหลือบไปมองดูคนที่เริ่มลงมือกินเนื้อในจานน้อยๆและหันมาทานของตัวเองบ้าง

 

“เล่าให้แม่ฟังหน่อยได้ไหมจ้ะว่าคบกันมานานเท่าไร”เขาตาโตขึ้นมาน้อยๆแล้วหันไปมองหน้าคริส เห็นชายหนุ่มเพียงแค่เลิกคิ้วเท่านั่น

 

“สองปีครับ ตั้งแต่เข้าเรียนเลย”คริสบอกยิ้มๆ

 

“รักกันนานมากเลย แม่ละไม่เข้าใจว่าทำไมลูกไม่ยอมพาทอมมาที่บ้านให้เร็วกว่านี้”เธอบอก

 

“ไม่อยากจะเชื่อว่ามีคนทนนิสัยของคริสได้ด้วย เขาเป็นยังไงบ้างทอม รับมือยากไหม?”เขาเงยหน้าขึ้นมาน้อยๆ มองตรงไปยังคุณพ่อและคุณแม่ที่กำลังรอคำตอบอยู่

 

“เขาเอ่อ…”เขาหันมามองหน้าชายหนุ่มที่ตอนนี้กำลังยิ้มให้เขาราวกับพวกมั่นใจในตัวเองจนเขาเริ่มหมั่นไส้จริงๆ

 

“ฉันเพอร์เฟคนั่นคือสิ่งที่นายเคยพูดทอม”รอยยิ้มร้ายกาจนั่นบางอย่างมันทำให้เขาเกือบจะหยุดหายใจจนต้องหันหน้าหนี

 

“เขาค่อนข้างดื่อครับ แบบว่า…เอาแต่ใจมาก ชอบใช่กำลังด้วย พูดจาร้ายๆใส่ผมบ่อยๆ”เขาแกล้งทำเสียงเศร้าทำให้เห็นคุณแม่แทบจะหันมาถลึงตาใส่ลูกชายของเธอ

 

“คริส! ลูกทำร้ายทอมหรือ?”เธอร้องออกมา ทำให้ชายหนุ่มแทบจะอ้าปากค้างพยายามปฏิเสธ

 

“ไม่ครับแม่ ไม่เคยแน่นอนผมรักเขามากนะครับ ทอมแค่พยายามจะแกล้งผมเท่านั่นเอง”เขาใจกระตุกวูบกับคำบอกรักที่คริสบอกว่ารักเขา แปลกใจกับตัวเองที่ใจเต้นจนรู้สึกเหมือนได้ยินเสียงหัวใจชัดขนาดนี้

 

“จริงหรือเปล่าทอม? คริสไม่เคยทำอะไรเธอใช่ไหม?”เขานึกใจอ่อนกับสีหน้าของคุณแม่ที่ดูจะกังวลน้อยๆ มันทำให้เขายิ้มออกมาอายๆ

 

“คริสเขานิสัยดีครับ แค่เขาแรงเยอะมากไปหน่อยจนกะแรงไม่ได้ บางครั้งผมก็เลยเจ็บเวลาที่เราทะเลาะกัน”เขาบอก “แต่นิสัยที่พยายามแก้อยู่คือเขาเจ้าชู้มากครับ เขาชอบแอบไปกับสาวๆทุกที”เขาแกล้งทำเสียงเศร้าน้อยๆ แต่เหมือนกับมันแทบจะไม่ต้องพยายามเพราะบางอย่างในใจเขามันทำให้เขามั่นใจว่าเขาก็เศร้าๆอยู่บ้าง มันทำให้คุณพ่อของคริสขมวดคิ้วแน่น

 

“เจ้าชู้หรือ?”เขาถามซ้ำ

 

“แค่นิดหน่อยตามประสาครับ ผมไม่นอกใจทอมหรอก ผมไม่เคยเลย”เขานึกแปลกใจจริงๆว่าคริสโกหกได้แนบเนียนขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไรกัน เพราะไม่ได้คิดอะไรกับเขาเลยใช่ไหมถึงพูดออกมาได้ง่ายนัก แต่เขากำลังลำบากสุดๆ

 

“ไม่หรอกคริส นายไม่ได้รักฉันขนาดนั่นหรอก”เขาพูดออกมาในที่สุดและตัดชิ้นเนื้อเข้าปาก พยายามไม่หันไปมองว่าคริสแสดงสีหน้ายังไง

