[FIC] Hiddlesworth [ChrisXTom]#Spe Trickster

ฟิคเรื่องนี้เป็นเพียงจิตนาการของผู้แต่ง

หรืออาจจะเป็นฟิคชั่นที่แปลมา

ไม่ได้มีเจตนาจะทำให้ตัวละครเสื่อมเสียใดๆทั้งสิ้น

 อ่านเพื่อความบันเทิง นะแจ๊ะ

My Tumblr : http://jrashiddlesworth.tumblr.com/

FB : https://www.facebook.com/yujean.rasmason

Twitter : https://twitter.com/YuJeanN

Exteen : http://rasmason2.exteen.com

Page : https://www.facebook.com/hiddlesworthfangirl?ref=hl

Wordpess : https://jrasmason.wordpress.com

 

 

 

 

C : Chris H. X Tom H.

R : M

G : Romantic

L : Thai

W : Yujean Rasmason

 

 

********************************

 

 

 

 

คริสยันตัวขึ้นน้อยๆหลังจากที่วันนี้เขาได้มีโอกาสมาเยี่ยมทอมที่บ้านอีกครั้งหนึ่ง หลังจากวันนั่นสุดท้ายแล้วเขาก็ไม่ได้ขอค้างคืนที่บ้านทอมเพราะถูกเรียกตัวให้กลับไปซ้อมที่มหาลัย แม้ว่าจะไม่อยากไปเลยซักนิดก็เถอะ หลังจากนั่นทุกอย่างดูจะผ่านไปด้วยดีมากๆจนเขาเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่ามันจะดีเกินไปหรือเปล่า ทอมค่อนข้างใจดีและไม่กวนประสาทเขาแล้ว ใจเย็นและยิ้มง่ายจนเขาเริ่มรู้สึกว่าหลงรักทอมมากขึ้นทุกที มีแต่ตัวเขาเองเนี่ยและที่ทอมลงความเห็นว่านิสัยแก้ยากมาก เขาไม่เข้าใจเลยว่ามันแก้ยากตรงไหน…เขาไม่เคยเฟริสใครเลยตั้งแต่คบกับทอม มีก็แค่แซวสาวๆกับเพื่อนขำๆเท่านั่น ไม่เคยแอบดอดไปมีอะไรกับใครด้วยซ้ำ และไม่มีปัญหาในการนอกใจอย่างที่ทำให้เขาเลิกกับแฟนคนก่อนๆมาเลย

 

เขารักทอมมากและทอมก็รักเขา มันทำให้ตอนนี้ชีวิตเขามีความสุขสุดๆถ้าไม่นับเรื่องที่ว่าเพื่อนๆเขาแม้ว่าจะเริ่มมีคนรู้บ้างแล้วว่าเขาคบกับ”ผู้ชาย”อยู่แต่ก็ไม่มีใครแสดงท่าทีอะไรออกมา อาจจะเป็นเพราะว่าเขายังคงปฏิบัติตัวเหมือนเดิมและไม่ได้มีอะไรเปลี่ยนแปลง เขาก็แค่ชอบทอมแต่ยังมองก้นงอนๆของสาวๆเมื่อถูกเพื่อนๆบังคับให้มอง เขาไม่ได้เจ้าชู้แล้วแน่นอนล้านเปอร์เซน เขาค่อนข้างรู้สึกดีที่ไม่ต้องคอยพยายามปิดบังอะไรมากนัก แค่ว่าไม่พูดแต่ถ้ามีคนถามก็แค่บอกไปก็เท่านั่นและ…ไม่มีใครกล้าถามอะไรเขาแม้แต่นิด

 

ตอนนี้เขายืนอยู่หน้าบ้านของทอมพร้อมด้วยขนมอบจากคุณแม่ของเขา ตอนนี้เขาอยู่ในชุดที่ค่อนข้างใส่มาดีเป็นพิเศษเพื่อโอกาศที่ดี วันนี้เป็นวันแรกที่เขาจะได้มาดินเนอร์กับครอบครัวของทอมแบบชนิดที่ว่าพร้อมหน้าพร้อมตา เขายังไม่เคยเจอพ่อของทอม…นั่นอาจจะเป็นปัญหาหรือเปล่าเขาไม่แน่ใจเท่าไรนักนี่สิ บางทีอาจจะไม่มีอะไรก็ได้เพราะเขาเคยถามทอมไปตรงๆเลยว่าที่บ้านของทอมคิดยังไงในเรื่องนี้ และทอมเองก็บอกว่าพ่อแม่เขาโอเคในเรื่องที่ว่าเขามีแฟนเป็นผู้ชาย และเขามั่นใจว่าปฏิกิริยาของพ่อแม่ทอมอาจจะไม่ได้เลวร้ายอะไรมากนักเพราะเขาไม่เคยมาทานอาหารอย่างเป็นทางการที่บ้านของทอมเลย

