[FIC] Hiddlesworth [ChrisXTom]R.#Spe Life Farm

ฟิคเรื่องนี้เป็นเพียงจิตนาการของผู้แต่ง

หรืออาจจะเป็นฟิคชั่นที่แปลมา

ไม่ได้มีเจตนาจะทำให้ตัวละครเสื่อมเสียใดๆทั้งสิ้น

 อ่านเพื่อความบันเทิง นะแจ๊ะ

My Tumblr : http://jrashiddlesworth.tumblr.com/

FB : https://www.facebook.com/yujean.rasmason

Twitter : https://twitter.com/YuJeanN

Exteen : http://rasmason2.exteen.com

Page : https://www.facebook.com/hiddlesworthfangirl?ref=hl

Wordpess : https://jrasmason.wordpress.com

 

 

 

C : Chris H. X Tom H.

R : T

G : Romantic

L : Thai

W : Yujean Rasmason

 

********************************

 

 

 

คริสค่อนข้างอารมณ์เสียอยู่พอสมควรเมื่อหลังจากผ่านมาหลายเดือน เขาและทอมเองก็มีชีวิตที่มีความสุขกันดีมากๆ จะมีก็แต่ช่วงเวลา4วันที่เบนพี่ชายสุดกวนประสาทของทอมจะมาหาทอมในทุกๆเดือน เพื่อเช็คว่าเขาทำตัวอันตรายและหาเรื่องจะพาทอมกลับไปด้วยในหลายๆครั้ง จนเขาแทบจะกระดิกตัวไม่ได้ แถมได้เจอกันก็แค่เวลางาน จะโชคดีบ้างได้แอบพาทอมไปหากำไรนิดๆหน่อยในเวลางาน แต่ก็ได้เพียงเล็กน้อยไม่กี่สิบนาทีเพราะท่านพี่แทบไม่ยอมให้ทอมห่างสายตาแม้แต่น้อย ยังดีบ้างที่ช่วงหลังๆนี้ลุคชอบมาหาเขาในช่วงเดียวกับที่เบนจะมา ทำให้เขาพอมีข้ออ้างบ้าง เช่นพวกว่าให้ลุคอาสาพาคุณชายไปเที่ยวในเมืองระหว่างที่เขาและทอมต้องไปตรวจร่างกายพวกแกะ มันทำให้เขาได้ใช่เวลาอยู่กับทอมมากยิ่งขึ้นและได้กำจัดพี่ชายหัวดำออกไปด้วย

 

ไม่เข้าใจจริงๆว่าเบนจะดูค่อนข้างไม่ถูกขี้หน้ากับเขาทำไม เขาเองก็ขอโทษไปหลายต่อหลายครั้งแล้วแต่ก็ยังชอบมองเขาอย่างจับผิดๆอยู่เรื่อย อาทิตย์ที่เบนมาหาเขาก็เลยไม่สามารถอยู่กับทอมได้สะดวกๆนัก ยิ่งตอนเย็นไม่ต้องพูดถึง ได้ไปนั่งดินเนอร์ด้วยกันนี้ก็นับว่าสุดๆแล้ว ทอมเองก็บอกว่าเบนเป็นพวกขี้เป็นห่วง ทำให้แกสบายใจไปหน่อยจะได้ไม่มาพยายามพูดให้ทอมกลับไปดี.ซี.อีกรอบหนึ่ง ซึ่งเจ้าตัวก็หยุดพูดอะไรทำนองนี้ไปแล้วตั้งแต่หลายเดือนที่แล้ว เขาค่อนข้างยินดีที่เห็นว่าคนที่พอจะไล่ให้เบนเลิกวุ่นวายกับเขาและทอมได้คือลุค พี่ชายตัวสูงสุดหล่อผมตัดสั่นสีน้ำตาลออกทองๆ ลุกดูจะทำให้เบนมีปัญหาในการต้องมารับมือกับพี่ชายของเขาแทบที่จะใช่เวลามากวนเขาและทอม จนบางครั้งเขาก็เคยถามๆลุคว่าทำไมดูจะชอบกวนประสาทเบนเหลือเกิน และก็ได้คำตอบในเชิงว่าก็สนุกดี…เขาก็ไม่ได้ถามอะไรต่อแต่ก็พอรู้ๆจุดประสงค์ของพี่ชายของเขาดี

 

ตอนนี้เขากำลังส่งยิ้มน้อยๆให้กับคุณพี่ชายที่ทำเป็นไม่สังเกตเห็นเขา เบนกำลังล้างจานอยู่โดยมีเขาค่อยยืนช่วยอยู่ใกล้ๆ เขาเคยคิดว่าทอมดูเป็นพวกลูกคุณหนู แต่พอมาเทียบกับเบนแล้วเทียบไม่ได้เลยแม้แต่นิดเดียว ผิวขาวๆที่ตัดกับผมสีดำทำให้เขารู้สึกเหมือนพวกขุนนางสมัยก่อนที่เชิดหน้าตลอดเวลา ใสชุดเสื้อกันหนาวสีครีมมันยิ่งทำให้อีกฝ่ายดูขาวขึ้นไปอีกจนเขาเลียริมฝีปากน้อยๆอย่างใช่ความคิด เขาไม่ชินกับคนแบบนี้เลย