 

“รักสิ ฉันรักนายนะทอม ไม่งั้นจะยอมอยู่อ่านหนังสือกับนายจนดึกทำไม”เขานิ่งลงไปเมื่อรู้สึกถึงมือหยาบที่วางอยู่บนต้นขาของเขา ทอมเพียงแค่หันไปมองอีกฝ่ายและคริสกำลังยิ้มให้เขา มันทำให้เขาแทบจะเผลอปล่อยมีดลงไปบนดต๊ะแต่ก็รีบตั้งสติและหันมาเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น พยายามซ้อนใบหน้าแดงๆที่เขามั่นใจว่ามันคงแดงมากจนเห็นชัดจากร้อยยิ้มและสายตาของคุณแม่ที่มองมา รวมทั้งคุณพ่อที่กำลังขำน้อยๆ

 

“หายากนะที่จะเห็นคริสพยายามง้อใคร”เครกพูด

 

“แม่มั่นใจว่าทอมเองคงเหนื่อยมากแน่ๆที่คบกับคริสแบบนี้”เธอบอกยิ้มๆ

 

“ไม่เหนื่อยหรอกครับ ผมชินแล้วเสียมากกว่า”เขาบอก

 

“พวกลูกเจอกันได้ยังไงจ้ะ เอ่อถ้าไม่ถือน่ะที่แม่ถาม…”เขาอ้าปากน้อยๆและหันไปมองคริส เขาเห็นชายหนุ่มเพียงแค่เงียบลงไปทำให้รู้ว่าเขาต้องตอบคำถาม ทอมยกมือขึ้นมาลูบท้ายทอยน้อยๆเพื่อคิดคำพูดที่ดีที่สุด

 

“เราเจอกันที่ปาร์ตี้ครับ แค่เอ่อ…คริสเขาเมานิดหน่อยแล้วก็ฟุบอยู่แถวนั่น ผมเลยช่วยเขาให้ลุกขึ้นมานั่งดีๆ แล้วก็เลยได้คุยกันนิดหน่อย”เขาบอก

 

“วันต่อมาผมค่อนข้างอยากจะรู้จักกับทอม ก็เลยพยายามตามหาตัวครับแล้วก็เจอทอมจริงๆ เขานิสัยดีมากครับแค่ขี้บ่นมากไปหน่อย เรื่องมากด้วย”คริสขำออกมาน้อยๆต่างกับเขาที่หรี่ตามองชายหนุ่มอยู่

 

“เพราะนายไม่ใช่หรือฉันเลยต้องพูดบ่อยๆ”เขาว่า

 

“ถ้านายยอมตามใจฉันซักนิดมันคงไม่มีปัญหาไงทอม”เขาอ้าปากน้อยๆแต่ก็ตัดสินใจเงียบลงไปเพราะคิดว่าคงไม่ดีหากจะเถียงกันบนโต๊ะอาหาร

 

“แม่ชอบจริงๆที่คริสมีคนที่ดูพึ่งพาได้ดูแลขนาดนี้”เธอบอกอีก เป็นน้ำเสียงที่แสดงความชื่นชมออกมาจนเขาอดจะประหม่าไม่ได้

 

 

 

 

 

/*/

 

 

 

 

 

