[FIC] Hiddlesworth [ChrisXTom]R.#2 Just a dreams? [END]

ฟิคเรื่องนี้เป็นเพียงจิตนาการของผู้แต่ง

หรืออาจจะเป็นฟิคชั่นที่แปลมา

ไม่ได้มีเจตนาจะทำให้ตัวละครเสื่อมเสียใดๆทั้งสิ้น

 อ่านเพื่อความบันเทิง นะแจ๊ะ

My Tumblr : http://jrashiddlesworth.tumblr.com/

FB : https://www.facebook.com/yujean.rasmason

Twitter : https://twitter.com/YuJeanN

Exteen : http://rasmason2.exteen.com

Page : https://www.facebook.com/hiddlesworthfangirl?ref=hl

Wordpess : https://jrasmason.wordpress.com

C : Chris H. X Tom H.

R : M

G : Romantic

L : Thai

W : Yujean Rasmason

********************************

ทอมแทบจะสะดุ้งตื่นขึ้นมาเมื่อเขาได้ยินเสียงอะไรบางอย่างที่มันตกลงพื้น ดวงตาสีสวยลืมขึ้นช้าๆอย่างงัวเงียเพราะเหตุที่นอนไม่ค่อยพอนัก เขาไม่แน่ใจว่าตอนนี้อยู่ไหนแต่เพราะเสียงทุ้มต่ำที่มันดังอยู่ใกล้ๆมันทำให้เขารู้ว่าเขาไม่ได้อยู่คนเดียวแน่นอน ทอมกระพิบตาถี่ๆเพราะปรับสายตาก่อนจะพบกับชายหนุ่มร่างสูงที่ยิ้มแป้นให้เขาและพูดอะไรบางอย่างในเชิงว่าเรียกเขาตั้งนานแล้วแต่เขาไม่ยอมตื่น

“โทษทีน่ะทอม ฉันทำหมวกนายหล่น”คริสหัวเราะน้อยๆในระหว่างที่เก็บหมวกโลกิขึ้นมาตั้งไว้บนโต๊ะ เขาเพียงแค่มองตามมือหยาบแข็งแรงไปเท่านั่น

“กี่โมงแล้วคริส…ฉันเผลอหลับจริงๆด้วย”สายตาคมตวัดมามองเขาน้อยๆและเขาไม่แน่ใจว่าชั่วแวบหนึ่งมันดูเหมือนคริสจงใจปล่อยให้เขาหลับไปแบบนั่น

“อีกสิบห้านาทีเที่ยงคืนแล้ว..นายถ่ายทั้งวันแน่นอนว่าคงเหนื่อย”เขาพยักหน้ารับรู้เมื่อคริสหยิบน้ำเปล่าที่ตั้งอยู่มาให้เขาดื่ม ทำให้เขาเองพึ่งสังเกตุเห็นว่าตัวเองยังอยู่ในชุดโลกิเพียงแค่พิงพนักหลับบนโซฟาเท่านั่น และตอนนี้เขาน่าจะอยู่ในห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าเพราะเขาจำไว้ว่าล่าสุดเขาอยู่ในแทเลอร์ของช่างแต่งตัว

“ลุคฝากมาบอกว่าจะขอกลับก่อนเพราะมีธุระด่วน นายหลับอยู่ก็เลยบอกไปว่าจะบอกนายให้ นายกลับกับฉันได้ทอม “คริสฉีกยิ้มให้เขาและเขาคิดว่ามันดูดีจริงๆ

“ได้..ทำไมถึงไม่มีใครปลุกน่ะ ทุกคนคงกลับหมดแล้วและฉันก็อยู่ในชุดโลกิ…ฉันจะถอดมันยังไง”เขาแทบจะถอนหายใจออกมา แต่คิดอีกทีเขาเองก็ถอดชุดเป็นมันก็ไม่ใช่ปัญหาอะไร

“ฉันก็อยู่นี่ไง ฉันช่วยเอง “เขาเห็นอีกฝ่ายยักคิ้วให้ด้วยท่าทางทำมันทำให้เขาใจเต้นแปลกๆจนต้องหันหน้าหนี ขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อคิดว่าจริงๆแล้วตัวเองเป็นอะไรกันแน่ถึงมีความรู้สึกแบบนี้ ทอมหันหน้ามายังกระจกบานใหญ่ที่ใช่สำหรับพวกแต่งหน้า มองใบหน้าตัวเองที่ตอนนี้ยังเป็นโลกิอยู่พลางหยิบเช็ดชู่ขึ้นมาเช็ดเครื่องสำอางออก ทำให้เขาเห็นการ์ตูนที่วางอยู่ เป็นคอมมิกเล่มเล็กที่ดูจากหน้าปกแล้วคงเป็นเรื่องเกี่ยวกับแวมไพร์ทำให้เขาใช่มือหนึ่งที่ว่างอยู่เปิดๆดู

