[FIC] Hiddlesworth [EricXHal]R. #4 In the wood

 

ฟิคเรื่องนี้เป็นเพียงจิตนาการของผู้แต่ง

หรืออาจจะเป็นฟิคชั่นที่แปลมา

ไม่ได้มีเจตนาจะทำให้ตัวละครเสื่อมเสียใดๆทั้งสิ้น

 อ่านเพื่อความบันเทิง นะแจ๊ะ

My Tumblr : http://jrashiddlesworth.tumblr.com/

FB : https://www.facebook.com/yujean.rasmason

Twitter : https://twitter.com/YuJeanN

Exteen : http://rasmason2.exteen.com

Page : https://www.facebook.com/hiddlesworthfangirl?ref=hl

Wordpess : https://jrasmason.wordpress.com

C : Eric(Chris H.) X Hal(Tom H.)

R : T

G : Romantic

L : Thai

W : Yujean Rasmason

 

********************************

 

 

ชายร่างสูงใหญ่กำลังชนแก้วกับกลุ่มคนที่เขากำลังเล่นไพ่ด้วยอย่างมีความสุข ตอนนี้เขาแทบจะหมดเงินไปเกือบหมดเพราะว่าลงพนันและเลี้ยงเหล้าคนในบาร์ ซึ่งเขาไม่แคร์อะไรมากนัก ยังคงโวยวายขณะที่บนตักมีหญิงสาวคนที่ที่เขาไปดึงเธอมานั่งด้วย เสียงดังกระหึ่มของวงดนตรีและเสียงโวยวายของคนส่วนใหญ่มันยิ่งทำให้บรรยากาศคึกคักมากกว่าเดิม เขาหันไปชนแก้วกับคนที่นั่งอยู่ข้างๆก่อนจะกระดกดื่มขึ้นอีกจนหมด

“เอาเหล้ามาอีก!!!!!!!! มีเท่าไหรเอามาเลย!!!”ชายหนุ่มคำรามออกมา ทำให้ทั้งโต๊ะส่งเสียงร้องเชียร์กันใหญ่ ซึ่งหญิงสาวบนตักเขาก็ทำเพียงแค่หัวเราะเท่านั่น

“ท่านมีเงินมากมายขนาดนั่นเลยหรือนายท่าน”เธอถามออกมาด้วยเสียงยั่วยวน ทำให้เขาหันมามองหญิงสาวที่แต่งหน้าจัดจ้านบนตักของเขา ขณะกระชับเอวบางๆนั่นให้เข้ามาใกล้เขามากขึ้น

“มีเยอะมากทีเดียวแม่นาง ข้าไปทำงานใหญ่มาก เจ้านายกระเป๋าหนักดันให้มาเยอะซะด้วย”เขาบอกอย่างภูมิใจขณะลอบมองหน้าอกอิ่มของหญิงสาวในชุดแดงสดที่เธอแทบจะยื้นมันเข้ามาชนกับหน้าเขาอยู่แล้ว

“ข้าชอบท่านซะแล้วสินายท่าน”เธอยิ้มออกมาซึ่งเขาก็ยิ้มกลับไปอย่างคนที่สติไม่เต็มนักเพราะฤกษ์สุราที่ถืออยู่

“ข้าก็ชอบเจ้า คืนนี้เจ้าว่างจะขึ้นไปฉลองรายได้ครั้งนี้กับข้าหรือเปล่า ถุงเงินข้ายังร้อนๆอยู่เลย”เขาบอกออกมาเสียงอู้อี้ ซึ่งเธอแทบจะไม่ปิดแววตาวาวโรดขึ้นมาด้วยความตื่นเต้นแม้แน่น้อย

“ข้าชอบงานเฉลิมฉลอง”เธอบอกเสียงหวาน

“งั้น ขอข้าเล่นไพ่อีกตาหนึ่งแล้วจะขึ้นไปหาเจ้าที่ห้อง หวังจริงๆว่าเจ้าจะรออยู่ที่นั่นแล้ว”เขาบอกยิ้มๆซึ่งเธอก็เพียงแค่ก้มลงจูบแก้มเขาหลังจากบอกเลขห้อง

“อย่าให้ข้ารอนาน นายท่าน…”เธอบอกเสียงหวานอย่างยั่วยวน ขณะค่อยๆลุกขึ้นไปอย่างนวยนาด ซึ่งชายหนุ่มเองก็ไม่ได้แคร์อะไรมากนัก เพราะเขาหันมาดื่มเบียร์ให้หมดอีกครั้งขณะเคลียโต๊ะเพื่อเริ่มเล่นไพ่ต่ออีกตาหนึ่ง แม้ว่าเขาจะไม่ค่อยนั่งได้ตรงๆแล้วก็ตามที

/*/

ฮาลขยับตัวอย่างไม่ค่อยสบายตัวนัก เมื่ออีริคมัดเขาไว้แน่นมากๆ มากจนเขาแทบจะขยับลุกขึ้นไม่ได้เลยแม้แต่นิดเดียว นึกกรนด่าคนตัวสูงใหญ่อยู่ในใจ จะหลับก็หลับไม่ได้นาน พอตื่นมาความเคลียดทั้งความกดดันก็ทำให้เขาปวดท้องไปหมด เขาไม่อยากคิดเลยว่าพรุ่งนี้เขาจะต้องตายแล้ว แถมยังไม่สามารถทำอะไรเพื่อท่านพ่อท่านแม่ได้ด้วย แล้วหมู่บ้านของเขาล่ะจะทำยังไง ใครจะค่อยดูแลที่นั่นหากเขาไม่อยู่ ท่านลุงเขาเมื่อเป็นขุนนางแล้วอาจจะทำให้ชาวบ้านเดือดร้อนก็ได้ ยิ่งคิดเขาก็ยิ่งเป็นห่วงเข้าไปใหญ่ อยากจะหนีไปให้พ้นๆจริงๆ ฮาลคิดอย่างโมโหเมื่อนึกถึงผู้ชายหยาบคายที่ป่านนี้คงจะไปเมาปริ้นอยู่ที่ไหนซักที ถ้าเพียงแต่เจ้าบ้านั่นไม่รอบคอบถึงขนาดมัดเขาติดไว้กับเตียงขนาดนี้ละก็

แต่เขาก็หยุดความคิดแปลกๆนั่นไปเมื่อเขาได้ยินเสียงเปิดประตูอย่างแผ่วเบา ทำให้เขารีบหันไปมองทันที แม้ว่าจะมืดและเห็นไม่ชัดแต่เขาคิดว่าคนที่เข้ามาไม่ใช่ชายร่างสูงใหญ่แน่ๆ เขารู้สึกได้ว่าคนคนนั่นกำลังมองเขาอยู่ก่อนที่ดวงไฟจากเทียนไขจะสว่างขึ้นด้วยมืออีกคน…มือเรียวขาวของสตรี เธอเป็นสายสวยผมทองเป็นลอน ที่แต่งหน้าจัดจนเขาไม่รู้ว่าเธออายุเท่าไหร ทั้งยังชุดกระโปร่งยาวสีแดงสดตามสมัยทำให้เขาอดคิดในแง่ร้ายไม่ได้ถึงอาชีพของเธอ สาวสวยยิ้มให้เขาอย่างไม่แน่ใจขณะเดินเข้ามาใกล้

