[FIC] Hiddlesworth [ChrisXTomXRichard] Nice guy

ฟิคเรื่องนี้เป็นเพียงจิตนาการของผู้แต่ง

หรืออาจจะเป็นฟิคชั่นที่แปลมา

ไม่ได้มีเจตนาจะทำให้ตัวละครเสื่อมเสียใดๆทั้งสิ้น

 อ่านเพื่อความบันเทิง นะแจ๊ะ

My Tumblr : http://jrashiddlesworth.tumblr.com/

FB : https://www.facebook.com/yujean.rasmason

Twitter : https://twitter.com/YuJeanN

Exteen : http://rasmason2.exteen.com

Page : https://www.facebook.com/hiddlesworthfangirl?ref=hl

Wordpess : https://jrasmason.wordpress.com

 

 

 

 

C : Chris H. X Tom H. X Richard A.

R : M

G : Romantic

L : Thai

W : Yujean Rasmason

********************************

 

 

ชายหนุ่มร่างสูงยิ้มน้อยๆให้เหล่าช่างภาพที่รัวถ่ายรูปเขาในระหว่างเดินทางเข้างาน จนกระทั่งชายหนุ่มหยุดอยู่ที่พื้นที่สำหรับถ่ายรูป แบล็กกราวที่แสดงแบร์นผู้จัดงานและเบร์นของงานเองแทบจะยาวเกือบ5เมตรและเขาเองก็ต้องหยุดเพื่อยิ้มให้ทุกคนที่กำลังถ่ายภาพเขา ชายหนุ่มขยับตัวเล็กน้อยขณะเงยหน้าขึ้นสูงในยามที่ถูกเรียกให้มองไปทางกล้องตัวใหญ่ที่กำลังถ่ายทอดสดอยู่ เขานึกพอใจจริงๆที่วันนี้เลือกชุทสูทอย่างที่เขาอยากใส่มาเพราะมันทำให้เขามั่นใจมากยิ่งขึ้น สูทสีดำรับกันดีกับผมสีน้ำตาลเข้มที่หวีไว้เรียบๆอย่างแฟชั่นชั้นสูง แต่ก้ยอมให้มีปอยผมตกลงมาเล็กน้อยเพื่อจะได้ไม่ดูเป็นทางการมากเกินไป ดวงตาคมกริบสีฟ้าอ่อนแกมเทาหันไปยิ้มให้พิธีกรสาวสวยที่เดินเข้ามาใกล้เขาหลังจากที่เขายืนถ่ายรูปเสร็จ มองดูรอบๆสำรวจเหล่านักแสดงที่ทยอยเดินเข้างาน เดินไปหาเหล่าแฟน หรือแม้แต่กำลังยืนให้ถ่ายรูปอยู่ ก่อนที่เขาจะหันมาสนใจสาวสวยที่อยู่ข้างๆ

 

“ริชาร์ตค่ะ ต้องบอกว่าวันนี้คุณดูดีมากจริงๆค่ะ”เธอเริ่มด้วยใบหน้าที่แดงนิดๆและมันทำให้เขายิ้มออกมา

 

“ขอบคุณมากครับ คุณเองก็ดูดีเช่นกัน”เสียงทุ้มต่ำรื่นหูบอกเบาๆ

 

“ฉันยังไม่เห็นคนอื่นๆเลยค่ะ นักแสดงนำจากเรื่องThe Hobbit ไม่ทราบว่าวันนี้มากันครบทีมเลยใช่ไหมค่ะ”เธอว่าอีก ทำให้เขาหันไปมองรอบๆ

 

“ครับ แน่นอน…ผมเองพึ่งได้คุยกับมาร์ตินเมื่อกี่นี้เอง เขาอาจจะเดินเข้างานไปแล้ว ไอเดน เอียนแล้วก็คนอื่นๆกำลังมาครับ รับลองว่าวันนี้สนุกแน่ๆ”เขาบอกยิ้มๆ ทำให้เธอพยักหน้า

 

“แล้วคุณรู้สึกยังไงบ้างค่ะกับงานหนักที่ผ่านมา”เธอถามอีก

 

“ผมชอบครับ ทุกอย่างเป็นความท้าทายใหม่ๆ ผมชอบเล่นหนังแนวนี้อยู่แล้ว..ได้จับดาบ ได้ต่อสู้ ได้ร่วมงานกับสตั้นแมนเก่งๆหลายคน เป็นประสบการณ์ที่ดีครับ”เขาว่า

