[FIC] Hiddlesworth [ChrisXTom]#6 Trickster

 

ฟิคเรื่องนี้เป็นเพียงจิตนาการของผู้แต่ง

หรืออาจจะเป็นฟิคชั่นที่แปลมา

ไม่ได้มีเจตนาจะทำให้ตัวละครเสื่อมเสียใดๆทั้งสิ้น

 อ่านเพื่อความบันเทิง นะแจ๊ะ

My Tumblr : http://jrashiddlesworth.tumblr.com/

FB : https://www.facebook.com/yujean.rasmason

Twitter : https://twitter.com/YuJeanN

Exteen : http://rasmason2.exteen.com

Page : https://www.facebook.com/hiddlesworthfangirl?ref=hl

Wordpess : https://jrasmason.wordpress.com

 

 

 

 

C : Chris H. X Tom H.

R : M

G : Romantic

L : Thai

W : Yujean Rasmason

********************************

 

 

 

ทอมพยายามสูดหายใจเข้าลึกๆแล้วอ่านเนื้อเพลงอีกครั้ง ตอนนี้เขากำลังซ้อมไวโอลินอยู่ห่างออกมาจากสนามพวกอเมริกันฟุตบอลไม่มากนัก ตอนนี้เจ้าพวกนั่นไม่ได้กำลังซ้อมอยู่ก็เลยค่อนข้างเงียบและโล่ง เขากับเพื่อนอีกสองสามคนกำลังจับกลุ่มกันอยู่ข้างๆสำหรับสอบย่อยในอีกไม่กี่วันข้างหน้า ตอนนี้เขาและคริสไม่ได้เจอกันมาพักหนึ่งแล้ว เพราะเขามีสอบต้องคอยอ่านหนังสือแล้วคริสเองก็มีสอบเหมือนกัน เขาเลยทำได้เพียงแค่ส่งข้อความไปขู่ว่าถ้าคริสไปปาร์ตี้ระหว่างนี้จะเอาคลิปไปลง เขาไม่รู้ว่าคริสทำตามที่เขาบอกแค่ไหนแต่ก็ขอให้ทำหน่อยก็ดี ถ้าหากนับวันนี้เข้าไปด้วยพวกเขาก็เหลือเวลาที่จะต้องอยู่ด้วยกันอีกประมาน16วัน บางอย่างในใจเขาดูจะหมองลงเล็กน้อยแต่เขาก็บอกตัวเองว่าเป็นเพราะจะไม่มีคนให้แกล้งแล้วต่างหากเลยรู้สึกไม่ดี

 

“ทอม เดียวเราเริ่มที่หน้า5ใหม่น่ะ”เขาเงยหน้าขึ้นมาเมื่อเพื่อนสาวของเขาคนหนึ่งบอก เขาเพียงแค่พยักหน้าน้อยๆเท่านั่นและเปลี่ยนโน๊ตที่วางอยู่บนชั้นวางกลับมาหน้า5 เขาต้องตั้งสมาธิเพื่อนเล่นเพลงนี้เพราะมันยากจริงๆ เขาจะมาคิดฝุ้งซ้านไม่ได้

 

เวลาผ่านไปเกือบ50นาทีเพื่อนของเขาก็บอกว่าจะต้องไปเรียนวิชาอื่นแล้ว ขอเปลี่ยนเป็นซ้อมแยกก่อนแล้วกัน และเขาก็เห็นด้วยเอามากๆเพราะตอนนี้เขาค่อนข้างหิวแต่ยังอยากซ้อมต่ออีกซักหน่อย เขาเลยว่าจะฝากอุปกรณ์ต่างไปกับเพื่อนของเขาเหลือไว้แต่ไวโอลินเพราะเขาอยากซ้อมต่อ เขามั่นใจว่าเขาจำโน๊ตได้แน่นอนอยู่แล้ว แต่ตอนนี้กำลังช่วยพวกเธอเก็บสมุดโน้ตอยู่

 

“ช่วงนี้ฉันเห็นนายดูสนิทกับคนฝั่งอเมริกันฟุตบอลจังเลยทอม เพราะแบบนี้พวกนั่นเลยยอมคืนห้องให้หรือ?”เธอว่า

 

“แต่บางทีเจ้าพวกนั่นก็แกล้งเอาขยะมาวางไว้หน้าห้องน่ะ ฉันละเบื่อมากๆเลย”เขายังไม่ได้ตอบเพียงแค่ฟังพวกเธอคุยกันเท่านั่น

 

“โชคดีน่ะที่วันนี้พวกบ้านั่นไม่มาซ้อม ไม่งั้นได้โดนกวนจนเล่นดนตรีไม่ได้แน่”คนหนึ่งบอกอีก