“สวัสดีนายท่าน ข้าทำให้ท่านตกใจหรือเปล่า”เธอบอกยิ้มๆ

“ไม่ สุภาพสตรีเช่นท่านมาทำอะไรที่นี้ มันคงไม่เหมาะหากเราข้าอยู่รวมห้องกับท่านสองคนแบบนี้”เขาพูดออกมา นั่นทำให้เธอขำออกมาเบาๆแล้วเดินเข้ามาใกล้

“ท่านช่างสุภาพยิ่งนักนายท่าน ข้าไม่รู้มาก่อนเลยว่าท่านนักล่ากระเป๋าหนักคนนั่นจะเรียกข้ามาฉลองโดยมีท่านร่วมด้วย ทำไมท่านถึงถูกมัดล่ะ?”เธอถามออกมาเสียงเบา ขณะมือเรียวเอื่อมออกมาแกะเชือกที่มัดให้เขาอย่างเบามือ ทำให้เขาได้แต่นิ่งให้เธอแกะอย่างดีใจเล็กน้อย

“ข้าเอ่อ…เรามีปัญหากันนิดหน่อย เขาเลยขังข้าเอาไว้”ฮาลโกหกออกไปคำโต ซึ่งเธอก็ไม่ได้ถามอะไรต่อ ได้แต่แกะเชือกไปอย่างเงียบๆ จนกระทั้งเหลือเพียงแค่เชือกที่มัดข้อมือของเขาทั้งสองเอาไว้และล่ามไว้กับเตียง

“เอาล่ะนายท่าน เรามาเริ่มกันดีกว่า”เธอยกยิ้มออกมา ทำให้ฮาลแทบจะรีบขยับหนีไม่ทันเมื่อรู้สึกถึงหน้าอกนุ่มหยุ่นของอีกฝ่ายแนบเข้ามาอย่างไม่ทันตั้งตัว ทำให้เขาหน้าแดงขึ้นไปถึงหู

“ไม่แม่นาง!! ข้าขออภัยที่ทำกริยาไม่เหมาะสม แต่ข้าไม่อยากล่วงเกินท่าน”เขาพูดออกมาเสียงสูงพลางเบี่ยงหน้าหนี ทำให้หญิงสาวเลิกคิ้วขึ้นมาอย่างไม่แน่เข้าใจ แต่ก็ยิ้มออกมาในที่สุด

“โอ้…ข้ารู้แล้ว ท่านไม่เคยทำอะไรแบบนี้สิน่ะ ท่านน่ารักมาก…ไม่ต้องกลัวข้า ข้าจะดูแลท่านเอง”เธอบอกออกมาขณะเอื่อมมือออกไปปลดกระดุมเสื้อของชายหนุ่ม ทำให้ฮาลแทบจะร้องห้ามออกมาไม่ทัน

“แม่นาง มันดูไม่เหมาะสมน่ะที่ท่านจะ-“

“ชูว์…ลูกกวางตัวน้อยของข้า ใจเย็นๆ…ไม่มีอะไรต้องกลัว ข้าจะไม่ทำร้ายท่านแต่จะให้ท่านลิ้มรสความอบอุ่นอย่างที่ท่านไม่เคยเจอมากก่อน ข้ารับรอง…”เธอหัวเราะออกมาเบาๆขณะกระซิบข้างใบหูของชายตัวสูง ซึ่งฮาลแทบจะหยุดหายใจขึ้นมาเพราะทำอะไรไม่ถูก เขารู้ว่าเรื่องแบบนั่นเป็นยังไง แต่เขาไม่ได้มีมานานมากแล้วตั้งแต่อายุ17เพราะแค่อยากลองของตามเพื่อนๆ ในตอนนี้เขาไม่ได้แต่งงานและเขาไม่ต้องการทำเรื่องไม่ดีกับเหล่าสตรีทุกคน…โอ้พระเจ้า เขาจะปฏิเสธเธอยังไงดี สาวๆนี่ราวกับแม่เสือสาวแบบนี้ทุกคนหรือเปล่าเนี่ย!!

เธอกดจูบลงมาอย่างหยอกล้อบนลำคอของชายหนุ่ม พลางแกะเสื้อเชิ้ตสีขาวมากกว่าเดิมจนแทบจะไม่ปิดบังผิวขาวเนียนของอีกฝ่าย แต่กว่าเธอจะได้ทำอะไรประตูห้องก็เปิดออกดังปังจนเธอหยุดและหันไปมอง ซึ่งนั่นทำให้เธอเห็นชายหนุ่มตัวสูงใหญ่ที่แทบจะยืนไม่ไหวอยู่แล้ว กำลังมองมาที่พวกเธอในขณะที่อีกมือหนึ่งถือขวดเหล้าและเดินเข้ามาใกล้ จนกลิ่นเหล้าฉุนกึงเข้ามาในจมูก

“สองคนพร้อมกันเลยหรือนายท่าน?”ฮาลตาโตมองหญิงสาวที่แทบจะคล่อมตัวเขาอยู่ สลับกับชายร่างใหญ่ที่เดินเข้ามาใกล้ เหมือนกับพยายามตั้งสติเล็กน้อยแต่เขาก็มั่นใจว่าอีกฝ่ายเมามาก

“ไม่…ไม่ใช่สอง..เอ่อ…เจ้าชื่ออะไรน่ะ”เสียงทุ้มถามออกมา

“เจฟเฟอร์รีน”เสียงหวานว่า

“เจฟเฟอร์รีน…วันนี้พวกข้าเหนื่อยแล้ว คงไม่มีเอ่อ…งานฉลองแล้ว”อีริคหลับตาลงนิดๆ ทำให้ไม่เห้นว่าหญิงสาวอ้าปากค้างออกมาเล็กน้อย

“ข้าเสียเวลาน่ะ หากว่าจู่ๆท่านจะมาทำแบบนี้”ชายหนุ่มลืมตาขึ้นมองฮาลคล้ายๆกับว่าชายหนุ่มเป็นต้นเหตุ ขณะที่เขาเอื่อมมือลงไปหยิบเหรียญเงินในกระเป๋าขึ้นมาจำนวนหนึ่ง ซึ่งเธอก็มองตามไม่กระพิบ

“นี้ค่าเสียเวลาเจ้า…”เธอแทบจะกระโจนไปหยิบเงินอยู่แล้วเมื่ออีริคยื้นมันออกมา ก่อนที่สาวสวยจะเดินนวยนาดออกไปจากห้องโดยที่ไม่ลืมปิดประตู ทิ้งให้ทั้งสองคนเงียบลงไปอยู่แบบนั่น ซึ่งฮาลแทบจะไม่รู้ตัวว่าตัวเองขยับหนีคนตัวสูงตั้งแต่เมื่อไหร เพียงเพราะสายตาคมสีฟ้าที่ดูจะขวางขึ้นมามากๆเพราะคนตัวใหญ่ที่ท่าจะเมาได้ที อีริคยังคงมองใบหน้าหวานของอีกฝ่ายไล่สายตาลงมายังแผ่นอกขาวที่แทบจะเปลื่อยเปล่า ก่อนจะกระดกเหล้าขึ้นดื่มอีก

“ข้าไม่อยากจะเชื่อเลยว่าจะลืมไปว่าเจ้าอยู่ในห้องด้วย”เสียงทุ้มต่ำพูดออกมาอย่างเอาเรื่อง ซึ่งฮาลก็แทบจะอ้าปากค้างอย่างไม่พอใจกับน้ำเสียงอีกฝ่าย ขณะยันตัวลุกขึ้นนั่ง

“มันไม่ใช่ความผิดอะไรข้าเลยน่ะ ท่านพรานป่า!!!!”

