[FIC] Shevine [BlakeXAdam]R. #1 Get to know

ฟิคเรื่องนี้เป็นเพียงจิตนาการของผู้แต่ง

หรืออาจจะเป็นฟิคชั่นที่แปลมา

ไม่ได้มีเจตนาจะทำให้ตัวละครเสื่อมเสียใดๆทั้งสิ้น

 อ่านเพื่อความบันเทิง นะแจ๊ะ

My Tumblr : http://jrashiddlesworth.tumblr.com/

FB : https://www.facebook.com/yujean.rasmason

Twitter : https://twitter.com/YuJeanN

Exteen : http://rasmason2.exteen.com

Page : https://www.facebook.com/hiddlesworthfangirl?ref=hl

Wordpess : https://jrasmason.wordpress.com

C : Blake S. X Adam L.

R : E

G : Romantic

L : Thai

W : Yujean Rasmason

********************************

ชายหนุ่มตัวสูงโปร่งผมสีนิลกำลังนั่งกระดิกเท้า ในขณะที่รอเวลาถ่ายรายการอยู่ที่ห้องรับรอง ดวงตาสีน้ำตาลอ่อนก้มลงมองโทรศัพท์ตัวเองเพื่ออ่านทวิตก่อนจะว่างมันลงเซงๆเมื่อเสียงประตูเปิดออก

สายตาคมเหลือบมองผ่านกระจก ทำให่เห็นว่าใครที่เดินเข้ามา นั่นคือหนึ่งในเพื่อน ของเขานั่นเอง ชายหนุ่มร่างใหญ่จนเรียกว่าทำให้เขาตัวเล็กไปเลย กับผมหยักนิดๆสีน้ำตาลอ่อนเกือบทอง ตัดกับดวงตาสีฟ้าน่าหลงใหลและไรหน่วนที่ขึ้นมาหลังการโกน

“ไง หนุ่มน้อย “เสียงทักทายคุ้นหูดังขึ้น แต่เขาแกล้งทำเป็นไม่ได้ยินและไม่ตอบ ทำให้ชายหนุ่มยิ้มค้างและเดินเข้ามาใกล้

“ขอโทษที่มาช้า ฉันรีบแล้วจริงๆนะอดัม ”

“อ่าฮ่ะ…”ชายหนุ่มแกล้งพูดขึ้นจมูก ทำให้เบรคถอนใจก่อนจะวางมือลงบนไหลบาง

“งอนเป็นเด็กๆไปได้ ” สิ้นคำพูดอดัมก็เด้งตัวขึ้นมาทันที สายตาทั้งสองประสานกัน ก่อนที่คนตัวเล็กกว่าจะหันหน้าหนี

“ไม่ได้งอน อย่ามาพูดจาน่าขนลุก “เขาพูด

“งั้นนายเป็นอะไร? ” เสียงทุ้มต่ำถามออกไป ทำให้เขาเงียบ จะบอกได้ไงละว่าไม่พอใจเรื่องก่อนหน้านี้ ที่เขาและเบรคควรจะได้ไปเที่ยวกับ แต่กลายเป็นว่าคนตัวสูงต้องพาภรรยาไปเที่ยว โดยที่คนตัวสูงบอกว่าจะชดเชยด้วยการพาไปกินข้าวเช้าก่อนถ่าย

ใช่ เขาไม่ได้กินข้าวเช้า และนี่ก็เที่ยงกว่าแล้วกว่าเจ้าตัวจะมา เขาค่อนข้างไม่พอใจแต่ก็ไม่กล้าพูดออกมา

“อดัม? “เขาสะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะรีบหันมาและพบว่าใบหน้าหล่อคมคายอยู่ห่างไปไม่มากนัก มันทำให้เขาตกใจและถอยหลังโดยอัตโนมัติ แล้วยังเสียงหัวใจที่ดังผิดปกติกับความร้อนวูบขึ้นมานี่อีก เกิดอะไรขึ้น?

“นายโอเคไหม ดูแปลกๆน่ะ ถ้ายังไง- ”

“ฉันไม่เป็นไร “เขารีบพูดพลางหลบสายตาคมที่มองมา หวั่นไหว..

“เฮ้ อดัม ถ้าเรื่องก่อนหน้านี้ละก็ มิรันด้าเขาแค่อยากไปเที่ยว และฮันคิด- ”

“บอกว่าไม่เป็นไรไง! “เขาตะโกนออกไป ทำให้เบรคเงียบลงไป เขาเป็นบ้าอะไรเนี่ย? แค่ได้ยินชื่อสาวคนนั่นในอกก็ร้อนไปหมด

“ฉ-ฉัน ฉันต้องไปแล้ว “ชายหนุ่มรีบพูดก่อนจะพยายามแทรกตัวหนีเพื่อใป้หลุดจากอาการแปลกๆของตัวเองที่เกิดขึ้นเพราะคนตรงหน้า ทางที่ดีควรจะรีบไปจากที่นี้

“นายจะไม่ไปไหนทั้งนั่นจนว่าเราจะคุยกัน “เสียงทุ้มแข็งที่เรียกได้ว่าเป็นครั้งแรกที่อดัมได้ยิน ดังมาจากชายตัวสูงที่คว้าแขนเขาไว้

“ปล่อย เจ้าบ้า ”

“ไม่ ”

“เบรค หยุดบ้าได้แล้ว บอกว่าไม่เป็นไรไง ”

“จริงหรือ? งั้นจะบอกว่านายแค่อารมณ์ไม่ดีเพราะไม่ได้กินข้าวเช้าด้วยเงินฉันหรือไง? ”

“แค่หงุดหงิดที่ใครบางคนผิดสัญญา “อดัมบ่นอุบ

“ก็ฉันต้องช่วยมิรันด้าทำงานบ้านนิ วันนี้เธอไม่ค่อยสบาย แล้วทำไมนายไม่ไปหาอะไรกินละ โทษฉันไม่ได้น่ะ “เบรคยิ้มออกมา พยายามทำให้เป็นเรื่องตลก แต่อดัมไม่ขำด้วย

“มิรันด้าอีกแล้ว? ทำไมทุกครั้งที่นายนัดอะไรจะต้องไปหาเธอทุกที “เขาพูดเสียงขุ่น ทำให้เบรคขมวดคิ้ว

“แน่นอน ก็หล่อนเป็นภรรยาฉัน เป็นธรรมดาที่ฉันจะห่วงเธอก่อน ”

อดัมได้แต่เงียบกับคำตอบของคนตัวสูง ใชิสิ ภรรยานิ แล้วตัวเขาเองจะมามั่วไม่พอใจอะไรกัน? ถูกแล้วในเรื่องที่เบรคพูด ถูกแล้ว แล้วตัวเขานั่นและไม่พอใจอะไร?