“สนใจเรื่องแวมไพร์หรือทอม “เขาสะดุ่งเล็กน้อยเมื่อได้ยินเสียงคริสใกล้ๆ เมื่อเงยหน้าขึ้นมาทำให้เห็นว่าชายหนุ่มร่างสูงยืนอยู่ข้างหลังเขา รอยยิ้มหล่อเหล่าที่เพียงแวบเดียวเขาสาบานได้ว่ามันมีความหมายแฝงแน่นอน แต่เขาคิดว่าเขาคิดไปเองเสียมากกว่า

“ฉันไม่เคยอ่านมันหรอก…พีอาร์เองก็บอกให้ลองอ่านแต่ฉันยังไม่มีเวลาเท่าไร”ทอมหัวเราะน้อยๆพลางเช็ดเครื่องสำอางออกให้เยอะกว่าเดิม เขาคิดว่าข้างนอกน่าจะมีคนอยู่บ้าง อย่างน้อยๆก็ช่วยถอดวิกผมให้เขาได้

“แค่บอกว่านายสนใจในตัวแวมไพร์ทอม..”เขาเผลอชะงักมืออยู่ตรงแก้มเมื่อได้ยินเสียงทุ้มต่ำน่าหลงไหลที่มันแหบพร่าจนเขาขนลุกซู บางอย่างมันทำให้เขาใจเต้นจนถึงขนาดที่ชั่วแวบหนึ่งเขาไม่กล้ามองสบดวงตาคมผ่านกระจก ทอมรีบทำตัวให้เป็นปกติก่อนจะเงยหน้าคมตัวสูงที่ตอนนี้หันหลังไปเล่นโทรศัพท์เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

“นายพูดเหมือนกับอ่านเรื่องนั่นจบแล้ว “เขาตัดสินใจถามออกไป ลอบมองเซี้ยวหน้าคมแล้วหันมาลบเครื่องสำอางต่อ พยายามทำเป็นไม่สนใจยามที่คริสวางโทรศัพท์และเข้ามาใกล้

“นายรูไหมว่าแวมไพร์ในความคิดฉัน ต้องเซ็กซ์ซี่ เย้ายวน รุนแรง แล้วก็น่าสัมผัสในทุกๆครั้งที่ได้อยู่ใกล้…นายจะราวกับถูกมนต์สะกดให้ไม่สามารถละสายตามาจากอีกฝ่ายได้ ใจเต้นและใจเต้นหนักขึ้นๆในทุกๆครั้ง…”เขามั่นใจว่าคริสจงใจไล่ฝ่ามือข้างหนึ่งตามแผ่นหลังของเขา แต่ก็ราวกับเพียงแค่ช่วยแก้ชุดออกก็เท่านั่นเอง บางอย่างในคำพูดนั่นมันทำให้เขาสับสนและใจเต้นขึ้นมาในยามที่คริสจงใจไล่นิ้วผ่านลำคอด้านหลังเพื่อดึงชุดออก

“นายไปอ่านอะไรมากันแน่คริส…แวมไพร์แบบไหนของนาย”เขาแกล้งพูดเป็นมุขตลกและมันทำให้ร่างสูงใหญ่ขำเบาๆ

“แวมไพร์ในอุดมคติฉันไงทอม”คริสถอดของบางส่วนออกจนเขารู้สึกว่าเบาตัวขึ้น ก่อนที่อีกฝ่ายจะจงใจตบก้นเขาจนเขาเลออุทาน ขำออกมาตามร่างสูงในยามที่คริสเอาของไปแขวน

“แล้ว…แวมไพร์ทำอะไรได้อีกคริส?”เขาหันหน้ามาหาคนตัวสูงที่ยืนอยู่ อีกฝายยังคงยิ้มพร้อมกับสายตาคมกริบที่มันตวัดขึ้นมามองเขา บางอย่างในสายตานั่นทำให้เขารู้สึกราวกับคริสกำลังถอดเสื้อผ้าเขาออก มันทำให้เขาแทบจะยิ้มค้างไว้แบบนั่นพร้อมกับหัวใจที่พองโตและเต้นถี่จนเขาตกใจ

“อืม…แวมไพร์จะทำให้คนหลงใหล รู้สึกราวกับตัวเบาหวิว…ใจเต้นไม่เป็นจังหวะ..”เขาหลุบตาลงต่ำเพื่อมองริมฝีปากหยักของคนที่ขยับเข้ามาใกล้ แทบจะหยุดหายใจยามที่คริสเอื่อมมือทั้งสองมาจับเอวเขาเอาไว้

“…จะไม่สามารถหลบตาได้ ความต้องการเย้ายวนจะสูงขึ้น..ถ้าคิดไม่ซื่อก็จะยิ่งหลง ยิ่งหลงไปเรื่อยๆอย่างรวดเร็ว..”เขากลืนน้ำลายเฮือกกับมือหยาบแข็งแรงทั้งสองข้างที่ไล่ขึ้นมาเพื่อถอดอะไรหลายๆอย่างที่โลกิใส่