“ข้าเสียเงินทั้งๆที่ยังไม่ได้ทำอะไรเลย!! แต่เจ้ากลับได้นางไปอยู่บนตัว ข้ากลับมายากจนอีกแล้วเพราะเจ้าที่ทำให้ข้าเสียพนันไพ่ไป!!! ”ฮาลถลึงตาใส่อีกฝ่ายที่ตอนนี้ไร้เหตุผลเอามากถึงมากที่สุด เขามั่นใจว่าไอ้เรื่องที่ชายหนุ่มเสียพนันไพ่ไม่น่าจะเกี่ยวกับเขาแน่ๆ

“ถ้าท่านไม่ไปเล่นพนันข้ามั่นใจว่าเงินจะต้องอยู่ครบแน่ๆ หรืออย่างน้อยก็ไม่ใช่ไปซื้อเหล้ามาอาบจนกลิ่นฉุนกึกแบบนี้”ฮาลพูดออกมา ทำให้ได้รับสายตาคมมองกลับมาอย่างเอาเรื่อง

“เจ้ามันตัวซวย”ชายหนุ่มแทบจะร้องออกมาอย่างไม่พอใจเมื่อได้ยินเสียงอีกฝ่าย เขาจึงลงความเห็นว่าอีริคคงเมาแล้วแน่ๆ และเขาก็ไม่อยากจะพูดอะไรไปมากกว่านี้ เขาเหนื่อย เขาเลยเลือกจะอยู่นิ่งๆหันหน้าหนีอีกฝ่ายไป

ชายหนุ่มดื่มอีกหลายอึกในขณะที่คิดถึงเรื่องของคนตัวบางที่นั่งเงียบๆอยู่บนเตียงทั้งคู่ไม่ได้พูดคุยอะไรกันอยู่กว่าครึ่งชั่วโมง สติของคนตัวใหญ่เองก็น้อยลงทุกทีเพราะสิ่งที่อยู่ในมือ และเขากำลังโมโหคนตรงหน้าอยู่มากถึงมากที่สุด เขามั่นใจว่ามันเป็นความผิดของฮาลที่ทำให้เขาเสียพนัน ทำให้เขาชวดโสเพณีสาวคนนั่น ทำให้เขาต้องรีบออกมาจากวงไพ่เมื่อนึกได้ว่าฮาลอยู่ในห้องด้วย โกรธที่มีอธิพลกับเขาจนกระทั้งไม่ยอมให้ผู้หญิงคนนั่นทำงานของหล่อนให้ชายหนุ่ม เขาไม่รู้ว่าเขาเป็นบ้าอะไร แต่ตอนนี้เขาห้ามสายตาตัวเองไม่ให้มองดูผิวขาวเนียนของคนบนเตียงไม่ได้ มันยิ่งทำให้เขาเหมือนจะอารมณ์ฉุนเฉียวมากกว่าเดิมและเขาแทบจะควบคุมอะไรไม่ได้เพราะฤกษ์แอลกอฮอล์ที่ดื่มๆไป หลังจากเหล้าจำนวนมากหมดลง เขาก็เขวี้ยงเหยือทิ้งจนแตกกระจาย ก่อนที่จะยืรขึ้นเต็มความสูง ตรงไปยังคนตัวโปร่งที่เงยหน้ามองเขาอย่างหวาดๆเพราะเสียงแก้วแตกที่ดังขึ้นเมื่อกี่

“เจ้าทำให้ข้าเสียโสเพณีฟรีๆ “เสียงทุ้มต่ำพูดออกมาเสียงแข็งอีกครั้ง ซึ่งฮาลแทบจะไม่แน่ใจว่าควรจะพูดอะไรออกไปดี กับคนที่ตอนนี้มายืนอยู่ข้างเตียงของเขาดด้วยสายตาที่ไม่เป็นมิตรอย่างสุดๆ แค่ปกติก็น่ากลัวจะตายอยู่แล้ว นี้ยังตอนเมาด้วย ทำให้เขาเริ่มคิดจริงๆแล้วว่าอาจจะถูกโยนออกนอกหน้าต่างไปหากพูดอะไรไม่เข้าหู ทางที่ดีเขาไม่ควรจะเถียงอะไรเลย

“เจ้าเมาแล้ว จะดีกว่าถ้าเจ้า.. “ร่างเล็กอ้าปากค้าง เมื่อมือหยาบเอื่อมออกมากระชากเขาขึ้นจนตัวลอย ซึ่งฮาลก็แทบจะเอื่อมมือออกไปคว้าท่อนแขนแกร่งไม่ทัน ตอนนี้เขามั่นใจมากกว่าร้อยเปอร์เซนว่าเขาต้องถูกฆ่าแน่ๆ อาจจะถูกหักคอด้วยมือเปล่าด้วยซ้ำ

“อย่ามาเล่นลิ้นกับข้า!! เจ้าต้องชดใช้ ข้าอยู่ในป่าอยู่อย่างอดอยากถึง5เดือน พอกลับมาในเมื่อไม่กี่วันก็ต้องเข้าป่าเพื่อตามหาเจ้า! ข้าเรียกโสเพณีชั้นยอดมาเพื่อปรนนิบัดข้า แต่เพราะเจ้าก็ทำให้ข้าต้องไล่นางไป! “เสียงคำรามลั่น พลางเขย่าลำคอระหงค์จนกระดุมเม็ดเล็กหลุดออกมา

“ข้าขอโทษที่ทำให้ท่านพลาดจากนาง แต่มันไม่ใช่ความผิดข้า “ชายหนุ่มพยายามพูดออกมากับคนที่ตอนนี้ขึ้นมาอยู่บนเตียงกับเขาแล้ว

“ความผิดเจ้าแน่นอนฮาล “กรามแข็งแรงขบกัน ท่อนแขนแข็งแรงออกแรงเหวี่ยงให้อีกฝ่ายล้มลงไปบนเตียงเหมือนเดิม จนร่างสูงโปร่งร้องออกมาเบาเพราะความจุก เริ่มจะทนไม่ไหวกับคนไร้เหตุผลตรงหน้า

“นางพยายามขืนใจข้าน่ะ! “ชายหนุ่มร้องออกมา ใครเล่าจะไปชินในเมื่อวันๆเขาศึกษาแต่หนังสือ มีบ้างที่เคยคุยกับหญิงสาว แต่ก็เพียงแค่เด็ดดอกไม้ให้เธอเมื่อมีโอกาสพาเธอไปเดินเล่นในสวน

“ขืนใจ?? ผู้หญิงตัวเล็กๆ ขืนใจผู้ชายตัวโตแบบเจ้าเนี่ยน่ะ ถ้านางตัวเท่าข้ายังพอว่า “อีริคดันเสียงขึ้นจมูกอย่างดูถูก นั่นทำให้ฮาลสะบัดหน้าหนีเพราะไม่ต้องการให้อีกคนเห็นใบหน้าแดงๆของตัวเอง