“ฉัน..”อดัมพยายามพูดแต่เหมือนจะสำลักเสียง ของตัวเองจนพูดออกมาไม่ได้

“เอางี้ดีไหมอดัม เย็นนี้เราไปดื่มกัน…ฉันรับรองจะโทรบอกมิรันด้าว่าวันนี้จะกลับดึกหน่อย…”เบรคพยายามพูดเมื่อ เห็นสีหน้าที่ดูจะซีดลงไป ปนความสับสนกับความรู้สึกผิดจนคนตัวสูงอดใจเสียไม่ได้

“แต่นายบอกว่าเธอไม่ค่อยสบายนิ…”ร่างโปร่ง ถามด้วยความไม่แน่ใจ หวังอยู่ไม่น้อยว่าเบรคจะปฏิเสธ แต่ก็ไม่

“จริงสิ…งั้นนายไปทานอาหารเย็นบ้านฉันดีไหม เจ้าเด็กหัวดื่อ “เบรคพูดยิ้มๆแต่อดัมกลับแส้หน้าหนีอยางผิดหวัง

“ขอบใจน่ะ แต่ไม่ดีกว่า ฉันไม่อยากไปเป็นส่วนเกินของนายกับภรรยา ” อดัมพยายามพูดให้เป็นปกติแต่เสียงก็ยังสั่นอยู่ตอนนี้ช่างแย่เหลือเกินตรงที่เขาแทบจะควบคุมอารมณ์ไม่ได้แล้ว ทำไมถึงเสียใจแบบนี้น่ะ

“ไม่เอาน่าอดัม ฉันแต่งงานแล้วน่ะ จะให้มาลั่นล้า เป็นหนุ่มโสดแบบนายได้ยังไง “เบรคพยายาม

เขาก้มหน้าลงเพื่อเลี้ยงสายตาคมของคนตัวใหญ่ ก่อนจะแกะมือของคนตัวสูงออก แล้วพยายามพูดบางอย่าง

“ใช่ ถูกของนาย…ขอโทษด้วยที่…ไม่ค่อยเข้าใจ “เขาพยายามฝืนยิ้มในขณะที่เลี่ยงเดินออกมา

ทิ้งให้ชายหนุ่มตัวสูงใหญ่ยืนนิ่งอึ้งอยู่ตรงนั่น มีแต่ความรู้สึกผิด อดัมขอโทษเขา? อดัมหลบหน้าเขา?? อดัมฝืนยิ้มให้เขา??? นี่เขาไปทำความผิดร้ายแรงอะไรไว้เนี่ย ไม่มีทางที่หนุ่น้อยร๊อกสตาร์จะหงอแบบนี้ได้

“อ-อดัม เดียว- “เมื่อนึกได้เขาก็พยายามตามไปแต่กลับพบแต่ความว่างเปล่า

หลังจากถ่ายรายการเสร็จอดัมก็หายไปเลย แทบจะเหมือนกับหลบหน้าเขา จนเบรคต้องโทรหาผู้จัดการส่วนตัว จนพบว่าอดัมอยู่ที่บาร์ ดื่มอยู่คนเดียว และคงจะดีถ้าเขาไปหา

ซึ้งชายหนุ่มตัวโตก็ไม่ขัด เริ่มด้วยการที่โทรบอกภรรยาว่าอาจไม่กลับและตรงดิ่งไปที่บารทันที

ผมมองไปรอบๆเพื่อมองหาคนๆนั่น คิดว่าเขาคงจะอยู่ที่ไหนซักแห่ง วันนี้อาการ ของอดัมต่างไปกว่าปกติ เขาดูนิ่ง ดูจริงจังและ ไม่หันมาเล่นหูเล่นตากับผมเหมือนปกติ แม้ดูเผินๆจะเหมือนไม่มีอะไรแปลก แต่เชื่อสิ

วันนี้คนที่บารดูน้อยและดูเป็นสวนตัว ด้วยฉากกั้นและห้องวีไอพี ซึ่งผมว่าอดัมคงจะอยู่ ซักห้องหนึ่งแถวนั้น จนกระทั้งพนักงานพามายังห้องเล็กๆส่วนตัวที่มีบารเทนเบอร์ท่าทางเหมือนพ่อบ้านสูงอายุประจำห้อง ผมเปิดเขาไป ทำให้เห็นกับชายหนุ่ในชุดแจ๊กเกตดำ

เขานั่งอยู่ตรงนั่น โดยมีเพียงเพลงที่เปิดเบาๆกับบารเทนเดอร์ที่กำลังยืนเช็ดแก้ว ผมยิ้มให้เขาและเดินเข้าไปใกล้อดัม

“นึกว่าปารตี้แบบของนายจะเต้มไปด้วยสาวๆซะอีก ไหงกลับมานั่งซึมอยู่แบบนี้ “ผมพูดทำให้เขาหันมามอง สายตาที่ผมมองว่าหวานน่าหลงใหล กลับฉายเเววตกใจและเศร้าหมองออกมา ทำให้ผมกระแอมไอและขอนั่งด้วยเบาๆ

“หาฉันเจอได้ยังไง “เขาถามแล้วกระดกดื่มต่อ

“ผู้จัดการนายบอก “ผมยักไหล่ก่อนจะหันไปสั่งเครื่องดื่ม

“ไม่ยักรู้ว่านายก็อยากดื่ม “เขาบอกเบาๆ โอเค…อดัมแปลกไปมากถึงมากที่สุด เขาควรจะด่าผมที่ตามมาสิ

“ฟังนะ ฉันอยากคุยกับนาย เรื่องเมื่อกลางวัน “ผมพูดทำให้เขาหยุด

“ไม่มีอะไรนิเบรค ฉันลืมไปหมดแล้ว “อดัมพยายามบอกปัดแต่ผมก็ยังไมาหยุด

“ฉันอยากคุยกับนายอดัม ได้โปรด”ผมบอกอีก ทำให้เขาถอนหายใจยาวออกมา ก่อนจะหยิบเงินออกมาให้บารเทนเดอร์ ทำให้เขาเดินออกจากห้องไปจนเหลือเพียงเรา

“จริงๆแล้ว ฉันก็อยากคุยกับนายเรื่องนี้เบรค เรื่องความงี่เง่าของฉันวันนี้ ฉันรู้สึกว่าตัวเองแปลกๆไป ในช่วงที่ผ่านๆมา แต่เหมือนจะหนักขึ้น “เขาว่า และดื่มอีกจนหมดเเก้ว

“ไม่อดัม ไม่ใช่ ฉันผิดเองที่ไม่รักษาสัญญา “ผมรู้สึกผิดมากเลยตอนนี้

“นายไม่เข้าใจ….ฉันรู้ว่านายมีมิรันด้า นายมีเธออยู่แล้ว ฉันมันไม่ทันคิด เลยเอาแต่ใจ แล้วยังจะอาการบ้าๆนี้อีกที่ไม่ยอมหายซักที…”

“นายป่วยหรือ? “ผมถาม แต่เขากลับส่ายหน้า ทำให้ผมยิ่งเป็นห่วง

“ไม่เบรค..”อดัมพยายามอธิบาย “มัน เหมือนกับว่าฉันไม่เป็นตัวของตัวเอง แถมยังรู้สึกไม่ค่อยดีเวลาที่…”

“เห็นอยู่ชัดๆว่านายป่วย “เบรคบอกยิ้มๆนั่นทำให้อดัมหยุดเมื่อความรู้สึกหวานๆเลนเข้ามาในอก กับ รอยยิ้มกับสายตาคมที่มองมาที่ตัวเอง

โอไม่น่ะ…เขาพอแน่ใจเเล้วว่าเกิดอะไร ขึ้นทุกอย่างสามารถอธิบายอะไรๆได้หมด กับความรู้สึกหวานๆเวลาเบรค แสดงอาการเป็นห่วงหรือยิ้มให้

หรือเวลาที่คนตัวสูงเข้ามาใกล้ใจเขาจะสั่นและไม่เป็นตัวของตัวเอง หรือกระทั่งเวลาที่เขาปวดใจทุกครั้งที่นึกถึงคนตัวใหญ่กับสาวสวยผมทองที่ชื่อมิรันด้า

