[FIC] Shevine [BlakeXAdam]R. #2 Get to know [END]

ฟิคเรื่องนี้เป็นเพียงจิตนาการของผู้แต่ง

หรืออาจจะเป็นฟิคชั่นที่แปลมา

ไม่ได้มีเจตนาจะทำให้ตัวละครเสื่อมเสียใดๆทั้งสิ้น

 อ่านเพื่อความบันเทิง นะแจ๊ะ

My Tumblr : http://jrashiddlesworth.tumblr.com/

FB : https://www.facebook.com/yujean.rasmason

Twitter : https://twitter.com/YuJeanN

Exteen : http://rasmason2.exteen.com

Page : https://www.facebook.com/hiddlesworthfangirl?ref=hl

Wordpess : https://jrasmason.wordpress.com

C : Blake S. X Adam L.

R : E

G : Romantic

L : Thai

W : Yujean Rasmason

 

 

 

********************************

 

 

 

 

อดัมค่อยๆลืมตาขึ้นมาในเที่ยงของวันต่อมา กับอาการล้าไปทั้งตัวจนแทบไม่มีแรงจะลุก เพราะพวกเขาพึ่งจะได้นอนกับช่วงเกือบเช้านี้เอง ช่างเป็นเซ็กซ์ที่รุนแรงและเร้าร้อนจนเขาอด อายตัวเองขึ้นมาไม่ได้ อยากจะให้เป็นเพียงความฝันถ้าไม่ติดที่ว่าท่อนแขนหนักๆของตัวต้นเหตุกำลังพาดอยู่ที่เอวเขาอย่างแสดงความเป็นเจ้าของ ทำให้เขาพยายามหันหน้าหนีในเมื่อเขายังทำใจไม่ได้ที่หลังจากนี้จะเป็นไม่ได้แม้แต่เพื่อนของเบรค เพราะเขาไม่ใจแข็งพอจะปฏิเสธคนตัวสูง

 

อดัมค่อยๆลุกขึ้นอย่างระวังเพื่อไม่ให้กระทบช่วงเอวมากนัก เดินไปหาเสื้อผ้าใส่ แต่งตัวเบาๆไม่ให้รบกวนคนที่กำลังนอนอยู่ ใส่กางเกงยีนสีดพกับเสื้อคอวีสีเทากับเเจ็กเก็ตหนัง ตัดสินใจจะออกไปเดินเล่น หรือบางทีจะไปเที่ยวไกลๆซักหน่อย…เพื่อจะทำใจเรื่องคนข้างหลังได้บ้าง

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

/*/

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เบรคบิดขี้เกียจช้าๆอย่างอารมณ์ดีก่อนจะรวบตัวคนในอ้อมแขนเข้ามากอดอย่างมีความสุขแต่ก็ต้องลืมตาพรึบขึ้นมาเมื่อพบเพียงแต่ผ้านวมสีขาวเท่านั่น ชายหนุ่มคำรามออกมาอย่างขัดใจเมื่อรู้แล้วแน่ๆว่าอดัมหายไปจากอ้อมแขนของเขา ทั้งที่เมื่อ คืนออกจะน่ารักขนาดนั่นแท้ๆเชียว เขาตัดสินใจลุกขึ้นไปหาเสื้อผ้าของเขาเองมาใส่อย่างลวกๆพรางเดินไปดูรอบๆ

 

“อดัม? “เขาออกเสียงเรียกเมื่อลงมาชั้นล่างแต่ ทุกอย่างก็เงียบ ยังคงเหมือนเมื่อคืนไม่ผิด จะมีก็แค่เหมือนกระเป๋าตังของคนตัวสูงจะหาย ไปเขาจึงรีบหามือถือของตัวเองแล้วโทรไป ยังเบอร์คนๆนั่นทันที

 

แล้วเขาก็ต้องสบทออกมาคำโตเมื่อได้ยินเสียงเรียกเข้าดังมาจากชั้นบน เยี่ยม…ไปแต่ตัว แล้วจะไปหาที่ไหนละทีนี้ อาจจะยังไปได้ไม่ไกลก็ได้ ยังไงเขาก็ต้องหาให้เจอเพื่อมาคุยกันให้รู้เรื่องให้ได้ เขาโทรออกไปหาผู้จัดการของอดัมอีกรอบและก็พบว่าทางนั่นก็ไม่รู้เรื่องเหมือนกัน เขาเลยใช้วิธีการบ้านๆและบ้าอย่างที่สุด นั่นคือเข้าไปเช็คทวิตของอดัม ไม่ใช่ของเจ้า ตัวหรอกแต่เป็นจำพวกข่าวมากกว่า