“ไหนๆเจ้าก็จะตายแล้ว ไม่อยากรู้หรือว่าการร่วมรักคืออะไร”อีริคพูดออกมาอีก ทำให้ฮาลหันมาถลึงตาใส่อีกฝ่าย

“ข้ารู้! “เขาขุ่ฟ้อ

“ไม่ เจ้าไม่รู้ “ชายหนุ่มบอกเสียงแข็ง พลางมองไล่ไปยังแผ่นอกบางตรงหน้ายาวลงมายังเอวคอดได้รูปที่ซ้อนตัวเองอยู่ใต้กางเกงหนังสีดำ สายตาเย็นเฉียบหยาบโล้นนั่นทำให้ฮาลถึงกับขนลุกขึ้นมาจนถึงท้ายทอย อดขยับถอยหนีไม่ได้เมื่ออีริคขยับเข้ามาใกล้ยิ่งขึ้น

“ข้าจะแสดงให้เจ้าดู “อีริกกระซิบเสียงแหบพร่า เมื่อในที่สุดเขาก็ออกแรงรั้งข้อเท้าของคนที่พยายามขยับหนีให้นอนลงไปเหมือนเดิม จนฮาลอดร้องท้วงออกมาไม่ได้เมื่อเห็นอีริคโน้มตัวลงมากับน้ำหนักตัวและกลิ่นเหล้าฉุนจมูก มันทำให้เขาขยับไม่ได้มากนักเพราะคนตัวใหญ่กว่า ก่อนที่อีริคจะโน้มตัวลงไปยังลำคอขาว เพื่อสูดกลิ่นเรือนกายของคนข้างใต้จนฮาลอดขยับตัวหนีไม่ได้

“ท่านจะมาทำแบบนี้ไม่ได้น่ะ!!! ปล่อยข้า..ได้โปรดเถอะ กรุณาด้วย… “ปากบางเอ่ยออกมาเสียงสั่นเครือ พยายามเริดหน้าขึ้นเพื่อหนีลิ้นร้อนชื้นและลมหายใจร้อนผ่าวของอีกฝ่ายตรงช่วงคอ มือเรียวดันแผ่นอกกว้างให้ออกห่างตน แต่ถึงอย่างนั่นอีกริคก็ไม่ขยับออกห่างไปมากนัก

“เจ้ารู้ไหมว่าการร่วมรักโดยอีกฝ่ายไม่สมยอมมันเรียกว่าอะไร “เสียงทุ้มเอ่ยออกมา ก่อนจะยันตัวขึ้นเพื่อจะได้ให้ร่างบางหายใจ สายตาคมกริบสีฟ้าที่ตอนนี้ดูดุดันมากกว่าเดิมหลายเท่าตัว ยังคงไล่สายตาไปทั่วร่างของคนข้างใต้ก่อนจะมาหยุดลงที่ดวงตากลมโตสีเขียวสวยที่ฉายแววลนลานออกมาอย่างเห็นได้ชัด มือหยาบเอื่อมมือไปลูบไล้เบาๆที่ข้อมือบางที่ตอนนี้เป็นรอยช้ำแดงอยู่ทั่ว

“อย่า…ขอร้องอ้อนวอนท่าน กรุณาด้วย..”ฮาลแทบจะควบคุมเสียงไม่ให้สั่นไม่ได้ เมื่อเห็นสายตาของอีกฝ่าย มันต่างจากอะไรก็ตามที่อีริคใช่มองเขาก่อนหน้านี้ มันไม่มีแววว่าอีริคจะหยุดเลยแม้แต่น้อย ไม่มีแววเห็นใจ ซ้ำยังยิ่งเหมือนกับยิ่งเขาขอร้อง ดวงตาคมกล้านั่นก็ยิ่งลุกโชนขึ้นมาด้วยความกระหาย ที่บีบให้ใจเขาหล่นวูบไปจนแทบจะหยุดเต้น

“ไม่ต้องกลัวขนาดนั่นก็ได้ ข้าไม่ได้จะฆ่าเจ้าซักหน่อย..”อีริคยกยิ้มออกมาขณะที่สายตาคมจับจ้องไปที่ใบหน้าหวานที่ตาโตขึ้นมาอย่างตกใจ ก่อนที่ร่างบางจะหนีได้ เขาออกแรงดึงเชือกจนทำให้ข้อมือเรียวถูกมัดติดกันอย่างแน่นหนาเหมือนเดิม ซึ่งนั่นทำให้เขาได้ยินชายหนุ่มร้องห้ามเขาเป็นการใหญ่แต่ก็ไม่อาจทำอะไรได้มากนักเมื่อตอนที่เขาก้มลงไปหาลำคอขาวอีกครั้ง ไล่เล็มความหวานนุ่มอย่างกระหาย ดูดเม้มเบาๆจนเกิดเป็นรอยสีชมพูเล็กๆ

“หยุดน่ะ!!”ฮาลสุดุ้งเฮือกเมื่อรับรู้ถึงแรงขบของอีกฝ่ายที่ตอนนี้อยู่บนไหล่ของเขา แม้ว่ามันจะทำให้เขาแทบอยากจะร้องไห้ออกมาแต่ความรู้สึกบ้าๆในใจส่วนหนึ่งมันกับร้องรุ่มขึ้นมาตอบรับสัมผัสของอีกฝ่ายจนเขานึกสบทด่าตัวเองไม่ได้

ท่อนแขนแกร่งรัดเอวบางขนาดพอดีมือของชายหนุ่มตรงหน้าเอาไว้แน่นเมื่อรู้สึกว่าฮาลพยายามขยับตัวหนีเขาไป เอื่อมมือแข็งแรงข้างหนึ่งดันให้ขายาวทั้งสองแยกออกจากกันเมื่อเขาสอดตัวเข้าไปกลางตัวของชายหนุ่ม เงยหน้าขึ้นมามองใบหน้าของอีกฝ่ายอย่างจงใจเพราะต้องการเห็นทุกอย่างว่าฮาลแสดงสีหน้ายังไง เมื่อเขาออกแรงดึงกางเกงหนังของอีกฝ่ายออกอย่างรวดเร็ว เรียกเสียงร้องออกมาอยากตกใจจากปากบางสีชมพู

อีริคยันตัวขึ้นมาจากร่างบอบบางข้างใต้ ถอดเสื้อหนังและเข็มขัดของตัวเองออกอย่างรีบร้อน ยินดีกับการเห็นใบหน้าหวาดกลัวของฮาลในยามที่มองดูเขา แม้ถึงจะเป็นอย่างนั่นยามที่เห็นฮาลหน้าแดงขึ้นมามันก้ยิ่งทำให้เลือดในกายเขาร้อนขึ้น  ร่างเล็กพยายามขยับหนีจนเกิดเสียงดังขึ้นมาเพราะเชือกที่มัดไว้กับเตียง ปากหยักเหยียดยิ้มขึ้นมาอย่างพอใจ ก้มลงไปกดจูบปากสีชมพูสดนั่นอย่างดึงดันแม้ว่าฮาลจะพยายามสะบัดหน้าหนีทั้งยังเม้มปากไว้แน่น เขากัดริมฝีปากเล็กนั่นเพื่อบังคับให้อีกฝ่ายต้อนรับลิ้นชื้นเข้าไปกวาดต้อนความหวานภายใน เสียงครางอื้อในลำคอบางยิ่งทำให้เขาพอใจมากยิ่งขึ้น