“อดัม? เฮ้? “เขาได้ยินเสียงทุ้มต่ำทำให้เขาเงยหน้าขึ้นมาพบกับสายตาคมที่อยู่ห่างไปไม่มากทำให้เขาเหลือบตาลงมองปากหยักของอีกฝ่ายก่อนจะหลบหน้าไปอีกทาง

“ฉันแค่ไม่อยากเจอหน้านาย ไม่รู้สิ…แค่บางครั้งเหมือนฉันจะรับไม่ไหว เหมือนกับว่าฉัน…”ไม่ทันที่อดัมจะพูดจบ ผมก็จับเขาหันมาสบตากับผม ทำให้ผมเห็นว่าเราอยู่ห่างกันไม่มาก

ไม่อยากจะเชื่อว่าผมพึ่งจะสังเกตุเห็นดวงตาสีอ่อนสวยของอดัมว่ามันน่าหลงใหลขนาดไหน ยิ่งอยู่ใต้ขนตายาวยิ่งแล้วใกญ่ จมูกโด่งรั้นกับริมฝีปากบางที่เผยออกนิดๆ ทำให้ผมไม่อาจละสายตาจากมันได้ ได้แต่เผลอตัวเหมือมึนงงกับอะไรหลายๆอย่าง ก้มลงไปใกล้กับกลีบปากชมพูนั่น

แต่ผมก็ต้องตื่นจากพวังเมื่อถูกมือเรียวพลักเข้าที่อกอย่างเเรง ตามด้วยเจ้าตัวที่รีบลุกขึ้นยืนจนเก้าอี้ล้ม อดัมยังคงตาโตและหอบหายใจมองลงไปที่พื้น ก่อนจะเงยหน้ามองผมอย่างตื่นๆ จนผมคิดว่าอาจจะโดนชกแน่ๆ

“ขอโทษอดัม ฉันล้อเล่นแรงไปหน่อย “ผมบอกด้วยสีหน้าสำนึกผิด ที่ไม่อาจยอมรับได้ว่า เมื่อกี่ผมไม่ได้ล้อเล่นนี้สิ

“ล้อเล่น? ”

“ใช่ ก็เราไม่ได้เป็นเกย์ ฉันแค่จะแกล้งเป่าลมใส่หน้านาย “ผมบอก แต่ดูเขาจะยิ่งสับสนกว่าเดิม ที่จริงแล้วเป็น การแก้ตัวที่งี่เง่ามาก ผมไม่ได้จะเป่าลมใส่หน้า หวานๆของอดัม แต่ผมตั้งใจจะจูบปากสีสวย นั่นเลยต่างหาก

“ใช่ ฉันรู้..แค่เล่นธรรมดา “ผมมั่นใจว่าเสียงเขาสั่นจนแทบจะควบคุมไม่ได้

“อดัม นาย- ”

“เบรคฉันขอโทษ…”ผมได้ยินเสียงเบาหวิว นั่นจึงทำให้หยุด เขาจะขอโทษผมทำไมในเมื่อ ผมสิเป็นฝ่ายผิด

“ว่าไวน่ะ? ”

“ฉันเอ่อ….กลับก่อนน่ะ โทษที่ สงสัยว่าคงจะเมาแล้วแน่ๆ “เขาพูดและแทบจะเรียกได้ว่าวิ่งหนีออกจากห้อง

และผมก็ตามไปไม่ทัน

อดัมพยายามล้างหน้าล้างตาอีกรอบ หลังจากเหตุการณ์วันนั้นดูจะผ่านมาหลายวันแล้วแน่ๆ เขาไม่ได้นับไม่ได้อะไรเลย เพราะมัวแต่หลบหน้าเจ้าบ้านั่นนะสิ จะว่างั้นก็ไม่ถูก อันที่จริงแล้ว…เป็นเขามากกว่าที่

จะให้อธิบายยังไงไดละ ก็ในเมื่อความร้สึกของเขามันแปลกไป และยิ่งเป็นที่แน่ชัดแน่ๆว่าเพราะเบรค จากคืนนั้นที่เขาหลบมาดื่มคนเดียว คิดเรื่องที่ตัว เขาเองก้ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับความรู้สึก ทั้งเรื่องที่เจ้บเวลาคิดถึงมิรันด้ากับเบรคเป้นแฟนกัน ทั้งเรื่องที่ใจเต้นไม่เป้นจังหวะทุกครั้งที่ใบหน้าหล่อเข้ามาใกล้

และที่สำคัญที่สุด คืนนั้นเข้าอยากจูบเบรค…จูบในแบบที่ไม่ใช่การแกล้งทำ อดัมถอนหายใจยาวอีกครั้ง พร้อมกับล้างหน้าอีกรอบ บางทีหลังแต่งตัวเสร้จเขาอาจจะออกไปเที่ยว…ไม่ล่ะ ไม่อยากไป

ร่างสูงโปร่งเดินออกมาก่อนจะคว้าผ้าเช้ดตัวมาเช้ดหน้า เขายังคงอยู่ในชุดกางเกงนอนขายาวตัวเดียว กำลังมองอยางใช้ความคิดไปยังแลปทอปเครื่องเล้กตรงโต๊ะ แน่นอนว่าความรู้สึกเขาตอนนี้คือ…น่าจะเรียกได้ว่า ชอบ ผู้ชายด้วยกัน…ชอบเบรค หรือเขาจะเป็นเกย์?

ชายหนุ่มจัดการเปิดแลปท๊อปแล้วค้นหาข้อมูลที่อยากรู้ทันที เขาเจอเวปหนึ่งที่มีทั้งบทความและหนัง จริงๆแล้วอย่าเรียกหนังเลย เพราะบทพูดแทบจะไม่มีด้วยซำจะมีก็แต่ว่า..

เขาเลื่อนหน้าจอลงมา และกดเข้าดูเรื่องที่ท่าทางจะอันตรายต่อสายตาน้อยที่สุด เพื่อพิสูจน์อะไรหลายๆอย่างเช่นเรื่อง ที่ว่าเขาชอบผู้ชายหรือเป็นเกย์หรือเปล่าซึ่งถ้าเป็นจริง เขาก็ต้องมีอารมณ์หวั่นไหว ถูกไหม?

สายตาคมยังคงจ้องมองภาพเครื่อนไหวตรงหน้าอย่างบอกไม่ถูกเท่าไร มองดูชายหนุ่มตัวสูงแต่ ก็ยังเตี้ยกว่าอีกคน แม้ตัวใหญ่ก็ยังดูเล็กลงไปเมื่อยืนเทียบกับอีกคน ทั้งคู่กำลังกอดรัดกันจนเขาอดสงสัยในอารมณ์ตัวเองไม่ได้ เขาเฉยๆ ไม่รู้สึกอะไร ค่อนไปทางหมดอารมณ์นิดๆ แต่กลับหน้าแดง ขึ้นมาเมื่อเห็นภาพตัวเองซ้อนทับกับชายที่ตัวเตี้ยกว่า แล้วอีกคนเป็นเบรค

เขาอยู่ข้างล่างงั้นหรือ? มันก็ไม่แย่นัก แต่…สายตาคมยังคงมองและเก็บทุกรายละเอียด ของสิ่งที่เห็น มันรู้สึกดีขนาดนั้นเลยหรือ กับการที่อยู่ใต้ร่างของผู้ชายด้วยกัน…น่าขนลุก

Knock Knock

อดัมสะดุ้งสุดตัวเมื่อได้ยินเสียงเคาะประตู เขารีบปิดหน้าจอลงมาทันทีก่อนจะรีบเดินไปที่ประตูเพื่อดูว่าใครมาหาเอาป่านนี้กัน แล้วเขาก็ตาโตขึ้นไปอีกเมื่อคนที่ยืนอยู่หน้าบ้านคือคนที่เขาแบบเอามาคิดอะไรไม่สมควรก่อนหน้านี้