“…แต่ในทางกลับกัน หากว่าไม่คิดอะไรตั้งแต่แรกก็จะไม่มีผลอะไร…แวมไพร์เจ้าเล่ห์ ช่างยั่วและ…เร้าร้อน”เขาราวกับลมหายใจหายไปเมื่อคริสปลดอะไรหลายๆอย่างออกไปจากตัวเขา สายตาคมที่มองมามันทำให้เขาคิดว่าร่างสูงใหญ่กำลังปลดเสื้อผ้าออกไปจากตัวเขามากกว่าเพียงแค่ปล่อยให้มันคลุมเอาไว้ คริสไล่ฝ่ามือไล่ไปทางด้านหลังพร้อมกับพึมพำขอโทษแม้ว่าเขาจะมั่นใจว่าไม่มีความรู้สึกผิดในน้ำเสียงนั่นแน่ๆ

ทอมแส่หน้าหลบเมื่อคริสขยับใบหน้าเข้ามาใกล้มากยิ่งขึ้นจนเขาใจเต้นไปหมด อยากจะท้วงแต่ก็เหมือนไม่มีแรงจะพูด ราวกับคริสจงใจขยับใบหน้าเข้ามาใกล้เขาแต่ก็เหมือนกับเพียงแค่บังเอิญเท่านั่น ลมหายใจร้อนเป่ารดอยู่ตรงช่วงคอจนเขาแทบจะละลาย แล้วทุกอย่างก็จบเมื่อคริสยันตัวออกมาพร้อมกับรั้งเข็มขัดออกจากตัวเขา

“ชุดนายก็วุ่นวายดีจริงๆ”คริสหันเอาเข็มขัดไปเก็บแล้วขำน้อยๆ แม้ว่าเขาจะกำลังพยายามยันตัวไว้ไม่ให้เข่าอ่อนลงไปก็ตามท

“เอาละที่รัก…หันหลังได้แล้ว”คริสแกล้งพูดเสียงหื่นแบบปกติที่ต้องการแกล้งเขา แต่ทำไมครั้งนี้เขารู้สึกแปลกๆกับคำพูดแบบนี้ก็ไม่รู้

ทอมมองอีกฝ่ายอย่างชั่งใจแล้วเปลี่ยนมาขยับหันหลังให้คริส มองตัวเองผ่านกระจกบานโตที่มีหลอดไฟเล็กๆสีส้ม มองสภาพตอนนี้ของตัวเองแล้วไล่สายตามายังเจ้าของร่างกายสูงใหญ่กำยำที่เดินตามมาและหยุดอยู่ที่ด้านหลังของเขา มองมือหยาบทั้งสองไล่ไปตามเอวของเขาและวนมายังด้านหน้า มันแทบทำให้เขาหยุดหายใจกับความรู้สึกแปลกๆบ้าบอที่มากขึ้นจนเขาเผลอกำมือที่เท้าโต๊ะเอาไว้แน่น ไม่ได้มองสบตาคริสผ่านกระจกแต่บางอย่างทำให้เขามั่นใจว่าคริสกำลังมองเขาอยู่แน่นอน

“ทอม..ขยับมาด้านหลังหน่อยสิ”คริสพูดเสียงต่ำราวกับเสียงหอบหายใจ มันทำให้เขาลืมตาขึ้นมาเมื่อรู้สึกว่าร่างกายของตัวเองตอบสนองเสียงของคริส…มันแทบจะทำให้เขายันตัวขึ้นเพราะกลัวคนข้างหลังจะรู้

“ฉันแก้เองดีกว่าคริส…ชอบใจนายมาก”เขาพยายามพูดและเหมือนมันจะทำให้คริสนิ่งลงไป

“ฉันอยากช่วยทอม…”คริสตอบทำให้เขาขยับตัวน้อยๆจนทำให้ไปชนเข้ากับแผ่นอกกว้างเป็นเวลาเดียวกับที่คริสแทบจะรั้งกางเกงของโลกิลงมาจนเขาสั่นน้อยๆกับความเย็นที่กระทบต้นขา ใบหน้ายิ่งแดงจัดเมื่อรู้สึกถึงเสียงหอบหายใจของคริสยามที่สะโพกกลมของเขาไปเบียบเบาๆกับตัวชายหนุ่ม

“…คริส..ฉัน..”เขารู้สึกเหมือนต้องพูดอะไรซักอย่างแล้วก็ต้องเงียบลงไปเมื่อจู่ๆไฟในรถเทเลอร์ก็ดับลงไปจนทุกอย่างมืดไปหมดมีเพียงแค่แสงสีส้มจากโต๊ะใกล้ๆเท่านั่นที่ทำให้พอเห็นว่าโต๊ะอยู่ตรงไหน แม้ว่าจะยังมืดอยู่ก็ตามที