 

“พวกเราจะไปแล้วแน่ใจนะว่าจะอยู่ทอม”เพื่อนสาวเขาถามอีกครั้งและเขาเพียงแค่ยิ้มในระหว่างก้มมองพวกเธอเท่านั่น

 

“ฉันยังอยากซ้อมต่ออีกหน่อย แล้วค่อยแยกกลับหอ”เขาบอก

 

“นั่นสิ บ่ายนี้นายไม่มีเรียนนิ”เธอว่า “งั้นไว้เจอกันน่ะทอม”

 

เขาบอกลาเพื่อนเขาน้อยๆและขยับตัวออกมาหาที่ที่มันพอจะสบายกว่าตอนนี้ เขาเกลียดอากาศในช่วงนี้มากเพราะมันอึมครึมเต็มไปด้วยเมฆและไม่มีแสงแดดเลย มันทำให้อากาศยิ่งเย็นเข้าไปใหญ่จนเขาใส่ได้แค่เสื้อแขนยาวเท่านั่น ส่วนพวกผู้หญิงก็ใส่เสื้อผ้ากันหนาชิ้นขึ้นทุกที จะมีบางพวกที่ห่วงสวยจนไม่ยอมแพ้อากาศหนาว ยังคงมุ่งมั่นจะใส่กระโปร่งสั้นๆเขาเองก็อยากจะถามจริงๆว่าไม่หนาวบ้างหรือไง เขาสะบัดหัวไล่ความคิดระหว่างมองตามสาวๆสองคนและหันมาสนใจไวโอลินที่อยู่ในมือมากกว่าเพราะเขายังต้องซ้อมต่อไป

 

 

 

 

/*/

 

 

 

 

 

คริสขยับตัวน้อยๆอย่างอารมณ์ดีเพราะวันนี้ถือว่าอากาศดีสุดๆอย่างที่เขาชอบ เย็นสบายน่าออกมานั่งเล่นข้างนอกสุดๆ เขาไม่เข้าใจจริงๆว่าพวกที่เริ่มใช่เสื้อหนาๆแล้วมันไม่คุ้นกับอากาศเย็นๆหรือไง เพราะเขายังคงอยู่ในเสื้อยืดกางเกงยีนต์แบบที่เขาชอบใส่ วันนี้พวกเขามีซ้อมกีฬาตอนช่วงตั้งแต่บ่ายสามเป็นต้นไปเขากับเพื่อนๆเองก็ว่าเพราะครึ่งหนึ่งของกลุ่มกำลังเรียนอยู่และเขาเองวันนี้อาจารย์ติดงานด่วนเลยมีเพียงแค่วีดีโอให้มาเปิดดูกันเองในห้อง ใครจะไปอยู่ดูเขาก็ออกมาตั้งแต่รู้ว่าอาจารย์ไม่อยู่แล้ว เขากำลังคุยกับเพื่อนๆเรื่องที่ว่าช่วงนี้เขาไม่ค่อยได้ออกไปปาร์ตี้เลย และเขาเพียงแค่ตอบไปว่าถูกอาจารย์ให้ทำรายงานบ้าง ง่วงบ้าง เมาค้างบ้างเลยไม่ได้ไปไหนซักเท่าไร จริงๆเขาเองก็แค่นั่งอ่านหนังสือก็เท่านั่นเพราะเขาใกล้สอบแล้วอย่างที่เจ้าข้อความกวนประสาทที่ส่งมากจากทอมพยายามบังคับให้เขาอ่านหนังสือ เขาไม่รู้ว่าจะโกรธหรือจะหัวเราะดีก็เลยยอมทำตามแบบไม่เข้าใจตัวเองนักเพราะผลสอบคราวนั่นออกมาดีเยี่ยมเกินขาดสำหรับคนที่อ่านก่อนสอบแค่วันเดียว มันทำให้เขาลองอ่านหนังสือก่อนสอบดูบ้างและมันก็ทำให้เขารู้ว่าหัวเขาก็ดีใช่ย่อยเหมือนกัน

 

“วันนี้ว่างเป็นบ้าเลย”เขาขึ้นมานั่งบนม้านั่งที่อยู่ใกล้ๆกับสนาม มองเพื่อนๆเขาที่เริ่มขึ้นมานั่งบนโต๊ะบ้างเหมือนกับเขา สองคนกำลังง่วนอยู่กับการจูบอย่างดูดดื่มกับแฟนสาวและเขาก็ไม่ได้สนใจมันเท่าไร เขากำลังสนใจเพื่อนของเขาคนหนึ่งที่เปิดอะไรน่าสนใจๆให้ดูเสียมากกว่า