มื้อดินเนอร์ผ่านไปด้วยดี ตอนนี้เขากำลังนั่งเปลี่ยนทีวีไปเรื่อยๆระหว่างที่ทอมกับแม่ของเขากำลังคุยกันเรื่องอะไรซักอย่างอยู่ในห้องครัว รู้สึกเหมือนจะเป็นการนินทาเขาเสียมากกว่าว่าเรียนและเรื่องอื่นๆเป็นยังไงบ้าง เขาค่อนข้างคิดว่าทอมเป็นคนที่แสดงละครเก่งมากจนหลายๆครั้งเขาคิดว่าทอมกำลังชมเขาจริงๆ งอนเขาจริงๆ เขินเขาจริงๆ…บางครั้งมันทำให้เขาไม่แน่ใจว่าจะทำยังไง กับการที่เขาแค่เล่นๆแต่ปฏิกิริยาของทอมมันดูจริงจังจนเขาอดรู้สึกบางอย่างไม่ได้ ทุกครั้งที่เขาแกล้งพูดออกไปว่าเขารักทอมมากแค่ไหน เขาก็จะเห็นแก้มขาวๆนั่นระเรื่อขึ้นมาเล็กน้อย แม้ว่าเจ้าตัวจะพยายามหันหน้าหนีเขาตลอดเวลาก็ตาม เขาเองก็คิดว่าทอมก็ไม่ได้เลวร้ายอะไร ออกไปทางนิสัยดีด้วยซ้ำจนเขาลืมไปแล้วว่าทอมเอาคลิปที่ทั้งคู่มีอะไรกันมาแบล็กเมย์เขา จริงๆเขามั่นใจว่าจุดมุ่งหมายของทอมคือทำเพราะเจ้าตัวแอบชอบเขาและหาทางทำยังไงก็ได้ให้ได้คบกับเขา เพราะงั้นทำแบบนี้เจ้าตัวคงจะค่อนข้างชอบและก็ไม่น่าจะเอาเรื่องนั่นมาบอกพ่อแม่เขา

 

จริงๆเขาไม่เข้าใจด้วยซ้ำว่าทอมจะไม่พอใจอะไร หากว่าพามาเจอพ่อกับแม่ละก็คงจะดีใจมากกว่าไม่ใช่หรือที่ว่าอาจจะพัฒนาความสัมพันธ์และบังคับให้เขาคบด้วยนานๆก็ได้ สายตาคมกริบตวัดขึ้นมามองเมื่อเห็นทอมเดินออกมาจากห้องครัวตามด้วยคุณแม่ของเขา เธอส่งยิ้มน้อยๆให้เขาและหันไปหาทอมที่ยืนอยู่ใกล้ๆ

 

“คืนนี้ค้างที่นี้ซักคืนนะจ้ะ พรุ่งนี้ค่อยกลับมหาลัย นานๆทีคริสจะยอมมาที่บ้าน”เขาเห็นทอมดูจะหน้าซีดลงไปเล็กน้อยและเขามั่นใจว่าทอมคงจะปฏิเสธแน่ๆ มันทำให้เขารีบลุกขึ้นและตรงไปยังชายหนุ่มที่ยืนอยู่ทันที ทอมเพียงแค่หันมามองหน้าเขาน้อยๆเท่านั่น

 

“ค้างน่ะทอม”เขาพยายามทำน้ำเสียงให้ดูอ้อนวอนที่สุด ใช่โอกาสนั่นเอื่อมมือออกไปจับเอวของอีกฝ่ายเอาไว้ เขาอยากนอนที่บ้านและค่อนข้างขี้เกียจจะขับรถกลับไปที่มหาลัย มันทำให้ทอมขยับตัวเล็กน้อยเพื่อมามองหน้าเขาให้ชัดๆ

 

“แต่ว่าฉัน..บางทีมันอาจจะดูไม่ดีเท่าไร”ทอมพูดเสียงเบาแล้วหันไปมองคุณแม่ของเขา ที่ครั้งนี้ราวกับรู้งานเมื่อเข้ามาช่วยเขาพูดพร้อมกับจับท่อนแขนของทอมไว้แน่น

 

“บ้านมันเงียบจะตายทอม มีแค่แม่แล้วก็เครกเท่านั่นเอง แค่ค้างคืนเหมือนกับออกมาเที่ยวนั่นและ อยู่เถอะน่ะแล้วค่อยกลับพรุ่งนี้”แม่ของเขาพูดเสียงอ่อน ทำสีหน้าราวกับมีความหวังจนเขามั่นใจว่าทอมคงไม่กล้าปฏิเสธและมันก็จริงอย่างที่เขาคิดเมื่อทอมไม่ได้ปฏิเสธจริงๆแค่เพียงพยักหน้าน้อยๆเท่านั่น

 

“เยี่ยมมากจ้ะ เยี่ยมมาก…คริสพาทอมไปนั่งเล่นในห้องลูกสิ อยู่ข้างล่างคงเบื่อแย่แล้ว”แม่ของเขาบอกและเขาก็ตอบรับเบาๆ

 

