[FIC] Hiddlesworth [ChrisXTom]R. #6 Life Farm

ฟิคเรื่องนี้เป็นเพียงจิตนาการของผู้แต่ง

หรืออาจจะเป็นฟิคชั่นที่แปลมา

ไม่ได้มีเจตนาจะทำให้ตัวละครเสื่อมเสียใดๆทั้งสิ้น

 อ่านเพื่อความบันเทิง นะแจ๊ะ

My Tumblr : http://jrashiddlesworth.tumblr.com/

FB : https://www.facebook.com/yujean.rasmason

Twitter : https://twitter.com/YuJeanN

Exteen : http://rasmason2.exteen.com

Page : https://www.facebook.com/hiddlesworthfangirl?ref=hl

Wordpess : https://jrasmason.wordpress.com

C : Chris H. X Tom H.

R : T

G : Romantic

L : Thai

W : Yujean Rasmason

********************************

อาทิตย์ที่ผ่านมาเหมือนจะเป็นอาทิตย์ที่แสนมีความสุขสุดๆสำหรับเขาในการที่คบเป็นแฟนอย่างจริงจังกับคุณหมอ เขาใช่เวลาถึงสองวันยอมตามตื่อจนทอมยอมตอบตกลงคบกับเขาเสียที แต่นั่นไม่ใช่ปัญหาอะไรเพราะเขาคิดว่ามันคุ้มค่าเอามากๆกับการเสี่ยง เขามั่นใจว่าทอมดูน่ารักขึ้นเยอะ แถมยังดูเป็นห่วงเป็นใยเขามากกว่าเดิมเสียอีก จนเขาแทบจะไม่ต้องทำอะไรๆเลย…เขาชอบทอมมากและอยากให้มันดำเนินไปแบบนี้เรื่อยๆในทุกๆวัน เขาชอบที่ทอมทำอาหารให้เขาทาน ชอบที่ทอมสอนเขาทำขนม ชอบที่ชอบพาเขาไปโบสถ์ด้วยกัน แล้วก็ชอบอีกฝ่ายที่เอาการเอางานอย่างดีเยี่ยมแม้ว่าจะยังโดนเขาแกล้งอยู่เหมือนเดิม ที่ไม่เหมือนเดิมก็น่าจะเป็นวิธีการง้อของเขาที่เขาคิดว่าค่อนข้างได้กำไรอยู่พอสมควร วันนี้ก็อีกเช่นกันเพราะทอมกำลังจัดการเรื่องการหาวักซีนมาฉีดให้เจ้าพวกแกะตัวกลมๆในฟาร์ม โดยที่เขาต้องแยกมาจัดการเรื่องม้าของเขาสองตัวที่ต้องนำไปส่งให้ลูกค้า และอาจจะไปหาม้ามาเพิ่มอีกในภายหลัง มันทำให้ตอนนี้เขามัวแต่ยุ่งอยู่กับการจัดการรายละเอียดของลูกค้าของเขา ก็แน่นอนว่าน่าจะเอาม้าของเขาไปเป็นม้าแข่งแต่เขาไม่ได้ฝึกมันมาแบบนั่นนี่สิ นึกเสียดายเล็กน้อยแต่ยังไงก็คงต้องขายอยู่ดี