 

มือหยาบเอื่อมออกไปกดกริ่งที่ประตูอีกครั้ง ทำใจให้สงบสุดๆเมื่อได้ยินเสียงอะไรบางอย่างและในที่สุดประตูก็เปิดเหวี่ยงออก เขาฉีกยิ้มกว้างเมื่อเห็นใบหน้าของทอม อีกฝ่ายยิ้มให้เขานิดๆและขยับตัวหลบทำให้เขาเห็นว่าคุณแม่ของทอมกำลังวุ่นวายอยู่กับการจัดดินเนอร์ เขากระซิบเบาๆว่าวันนี้ทอมน่ากินแค่ไหนแล้วก็ได้รับสายตาเขียวปั้ดในเชิงว่าให้เขาเงียบเมื่อคุณแม่ของทอมรีบถลามาหาเข้า

 

“คริส…เหนื่อยไหมจ้ะวันนี้”เขาก้มลงกอดทักทายแม่ของทอมตามด้วยจูบแก้มเธอเบาๆเมื่อเธอกอดเขา

 

“เยี่ยมครับ”เขาตอบยิ้มๆและเดินตามทั้งสองคนเข้ามาในบ้าน มองอาหารที่จัดไว้อย่างดีและเริ่มคิดแล้วว่ามันน่ากินจริงๆเสียด้วย อยากจะลองทานอาหารกับทอมแล้วก็ครอบครัวมาตั้งนานแล้ว ชายหนุ่มยิ้มให้ทอมน้อยๆเมื่อเงยหน้าขึ้นมาพบว่าทอมกำลังมองเขาอยู่ มองสบดวงตาสีเขียวสวยจนกระทั่งมันขยับหลบสายตาเขาในที่สุด จริงๆแล้วเวลาเขินทอมน่ารักมากและเขาค่อนข้างชอบมากเสียด้วย

 

“รอแม่แปปนะจ้ะคริส ตอนนี้กำลังรอเนื้ออบอยู่เลย”เธอบอกและรีบเดินกลับไปยังห้องครัว เปิดโอกาสให้เขารีบแทรกตัวเองเข้าไปหาทอมที่กำลังยืนวางแก้วน้ำอยู่ แม้ว่าทอมจะทำเป็นไม่เห็นเขาแต่เขาก็รู้ว่าทอมกำลังรอดูว่าเขาจะทำอะไรต่อไป

 

“ทอม…”เขาเรียกเสียงเบา

 

“อะไรคริส?”อีกฝ่ายตอบแม้จะยังไม่หันมามองหน้าเขา มันทำให้เขาเหลือบมองแผ่นหลังขอองคุณแม่ทอมที่ก้มๆเงยๆอยู่ห่างออกไป ขยับตัวเข้าไปใกล้ทอมมากยิ่งขึ้นจนเห็นว่าชายหนุ่มหยุดนิดหนึ่งเมื่อในที่สุดเขาก็แทบจะมายืนประกบอยู่ที่ด้านหลัง

 

“ให้ช่วยไหม..”เขาแกล้งบอกเสียงต่ำ และทอมก็ยังคงทำเป็นไม่สนใจเขาอยู่ สายตาคมกริบเหลือบมองดูคุณแม่ของทอมอีกครั้งพลางขยับตัวมาทำเป็นเท้าโต๊ะที่อยู่ใกล้ๆ

 

“สนใจฉันหน่อยสิทอม”เขาไล่นิ้วยาวแข็งแรงลงบนเอวคอด เห็นทอมชะงักและหันมามองเขาด้วยสายตาคาดโทษน้อยๆ พยายามเอี้ยวตัวหลบแต่ก็ไม่ได้มากนักเมื่อเหมือนว่าคุณแม่ของทอมจะหันมาและเขาอ่านมันได้จากสายตาของทอมที่แกล้งทำเป็นกลับมามองซ้อมและมีดในมือ

 