“อดัม เปิดประตูเดียวนี้นะ เจ้าบ้า! “เขาได้ยินเสียงทุ้มตะโกนบวกกับแรงเคาะประตูที่ดังขึ้น

“ฉันรู้ว่านายอยู่ในนั้น! รู้ว่าได้ยินทุกอย่าง เปิด! “เขาตะโกรอีกแต่อดัมได้แต่ยืนอยู่ตรงนั้น

เบรกยืนมองบานประตูตรงหน้าอย่างขัดใจ เขายังคงตะโกนขู่สารภัทเพื่อให้อีกฝ่ายออกมา แต่ก็เงียบ เขารู้ว่าอดัมได้ยินทุกอย่าง ทุกอย่างที่เขาพูด แค่ยื่นอยู่ตรงนั้น ไม่ยอมเปิด มันทำให้เขาหงุดหงิดเมื่อคิดว่าอดัมหลบหน้าเขาจริงๆอย่างที่คิดไว้

“ถ้านายยังไม่เปิดอีกละก็ ฉันสาบานว่าจะหาทางเข้าไปเองให้ได้! และจะไม่มีทางปล่อยนายหนีไปง่ายๆแน่?!! ลองดูไหวว่าถ้าฉันได้ตัวนายจะทำยังไงบ้าง! อยากลองถูกจับขึงอยู่บนเตียงตัวเองโดยมีฉันคร่อมอยู่ไหม!!!?  เฮ้!!! ทุกคน อดัม เลอวีน เป็นของฉัน!  เบรค เชลตัน ที่กำลังยืนตะโกน- “และมันก็ได้ผลเมื่อบานประตูถูกกระชากออก ตามด้วยมือเรียวเต้มไปด้วยรอยสักสุดเซ็กซี่เอื่อมออกมากระชากคอเสื้อผมก่อนที่ประตูจะปิดตามหลังมา

แรงกระแทกตัวผมจนติดผนังจากชายหนุ่มตัวเล็ก พร้อมกับสายตาแตกตื่นปนสับสนปนหวาดกลัว กำลังมาขึ้นมาที่ผมอย่างหาคำตอบ

“นายคิดว่าทำเรื่องบ้าอะไรอยู่ เบรค!!! “เขาคลายกับตะโกนใส่หน้าผมก่อนจะรีบปล่อยมือแล้วเดินหนีทันที

“ก็นายไม่ยอมเปิดประตู นายหลบหน้าฉัน ไม่เอาน่าอดัม “ผมพยายามเดินตามเขาเมื่อพึ่งสังเกตุเห็นแผ่นหลังเปลือยเปล่าน่าหลงไหล

“มันไม่ใช่เหตุผลที่นายมาตะโกนเรื่องน่าอายอยู่หน้าบ้านฉัน ไหนจะนักข่าวแล้วยังอะไรอีก แล้วดูเรื่องที่นายพูดสิ!! ”

“แค่ตลกเล็กๆน้อยน่าอดัม ”

“มันไม่ตลกซักนิด!!!! “เขาตะคอกแทรกผมขึ้นมา ทำให้ผมเงียบ และมองใบหน้าที่สับสนของเขา เขามองตาผมและหลบตาไปอีกทาง ทั้งยังคอย เดินเลี่ยงผมด้วย

“นายไม่ควรมาทีนี้เบรค ถ้าหากมิรันด้ารู้..”

“มันเกี่ยวอะไรกับมิรันด้า อดัม! ฉันมาหานายดึกๆดื่นๆมืดค่ำ พร้ำเพ้อเรื่องเรทอาร์เพื่อขแให้นายยอมให้ฉันเข้าบ้าน และหายเข้ามากับนายทีากึ่งเปลือย นายคิดว่าฉันมาปล้ำนายหรือถึงต้องกังวลเรื่องมิรันด้า?! ” ผมขมวดคิ้วมองดูใบหน้าเเสนเซ็กซี่ที่ กำลังสับสนและแดงขึ้นมาจางๆ น้นทำให้บางอยางในใจผมตื่นตัวขึ้นมา น่ารัก..และอ่อนหวาน

“ได้โปรดเบรค ฉันไม่อยากทะเลาะอะไรตอนนี้ ไม่มีอารมณ์จะเถียงนายด้วย “เขาว่าเสียงเครียด

“ได้..งั้นบอกมาว่าหลบหน้าฉันทำไม” ผมบอกด้วยน้ำเสียงจริงจังไม่แพ้กัน ทำให้เขาเงียบ

“ฉันไม่ได้หลบ..”

“จริงหรือ? นั่นไม่อธิบายว่าทำไมในกองถ่าย ถึงมีแค่ฉันที่ไม่เห็นหน้านายเลยในช่วงอาทิตย์ที่ผ่านมา แค่ฉัน?!!! ทำไม อดัม…บอกมาสิว่าโกรธอะไรกัน ฉันเพื่อนนายน่ะ ”

“นายไม่ใช่เพื่อนฉัน! ”

“อะไรน่ะ? ”

“ฉันไม่ได้คิดว่านายเป็นเพื่อน เบรค เพราะงั้นขอแค่เป็นเรื่องงาน เล่นกันแค่หน้ากล้อง จนกว่าจะจบซีซันนี้ “ผมแทบไม่เชื่อหูตัวเองกับที่ได้ยิน เราสนิทกันมาก เป็นคนสนิทแทบจะพี่น้อง แต่เขาบอกว่าไม่ใช่เพื่อน? นี่มัน บ้า-สิ่น-ดี!!!

“อดัม..”ผมเรียกเขาเสียงแข็งนั้นทำให้เขาเงยหน้ามามองผมอีก ก่อนจะหันหลังและตรงไปยังบันได

“ได้…จะไปเมื่อไรก็ได้ แล้วแต่นายเลย “เขาบอกพลางเดินขึ้นบันได

“อดัม! นายจะเดินหนีฉันไม่ได้น่ะ! “ผมตะโกนไล่ แต่เขากลับยิ่งเร้งฝีเท้าเข้าไปอีก

ผมหยุดมองไปยังชั้นสองที่ตอนนี้เงียบสนิท เดาว่าเขาคงหายเข้าไปในห้องนอนเพื่อหลบหน้าผมอีก ไม่อยากจะเชื่อเลย นี้มันบ้าอะไรกันว่ะ ผม ส่ายหน้ากับการกระทำเอาแต่ใจของอดัมพลางเดินไปหยิบกระป่องเบียร์ที่ตั้งอยู่บนโต๊ะขึ้นมาดื่ม เพราะมันเปิดไว้แล้วและกินไปไม่มาก ทำให้สายตาผมเหลือไปเห็นแลปท๊อปเครื่องสีดำที่ว่างอยู่ใกล้ๆ เหมือนเขาดูอะไรค้างไว้เพราะยังมีเสียงเล็กๆลอดออกมา ทำให้ผมเอื่อมมือออกไปจับหน้าจอขึ้น

จริงแล้วผมคิดว่าเขาแต่งเพลงอยู่หรือดูหนังอะไรแบบนั่น ไม่ได้ตั้งใจว่าจะเจอกับ….แถมยัวเป็นแบบผู้ชายสองคนซะด้วย ผมขมวดคิ้วกับเสียงครางเล็กของชายที่อยู่ในอ้อมกอดของอีกคน พลาวนึกอย่าวแปลกใจว่าอดัม เป็นเกย์ตั้งแต่เมื่อไร