“เป็นแบบนี้ตลอดเลย ไฟตกแบบนี้…ฉันจะเรียกคนมาดู..”ทอมพูดขึ้นมาหลังจากเงียบลงไปพยายามยันตัวออกมาแต่คริสกลับไม่ขยับไปไหน และมันทำให้เขานิ่งลงไปอย่างตกอกตกใจ ตัวแข็งทื่อขึ้นมาเมื่อรู้สึกถึงมือหยาบแข็งแรงที่ลูบเบาๆอยู่ตรงช่วงท้องแล้วไล่ฝ่ามือขึ้นมา ใต้เสื้อสีเขียวของโลกิจนเขาต้องเกรงท้องน้อยๆเมื่อรู้สึกถึงมือของคริสที่ลากผ่าน เขายังคงนิ่งและไม่กล้าพูดอะไร ได้แต่มองนิ่งไปยังกระจกที่ตอนนี้ไม่มีอะไรสะท้อนอยู่เพราะความมืด และเขาก็คิดว่ามันดีที่มืดแบบนี้เพราะเขาไม่อยากจะมองหน้าตัวเองจริงๆว่ามันแดงแค่ไหน

“ทอม…”เขากำมือที่เท้าโต๊ะไว้แน่นเมื่อรู้สึกถึงจมูกโด่งที่เคลียอยู่ตรงช่วงคอ ตามด้วยริมฝีปากหยักที่จูบลงมาบนคอของเขาจนทำให้เขาเผลอขยับหนี และยิ่งหัวใจเต้นแรงไปอีกเมื่อรู้สึกถึงมืออีกข้างของคริสที่ลูบอยู่ตรงต้นขาของเขา แต่มันเป็นเขามากกว่าที่ขยับหนีไม่ได้

“จะทำอะไรคริส…”เขาว่าเสียงสั่น และมันก็ไม่ได้ทำให้คริสหยุดเลย

“ฉันมีอะไรจะบอกทอม…ฉันชอบนาย”คริสว่า บางอย่างในคำพูดนั่นมันทำให้เขายิ่งรู้สึกร้อนเข้าไปใหญ่จนได้ยินเสียงหัวใจเต้นถี่

“อย่าล้อเล่นแบบนี้คริส”เขาบอกเสียงแข็ง “ปล่อยฉัน..”

“ฉันรู้ว่านายเองก็ชอบฉัน ฉันรู้สึกถึงเสียงหัวใจของนาย เสียงเลือดนายในตัว…”คริสว่าเสียงพร่า กดจูบลงบนต้นคอของเขาจนเขาเงยหน้าขึ้นน้อยๆเพื่อหายใจ

“ไม่…”

“ฉันเป็นแวมไพร์ทอม ฉันรู้สึกถึงเลือดของนาย…ขอได้ไหม?”ทอมรู้สึกไม่แน่ใจขึ้นมาว่าคริสกำลังเล่นมุขหรืออะไรกันแน่ แต่มันทำให้เขาใจเต้นแรงจนหูอื้อและปฏิเสธไม่ได้ แม้ว่าจะถูกคริสยันตัวให้เขาแทบจะคลานลงบนโต๊ะเครื่องแป้ง

“ได้โปรดทอม…ฉันรู้ว่านายต้องการอะไร แค่เพียงนิดเดียวฉันจะทำให้นายทุกอย่าง…ทุกอย่างที่นายต้องการ”เขากัดปากไว้น้อยๆเมื่อรู้สึกถึงคนตัวสูงที่ตอนนี้แทบจะทิ้งน้ำหนักลงมาบนตัวของเขา พร้อมกับมือขวาที่เอื่อมลงมายังชั้นใจของเขา ลูบเบาๆจนเขาแทบจะหายใจไม่ออก ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงปฏิเสธคริสไม่ได้แบบนี้

“..ก็ได้…”เขาไม่แน่ใจว่าพูดออกไปหรือแค่คิด แต่มันทำให้เขาร้องออกมาเบาๆเมื่อรู้สึกเจ็บเร่นขึ้นมาที่ช่วงต้นคอ รู้สึกเหมือนถูกกัดแต่มันกลับเจ็บเพียงไม่นานแล้วแทนที่ด้วยอารมณ์บางอย่างที่ทำให้เขารู้สึกร้อนขึ้นมาจนทำอะไรไม่ถูก ร้อนจนเขาต้องหอบหายใจถี่ เผลอขยับตัวให้บดเบียดกับร่างกายของคริสมากยิ่งขึ้นจนเขามั่นใจว่าเกิดอะไรขึ้นซักอย่างแน่ๆ