“แม่ฉันฝากถามมาว่าอาทิตย์นี้นายจะไปเที่ยวกับพวกเราไหม?”เขาพูดเอ่ยๆแม้ว่าจะยังเนี่ยนไล่นิ้วไปตามเอวคอดและค่อยๆแง้มชายเสื้อขึ้นมาเพียงเล็กน้อย มองต่อลงมายังผิวเนื้อขาวเนียนก่อนจะค่อยๆไล่นิ้วลูบเบาๆผมผิวของทอม

 

“…นายช่วยสังเกตหน่อยได้ไหมว่าแม่ฉันยืนอยู่ห่างไปแค่นั่นเอง คริส”เขาหัวเราะน้อยๆเมื่อเห็นทอมขยับมากระซิบเสียงเบา ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นและเขาไม่สนใจ

 

“จริงๆปล่อยพ่อกับแม่ฉันไปเที่ยวแล้วเรามาสวีตกันดีกว่าดีไหมทอม”เขาพูดอีกแกล้งทำเป็นไม่สนใจอีกฝ่ายเมื่อเขาจงในไล่ผ่ามือขึ้นสูงไปอีกจนทอมสะดุ้งหลบเพราะชายเสื้อมันเลิกขึ้นมา เขาขำน้อยๆเมื่อทอมแทบจะสบทใส่หน้าเขา พร้อมกับมองไปทางคุณแม่อย่างเลิกลักจนเขาอดเลียริมฝีปากไม่ได้

 

“ถ้านายไม่หยุดทำแบบนี้ฉันจะไม่ไปกับนายนะคริส”ทอมหรี่ตาน้อยๆและเขาเพียงแค่แกล้งยกมือขึ้นมาอย่างยอมแพ้ ขยิบตานิดๆให้ทอมราวกับกำลังวางแผ่นอยู่ในหัว

 

“คุณแม่ครับ อาทิตย์หน้าผมพาทอมไปเที่ยวได้ไหมครับ เขาไม่ยอมไปเลยเขาบอกว่าให้ผมมาขอคุณแม่ให้ได้ก่อน”เขาแกล้งพูดเสียงหง่อยๆเห็นทอมตาโตขึ้นมาและอ้าปากราวกับจะเอาเรื่องที่เขาพูดอะไรแปลกๆออกไป

 

“ทำไมจะไม่ได้ล่ะ ทอมไม่ไปหรือ? ไปเที่ยวกันเสียบ้างชีวิตวัยรุ่นดีจะตายไป”เธอตะโกนตอบกลับมาทำให้เขาหยักไหล่อย่างช่วยไม่ได้

 

“แม่อย่าไปเชื่อคริสมากสิครับ เขาชวนผมไปเที่ยวบ่อยมาก”ทอมบอก พยายามกลั้นยิ้มอย่างสุดความสามารถเมื่อเขาแกล้งเบ้ปากและทำหน้าให้เศร้าสุดๆ แกล้งเอามือจี้เอวทอมน้อยๆพยายามให้ทอมหลุดขำออกมาให้ได้

 

“คริส…ไม่เอา..พอแล้ว..”ทอมกรั่วหัวเราะในลำคอเมื่อเขาออกแรงจี้เอวทอมรัวๆ จนได้รับกำปั้นที่ต่อยลงมาบนช่วงไหล่ให้เขาหยุด คริสตัดสินใจยันตัวขึ้นมาดีๆเมื่อเห็นว่าทอมเริ่มจะสู้เขากลับจริงๆ ยกยิ้มให้ทอมพยายามให้มันออกมาดูดีที่สุดและก็พอใจเอามากๆเมื่อทอมช้อนตาขึ้นมามองเขาและแส่หลบไปในที่สุด พร้อมๆกับใบหน้าหวานที่แดงระเรื่อ

 

“…ออกไปเลยคริส นายอยู่ตรงนี้ฉันไม่มีสมาธิเลย”ทอมบ่นงุบงิบและมันทำให้เขาเริ่มรู้สึกว่าอยากจะแอบทำอะไรๆน่าสนใจกับคนตรงหน้าซะแล้วสิ

 