 

“เอาลูกบอลมาเล่นกันไหม”เขาเงยหน้าขึ้นมามองคนหนึ่งเปิดกล่องเครื่องมือที่บังเอิญติดมาด้วย แต่ชุดของเขาเอามันไปเก็บที่ห้องแล้ว อีกฝ่ายหยิบลูกบอลออกมาทำให้เพื่อนข้างๆเขาลุกขึ้นไปยืนดีๆ เขาเองก็ด้วย

 

“คึกแบบนี้ตอนซ้อมอย่ามาบ่นกลางสนามน่ะสาวๆ”เพื่อนเขาคนหนึ่งตะโกนมาจากโต๊ะตัวยาว มันทำให้พวกเขาขำออกมาน้อยๆและเขาเองก็ส่งนิ้วกลางให้แทนคำตอบหวานๆ

 

“มาเร็วเอียน!! นายจะสนใจสาวสวยมากกว่าฉันได้ไง!”เขาตะโกนเรียกเสียงดังในระหว่างแกล้งโยนลูกบอลให้เพื่อนอีกคนหนึ่งไกลกว่าปกติ จนเห็นว่าชายหนุ่มต้องวิ่งห่างไปเร็วมากยิ่งขึ้น

 

“จูบนายมันไม่น่าสนใจนิคริส”อีกฝ่ายตะโกนตอบกลับมาและมันทำให้เขาเพียงแค่ตะโกนตอบไปว่าให้อีกฝ่ายลงมาเล่นด้วยกันให้ได้ ก่อนจะรีบหันมาสนใจเมื่อเพื่อนเขาตะโกนว่าลูกบอลไปทางเขาแล้ว

 

เวลาผ่านไปซักพักหนึ่งพวกเขาก็ค่อนข้างเหงื่อโชกได้ที่พอสมควร ถือเป็นการวอมร่างกายที่ดีมากๆจนเพวกเขากำลังจะเดินกลับมาที่ม้านั่ง สังเกตเห็นว่าเพื่อนๆในชมรมเริ่มมากันบ้างแล้ว เหลือก็แต่พวกที่ยังเรียนกันไม่เสร็จ เขาจัดการมัดผมให้ดีๆแล้วเดินตามเพื่อนสามคนที่กวักมือเรียกให้เขาไปดู ชายหนุ่มชี้ให้เขาดูว่าห่างไปไม่มากมีคนของพวกชมรมดนตรีกำลังซ้อมไวโอลินอยู่ เขาเพียงมองแวบเดียวก็รู้แล้วว่าเจ้าของผมสีน้ำตาลอ่อนนั่นเป็นใคร ทอมกำลังซ้อมไวโอลินอย่างตั่งอกตั้งใจอยู่คนเดียวไม่แน่ใจว่านานแค่ไหนแล้วเพราะเขาไม่ได้สังเกตุเห็นมาก่อน

 

“ไอ้เจ้าพวกบ้านี้มันชอบมาซ้อมใกล้ๆสนามทุกที ไม่เข้าใจจริงๆว่าที่อื่นไม่มีแล้วหรือไง”เพื่อนเขาว่าเซงๆ

 

“สงสัยคงจะคิดว่าเราไม่กล้าทำไรมั่ง เพราะคริสยอมยกเลิกเรื่องห้องบ้านั่นก็เลยได้ใจสิไม่ว่า ฉันยืนอยู่ตรงนี้ยังได้ยินเสียงไวโอลินเลย หนวกหูเป็นบ้า”อีกคนแกล้งทำเสียงขึ้นจมูกอย่างดูถูกสุดๆ เป็นเวลาเดียวกับที่เพื่อนที่โต๊ะเรียกให้พวกเขาไปรวมกับเพราะจะย้ายไปที่ห้องใหญ่เพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้า

 

“เฮ้ พวกนั่นเรียกแล้ว”เขาว่าทำให้เพื่อนๆเขาหันมายกมือเป็นสัญญาณว่ารู้แล้ว

 

“เดียวทำไรสนุกๆให้ดูเอา”เขาเห็นเพื่อนเขายกยิ้มขึ้นมานิดๆแล้วคว้าลูกฟุลบอลทรงรีไปจากมือเขา หลับตาข้างหนึ่งเพื่อเล่งให้ดีๆและเขามั่นใจว่าอีกฝ่ายกำลังจะทำอะไรซักอย่างให้ทอมเจ็บตัวแน่ๆ

 

“จะทำไรว่ะ?”เขาเผลอถามออกไป ซึ่งอีกฝ่ายเพียงแค่ยิ้มนิดๆ

 