 

“ฉันไม่ไว้ใจนายรู้ไว้ด้วยคริส”เขาหันมามองอีกฝ่ายทันทีเมื่อได้ยินเสียงพูดของชายหนุ่ม

 

“นายหลอกน้องฉันได้แต่หลอกฉันไม่ได้หลอก พวกนายนะเจ้าเล่ห์เหมือนกันหมดนั่นและ..ขี้แกล้ง นิสัยเสีย ไร้มารยาท จะหลอกให้น้องชายฉันเสียคนละสิใช่ไหม”เขาอ้าปากน้อยๆเมื่อได้ยินเสียงทุ่มต่ำของชายหนุ่ม

 

“ไม่แน่นอนเบน ฉันรู้สึกผิดจนถึงทุกวันนี้ที่คราวนั่นต่อยหน้านายไป ฉันจริงใจน่ะ…ฉันไม่เคยทำให้ทอมเสียใจเลย และฉันเป็นมิตรกับนายสุดๆน่ะเบน”เขาพยายามฉีกยิ้มให้อีกฝ่าย ซึ่งเบนเองก็เพียงแค่สะบัดหน้าหนีอย่างไม่ค่อยใส่ใจ

 

“ฉันมั่นใจว่านายก้ไม่ต่างจากพี่ชายนายเท่าไรหรอก เจ้าเล่ห์กวนประสาท”เขาเลิกคิ้วพยายามทำความเข้าใจอย่างสุดๆว่าเบนพูดเรื่องอะไร แต่ดูเหมือนเจ้าตัวจะไม่ได้กำลังโมโหเขา

 

“ลุคทำอะไรหรือ? บอกฉันได้น่ะฉันจัดการให้”เขายิ้มน้อยๆทำให้เห็นดวงตาคมสีฟ้าอมเขียวแบบเดียวกับที่ทอมมี มันเหลือบมามองเขาอย่างไม่แน่ใจแล้วก็หันไปจัดการกับจานต่อ

 

“ฉันถูกหลอกให้ขึ้นรถมอเตอร์ไซน์คันใหญ่น่ากลัวนั่นของพี่ชายนาย รุ้ไหมว่าเขาบิดเท่าไรในระหว่างพาฉันกลับมาจากในเมือง ฉันแทบจะบ้าตายอยู่แล้วแถมยังมีหน้ามาหัวเราะเยาะชอบใจอีก นายคิดออกไหมว่ามันรู้สึกยังไง?”เขากลืนน้ำลายน้อยๆเมื่อเห็นเบนกระแทกจานลงบนที่คว่ำอย่างโกรธๆ เขาพอนึกออกว่าคุณชายแบบนี้คงไม่น่าจะพอใจเท่าไรที่ต้องไปซ้อนท้ายรถยนต์ของพี่เขา เพราะลุคขับรถค่อนข้างเร็วพอสมควร

 

“นั่นคงแย่มาก..นายคงรู้สึกไม่ดีเท่าไร”เขาพยายามบอกอย่างเข้าอกเข้าใจ ทำให้เบนถอนหายใจน้อยๆและเงยหน้าขึ้นมามองเขา

 

“อย่างน้อยนายก็ยังดีกว่าพี่ชายนาย ยังพอคุยภาษาคนรู้เรื่องบ้าง”เขามั่นใจว่านี่น่าจะเป้นคำชมก็เลยยิ้มน้อยๆไปให้ ดีมาก…อย่างน้อยๆเบนดูจะไม่ได้รังเกียจอะไรเขานัก บางทีวันนี้อาจจะขออยู่ต่ออีกซักหน่อยก็อาจจะได้

 

“ไงเบนนี่…ล้างจานเสร็จหรือยัง? ออกไปเที่ยวกันดีกว่า”เขาได้ยินน้ำเสียงกวนประสาทสุดๆของลุคดังมาแต่ไกลพร้อมเจ้าตัวที่เดินเข้ามาใกล้ เบนเพียงแค่หันไปถลึงตาใส่อีกฝ่ายเท่านั่น

 

“ฉันไม่ได้ไหนกับนาย เลิกมายุ่งกับฉันได้แล้ว”เบนขู่เสียงแข็งแล้วรีบเดินหนี ทำให้เขาเลิกคิ้วใส่ลุคในเชิงถามว่าจะไปกวนประสาทพี่ชายของทอมทำไม และพี่ชายของเขาเพียงแค่ยิ้มให้นิดๆเท่านั่น

 

“ไม่เอาน่า นานๆที่นายจะบีบตัวเองออกมาจากงานพวกนั่นได้น่ะเบน พักผ่อนหน่อยสิ”เขาอาศัยจังหวะนั่นพยายามไม่สนใจพี่ชายของเขาที่กำลังกวนประสาทเบนอย่างเต็มที่ เดินมาหาทอมที่กำลังเตรียมของหวานอยู่บนโต๊ะ ทอมเพียงแค่ยิ้มให้เขาน้อยๆเท่านั่นทำให้เขาอดเข้าไปใกล้เพื่อแอบจูบลงบนแก้มนิ่มๆนั่นไม่ได้

 

