[FIC] Hiddlesworth [ChrisXTom]Ft.[LiamXBen]#9 The choice [END]

 

ฟิคเรื่องนี้เป็นเพียงจิตนาการของผู้แต่ง

หรืออาจจะเป็นฟิคชั่นที่แปลมา

ไม่ได้มีเจตนาจะทำให้ตัวละครเสื่อมเสียใดๆทั้งสิ้น

 อ่านเพื่อความบันเทิง นะแจ๊ะ

My Tumblr : http://jrashiddlesworth.tumblr.com/

FB : https://www.facebook.com/yujean.rasmason

Twitter : https://twitter.com/YuJeanN

Exteen : http://rasmason2.exteen.com

Page : https://www.facebook.com/hiddlesworthfangirl?ref=hl

Wordpess : https://jrasmason.wordpress.com

C : Chris H. X Tom H.  /  Liam H. X Benedict C.

R : M

G : Romantic

L : Thai

W : Yujean Rasmason

 

 

********************************

 

 

 

คริสรีบมาตามนัดของเบนหลังจากวันนั้นเกือบสองวันกว่า ทอมไม่ได้กลับบ้านเพราะกลับไปกลับเขา ไปนอนที่บ้านของเขา พวกเขานอนคุยกันทั้งคืนถึงเรื่องต่าง ทั้งดีบ้างแย่บ้าง ไร้สาระงี่เง่า อะไรก็ตามที่นึกออกในตอนนั้น เลียมไม่ได้กลับมาบ้านในวันนั่น และตอนเช้าก็ไม่เจอด้วย เขาไม่รู้ว่าน้องชายเขาหายไปไหน วันต่อมาเขาก็อยู่กับทอมแบบนั่น กินอาหาร ดูหนัง ก่อนที่ในช่วงเย็นเขาจะพาทอมกลับไปส่งบ้านและเลยไปทำงาน เขาเจอน้องชายของเขาอยู่ที่ทำงาน อย่างกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น เขาได้คุยกับเลียมเล็กน้อย

 

เขาบอกน้องชายของเขาว่าเขากำลังสับสนและเขาอยากจะคุยเรื่องนี้กับเบน เลียมไม่ได้พูดอะไร น้องชายตัวสูงเพียงแค่รั้งเขาเข้าไปกอดแน่นๆเท่านั่น ก่อนจะบอกว่าเจ้าตัวชอบเบน..เรื่องนั่นทำให้เขานิ่งไปเล็กน้อย จริงๆแล้วเขาคิดว่าเขาพอจะรู้ว่าเลียมคิดอะไรพิเศษๆต่อเบน เช่นการที่ทำไมเจ้าตัวถึงได้คัดค้านในเรื่องนี้นัก เรื่องที่เขาจะคบกับเบน คริสไม่ได้พูดอะไรเขาแค่อยากจะคุยกับน้องชายของเขาเท่านั่น คุยกับคนที่เขาห่างไปนานเพียงเพราะเรื่องคนคนๆหนึ่ง เลียมให้การสนับสนุนเขาทุกอย่าง เจ้าตัวบอกว่าจะช่วยสนับสนุนเขาอยากเต็มที่ที่สุดเท่าที่จะทำได้

 

คริสรอคนที่คาดว่าน่าจะอยู่ในบ้าน ตอนนี้เขาอยู่ข้างๆรถยนต์ของตัวเอง พิงกระโปรงหน้ารถแล้วรอชายหนุ่มที่ยังไม่ออกมาซักที วันนี้เขานัดเบนออกมา ตั้งใจไว้ว่าจะชวนอีกฝ่ายออกไปกินข้าวด้วยกัน แล้วจะคุยเรื่องที่…เขาอยากจะขอเลิกกับเบน เขารู้ตัวเองแล้วว่าสิ่งที่เขารู้สึกกับเบนเป็นเพียงแค่ความชอบเท่านั่น ชอบเหมือนกับการที่เขาชื่นชมคนๆหนึ่ง เช่นการที่เราอาจจะชอบนักร้องสาวๆซักคน แต่ไม่ใช่เรียกว่ารัก เขาไม่ได้อยากอยู่กับเบนไปชั่วชีวิต ไม่ได้อยากจะแก่ไปด้วยกัน ไม่ได้อยากดูแลเบนในฐานะคนรักไปตลอดแบบที่เขารู้สึกกับทอม คริสเดินไปเปิดประตูรถแล้วหยิบช่อดอกไม้ออกมา ดอกกุหลาบสีขาวมาถือเอาไว้ หลังจากนั่นไม่นานเขาก็ได้ยินเสียงเปิดประตูพร้อมกับคนที่รีบเดินมาหาเขาในชุดเสื้อกันหนาว เบนยิ้มให้เขาและเดินเข้ามาใกล้อย่างรีบร้อน