เขาค่อยๆเดินนำทอมขึ้นมายังชั้นสอง ผ่านทางเดินยาวและตรงมายังห้องริมสุด ลอบมองชายหนุ่มที่มองสำรวจรอบๆอย่างสนอกสนใจจนเห็นว่าทอมสะดุ้งน้อยๆเมื่อหันมาพบว่าเขากำลังจ้องอยู่ เปิดประตูห้องเพื่อให้อีกฝ่ายเดินเข้าไป เขาลอบมองแผ่นหลังของชายหนุ่มที่ดูจะแปลกใจน้อยๆกับสภาพห้องที่ดูดีต่างจากที่หอพักของเขา

 

“จะนั่งบนเตียงก็ได้ อยากเล่นอะไรก็เล่นไป มีเกมอยู่ฝั่งนั่น คอมแล้วก็ไพ่…”เขาบอกเหนื่อยๆแล้วปิดประตูตามหลัง เขาเห็นทอมเพียงแค่เดินไปนั่งนิ่งๆบนเตียงก็เท่านั่น ชายหนุ่มไม่ได้ตอบอะไรและมันทำให้เขาเดินเข้าไปใกล้อีกฝ่าย มองทอมนิ่งอย่างใช่ความคิด

 

“เบื่อหรือไง?”เขายิ้มออกมาน้อยๆ ทำให้เห็นว่าทอมกำลังถลึงตามองเขา

 

“ทำไมไม่พาฉันกลับไปที่มหาลัย”เสียงหวานว่า ร่างสูงใหญ่ขับตัวไปพิงกับขอบโต๊ะเล็กน้อยขณะที่คิดคำตอบ

 

“ฉันขี้เกียจขับรถ อีกอย่างนายก็บอกเองว่าจะอยู่ค้าง”เขาว่า

 

“เพราะแม่นายบังคับต่างหากละ”ทอมแยกเขี้ยวน้อยๆและแส่หน้าไปอีกทาง

 

“แล้วจะเอายังไง กลับไปตอนนี้หรือ..นี่สี่ทุ่มแล้วน่ะ”เขายกมือขึ้นมาดูนาฬิกา ทำให้เห็นว่าดวงตาสีเขียวสวยที่มันตวัดขึ้นมามองเขา

 

“นายไม่ควรพาฉันมาที่นี้ตั้งแต่แรก”ทอมว่า “ไม่ควรไปโกหกพวกเขาว่าฉันเป็นแฟนนายด้วยซ้ำ”เขาเลียริมฝีปากน้อยๆพลางขัยบตัวไปยืนหน้าชายหนุ่ม

 

“ไม่เห็นมันจะมีอะไรเสียหายนิ ไหนๆนายก็ไม่ใช่จะมาที่นี้บ่อยๆ ดีซะอีกที่พวกเขาจะได้ไม่ต้องมาวุ่นวายเรื่องแฟนของฉันอีก ไม่เห็นมันจะมีปัญหาอะไรเลย อย่าจริงจังนักสิ”เขาบอกเซงๆ และทอมเพียงแค่เงยหน้าขึ้นมามองเขา

 

“ก็เพราะนายมันไม่จริงจังกับอะไรเลยนะสิ”ทอมแทบจะแยกเขี้ยวออกมา บางอย่างมันทำให้เขารู้สึกโมโหอยู่เหมือนกัน

 

“แล้วแต่นายแล้วกัน จะนั่งนิ่งๆอยู่บนเตียงฉันไปถึงเช้าก็ได้ ฉันจะไปนั่งเล่นเกมแล้ว”เขาทำเสียงขึ้นจมูกแล้วเดินไปที่ทีวีจอยักษ์ที่อยู่ห่างออกไป จัดการเปิดทุกอย่างและยืนเลือกแผ่นเกม ไม่นานนักเขาก็มั่นใจว่าเห็นจากหางตาว่าทอมกำลังนั่งกอดเข่านิ่งๆอยู่บนเตียงนอนของเขา หันหน้าไปทางอื่นจนเขาเผลอคิดไปว่าทอมต้องงอนเขาแน่นอน มันทำให้เขาใส่แผ่นเกมซอมบี้เลือดสาดเข้าไปในเครื่องแล้วเดินกลับมายังเตียงนอน นั่งลงใกล้ๆกับชายหนุ่มที่ยังหันหลังให้เขาอยู่

 

“ทอม…”เขาเรียกเสียงเบา และทอมไม่ตอบ

 