“คืนนี้ไปค้างบ้านฉันน่ะ..”เขากระซิบเสียงแผ่ว ทำให้ทอมอมยิ้มนิดๆ

 

“ไม่ได้หรอก ถ้าไปเบนก็ต้องไปด้วยแล้วนายจะทำยังไง..แผนการในหัวไม่สำเร็จหรอกคริส”เขาได้ยินทอมกระซิบตอบ นึกพอใจจริงๆที่ดูทอมเองจะรู้ทันเขาขนาดนี้

 

“ทอม…แต่ฉันคิดถึงนายน่ะ อย่างน้อยๆก็ขอจูบก็ได้”เขาบอกยิ้มๆ ทำให้ทอมเหลือบมองดูเบนที่ตอนนี้น่าจะกำลังเถียงกับลุคอยู่ ก่อนจะรีบจูบเร็วๆลงที่ริมฝีปากของเขา

 

“พอเลยน่ะพวกนาย!!! ดินเนอร์จบแล้ว รีบกลับไปเลย!!!”เขาและทอมรีบเด่งออกจากกันเมื่อเห็นว่าเบนแยกเขี้ยวใส่ลุคเสร็จแล้ว

 

“เบน แล้วของหวานล่ะ อย่าไล่กันสิ”เขาพยายามถลึงตาใส่เจ้าพี่ชายตัวดีที่นอกจากจะไม่ทำให้อะไรๆดีขึ้นแล้วดูจะยิ่งทำให้เบนโกรธเข้าไปใหญ่

 

“ไม่มีของหวานสำหรับนายลุค กลับ-ไป-เลย!!”

 

 

 

 

 

/*/

 

 

 

 

 

เขาถอนหายใจน้อยๆพลางมองหน้าเจ้าพี่ชายตัวดีที่เดินอย่างไม่รู้ไม่ชี้อยู่ข้างๆเขา ในระหว่างทางกลับไปยังบ้าน ลุคดูจะอารมณ์ดีเอามากๆต่างกับเขาที่แทบจะร้องไห้อยู่แล้ว เขาไม่ได้อยู่กับทอมแถมยังต้องกลับมาใช่ชีวิตหนุ่มโสดกับพี่ชายตัวดีเสียอีก เขาหรี่ตามองอีกฝ่ายทำให้เห็นว่าลุคดูจะอารมณ์ดีเกินไปแล้วทำให้เขาออกแรงต่อยไปเบาๆลงบนท่อนแขนของชายหนุ่ม

 

“นายทำให้ฉันไม่ได้อยู่กับทอม ลุค..ทำไมต้องไปกวนประสาทเบนเขาด้วย”เขาบอกอย่างจับผิด ซึ่งพี่ชายเขาเองก็ไม่ได้ตอบอะไร

 

“นายทำให้เขามองฉันในแง่ร้ายไปด้วยนี่สิ”เขาบอกอีกซึ่งนั่นทำให้ลุคหันมามองหน้าเขาน้อยๆ

 

“นายได้เจอทอมทุกวันแต่ฉันได้เจอเขาเดือนละ4วันเองน่ะคริส เห็นใจฉันหน่อยสิ”เขาเลิกคิ้วขึ้นมานิดๆในยามที่ได้ยินที่ชายของเขาพูดถึงเรื่องนี้เป็นครั้งแรก เขาแค่เข้าใกล้อีกฝ่ายเท่านั่นและออกแรงยกมือขึ้นกอดคออีกฝ่าย

 

“พยายามให้เขาชอบนายสิลุค ทำแบบนี้เบนก็ยิ่งจะเหม็นขี้หน้านาย..ถ้าเขาชอบอาจจะอยากมาบ่อยๆก็ได้น่ะ”เขาพูดยิ้มๆทำให้ลุคขำออกมาโดยเขาไม่แน่ใจว่าพี่ชายของเขากำลังขำเพราะอะไรกันแน่ ลุคไม่ได้ตอบอะไรเขาเพียงแค่เอื่อมมือขึ้นมาตบหลังเขาแรงๆสองสามที

 

“อยากไปหาทอมก็ไปหาสิ แอบๆไปเบนไม่รู้หรอก..”ลุคขยิบตาให้เขา บางอย่างในคำพูดนั่นทำให้เขาเหมือนจะนึกอะไรบางอย่างได้นั่นสิ…แอบไปหาก็ไม่น่าจะเสียหายอะไร ลองเสี่ยงดูซักนิด

 

ร่างสูงใหญ่ค่อยๆผูกม้าไว้ใต้ร่มไม้ที่คิดว่าไม่น่าจะมีคนสังเกตเห็น ตอนนี้หลังจากที่เขาจัดการกลับบ้านและรอจนกระทั่งมั่นใจว่าเบนและทอมน่าจะหลับไปแล้ว เขาก็ย้อนกลับมาอีกรอบด้วยความเงียบเชียบอย่างถึงที่สุด มองดูบานหน้าต่างที่ปิดเงียบไว้ พยายามหาช่องทางในการปีนขึ้นไปยังห้องของทอมให้ได้ โดยส่วนหนึ่งต้องระวังเบนไม่ให้ออกมาเจอด้วยเขาคิดออกเลยหากว่าคุณพี่ชายเห็นว่าเขากำลังพยายามปีนเข้าบ้านละก็ รับรองว่าเจ้าตัวไม่พยายามหาบ้านใหม่ให้ทอมก็ต้องพาทอมกลับไปดีซีด้วยแน่ๆ ไม่เอาหรอก..เขาไม่ยอม