 

“แล้วการทำงานกับนักแสดงคนอื่นๆละค่ะ”

 

“เยี่ยมครับ พวกเขาเยี่ยมมากทุกคนเป็นมืออาชีพและนิสัยดีมาก ทุกวันนี้พวกเรายังไปไหนมาไหนด้วยกันอยู่เลย ผมเคยไปเที่ยวกับไอเดนแล้วก็ดีนบ่อยๆ พวกเรากลายเป็นเพื่อนสนิทกันไปแล้ว”เขาบอกด้วยน้ำเสียงที่ทำให้ใจละลายสุดๆ และมันทำให้เธอแทบจะหุบยิ้มไม่ได้ในยามที่เขาก้มลงมอง

 

“ขอบคุณมากค่ะริชาร์ต คุณเยี่ยมมากจริงๆ”เธอว่า ทำให้เขาพยักหน้าให้นิดๆ

 

“ขอบคุณเช่นกันครับ”เขาว่าและเดินออกมากจากตรงนั่นที่เต็มไปด้วยเหล่าพิธีกรที่รอสัมภาษณ์อยู่ จนมาถึงทีทีเหล่าแฟนคลับยืนส่งเสียงเรียกให้เขาเข้าไปใกล้ มันทำให้เขายิ้มนิดๆและขยับตัวเข้าไปหา แต่ก็แทบจะเสียหลักเล็กน้อยเมื่อรู้สึกว่ามีใครบางคนสะดุดขาของเขาและแทบจะล้มลงไป มันทำให้เขาเอื่อมมือแข็งแรงออกไปรั้งแขนของอีกฝ่ายเอาไว้พร้อมกับเสียงร้องอุทานเบาๆของเหล่าแฟนๆ ก่อนที่เขาจะรู้สึกถึงมือเรียวที่เอื่อมมาจับแขนของเขา

 

“ขอโทษครับ..ขอโทษจริงๆผมไม่ทันดูเลย”เขาหันไปตามเสียงทุ่มหวานที่กำลังขำน้อยๆกับตัวเอง และมันทำให้เขายิ้มออกมาเพราะเป็นเพื่อนนักแสดงคนหนึ่ง ที่มางานนี้เพราะเป็นนักแสดงนำในเรื่องธอร์ที่กำลังเป็นที่นิยมในตอนนี้ ดวงตาสีสวยช้อนขึ้นมองเขาอย่างอายๆขณะพยายามยันตัวมายืนดีๆ

 

“นายไม่เจ็บตรงไหนน่ะ”เขาถามออกไปซึ่งมันทำให้อีกฝ่ายยิ้มออกมา

 

“ไม่ครับไม่เลย เพราะคุณช่วยไว้ผมถึงไม่ลงไปบนพื้น”เขาว่าพลางยิ้มเขินๆ และมันทำให้เขายิ้มออกมาด้วยกับนักแสดงชาวอังกฤษเหมือนกัน ที่ยอมรับว่าทอมในยามที่มีผมสีน้ำตาลอ่อนๆแบบนี้ก็ดูดีมากเช่นกัน

 

“ทอมเราถ่ายรูปคุณรับริชาร์ตได้ไหมครับ”เขาหันไปเมื่อเห็นเหล่าช่างภาพเดินเข้ามาใกล้ มันทำให้เขาพยักหน้านิดๆ ส่วนอีกฝ่ายก็ยิ้มออกมาและขยับเข้าไปใกล้เขา เขาจึงเอื่อมมือออกไปรั้งเอวของคนตัวเล็กกว่าให้เข้ามาใกล้ๆน้อย และดูเหมือนมันจะทำให้หลายๆคนเริ่มสนใจและหันมาถ่ายรูปพวกเขาเยอะขึ้น ซึ่งทอมเองก็ไม่ได้ว่าอะไรแถมยังขยับตัวเข้ามาใกล้เขามากขึ้นด้วยซ้ำ และเมื่อทุกอย่างผ่านไปได้ด้วยดีเขาก็รั้งมือออกมาจากเอวของทอมจัดสูทน้อยๆและเดินเข้างานเหมือนคนอื่นๆ ตามมาด้วยนักแสดงหนุ่มที่อยู่ห่างไปไม่มากนัก

 