เขายืนมองบานประตูไม้ตรงหน้าก่อนจะค่อยบิดมันดู และอดัมไม่ได้ล๊อกห้องเขาเปิดเข้าไป มองดู ชายหนุ่มที่นอนหันหลังอยู่บนเตียง และอดัมยังไม่รู้ว่าเขาเข้ามา จนกระทั้งเขาได้ยินเสียงเล็กๆเมื่อผมจัดการล็อกประตู

“เบรค!!! นายทำแบบนี้ไม่ได้น่ะ! “ผมสังเกตุปฎิกริยาของเขามากกว่าเดิมทำไมถึงไม่อยากอยู่กับผม ไล่ผมกลับ แถมยังท่าทีนั่นอีก

“ทำไม? นัดใครไว้ล่ะ “ผมถามทำให้เขาเงียบและหลบตาผม บางอย่าง ในใจบอกผมว่า ผมไม่พอใจมากกับการไม่ปฏิเสธ ของอดัม

“เขาเป็นยังไง…ผู้ชายนั่น “ผมถาม และดูท่าอดัมจะตกใจมากที่ผมถามแบบนั้นเเถมยังท่าทีที่ไม่ยอมปฏิเสธอีก

“อะไรของนายเบรค..”ร่างโปร่งว่า

“ก็มีเหตุผลเดียวไม่ใช่หรือไง นายคบกับใครซัก คนที่เป็นผู้ชาย “เบรคบอกทำให้อดัมตาโตขึ้นมา

“นายไม่…”

“ฉันเห็นในแลปท๊อปนาย แถมปฏิกิริยาแบบนี้ แสดงว่าเรื่องจริงสิน่ะ? เนี่ยหรือเหตุผลที่หลบหน้าฉัน?? เพราะจะได้มา สวีตกับไอ้บ้าที่ไหนก็ไม่รู้ ”

“เขาไม่ใช่ไอ้บ้าที่ไหนน่ะ! “ผมยอมรับว่าไม่พอใจ มากเมื่อได้ยินเสียงของอดัมพูดขึ้นมาเพื่อปกป้องผู้ชายคนนั้น

“ไหนละเหตุผลที่หลบหน้าฉัน! ”

“นี้นายคิดว่าฉัน….”เขาพยายามพูดก่อนจะหยุด คิดว่าอย่างน้อยมันคงจะดีกว่าหากให้เบรกเข้าใจว่าเขามีแฟนแล้ว บางทีอาจจะทำให้เบรคเลิกยุ่งกับเขา

“…เขาบอกว่าไม่ชอบที่ฉันสนิทกับนายมากเกินไป แถมยังถูกนายกอดมากเกินไป ถูกจับมากเกินไป เขาไม่ชอบและขอให้ฉันเลิกซ่ะ “ในที่สุดเขาก็ตอบ ทำให้ผมเรียกได้ว่าแทบฉุนขาด กับไอ้เรื่องคำพูด ของไอ้บ้านั้น ทำให้เขาต้องหลบหน้าผม ถ้าเพียงแต่มันอยู่ที่นี้ละก็

“เขาเป็นใคร…อดัม “ผมไม่รู้ว่าผมพูดเสียงแข็งไปหรือเปล่า แต่ท่าทีของอดัมดูจะหวาดกลัวลงไปกับคำพูดผม เหมือนตอนนี้เขากำลังใช้ความคิด

“เขาเป็นนายแบบ ลูกครึ่งสเปน-อิตาลี เราเจอกันตอนไปเล่นคอนเสริตที่ยุโรป เขาสูงกว่านายนิดหน่อย ผมสีดำ….ตาสีออกฟ้าอ่อนๆ ผิวแทน…”ผมจ้องหน้าเขานิ่งทำให้อดัมหยุดพูด นี้ไอ้บ้านั่นมันเป็นนายแบบที่มีทุกลักษณะของชายหนุ่มสุดฮอทเลยใช่ไหม!? ยิ่งผมคิดภาพอดัมอยู่ในอ้อมแขนของอีกคนมันก็ยิ่งฉุนมากขึ้นไปอีก

“นายกลับไปเถอะเบรค ฉันไม่อยากให้มีปัญหา ตอนเขามาที่นี้ ไม่อยากให้มีเรื่องกับนาย..”

“แน่นอน ฉันจะไม่ไปไหนทั้งนั่น!! อยากเจอหน้าเจ้าบ้านั่นอยู่พอดี อยากรู้ว่ามันเก่ง แค่ไหนถึงได้กล้าจีบนาย…”ผมแทบจะแยกเขี้ยวออกมาในขณะเดินเข้าใกล้เขา

“เขาเก่งกว่านายในทุกๆด้านเบรค ยกเว้นร้องเพลง เสียงคงสู้นายไม่ได้..”

“หมายความว่ายังไงไอ้เรื่องเก่งกว่าทุกด้าน? นายเคยนอนกับมันหรือไง นั่นผู้ชายน่ะอดัม!! ผู้ชายด้วยกัน “ผมแทบจะตะคอกใส่หน้าเขา ทำให้ผมเห็นสายตาของเขาที่ไหววูบอย่างชัดเจน จนผมรุ้สึกผิดไปแว๊วนึง

“ขอโทษ..”

“กลับไปเถอะเบรค นายกำลังทำให้ฉันคิดว่านายหึง “เขาพูด ผมหยุดมองดูใบหน้าของเขาที่ก้มลงต่ำ เพื่อหลบตาหรืออะไรซักอย่าง

“หึงหรือ? ”

“ใช่…หรือไม่แฟนฉันคงจะไม่พอใจมากที่ฉันอยู่กับนายสองคนแบบนี้ เขาเป็นพวกขี้หึงด้วย ” อดัมบอกในขณะพยายามเดินเลี่ยง แต่ผมไม่ยอมให้ทำแบบนั้นง่ายๆ

“พูดได้เต็มปากเลยหรือว่าแฟน มันจะกลัวฉัน ทำอะไรนายหรือไง! ”

“นายกำลังหาเรื่องอยู่นะเบรค! “คนตรงหน้ามองเสียงแข็ง

“ปกป้องเหลือเกินน่ะ ”

“พอแล้ว! ฉันจะไปเอง จะไปหาแฟนนิสัยดีของฉัน “อดัมจงใจพูดยั่วโมโหคนตรงหน้า ทำให้เบรค ฉุนขึ้นมาเล็ก ๆ

[H]

ผมเอื่อมมือออกไปรั้งใบหน้าของเขาให้เงยขึ้น ก่อนจะค่อยๆกดจูบลงไปยังกลีบปากเล็กๆที่ชอบไล่ผมออกไให้พ้น ใช้ทั้งสองมือกุมใบหน้าที่มีไรหนวดเล็กนั้นอย่างอ่อนโยน

ขยับริมฝีปากอย่างชำนาจจนทำให้คนที่ไม่ทันตั้งตัวยอมเผยปากเพื่อจูบตอบผม ลิ้นเล็กๆตวัดจูบตอบผม นั่นยิ่งทำให้ผมมัวเมามากยิ่งขึ้น

มือสากไล่ลงไปผ่านเอวคอดตึงมือ ไล่ลงไปยัง สะโพกกลมนิ่มมือ ก่อนจะกุมมันไว้ทั้งสองข้าง แล้วออกแรงบีบอย่างหมั่นเขี้ยวจนอดัมอุทานเบาๆนั่นยิ่งทำให้เขาพอใจมากยิ่งขึ้น