“คือฉันมีอะไรจะบอกทอม…”เขาเลียริมฝีปากนิดๆพลางหันกลับมามองคุณแม่ของทอมนิ่ง เธอกำลังก้มลงไปเปิดดูเตาอบเพื่อเช็คเนื้ออบ เขาหันมาอีกครั้งและกดจูบลงไปบนริมฝีปากของทอมอย่างรวดเร็วจนเห็นว่าอีกฝ่ายตาโตขึ้นมาอย่างตกอกตกใจ ปฏิกิริยาแบบนี้มันทำให้เขาเผลอยิ้มขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ เลียริมฝีปากน้อยๆราวกับอยากจะชิมรสหวานๆจากทอมอีกซักครั้ง มันทำให้เขาก้มลงไปยังริมฝีปากนุ่มๆนั่นอีกโดยไม่แม้แต่จะหันไปมองว่าคุณแม่ทอมมองอยู่ไหน

 

“…กลับมาแล้ว รถใครจอดอยู่ที่หน้าบ้านใช่ของคนที่จะมาวันนี้หรือเปล่าไดแอน”เขาแทบจะกระโดนออกมาจากทอมพอๆกับที่ทอมขยับตัวออกห่างจากเขา หัวใจเขาเต้นถี่เมื่อได้ยินเสียงทุ้มต่ำของคนที่เขามั่นใจว่าเป็นพ่อของทอมแน่นอนล้านเปอร์เซน เขาหันกลับมาทำให้พบกับชายวัยกลางคนที่กำลังถอดเสื้อคลุมออกลวกๆแม้จะยังไม่เงยหน้ามองคนอื่นๆ

 

“เจมส์ คุณซื้อของมาหรือเปล่า..”แม่ของทอมชะโงกหน้ามาถามทำให้เจมส์พยักหน้า

 

“แน่นอนอยู่หลังรถ ทอมไปช่วยพ่อหน่อย…”อีกฝ่ายเงียบลงไปเล็กน้อยเมื่อเงยหน้าขึ้นมาพบว่าเขายืนอยู่ห่างออกไปไม่มากนัก ร่างสูงใหญ่ขยับตัวออกมาจากห้องครัวเพื่อเดินเข้ามาใกล้คุณพ่อของทอมมากยิ่งขึ้น รู้สึกประหม่าน้อยๆเมื่อเห็นเจมส์หรี่ตามองเขานิดๆ

 

“ผมคริสครับ คริส แฮมสเวิรธ์…มีสเตอร์ไฮเดสตัน”เขาพูดด้วยน้ำเสียงสุภาพสุดๆ เอื่อมมือออกไปเพื่อจับมืออีกฝ่ายและพ่อของทอมก็จับมือเขาแต่โดยดี

 

“เรียกว่าเจมส์เถอะ…”เขาแทบจะใจแป้วขึ้นมาเมื่อเจมส์พูดแค่นั่นและหันไปแขวนเสื้อหนาวต่อ เขาเผลอหันไปมองทอมและคุณแม่ของทอมเล็กน้อยทำให้เห็นว่าเธอทำปากพงาบๆบอกให้เขาช่วยเจมส์

 

“ผมช่วยยกของนะครับ คุณเจมส์”เขารีบพูดออกมาอีกครั้ง เห็นอีกฝ่ายเงยหน้าขึ้นมามองเขาอย่างวิเคราะห์ คุณพ่อของทอมเงียบไปพักหนึ่งแต่ก็ยอมพยักหน้าในที่สุด

 

“ดี…ตามมาสิ”เขายิ้มมอย่างเป็นมิตรที่สุดเท่าที่จะทำได้ เดินตามอีกฝ่ายไปอย่างว่าง่ายสุดๆตรงไปยังรถยนต์ที่จอดอยู่ข้างนอก นึกขอบคุณตัวเองที่ครั้งนี้เขาจอดรถห่างออกไปเล็กน้อยและมันทำให้ไม่แกะกะรถของคุณพ่อของทอม

 

อากาศข้างนอกค่อนข้างหนาวและเขาเริ่มรู้สึกถึงบรรยากาศบางอย่างที่แผ่ออกมาน้อยๆ เขาไม่รู้ว่าพ่อของทอมชอบเขาไหม? เขาดูไม่ออกและเขากำลังภาวนาให้ท่านชอบเขาด้วย คิดถึงความรู้สึกแบบนี้เขาแทบไม่อยากจะเชื่อเลยว่าจะมาเจอบ้างกับตัว อย่างกับในละครยังไงอย่างงั้น ร่างสูงคิดขำๆแล้วก็ต้องสะบัดหน้าไล่ความคิดแปลกๆไปเมื่อเห็นเจมส์เปิดประโปรงหลังรถและมันทำให้เขารีบเข้าไปช่วยทันที ขยับตัวเล็กน้อยเพื่อไม่ให้ขวางในยามที่ชายวัยกลางคนขยับหยิบถุงกระดาษออกมา มันทำให้เจมส์หยุดเพื่อมองหน้าเขานิ่งๆ