“เฮ้…อย่ามางอนได้ไหม นายไม่ใช่แฟนฉันนะแล้วพ่อกับแม่ก็ไม่ได้อยู่ในห้องด้วย เลิกทำแบบนี้ซักที”เขาพูดหน่ายๆจนอีกฝ่ายยอมหันมาถลึงตาใส่เขา

 

“ไม่ได้งอน!!! จะไปเล่นเกมอะไรของนายก็ไปสิ อย่ามายุ่งกับฉัน”ทอมแยกเขี้ยวใส่เขาและแทบจะผลักมือเขาออกเมื่อเขาเอื่อมมือไปหาอีกฝ่าย ถอนหายใจน้อยๆและพยายามจับไหล่เล็กอีกครั้งแต่ก้แทบจะถูกทอมข่วนกลับมา มันทำให้เขาไม่พอใจเอามากๆและเอื่อมมือออกไปอีกเพื่อจับอีกฝ่ายไว้แน่นจนทอมเริ่มดิ้นขัดขืนอย่างโกรธๆแต่เขาก็ไม่ยอมปล่อยข้อมือเรียวทั้งสอง

 

“จะหยุดไม่หยุด”เขาคำรามในลำคอ ซึ่งทอมดูท่าจะไม่สนใจเขาเลย

 

“ไม่!!”เขาตัดสินใจรั้งชายหนุ่มเข้ามาใกล้จนทอมแทบจะถลาลงมาบนตักของเขา แต่ก็รีบยันตัวขึ้นมาจนพบว่าใบหน้าหวานอยู่ห่างออกไปไม่มากนัก

 

“ฉันขอโทษโอเค? แค่ช่วยทำตัวไม่มีปัญหาหน่อยได้ไหม”เขาพูดออกมาในที่สุด พยายามผ่อนแรงเล็กน้อยเมื่อนึกขึ้นได้ว่าทอมอาจจะเจ็บ ทอมไม่ตอบอะไรเขาแค่แส่หน้าไปอีกทาง

 

“ฉันจะนอนแล้ว”ทอมพุดออกมาในที่สุด เขาเพียงแค่ถอนหายใจยาวอย่างหน่ายๆและยอมปล่อยมือจากทอมจนได้ ร่างสูงใหญ่ยันตัวขึ้นมาเซงๆแล้วตรงไปยังตู้เสื้อผ้า หยิบชุดนอนของเขาออกมาชุดหนึ่งตามด้วยผ้าเช็ดตัว โยนมันทุกอย่างให้กับชายหนุ่มที่แทบจะแยกเขี้ยวใส่เขาเมื่อเขาจงใจให้มันคลุมหัวของอีกฝ่าย

 

“ห้องน้ำอยู่ทางซ้าย ฉันไม่ยอมให้นายนอนทั้งๆที่ตัวเหม็นแบบนี้แน่”อันที่จริงทอมไม่ได้มีกลิ่นอะไรที่เขาไม่ชอบเลยมากกว่า เขาว่าทอมค่อนข้างหอมอยู่พอสมควร เขาชอบน้ำหอมที่ทอมใช่ ชอบโคโลนกลิ่นแบบนั่น คำพูดของเขามันทำให้ทอมแกล้งเดินเหยียบเท้าเขาจนเขาเผลอร้องออกมา สบทน้อยๆเมื่อเจ้าตัวดีหายเข้าไปในห้องน้ำเสียแล้ว

 

เขานั่งเล่นเกมฆ่าเวลาอยู่พักใหญ่ๆระหว่างที่ทอมกำลังอาบน้ำ ไม่นานนักประตูห้องนำก็เปิดออกพร้อมกับชายหนุ่มที่ออกมาในชุดนอนของเขา มันดูตัวใหญ่ไปนิดหน่อยจนทำให้เขาเกิดความคิดที่ว่าทอมตัวเล็กกว่าเขามากจริงๆ เพราะสายตาที่เขากำลังมองสำรวจคนตัวเล็กกว่ามันทำให้เห็นว่าทอมดูหน้าแดงขึ้นมาจริงๆ แม้จะยังหันหน้าหนีเขาอยู่ก็ตาม

 