“เบรค เดี่ยว..”อดัมครางเสียงเบาเมื่อ ชายตัวสูงเปลี่ยนเป้าหมายลงมาจูบไล้เลมอยู่ตรงปลายคางของเขาลงมาเรื่อยๆยังลำคอ

“ถ้ากลัวเจ้านั่นมาเห็นละก็ ดีเลย..”เบรคบอกด้วยน้ำเสียงแหบพร่า ก่อนจะออกแรงดันชายหนุ่มตัวเล็กกว่าลงไปบนเตียงยังด้านหลัง แม้อดัมจะพยายามดิ้นหนี แต่เพราะน้ำหนักของชายหนุ่มผมทองมากกว่ามากจึงมิอาจดิ้นหนีได

อดัมครางต่ำในลำคอเมื่อรู้สึกถึงมือสากๆกำลังบีบไล่อย่างหมั่นเขี้ยวลงบนผิวเนื้อของเขา บวกกับริมฝีปากร้อนผ่าวที่ยังคงโลมเลียอยู่แถวต้นคอของเขา

ขบกัดเบาๆทำให้เขาสะดุ้งเล็กๆ ยิ่งร้อนรุ่มเข้าไปใหญ่เมื่อรู้สึกราวกับว่ากำลังถูกชายหนุ่มร่างใหญ่พยายามกลืนกินอย่างหิวกระหายมันไม่ดีเลยแม้แต่น้อยที่หัวใจเต้นรัวราวกับจะแตกออกมา เขาไม่ควรจะมีความรู้สึกกับผู้ชายสิ

เบรคเหลือบตาคมมองใบหน้าแดงระเรื่อของอดัมก่อนจะก้มลงมาลากลิ้นสากระคายไปตามแนวลำคอขาว ราวกับราชสีย์กำลังชื่นชมการหายใจ ของกวางตัวน้อย ก่อนที่จะถูกคมเขี้ยวฝั่งลึกลง ไปบนเนื้อนุ่มหวานฉ่ำ แล้วเขาก็ออกแรงกัดเบาๆตรงจุดชีพจรของคนข้างใต้ จนอดัมเผลอร้องออกมาเบาๆ

มือหยาบเอื่อมลงไปยังหน้าท้องแบบราบแน่นตึงมือด้วยมัดกลามเล็กๆ เอวคอดกับรอยสักนั่นยิ่ง ทำให้เขาคลั่งเข้าไปใหญ่ ก่อนเขาจะพรมจูบลง ไปเบาๆบนต้นคอขาว และจูบไลลงมายังแผ่นอก บาวที่กระเพือมตามการหอบหายใจ

อดัมหอบหายใจถี่กับสัมผัสที่ไม่คุ้นเคย เขาไม่ เคยรู้สึกว่าตัวเองเป็นราวกับลูกกวางมาก่อนในชีวิต ทั้งรู้สึกเขินอาย หวาดกลัว และเร้าร้อน กับสายตาคมและปากหยักที่ไล่บนไปบนตัวเขาราวกับกำลังหยอกล้อกับอาหารก่อนจะกลืนกินมัน

เบรคไล่เลียริมฝีปากก่อนจะก้มลงไปยังยอดอกสีสวย ขบกัดเบาๆในขณะที่มืออีกข้างก็เอื่อมลงไป ยังเป้ากางเกงของคนข้างใต้ บีบเค้นเบาๆจนแผ่น อกบางแอ่นขึ้นรับสัมผัส เขาไม่เคยคิดเลยว่าคน ตรงหน้าจะเซ็กซี่ได้ถึงขนาดนี้ ยิ่งทำให้เขากระหายมากไปอีก

“เบรค…มัน..ไม่ควร..”ร่างโปรงพยายามเปร่งเสียงพูดในขณะที่สติแทบจะหลุดลอยกับมือหยาบและลิ้นสากระคายที่กำลังปรนนิบัตเขาอยู่ มันไม่ควรเป็นแบบนี้ ทำไมเขาถึงปฏิเสธเบรคไม่ ได้แม้แต่นิดเดียว

“อดัม..”เบรคเงยหน้าขึ้นมาเพื่อพรมจูบเบาๆ อย่างออดอ้อนไปบนริมฝีปากนุ่มของอดัม ในขณะที่ถอดเสื้อของตัวเองออกไปด้วย ทำไมคนตรงหน้าถึงได้น่ารักขนาดนี้ ชายหนุ่มเริ่มกดจูบรุนแรงขึ้นในขณะที่เหวี่ยงเสื้อของตัวเองออกไปให้พ้น

ลิ้นร้อนชื้นไล่ต้อนอดัมจนร่างชายหนุ่มสะท้านกับรสจูบที่มีแต่ความเว้าวอน และต้องการ เบรคครางต่ำในลำคออย่างพอใจก่อนจะออกแรงดึงคนตัวเล็กขึ้นมากดจูบอย่างเร้าร้อน ทำให้อดัมครางอื่อออกมาในขณะที่ใช้มือหนึ่งโอบรอยลำคอแข็งแรง กับไหล่ลาดเต็มไปด้วยมัดกล้าม

เบรคลอบยิ้มออกมากับมือเรียวที่โอบอยู่รอบบ่าของเขา ในขณะที่รั้งเอวคอดให้ประชิดตัวมากยิ่งขึ้นโดยไม่ยอมถอนจูบอันร้อนแรงออกจากกรีบปากนุ่ม มือหบายไล่ลงไปในกางเกงนอนตัวบางก่อนจะออกแรงบีบสะโพกกลมนิ่มมืออย่างแรงจนอดัมสะดุ้ง

“เบรค ไม่…”เขาพยายามดันคนตัวสูงออกแต่เบรคไม่ยอมขยับไปไหนก่อนที่เขาจะดึงกางเกงลงมาจนอดัมร้องห้าม แต่ก็ถูกคนตัวสูงพลักจนล้มลงไปบนที่นอนในขณะที่มือหยาบใช้เวลานั่นดึงกางเกงออกจากเอวบางอย่างง่ายดาย

คนตัวสูงเลียริมฝีปากก่อนจะก้มลงไปยังสะโพกขาวพอดีมือของอีกฝ่าย ที่ตอนนี้ช่างยั่วยวนอย่างถึงที่สุด เขาบัดมือเรียวที่พยายามปิดบังร่างกายน่าหลงไหนนั่นออกไปในขณะที่รั้งข้อเท้าเรียวทั้งาองเพื่อให้ร่างบางเข้ามาใกล้ ในขณะที่พยายามอ้าขา ของคนตัวเล็กออกจากกัน

“หยุด! “อดัมร้องออกมาเมื่อเห็นสายตาคมที่มองอย่างจาบจ้วงไปที่ช่วงล่างของตัวเอง เบรคที่กึ่งเปลือย กับแผ่นอกกว้างที่แทนสวยที่มีไรขนหยิกสีน้ำตาลนิดๆ กับหน้าท้องแข็งแรง เขาไม่เคยตระหนักเลยว่าเบรคจะตัวใหญ่และเร้าร้อนมากมายขนาดนี้ แล้วภาพจากคลิปที่เขาดูกอนหน้านี้ก็เล่นเข้ามาในหัวเมื่อเขาเห็นขาตัวเองอ้าออกกว้างและถูกชันเข่าขึ้นมาด้วยฝีมือมือแข็งแรงของชายหนุ่ม