“ฉันดูหนังที่นายเล่นทุกเรื่องเลยน่ะ มันเยี่ยมมากๆทอม”เขาพูดขึ้นมายิ้มๆขณะที่อีกคนเดินเข้ามาใกล้เขา เขาเห็นใบหน้านั่นแดงขึ้นน้อยๆพร้อมกับรอยยิ้มที่เขาว่ามันเข้ากับชายหนุ่มดี

 

“ขอบคุณมากครับ..ผมเองก็ติดตามผลงานของคุณ เป็นเกียรติมากจริงๆที่ได้คุยกับคุณแบบนี้ ตัวจริงคุณดูดีกว่าในรูปตั้งเยอะแถมตัวใหญ่ด้วย”เขาขำน้อยๆกับท่าทางประหม่าของทอมที่แสดงออกมาชัดเจน ซึ่งเขาเพียงแค่ยิ้มให้อีกฝ่ายก็เท่านั่นแต่ก็ไม่ละสายตาไปจากดวงตาสีสวยที่มันหลุบต่ำเพื่อหลบสายตาเขา

 

“นายเองก็ดูดีมาก ฉันว่าในหนังหล่อแล้วน่ะ ตัวจริงนายยังดูดีกว่าอีก”ชายหนุ่มบอกและมันทำให้ทอมหัวเราะเบาๆ “ฉันแปลกใจจริงๆที่เคยไปร่วมงานเดียวกับนายบ่อยๆ แต่ไม่เคยได้คุยกันเลยซักครั้ง…เริ่มรู้สึกว่าพลาดจริงๆซะแล้ว”เขาพูดออกมาอีก มันทำให้เขาเห็นสีชมพูจางๆบนแก้มของชายหนุ่ม

 

“ผมขอสารภาพก็ได้ครับ ผมแอบมองหาคุณด้วยเพราะผมชอบเรื่องThe losd of the ringแล้วก็ The hobbit มากๆครับ คุณเล่นเป็นธอร์รินได้เท่ห์มากๆเลยแล้วก็เก่งมากด้วยผมอยากจะถ่ายรูปกับคุณมานานแล้ว ผมไม่ได้ตั้งใจสะดุดคุรน่ะครับตอนนั่นผมไม่ได้มองให้ดีเพราะมัวแต่จะรีบไปหาแฟนๆ”เขายกยิ้มให้อีกฝ่ายน้อยๆในยามที่ทอมพูด มันทำให้เขายิ่งถูกใจชายหนุ่มเข้าไปใหญ่ทำให้เผลอตัวขยับเข้าใกล้คนตัวเล็กกว่านิดๆ

 

“เฮ้ทอม!!”เขาขยับตัวออกห่างเล็กน้อยเมื่อได้ยินเสียงทุ้มต่ำเรียกคนข้างๆดังมาจากทางเขา ทั้งคู่หันไปมองและทำให้เห็นว่าคริสกำลังเดินเร็วๆมาทางพวกเขา ชายหนุ่มตัวสูงใหญ่ชาวออสเตเรียผมทองที่เดินเข้างานมากับนาตาลี ซึ่งเธอเองก็เดินแยกไปยังโต๊ะที่เตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว เขายิ้มให้นักแสดงหนุ่มตัวสูงใหญ่ตรงหน้านิดๆ มันทำให้อีกฝ่ายยิ้มให้เขาเป็นมารยาทก่อนจะหันมาหาทอม

 

“ไง..มาช้าจัง”ทอมทักยิ้มๆ

 

“ไหนนายบอกว่าจะรอเข้างานกับฉันไง แถมยังไม่ได้สัมภาษณ์ด้วยกันเลย”คริสบอกด้วยน้ำเสียงที่ค่อนไปทางงอนๆนิดๆ และมันทำให้เขาเหลือบตาไปมองดูใบหน้าของชายหนุ่มที่ตัวเล็กที่สุดตอนนี้ ทอมดูจะเป็นกังวลน้อยๆและมันทำให้เขาขยับตัวเข้าไปใกล้

 

“คริส ฉันเป็นคนรั้งทอมเข้างานมาเอง ขอโทษด้วยจริงๆที่ทำให้เสียงาน”เขาพูดออกมาอย่างรู้สึกผิด และมันทำให้ชายตัวสูงรีบสายหน้าเป็นการใหญ่

 