 

“ทอม..”เขาเรียกออกไปเสียงดัง หาก้อนหินอันเล็กๆปาไปยังหน้าต่างห้องนอนของชายหนุ่ม พยายามลอบมองบานหน้าต่างห้องนอนของเบนว่ายังปิดดีอยู่ใช่ไหม ทุกอย่างยังคงเงียบและทอมเองยังไม่ตอบเขา เขาเพียงแค่พยายามหยิบก้อนหินอีกซักก้อนปาไปยังกระจกหน้าต่างห้องนอนของทอมอีก ส่งเสียงเล็กน้อยออกไป หวังอยู่ลึกๆว่าทอมจะตื่นขึ้นมาบ้าง เมื่อเวลาผ่านไปซักพักเขาก็เลิกปาก้อนหินและหันกลับไปยังต้นไม้ที่ติดไปยังระเบียงห้องนอนของเบน แต่หากว่าเขาขึ้นไปได้ละก็มันจะห่างจากหน้าต่างห้องของทอมไม่มากนักเขาสามารถเดินบนหลังคาได้แต่ทอมต้องเปิดหน้าต่างให้เขาเข้าไปนั่นและประเด่นสำคัญ มันทำให้เขาเดินกลับมายังห้องนอนของคุณหมออีกครั้ง

 

 

 

 

 

/*/

 

 

 

 

เปลือกตาบางค่อยๆลืมขึ้นอย่างไม่แน่ใจนัก เขามั่นใจว่าได้ยินเสียงอะไรซักอย่างที่หน้าต่างห้องนอน เขายังไม่ได้มีสติอะไรมากนักแต่พอสมองประมวลผลได้ว่าอาจจะเป็นขโมยเขาก็ลืมตาขึ้นมาทันทีรับรู้ว่าสมองของตัวเองสั่งการแล้วแน่ๆว่าจะต้องเกิดเรื่องบางอย่างขึ้น ดวงตาสีเขียวเหลือบมองไปยังบานกระจกหน้าต่างที่เขาเปิดม่านเอาไว้เพียงให้แสงจันทร์ลอดเข้ามา ขยับตัวน้อยๆเมื่อได้ยินเสียงอะไรบางอย่างมากระทบโดนหน้าต่าง เป็นก้อนหินก้อนเล็กๆทำให้เขาลุกจากเตียงแล้วเดินเข้าไปใกล้หน้าต่างมากยิ่งขึ้น พยายามมองน้อยๆทำให้เห็นว่ามีคนอยู่ข้างล่างเขาจึงเปิดบานกระจกออก

 

“คริส??”เขาร้องออกมาเบาๆเมื่อเห็นชายหนุ่มเจ้าของผมสีทองสวยกำลังยืนฉีกยิ้มกว้างให้เขา เขาไม่รู้ว่าควรจะดีใจไหมที่คริสยังไม่กลับไป…หรือกลับไปแล้วอาจจะมาใหม่ หรือว่าควรจะเสียใจดีเพราะเบนอาจจะตื่นมาเจอคริสด้วยก็ได้ เขาชะโงกหน้าออกไปมองยังหน้าต่างและระเบียงข้างๆอย่างระแวงก่อนจะหันมาหาชายหนุ่มที่ยืนอยู่ด้านล่าง

 

“เจ้าหญิง…ปล่อยผมลงมาหน่อยสิ เจ้าชายอุสามาหา”เขาอมยิ้มนิดๆเมื่อได้ยินคริสพูดเสียงเบา เขาเพียงแค่ยกมือบอกให้อีกฝ่ายเงียบๆเท่านั่น

 

“ตลกมากคริส..ถ้าเบนรู้เข้านายซวยแน่ๆ”เขาทำปากพะงาบๆบอกไปซึ่งคริสเพียงแค่ขยิบตาให้เขาเท่านั่น ชายหนุ่มเงยขึ้นมามองเขาพลางเดินสำรวจไปรอบๆราวกับกำลังดูว่ามีคนมาเห็นไหม

 

“ฉันจะขึ้นไปหา รออยู่ตรงนั่นน่ะ..”เขาตาโตขึ้นมาน้อยๆเมื่อได้ยินคริสบอก พยายามยกมือห้ามแต่เหมือนคริสจะไม่สนใจหันมามองเขาเลย เพราะเจ้าตัวกำลังปีนต้นไม้ราวกับทำจนชำนาญจนกระทั่งมาถึงระเบียงห้องของเบน เขาตัวแข็งทือเมื่อเห็นคริสหยุดมองตรงเข้าไปในห้องนอน ค่อยๆย่องมายังราวจับและปีนข้ามราวจับมาช้าๆจนเท้าข้างหนึ่งก้าวลงมาบนกระเบื่องตรงช่วงหน้าต่างของเขา ตอนนี้เขาแทบจะประสาทเสียเพราะความตื่นเต้นอยู่แล้ว ถ้าเบนออกมาเจอมีความเป็นไปได้สูงมากที่พี่ชายของเขาจะผลักคริสลงไป เขาอยากจะร้องห้ามจริงๆแต่พอเห็นรอยยิ้มกวนๆของชายหนุ่มมันทำให้เขาทำอะไรไม่ถูกได้แค่คอยช่วยเจ้าของร่างสูงใหญ่ให้ค่อยๆก้าวผ่านพื้นหลังคาและแทบจะโดดเข้ามาในห้องนอนของเขา