เขาขมวดคิ้วนิดๆก่อนจะวางกระดาษในมือลง เดียวค่อยโทรคุยกับลูกค้าอีกทีก็แล้วกัน ชายหนุ่มคิดหน่ายๆพลางเงยหน้าขึ้นมองดูเวลาทำให้เห็นว่าตอนนี้เกือบจะบ่ายสองกว่าแล้ว เขาว่าจะไปที่คอกม้าเสียหน่อยแล้วจะได้แวะไปหาทอมที่โรงเลี้ยงสัตว์ ว่าแล้วเขาจึงลุกขึ้นและรีบออกไปจากบ้านทันที ตรงไปยังที่ที่ชายหนุ่มน่าจะอยู่ทำให้เห็นว่าทอมกำลังยืนคุยกับสาวคนหนึ่งอยู่ เขาจำได้ว่าเธอมาจากโรงพยาบาลสัตว์ในเมือง และเมื่อดวงตาสีสวยสังเกตเห็นเขาทอมก็เพียงแค่ยิ้มให้เล็กน้อยและหันไปคุยอะไรๆกับเธอต่ออีกสองสามอย่าง ซึ่งเขาเองก็เพียงแค่เดินเลยไปยังคอกม้าเพื่อพาม้าสองตัวของเขาออกมาเดินเล่นซักนิด ทำให้เห็นคนงานของเขากำลังแปลงขนพวกมันอยู่ เขาเพียงแค่เดินเข้าไปใกล้ก็เท่านั่น คิดดูอีกทีให้คนงานพาไปเดินเล่นก็ได้มั่ง สวนเขาก็หาทางมาสวีตกับทอมดีกว่า ช่วงกลางวันแทบไม่ได้คุยกันเลย ทอมก็มัวแต่สนใจเจ้าพวกแกะตัวขาวๆแล้วก็พวกม้า เขาเองก็ต้องคุยกับลูกค้าเพราะนอกจากทำฟาร์มแล้วเขายังควบหน้าที่โดยไม่ได้ตั้งใจในการเป็นนายหน้าติดต่อซื้อขายเสียด้วย

หลังจากสั่งงานทุกอย่างเสร็จแล้วคริสเองก็ดูจะค่อนข้างว่างเล็กน้อยถ้าไม่นับพวกเอกสารที่กองอยู่บนโต๊ะในบ้านเขา ตอนนี้เขาอยากคุยกับทอมมากกว่า เมื่อทุกอย่างคิดว่าผ่านไปด้วยดีแล้วเขาก็จัดการเดินหาทอมทันที มันทำให้เขาเห็นว่าทอมยังคงคุยกับสาวคนนั่นอยู่และเขาเพียงแค่รอเท่านั่น จนกระทั่งเวลาผ่านไปพักหนึ่งแล้วทอมก็ดูท่าว่าจะไม่เสร็จงานซักที เขาจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาพิมพ์ข้อความส่งไปหาคุณหมอในเชิงว่าให้มาหาที่คอกม้าหน่อย เมื่อส่งเสร็จเขาก็ยิ้มออกมาน้อยๆพร้อมกับเดินเข้ามาสำรวจว่าไม่น่าจะมีคนที่จะมาขัดจังหวะอันมีค่าของเขาแน่ๆ เขามั่นใจว่าทอมค่อนข้างซื่อและแกล้งได้ง่ายๆ แต่พอจะหลอกมาทำมิดีมิร้ายนี่รู้สึกว่าคุณหมอจะค่อนข้างหัวไวพอสมควรจนเขาเรียกได้ว่าต้องพยายามหากำไรในตอนเวลาทำงานเนี่ยและ อาศัยความเป็นเจ้านายที่สามารถสั่งทอมให้มาหาได้

“คริส?..”เขาเงยหน้าขึ้นมาเมื่อได้ยินเสียงนุ่มๆของทอม พร้อมกับเจ้าตัวที่ชะดงกหน้ามามองหาเขาที่ประตูทางเขาของคอกม้า ซึ่งเขากำลังวุ่นวายอยู่กับการย้ายของในห้องเก็บเครื่องมือที่มันดูจะรกเกินไปแล้วในตอนที่เขาเดินสำรวจ เขาเพียงแค่ตะโกนบอกว่าเขาอยู่ที่ไหนทำให้ทอมเดินมาหาแต่โดยดี

“มีอะไรหรือ? มีปัญหาหรือเปล่า? พวกม้าไม่เป็นไรใช่ไหม?”เขายกยิ้มนิดๆเมื่อได้ยินทอมถามในระหว่างเดินเข้ามาใกล้ เขายังไม่ตอนแต่กำลังยกกล่องไม้ให้ขึ้นไปวางดีๆบนตู้และคิดว่าน่าจะบอกคนงานซักหน่อยให้เก็บของให้มันดีกว่านี้ และเมื่อเห็นเขาไม่ตอบชายหนุ่มจึงเดินเข้ามาใกล้มากยิ่งขึ้น