“ไม่ครับ ผมไม่ได้จริงจังอะไรอยู่แล้วจริงๆแล้วพีอาร์เองก็ไม่ได้วางแผนให้ผมมาพร้อมทอมแต่มาพร้อมนาตาลี ผมแค่บนตามประสาน่ะครับ อิจฉาทอมมากกว่าที่ได้คุยกับคุณ”เขายิ้มให้อีกฝ่ายอย่างอารมณ์ดีกับชายหนุ่มรุ่นน้องทั้งสองคนที่ดูจะคุยกันงานและนิสัยดีเอามากๆ ซึ่งทอมเองก็หันมามองเขาน้อยๆ

 

“จริงๆแล้วฉันปล่อยให้พวกนายคุยกันดีกว่า ยังไงฉันคงต้องเดินหาโต๊ะอีก”เขาบอกยิ้มๆและมันทำให้เห็นว่าทอมมองตามเขาด้วยดวงตากลมโตที่มันดูจะเหมือนเด็กตัวเล็กๆที่กำลังมองดูฮีโร่ในดวงในตอนนี้

 

“จริงๆแล้วโต๊ะเราผมว่าอยู่ใกล้กันน่ะครับ ผมแอบอ่านรายชื่อมากแล้วเราไปพร้อมกันได้”ทอมบอกยิ้มๆ ซึ่งเขาเพียงแค่ก้มลงมาน้อยๆเพื่อมองอีกฝ่ายก็เท่านั่นทำให้ไม่เห็นว่าคริสแสดงสีหน้ายังไง

 

 

 

 

/*/

 

 

 

 

เวลาผ่านไปนานมากจนเกือบๆจะถึงครึ่งงาน ที่นักของนักแสดงในเรื่องฮอบบิทนั่นอยู่ห่างจากเรื่องธอร์เพียงนิดเดียวเท่านั่นจนเรียกได้ว่าแทบจะติดกันเลยในยามที่มีคนนั่งครบทุกคน มันเป็นโต๊ะสำหรับทานดินเนอร์แบบกลมที่มีผ้าปูสีขาวอยู่ห่างจากเวทีพอสมควร เขานักหันหลังในขณะที่ทอมเองก็นั่งหันหลังให้โต๊ะของเขา เยื่องกันเพียงเล็กน้อยทำให้เพียงแค่เขาหันหน้าไปทางขวานิดเดียวก็มองเห็นใบหน้าของชายหนุ่มชาวอังกฤษอย่างชัดเจน ซึ่งเขาขอเปลี่ยนที่กับเอียนเพราะอยากจะมานั่งใกล้ๆชายหนุ่ม แม้ว่าถัดจากทอมไปจะเป็นหนุ่มชาวออสเตเรียที่ดูเผินๆแล้วจะไม่มีอะไร แต่เขามั่นใจในความรู้สึกว่าน้อยๆแล้วคริสเองก็ไม่น่าจะชอบเขาอยู่พอสมควร ตอนนี้ไฟทั้งงานถูกปิดมืดไปหมดมีเพียงการแสดงบนเวทีเท่านั่นที่ทำให้งานดูสว่างในบางครั้ง แต่มันก็ไม่ถึงกับทำให้เห็นทุกๆอย่างรอบตัวชัดเจน เขาเอื่อมมือขึ้นมารั้งคอเสื้อให้อ้าออกน้อยๆเพราะอากาศที่ร้อน ทำให้ได้ยินเสียงทอมกระซิบเบาๆให้เขาดูใบหน้าของชายที่เป่าทรัมเป็ดอยู่ และมันดูตลกอย่างที่เสียงหัวเราะหวานๆดังขึ้นข้างหูเขา มันทำให้เขาหัวเราะเบาๆตามอีกฝ่ายหนึ่ง ก่อนจะหันมากระซิบต่อเบาๆว่าให้ดูหน้าของคนที่ยืนอยู่ข้างๆ มันทำให้ทอมขำออกมาเบาๆเพราะว่าตลกไม่แพ้กัน ทำให้เขาหันมาลอบมองอีกฝ่ายที่แม้จะมืดมากแต่ก็ยังเห็นได้ว่าทอมกำลังยิ้มให้เขาอยู่

 

“คุณเป็นคนที่ตลกมากรู้ตัวไหมครับ”เขาขยับมาข้างหลังเล็กน้อยเพื่อให้ทอมพูดสะดวกขึ้น นึกพอใจกับเสียงหัวเราะแผ่วๆที่ในความคิดเขามันดูเซ็กซ์ซี่เอามากๆ จนไม่แปลกใจเลยที่ทอมถูกจัดให้เป็นหนุ่มที่เซ็กซ์ซี่ที่สุด ส่วนเขาได้เพียงอันดับ6เท่านั่น