 

“นายมาแล้วทำไมไม่บอก..ข้างนอกมันหนาวนะ ฉันนึกว่านายยังมาไม่ถึง”เขายิ้มนิดๆให้คนตัวเล็กกว่า อ้าแขนออกเพื่อกอดตอบอีกฝ่ายและจูบแก้มเบนเบาๆเท่านั่น ยื้นช่อดอกไม้ให้คนตัวเล็กทำให้อีกฝ่ายยิ้มออกมาและรับช่อดอกไม้ไปด้วยรอบยิ้มเล็กๆ เขาคิดว่าเบนดูมีความสุขและท่าทางราวกับคนกำลังมีความรัก

 

“ฉันพึงมาถึง ชอบหรือเปล่า..”คริสบอกยิ้มๆ เห็นอีกคนไหวไหล่แล้วขยับตัวเข้ามาใกล้เขา

 

“นายมีเรื่องจะคุยกับฉันหรือ”อีกฝ่ายบอก “วันนี้นายเลิกงานเร็วกว่าปกติ”เบนพูดอีก เขาพยักหน้านิดๆและถอยกลับมาเพื่อเปิดประตูให้อีกฝ่าย รู้สึกใจเต้นแปลกๆเมื่อคิดถึงสิ่งที่จะเกิดขึ้น เขาไม่อยากทำให้เบนเสียใจแต่เขาทนทำให้ทอมเสียใจไม่ได้เช่นกัน เขาอยากให้ชายหนุ่มมีความสุข..อยากให้ทุกคนมีความสุขในเรื่องนี้ เขาเลือกแล้ว และเขามั่นใจว่าครั้งนี้เขาเลือกไม่ผิด..คำตอบของเขาไม่ว่ายังไงก็คือทอม

 

“ฉันมีเรื่องจะคุยกับนายจริงๆนั่นและ”คริสเริ่ม “ฉันจองร้านอาหารไว้แล้ว มาเถอะก่อนที่ฟ้าจะมืด”คริสบอกอีกยิ้มๆ ก้มลงจูบแก้มของอีกฝ่ายแผ่วเบา เบนมองเขานิ่งราวกับเจ้าตัวเองก็รู้ว่าเขามาเรื่องอะไร แต่อีกฝ่ายก้ยิ้มให้เขาและขึ้นไปนั่งในรถแต่โดยดี

 

“..ฉันเองก็มีเรื่องอยากจะพูดกับนายคริส”เบนพูดออกมาอีกเสียงเบาเมื่อเขาขึ้นมาในรถ หันไปมองชายหนุ่มที่ยังจ้องดอกกุหลาบในมือแล้วหันมายิ้มให้เขา เขาเพียงแค่ยักไหล่ยิ้มๆเท่านั่น

 

“ไว้พูดพร้อมกับและกัน”เขาบอกอีกขำๆ ก่อนจะเริ่มออกรถ

 

 

 

 

 

/*/

 

 

 

 

 