“คริส ตอนแรกฉันก็คิดอยู่น่ะว่านายอาจจะหลอกฉันมาทำอะไรแปลกๆ แต่ตอนนี้ฉันไม่แน่ใจแล้ว..พวกม้าไม่เป็นอะไรน่ะ??”เขาถอนหายใจน้อยๆพลางเดินกลับไปปิดประตูห้องเก็บเครื่องมือที่ในที่สุดทอมก็เดินเข้ามาติดกับเขาซักที ในนี้ค่อนข้างมืดแต่ก็พอมีแสงลอดเข้ามาบ้าง เขาเพียงแค่ยิ้มให้ชายหนุ่มที่ยังดูสับสนน้อยๆว่าเกิดอะไรขึ้นก่อนจะเดินไปใกล้อีกฝ่าย

“นี่บอส…ตั้งใจจะทำอะไรไม่ทราบ”เขาได้ยินทอมบอกพร้อมกับรอยยิ้มอย่างรู้ทัน ทำให้เขารีบคว้าเอวอีกฝ่ายเข้ามากอดทันที

“หมอ…วันนี้ยังไม่ได้คุยกันเลย คิดถึงจะแย่แล้ว..”เสียงทุ่มต่ำบอกอย่างออดอ้อน พร้อมกับก้มลงไปยังแก้มเนียนของอีกฝ่ายที่เขาจงใจดันให้ทอมขึ้นไปนั่งบนกล่องไม้ จูบเบาๆลงบนแก้มนิ่มทำให้รับรู้ถึงนิ้วเรียวที่เอื่อมขึ้นมาพยายามพลักเขาออก

“คริส ถ้านายยังไม่เลิกเจ้าเล่ห์แบบนี้ ฉันจะไม่ยอมเชื่ออะไรนายแล้วน่ะ”ทอมบอกยิ้มๆ “ไม่เห็นหรือว่าเราอยู่ในเวลางาน อย่าเอาเรื่องส่วนตัวมาปนกันสิฉันยังต้องไปจัดการเรื่องวักซีนอีก”ทอมถอนหายใจน้อยๆในยามที่เขาจูบไล่ลงไปยังลำคอเนียนนุ่มของอีกฝ่าย

“ก็นายเป็นหมอ..ตอนนี้ฉันเจ็บปวดมากเลยทอม..”เขาพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่แสดงความเจ็บปวดจริงๆจนทอมตาโตขึ้นมาน้อยๆเพราะความเป็นห่วง เขาเพียงแค่เท้าตัวเองเอาไว้กับกล่องไม้ที่ทอมนั่งอยู่นึกพอใจกับมือทั้งสองที่ยกขึ้นมาลูบใบหน้าเขาเบาๆ

“ไม่สบายหรือ? ตัวนายร้อนด้วยนิดหน่อย..”เขาพยายามกลั้นยิ้มเอาไว้กับชายหนุ่มที่ยิ่งผ่านมาก็ยิ่งน่ารักมากขึ้นทุกทีในสายตาของเขา มันทำให้เขาเอื่อมมือขึ้นมายังมือของอีกฝ่าย กุมเบาๆแล้วขยับมาจูบลงบนนิ้วของทอม สายตาคมสีฟ้าลอบมองอย่างเจ้าเล่ห์ไปยังใบหน้าหวานที่แดงน้อยๆแต่ยังคงหรี่ตามองเขาราวกับกำลังรอดูว่าเขาจะทำอะไรต่อไป

“ไม่รู้สิหมอ ฉันเป็นแบบนี้มาหลายเดือนแล้วไม่ยอมหายซักที มันทำให้เลือดฉันสูบฉีดมากๆเลย แถมหัวใจก็ยังเต้นแรงด้วย”เขาแกล้งพูดเสียงเศร้าในขณะเลื่อนมือของทอมลงมานาบที่หัวใจของเขา พร้อมกับมืออีกข้างที่ขยับปลดกระดุมเสื้อออกหลายเม็ดจนเสื้อลายสก็อตของเขาเปิดออกกว้างจนถึงหน้าท้อง ลอบมองใบหน้าหวานที่ตอนนี้แดงระเรื่อในยามที่มองตามมือของตัวเองที่ถูกเขาลากไปทั่วแผ่นอกกว้างของเขา