“ไม่..”ร่างบางครางออกมาเหนื่อยอ่อนเมื่อปากหยักถอดถอนออกไป แม้เพียงเซียววิก็ทาบทับลงมาใหม่บนบนริมฝีปากของชายหนุ่ม จนฮาลแทบจะคิดอะไรไม่ออกกับรสจูบหวานและเร้าร้อนของคนที่ตัวใหญ่กว่าในขณะที่มือหยาบกร้านใหญ่โตของอีกฝ่ายก็ลากสำรวดไปทั่วแผ่นอกบาง เมื่อฮาลแทบจะขาดอากาศหายใจอีริคก็ถอนจูบออกมาตามด้วยไล่ริมฝีปากร้อนยาวลงมายังลำคอขาว ดูดเลีย ขบเม้มจนเป็นรอยแดงเล็กๆ มือแข็งแรงทั้งสองเอื่อมขึ้นมากระชากเสื้อเชิ้ตตัวบางจนขาดออกจนแทบจะขาดออกจากกัน เผยให้เห็นแผ่นอกบางยาวลงไปถึงหน้าทองแบบราบ

“ทำไมข้าถึงพอใจในบุรุษเช่นเจ้า? ทำไมข้าถึงแข็งขืนขึ้นมายามเพียงแค่มองดูเจ้าทอดกายใต้ร่างข้า..”เสียงทุ้มคำรามออกมาเสียงต่ำอย่างชื่นชม ก้มลงไปดูดแม้มยอดอกสีหวานจนใบหน้าสวยงายไปทางด้านหลัง ร่างโปร่งพยายามขัดขืนแต่ก็มิอาจทำอะไรได้มานัก ทั้งยังเหมือนเรี่ยวแรงที่หายไปราวกับถูกคนตัวใหญ่พาไปจนเขามิอาจขัดขื้นได้ ยิ่งกับเลือดในการที่มันดันเร้าร้อนขึ้นมาตอบรับสัมผัสของอีกคน รู้สึกถึงใบหน้าคมสากระคายผิวยามลิ้นชื้นลากผ่านตัวของเขา บวกกับมือหยาบกระด้างที่บดเบียดเนื้อตัวของเขายิ่งทำให้เขาร้อนผ่าว

“อ๊าาา..”เสียงครางหวานดังขึ้นอีกเมื่อถูกกัดเข้าเบาๆ  ใบหน้าคมเงยขึ้นก่อนที่มือหน้าจะไล้ไปทั่วใบหน้าหวานเพื่อให้ดวงตาสีเขียวสวยสบตากับเขา ผิวกายหยาบเบียดเล้าจนร่างอ่อนบางถึงกับแทบทรงตัวไม่อยู่ในยามที่ถูกอีริครั้งขึ้นมาจนอยู่ในท่าคุกเขาเหมือนกับคนตัวสูง ขณะที่มือหยาบเอื่อมลงมาสัมผัสลงบนผิวเนื้อของเขาและไล่ขึ้นมากอบกุมเอวของเขาเอาไว้จนเกือบมิด ในยามที่ริมฝีปากร้อนทาบทับลงมาอีกครั้งจนเขาแทบจะทำอะไรไม่ถูก จึงได้แค่ปล่อยตัวอย่างเผลอไผลไปกับรสจูบของอีกฝ่าย

“เจ้าหวานมาก.. “ปากหยักคำรามออกมาเสียงต่ำด้วยแรงอารมณ์ พลางไล่มือลงมาตามแผ่นหลังเนียนของฮาล ลงมาต่ำมากยิ่งขึ้นยังสะโพกพอดีมือของอีกฝ่าย

“เจ้าให้ความรู้สึกดีเป็นบ้า..”อีริคพูดออกมาในขณะที่ไล่ลิ้นชื้นลงไปตามสันกรามของฮาล ลงไปยังลำคอขาวที่เขาชอบ มือสากยังคงกอบกุมก้นนิ่มไว้ก่อนจะออกแรงบีบอย่างหมั่นเขี้ยวทำให้ร่างบางครางออกมาเบาๆ

“แก้มัดข้า “เสียงหวานขอร้องออกมาเสียงเบา ทำให้ดวงตาคมมองอย่างไม่พอใจนักกับคำขอของอีกฝ่าย เขาจึงออกแรงผลักจนร่างเล็กลงไปกองอยู่บนที่นอน

ร่างสูงโปรงพยายามยันตัวขึ้นมาในท่าคลานเข่า แต่ก็ลำบากเหลือเกิน เมือถูกมัดไว้แบบนี้ ผิดกับสายตาคมที่มองพินิตช่องทางสีหวานที่เขาเองได้เห็นชัดๆเป็นแรกกับสะโพกกลมมนที่ยกขึ้นเล็กน้อย ทำให้เขาเห็นอะไรต่างๆได้เต็มตา แถมยังเสื้อตัวบางที่เคลืยอยู่น้อยๆที่เอวบางอีกมันยิ่งทำให้เขาอดแลบลิ้นออกมาเลียริมฝีปากของตัวเองไม่ได้

“ท.ท่านจะ ..อ๊าา!! “เสียงหวานครางออกมาเมื่อจู่ๆก็ถูกสองมือแกร่งแข็งแรงรั้งขาของตัวเองจนสะโพกกลมแอ่นขึ้นทางด้านหลัง ทั้งยังถูกแขนแกร่งล๊อกไว้ไม่ให้ขยับอีก แรงบีบเบาๆที่ต้นขาด้านในทำให้เขายิ่งรู้สึกหวาบหวามขึ้นมาอย่างบอกไม่ถุกจนทำได้เพียงแค่หอบหายใจเบาๆเท่านั่น

“อ้าขาออกอีก “เสียงทุ้มไม่เอยเปล่า เขายังรั้งขาเรียวทั้งสองให้แยกออกขณะที่ฮาลไม่ทันตั้งตัว มันยิ่งทำให้ร่างบางใบหน้าร้อนขึ้นมาด้วยความอาย เมื่อเหลี่ยวหลังไปเห็นดวงตาคมที่เปลี่ยมไปด้วยราคะกำลังมองอยู่ที่สะโพกผายของตน

“อย่า..” ปากบางร้องเตือนออกมาเสียงอ่อน เมื่อเขารุ้สึกสั่นสะท้านกับลมหายใจร้อนผ่าวที่เป่ารดชองทางด้านหลังของตัวเอง อีริคมองดูร่างกายที่สั่นน้อยๆก่อนจะค่อยๆดึงรั้งคนตรงหน้าเข้ามาอีก ลิ้นชื้นแลบเลียริมฝีปาก ขณะค่อยๆแตะลงมาอย่างไม่แน่ใจลงบนกรีบเนื้อนุ่มสีชมพูหวานฉ่ำ

กรีบปางบางครางอื้อในลำคอเมื่อสำผัสถึงลิ้นร้อนชื้น จนเขาเพลอหนีบขาเข้าหากันเพื่อป้องกันตัว แต่ก็ไม่อาจสู้แรงของท่อนแขนแกร่งทั้งสองได้ ยิ่งลิ้นร้อนลากอย่างแผ่วเบาเท่าไร มันก็ยิ่งทำให้เขาหายใจติดขัดมากเท่านั่น และยิ่งทำให้แกนกายเขายิ่งสั่นสะท้านด้วยแรงอารมณ์มากกว่าเดิมจนอดอายตัวเองไม่ได้ ความรู้สึกที่แตกต่างนี้ ทำให้เขาแทบหมดเรียวแรง เขาคงจะล้มพับไปตรงนั้น หากไม่ใช่เพราะถูกมัดอยู่ละก็