หลังจากมื้อเย็นที่แสนพิเศษของพวกเขาสองคน ดินเนอร์ใต้แสงเทียนกับไวน์ชั้นดี เบนและเขาค่อนข้างมีความสุขเอามากๆ เจ้าตัวดูผ่อนคลายขึ้นและอยากหนึ่งที่ทำให้เขารู้คือ เป็นจะเป็นพวกเย็นชาเอามากๆกับคนที่ไม่คุ้นเคย หากกับคนในครอบครัวหรือคนสนิท เจ้าตัวจะเป็นคนที่นิสัยดีเอามากๆ ยิ้มบ่อยและค่อนข้างขี้หวง ทุกคนที่เจ้าตัวคิดว่าเป็นคนในครอบครัวของตัวเอง และเขามั่นใจว่าจุดนั่นเองที่ดูน่ารักสุดๆไปเลยสำหรับเขา ตอนนี้เขาทั้งคู่กำลังเดินเอื่อยๆไปตามทางเดิน เขาจอดรถไว้อีกฝั่งเพราะเบนบอกว่าอยากจะเดินเล่นกับเขา ทั้งคู่ยังคงคุยกันถึงเรื่องอาหารว่าอร่อยแค่ไหน กับชายหนุ่มที่เดินอยู่เคียงข้างเขาในตอนนี้

 

“..นายบอกว่านายมีเรื่องจะพูดกับฉัน”เบนพูดออกมาในที่สุด ขยับตัวเล็กน้อยเพื่อมาหยุดอยู่ตรงหน้าของคนตัวสูง มองสบดวงตาคมกริบสีฟ้าที่ฉายชัดไปด้วยแววรู้สึกผิดก่อนจะหลบตาเขา เขาคิดว่าคริสเป้นคนที่ดีมาก..เป้นผู้ชายนิสัยดีและแคร์คนอื่นอย่างถึงที่สุด ทั้งๆที่คริสไม่ได้รักเขาเลยแม้แต่น้อยแต่ก้ยอมคบกับเขา ดูแลเขาให้เขามีความสุขที่สุดเท่าที่จะทำได้ จนกระทั้งเวลาสุดท้ายที่จะคบกันชายหนุ่มก็ยังห่วงความรู้สึกของเขาจนไม่กล้าแม้แต่จะสบตา เบนขยับเข้าไปใกล้อีกฝ่ายและยกมือขึ้นลูบใบหน้าคมเบาๆอย่างเอาใจ

 

“ถ้านายยังคิดไม่ออกว่าจะเริ่มพูดเรื่องอะไรฉันขอพูดก่อนแล้วกัน”เบนพูดอีกเสียงเบา หลบตาลงต่ำเล็กน้อยแล้วเงยหน้าขึ้นสบดวงตาคมสีฟ้าที่มองนิ่งมายังเขา

 

“เราเลิกกันได้ไหมคริส”คริสเลิกคิ้วกับคำพูดของอีกฝ่าย น้ำเสียงจริงจังบ่งบอกว่าเบนพูดจริงและแม้ว่าเขาจะทำใจมาแล้วแต่ก้ยังรู้สึกแลปกๆอยู่ดีจนนิ่งไปพักหนึ่ง

 

“ทำไม?”เขาเผลอถามออกมาเบาๆ แม้ว่าเขาค่อนข้างมั่นใจว่ารู้คำตอบแต่ก้ยังอดถามไม่ได้ อีกฝ่ายละมือออกจากใบหน้าของเขาแล้วมาซุกกระเป้ากางเกงเล็กน้อย มองตรงมาที่เขาด้วยแววตารู้สึกผิดแต่กลับไม่ได้ทำให้บรรยากาศหนักอึ้งอย่างที่มันควรจะเป็น ความรู้สึกตอนนี้เหมือนเขาเพียงแค่พูดกันเล่นๆกับเพื่อนสนิทเสียมากกว่า

 

“..ฉันรู้ว่าทำให้นายผิดหวังและเสียใจคริส”เบนเริ่มพูด “ฉันพึ่งรู้ตัวในเวลาไม่นานมานี้ว่าจริงๆแล้วฉันไม่ได้รักนาย ฉันคบกับนายเพื่อจะให้ตัวเองลืมอีกคนหนึ่ง..แต่นับวันก็ยิ่งเด่นชัดจนกระทั่งเขามาบอกกับฉันว่าเขารักฉัน และฉันคิดว่ามันไม่ดีเอามากๆที่จะรั้งนายเอาไว้โดยเห็นแก่ตัวแบบนี้”เบนพูดต่ออีก ทำให้เขาขมวดคิ้วเล็กน้อยมองอีกฝ่าย

 