 

“…เบื่อหรือเปล่าไอ้หนุ่ม”เจมส์ถาม

 

“ไม่ครับ ผมแค่อยากช่วย”เขาบอกอีก

 

“พยายามเอาใจฉันให้ฉันชอบนายละสิ”เขาเห็นเจมส์พูดเสียงเบา “ทอมบอกว่านายเป็นเพื่อน แต่ฉันรู้ว่าพวกนายมีอะไรมากกว่านั่น…แค่มองแวบเดียวฉันก็รู้แล้วว่านายไม่ใช่เพื่อนธรรมดา ฉันรู้ว่าไดเอนชอบนายเพราะเธอรับได้ทุกอย่าง แต่ฉันไม่เหมือนเธอ…ฉันไม่ยอมให้ใครก็ตามมาทำให้ลูกชายฉันเสียใจ ดูก็รู้ว่านายมันเจ้าชู้ ไอ้หนู”เขาเผลอแลบลิ้นเลียริมฝีปากเล็กน้อยเมื่อเจมส์พูดจบ

 

“ผมไม่ได้หวังให้คุณชอบผมตั้งแต่แรก แค่ผมอยากจะบอกว่า…ผมรักทอมครับ”เขาเริ่ม “ผมยอมรับว่าคุณดูคนไม่ผิดเท่าไร แต่แค่ผมสัญญาได้ว่าผมจะไม่ทำให้ทอมเขาเสียใจแน่นอน”เขาพูดอีกมองอีกฝ่ายนิ่งด้วยสายตาจริงจัง ไม่แม้จะจะหลบตาเมื่อเจมส์ขยับเข้ามาใกล้

 

“ดี…ดีมาก…ฉันจะจับตาดูนายคริส”เจมสืบอกพลางยื้นถุงกระดาษใส่มือชายหนุ่ม “..หวังว่านายจะชอบขนมแล้วก็น้ำแอบเปิ้ลน่ะคริส ฉันเองก็อยากจะคุยกับนายในหลายๆเรื่องหลังจากเราดินเนอร์จบหรือระหว่างดินเนอร์”เขาพยักหน้าเมื่อเจมส์พูดจบ หอบทุกอย่างมาไว้ในอ้อมแขนเท่าที่จะทำได้ นึกคิดในใจถึงคำตอบต่างๆว่าควรจะทำยังไงและตอบยังไงดี เขามั่นใจว่าเจมส์ไม่ค่อยชอบหน้าเขาเท่าไรในตอนนี้และมันอาจจะทำให้เขาลำบากจริงๆ …หรือไม่ก็ช่างมัน

 

 

 

 

 

/*/

 

 

 

 

 

 

มื้ออาหารเป็นไปอย่างที่เขาคาดไว้ แม้ว่าคุณแม่ของทอมจะชวนเขาคุยนู้นคุยนี้เกือบตลอดเวลา แต่พ่อของทอมแทบจะไม่สื่อสารกับเขามากนัก มันทำให้ทอมหันมามองเขาบ่อยๆ มีบางครั้งที่ทอมแอบเอื่อมมือมาบีบขาเขาเบาๆโดยที่ไม่ยอมให้ใครเห็น และมันค่อนข้างทำให้เขารู้สึกดีมากจนไม่อยากจะบอกทอมว่าจริงๆแล้วเขาไม่แคร์นักหรอก แค่แม่ทอมแทบจะเป็นแม่ยกเขาขนาดนี้ชีวิตเขาก็กินขาดแล้ว แม้ว่าจะต้องพยายามทำให้พ่อของทอมชอบเขามากขึ้นก็ตามที

 

“…จะว่าไปแล้วนายเรียนอะไรหรือคริส”เขาเงยหน้าขึ้นมาเมื่อได้ยินเสียงทุ้มต่ำของคุณพ่อทอม

 

“เจมส์ ขอทีเถอะ..”ไดเอนแทบจะกลอกตาเล็กๆทำให้คุณพ่อทอมหันไปมอง

 

“ฉันแค่ถามเอง บทสนทนา ก็ฉันอยากรู้..”เขาว่าทั้งคู่ดูน่ารักดีและมันทำให้เขายิ้มนิดๆ