ลิ้นสากระคายยังคงลากอย่างอ้อยอิ่งขึ้นและลง ชิมความหวานจากชองทางสีสวยนั่น จนแม้แต่ร่างบางก็ไม่อาจขัดขืนได้ มือใหญ่เอื่อมลงไปบีบที่กลางลำตัวของตัวเอง เพื่อเบาแรงอารมณ์ระหวางที่มองดูช่องท่างสวยบีบรัดทุกครั้งที่เขาลากลิ้นผ่าน

“หวานมาก “ร่างสูงเอ่ยเสียงต่ำ ก่อนจะดูดเบาๆจนใบหน้าหวานเริดขึ้น พร้อมทั้งแอนตัวลงต่ำอย่างไม่ตั้งใจเพื่อเผยช่องทางสีสดให้ชัดยิ่งขึ้น

ดวงตาคมมองดูปฏิกิริยาของร่างบาง นั่นยิ่งทำให้เขาแข็งขื่นมากกว่าเดิม ลิ้นหนาไล่วนไปที่ปากทางเข้าสีสวย จนกระทั้งเจ้าของร่างสั่นระริกราวกับลูกนกตัวเล็ก ก่อนที่จะค่อยๆดันลิ้นหนารุกล้ำเข้าไปภายในช่องทางบอบบางนุ่มอุ่น ทำให้ฮาลสะดุ้งขึ้นมาจนเชือกที่มัดอยู่เกิดเสียงเมื่อถูกรั้ง

“อ๊าา!! ออกไป ..อย่า.. “เสียงหวานครางสั่น ทั้งยังพยายามหนีบขาเข้ามาเพื่อขืนร่างสูง แต่ก็มิอาจสู้แรงข้อมือแข็งแกร่งได้

ใบหน้าหวานเริดขึ้นทั้งยังแดงกำ เมื่อรู้สึกถึงลิ้นซุกซนที่กวาดต้อน และเข้าออกตามอำเภอใจอยู่ แม้จิตใจจะขัดขืนเต็มที แต่ร่างกายกลับตอบรับอย่างพอใจ จนเหงือเม็ดเล็กผลุดขึ้นมาจากความร้อนในกาย จนเสื้อเชิ้ตตัวบางลูไปตามแผ่นหลังเพราะชื้นเหงื่อ

ท่อนแขนกำยำยังคงรั้งขายาวให้เข้ามาใกล้ยิ่งขึ้น ขณะที่รัวลิ้นถี่เร็วในช่องทางด้านหลัง ในขณะที่อีกมือหนึ่งก็เอื่อมไปขยับแกนกายของร่างเล็กเพื่อขยับไปพร้อมกับจังหวะที่เขาสร้างขึ้น นึกพอใจกับเสียงหอบรวยรินของอีกฝ่ายที่มันทำให้เขาเลือดร้อนเข้าไปใหญ่

เสียงหวานครางสั่นเมื่อความรู้สึกเสียวซ้านทางด้านหลังเริ่มมากขึ้น ตัวเขาเองจึงอดใจไม่ไหวที่จะขยับสะโพกตามลิ้นสากระคาย ไม่ได้ นั่นเรียกความพอใจของคนตัวสูงได้มากทีเดียว

ร่างหนายังคงรั้งสะโพกเรียวให้เข้ามาใกล้ยิ่งขึ้น ในขณะที่ยังคงไล่ลิ้นชื้นเข้าออกในชองทางนุ่ม จนกระทั้งช่องทางฉ่ำหวานราวกับว่าไม่อาจหยุดได้ ร่างสูงเงยหน้าขึ้นมาทำให้ร่างเล็กถึงกับหอบหายใจรวยริน เห็นได้ชัดว่ามีผลต่อคนตรงหน้าแค่ไหน มือสากระคายจึงเอื่อมขึ้นไปรั้งเสื้อตัวบางขึ้น ก่อนจะขบเม้มเบาๆลงไปที่แผ่นหลังบางชื้นเหงื่อ แต่มือหนึ่งก็ยังวนเวียนอยู่ที่ช่องทางหวานอย่างติดใจ

“อ๊าาา “เสียงครางหวานหูดังขึ้นอีกเมื่อนิ้วยาวกดลงไปบนปากทางนุ่มเบาๆ วนอยู่แบบนั่นจนกระทั้งช่องทางหวานปรับตัวได้ แล้วค่อยๆแทรกนิ้วแข็งแรงเข้าไปช้าๆ จนคนตรงหน้าดิ้นขึ้นมาขัดขืนทันที ดวงตากลมโตคลอไปด้วยน้ำตา เมื่อรู้สึกถึงสิ่งแปลกปลอมทางด้านหลังจนอดเกรงตัวไม่ได้

“ผ่อนคลายหน่อย ข้าขยับไม่ได้แม้แต่ปลายนิ้ว เจ้าแน่นตึงเหลือเกิน “เสียงทุ้มกระซิบแหบพร่า ก่อนจะขยับนิ้วยาวไปรอบๆจนทำให้ร่างเล็กดิ้นพล้าน

อีริคขยับนิ้วช้าสลับเร็วค่อยดูปฏิกิริยาของคนข้างใต้ ไม่นานนักฮาลก็ผ่อนคลายลง ทำให้เขาสามารถขยายช่องทางหวานได้มากขึ้น ด้วนการทีไล่เลียด้วยลิ้นชื้นกับนิ้วยาวพร้อมกัน

ไม่นานนักเขาจึงเพิ่มนิ้วที่สองเข้าไป และตามด้วยนิ้วที่สาวเพื่อขยายช่องทางสำหรับสิ่งที่ใหญ่กว่ามาก เช่นเดียวกับวิธีการสำหรับสาวพรมจรรณ์ มือหนาอีกข้างตัดสินใจเอื่อมออกไปปลดข้อมือบางออกจากเชือก จนทำให้ร่างบางร่วงลงมาหมอบอยู่บนที่นอน

นิ้วยาวขยับกดย้ำอยู่ที่จุดไวสัมผัสจนทำให้ร่างเล็กครางออกมา พร้อมทั้งแอ่นสะโพคขึ้นอีก ท้าทายสายตาคมที่มองมายังทางชุ่มฉ่ำที่ตอดรัดนิ้วยาวอย่างกระหาย ทำให้เขาความคิดเตลิดจิตนาการถึงแกนกายของเขาเองที่กำลังแทนที่นิ้วยาว

เล็บเรียวจิกลงไปบนแผ่นผ้าสีขาวเพื่อระบายอารมณ์ ทั้งอายทั้งเจ็บใจที่ไม่อาจขัดขืนอะไรได้ ทั้งสะโพกกลมที่ขยับส่งแรงอย่างมิอาจห้ามใจได้กับนิ้วแขงแรงทั้งสาม ราวกับตัวเองเป็นสตรีคลั้งรัก ก่อนที่อีกมือหนึ่งจะเอื่อมออกไปเพื่อจับแกนกายของตัวเองที่สั่นสะท้านเพราะอารมณ์ เขาไม่เคยนึกเลยว่าจะรู้สึกแบบนี้กับผู้ชายด้วยกัน กลับตรงข้าม เขายิ่งต้องการมากกว่านี