“ฉันว่ามันไม่ใช่อาการป่วยหรอกน่ะคริส”เขาก้มลงไปยังใบหน้าและกรีบปากบางสีชมพูสวยของทอม ทำให้อีกฝ่ายเงยหน้าขึ้นน้อยๆเพื่อรับสัมผัสจากเขาในยามที่กดจูบลงไปเบาๆอย่างรักใคร่บนริมฝีปากนุ่ม ขยับตัวเข้าไปใกล้มากกว่าเดิมจนทอมต้องแยกขาออกอีกเพื่อให้เขาแทรกไปอยู่ตรงกลางได้ และเขาค่อนข้างชอบท่านี้ซะด้วย

“ป่วยสิ..ทรมานด้วย แถมฉันมั่นใจว่ามีนายคนเดียวที่รักษาได้น่ะทอม”เขากระซิบเสียงพร่าใกล้กับริมฝีปากของคนที่ยังคงหลบตาพริ้ม จงใจรั้งมือของอีกฝ่ายให้ตามลงมาต่ำมากยิ่งขึ้น ต่ำลงมายังส่วนสำคัญของเขาที่ตอนนี้ดันกางเกงยีนต์ขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด ทำเอาคุณหมอลืมตาขึ้นมาทันทีเมื่อเขาวางมือนุ่มๆนั่นลงบนจุดยุทศาสตร์ของเขา

“คริส…เราอยู่ในโรงม้าน่ะ ถ้าคนอื่นมาเห็นจะทำยังไง”เขาขยับมือออกมายันตัวเองเอาไว้ในระหว่างที่ก้มลงมาจูบเบาๆที่ต้นคอขาวๆของทอม นึกพอใจที่มือเรียวยังขยับลูบเบาๆอย่างเอาใจอยู่บนตัวของเขาและมันทำให้เขายิ่งปวดร้าวมากยิ่งขึ้นไปอีกเพราะสัมผัสนุ่มๆ ทอมไม่ปฏิเสธ…ก็น่าจะมีลุ้นเหมือนกัน

“ตื่นเต้นดีออกหมอ…ฉันล็อกประตูไว้แล้วน่า”เขาหัวเราะเบาๆในยามที่จงใจงับลงบนผิวเนียนๆของทอม ใช่จังหวะนั่นเอื่อมมือขึ้นมาปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตสีขาวของทอมออก มั่นใจว่าไม่ให้ทอมสังเกตุเห็นเมื่อเขาพยายามเบี่ยงเบนความสนใจของชายหนุ่มในยามที่เขาไล่ลิ้นยาวลงมาที่ไหปลาร้าของชายหนุ่ม

“แต่นี่มันเวลางานน่ะ”ทอมหอบน้อยๆกับสัมผัสของเขา มันยิ่งทำให้เขามุ่งมั่นมากยิ่งขึ้นด้วยการค่อยๆรั้งเสื้อเชิ้ตของชายหนุ่มออกจนลงมาอยู่ที่ไหลของอีกฝ่าย จูบเบาๆลงบนหัวไหล่มนเพื่อเอาใจทอม

“งั้นฉันเป็นเจ้านาย ขอสั่งให้นายยอมให้ฉันลวนลามซะดีๆ”เขายกยิ้มให้ชายหนุ่ม เมื่อทอมลืมตาขึ้นมามองเขาด้วยสายตาที่คาดโทษน้อยๆจนเขาอดขยับขึ้นไปจูบอีกฝ่ายไม่ได้

“ทอม…”เขาครางต่ำอย่างพออกพอใจเมื่อรู้สึกถึงมือนุ่มๆที่จงใจลากขึ้นมายังหน้าท้องของเขาจนเจ้าของร่างสูงใหญ่อดเกรงหน้าท้องไม่ได้ และยิ่งหอบหายใจถี่เมื่อรู้สึกถึงมือนุ่มๆที่หายเข้าไปในกางเกงของเขา ทำให้สายตาคมกริบสีฟ้ามองตรงไปยังเจ้าของใบหน้าแดงๆที่ตอนนี้ดวงตาสีเขียวสวยฉายแววเจ้าซุกซนออกมาน้อยๆ