“รอดูคริส ฉันนะปาแม่นสุดๆ”เขาขยับตัวน้อยๆแต่ทำอะไรไม่ได้เมื่อเห็นเพื่อนเขาง้างแขนและออกแรงเหวียงลูกบอลเต็มทีจนมันไปกระแทกเข้ากับท่อนแขนของทอมจนเจ้าตัวเผลอปล่อยไวโอลินและลงไปนั่งบนพื้น เรียกเสียงโห่ร้องชอบใจจากเพื่อนๆเขาเขาแต่เขาไม่ได้ยิ้มออกมาด้วย

 

“โทษทีนะจ้ะสาวสวย!! พอดีพวกพี่ของแรงไปหน่อย ซ้อมต่อเถอะนะจ้ะ!!”เพื่อนเขาแกล้งตะโกนแซวเสียงดังจนเห็นว่าทอมหันมามองพวกเขาน้อยๆ เขาได้สบดวงตาสีเขียวสวยนั่นเพียงคู่เดียวก่อนที่ทอมจะหันกลับไป

 

“ไปเหอะคริส เดียวค่อยเก็บลูกบอล”เพื่อนๆเขาเริ่มหันหลังและเดินกลับไปแต่เขายังยืนอยู่ตรงนั่น ถ้าเข้าไปช่วยละก็เพื่อนๆเขาได้สงสัยแน่ๆว่าเกิดอะไรขึ้น เขาเห็นทอมเอื่อมมือซ้ายออกไปจะหยิบไวโอลินแล้วก็ราวกับหยุดอยู่ตรงนั่นจนเขาเผลอขมวดคิ้ว ทอมเปลี่ยนเป็นใช้มือขวารีบๆเก็บทุกอย่างแล้วลุกขึ้นและเขามั่นใจว่าต้องมีอะไรบางอย่างผิดปกติกับแขนข้างซ้ายของทอมแน่ๆ กลืนน้ำลายน้อยๆตัดสินใจวิ่งกลับไปรวมกลุ่มพลางคิดจริงๆว่าจะเอายังไงดี ทั้งๆที่เขาไม่ใช่คนทำแต่ตอนนี้เขากลับรู้สึกผิดขึ้นมาจริงๆ

 

 

 

 

 

/*/

 

 

 

 

 

หลังจากที่เขาซ้อมเสร็จแล้วเป็นเวลาสองทุ่มกว่าๆ เขาแทบจะไม่อยากยอมรับเลยว่าเขารีบแต่งตัวเอามากๆและออกมาจากชมรมอย่างรวดเร็ว ตรงไปยังหอพักของทอมที่อยู่ห่างออกไปไม่มากนัก มองบานประตูไม้และลองเปิดเข้าไป เห็นว่ามันไม่ล็อกก็เท่านั่น สายตาคมกริบมองสำรวจไปทั่วห้องหาตัวคนที่เขากำลังตามหาอยู่ในตอนนี้ ทำให้เหลือบไปเห็นทอมเดินออกมาจากห้องน้ำพอดี อีกฝ่ายเงยหน้าขึ้นมองเขาและดูจะตกใจน้อยๆที่จู่ๆเห็นเขามายืนอยู่ที่นี้ ทอมไม่ได้พูดอะไรแค่แกล้งทำเป็นไม่เห็นเขาและเดินเลี่ยงไปที่เตียงเท่านั่น

 

“แขนนายเป็นยังไงบ้าง”เขาถามออกมาทันทีเมื่อเดินถึงตัวอีกฝ่าย

 

“ไม่มีอะไรนิ”ทอมหันหน้าหนีเขาอย่างเต็มที่จนเขาตัดสินใจวางประเป๋ากีฬาลงและรั้งตัวอีกฝ่ายเข้ามาใกล้แต่ทอมก็ขืนตัวหนี

 

“ทอม”เขาเรียกเสียงแข็ง

 

“ฉันจะอ่านหนังสือ นายกลับหอไปได้แล้วมั่ง”เขาพยายามไม่สนใจเสียงเล็กๆที่พยายามไล่เขากลับ เขายังคงคว้าแขนเขียวของทอมให้เจ้าตัวเข้ามาใกล้ แต่ทอมก็สะบัดตัวหนีอีกจนเขาเริ่มจะโมโหขึ้นมานิดๆ ติดสินใจเอื่อมมือออกไปรั้งช่วงแขนตรงไหล่ของทอม แต่ก็ต้องรีบปล่อยมือทันทีเพราะเสียงร้องเล็กๆที่บ่งบอกว่าทอมเจ็บแขนอยู่

 