“ฉันเองไม่เคยเกลียดนายนะเบน หากนายจะคิดไปในแง่ร้าย”เขารีบพูดออกมา

 

“ฉันรู้ว่านายไม่เกลียดฉัน ฉันรู้ว่านายเป็นคนดีแต่ว่านายไม่เหมาะกับฉันเท่าไรเลย…ฉันอยากให้เราจบกันด้วยดี”เบนพูดอีกยิ้มๆ ก้มหน้าลงเล็กน้อยทำให้เขารั้งอีกคนเข้ามากอดเอาไว้ กอดแน่นๆไม่รู้ว่าเพราะเสียใจ ดีใจ หรืออะไรก็ช่างเขาแค่อยากกอดเบนเท่านั่น

 

“หากนายพูดแบบนั่นก็โอเค..ถ้านายเลือกแล้วก็โอเค”คริสกระซิบเสียงเบา หลับตาลงนิดๆกับมือเรียวที่ยกขึ้นมาตบหลังเขาเบาๆแล้วลูบ

 

“เรายังเป็นครอบครัวกันอยู่ใช่ไหม”เบนถามอีกเมื่อเขาผละออกมา คริสมองใบหน้าของชายหนุ่มแล้วยิ้มออกมานิดๆ

 

“นายเป็นครอบครัวฉันตลอดอยู่แล้วเบน เราเป็นครอบครัวเดียวกันมานานแล้ว”ชายหนุ่มบอกอีก ทั้งสองคนหัวเราะออกมาเบาๆก่อนที่จะปล่อยให้บรรยากาศเงียบลงไป ทั้งสองคนยังคงมองหน้ากันอยู่แบบนั่น ก่อนที่เบนจะยิ้มออกมานิดๆ

 

“ขอบคุณจริงๆนะที่ยอมตามใจฉันมานานขนาดนี้..”เบนพูดอีกเสียงเบา มองสบดวงตาคมกริบสีฟ้าที่มองตรงมาที่เขา

 

“เราต่างรู้ดีว่ามันเกิดอะไรขึ้นบ้าง แต่นายก็ยังดูแลฉันมาตลอด นายเป็นคนที่ดีเอามากๆ ดีจนฉันยอมรับนาย..หากนายจะสนใจน้องชายของฉัน”เบนบอกอีก รั้งอีกฝ่ายให้เข้ามาใกล้เล็กน้อยเมือคริสตาโตขึ้นมา เขายิ้มนิดๆกับชายหนุ่มที่แส่มองไปทางอื่นจนเขานึกถึงสุนัขตัวโตๆที่ดูท่าทางซื่อๆ

 

“ฉันก็แค่แนะนำอะไรเล็กๆน้อยๆเท่านั่นเอง หากว่านายจะสนใจทอม เขาเป็นคนดีน่ะ นิสัยดีแล้วก็ว่าง่ายด้วย แบบนี้เราจะได้อยู่ด้วยกันมากยิ่งขึ้น”เบนพูดอีก ขยับตัวเข้าใกล้ชายหนุ่มแล้วตบไหล่ของอีกฝ่ายแรงๆจนเห็นว่าคริสหัวเราะเบาๆอย่างพอใจ

 

“..แบบนี้ฉันก็ยังไปนั่งบ้านนายบ่อยๆได้ใช่ไหม”คริสบอกอีก

 

“แน่นอน”เบนเลิกคิ้วนิดๆ “จริงๆแล้วพวกฉันมีแผนจะแอบไปเที่ยวที่นอกเมืองกันนิดหน่อย ทอมอยากไปพักโรงแรมและทานอาหารแบบพื้นบ้าน บางทีนายอาจจะอยากไปด้วย”เบนยักไหล่นิดๆ เหลือบตามองคนที่แทบจะหุบยิ้มไม่ได้ในตอนนี้ คริสหัวเราะเบาๆแล้วก้มหน้าลงเล็กน้อยอย่างอายๆ และเขาคิดว่าอย่างน้อยๆความรู้สึกและความสัมพันธ์ของพวกเขาก็ยังไม่เปลี่ยนไป

 

 

 

 

 

/*/

 

 

 

 

 