“ก็บอกว่าปวดตรงนี้ไม่ใช่หรือ”เขาได้ยินทอมกระซิบเสียงแผ่ว บางอย่างในน้ำเสียงนั่นทำให้เขาเผลอตัวก้มลงไปจูบริมฝีปากอิ่มนั่น ร้อนแรงจนทำให้ได้ยินเสียงครางเบาๆตามมาจนเขายิ่งรวบตัวอีกฝ่ายเข้ามาใกล้ยิ่งกว่าเดิม พอใจที่ทอมจูบตอบเขาแม้ว่ามันจะยิ่งไม่ทำให้เขารู้สึกพอก็ตามที ไล่ต้อนความหวานนุ่มที่เหมือนจะยิ่งทำให้เขามัวเมาจนแทบไม่รู้สึกในยามที่ทอมพยายามดันเขาออกเล็กน้อย มันทำให้เขาถอนจูบออกมาแต่เพียงแค่แปปเดียวก็กดจูบลงไปใหม่จนชายหนุ่มครางเบาๆในลำคอ ใช่มือหนึ่งเอื่อมขึ้นมาโอบรอบคอของเขาเมื่อถูกเขาดันตัวให้เอนลงไปเล็กน้อย

“คริส ฉันเจ็บ..”เขาลืมตาขึ้นมาทันทีเมื่อได้ยินเสียงทอม ทำให้เห็นว่าตอนนี้มีเพียงแผ่นหลังเปลื่อยเปล่าของทอมเท่านั่นที่อยู่กับแผ่นไม้สากๆ โดยที่เสื้อเชิ้ตตัวบางไม่ได้ช่วยอะไรเลย มันทำให้เขาพึมพำขอโทษเบาๆและรั้งตัวทอมลงมา ถอดเสื้อออกอย่างรวดเร็วและเอาไปปูไว้ลวกๆบนกล่องไม้

“เสื้อเปื้อนหมดคริส”เขายกยิ้มน้อยๆระหว่างที่จูบลงไปบนคำคอขาวๆจากด้านหลัง รั้งเอวของทอมให้เข้ามาใกล้เขามากยิ่งขึ้นจนชายหนุ่มครางเบาๆ กัดลงน้อยๆบนแผ่นหลังชายหนุ่มพร้อมกับใช่อีกมือหนึ่งเอื่อมลงไปปลดการเกงของทอมออกอย่างรวดเร็วจนชายหนุ่มอุทานออกมาเบาๆเมื่อถูกรั้งงเอวไปด้านหลัง จนมือเรียวทั้งสองต้องยึดกล่องไม้เอาไว้แน่น

“เสื้อตัวเดียวมันคุ้มอยู่น่ะทอม”เขาเลียริมฝีปากน้อยๆพลางขยับแกนกายของทอมเพื่อเร่งอารมณ์ของอีกฝ่าย ยิ่งทำให้ทอมเริดหน้าขึ้นมามากกว่าเดิมเมื่อเขายิ่งเร่งจังหวะมากขึ้นไปอีก

“นายมันแย่มากคริส…ทำ…ที่นี้ไม่ได้..”ลมหายใจขาดห้วงของทอมยิ่งทำให้เขาพอใจมากขึ้นไปอีก ชอบที่เห็นทอมพยายามกลั่นเสียงไม่ให้ออกมามากนักแต่มีหรือเขาจะสนใจ ยิ่งทอมพยายามเขาก็ยิ่งอยากให้ทอมกลั้นไม่ไหว

“คริส…”ชายหนุ่มอ้าปากค้างน้อยๆเมื่อนิ้วยาวทั้งสองของเขาหายเข้าไปในช่องทางหวานนุ่ม ขยับเบาๆให้ทอมเปิดรับเขาให้มากกว่านี้ จงใจกดย้ำลงไปข้างในจนทำให้ทอมเผลอขยับตัวน้อยๆแอ่นรับสัมผัสของเขามากขึ้นไปอีกจนคริสสังเกตุเห็นเม็ดเหงื่อที่ผุดขึ้นมา