“ไหนบอกไม่เป็นไร”เขาแกล้งพูดเสียงแข็ง มองใบหน้าหวานที่แส่ไปอีกทางและแดงขึ้นน้อยๆ

 

“ถอดเสื้อออก”เขาตัดสินใจสั่งออกไป เห็นทอมแทบจะถลึงตาใส่เขาอยู่แล้ว”หรือจะให้ฉันถอดให้”เขาพูต่อ

 

“ฉันไม่มีหน้าที่จะมาทำตามที่นายบอกคริส มันเรื่องของฉันก็นายเป็นคนเขวี้ยงบอลมาเอง”ทอมแยกเขี้ยว

 

“ฉันไม่ได้ทำ เพื่อนฉันต่างหากที่ทำ”เขารู้สึกโมโหขึ้นมาจริงๆที่อีกฝ่ายดูจะดื่อขนาดนี้ เขามั่นใจว่าทอมไม่น่าจะยอมถอดเสื้อแขนยาวออกดีๆให้เขาดูรอยช้ำแน่ๆ เขาจึงจัดการเอื่อมมือออกไปยังชายเสื้อของชายหนุ่ม รีบรั้งเสื้อตัวยาวออกอย่างว้องไวตามความชำนาญจนทอมเองได้แต่ร้องท้วงอย่างไม่พอใจเมื่อเขาถอดเสื้ออีกฝ่ายได้สำเร็จ ความรู้สึกเจ็บน้อยๆมันเร่นจีดขึ้นมาถึงในอกเมื่อเห็นรอยช้ำสีเขียวที่อยู่บนต้นแขนขาวๆของทอม ชั่วแวบหนึ่งเขารู้สึกโกรธเพื่อนเขามากจนสาบานได้ว่าหากมันยืนอยู่ใกล้ๆเขามั่นใจว่าคงจะต่อยมันคว่ำแล้วแน่นอน

 

“เจ็บขนาดนี้ทำไมไม่ไปห้องพยาบาล”เขาพูดออกไปด้วยน้ำเสียงเป็นห่วงจนเขาเองยังไม่แน่ใจในตัวเองด้วยซ้ำ เห็นอีกฝ่ายเพียงแค่หลบตาเขาพร้อมกับใบหน้าที่แดงระเรื่อจนเห็นได้ชัด

 

“ไปมาแล้ว กินยาแก้ปวดไปแล้วด้วย”ทอมบอก “จะมาสนใจทำไมกัปตัน หรือว่าหลงฉันซะแล้วเลยอยากจะมาอยู่ใกล้ๆ”เขาแกล้งหัวเราะเสียงขืน ขยับกลับไปยังกระเป๋ากีฬา หยิบยาที่เขาใช่ประจำออกมาและบังคับให้ทอมนั่งลงบนเตียงและเขาก็นั่งลงไปด้วย

 

“นายมีอะไรให้น่าหลงทอม ตัวแห้งขนาดนี้”เขาค่อยๆทายาลงบนรอยช้ำบนแขนของทอม ส่งเสียงดุๆเมื่อทอมพยายามยันตัวหนี

 

“นายหลงฉันแน่นอนอยู่แล้วคริส คืนนั่นนายพูดแค่ประโยคขอร้องทั้งนั่น”ทอมพูดด้วยน้ำเสียงที่มันค่อนข้างน่าจะทำให้เขาโมโห แต่เขาไม่ได้รู้สึกแบบนั่น คริสแค่เงยหน้ามองอีกฝ่ายและจัดการกับแขนของทอมต่อ

 

“จริงหรือ? ฉันเนี่ยน่ะ???”เขาขยับตัวน้อยๆเพราะเขามั่นใจว่าเขาไม่เคยเอ่ยขอร้องผู้หญิงคนไหนมาก่อน อาจจะมีบ้างที่แกล้งอ้อนวอนพวกเธอแค่ก็แค่ครั้งสองครั้งเท่านั่น

 

“แน่นอน…”หลังจากที่จัดการทุกอย่างเสร็จเขาก็เก็บหลอดยาให้เรียบร้อย พอหันมาอีกทีทอมก็ใส่เสื้อแขนยาวเหมือนเดิมซะแล้ว

 

“งั้นฉันเป็นยังไง”เขานั่งลงบนเตียงอีกครั้ง มองชายหนุ่มนิ่ง

 

“อะไรของนาย?”