 

“นี่มันบ้ามากคริส!! ถ้านายตกลงไปจะทำยังไง!”เขาพยายามบอกด้วยน้ำเสียงไม่พอใจสุดๆหลังจากปิดหน้าต่างเรียบร้อยแล้ว คริสเพียงแค่ยิ้มให้เขาในระหว่างหายใจยาวๆ

 

“เร้าใจดีออก ฉันเคยคิดมาตลอดว่าทำไมในนิยายเจ้าชายถึงต้องปีนหอคอยขึ้นมาตั้งสูง..ฉันว่าของรางวัลก็คุ้มอยู่”เขาพยายามไม่ใส่ใจในยามที่ชายหนุ่มยิ้มกริ่มให้เขาพร้อมกับเดินเข้ามาใกล้มากยิ่งขึ้น เขาไม่ได้ขยับหนีเพียงแค่รู้สึกไม่อยากให้คริสทำเรื่องอันตรายแบบนี้อีกก็เท่านั่น

 

“ถ้านายร่วงลงไปละคริส..ฉันคิดว่านายกลับไปแล้ว”เขาหลบตาน้อยๆในยามที่ถูกคริสรั้งเข้าไปกอดไว้หลวมๆ บางอย่างมันทำให้เขาโกรธคริสไม่ลงจริงๆ

 

“ฉันขึ้นที่สูงจนชินแล้วทอม จริงๆแล้วก็กลับไปแล้วจริงๆนั่นและ แค่ฉันทนคิดถึงนายไม่ไหว..คิดดูสิพอเบนมาทีไรฉันก็ไม่ได้อยู่กับนายเลย แถมก่อนหน้านี้ฉันยังต้องเอาขนแกะไปส่งอีก คิดถึงนายจะตายอยู่แล้ว ไม่นึกถึงกันเลยหรือไงหมอ”เขายิ้มน้อยๆให้คนเจ้าเล่ห์ที่ตอนนี้ทำเสียงอ้อนเสียงหวานระหว่างที่จูบลงบนแก้มของเขา และเขาเพียงแค่กอดตอบไปก็เท่านั่น

 

“ถ้าเบนรู้เข้านายได้ถูกหาว่าขโมยแน่ๆ..”เขากระซิบเสียงแผ่วใกล้กับใบหน้าคม ขยับตัวเล็กน้อยเพื่อรับสัมผัสจากริมฝีปากหยักที่กดลงมาเบาๆ คริสโอบแขนรอบตัวของเขาพอๆกับที่เขาโอบแขนรอบลำคอแข็งแรงของอีกฝ่าย จูบตอบชายร่างสูงด้วยความร้อนแรงที่ดูจะมากขึ้นเรื่อยๆทุกครั้งที่คริสะกดจูบลงมา ทอมครางแผ่วเบาในยามที่รู้สึกว่าตัวเองเริ่มจะหายใจไม่ทันกับรสจูบเรียกร้องที่คริสแทบจะทำให้เขาขาดอากาศหายใจ เพราะลิ้นร้อนชื้นแทบจะทำหน้าทีของมันได้ดีเกินไปจนเขาไม่รู้ว่าถูกดันไปติดกำแพงเมื่อไร แพขนตายาวค่อยๆลืมขึ้นมาช้าๆเมื่อคริสถอนจูบออกไปแต่ก็เพียงแวบเดียวก่อนที่ชายหนุ่มจะกดจูบลงมาอีกครั้งหนึ่ง

 

“ช้าหน่อยคริส..ฉันหายใจไม่ทัน..”เขาหอบเบาๆเมื่อในที่สุดคริสก็พลักออกไปจากตัวเขา แต่กลับถอดเสื้อออกและเข้ามาหาเขาอีกครั้ง

 

“เดียวก็ทัน..”เขานึกหมั่นไส้รอยยิ้มหล่อๆนั่นจริงๆแต่ก้ยอมจนได้เมื่อคริสะกดจูบลงมาอีกครั้งและคราวนี้เขาเองก็ตั้งใจจูบตอบอีกฝ่ายมากกว่าเดิมจนได้ยินเสียงครางต่ำในลำคอของชายหนุ่ม เขาไล่มือขึ้นไปแผ่วเบาบนแผ่นอกกว้างแน่นตึงมือ ไล่ขึ้นมาจนถึงลำคอแข็งแรงและโอบอีกฝ่ายเอาไว้ในยามที่คริสบีบลงบนก้นนิ่มเขาเบาๆ ไล่มือหยาบแข็งแรงลงมาตามต้นขาของเขาและกลับขึ้นไปยังเสื้อนอนตัวบางของเขา

 