“อย่าเสียงดังสิทอม มีคนงานอยู่ข้างนอกน่ะ”เขาแกล้งพูดออกไปทำให้ทอมตัวแข็งทื่อขึ้นมา จริงๆแล้วไม่มีใครอยู่ข้างนอกหรอกเขาก็พูดไปอย่างงั่นและ แกล้งอีกฝ่ายแล้วมันรู้สึกดียังไงไม่รู้ และคำพูดของเขาทำให้ทอมพยายามขยับตัวหนีทันทีแต่เขาก็ไวกว่าด้วยการรีบปลดกางเกงลงมาพอให้สามารถจัดการอะไรๆได้ จับสะโพกกลมไว้แน่นแล้วค่อยๆดันตัวเองเข้ามาจนชายหนุ่มที่กำลังพยายามหนีนิ่งลงไปพร้อมกับเสียงหอบหายใจถี่ที่ทำเอาเขาอารมณ์พุ่งสูงมากกว่าเดิม มองร่างเล็กที่สั่นน้อยๆและกำเสื้อของเขาที่ใช่ปูเอาไว้แน่น นึกพอใจกับความอ่อนนุ่มที่ตอบรับเขาเป็นจังหวะจนเขาแทบจะกลั่นอารมณ์ไม่ได้

“หนีไม่ได้แล้วน่ะทอม…”เขาคำรามเบาๆข้างใบหูนิ่ม ก้มลงมาจูบบนแผ่นหลังเนียนอย่างหมั่นเขี้ยว ค่อยๆขยับเอวมากกว่าเดิมจนชายหนุ่มครางแผ่วเบา

“แย่ที่สุดเลยคริส…นาย..อ๊า..แย่มาก…”เขาจงใจกระแทกตัวแรงๆสองสามทีเรียกเสียงหวานจากชายหนุ่มให้มากกว่าเดิม เขามั่นใจว่าทอมพยายามกลั้นเสียงตัวเองอย่างสุดความสามารถและเขาก็ยิ่งพยายามทำให้ทอมกลั้นเสียงไม่ได้ยิ่งขึ้น จนเห็นว่าตอนนี้ทอมใช่มือหนึ่งเอื่อมขึ้นมาปิดปากตัวเองเอาไว้ในตอนที่เขาเร่งจังหวะให้เขาไปลึกมากยิ่งขึ้น

“มีคนหนึ่งเดินเข้ามาใกล้ด้วยทอม ฉันเห็นเงาคนเดินผ่านไป..”เขาหอบหายใจถี่ในยามที่กระแทกแกนกายกับสะโพกกลมของชายหนุ่ม กระซิบบอกทอมว่าเกิดอะไรขึ้นบ้างในระหว่างมองดูชายหนุ่มที่แทบจะลงไปอยู่บนกล่องไม้เพราะแทบจะยันตัวเองไว้ไม่ไหว มันทำให้ทอมหันมามองเขาน้อยๆด้วยดวงตาสีเขียวสวยที่คลอไปด้วยน้ำตานิดๆ

“ล..ลึกไปแล้ว…ช้าหน่อย…อ่า..อ๊า….คริ-“เขาเห็นทอมอ้าปากหายใจถี่เพื่อเอาอ็อกซีเจนมากที่สุด เพราะแบบนี้มันทำให้เขาช้าลงไม่ได้ เพราะยิ่งเห็นใบหน้าของทอมมันยิ่งทำให้เขาควบคุมตัวเองได้น้อยลงมากๆ แต่เขาก็อยากเห็นใบหน้าขาวๆนั่นแสดงสีหน้าออกมาให้มากกว่านี้ มันทำให้เขาเอื่อมท่อนแขนแข็งแรงลงไปรั้งเอวของอีกฝ่ายไว้แน่น พร้อมกับก้มลงไปดูดเม้นที่ลำคอขาวอย่างหิวกระหายจนทอมครางออกมาไม่เป็นภาษาในยามที่เขาขยับตัวมากขึ้นไปอีก จงใจไล่วนภายในกายอ่อนหวานก่อนจะเปลี่ยนเป็นเร่งจังหวะถี่เร็วจนทอมต้องจับกล่องไม้ไว้แน่นมากกว่าเดิม