 

“ลีลาฉันไง นี่ครั้งแรกน่ะที่ฉันนอนกับผู้ชาย คืนนั่นฉันเมามากจนจำไม่ได้เลย”เขาเห็นว่าทอมตาโตขึ้นมาและตั้งท่าจะด่าเขาแล้วก็เงียบลงไป

 

“ของแบบนี้มันควรคุยกับคนแปลกหน้าไหมคริส”ทอมบอกเสียงแข็ง เขาแลบลิ้นเลียริมฝีปากเล็กน้อยอย่างใช่ความคิดว่าจะทำยังไงให้ทอมยอมพูด

 

“จริงๆฉันก็เฉยๆน่ะ เราเคยนอนด้วยกันนะทอม ฉันแค่อยากรู้”เขาถามอีกเพราะเขาค่อนข้างมั่นใจในตัวเองอยู่เหมือนกัน

 

“ก็ดี…พอใช่ได้”ทอมแกล้งบอกปัดๆแต่คำถามนั่นมันทำให้เขาแทบจะเหวอออกมา

 

“พอใช่ได้!!!? ฉันเนี่ยน่ะ”เขาเห็นทอมตาโตขึ้นมาน้อยๆก่อนจะแกล้งถอนหายใจจนเขาสาบานได้ว่าทอมกำลังแกล้งเขาอยู่

 

“อันที่จริงต้องบอกว่าพอทนได้มากกว่า มันก็ไม่ได้แย่อะไรมากมายนัก..พอผ่านไปนานๆมันก็คงจะดีขึ้นเองและมั่งน่ะ”ทอมแกล้งบอกเหนื่อยๆจนทำให้เหมืออีโก้ในใจเขาสั่นคอนน้อยๆ พร้อมกับในหัวที่มีแต่คำว่าทำไมอยู่เต็มไปหมด

 

“ไม่-เคย มีคู่นอนคนไหนของฉันที่ใช่คำว่าพอทนได้ทอม”เขาหรี่ตาลงน้อยๆ

 

“ผู้หญิงเขาความรู้สึกไวไงคริส เป็นเหตุผลที่ว่าทำไมแค่พวกมือใหม่ก็ยังทำให้พวกเธอชอบได้…แต่ฉันเป็นผู้ชายคริส และฉันว่านายค่อนข้างงุ่นง่านมากไปหน่อย เหนื่อยง่าย จูบนายก็อ่อนมากๆ…เคยจูบกับใครมาก่อนหรือเปล่า? แต่ฉันโอเคจริงๆน่ะ ฉันว่ามันก็ดูน่ารักดี”ทอมแกล้งยิ้มออกมาราวกับให้กำลังใจ มันทำให้ความมั่นใจในตัวเองของเขาแทบจะพังครือลงมาไม่มีชิ้นดี เขาเลียริมฝีปากน้อยๆ เหลือบไปเห็นโทรศัพท์ของทอมที่ตั้งอยู่บนโต๊ะไม่ไกลนัก เอื่อมมือออกไปคว้ามันมาอย่างรวดเร็วจนทอมแทบจะร้องออกมาและพยายามคว้ามันคืนอย่างรวดเร็ว

 

“อะไรทอม นายเอาคลิปนั่นลงโทรศัพท์ใช่ไหม ขอดูหน่อยไม่เห็นต้องห่วงอะไร”เขาพยายามกันมือเรียวที่ตอนนี้แทบจะข่วนเขาอยู่แล้วในยามที่เขากันทอมไว้อีกฝั่งขณะที่กดหาคลิปนั่นในโทรศัพท์ของทอม ขมวดคิ้วน้อยๆที่เขาหามันไม่เจอ แต่กว่าจะได้เปิดหาอีกรอบทอมก็คว้ามันไปเสียก่อนและเขาเองก็พยายามคว้าคืนจนโทรศัพท์หลนไปที่ใกล้ๆกับหัวเตียง เขาเห็นทอมพลิกตัวเพื่อคลานไปเอามา แต่เขาก็รั้งขาอีกฝ่ายจนทอมหล่นลงไปบนเตียง ขยับตัวน้อยๆแล้วล็อกข้อมือเรียวเอาไว้จนทอมขยับตัวหลบไม่ได้

 