 

“นายเองก็ขำกับมุขของฉันจนฉันอดดีใจไม่ได้เลยนะเนี่ย”เขากระซิบกลับด้วยน้ำเสียงที่มั่นใจว่าทำให้สาวๆหน้าแดงได้แน่ๆ ในขณะที่สายตาคมกริบยังคงจ้องไปยังเบื่องหน้าดูการแสดงของนักร้องสาวที่มาร่วมงาน ทอมเพียงแค่ขำน้อยๆเท่านั่น ก่อนที่อีกฝ่ายจะเงียบลงไปเมื่อพิธีกรขึ้นมาบนเวที

 

ทอมขยับตัวนิดๆหลังจากที่ถูกมือหยาบแข็งแรงของคริสรั้งท่อนแขนของเขาเพื่อให้เขาเข้ามาใกล้เจ้าตัวมากยิ่งขึ้น มันทำให้เขาต้องเอี้ยวตัวมากในการที่จะหันไปคุยกับริชาร์ตที่อยู่อีกฝั่งหนึ่ง เขามั่นใจว่าริชาร์ตเป็นคนที่หล่อและเป็นทุกๆอย่างของคำว่าเซ็กซ์ซี่ในสายตาเขา ชายหนุ่มให้ความรู้สึกเหมือนนักแสดงที่เล่นเป็นพระราชาน่าเกรงขาม แต่นิสัยกลับเฟรนลี่และยอดเยี่ยมเสียจนเขาอดชื่นชมไม่ได้ ทั้งยังดวงตาคมกริบสีฟ้าอ่อนจนเกือบจะเป็นสีเทาสวยนั่นบวกกับน้ำเสียงทุ้มต่ำน่าหลงใกลมันยิ่งทำให้เขารู้สึกชื่นชมอีกฝ่ายมากขึ้นกว่าเดิม อยากจะดูดีแบบอีกฝ่ายมากๆและอยากจะสนิทด้วยเพราะริชาร์ตเป็นคนที่คุยง่ายและเล่นมุขที่เขาคิดว่ามันน่ารักและตลกสุดๆ ซึ่งเขาเพียงแค่ขยับตัวเข้าใกล้อีกฝ่ายแต่ก็ถูกคริสรั้งแขนเอาไว้จนเขาต้องหันมามองสบตาคมสีฟ้าที่ฉายแววไม่พอใจน้อยๆ

 

“นายนั่งดูการแสดงสิทอม ฉันเห็นนายคุยมากเกินไปแล้ว”คริสบอกเมื่อเขาขยับมาใกล้อีกฝ่ายหนึ่ง ซึ่งเขาเพียงแค่มองชายหนุ่มตัวโตข้างๆก็เท่านั่นไม่แน่ใจว่าคริสไม่พอใจเรื่องอะไร

 

“ไม่เห็นเป็นอะไรนิคริส นายก็เคยบอกเองว่าช่วงการแสดงไม่ต้องดูก็ได้”เขากระซิบกลับไป ทำให้รู้สึกถึงมือหยาบแข็งแรงที่เผลอออกแรงเบาๆจนเขาเจ็บ แต่ก็เพียงแปปเดียวเท่านั่นก่อนที่คริสจะรั้งมือออกไป

 

“นายแทบจะไปนั่งโต๊ะเดียวกับทางนั่นแล้วน่ะ ไม่เห็นนายคุยอะไรกับฉันเลย”คริสว่า ซึ่งเขาเพียงแค่พยักหน้าในขณะวางมือลงบนท่อนขาแข็งแรงของชายหนุ่มบีบมันเบาๆเพื่อสร้างความมั่นใจให้อีกฝ่าย

 

“งอนเป็นเด็กๆไปได้คริส”เขาบอกพร้อมด้วยแกล้งส่งจูบไปให้น้อยๆ มันทำให้ชายหนุ่มตัวโตยิ้มออกมาอย่างพออกพอใจก่อนที่เขาจะได้ยินนาตาลีแกล้งผิวปากแซวพวกเขาเบาๆ และมันทำให้เขาส่งจูบให้เธอด้วยอีกคนเรียกรอยยิ้มหวานๆมาจากหญิงสาวและเธอก็ส่งจูบให้เขากลับมา