“จะให้ฉันนอนตรงไหน”ทอมถามเสียงแข็ง เขาเพียงแค่ปิดเกมและทีวีอย่างลวกๆแล้วลุกขึ้นก็เท่านั่น มองสำรวจคนตัวเล็กใกล้ๆและยิ่งรู้สึกว่าทอมดูผิวบอบบางจนเขาไม่แน่ใจว่าทำไมถึงพึ่งสังเกตเห็นในเรื่องนี้ ชายหนุ่มเลียริมฝีปากน้อยๆแล้วชี้ไปที่เตียง

 

“นอนบนนั่นและ ฉันจะไปอาบน้ำก่อนเปิดไฟหัวเตียงเอาไว้แล้วกัน”เขาเห็นทอมท่าทางเหมือนจะท้วงอะไรซักอย่าง มันทำให้เขาขมวดคิ้วนิดๆ

 

“นอนร่วมเตียงกันก็ไม่ได้หรือไงพวก…ขำๆน่า ฉันไม่มีทางย้ายไปนอนบนพื้นแน่ๆ”เขาว่าขำๆพลางถอดเสื้อผ้าออกจนทอมเองที่แส่หน้าไปทางอื่นแล้วรีบตรงไปที่เตียง เปิดไฟหัวเตียงอย่างว่าง่ายจนทำให้เขายิ้มออกมาขำๆกับปฏิกิริยาของชายหนุ่ม เดินกลับไปปิดไฟในห้องและหายเข้าห้องน้ำไปในที่สุด

 

เวลาผ่านไปไม่นานมากนักทำให้เขานึกได้ว่าลืมเอากางเกงและเสื้อเข้ามาใส่ แต่ก็คิดว่ามันไม่น่าจะเป็นอะไรเพราะทอมก็ผู้ชายเหมือนกันแล้วก็คงจะหลับไปแล้วมากกว่า เขาออกมาพร้อมผ้าเช็ดตัวที่พันรอบเอวไว้ลวกๆเท่านั่น อาศัยแสงสีส้มจากไฟหัวเตียงที่พอจะมีแสงอยู่บ้างให้เขาหากางเกงมาใส่ เขาเพียงแค่หยิบกางเกงขาสั้นมาใส่ก็เท่านั่นและลงมือหาเสื้อยืดซักตัว ทำให้เห็นว่าทอมกำลังมองเขาอยู่น้อยๆ

 

“ไม่นอนอีกหรือไง”เขาทักออกไปเรียบๆ

 

“ก็นายมันเสียงดังจนฉันนอนไม่ได้นะสิ”ทอมบอก พยายามบังคับสายตาให้ไม่หลบตาเขา มันทำให้เขาหันตัวมาหาอีกฝ่ายให้มากขึ้น มองดูปฏิกิริยาของทอมที่มีต่อแผ่นอกกว้างที่เขายังคงกลับเสื้ออย่างเชื้องช้าเท่านั่น

 

“รอดูอะไรอยู่หรือไง”เขาแกล้งถามออกไป  ทำให้อีกฝ่ายหันมาถลึงตาใส่เขายกยิ้มเล็กน้อยแล้วแกล้งดึงผ้าเช็ดตัวออกจนเห็นว่าทอมยกมือขึ้นปิดหน้าพร้อมกับคำด่าพอเจ็บๆ ที่มันทำให้เขาขำมากกว่าเพราะทอมไม่ได้มองเลยว่าเขาใส่กางเกงขาสั้นไว้แล้ว

 

“อยากดูก็ดูสิ ปิดตาทำไม”เขาแกล้งพูดอีกแล้วใส่เสื้อในที่สุด ทอมเหมือนจะพูดอะไรซักอย่างในเชิงว่าให้เขาไปตายซะแล้วก็มุดตัวเองลงไปกับผ้านวมเหมือนเดิม เขาขำน้อยๆอย่างพออกพอใจ เดินตรงมายังเตียงนอนแล้วนอนลงข้างๆคนที่ขยับหนีจนแทบจะตกเตียงอีกฝั่งอยู่แล้ว เขาเอื่อมมือออกไปปิดไฟหัวเตียงแต่ยังคงยันตัวไว้เพื่อมองก้อนกลมๆในผ้านวมที่มันดูจะขยับหนีเขามากเกินไปซะแล้ว

 