“เบรค!! ไม่…”ชายหนุ่มยกยิ้มมองคนที่ตอนนี้ใบหน้าแดงก่ำจนหน้าหลงไหล กับเสียงหวานๆน่าฟังของอีกฝ่ายที่ปกติจะร้องเพลงด้วยเสียงอันมีเอกลักษณ์แต่อีกไม่นานหรอก เสียงหวานแหล่มเล็กๆจะร้องให้เขาฟังในแบบที่ไม่เคยมีใครได้ยิน และไม่มีวันที่คนอื่นจะได้ยิน ต้องเป็นเขาคนเดียว

“ชุว์…”เขายิ้มออกมาอีกครั้งเมื่ออดัมออกแรง หุบขาเข้ามาเพื่อปิดบังจากสายตาเขา แต่ก็ไม่อาจสู้แรงจากข้อมือเขาได้ก็ในเมื่อเขาออกแรงดันขาเรียวขาวให้อ้าออกจากกันด้วยแรงจากกล้ามของเขา ไม่มีทางที่ขาเรียวๆนี้จะขณะแน่ นอน

“นายยั่วฉันหรือไง “เบรคครางต่ำอย่างพอใจเมื่อมือเรียวทั้งสองเอื่อมออกมาเพื่อปิดบังแกนกายสวยกับเส้นทางหวาน และภาพนั้นกับใบหน้าแดงระเรื่อมันยิ่งทำให้เขาอารมณ์พรุ่งพร้านเข้าไปใหญ่ เขาก้มลงไปยัง ขาขาวอย่างห้ามใจไม่อยู่ โลมเลียพร้อมกับฝาก รอยจูบเล็กๆเอาไว้ จนอดัมเผลอไปกับรอยจูบเล็ๆนั่นทำให้เบรคค่อยจูบไล่ลงมาจนกระทั้งถึงแกนกายของร่างโปร่ง

“อ๊า…”อดัมอ้าปากค้างพร้อมกับหัวใจที่แทบจะลิงโลดออกมาเมื่อรับรู้ถึงโพลงปากนุ่มร้อนของอีกฝ่าย เขาสาบานได้ว่าเขาบอกกับตัวเองว่าไม่ๆเป็นล้านๆรอบ แต่ทุกอย่างกำลังสลายไปเพราะสิ่งที่เบรค ทำให้เขา อดัมหอบถี่ในขณะชายตัวใหญ่กำลัง ปรนนิบัติเขาด้วยลิ้นร้อนชื้นอย่างชำนาน

สายตาคมมองดูคนที่หอบหายใจรวยริมอยู่ตรงหน้าก่อนจะถอนริมฝีปากออกมาแล้วไล่เลียลงไปยังจุดที่น่าสนใจกว่า ลิ้นชื้นค่อนๆแตะลงบนกรีบเนื้อสีชมพูทำให้อดัมสะดุ้งสุดตัวพร้อมกับหนีบขาเข้ามาชิดแต่เขายั้งไว้ได้ทัน ในขณะที่ไล่ลิ้นอย่างเนิบนาบจนร่างเล็ก อดครางออกมาเสียงหวานไม่ได้พร้อมกับความรู้สึกหวานแปลกๆในอก

“เบรคนายทำอะไร..หยุด…”เขาพยายามพูดเมื่อลิ้นชื้นยังคงไล่ดูดเม้มไม่หยุดจนเขาแทบบ้า ก่อนที่ร่างสูงจะค่อยๆแทรงลิ้นชื้นเข้ามาจนเขาแอ่นตัวรับโดยไม่ได้ตั้งใจ

“ผ่อนคลายอดัม…”ชายหนุ่มคำรามเบาๆอย่างพอใจในความหวานฉ่ำของคนตรงหน้าก่อนจะก้มลงไปไล่เลียอีกครั้งอย่างหิวกระหายทำให้อดัมแทบครางออกมาไม่เป็นศัพท์ เขายังคงขยับลิ้นเข้า ออกอย่างชำนานไล่เลมความหวานขณะที่ค่อยๆคลายมือที่คอยล็อกท้อนขาเรียวไว้ เพราะตอนนี้ ไม่รู้ว่าอดัมรู้ตัวไหมแต่เจ้าตัวกลับอ้าขาเพื่อเปิดรับเขามากขึ้น นับว่าเป็นสัญญาณที่ดี เขาจึงใช้โอกาศนั้นเอื่อมมือมาปลดกางเกงของเขาลงมาเพื่อให้แกนกายของเขาคลาายความปอดร้าวได้บ้าง

เบรคใช้มือหนึ่งขยับแท่งเนื้อของตัวเองอย่างรุนแรงเพื่อบันเทาอารมณ์ก่อนจะเปลี่ยนมาจับสะโพกกลมไว้แล้วใช้มือหนึ่งเอื่อมขึ้นมาเพื่อดูดนิ้วเขาเบาๆก่อนจะอาศัยช่วงที่อดัมเผลอค่อยๆคลึงช่องทางหวานด้วยปลายนิ้วเบาๆก่อนจะค่อยๆล้วงล้ำเข้าไปช้าๆ

“เดี่ยว…เดี่ยว…อ๊า..”อดัมนิ่วหน้ากับนิ้วยาวที่พยายามเข้ามาในตัวเขา กับความรู้สึกแปลกๆที่เกิด ขึ้นมาในอก ความรู้สึกเสียวซ้านทุกครั้งที่เบรคขยับนิ้วเข้าออกในขณะที่เพิ่มจังหวะจนเขาหอบหายใจแทบไม่ทัน ไม่นานนิ้วที่สองก็ตามเข้ามาจนเขาอดคราง เบาๆออกมาไม่ได้ยิ่งพอจิตนาการว่าเป็นแกนกายของเบรคเองยิ่งแล้วใหญ่

ร่างสูงใหญ่มองเอวคอดขยับตามจังหวะนิ้วของเขาอย่างพอใจ ก่อนจะจงใจเร่งจังหวะขึ้นทำให้ อดัมครางเสียงหวานให้เขาฟัง ก่อนเขาจะตัดใจดึงนิ้วทั้งสองออกมาทำให้เกิดเสียงครางเล็กๆอย่างขัดใจดังมาจากปากบาง

“อดัม…”เบรคสูดเอากลิ่นกายจางๆจากเรือนผมสี นิลของอีกฝ่ายในขณะที่ก้มลงมาไล่เลียความ หวานจากแก้มของอีกฝ่าย

“เบรค..”อดัมเรียกเบาๆเมื่อคนตัวสูงเปลี่ยนจากบทเร้าร้อนมาเป็นคลอเคลียเขาแทนแต่กลับขยับสะโพกเบาๆเพื่อให้บางส่วนที่ขยายใหญ่เคลียอยู่ที่สะโพกของเขาจนอดัมอดครางเบาๆ ไม่ได้

“เป็นฉันได้ไหม..”เสียงทุ้มแหบพร่าตามแรงอารมณ์ในขณะที่จงใจกระแทกสะโพกกับช่องทางหวานนุ่มจนทำให้อดัมสั่นไหวกับสัมผัสที่บอกความต้องการชัดเจนทุกครั้งที่แกนกายร้อนนาบลงมากับช่องทางด้านหลัง ทำให้ขาเรียวยาว อ้าออกมากยิ่งขึ้นเพื่อให้แกนกายใหญ่แนบชิดเข้ามามากกว่าเดิม