“ยั่วเกินไปแล้วหมอ…แบบนี้มันน่ากินเข้าไปทั้งตัวจริงๆ..”เขาหอบหายใจถี่ติดกับลำคอนุ่มขาว เอื่อมมือหนึ่งลงไปยังแกนกายสวย ขยับมันอย่างรวดเร็วจนทอมต้องเริดหน้าขึ้น ภายในกายดูจะยิ่งตอบรับเขามากยิ่งขึ้นจนทำให้เขาเร่งจังหวะมากกว่าเดิม

“คริส…คริส..อ๊า..”ทอมร้องออกมาพร้อมกับเกรงตัว หอบกระเซ้าในยามที่เขาเร่งจังหวะมากกว่าเดินพร้อมกับปลดปล่อยออกมาจนเปื้อนมือของเขา ชายหนุ่มแทบจะฟุบลงไปถ้าไม่ติดที่ว่าเขายังคงกระแทกแกนกายกับช่องทางอ่อนนุ่มไม่หยุด พยายามเร่งตัวเองให้ตามอีกฝ่ายไป เร่งจังหวะมากขึ้นไปอีกจนทอมต้องยันตัวเองเอาไว้ให้มากที่สุดเพื่อรองรับกำลังของเขา

“เร็วเข้าคริส…”ทอมหอบหายอย่างเหนื่อยอ่อนมันยิ่งทำให้เขาเร่งจังหวะให้หนักหน่วงมากยิ่งขึ้นไปอีก คำรามออกมาอย่างพอใจเมื่อรู้สึกถึงช่องทางหวานที่ราวกับทอมจงใจบีบรัดเขาแน่น ทำให้เขาเร่งกระแทกตัวอีกไม่กี่ครั้งก็ปลดปล่อยเข้าไปในช่องทางนุ่มจนทอมครางออกมาแผ่วเบา เขาขยับกายช้าๆไม่อยากจะออกไปจากในพื้นที่อ่อนนุ่มนี้เท่าไร แต่ก็ต้องถอนกายออกมาเมื่อทอมยันตัวขึ้นน้อยๆ

“ตื่นเต้นดีใช่ไหม..”เขาพยายามใส่กางเกงดีๆ พลางมองดูชายหนุ่มที่รีบแต่งตัวราวกับกลัวว่าจะมีคนโผล่เข้ามา ทอมไม่ตอบเขาเพียงแค่มีใบหน้าแดงๆเท่านั่นกับดวงตาที่มองมาอย่างงอนๆ

“ทอม..ไม่เอาน่า..”เขาพยายามพูดอ้อนๆ พร้อมกับรั้งอีกฝ่ายเข้ามาใกล้แต่ทอมก็พยายามขืนตัวหนี

“ถ้าคนอื่นรู้จะทำยังไง ฉันต้องไปแล้วคริส..”เขาตัดสินใจรัดตัวคุณหมอไว้แน่นจนเห็นว่าใบหน้าหวานหลบไปอีกทาง ซึ่งเขามั่นใจว่าคงเป็นเพราะแผงอกเปลื่อยเปล่าของเขาแน่ๆ

“ไม่มีใครเข้ามาหรอกทอม ฉันล้อเล่นน่า..แค่มันดูตื่นเต้นดี”เขายกยิ้มออกมาให้อีกฝ่ายที่ตาโตขึ้นมองเขา นึกขำน้อยๆกับริมฝีปากที่อ้าออกนิดๆ

“คริส! นาย-!! ได้!!!…งั้นก็ตามใจเลยแล้วกัน! ฉันจะไม่ยอมเข้าใกล้นายแล้ว!!”เขาหัวเราะเบาๆกับคนที่ดิ้นอยู่ในอ้อมแขนของเขา ซึ่งเขาเพียงแค่เพิ่มแรงกอดอีกฝ่ายมากกว่าเดิม ทำให้ทอมกระแทกศอกใส่เขาแรงๆจนเขาเผลอปล่อยมือจากตัวอีกฝ่าย