 

“เศรษฐศาสตร์ครับ” เขายิ้มน้อยๆและเป็นเวลาเดียวกับที่เจมส์เลิกคิ้วขึ้นมาในเชิงที่ทำให้เขาคิดว่าเจมส์กำลังบอกใน’ไม่ได้แย่เท่าไร’

 

“แล้วกิจกรรมอื่นๆละ นายทำอะไรบ้างวันๆ”เขาถามต่อ

 

“เจมส์ รู้ตัวไหมว่าคุณกำลังทำให้คริสเขาอึดอัดน่ะ”ไดเอนถามเสียงสูง “ทำไมจะต้องทำเสียงแบบนั่น ถ้าคุณไม่หยุดละก็ฉันจะไม่ยอมให้คุณดูบอลคืนนี้”เธอแทบจะยื่นคำขาดทำให้เจมส์หันไปมองเธอตื่นๆ

 

“ที่รัก…ผมแค่ถามเอง คุณก็เคยบอกผมว่าอยากให้ผมสนิทกับเพื่อนของทอมคนนี้ ผมก็พยายามอยู่นี้ไงเล่า”อีกฝ่ายว่า “..แล้วว่าไงละคริส นายทำอะไรบ้างที่มหาลัย หรือว่าแค่เที่ยวเล่นปาร์ตี้ไปวันๆ จีบสาวคนนู้นคนนี้ที..”

 

“พ่อครับ…”ทอมเรียกเสียงอ่อนพอๆกับที่ไดเอนตีลงมาที่ท่อนแขนของเจมส์ และเขาเพียงแค่ยิ้มนิดๆเท่านั่นเอง

 

“ผมเล่นกีฬาครับ อเมริกันฟุตบอล..เป็นกัปตันทีมตั้งแต่ตอนผมอยู่ปีหนึ่ง พาทีมชนะอันดับสองของการแข่งระหว่ามหาลัยของรัฐปีที่แล้ว และตอนนี้การแข่งช่วงฤดูหนาวทีมมีคะแนนนำอันดับหนึ่ง ส่วนเรื่องอื่นๆก็เรียนครับ อ่านหนังสือตามที่ทอมบอก ไปนั่งดูทอมซ้อมดนตรี…ปาร์ตี้บ้างแต่ไม่ถึงกับบ่อย และไม่เคยจีบใครเลยครับ..ตั้งแต่ผมมีแฟนเป็นตัวเป็นตน”เขาฉีบยิ้มหวานที่สุดในชีวิตพร้อมด้วยน้ำเสียงที่แสดงความเคารพอย่างสุดๆ และมันทำให้เจมส์นิ่งลงไปน้อยๆเหมือนมันไม่ใช่เรื่องสำคัญที่เขาพูดถึง ต่างกับไดเอนน่าที่ขยิบตาให้เขาน้อยๆอย่างพออกพอใจว่าเขาทำดีมาก

 

“ฉันค่อนข้างคุ้นเคยกับนามสกุลนาย ที่บ้านนายเป็นยังไงบ้าง..นายคงรู้อยู่แล้วว่าฉันก็พวกทำงานธรรมดาไม่ได้หรูอะไรมากนัก ไดเอนเองก็เป็นแม่บ้านธรรมดา”เจมส์หยิบแก้วไวน์ขึ้นดื่มพลางมองเขาด้วยสายตาสำรวจสุดๆ

 

“พ่อผมเป็นอัยการรัฐครับ แม่ผมทำงานเกี่ยวกับหนังสือพิมพ์..”เขาตอบ

 

“แล้วทำไมนายเรียนเศรษฐ์ศาสตร์ คริส? น่าจะเรียนอะไรแบบกฏหมายหรือไม่ก็…ภาษา”เจมส์ว่าอีกและมันทำให้ไดเอนตีไปที่เขาอีกครั้ง

 

“แม่ว่าคริสทานต่อเถอะจ้ะ เจมส์เองก็แบบนี้ชอบทำตัวกดดันอยู่เรื่อย รู้ไหมจ้ะว่าเขาไม่ชินเลยเวลาที่ทอมพาแฟนมาบ้าน จริงๆแล้วลูกเป็นคนแรกเลยนะจ้ะเจมส์เลยค่อนข้างประหม่า”เขาเพียงแค่ยิ้มแห้งๆเมื่อเจมส์ยันตัวขึ้นมาและกระแอมไอเล็กๆ