“ฉันชอบท่านี้น่ะ”เขายกยิ้มออกมาอย่างพออกพอใจเมื่อทอมพยายามยันตัวขึ้นมาแต่ติดเขาที่อยู่ด้านหลังและยังคงกดข้อมือของทอมไว้กับเตียง บังคับให้ชายหนุ่มทำได้เพียงแค่เหลียวหลังมามองเขาเท่านั่น คริสสำรวจสายตาไปทั่วแผ่นหลังบางใต้เสื้อแขนยาว มองสะโพกกลมพอดีมือที่ตอนนี้อยู่ห่างจากเป้ากางเกงของเขาไปไม่มากนัก เอื่อมมือหนึ่งที่ว่างอยู่วางลงไปเบาๆที่เอวคอด ลูบอย่างไม่แน่ใจผ่านเนื้อผ้าและหายเข้าไปใต้เสื้อตัวบาง เขาค่อนข้างแปลกใจที่เขาจำความรู้สึกพวกนี้ไม่ได้…เลย เขาจำอะไรเกียวกับร่างกายของทอมไม่ได้เลย กลิ่นของชายหนุ่ม สัมผัสของผิวเนื้อนุ่มๆ รสจูบ หรือแม้แต่เสียงหวานๆของทอมในยามที่ครางแผ่วเบา ราวกับเขาไม่มีความทรงจำพวกนั่นอยู่เลยแม้แต่น้อย…เหมือนมันไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน

 

“คริส ปล่อย!!!”ทอมพยายามขยับตัวหนีเขาอย่างสุดความสามารถ ทำให้เขาโน้มตัวเข้าไปใกล้ลำคอขาวๆนั่นมากขึ้น ขยับมือซ้ายที่อยู่ตรงช่วงท้องของชายหนุ่ม ลูบเบาๆลงบนเอวของทอมขณะที่ลอบสูดกลิ่นกายหอมๆจากอีกฝ่าย

 

“ทำไมฉันจำไม่ได้ถึงความรู้สึกพวกนี้ทอม?”เขากระซิบถามเสียงเบา บางอย่างมันทำให้ทอมหยุดเหมือนกับนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้

 

“คลิปนั่นอยู่ไหน ทำไมฉันหาไม่เจอ?”เขาถามออกไปอีก แต่ทอมก็ยังคงไม่พูดอะไรตอบกลับมา มันทำให้เขาหรี่ตาน้อยๆจงใจจูบเบาๆลงบนต้นคอขาวรู้สึกว่าทอมสั่นน้อยๆและหันมามองเขาในที่สุด

 

“ฉันอยากดูคลิปนั่น”เขาพูดอีก

 

“ไม่”ทอมกระซิบตอบ เขาขยับตัวน้อยๆเพื่อผ่อนแรงที่กดข้อมือทอมเอาไว้ มองริมฝีปากบางสีชมพูที่มันอยู่ห่างออกไปไม่มากนัก ดวงตาสีเขียวสวยมันกำลังมองมาที่เขาอย่างสับสนน้อยๆตัดกับแก้มนิ่มที่ขึ้นสีจางๆ เขาขยับตัวเข้าไปใกล้ริมฝีปากนั่นมากยิ่งขึ้นและทอมไม่ได้ขยับหนีแม้แต่น้อย มองแพขนตายาวที่ปิดลงน้อยๆเมื่อเขาค่อยๆกดจูบลงไปบนริมฝีปากอิ่ม

 

เขาขยับตัวน้อยๆเพื่อยันตัวลุกขึ้นมาใช่มือทั้งสองประครองทอมไว้น้อยๆเพื่อไม่ให้รับน้ำหนักจากตัวเขามากเกินไป ถอนจูบออกมาเล็กน้อยเพื่อให้ทอมเปลี่ยนเป็นนอนหงายก่อนจะกดจูบลงไปบนริมฝีปากบางสีสวยนั่นอีกครั้ง ไล่เลมความหวานจากโพรงปากนุ่มที่เขามั่นใจว่าเขาไม่เคยจูบทอมมาก่อนแน่นอน เพราะเขาจะต้องจำได้แน่ๆว่าทอมหวานขนาดไหน ไล่ต้อนชายหนุ่มที่พยายามจูบตอบเขาจนได้ยินเสียงครางเบาๆในลำคอ ใช่ท่อนแขนแข็งแรงทั้งสองยันตัวเองเอาไว้กับที่นอนเพื่อไม่ให้ทิ้งน้ำหนักลงมาบนคนที่ตัวเล็กกว่า รู้สึกถึงมือเรียวที่กำคอเสื้อเขาไว้แน่น เขายังคงไม่ถอนจูบออกดูจะค่อนข้างตั้งใจมากกว่าปกติเพราะทอมบอกว่าเขาจูบได้อ่อนมาก ร่างสูงใหญ่ขยับริมฝีปากเล็กน้อยเพื่อบังคับให้ทอมอ้าปากตอบรับให้เขาไล่เลมความหวานได้มากยิ่งขึ้น คำรามต่ำในลำคอเพราะเขารู้สึกว่าทอมดูจะให้ความรู้สึกที่ดีมากจริงๆ ยันตัวขึ้นมาน้อยๆเพื่อให้ทอมโอบแขนรอบต้นคอของเขา ถอนจูบออกมาเล็กน้อยและกดจูบร้อนแรงลงไปใหม่ ยิ่งรู้สึกดีขึ้นไปอีกเมื่อรู้สึกถึงมือเรียวที่กำลังลูบเบาๆผ่านกลุ่มผมสีทองของเขา