“แรงอีก.. “เสียงหวานครางออกมาเสียงเบา พรางขยับสะโพกเอวอย่างช่วยไม่ได้ ทำให้ชายหนุ่มกลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก เมื่อสายตาหวานหันมามองเขาในขณะที่กระแทกสะโพกสวนกลับมา

“หันมา “จู่ๆนิ้วยาวทั้งสามก็รั้งออกจนทำให้ชายหนุ่มสะท้านเบาๆ ไม่นานนักเขาก็ถูกดึงให้มาเผชิญหน้ากับใบหน้าคมหล่อเหลา ก่อนที่อีริคจะกดจูบลงมาบนกรีบปากนุ่ม ซึ่งมือบางก็เอื่อมขึ้นไปลูบเบาๆลงบนใบหน้าสากระคายด้วยหนวดเคราเล็กๆ ลูบไปมาอย่างหลงไหล ก่อนจะลงมายังมัดกล้ามแน่นตึงช่วงหน้าอกกว้างสีแทนสวย

อีริคถอนปากออกมาอย่างเสียดาย พลางปลดกางเกงของตัวเองออก เผยให้ส่วนใหญ่โตแข็งขืนออกมาจากเนื้อผ้าสีเข้ม ฮาลใบหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาเมื่อถูกมือสากแข็งแรงรั้งผมจนใบหน้าเริดขึ้น ก่อนจะกดตัวเขาลงมาสู่ส่วนที่ใหญ่โตใจกลางลำตัวของพรานหนุ่ม

“ปรนนิบัติข้า “เสียงแข็งเอ่ยขึ้นมาในเชิงขู่ทำให้มือบางค่อยๆเอื่อมขึ้นมาจับแกนกายร้อนท้ามกลางกลุ่มขนสีน้ำตาลเข้ม ใบหน้าหวานแดงขึ้นมาเมื่อมองสิ่งที่มือบางของตัวเองกำลังทำอยุ่ นิ้วเรียวกำรอบแกนกายของร่างสูงที่ใหญ่โตกว่าตนมาก ก่อนจะค่อยๆขยับขึ้นลงอย่างกล้าๆกลัว แต่นั่นกลับทำให้ร่างสูงครางตำในละคออย่างพอใจ พอใจกับแรงบีบของมือบาง ไม่ใช่แรงบีบเบาบางเหมือนผู้หญิง แล้วก็ไม่ได้รุ่นแรงเหมือนยาวเขาทำเอง ขิอนิ้วเรียวของชายหนุ่มที่ทำให้เขาพอใจอย่างยิ่ง บางครั้งก็กำแรงจนเขาเจ็บ บางก็เบาจนแทบราวกับขนนก ผ่อนบ้างแรงบ้าง ทำให้เขาแทบครั้งกับแรงขนาดพอดีมือแบบนี้

ชายหนุ่มรู้สึกดีขึ้นมาเมื่อเห็นใบหน้าหล่อๆกับเสียงทุ้มต่ำของคนตรงหน้า ทำให้เขามองดูแกนกายใหญ่โตที่สั่นระริกอยุ่ตรงหน้าเขา ก่อนที่ความคิดบ้าๆอวดดีจะจะเร่นเข้ามาในหัว อยากจะได้ยินพรานป่าผู้เย่อหยิ่งร้องเรียกเขาอย่างอ้อนวอนดูบาง

ลิ้นเล็กๆเล็บออกมาก่อนจะค่อๆแตะลงบนส่วนหัวที่ชูชันอยู่ตรงหน้า ก่อนที่จะค่อยๆกลืนกินแกนกายร้อนผ่าวเข้าไปในโผลงปากนุ่ม นั่นทำให้อีริคคำรามลั่นก่อนจะลืมตามองว่าเกิดอะไรขึ้น ถึงได้ทำให้เขาเสียวซ้านจนแทบจะระเบิดแบบนี้ สิ่งที่เขาเห็นคือกลีบปากนุ่มหวานกำลังคลอบคลองเขาอยู่ ขยับอย่างกล้าๆกลัวไม่รู้ประสา ทั้งลิ้นเล็กก็ไล่วนอยู่ภายใน บวกกับฟันขาวที่คลูด้เบาๆจนเขาแทบคลั่ง ชายหนุ่มร่างสูงคำรามลั่นทั้งยังขบฟันแน่น จนทำให้ร่างบางรีบถอนปากออกมาอย่างตื่นตระหนก

“ข.ข้าขอโทษ ข้าไม่ได้ตั้งใจทำท่านเจ็บ “เสียงหวานเอ่ยออกมาอย่างหวาดๆ ทำให้เขานึกขำ ก่อนจะรั้งเอวเล็กให้ฮาลขึ้นมา เพื่อที่จะกดจูบลงไปบนปากนุ่มที่มอบความสุขให้เขา

“เจ้าทำข้าเจ็บ แต่ไม่ใช่อย่างที่เจ้าคิด “อีกริคบอก ก่อนจะกดจูบลงไปบนปากนุ่มอย่างดูดดื่ม ทำให้ร่างเล็กแทบขาดอากาศหายใจ แม้แต่โสเพณีชั้นสูงที่แสนเชียวชาน ยังมิอาจเทียบได้กับคนตรงหน้า ชายหนุ่มคิดสงสัยตัวเองที่มีความรู้สึกราวกับม้าหนุ่มที่ลงศึกครั้งแรก แต่ก็ไล่ความคิดนั่นไป เมื่อดันร่างเล็กให้ลงไปอยู่ในท่าคลานเข่าเหมือนในตอนแรก

มือแข็งแรงจับแกนกายใหญ่โตของตัวเอง ก่อนจะไปจ่อยังเส้นทางหวานฉ่ำของคนตรงหน้า ความร้อนทำให้ร่างเล็กสั้นสะท้านกับสิ่งนั่น แต่กลับปนทั้งความหวาดหวันและความต้องการ ก่อนที่จะกำผ้าปูที่นอนแน่นเมื่อแกนกายร้อนค่อยๆใส่เข้ามาอย่างดึงดัน ราวกับแท่งเหล็กร้อนที่พาเอาเรียวแรงทั้งหมดของเขาหายไป

“ไม่..เอามันออกไป ข้าเจ็บ ..”เสียงหวานร้องออกมาอย่างน่าเห็นใจ ทั้งน้ำตาคลอเบา กับความอึดอัดจนแทบจะเหมือนกับร่างเขาถูกฉีกเป็นสองเสี่ยง

อีริคกัดฟันแน่นเมื่อแรงบีบรัดแสนหวานโถมเข้ามาจนเขาแทบจะเสร็จสุขไปตรงนั่น ต่างกับคนที่สั่นออกมาบวกกับเสียงร้องเบาๆอย่างเจ็บปวด แม้เขาจะเข้าไปได้ยังไม่ถึงครึ่ง

“ท่านใหญ่เกินไป ได้โปรด”เสียงหวานพูดอีกทั้งยังเริดหน้าขึ้นเมื่อชายหนุ่มดึงดันเข้าไปอีก แต่มันกลับส่งผลตรงข้ามกับคำชมของอีกฝ่าย มันยิ่งทำให้ร่างสูงควบคุมตัวเองได้ยากขึ้นไปอีก เขาขยายใหญ่ขึ้นเมื่อได้ยินเสียงครางหวานที่ร้องห้าม