“คริส…คริส…”เขาครางแผ่วเมื่อรู้สึกถึงลิ้นร้อนที่ลากผ่านลำคอเขา เริดหน้าขึ้นเมื่อคริสรั้งเขาเข้าไปจูบ ดูเหมือนมันจะยิ่งเร้าร้อนเข้าไปใหญ่จนเขาเผลอตัวจูบตอบไปอย่างกระตือรือร้น แทบจะครางท้วงเมื่อคริสขยับตัวออกมาเล็กน้อย

“ยันตัวขึ้นมาทอม…”เขาก้มไปด้านหน้าเล็กน้อยเมื่อคริสจังขาข้างซ้ายของเขาให้ขึ้นไปคุกเข่าอยู่บนโต๊ะ ใช่เพียงขาข้างเดียวยันตัวเองเอาไว้กับพื้น อดอายไม่ได้เมื่อนึกถึงสภาพตัวเองในตอนนี้ ทอมกัดฟันน้อยๆเมื่อคริสยังคงลูบอยู่ที่ต้นขาของเขา รั้งเสื้อผ้าของโลกิให้ต่ำลงมาจนเปิดเห็นถึงช่วงไหล่

“ถึงมืดแบบนี้ฉันก็ยังเห็นอยู่ว่านายเซ็กส์ซี่แค่ไหนทอม”เหมือนคริสจะรู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่ แต่ตอนนี้เขาไม่มีเวลาพอสำหรับอะไรแบบนั่น ตอนนี้เขาร้อนและเขาต้องการทำให้มันหายๆไป เผลอตัวก้มต่ำลงไปบนโต๊ะเพื่อสะโพกของตัวเองยกสูงขึ้นตอบรับมือของคริสที่จับอยู่ตรงสะโพกเขา

“เร็วคริส…”เขาครางอย่างไม่ค่อยพอใจนักเมื่อคริสดูจะลีลาจริงๆ แม้ว่าจะรู้สึกอายๆแต่ตอนนี้เขาต้องการทำอย่างอื่นมากกว่าในเมื่อมันมาถึงขั้นนี้แล้ว ทอมกลั้นหายใจน้อยๆเมื่อได้ยินเสียงขาดของชั้นในตัวเองจากมือขยาบแข็งแรงของคริสที่ฉีกชั้นในเขาอย่างรีบร้อน ขยับรั้งชายชุดสีเขียวของโลกิให้ขยับไปอีกฝั่ง เริดหน้าขึ้นน้อยๆเมื่อคริสตบลงมาบนก้นของเขา

“ทอม…ฉันชอบนาย ฉันชอบนายมาก…นายรู้ไหมว่าฉันอยากทำแบบนี้มานานแค่ไหนแล้ว”คริสกัดลงมาเบาๆบนหัวไหล่ของเขา และยาวขึ้นมายังต้นคอ แม้เขาจะยังรู้สึกถึงมือหยาบที่อยู่ตรงด้านหลังของเขา รู้สึกเมือนคริสกำลังปลดกางเกงและเข็ดขัดอย่างรีบร้อน เพราะมืดแบบนี้มันทำให้เขาไม่เห็นอะไรเท่าไร แต่กลับยิ่งย้ำให้ความรู้สึกที่สัมผัสชัดมากยิ่งขึ้นไปอีก ทอมแทบจะหยุดหายใจเมื่อรู้สึกถึงบางอย่างที่จ่ออยู่ตรงช่องทางด้านหลังของเขา ร้อนจนทำให้เขาใจเต้นยิ่งกว่าครั้งไหนๆ

“อย่าเกรงนะทอม…”คริสบอกเสียงต่ำ ดันตัวเองเข้ามาช้าๆจนเขาต้องเริดหน้าขึ้นเพื่อร้องออกมาเสียงเบา หอบหายใจถี่กับความร้อนที่ทำให้เขาทั้งเจ็บและอึดอัด แต่บางอย่างเหมือนจะทำให้เขารู้สึกดีและยิ่งร้อนยิ่งขึ้นเมื่อคริสกัดลงมาบนต้นคอเขาอีกครั้ง ราวกับเลือดในกายถูกบังคับให้ยิ่งสูบฉีดมากกว่าเดิมจนไม่รู้ว่าความเจ็บมันหายไปไหนหมด ตอนนี้แทบจะแทนมาด้วยความต้องการให้คริสขยับกายเขาลึกในตัวเขา มากกว่านี้

“คริส ได้โปรด…”เขาครางเสียงสั่น ห้ามตัวเองไม่ให้ขยับเอวไม่ได้เมื่อคริสถอนเขี้ยวออกไปจนรู้สึกเจ็บเพียงชั่วแวบหนึ่ง อีกฝ่ายพรมจูบลงบนต้นคอเขาและเริ่มขยับเอวให้มากยิ่งขึ้น เริ่มจากจังหวะช้าเนิบนาบแต่เพียงไม่นานก็เร่งจังหวะขึ้นถี่เร็วจนเขาต้องจับโต๊ะเอาไว้แน่นเพื่อยันตัวเองต้านแรงของคนตัวสูง