 

เวลาผ่านไปนานพอสมควรจนกระทั้งถึงการประกาศรางวัลของนักแสดงฝ่ายหญิงที่ตอนนี้กำลังขึ้นตัวอย่างหนังบนจอขนาดใหญ่ว่ามีหนังเรื่องอะไรเข้าร่วมบ้าง มันทำให้เขารู้สึกตัวว่าตัวเองขยับออกมาห่างริชาร์ตเพื่อเข้ามาใกล้คริสเยอะมากๆ จนเขาไม่แน่ใจว่าเขาเลื่อนเก้าอี้เมื่อไหร และมันทำให้เขาขยับเก้าอี้เบาๆเพื่อให้เข้าใกล้ริชาร์ตมากยิ่งขึ้น ชายหนุ่มก้มมองลงต่ำเพื่อพยายามไม่ให้ไปเกี่ยวอะไรเข้าทำให้เผลอขยับมือไปโดนเก้าอี้ของชายหนุ่มร่างสูงนิดๆ ซึ่งริชาร์ตไม่ได้ว่าอะไรแต่เขาก็ยังพึมพำขอโทษไปอยู่ดี

 

“..ผมอยากให้นาตาลีได้นะครับ ธอร์จะได้ได้รับรางวัลหลายๆอย่าง”เขาพูดออกมาขำๆในระหว่างที่รั้งเก้าอี้ให้ขยับมาดีมากกว่าเดินจนนั่งถนัดๆ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมามองอีกฝ่ายที่เข้าไม่รู้ว่าอยู่ใกล้แค่ไหนและเมื่อมีแสงจากหนังส่องมาน้อยๆทำให้เขาพึ่งรู้ตัวว่าอยู่ใกล้อีกฝ่ายเอามากๆเป็นเวลาเดียวกับที่ริชาร์ตหันมาหาเขาพอดี มันทำให้ชายหนุ่มหยุดแต่ก็ไม่ได้ขยับหนีพอๆกับเขาที่เหมือนถูกตรึงเอาไว้ดวงดวงตาคมกริบที่มองลงมายังเขา จมูกโด่ง ริมฝีปากรับกับรูปหน้าที่มีไรหนวดนิดๆมันยิ่งทำให้อีกฝ่ายดุดีเข้าไปใหญ่จนเขาเหมือนจะขยับไม่ได้ ทำได้เพียงหลบตาลงต่ำในยามที่รับรู้ลมหายใจอุ่นๆที่เคลียน้อยๆอยุ่ที่ริมฝีปากของเขาและมันทำให้เขาเงยหน้าเล็กน้อย มองดูดวงตาคมกริบที่ตอนนี้มันจ้องอยู่ที่ริมฝีปากของเขาก่อนจะขยับขึ้นมามองลึกเข้าไปในด้วยตาของเขาจนเขาแทบจะอดใจเต้นไม่ได้กับชายหนุ่มที่ดูดีถึงขนาดนี้ ทั้งยังสายตาคมกริบที่สะอดเขาไว้อีก

 

“..ฉันก็ชอบ เธอน่ารักดีแถมยังมีดวงตาสีสวยอีกต่างหาก..”ริชาร์ตกระซิบตอบกลับมาเสียงเบา จนเขาไม่รู้ว่าชายหนุ่มพูดถึงนาตาลีหรือว่าจงใจพูดถึงเขากันแน่ แต่กว่าเขาจะได้ตอบอะไรเขาก็รู้สึกถึงแรงดึงจากมือหยาบของคริสที่แขนอีกครั้ง มันทำให้สายตาคมของริชาร์ตเหลือบขึ้นมองข้ามตัวเขาไปก่อนที่ชายหนุ่มจะยอมหันไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ในขณะที่เขาเองก็หันมามองดูเจ้าของแรงดึงที่ทำให้เขาเจ็บ ตอนนี้คริสกำลังมองมาที่เขาด้วยสายตาที่ไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัดจนเขาเองก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

 