“ถอดออกไหมทอม..”คริสกระซิบเสียงเบาใกล้กับริมฝีปากของเขา กดจูบลงมาน้อยๆจนเขายิ้มออกมา

 

“ทำเวลาไม่ใช่หรือ..”เขาหัวเราะน้อยๆเมื่อเห็นชายหนุ่มเลิกคิ้วขึ้นมานิดๆ กดจูบลงไปบนริมฝีปากหยักอาศัยช่วงเวลานั่นดันร่างสูงให้ถอยหลังไปจนคริสลงไปนั่งอยู่บนเตียงของเขา แม้ว่าจะยังไม่ถอนจูบออกไปเลยก็ตาม

 

“ฉันเริ่มอยากจะแอบอยู่ในตู้เสื้อผ้านายตลอดเวลาแล้วสิหมอ..”เขายกยิ้มขึ้นมาเมื่อได้ยินเสียงทุ้มต่ำครางเบาๆ เขาเพียงแค่ขยับตัวเพื่อถอดกางเกงนอนจนกระทั่งมันกองลงไปอยู่ที่เข่าข้างหนึ่งของเขาเท่านั่น ก่อนจะขยับตัวลงมานั่งคุกเข่าอยู่ตรงกลางระหว่างท่อนขาแข็งแรงทั้งสอง เขาเห็นคริสเกรงหน้าท้องน้อยๆตอนที่เขาจงใจลากนิ้วผ่านลอนกล้ามสวยลงมายังกางเกงยีนต์ที่คริสชอบใส่ ปลดซิปกางเกงและแทบจะดึงทุกอย่างลงมาจนเขาเห็นว่าคริสตาโตขึ้นมาน้อยๆ

 

“ฉันสาบานว่าถ้าหากนายเป็นแบบนี้ทุกครั้งละก็ ฉันจะยอมทำทุกอย่างที่นายต้องการเลยทอม..”เขาจงใจยกยิ้มยั่วยวนให้กับชายหนุ่ม สังเกตแววความกระหายที่อยู่ในดวงตาคมสีฟ้าที่เข้มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด อ้าปากเพียงเล็กน้อยจงใจไล่สายตาลงมาตามลอนกล้ามสวย ลงต่ำมายังร่างกายใหญ่โตของชายหนุ่มที่อยู่ต่อหน้าเขา ยกมือขึ้นแนบริมฝีปากน้อยๆในเชิงให้คริสเงียบ เมื่อเขาได้ยินชายหนุ่มพูดอะไรบางอย่างในเชิงว่าให้ทำอะไรก็ได้กับคตัวสูง

 

“..เงียบคริส..เดียวเบนได้ยิน..”เขายิ่งรู้สึกดีเข้าไปเมื่อเห็นว่าตอนนี้ตัวเองดูจะมีอำนาจควบคุมชายหนุ่มร่างสูงใหญ่อยู่บ้าง คริสทำตามที่เขาบอกทันที พยายามที่จะจูบเขาตอนเขาขยับเข้าไปใกล้แล้วก็รั้งตัวออกมาในวินาทีสุดท้าย จูบไล่เบาๆลงบนแผ่นอกกว้าง ลงมายังหน้าท้องแบนราม และท้องน้อยของอีกฝ่าย เสียงเสียงคำรามต่ำในลำคอเมื่อในที่สุดเขาก็รับร่างกายของคริสเข้าไปช้าๆ

 

“ทอม…”เขาค่อนข้างพอใจเมื่อได้ยินคำหยาบคายหลุดออกมาสองสามคำจากปากของชายหนุ่ม มันทำให้เขาขยับตัวให้ดีๆและเริ่มไล่เล่มแกนกายใหญ่โตของคริสช้าๆ จงใจทรมาณร่างสูงที่ในบางครั้งกระแทกตัวสวนเข้ามาจนเขาต้องยันตัวขึ้น จงใจเม้มปากน้อยๆจนคริสครางอย่างพอใจ ขยับปากขึ้นลงตามความยาวของแกนกายร้อนผ่าวจนรู้สึกถึงมือหบายที่เอื่อมมาขยุ่มผมเขาน้อยๆ

 

“พอแล้วทอม..พอแล้ว..”คริสหอบถี่แม้จะพูดแบบนั่นแต่ก็ยังขยับเอวน้อยๆตอบรับลิ้นของเขา ทอมเพียงแค่ช้อนตาขึ้นมองใบหน้าคมเป็นเวลาเดียวกับที่คริสลืมตามามองเขาพอดี ยกยิ้มเล็กน้อยให้อีกฝ่ายตามด้วยลากลิ้นตามความยาวช้าๆขึ้นมาจนถึงส่วนปลายจนรู้สึกถึงแรงดึงจากท่อนแขนแข็งแรง

 

“ยั่วไปแล้วหมอ..ก็รู้อยู่ว่าฉันความอดทนต่ำ”เขาเผลอยกมือขึ้นยันไหล่กว้างแข็งแรงไว้แน่นเมื่อตอนนี้คริสกำลังมอบจูบหนักหน่วงให้เขา และเขาก็จูบตอบอย่างกระตื่อรือร้น ตวัดขาข้างหนึ่งเพื่อให้ตัวเองคล่อมชายหนุ่มเอาไว้ หอบหายใจเบาๆเมื่อรู้สึกถึงนิ้วแข็งแรงที่บีบแรงๆอยู่ที่ก้นของเขาจนบางทีรู้สึกเจ็บเล็กน้อย