ทอมครางถี่พยายามหายใจให้มากที่สุดเมื่อชายหนุ่มขยับเอวแรงยิ่งขึ้นๆจนเขาต้องครางออกมาเสียงดัง ขยับตัวเริดหน้าขึ้นตามแรงดึงจากท่อนแขนแข็งแรง บังคับให้เขาเงยหน้าขึ้นมารับสัมผัสรสจูบของอีกคนหนึ่ง รู้สึกถึงลิ้นร้อนที่ไล่ต้อนเขาจนแทบละลาย แม้จะจูบตอบอีกฝ่ายรุนแรงไม่แพ้กัน

“เร็วกว่านี้ได้ไหม…”เขาหอบครางเบาๆใกล้กับใบหน้าคมที่ยังคงขบริมฝีปากล่างของเขาอยู่ คริสยังคงกระแทกกายให้เร็วยิ่งขึ้นตามที่เขาบอก แม้ว่าจะมืดแต่เขาก็มันใจว่าอีกฝ่ายกำลังยิ้มอยู่แน่ๆ

“ไม่เจ็บหรือ?”อีกฝ่ายคำรามเบาๆ

“ไม่…ถ้านายไม่เร่งฉันคงยิ่งกว่าเจ็บอีก…”ทอมแกล้งพูดออกไปเสียงเบา จูบริมฝีปากหยักอย่างเอาใจจนคริสก้มลงมาจูบเขาอีกรอบอย่างทนไม่ไหว รู้สึกถึงมือหยาบแข็งแรงที่บีบเอวเขาไว้แน่นเพื่อรั้งให้เขาขยับเอวสวนอีกฝ่ายให้แรงมากยิ่งขึ้น

ทอมครางเสียงเครือเมื่อคริสจงใจกระแทกกายแรงๆสองสามครั้งจนเขาจุก ขยับกายวนภายในและกระแทกตัวให้หนักหน่วงอีกครั้ง เสียงหอบต่ำของคริสกับเสียงของเขาเองแทบจะทำให้เขามั่นใจว่าหากไม่ใช่ตอนเวลานี้คงมีคนรู้แน่ๆว่าเกิดอะไรขึ้นในเทเลอร์นี้ ร้องออกมาเบาๆเมื่อคริสขบลงบนผิวเนื้อของเขาราวกับกำลังกลืนกิน เขาแทบจะขาดใจในหลายๆครั้งเมื่อคริสกระแทกตัวลึกเข้ามาในกายเขา

“เรียกชื่อฉันสิทอม..”ชายหนุ่มอ้าปากน้อยๆเมื่อคริสจงใจกดตัวเองเข้ามาลึกมากเป็นพิเศษ มันทำให้เขาแทบดิ้นหลบแต่กลับทำไม่ได้มากนัก

“คริส..คริส…”เขาหอบเสียงเครือ “..คริส ฉันชอบนาย…อ่า…”เขากัดปากแน่นกับคนตัวสูงที่ดูจะยิ่งรุนแรงมากยิ่งขึ้นจนเขาน้ำตาคลอ ความรู้สึกหวานๆที่แทบจะล้นออกมากับความรู้สึกร้อนที่มากยิ่งขึ้นไปอีก จนเผลอตัวขยับกายตามร่างสูงแรงมากยิ่งขึ้น

“คริส…อ๊า….”เขาครางออกมาเสียงดังมากยิ่งขึ้น หอบหายใจถี่เมื่ออารมณ์ในกายยิ่งสูงขึ้น

“คริส…”

“ทอม ทอม…”

เกร๊ง!!!!!!!

ชายหนุ่มสะดุ้งเฮือกเมื่อได้ยินเสียงบางอย่าง หอบหายใจถี่ๆเพื่อมองสำรวจรอบๆอย่างตื่นๆว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ มันทำให้เขาเห็นว่าตอนนี้เขานั่งอยู่บนเก้าอี้ เขาจำได้ว่าก่อนหน้านี้เหมือนเขากำลังทำอะไรบางอย่างกับคริสอยู่ แล้วทำไมชายหนุ่มตัวสูงใหญ่ถึงยังยืนยิ้มให้เขาเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นแบบนี้ มันทำให้ทอมยกมือขึ้นลูบน้าตัวเองแรงๆเพื่อเรียกสติ พยายามใจเย็นเมื่อภาพที่เกิดขึ้นในหัวมันยังคงวนเวียนอยู่แบบนั่น นี่เขาฝันไปใช่ไหม…ฝันว่ามีอะไรกับคริส เพื่อนของเขาเอง นี้มันแย่มากจริงๆแล้วนะเนี่ย