“เข้าใกล้กันเกินไปแล้วทอม”คริสบอก “จะประกาศรางวัลแล้วน่ะ นายต้องขึ้นไปพูดด้วยสนใจงานหน่อยสิ..”คริสกระซิบอีกในขณะที่รั้งให้เขาเข้าไปใกล้มากยิ่งขึ้นจนเขาต้องเงยหน้ามองอีกฝ่ายด้วยความรู้สึกไม่เข้าใจนัก แต่สายตาคมกริบที่จ้องมาที่เขาอย่างไม่วางตามันทำให้เขาไม่กล้าเถียงอะไรออกมา บางอย่างมันทำให้เขาแทบจะหยุดหายใจเมื่อรับรู้ความรู้สึกว่าคริสกำลังไม่พอใจที่เขาคุยกับริชาร์ตอย่างสนิทสนมขนาดนั่น สายตาคมที่มองมาที่เขากับมือหยาบแข็งแรงที่แทบจะแสดงความเป็นเจ้าของออกมาอย่างชัดเจนจนเขาต้องหลุบตาลงต่ำ ไม่เคยคิดเลยว่าชายหนุ่มตัวสูงใหญ่ข้างๆจะทำให้เขารู้สึกแบบนี้ เหมือนจะขยับหลบไม่ได้ราวกับถูกมตร์สะกดเอาไว้ มันทำให้เขาก้มลงมองดูริมฝีปากของอีกฝ่ายที่ห่างไปไม่มาก ก่อนจะช้อนตาขึ้นมามองดูสายตาคมของคนที่อยู่ห่างไปเพียงนิดเดียว เขาเพียงแค่พึมพำเบาๆว่าจะตั้งใจดูเวทีและมันทำให้คริสยอมคลายมือที่กำรอบแขนของเขา ก่อนที่เขาจะหันมานั่งดีๆเหมือนปกติ

 

 

 

 

/*/

 

 

 

 

หลังจากงานจบลพวกเขาก็แยกย้ายกันออกมาจากงาน ซึ่งเขาเดินออกมาหาลุคทื่ยืนคุยโทรศัพท์อยู่ ส่วนคริสนั่นยืนคุยกับนาตาลีและนักแสดงคนอื่นอยู่ที่อีกฝั่งของงาน เขาเองก็เหนื่อยแต่ยังไม่อยากกลับเท่าไหรเลยทำให้เขาเริ่มวางแผนเล็กๆว่าจะไปดื่มเสียหน่อย ช่วนลุคไปด้วยแต่ไม่แน่ใจว่าอีกฝ่ายจะยอมไปหรือเปล่า หลังจากที่ชายหนุ่มคุยโทรศพท์เสร็จก็บอกเขาว่ารถจอดอยู่ที่ไหนพร้อมกับถามว่าจะกลับเลยไหมแต่เขาไม่อยากกลับ ซึ่งเขาก้บอกไปตามความจริงมันทำให้อีกฝ่ายหรี่ตาน้อยๆพร้อมกับแกล้งบอกเขาว่าเขาเองเป็นคนที่บ่นอยู่ตลอดว่าอยากจะนอนพักยาวๆที่บ้านบ้าง และมันทำให้เขาเพียงแค่หัวเราะออกมาอายๆ เมื่อลุคบอกให้เขาไปลองชวนคริสดู ซึ่งเขาว่าความคิดนั่นก็ดูไม่เลวทีเดียว มันทำให้เขาพยักหน้าและหันมาพบว่าริชาร์ตกำลังถ่ายรูปอยู่กับนักแสดงในเรื่องThe Hobbitก่อนที่สายตาคมจะหันมาพบว่าเขากำลังมองอยู่ อีกฝ่ายเพียงยิ้มให้เขาและเมื่อถ่ายรูปเสร็จชายหนุ่มก็เดินตรงมาที่เขาทันที จนเขาอดชื่นชมขายาวๆและท่าทางที่ดูดีตลอดเวลาแบบนี้ไม่ได้

 

“ไง..นายพูดได้เยี่ยมมากตอนรับรางวัล”เสียงทุ้มต่ำของชายร่างสูงตรงหน้าทำให้เขายิ้มออกมานิดๆ

 

“ขอบคุณครับ ผมประหม่ามากเลยยิ่งเวลาคุณมองอยู่ด้วย”เขาบอกออกไปตามความจริง ไม่รู้ว่าประหม่าสายตาของคริสหรือริชาร์ตมากกว่ากัน มันทำให้คนตรงหน้าซุกมือทั้งสองเข้าไปในกระเป๋ากางเกงและยิ้มให้เขาจนเขาคิดอิจฉาท่าทางดูดีแบบนี้ไม่ได้

 