“เจ็บน่ะครับที่รัก”เขาแกล้งพูดเสียงเศร้าแต่ดูแล้วทอมจะไม่หลงกลเขาง่ายๆ

“เจ็บสิดีจะได้เลิกทำตัวเจ้าเล่ห์”เขาลอบยิ้มเมื่อเห็นใบหน้าหวานแดงขึ้นมา เขาเพียงแค่หยิบเสื้อขึ้นมาพาดไว้ที่ไหล ลอบมองหุ่นของทอมที่ดูจะเห็นชัดขึ้นเมื่อเสื้อเปี้ยกน้อยๆไปด้วยเหงื่อแบบนี้

“เจ้าเล่ห์ยังไง?หมอ”เขาแกล้งแลบลิ้นเลียริมฝีปากในขณะจ้องเป้งไปที่สะโพกกลมของชายหนุ่ม มันทำให้ทอมถลึงตาใส่เขาและพยายามเปิดประตูโรงเก็บออกไป

“วันนี้เลิกงานแล้วฉันจะกลับบ้านเลย..”เขาเห็นทอมหรี่ตามองเขานิดๆ

“งั้นวันนี้ฉันไปเที่ยวบ้านนายน่ะ”เขาเดินเข้าไปใกล้ชายหนุ่มเล็กน้อยจนทอมขยับตัวหนีอย่างไม่ไว้ใจ

“ไม่”

“ทอมครับ…เราคบกันแล้วน่ะ ไม่รักกันแล้วหรือ? ก็แค่อยากเห็นหน้านายเท่านั่นเอง”เขาพยายามปั้นหน้าเศร้าเต็มที่จนทำให้ทอมดูจะใจอ่อนลงไปเล็กน้อย แต่ก็หันหน้าหนีเขาในที่สุด

“รักสิ..”เขารู้สึกราวกับเลือดในกายยิ่งกว่าสูบฉีดเมื่อได้ยินเสียงตอบแผ่วเบาของทอม เขารู้ว่าทอมใจแข็งกับเขาไม่ได้หรอกและนั่นเองที่ทำให้เขาเหลิงอยู่บ่อย จนทำให้เอื่อมมือผ่านชายหนุ่มไปเพื่อปลดล็อกประตูไม้ให้ชายหนุ่ม แต่สายตาทั้งสองยังคงสบกันอย่างมีความหมาย

“ฉันก็รักนายทอม”เขาบอกเสียงพร่าในยามที่ก้มลงมายังริมฝีปากนุ่มๆของทอม แต่กลับพบแต่ความว่างเปล่าเมื่อทอมเปิดประตูและรีบแทรกตัวหนีไปจนทำให้เขาหันไปเลิกคิ้วมองอีกฝ่าย

“อด”เขายิ้มนิดๆเมื่อทอมทำปากพะงาบๆบอกเขา พร้อมกับคนตัวเล็กที่รีบวิ่งออกไปทันที เขาเพียงแค่ยืนอยู่ตรงนั่นยิ้มอยู่คนเดียวราวกับพวกคนบ้า มองดูแผ่นหลังของลูกแมวตัวน้อยที่แอบหนีไปซะแล้ว

**************************************************************

ฉากอันตรายจะมีตัว R. อยู่ที่ชื่อเรื่องนะค่ะ

อุอิ ถ้าไม่ชอบก้ข้ามได้เลยค่ะ จีนไม่รุ้จะเบลอเทายังไง

เกี่ยวกับ jrasmason

สวัสดีทุกคนที่เข้ามาเยี่ยมชมกันนะค่ะ บล็อกนี้จีนจะลงเป็นFictionหรือว่าเป็นAUนะค่ะ คู่หลักก็จะเป็นHiddleswothและคู่อื่นๆอีกตามแต่อารมณ์ค่ะ ฮ่าๆ หวังว่าจะชอบและสนุกกับนิยายที่จีนเขียนนะค่่ะ ขอบคุณค่ะ //จุ๊บๆ
เรื่องนี้ถูกเขียนใน Life Farm, Z All Fiction และติดป้ายกำกับ , , , , , , , , , , คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s