ทอมขยับตัวมานั่งดีๆอย่างเซงๆ เขากลับบ้านมาและก็ไม่เจอพี่ชายของเขาแล้ว ไม่รู้ว่าเบนหายไปไหนแต่ก็พอเข้าใจจากโน๊ตแผ่นเล็กที่ตั้งอยู่บนโต๊ะ เขาเอียงคอและซบหน้าลงบนพนังพิงของโซฟาตัวยาว นึกถึงใบหน้าของคริสแล้วรู้สึกเจ็บขึ้นมาแปลกๆ คริสจะเลิกกับเบนไหม? หรือว่าเจ้าตัวจะสนใจพี่ชายเขามากกว่า ทอมกัดริมฝีปากเบาๆแล้วซุกตัวกับพนักโซฟามากกว่าเดิม ไม่สนใจทีวีที่เปิดค้างไว้ที่ช่องข่าวเพื่อให้มันมีเสียงอะไรบ้าง เขาไม่อยากอยู่คนเดียวหรืออย่างน้อยก็เพียงแค่เปิดไว้เท่านั่น

 

ชายหนุ่มหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูหน้าจอโทรศัพท์ กำลังรอข้อความจากคริสอยู่แต่ก็ไม่มีอะไรเข้ามาเกือบๆสามชั่วโมงแล้ว ครั้งสุดท้ายที่เขาคุยกับคริสคือเมื่อเช้านี้ ทอมเบ้ปากนิดๆ ก่อนจะซุกหน้าลงกับโซฟาอีกครั้งด้วยหัวใจที่ห่อเหี้ยว ทั้งกลัวแล้วก็ทั้งมีความหวัง เขาไม่รู้ว่าพี่ชายเขาจะทำยังไง หลังจากวันนั่นที่กลับมา เบนก็ขอคุยกับเขา พี่ชายของเขาบอกว่าเจ้าตัวรู้ที่เขามีความรู้สึกดีๆกับคริส และเจ้าตัวเองบอกว่าไม่ว่ายังไงก็จะยังอยู่ข้างเขา จะไม่ยอมให้เขาเสียใจอีกเพราะการตัดสินใจผิดพลาด

 

เขารู้ว่าเบนพูดถึงอะไร

 

ทอมเบ้ริมฝีปากเล็กน้อยขณะที่ขยับโทรศัพท์ไปมา จนในที่สุดก็ได้ยินเสียงประตูบ้าน และเขามันใจว่าเป็นพี่ชายของเขาที่กลับมาแล้ว..กลับมาแล้วคริสก็ยังไม่โทรหาเขา มันทำให้เขายิ่งน้อยใจและไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมองออกไปนอกตัวบ้านเพราะไม่อยากเห็นคนตัวสูงที่มาส่งเบน ทอมเบ้หน้าเล็กน้อยรู้สึกแปลกๆและคิดถึงคริสขึ้นมามากจริงๆจนเขาไม่รู้ว่าจะทำยังไงดี

 

“..เป็นอะไรไปทอม”ชายหนุ่มตาโตขึ้นมาแล้วเอี้ยวตัวหลบเมื่อรู้สึกถึงเสียงทุ้มต่ำใกล้กับใบหูของเขา หันมามองเล็กน้อยทำให้เห็นว่าอีกฝ่ายนั่งลงข้างๆเขาและรั้งเขาเข้าไปกอดแน่นจนเขาอ้าปากค้างนิดๆพยายามคิดว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่

 

“คริส? นายมาได้ยังไง”เขาร้องเบาๆเมื่อถูกท่อนแขนแข็งแรงรั้งให้เข้าไปใกล้จนเขาพยายามอย่างหนักเพื่อยันท่อนแขนของชายหนุ่มเอาไว้

 

“ฉันพึ่งมาถึงเมื่อกี่เอง ขอโทษนะที่ไม่ได้โทรมา”ร่างสูงใหญ่พูดอีก ขยับตัวเล็กน้อยเพื่อปล่อยให้ทอมเป็นอิสระ นั่งนิ่งๆมองสบดวงตาสีสวยที่เขาคิดถึงมาหลายวัน ยิ้มนิดๆให้อีกฝ่ายจนชายหนุ่มหลบตา