“โทษทีนะทอม ฉันทำหมวกนายหล่น”คริสบอกยิ้มๆแล้วหยิบหมวกโลกิขึ้นมาวางไว้บนโต๊ะ แต่เขากำลังนิ่งกับภาพที่ราวกับเกิดขึ้นอีกรอบ เขามั่นใจว่ามันเกิดขึ้นมาแล้วตอนที่เขาฝัน หรือเขาไม่ได้ฝันอยู่ คิดได้ดังนั่นทอมจึงลุกขึ้นเพื่อสำรวจตัวเองแล้วหันมามองใบหน้าหล่อๆนั่น เพียงแค่คริสยิ้มให้มันก็ทำให้เขาใจเต้นจนทำอะไรไม่ถูกแล้วในตอนนี้

“นายโอเคนะทอม? มีอะไรหรือเปล่า??”เขาขยับตัวน้อยๆเมื่อคริสเดินเข้ามาใกล้

“ไม่มี ทุกอย่างโอเค…”เขาบอกพลางขมวดคิ้วน้อยๆ

“เยี่ยม…ลุคฝากมาบอกว่าเขาจะขอกลับก่อนเขามีธุระ แต่ฉันบอกให้แล้วว่านายจะกลับกับฉัน”เขามองหน้าคริสอย่างตกใจน้อยๆกับคำพูดที่ดูจะเหมือนเดิมทุกอย่าง

“เอ่อ…แล้วชุดฉัน”เขาพูดออกมาอีกอย่างไม่แน่ใจเท่าไรนัก

“ฉันช่วยนายถอดชุดได้ทอม”เขามองหน้าอีกฝ่ายนิ่งกับคำตอบที่ทำให้เขาใจเต้นขนาดนี้ ขยับตัวเดินกลับมายังโต๊ะเครื่องแป้ง แทบจะชะงักลงไปเล็กน้อยกับหนังสือคอมมิคเล่มเล็กที่มันวางอยู่บนโต๊ะ เผลอตัวหยิบมันขึ้นมาดูอย่างวิเคราะห์ หรือมันอาจจะเป็นเรื่องแปลกๆที่เกิดขึ้นแล้ว เกิดขึ้นอีก??

“ทอม นายดูแปลกๆน่ะ ดื่มน้ำหน่อยไหม?”เขาหันมาพบกับอีกคนที่ยื้นขวดน้ำให้เขา ชายหนุ่มมองมันอย่างชั่งใจอยู่ชั่วครู่แล้วหยิบมันมา ทำไม…ถึงเหมือนกับในความฝันเขาขนาดนี้

“นายเชื่อเรื่องแวมไพร์ไหมคริส”จู่ๆเขาก็ถามออกไปอย่างไม่ได้ตั้งใจนัก เห็นคริสเลียริมฝีปากน้อยๆแล้วพยักหน้า

“เชื่อสิ โลกนี้มีอะไรตั้งมากมายที่เราไม่รู้”คริสว่าและเขาเพียงแค่หลบตาน้อยๆเท่านั่น

“ฝันร้ายหรือทอม”เขาเงยหน้ามองคนที่ดูจะแสดงออกมาอย่างเป็นห่วงเป็นใยเต็มที่จนเขาเริ่มใจเต้นขึ้นมานิดๆ ยิ่งฉากในฝันเข้ามาในหัวมันก็ยิ่งทำให้เขาหน้าแดง

“ฉันฝันร้าย..ฝันว่านายเป็นแวมไพร์แล้วทำร้ายฉัน”ทอมพูดหง่อยๆ แม้ว่าจะไม่ค่อยใกล้เคียงกับความเป็นจริงนัก เห็นคริสขยับเข้ามาใกล้เขาด้วยสีหน้าเป็นห่วงเป็นใย ราวกับเป็นความผิดของคนตัวสูง

“เฮ้…ฉันไม่ใช่แวมไพร์ทอม มันแค่ฝันร้ายเอง ฉันไม่ทำร้ายนายหรอก”คริสบอกอย่างเป็นห่วง ทั้งสองคนสบตากันนิ่งจนเขามั่นใจว่าคริงเองแสดงอาการประหม่าออกมา ในยามที่เขาจ้องมองดวงตาคมกริบ…เหมือนคริสอยากจะหลบตาเขา

“ฉันรักนายคริส..”เขาพูดออกไปยิ้มๆ เห็นชายหนุ่มชะงักน้อยๆแล้วยิ้มออกมา

“ฉันก็รักนาย พูดแบบนี้ใครได้ยินเข้าข่าวใหญ่เลยน่ะทอม”คริสพยายามหัวเราะออกมาราวกับเป็นเรื่องตลก แต่เขากลับมองเห็นอย่างชัดเจนว่าอีกฝ่ายกำลังกลบเกลือนอะไรบางอย่าง ทอมเพียงแค่เอียงคอน้อยๆเท่านั่น

“ช่วยถอดเสื้อผ้าหน่อยนะคริส…ฉันถอดคนเดียวไม่ได้”เขายิ้มน้อยๆและบางอย่างทำให้เห็นความคริสนิ่งไปแปปนึ่งก่อนจะกระแอมไอเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

“แน่นอนทอม…เอ่อ…หันหลังสิ..”