 

“เบาๆสิคริส”เขากระซิบตอบน้อยๆ จงใจกดสะโพกลงมายังแกนกายใหญ่โตขยับช้าๆไม่ให้คริสเข้ามาในกายจนเขาได้ยินคริสครางต่ำด้วยความขัดใจ

 

“เร็วสิทอม…”เขาก้มลงไปจูบหน้าผากของคริสเบาๆ แล้วค่อยๆกดตัวเองลงมาตามความช่วยเหลือของมือหยาบแข็งแรง เผลอจิกบ่ากว้างแน่นเมื่อรู้สึกถึงความร้อนที่ค่อยๆดันตัวเองเข้ามาในร่างกายของเขา หอบหายใจถี่เมื่อคริสเข้ามาจนหมด ค้างไว้เพียงเล็กน้อยก่อนจะเริ่มขยับเอวอย่างเนิบนาบ

 

“แรงหน่อยสิหมอ..”คริสหลับตาลงช้าๆเมื่อเขาขยับเอวมากยิ่งขึ้น เขาไม่ตอบเพียงแค่เร่งจังหวะให้มากกว่าเดิม อารมณ์หวานที่มากขึ้นทุกครั้งที่เขารู้สึกถึงแกนกายร้อนผ่าวที่กระแทกกับจุดไว้สัมผัสภายในกายของเขา

 

ทอมหอบหายใจน้อยๆ เกรงตัวเล็กน้อยเมื่อคริสขยับกายตอบรับเขาในหลายๆครั้ง หนักหน่วงและแข็งแรง ลึกเข้ามาในกายมากยิ่งกว่าครั้งไหนๆๆจนเขาอดจิกลงไปยังไหลลาดไม่ได้ เริดหน้าขึ้นเล็กน้อยเพื่อให้ได้อ๊อกซีเจนมากกว่าเดิม

 

รู้สึกเลือดในกายยิ่งพุ่งสุงมากยิ่งขึ้นไปอีกเมื่อเขาจงใจขยับสะโพกกดย้ำกับแกนกายใหญ่โต พอใจที่รู้สึกถึงคริสที่ยิ่งเขาขยับตัว แกนกายร้อนๆนั่นก็แทบจะแผดเผาเขาจนในบางครั้งเผลอครางออกมาเสียงดังจนรู้สึกถึงมือหยาบที่เอื่อมขึ้นมาปิดปากเขาไว้

 

“ส่งเสียงไม่ได้ทอม..เบนหลับอยู่..”เขาแลบลิ้นเลียฝ่ามือหยาบน้อยๆเมื่อคริสยังคงไม่เอามือออกไป มองสบดวงตาคมกริบสีฟ้าที่มีแต่แววต้องการไม่แพ้กัน แม้เพียงแค่นั่นก็มากพอที่จะทำให้เขาขยับตัวขึ้นลงบนแกนกายของชายหนุ่มให้รุนแรงมากกว่าเดิม จนรู้สึกถึงเตียงนอนของเขาที่ส่งเสียงแผ่วเบาจนนึกกลัวว่าเบนจะได้ยิน

 

“คริส…ลึกจัง…”เขาครางเสียงแผ่ว ปรือตามองใบหน้าคมที่ดูจะแปลกใจน้อยๆแต่ก็ยิ้มกริ่มออกมาในที่สุด กระแทกแกนกายสวนกลับมาจนเขาครางเสียงเครือในลำคอ อดที่จะกดสะโพกลงไปบนเบียดกับชายหนุ่มไม่ได้ ก้มหน้าลงไปจูบกับริมฝีปากหยักที่เผยออกน้อยๆ พอใจกับรสจูบร้อนแรงจนขยับตัวเร่งจังหวะให้มากยิ่งขึ้น

 

“ทอม..”เขาลืมตาขึ้นมาทันทีเมื่อได้ยินเสียงของเบน..พี่ชายเขา ตามด้วยเสียงเคาะประตูน้อยๆ เขามองสบตาคริสอย่างชั่งใจแต่แทบจะแยกเขี้ยวใส่อีกฝ่ายเมื่อรู้สึกถึงมือหยาบที่เอื่อมลงไปยังแกนกายของเขา ขยับขึ้นลงช้าๆจนเขาเผลอครางออกมา

 

“ทอม นอนแล้วหรือ??”เขาเริดหน้าไปด้านหลังควบคุมตัวเองให้ไม่ขยับสะโพกตอบรับคริสที่จงใจกระแทกกายสวนขึ้นมาไม่ได้ แม้จะไม่รุนแรงจนเขากลั่นเสียงไม่ได้ แต่จังหวะช้าๆแบบนี้มันก็ทำให้เขาแทบคลั่งเหมือนกัน

 

“ยัง…ยังไม่นอน..”เขาพยายามควบคุมเสียงตอบกลับไปให้มากที่สุด ทำให้เห็นว่าเบนเงียบลงไป

 

“ฉันรู้สึกเหมือนได้ยินเสียงพูดคุยทอม นายดูหนังอยู่หรือ?”เบนถามอีกแต่เขาไม่ได้สนใจคำถามพวกนั่นแม้แต่น้อย เพราะสมาธิของเขากระเจิงไปนานแล้ว ทั้งกับริมฝีปากร้อนๆที่จูบอยู่บนลำคอของเขา มือหยาบแข็งแรงที่กำลังแกล้งเขาอยู่แน่ๆแล้วไหนจะแกนกายใหญ่โตที่มันทำให้เขาแทบจะควบคุมตัวเองไม่ได้

 

“คริสหยุดก่อน..”