 

“พี่ชายฉันละ”ทอมถามอีก ทำให้เขาหัวเราะเบาๆแล้วเงยหน้าขึ้นเพื่อนึกคำพูดอะไรบางอย่างในตอนนี้ แน่นอนว่าเขากำลังนึกถึงใบหน้าของชายหนุ่มที่ดูจะดีขึ้นมามากๆเมื่อไล่ให้เขาช่วยกลับมาอยู่เป็นเพื่อนกับทอมระหว่างที่เจ้าตัวอยากจะไปนั่งดื่มเงียบๆที่บาร์ เขาอยากจะไปกับเบนเพราะเป็นห่วง แต่ก็ยอมเปลี่ยนแผนเพียงแค่ขับรถมาที่นี้แล้วโทรบอกน้องชายของเขาว่าเบนกำลังถูกสาวๆกลุ่มหนึ่งรุมทึ้งอยู่ที่บาร์ และแน่นอนว่าน้องเขาต้องรีบแจ้นออกไปแน่นอน

 

“..เบนเขาดื่มอยู่ที่บาร์กับเลียมนะ ไม่มีอะไรหรอก”คริสบอกอีกยิ้มๆ เท้าแขนกับพนักพิงขณะที่อีกมือหนึ่งก็กุมมือของชายหนุ่มเอาไว้หลวมๆ รู้สึกอบอุ่นอย่างบอกไม่ถูกเมื่ออีกฝ่ายหันมามองเขายิ้มๆแม้ว่าจะยังไม่มีใครพูดอะไร

 

“นายพูดอะไรกับเบนหรือ?”ทอมถามอีกด้วยน้ำเสียงเบาหวิวจนเขารู้สึกเหมือนทอมกลัวว่าเขาจะได้ยิน

 

“พี่ชายนายบอกเลิกฉันมากกว่า..”คริสบอกอีก “เขาบอกว่าเขาไม่ได้รักฉัน เขารักคนอื่นและรู้สึกไม่ดีที่จะรั้งฉันไว้”ชายหนุ่มตัวสูงพูดอีก มองต่ำลงมายังโต๊ะตัวเล็กที่วางเอกสารเอาไว้ ก่อนจะหันมาหาคนที่อยู่ข้างๆ ทอมยังคงมีสีหน้าที่เขาไม่รู้ว่าทอมดีใจหรือเสียใจกันแน่

 

“เขาบอกว่าอยากให้เราเป็นครอบครัวและอยู่ในฐานะพี่น้องมากกว่า เขารักคนอื่น”คริสบอกอีกเพื่อให้ทอมดูสบายใจมากขึ้น

 

“เหมือนกับที่ฉันก็รักคนอื่นเช่นกัน ฉันรักนายทอม”ชายหนุ่มกระซิบตอบกลับไปแล้วก้มลงไปจูบเบาๆลงบนหน้าผากมน ทอมหน้าแดงขึ้นมากกว่าเดิมจนเขาอดคิ้วว่ามันน่ารักไม่ได้

 

“แล้วจะทำยังไงต่อไปดี..ฉัน”ทอมเงียบลงไปเล็กน้อย “..ฉันยังไม่สบายใจนักที่จะคบกับนาย”เขาจูบลงไปอีกเบาๆอย่างพยายามทำให้ทอมสบายใจ เขาเข้าใจว่าทอมรู้สึกยังไงและเขายินดีที่จะทำทุกอย่างเพื่อให้มันออกมาดีที่สุด

 

“ฉันก็จะเริ่มใหม่ทั้งหมด ฉันจะเลือกนายตั้งแต่ต้น..ฉันจะเริ่มจีบนายใหม่ตั้งแต่แรก”คริสบอกอีกยิ้มๆ ถอนหายใจทำให้เห็นว่าทอมหัวเราะเบาๆ

 