หยดน้ำใส่ๆเคลืออยู่รอบดวงตาสีเข้มของอดัม กังความรู้สึกที่ทั้งเจ็บปวดและดีใจ เขาไม่อยาก เชื่อเลยว่าเขาจะรักเบรคขนาดนี้ แม้ว่ามันจะไม่มี ทางเป็นไปได้ก็ตาม แต่ตอนนี้เบรคกำลังทำราว กับว่าอ้อนวอนความรักจากเขาอ้อนวอนของในสิ่งที่เขามีอยู่เต้มอก แล้วก็เสียใจหากเรื่องทั้งหมด จบลงพวกเขาจะไม่มีทางเป็นเพื่อนกันได้อีก

“มันไม่ควรจะเป็นแบบนี้..”อดัมว่าเสียงอ่อนในขณะที่ไล่มือไปทั่วใบหน้าคมราวกับกลัวว่าคนตรงหน้าจะหายไป

“ใช่…มันไม่ดีเลย ฉันต้องการนายขนาดนี้… มันไม่ดีจริงๆ..”เบรคหอบหายใจถี่อย่างต้องการ ในขณะที่พยายามควบคุมจังหวะการกระแทกเอวของตัวเอง แม้จะยังไม่ได้รับรู้ความอ่อนนุ่ม ของช่วงทางหวาน แต่เขาแทบจะควบคุมตัวเองไม่ไหวอยู่แล้วกับสะโพกกลมนุ่มที่เขาพยายามควบคุมตัวเองไม่ให้สอดแกนกายเข้าไปแล้วกระแทกอย่างใจหวัง

“เราควรจะหยุด..”อดัมว่าเสียงอ่อนด้วยความรู้สึกท้วมท้นในขณะที่อดขยับสะโพกตามจังหวะของคนตัวใหญ่ไม่ได้ อยากให้เบรคเข้ามาเติมเต็มในกาย โอบกอดเขา ไว้จนกว่าจะเช้า

เบรคก้มลงจูบไล่น้ำตาของคนข้างล่างอย่างปลอบประโลมก่อนจะค่อยๆไล่ริมฝีปากลงมานยังกรีบปากนุ่ม จูบไล่ด้วยความต้องการอันท่วมท้น ในขณะที่ชายร่างใหญ่ค่อยๆถูกดันขึ้นมาจนทั้งคู่อยุ่ในท่าคุกเข่า แต่ริมฝีปากก็ยังไม่พลักออก จากกัน

“ฉันต้องการนาย..”เบรคครางเสียงต่ำเมื่อถูกมือบางออกแรงผลักจนเขาลงไปพิงขอบเตียงในขณะที่อดัมคลานขึ้นมานั่งคล่อมบนตัวของเขาก่อนจะก้มลงมามอบจูบเร้าร้อนเป็นคำตอบแก่คนตัวสูงโดยไม่สนใจอะไรอีกแล้ว แม้นี้จะเป็นครั้งสุด ท้ายเขาก็ขอเก็บความทรงจำนี้ไว้

อดัมเอื่อมมือผ่านสะโพกกลมของตัวเองลงไปยังแกนกายใหญ่ใต้ร่างก่อนจะจับมันให้ตั้งขึ้นมาแล้วค่อยๆจ่อลงไปบรช่องทางอ่อนนุ่มของตัวเอง ร่างโปร่งครางออกมาเบาๆกับขนาดและความร้อนของมันในขณะที่เบรคค่อยๆเติมเต็มเข้าไปในตัวเขาทีละน้อยจนกระทั้งเข้ามาจนหมด

“เยี่ยม….เยี่ยมที่สุด…”เบรคคำรามเบาๆขณะเอื่อมมือออกไปจับเอวบางไว้ในขณะที่อดัมเริ่มขยับสะโพกช้าๆเนิบนาบเพื่อปรับตัวให้ชินกับขนาดของสิ่งที่อยุ่ในร่างตอนนี้

“เบรค…อ่า…”ร่างโปร่งเงยหน้าขึ้นในขณะที่ขยับขึ้นลงโดยที่มือทั้งสองยังคงจิกลงไปบนไหล่ลาดเพื่อระบายอารมณ์ที่เพิ่มมากขึ้นทุกครั้งที่ขยับตัวประสานจังหวะกับคนข้างใต้ เหงือเม็ดเล็กพุด ออกมาทั่วกายขาวยิ่งทำให้เบรคพอใจมากขึ้นไปอีก ก่อนที่คนตัวสูงจะเริ่มขยับกระแทกกายสวน ขึ้นมาจนเสียงหวานหลุดออกมาจากปาก

“แบบนั่นและ….”เบรคจูบลงไปบนแผ่นอกบางในขณะที่อดัมเร่งจังหวะมากยิ่งขึ้นจนเกิดเสียงหน้าอายในทุกการกระทำ แต่กลับยิ่งทำให้ทั้งคู่เร้าร้อนยิ่งขึ้นไปอีก

“เบรค…เบรค…”อดัมกัดปากทั้งยังจิกปลายนิ้วระบายอารมณ์หวานในกาย ก่อนจะค่อยๆกดย้ำลงไปจนลึกกว่าปกติจนทำให้เบรคคำรามต่ำด้วยความพอใจก่อนที่จะเริ่มขยับการขึ้นลงเร็วและแรงขึ้นไปอีก

” อดัม…แรงอีก…”เบรคครางเสียงต่ำกับร่างบางหน้ากินบนตักเมื่ออดัมออกแรงขยับเร็วขึ้นอีกทำให้เขายิ่งพอใจแต่ก็อยากจะกลืนกินให้มากกว่านี้อีก

“บ้าจริง!! “เบรคคำรามลั่นก่อนจะดันคนช่างยั่วลงไปบนที่นอนกว้างก่อนจะเริ่มกระแทกแกนกายใส่ช่องทางสวยจนอดัมแอนตัวขึ้นรับสัมผัสร้อนแรงของคนตรงหน้า ที่แทบจะคุมตัวเองไม่อยู ในขณะที่อดัมยังคงกอดรั้งไหล่กว้างไว้แน่นราวกับหาที่ยึดเหนี่ยมเมื่อความรู้สึกเสียวซ้านเริ่มมากขึ้นทุกครั้งที่แกนกายใหญ่โตขยับเข้าออกในร่างกายเขาด้วยความปราถนา และเขายัง ต้องการให้มันดำเนินไปเรื่อยๆไม่มีวันจบ…่

******************************
เป็นฟิคที่แต่งไว้ตั้งแต่ The voice S.4 เข้าใหม่ๆค่ะ
ชอบคู่นี้เอามากๆ ตอนแรกกะไว้แต่งอ่านเองขำๆ แต่เมื่อมีบล็อกแล้วก็เอาลงไปและเนาะ แบ่งๆกัน
ทำสีซีดแบบนี้ก็คลุมดำกันไปและกันเนาะ งุงิ

เกี่ยวกับ jrasmason

สวัสดีทุกคนที่เข้ามาเยี่ยมชมกันนะค่ะ บล็อกนี้จีนจะลงเป็นFictionหรือว่าเป็นAUนะค่ะ คู่หลักก็จะเป็นHiddleswothและคู่อื่นๆอีกตามแต่อารมณ์ค่ะ ฮ่าๆ หวังว่าจะชอบและสนุกกับนิยายที่จีนเขียนนะค่่ะ ขอบคุณค่ะ //จุ๊บๆ
เรื่องนี้ถูกเขียนใน SF Another pair, Z All Fiction และติดป้ายกำกับ , , , , คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

2 ตอบกลับที่ [FIC] Shevine [BlakeXAdam]R. #1 Get to know

  1. wikinaga พูดว่า:

    เรื่องราวเปนมาไงไม่จำเป็น!!!

    หื่น ๆ แบบนี้ หนูชอบ!!!!! ฮี่ ๆ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s