“วันนี้นายมีแผนไปไหนไหมทอม ถ้านายไม่มีแผนละก็อยากไปดื่มกับฉันไหม ฉันมีร้านประจำอยู่ไม่ห่างจากทีนี้เท่าไร รับรองว่าฉันจะขับรถไปส่งนายที่บ้านแน่ๆ”เขายิ้มออกมาน้อยๆกับน้ำเสียงทุ้มต่ำรื่นหูของคนตัวสูง มันทำให้เขาประหม่าและตัดสินใจไม่ถูก

 

“จริงๆผมก็ว่าจะไปดื่มเหมือนกันครับ..น่าเสียดายที่ผู้จัดการของผมไปยอมไปด้วย”เขาบอกยิ้มๆ ทำให้อีกฝ่ายเพียงเลิกคิ้วนิดๆ

 

“ฉันเองเป็นเพื่อนดื่มและเพื่อนคุยที่ดีน่ะ ทอม”ร่างสูงว่าซึ่งเขาเพียงแค่ยิ้มอายๆไปเท่านั่น

 

“ทอม..”เขาและริชาร์ตหันไปมองพร้อมกันและมันทำให้เห็นว่าคริสคุยเสร็จแล้วและกำลังยืนมองมาที่เขา ห่างจากพวกเขาไปไม่มากนัก ดวงตาคมกริบสีฟ้ายังคงมองมาที่เขาสลับกับชายหนุ่มตัวสูงที่อยู่ข้างๆ และมันทำให้เขารู้สึกแปลกๆว่าสองคนนี้ไม่น่าจะชอบหน้ากันเท่าไร

 

“..นายบอกว่าจะพาฉันไปร้านอาหารประจำไง เสร็จหรือยังฉันหิวแล้วน่ะ”เขาอ้าปากน้อยๆเมื่อได้ยินคริสพูดจบ ก่อนจะหันมามองใบหน้าของคนที่อยู่ข้างๆที่ตอนนี้เปลี่ยนมามองยังเขา เพื่อรอคำตอบ..ตอนนี้เขาคิดว่าเขาคงจะต้องเลือกไปกับใครซักคนระหว่างริชาร์ตหรือคริส และเขามั่นใจว่าไม่น่าจะช่วนไปด้วยกันทั้งคู่ได้แน่ๆ เขาก้มหน้าลงเล็กน้อยก่อนจะเงยหน้าขึ้นมามองดูคริสที่มองมาที่เขาด้วยสายตาอ้อนวอนเล็กๆ ร่างสูงใหญ่ที่แทบจะพองขึ้นเหมือนคนที่พร้อมจะมีเรื่องเต็มที ก่อนจะหันมามองดูชายหนุ่มผมดำที่ยิ้มให้เขาอย่างอ่อนโยนแต่ชายหนุ่มเองก็แทบจะไม่ได้ต่างกับคริสเพราะเขารู้สึกได้ว่าริชาร์ตเองก็ให้อารมณ์เหมือนนักรบตัวใหญ่ๆพอๆกับคริส ซึ่งมันทำให้เขาขยับตัวอย่างไม่แน่ใจนักพร้อมกับหลบตาทั้งสองคนที่ตอนนี้กำลังรอคำตอบจากเขาอยู่

 

เขาจะเลือกไปกับใครดี….

 

 

 

 

เกี่ยวกับ jrasmason

สวัสดีทุกคนที่เข้ามาเยี่ยมชมกันนะค่ะ บล็อกนี้จีนจะลงเป็นFictionหรือว่าเป็นAUนะค่ะ คู่หลักก็จะเป็นHiddleswothและคู่อื่นๆอีกตามแต่อารมณ์ค่ะ ฮ่าๆ หวังว่าจะชอบและสนุกกับนิยายที่จีนเขียนนะค่่ะ ขอบคุณค่ะ //จุ๊บๆ
เรื่องนี้ถูกเขียนใน SF Another pair, SF Hiddlesworth, Z All Fiction และติดป้ายกำกับ , , , , , , , , , , คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

1 ตอบกลับที่ [FIC] Hiddlesworth [ChrisXTomXRichard] Nice guy

  1. K laufeyson's army พูดว่า:

    อ่าวกรรมมมมมม
    แหมๆๆๆๆๆๆ
    แอบเชียร์ริชาร์ตลึกๆน้ะ
    แต่ทอม!
    ชวนไปทั้งสองคนเลยสิ!

    #จากนั้นข้าพเจ้าก้มโน………..ง

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s