 

“…ว่าไง จูบฉันดีขึ้นไหม”เขาถอนริมฝีปากออกมา แต่ยังคงเคลียน้อยๆกับจมูกโด่งรั้น มองดวงตาสีสวยที่ยังคงมองริมฝีปากของเขาก่อนจะตวัดขึ้นมามองสบตากับเขา คริสเลียริมฝีปากน้อยๆเมื่อเห็นว่าริมฝีปากอิ่มของทอมดูจะวาวและระเรื่อขึ้นจนเขามั่นใจว่ามันน่าจูบขึ้นมากทีเดียว

 

“ก็ดี…”ทอมตอบรับเสียงเขา และเขาเพียงแค่ยิ้มออกมาน้อยๆ

 

“หอบขนาดนี้เปลี่ยนจากคำว่าก็ดี เป็นคำว่าสุดยอดก็ได้นะทอม”เขาเห็นอีกฝ่ายแส่หน้าไปอีกทาง นึกเสียดายน้อยๆที่รู้สึกถึงมือนุ่มที่ค่อยๆถอยออกไปจากตัวของเขา

 

“ไหนบอกไม่ชอบผู้ชาย แล้วจะมาจูบฉันทำไม”เขาไม่ตอบคำถามนั่นแค่เพียงลุกขึ้นมาจากชายหนุ่ม ระวังไม่ให้ไปโดนแขนของทอมข้างที่เจ็บ

 

“ฉันแค่อยากรู้ว่าทำไมฉันจำไม่ได้เลยว่าเคยมีอะไรกับนาย”เขาพูดอีก “ทำไมฉันถึงดูคลิปนั่นไม่ได้ หรือจริงๆแล้วมันไม่มีมาตั้งแต่แรก”เขากำลังหยิบกระเป๋ากีฬาขึ้นมาจึงทำให้ไม่เห็นว่าทอมทำสีหน้ายังไง ทอมไม่ได้ตอบอะไรเขา

 

“…ถ้าฉันรู้ว่านายโกหกละก็ จบไม่สวยแน่ๆ”เขากระชับกระเป๋ากีฬาให้แน่นยิ่งขึ้น มองใบหน้าหวานที่แส่หลบไปอีกทางและยังคงไม่พูดอะไร

 

“นายนั่นและระวังจะหลงฉันจนไม่อยากจะเลิกมากกว่า แค่14วันฉันก็ทำให้นายจูบฉันได้แล้ว”เขายิ้มน้อยๆกับคำพูดอวดดีของชายหนุ่ม

 

“เรื่องแค่นี้จะไปนับทำไม ในเมื่อเรามีอะไรกันตั้งแต่ยังไม่ได้ถามชื่อด้วยซ้ำ”คริสเอ่ยเรียบๆ “จริงๆแล้วก่อนจะถึง30วันฉันอาจจะได้มีอะไรกับนายอีกซักรอบก็ได้…ทวนความจำที่ว่าทำไมฉันถึงจำไม่ได้”เขาเลียริมฝีปากน้อยๆในขณะที่ทอมถลึงตาใส่เขา

 

“อ่อนหัดแบบนายยังจะหวังอีกหรือ?”ทอมยิ้มนิดๆ “แต่ก็น่ะ ลีลาพอทนได้แบบนี้…คนเป็นแฟนนายคงจะลำบากไม่ใช่น้อย”

 

“นายไงแฟนฉัน”เขาพูดอีกทำให้ทอมเงียบลงไป ทั้งคู่ยังคงจ้องหน้ากันอย่างไม่มีใครยอมใคร แต่สุดท้ายเขาก็ยอมหันหลังและออกไปจากห้องโดยไม่พูดอะไรต่อ

 

 

เกี่ยวกับ jrasmason

สวัสดีทุกคนที่เข้ามาเยี่ยมชมกันนะค่ะ บล็อกนี้จีนจะลงเป็นFictionหรือว่าเป็นAUนะค่ะ คู่หลักก็จะเป็นHiddleswothและคู่อื่นๆอีกตามแต่อารมณ์ค่ะ ฮ่าๆ หวังว่าจะชอบและสนุกกับนิยายที่จีนเขียนนะค่่ะ ขอบคุณค่ะ //จุ๊บๆ
เรื่องนี้ถูกเขียนใน Trickster, Z All Fiction และติดป้ายกำกับ , , , , , , , , , , คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s