เกี่ยวกับ jrasmason

สวัสดีทุกคนที่เข้ามาเยี่ยมชมกันนะค่ะ บล็อกนี้จีนจะลงเป็นFictionหรือว่าเป็นAUนะค่ะ คู่หลักก็จะเป็นHiddleswothและคู่อื่นๆอีกตามแต่อารมณ์ค่ะ ฮ่าๆ หวังว่าจะชอบและสนุกกับนิยายที่จีนเขียนนะค่่ะ ขอบคุณค่ะ //จุ๊บๆ
เรื่องนี้ถูกเขียนใน SF Hiddlesworth, Z All Fiction และติดป้ายกำกับ , , , , , , , , , , คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

7 ตอบกลับที่ [FIC] Hiddlesworth [ChrisXTom]R.#2 Just a dreams? [END]

  1. jrasmason พูดว่า:

    PUI : อร๊ายยยยยยย ไม่ไหวน้้ำจิ้มยืดดดดดดด
    แวมไพร์ผอมทอง มันน่านัก
    ทอมช่างยั่วยวนจริงนะ
    บทส่งท้้ายต่างคนต่างบอกรักกัน อุอุ แล้วฉากต่อไป ไม่อยากจะคิด อิอิ

  2. jrasmason พูดว่า:

    By jokirito เริ่มตอนมาเหมือนทอมจะโดนคุณแวมไพร์คริสล่อหลอกจ้องจะเขมือบ แต่ว่านะ ตายๆๆๆ ตายแน่ๆคริส ท้ายเรื่องเกมส์พลิก ทอมเหมือนจะอ่อยๆ ตายๆๆๆๆๆๆ

  3. jrasmason พูดว่า:

    By Lazy’Time ตายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย #อย่างสงบ
    พี่คริสคะ พี่เป็นแวมไพร์ที่…หลงตัวเองนิดๆนะ(ฮา)
    มีบอกแวมไพร์ในอุดมคติด้วยนะ! จริงๆนายแค่จะบอกว่านายเป็นแวมไพร์ประเภทไหนสินะ
    ตอนอ่านนี่เราแบบ แฮ่กๆ มากกก อดใจไม่ไหวจนต้องอ่านออกเสียง(เอ๊ะ) จนคนฟังอยู่บอกว่า นี่มัน แวม ‘Y’ แล้วไม่ใช่แวมไพร์หรอกมั้ง(ฮา)
    ประเด็นคือ!!!
    พี่ทอมในตอนท้าย เซ็กซี่มากกกกกกกกกก
    “ช่วยถอดเสื้อผ้าหน่อยนะคริส…ฉันถอดคนเดียวไม่ได้”
    โอววว พระเจ้า! เป็นชั้นนี่ชั้นกระโจนใส่ไม่คิดเลยนะ #บอกเลย

    แหม่ะ ฟินค่ะ คิดถึง จขบ.มากกก ในที่สุดก็กลับมาพร้อมความฟินถึงขีดสุด
    ปล.แอบสารภาพว่าเรารัก SF เรื่องนี้มากๆ แล้วพอมีตอนต่อนะแบบว่า..โอยยยย มีความสุขข

  4. jrasmason พูดว่า:

    By PeEm_KaKeRu
    ฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ
    พี่ทอมยั่วดีจริงๆ อย่างงี้ต้องจัดนะเคอะพี่คริส
    ฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ

  5. jrasmason พูดว่า:

    By umi on ตายคาที่ค่ะ
    พี่ทอมเซ็กซี่ๆๆๆๆๆ แวมคริสนี่ดูเหมือนจะวางแผนมาเสร็จสรรพเลยยยย แต่ตอนท้ายแบบพี่ทอมเหมือนรู้ทัน
    -w- คิดถึงคุณจีนจังหายไปนานเลย///โดดกอด
    เราแอบส่องเฟสอยู่น้าาาาา
    ตอนแรกคิดว่าจะไม่มีตอนสองนะเรื่องนี้ เอ๊ จะมีตอนสามอีกรึเปล่า ลุ้นๆๆๆ
    รอตอนต่อไปนะคะ

  6. jrasmason พูดว่า:

    By wikisanai อร๊ากกกกกกกกกกกกกกก
    สุดยอดเลยทอม
    ฝันขนาดนี้ อิอิ
    ความจริงได้ไหมล่ะ ..
    รอตอนต่อไปคร๊าบบบบบ

  7. jrasmason พูดว่า:

    By Ray – Aund อ๊ากกกกกกกกกกก!
    หัวใจหลุด! หัวใจหลุดออกมาจากร่างแล้วค่ะ..ได้ใจมากๆ
    แวมไพร์-คริส…จอมเจ้าเหล์
    …ทอมจอมเจ้าเหล์…..
    อิๆ กรี๊ดดดดดดด

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s