 

“คริสหรือ?? นายคุยโทรศัพท์กับแฟนดึกดื่นป่านนี้เนี่ยน่ะ ทอม?”เขาได้ยินเสียงเบนตะโกนตอบกลับมาจากหน้าประตูห้อง ทำให้เขากลั่นเสียงครางอย่างมากเมื่อคริสขยับกระแทกกายสวนช่องทางอ่อนนุ่มของเขาจนเขาทำได้เพียงแค่กัดปากไว้แน่นเท่านั่น

 

“ใช่..ไม่..เรา…ฉันอ่านหนังสืออยู่เบน…”เขาพยายามตอบออกไป “ฉันจะนอนแล้ว..”เขาเผลอครางออกมาเบาๆเมื่อตอบเสร็จ ปรือตามองชายหนุ่มที่ผิวปากแซวเขาเบาๆ ก่อนที่คริสจะรวบเขาไว้ในอ้อมแขนและดันลงบนเตียงกว้าง แลบลิ้นเลียริมฝีปากพลางจับขาเขาทั้งสองแยกออกจากกัน

 

“ได้..ไว้คุยกัน ส่งสัยฉันจะโดนเจ้าพี่ชายของแฟนนายป่วนประสาทจนขี้ระแวงไปแล้ว ฉันก็จะไปนอนแล้ว..”เขาไม่ตอบเพราะกำลังใช่มือทั้งสองอุดปากตัวเองเอาไว้เพื่อกลั่นเสียงครางเอาไว้อย่างสุดความสามารถ เขากำลังจะคลั่งตายเพราะตอนนี้ชายหนุ่มกำลังขยับตัวเร่งจังหวะจนเขาแทบจะหายใจไม่ทันกับความร้อนที่พุ่งสูงขึ้นมาก

 

“อ่านหนังสือหรือหมอ?”คริสหัวเราะเบาๆ จงใจย้ำเข้ามาในส่วนลึกให้แรงขึ้นและเร็วขึ้นจนเขาเอ่นตัวน้อยๆ เกรงตัวในยามที่รู้สึกราวกับว่าอีกเพียงนิดเดียวเท่านั่นก็จะปลดปล่อย และเหมือนคริสเองก็ไม่ต่างกันเพราะชายหนุ่มเร่งจังหวะจนเขาแทบจะหอบจนตัวโย้ รู้สึกถึงแรงบีบจากมือหยาบที่จับท่อนขาของเขาไว้แน่น ไม่นานนักคริสก็ปลอดปล่อยออกมาในกายเขา ความอุ่นวาบที่หน้าท้องกับแกนกายที่ยังขยับอยู่หนักหน่วงและลึกเข้ามามากยิ่งขึ้นมันทำให้เขาถึงฝั่งฝันตามคริสไปในไม่ช้า

 

“วันนี้นายดูเร้าใจเป็นบ้าเลยหมอ..”คริสค่อยๆถอนหายออกหลังจากมอบจูบแผ่วเบาให้เขา ทอมเพียงแค่ยิ้มตอบนิดๆเท่านั่น

 

“แต่งตัวสิคริสนายต้องรีบไปไมใช่หรือ?”ทอมหายใจยาวพยายามรวบรวมกำลังเพื่อลุกขึ้น แต่ก็ถูกชายหนุ่มรั้งเข้ามากอดในอ้อมแขนจนเขาต้องพยายามยันตัวขึ้นมาน้อยๆ

 

“เบนยังไม่หลับเลย ฉันกลับไม่ได้..อยู่แบบนี้ต่ออีกหน่อยน่ะหมอ..”เขาแกล้งเอี้ยวตัวหลบเมื่อคริสโน้มตัวลงมาจูบเขา ชายหนุ่มมองสบตาคมกริบของอีกฝ่ายด้วยแววรักใคร่ แต่ก็หันหน้าหนีในที่สุด

 

“นายเจ้าเล่ห์เกินไปแล้ว”

เกี่ยวกับ jrasmason

สวัสดีทุกคนที่เข้ามาเยี่ยมชมกันนะค่ะ บล็อกนี้จีนจะลงเป็นFictionหรือว่าเป็นAUนะค่ะ คู่หลักก็จะเป็นHiddleswothและคู่อื่นๆอีกตามแต่อารมณ์ค่ะ ฮ่าๆ หวังว่าจะชอบและสนุกกับนิยายที่จีนเขียนนะค่่ะ ขอบคุณค่ะ //จุ๊บๆ
เรื่องนี้ถูกเขียนใน Life Farm, Z All Fiction และติดป้ายกำกับ , , , , , , , , , , คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s