“หมายความว่าถ้าเราพึ่งเริ่มเจอกัน นายก็จะทำอะไรแปลกๆไม่ได้แล้วนะ”ทอมแกล้งเลิกคิ้วแล้วรั้งมือออกจากการจับกุมของเขา รวมทั้งขยับตัวไปนั่งที่โซฟาอีกฝั่งจนเขาเผลออ้าปากค้างนิดๆ พยายามจะท้วงแต่ก็อดจริงจังไม่ได้เมื่อเห็นดวงตาสีสวยที่ฉายแววซุกซนและรอยยิ้มเล็กๆ

 

“คุณแฮมสเวิร์ธครับ เข้ามาในบ้านผมได้ยังไง”ทอมแกล้งบอกเสียงแข็งแล้วลุกขึ้นหนีเมื่อเขาขยับตัวเข้าไปใกล้ จนเขาหัวเราะเบาๆกับท่าทางแบบนั่น

 

“ทอม..”เขาเรียกยิ้มๆ ลุกขึ้นตามทำให้เห็นว่าชายหนุ่มขยับตัวถอยกลับไปมากกว่าเดิมเพื่อหลบเขา จนคริสเริ่มรู้สึกอยากจะจับคนตัวสูงเข้ามากอดแรงๆซักทีในตอนนี้

 

“ทอม อยากแกล้งสิ จะหนีไปไหน”เขาพยายามแกล้งพูดเสียงหื่นด้วยสีหน้าขึงขังแม้ว่าจะไม่ได้ผลนัก เมื่อเห็นรอยยิ้มเล็กๆของคนตัวสูงที่ราวกับท้าทายเขา อีกฝ่ายปั้นหน้าซื่อและยิ่งขยับหนีมากขึ้นด้วยรอยยิ้ม

 

“ออกไปนะครับ”ทอมแกล้งบอกอีก ทำให้เขาหยุดอยู่นิ่งๆเพื่อรอเชิงชายหนุ่ม และทอมเองก็นิ่งเช่นกัน ก่อนที่เขาจะขยับตัวเข้าหาอีกฝ่ายอย่างรวดเร็วและทอมก็ขยับหนีเร็วพอๆกับเขาแต่ก็ไม่พ้นเมื่อเขารั้งเอวสอบเอาไว้ได้ในที่สุด เรียกเสียงหัวเราะใสแจ้วจากริมฝีปากบางเมื่อเขารัดตัวทอมไว้แน่น

 

“จับได้แล้ว..ผมชื่อคริสครับ ยินดีที่ได้รู้จัก”ชายหนุ่มตัวสูงหัวเราะเบาๆกับคนที่พยายามดิ้นแต่ก็ไม่หลุดไปจากตัวเขา

 

“นายแนะนำตัวอะไรน่ากลัวแบบนี้คริส”ทอมหันมาบอกยิ้มๆ พยายามออกแรงดิ้นอีกจนเขาโยกตัวชายหนุ่มไปมา แล้วซุกใบหน้าลงกับไหล่ของเจ้าของเรือนผมสีน้ำตาล

 

“ฉันรักนายทอม”คริสบอกอีกยิ้มๆ “..เป็นรักแรกพบเลยนะครับ”เขาบอกอีกยิ้มๆ

 

“รู้แล้วน่า..”ชายหนุ่มตอบรับอายๆด้วยใบหน้าแดงระเรื่อ ก่อนจะจูบเบาๆลงบนจมูกโด่งรั้นอย่างเอาใจจนอีกฝ่ายยิ้มให้เขา และมองตรงมาที่เขาด้วยสายตารักใคร่จนเขาอดหน้าแดงไม่ได้

 

“ปล้ำได้ไหม”คริสถามอีกจนเขาตาโตนิดๆแล้วตีลงบนท่อนแขนแข็งแรงจนได้ยินเสียงครางเบาๆเรียกได้ว่าเป็นการเรียกร้องความสนใจมากกว่า แต่เขาก็ไม่ได้ขัดใจอะไร ขยับไปหน้าเข้าหาชายหนุ่มแล้วจูบเบาๆลงบนจมูกโด่งได้รูปอีกรอบ

 

“จะทำอะไรก็ทำสิ..”เขาบอกงุบงิบเบาๆ

 

 

 

 

 

 [END]