 

“ผมเรียนเศรษฐ์ศาสตร์เพราะว่าผมสนใจเรื่องหุ่นแล้วก็การลงทุนครับ ผมมองว่าการทำงานที่ใช่เงินทำงานแทนและหาเงินโดยที่เราไม่ต้องเหนื่อยมันทำให้เราสบายและมีเวลากับครอบครัวมากขึ้น ผมมองว่าแม้มันจะยากและความเสียงสูงแต่ได้รับผลตอบแทนก็สูงอยู่เหมือนกัน อยู่ที่ว่าเราตัดสินใจยังไงและเขาป้องกันความเสี่ยงไว้มากแค่ไหน”เขาตอบในที่สุดเมื่อเจมส์มองหน้าเขานิ่ง

 

“นายทำได้หรือเปล่าอะไรที่นายพูด..”เจมส์ว่า

 

“พ่อครับ ผมบอกแล้วไงว่าอย่าทำแบบนี้ พ่อจะให้เพื่อนผมทุกคนเลิกคบกับผมหรือ”ทอมแกล้งบอกเสียงอ่อนและมันทำให้เจมส์อ้าปากน้อยๆ

 

“พ่อเปล่าทอม พ่อแค่คุยเฉยๆ..พ่อไม่เคยถามอะไรแบบนี้กับเพื่อนๆลูกเลยน่ะ..”เจมส์ตอบและมันทำให้ทอมทำตาโตและทำปากเล็กๆในเชิงให้เจมส์หยุดพูดเรื่องแปลกๆ และเขาคิดว่าตอนนี้เหมือนเขาถูกพามาเปิดตัวยังไงก็ไม่รู้

 

“ครับ…ผมฝึกเล่นหุ่นอยู่ ใช่เงินเก็บของผมเอาไปลงทุนเล็กๆ ตอนนี้ยังได้ไม่มากเท่าไรแต่ผมเชื่อว่าอีกหน่อยจะเยอะกว่านี้ครับ..”เขาว่า

 

“ได้เท่าไร”เจมส์แทบจะถามทันทีและแทบจะทำให้ไดเอนเปลี่ยนเป็นหยิกที่ต้นแขนของอีกฝ่าย

 

“เอ่อ…ถ้าคิดเป็นรายอาทิตย์ก็ประมาณพันสามร้อยเหรียญกว่าๆ แต่ผมพยายามทำให้ตัวเลขเพิ่มขึ้นทุกเดือนครับ”เขายิ้มน้อยๆเมื่อมองจากสายตาของเจมส์และไดเอนทำให้เขาคิดว่าทั้งสองคนน่าจะประทับใจเขาอยู่บ้าง และแน่นอน…เขาหาเงินเก่งมากแม้ว่าหลายๆคนจะคิดว่าเขาทำตัวอวดรวยจากเงินพ่อแม่ของเขา…มันก็ส่วนหนึ่ง แต่พวกพ่อแม่เขาก็ให้เงินเขามากกว่าเด็กอื่นๆแค่ไม่ถึง20เหรียญ แม้ว่าบ้านเขาจะรวยก็เถอะ เจมส์เงียบไปพักหนึ่งก่อนจะถอนหายใจน้อยๆ

 

“…ไว้ว่างๆฉันอาจจะอยากเล่นหุ้นบ้างก็ได้คริส ไว้ลองสอนฉันมั่งสิ”เจมส์พูดออกมาในที่สุดและยิ้มให้เขา บางอย่างมันทำให้เขาคิดว่าทำสำเร็จอยู่พอสมควร

 

“แน่นอนครับ”

 

“แม่ว่าพวกลูกขึ้นไปนั่งเล่นที่ห้องทอมกันก่อนดีไหมจ้ะ แม่จะทำของหวานไว้ให้และอยากจะคุยกับเจมส์ซักเล็กน้อย”เขาอ้าปากน้อยๆและหันไปมองทอมว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ แต่เห็นว่าทอมกำลังกลั้นยิ้มและลุกขึ้นมาเขาเลยลุกขึ้นตาม ยิ้มให้ทั้งสองคนน้อยๆในระหว่างก้าวขาตรงไปยังบันไดที่อยู่ห่างออกไป เห็นจากหางตาว่าเจมส์แทบจะทำหน้าอ้อนสุดๆใสไดเอนที่ตอนที่เธอกอดอกน้อยๆ