“หุบปาก!! เสียงของเจ้าทำให้ความอดทนข้าน้อยลง ถ้าไม่อยากเจ็บก็อยู่เงียบๆ “เสียงสูงคำรามเพื่อสะกดอารมณ์ตัวเองเพื่อไม่ให้กระแทกกายกับช่องทางนุ่มอย่างที่หวัง

กายสูงใหญ่ยันตัวเองไว้ด้วยท่อนแขนแข็งแรง เพื่อไม่ให้น้ำหนักจำนวนมากเป็นภาระแก่ร่างเล็ก ตาคมมองดูแผ่นหลังบางที่สั่นเทาใต้ร่างของตัวเอง ก่อนปากหยักจะประทับจูบแผ่วเบาเพื่อปลอบประโลม ไม่ให้เจ้าของช่องทางที่กำลังบีบรัดกายเขาเป็นจังหวะ ต้องทรมานมากไป เขายังคงค้างแกนกายปวดร้าวเพราะแรงอารมณ์ไว้แบบนั่น เพื่อให้ฮาลปรับตัว ไม่นานนักเขาจึงค่อยๆขยับช้าๆให้ช่องทางขยาย แต่สายตาคมก็ยังคงจ้องไปที่คนข้างใต้เพื่อดูปฏิกิริยา

“เจ้ายังเจ็บอยู่ไหม “เสียงทุ้มถามออกไป ทั้งยังขยับกายเพื่อเป็นการลองเชิง แต่คนตัวบางกลับส่ายหัวเล็กๆในเชิงปฏิเสธ นั่นทำให้คนตัวสูงขยับวนภายใน จนทำให้ปากบางครางออกมาด้วยความเสียวซ่าน

ฮาลหอบหายใจถี่กับแกนกายใหญ่โตที่ขยับอยู่ในช่องทางด้านหลัง ทุกครั้งที่เข้าออก จะต้องโดนจุดไวสัมผัสจนไม่รู้ว่าความเจ็บปวดหายไปไหน กลังแทนที่ด้วยราคะที่ต้องการให้ชายร่างใหญ่ขยับมากกว่านี้ ซึ่งชายหนุ่มผมสีเข้มก็เริ่มเร่งจังหวะให้เร็วขึ้นแต่ยังคงหนักหน่วง ลึกเข้ามาในกายเขาจนต้องสั่นสะท้าน

เสียงครางหวานยังคงดังออกมาเรื่อยๆเหมือนกับเอวแข็งแรงที่ยังคงขยังอย่างมั่นคง อีริคก้มดูดเม้มผิวบางตรงแผ่นหลังอย่างกระหาย ร่าวกับว่ายิ่งครอบครองก็ยิ่งไม่เติมเต็ม ร่างกายที่ทอดตัวอยู่ใต้เขาช่างหอมหวาน กรีบเนื้อนุ่มที่ยังคงบีบรัดเขายิ่งทำให้สติเขาแทบหลุดลอย อยากครอบครองมากกว่านี้ อยากกลืนกินเข้าไปทั้งตัว

“เจ้าทำสเนห์ข้า! เจ้าทำ! “เสียงทุ้มคำรามลั่นพลางยกใบหน้าหวานให้เริ่ดขึ้น ก่อนที่เขาจะโลมเลียอย่างกระหายไปที่ลำคอขาว มือบางเอื่อมขึ้นมาขยับแกนกายของตัวเองเมื่อรู้สึกทนไม่ไหวอีกต่อไป ทั้งแรงสวาทจากทางด้านหลัง ที่ปรุกเร้าอารมณ์

“อ๊าา..”

“เรียกข้าอีริค ฮาล…อีริค เรียกข้า “เสียงทุ้มเอ่ยเสียงพร้า ทั้งยังคงเพิ่มแรงกระแทกเข้าไปที่สะโพกมนอีก ทำให้ฮาลเร่งขยับมือเมื่อใกล้ถึงดวงดาว

“อีริค…อีริค!! อ่า..อีริค! “เสียงหวานกรี้ดร้องออกมาเมื่อน้ำสีขาวของตัวเองออกมาจากแกนกายสวย เขาคงฟุบลงไปแล้วถ้าไม่ได้ท่อนแขนแข็งแรงรั้งเอวเอาไว้

เสียงคำรามจากปากหยักไดรูปดังขึ้นมาอีก ก่อนที่เขาจะเร่งกระแทกแกนกายอย่างหนักหน่วง เพียงไม่นาน น้ำสีขาวขุ่นก็ไหลออกมาเป็นสาย เข้าสู้ภายในกายจนร่างเล็กรู้สึกร้อนผ่าวขึ้นมา ร่างสูงยันตัวเองไว้ได้ทันก่อนที่จะทาบลงไปบนร่างบาง เขายังคงหอบหายใจมองใบหน้าหวานที่แทบจะหอบรวยรินอยู่ใต้ร่างเขา ผิวขาวที่ตอนนี้กลับเป็นรอยแดงเล็กๆเพราะรอยจูบเขาเขา มันยิ่งแดงระเรื่อชวนมองเข้าไปอีก

“..”ชายหนุ่มหายใจขณะค่อยๆถอนแกนกายออกมา นั่นทำให้คนข้างใต้สะดุ้งเฮือก ก่อนจะกำผ้าไว้แน่น เขาจูบลงไปที่ขมับชื้นเหงื่อ และถอยห่างจากคนที่เปลือกตาปิดไปแล้ว

ตาคมกริบมองสำรวดใบหน้าหวานที่เป็นไปด้วนคราบน้ำตา ก่อนจะยกผ้าห่มขึ้นมาคลุมร่างบางไว้ ทำไมเขาถึงรู้สึกแบบนี้กับผู้ชาย? อยากถนมคนตรงหน้า อยากอ่อนโยน อยากกลืนกิน แม้ว่าจะพึ่งร่วมรักกันกลับทำให้ยิ่ง กระหายมากยิ่งขึ้น

เป็นครั้งแรกที่เขาปลดปล่อยภายในร่างของคู่หลับนอน เป็นครั้งแรกที่เขาอยากจะให้คนตรงหน้า อุ้มท้องลูกของเขา แต่คนตรงหน้าไม่มีทางมีลูกให้เขาได้แน่นอน ท่อนแขนแข็งแรงออกแรงรั้งให้คนข้างๆเข้ามาใกล้ โอบรอบร่างเล็กแล้วหลับไปด้วยกัน

**********************

ขอบคุณค่ะ

เกี่ยวกับ jrasmason

สวัสดีทุกคนที่เข้ามาเยี่ยมชมกันนะค่ะ บล็อกนี้จีนจะลงเป็นFictionหรือว่าเป็นAUนะค่ะ คู่หลักก็จะเป็นHiddleswothและคู่อื่นๆอีกตามแต่อารมณ์ค่ะ ฮ่าๆ หวังว่าจะชอบและสนุกกับนิยายที่จีนเขียนนะค่่ะ ขอบคุณค่ะ //จุ๊บๆ
เรื่องนี้ถูกเขียนใน In The Wood, Z All Fiction และติดป้ายกำกับ , , , , , , , , , , คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s