“จะไปนอนที่ขอบเตียงทำไม”เขาถามอีก พยายามรั้งผ้าห่มมากจากชายหนุ่มแต่เพราะว่ามือเรียวที่กำมันไว้แน่นทำให้ไม่สามารถดึงมาได้

 

“ฉันไม่นอนใกล้พวกโรคจิตแบบนายแน่ ทุเรจที่สุดเลย!!”เขาได้ยินเสียงตอบอู้อี้จนตัดสินใจรั้งชายหนุ่มเข้ามาใกล้ ได้ยินเสียงร้องนิดๆพร้อมกับดวงตาสีสวยที่มองเขาอย่างตื่นๆว่าเกิดอะไรขึ้น

 

“ผ้าห่มฉัน จะแย้งไปคนเดียวหรือไง ฉันหนาวน่ะ”เขาแกล้งบอก “รู้ไหมว่าฉันชอบนอนโดยไม่ใส่เสื้อผ้า เพราะงั้นเอาผ้าห่มมา”เขากระชับคนในอ้อมกอดให้แน่นขึ้นจนทอมแทบจะอยู่บนตัวของเขา เห็นชายหนุ่มตาโตขึ้นมาคงเพราะมันมืดและสิ่งที่เขาแกล้งทอมก่อนปิดไฟ เขามั่นใจว่าทอมน่าจะเชื่อเขาอยู่เหมือนกัน

 

“ปล่อยน่ะ!! นายแก้ผ้า- อือ!!!! นั่นอะไร! ฉันจับโดนอะไร!!!”ทอมแทบจะโวยวายมากกว่าเดิมหลังจากที่เขารู้สึกถึงมือเรียวที่คว้าหมับเข้าที่แขนของเขาก่อนจะเด่งออกไปทันที มันทำให้เขาพอใจขึ้นมามากๆกับชายหนุ่มที่ตอนนี้ไม่บอกก็รู้ว่าหน้าแดงแค่ไหน

 

“อย่าจับบ่อยๆสิทอม เดียวมันสู้ขึ้นมาจะมีปัญหาน่ะ”เขาแกล้งบอกเสียงหื่นทำให้คนในอ้อมกอดตัวแข็งทือทันที ก่อนจะเริ่มพยายามขยับหนีอย่างจริงจังจนสุดท้ายก็เอาผ้าห่มไปห่อตัวจนหมดและขยับไปนอนอีกฝั่งจนได้

 

“นายมันลามกมาก!!! ลุกออกไปใส่กางเกงก่อนที่ฉันจะแตะนายลงจากเตียง”ในที่สุดทอมก็ยันตัวขึ้นมานั่งผ่านความมืด มันทำให้เขาลุกขึ้นมานั่งด้วยอีกคน

 

“ฉันแต่งแล้วนี้ไง”เขาเอื่อมมือออกไปเปิดไฟหัวเตียงอีกครั้ง ทำให้สังเกตเห็นว่าทอมหน้าแดงมากจนเขามั่นใจว่ามันค่อนข้างน่ารักทีเดียว กับกระดุมเสื้อที่เหมือนจะหลุดทำให้เผลอเปิดเกือบถึงไหล่มนของชายหนุ่ม ทอมยกมือขึ้นลูบใบหน้าน้อยๆและเอาหมอนฟาดเขาแรงๆหนึ่งที ล้มตัวลงนอนอย่างโกรธๆพลางยกผ้าขึ้นคลุมจนถึงหัว ทำให้เขาอดยิ้มออกมาไม่ได้

 

“เสียดายหรือไง?”เขาแกล้ง

 

“เงียบซะคริส ฉันไม่อยากได้ยินเสียงนายแล้ว”

 

เกี่ยวกับ jrasmason

สวัสดีทุกคนที่เข้ามาเยี่ยมชมกันนะค่ะ บล็อกนี้จีนจะลงเป็นFictionหรือว่าเป็นAUนะค่ะ คู่หลักก็จะเป็นHiddleswothและคู่อื่นๆอีกตามแต่อารมณ์ค่ะ ฮ่าๆ หวังว่าจะชอบและสนุกกับนิยายที่จีนเขียนนะค่่ะ ขอบคุณค่ะ //จุ๊บๆ
เรื่องนี้ถูกเขียนใน Trickster, Z All Fiction และติดป้ายกำกับ , , , , , , , , , , คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s