เกี่ยวกับ jrasmason

สวัสดีทุกคนที่เข้ามาเยี่ยมชมกันนะค่ะ บล็อกนี้จีนจะลงเป็นFictionหรือว่าเป็นAUนะค่ะ คู่หลักก็จะเป็นHiddleswothและคู่อื่นๆอีกตามแต่อารมณ์ค่ะ ฮ่าๆ หวังว่าจะชอบและสนุกกับนิยายที่จีนเขียนนะค่่ะ ขอบคุณค่ะ //จุ๊บๆ
เรื่องนี้ถูกเขียนใน The Choice, Z All Fiction และติดป้ายกำกับ , , , , , , , , , , , , , คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

9 ตอบกลับที่ [FIC] Hiddlesworth [ChrisXTom]Ft.[LiamXBen]#9 The choice [END]

  1. wikinaga พูดว่า:

    เห๊ยยยยยย จบแล้วอ่ะ!!!!

    คริสแมนดีจริง ๆ นั่นแหละ ให้เบนเป็นฝ่ายพูดเอง..

    ทอมรู้ไหมว่าพี่มีซัมติงกะใครไปแล้วอ่ะ ไวไฟทั้งคู่จริ๊งงง

    ไหน ๆ คริสก้มาบ้านทอมล่ะ แลกบ้านกันอยู่ไปเลยพี่น้อง อิอิ

    หมีไล่ตะคุบแมว แล้วบอกว่าฉันคือหมี นายไม่รอดแน่ หึหึ..โดนกิน(ไปแล้ว ณ สวนแห่งหนึ่ง) 5555

  2. Arsan LUpin พูดว่า:

    เขินนนนนนนน//*blush*
    ไม่รู้จะเม้นไรดี.. สรุปแฮปปี้เอนดิ้งงง//จุดพลุ

    เอาเป็นว่า ให้กำลังพี่จีนแล้วกันค่ะ สู้ๆต่อไปนะคะ^__^b
    หนูติดตามพี่ทั้งในนี้และเฟสบุ๊ค//ทุกความเคลื่อนไหว 555555

  3. 321384 พูดว่า:

    อ๊ายย

    น่ารักมากอ้ะ ทอมจ๋าาา

  4. runchita26 พูดว่า:

    พี่ทอมเขินน่ารักมว๊ากกกกกกกกกกก

    ชอบเวลาสองคยยี้จีบกันนุ่มนิ่มแล้วน่ารักมากกกก

    มีเสปมั้ยค่าาาาาา (โดนโบก)

    ^_____^). เนื่องหน้าแแบอยากเห็นธอร์กิอ่าาาา

  5. happy ending ……

    เก๊าขอ spe อ่ะ คุณจีน….

    spe spe spe…….

  6. pui พูดว่า:

    ตั้งใจอ่านมากพอเลื่อนมาเจอคำว่า END มันค้างงงงงงงงงงงง ทำไมรีบจบจัง

    อีกคนก็หื่นๆ “ปล้ำได้มั้ย” อีกคนก็ช่างตามใจกันเสียจริง “จะทำอะไรก็ทำสิ”

    ทอมนี่ก็ยอมเสียจริงเชียว ตามใจไปมั้ยฮร้า

    มาอย่างด่วนเลยนะสเปอะ รีดเดอร์วัยซารุ่น ใจร้อนอะ

  7. phunoi พูดว่า:

    จบนุ่มนิ่มน่าร้าก
    จับได้แล้ว ผมชื่อคริส ปล้ำได้มั้ย /ตาย 55555555555555

  8. Peem_kakeru พูดว่า:

    ฟหกด่าสวฟหกด่าสวหหกด่าวหฟหกดด่าวหกกด่าสว

    นั่งอ่าน แล้วบิดๆม้วนๆ อยู่หน้าจอ ถถถถถถถถถถถถ
    อะไรจะน่ารักกันขนาดนี้ ฟฟฟฟฟ
    แล้ว ปล้ำได้ั้มั้ย คืออัลไลลลลล >////<

    ฟินมว๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก // แอร่ก

  9. eveep พูดว่า:

    กว่าจะลงเอยกันได้ นายเอกช้านเสียน้ำตาเป็นปี๊บบบบบ ถถถถถถถมานี่มา#กางแขนรอ#เจอบาทาคริส

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s