 

“บ้านนายอบอุ่นดีน่ะ..”เขากระซิบเบาๆเมื่อมาถึงช่วงบันไดทำให้ได้อยู่ใกล้ๆกับทอมแบบไม่ต้องเกรง และมันทำให้ทอมขำน้อยๆ

 

“ฉันก็ว่างั้น จริงๆพ่อฉันไม่เป็นแบบนี้หรอก มีเป็นกับนายเนี่ยและ หวังว่านายจะชอบท่านน่ะคริส..”ทอมกระซิบตอบ ทำให้เขาใช่โอกาสนั่นตะปบไปเบาๆบนก้นของทอม

 

“คริส..” เขาสุดุ้งและรีบถลาออกจากทอมทันทีเมื่อได้ยินเสียงเจมส์ หันมาโดยอัตโนมัติและใจชื้นน้อยๆเพราะกำแพงและตู้ทำให้เห็นว่าเจมส์ไม่น่าจะเห็นภาพเมื่อกี่

 

“ห้ามปิดประตู้ห้อง เดียวพ่อจะขึ้นไปดู…”เจมส์บอกเสียงแข็งราวกับทำให้น่ากลัวสุดๆ

 

“โอ้ คริส…ลูกปิดประตูได้แน่นอนจ้ะ และจะไม่มีใครขึ้นไปกวนจนกว่าจะถึงเวลาของหวาน..”เขาหันมายิ้มแห้งๆกับทอมว่าจะเอายังไงดี แต่ทอมเพียงแค่กำลังกลั้นหัวเราะเท่านั่น

 

“ครับ…ผมจะเอ่อ…นั่งเล่นเกมแล้วกันครับ”เขาตอบกลับไปแม้สายตายังมองนิ่งไปที่ดวงตาสีสวยที่มันออกแนวยั่วนิดๆในตอนนี้ และแน่นอนว่า ทอมคิดว่ายั่วเขาได้เพราะเขาทำอะไรทอมไม่ได้อยู่แล้วในตอนนี้…

 

“…อย่าคิดว่าฉันไม่กล้าน่ะทอม”เขาทำปากบอกพงาบๆ และทอมเพียงไหวไหล่เท่านั่น

 

“อะไรคริส?”อีกฝ่ายแกล้งถาม

 

“นำขึ้นไปได้แล้วน่า”เขาแกล้งบอกปัดๆและแทบจะเห็นทอมทำท่าราวกับหูกระดิกเหมือนพวกแมวตัวเล็กๆที่ไม่ได้สนใจเลยหลังจากที่ทำเรื่องอะไรผิดมา และมัน…น่ารักจริงๆ

เกี่ยวกับ jrasmason

สวัสดีทุกคนที่เข้ามาเยี่ยมชมกันนะค่ะ บล็อกนี้จีนจะลงเป็นFictionหรือว่าเป็นAUนะค่ะ คู่หลักก็จะเป็นHiddleswothและคู่อื่นๆอีกตามแต่อารมณ์ค่ะ ฮ่าๆ หวังว่าจะชอบและสนุกกับนิยายที่จีนเขียนนะค่่ะ ขอบคุณค่ะ //จุ๊บๆ
เรื่องนี้ถูกเขียนใน Trickster, Z All Fiction และติดป้ายกำกับ , , , , , , , , , , คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

2 ตอบกลับที่ [FIC] Hiddlesworth [ChrisXTom]#Spe Trickster

  1. weeptvxq พูดว่า:

    อ่านพรวดเดียวจบเลย
    เป็นเรื่องที่น่ารักมากๆๆๆๆเลยค่ะ ภาษาก็ดีแต่เขียนผิดเยอะไปนิดนึง ไม่เป็นไรค่ะ เอาเป็นว่าชอบเรื่องนี้มากๆ
    ขิบคุณสำหรับเรื่องดีๆแบบนี้นะคะ

  2. hAnatabi พูดว่า:

    อร๊ายยย ชอบเรื่องนี้มากๆค่ะ พอดีเพิ่งได้อ่านและติดตามบล็อคของคุณยูจีนไม่กี่วัน
    กำลังไล่อ่านทีละเรื่องอยู่ ชอบทุกเรื่องเลยค่ะ ถ้ามีแบบ AU น่ารักๆแบบนี้อีก อยากให้เขียนอีกมากกก
    ชอบมากกกกเลยยค่ะะ อร๊ายยยย > O <

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s