 

และก็ได้เรื่องเอามากๆเมื่อมีคนจำนวนไม่น้อยที่เห็นอดัม เลอร์วีนคนดังอยู่ที่สนามบินนานาชาเหตุผลที่เจ้าตัวบอกแฟนคลับคือไปหาเพื่อนสมัยประถม? แถมยังไปแบบตัวเดี่ยวๆเดินโต้งๆคนเดียวด้วย

 

เช็คไปเช็คมาเขาจึงพบว่าอดัมซื้อตัวไปแคนนาดาเมื่อสามชั่วโมงที่แล้ว และป่านนี้อาจจะอยู่ระหว่างทาง เขาครางออกมาอย่างหัวเสียก่อนจะโทรหาผู้ จัดการของอดัมอีกรอบให้มาดูเรื่องบ้านของอดัมหลังจากนั่นเขาก็จัดการโทรหามิรันด้าเรื่องที่ว่าจะไม่อยู่ซักพักไม่ต้องรอ เพื่อเขาจะได้ไป เคลียทุกอย่างกับอดัม หรือเจ้านั่นจะบินไปหา แฟนหนุ่มที่พูดถึง?

 

นายหนีฉันไม่พ้นแน่อดัม….

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

/*/

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ชายหนุ่มบีบไหล่เบาๆหลังจากที่ออกมาจากสนามบินได้ซักพักหนึ่ง โดยที่เขาแค่ใส่หมวกและ ผ้าปิดปากเหมือนไม่ค่อยสบายนัก เรียกแท๊คซี่ซักคันเพื่อนั่งมายังโรงแรมบ้านๆซักทีเพื่อใช้เวลานอนซักงีบ

 

ป่านนี้เบรคอาจจะตื่นแล้วก็ได้ คงฉุนน่าดูที่ตื่นมาแล้วไม่เจอเขาอาจจะออกตามหาหรือไม่ก็กลับบ้านไปแล้วมั้ง ใครมันจะบ้า ตามมาถึงแคนนาดา และเขาก็บ้าเช่นกันที่หนีมาถึงแคนนาดาทำยังกับว่าถ้าทำแบบนี้ได้จะหลบหน้าได้ตลอดไปงั้นและ

 

เขาทำใจไม่ได้กับความเป็นจริงที่ว่าเบรคเป็นของคนอื่นและพวกเขานอนด้วยกันแค่เพราะความผิดพลาด หลังจากนี้เขาคงจะเป็นเพื่อนกันไม่ ได้แล้วจริงๆ แบบนี้เขายิ่งรู้สึกผิดต่อมิรันด้า แล้วก็คนตัวสูงด้วย

 

เขาทิ้งตัวลงบนที่นอนอย่างหมดแรงในขณะที่สายตาก็มองเหม่อไปอย่างไร้จุดหมาย ปล่อย ให้ความคิดในเรื่องต่างๆเข้าครอบงำความคิดก่อนจะเผลอหลับไปในที่สุด

 

เบรคเงยหน้ามองสภาพห้องพักสุดบ้านราคาประหยัดอย่างที่ไม่น่าเชื่อว่าอดัมนักร้องดังจะมาทีนี้ แต่ก็อาจจะมีส่วนเพราะเจ้าตัวคงมีแต่บัตร เครดิตมากกว่าเงินสด

 

หลังจากที่เขามาถึงก็หลังจากเครื่องของอดัมเกือบๆสี่ชั่วโมงและเขารู้ที่อยู่เพราะว่ามีเด็กคนหนึ่งทวิตว่าสาบานได้ว่าเห็นอดัมอยู่ที่โรงแรมนี้ซึ่งไม่มีใครเชื่อแน่นอนเพราะว่าผู้จัดการของอดัมปล่อยข่าวไปว่าอดัมอยู่โรงแรมหรูใจกลางเมืองเพื่อกันคนแตกตื่น

 

และเขารู้ดีเพราะเป็นแผนของเขาเอง เบรคกระชับเสื้อกันหนาวก่อนจะเดินเข้าไปในโถงกว้างๆ บอกว่าเป็นนักเดินทางที่หลงกับเพื่อน และเพื่อนเขาอาจจะมาถึงที่นี้แล้วมีคนที่มาแต่ตัวท่าทางแปลกๆบ้างไหม

 

และใช่เลยมีคนหนึ่งที่เพิ่งเข้าพักเมื่อ5ชั่วโมงที่แล้วมาแต่ตัวเปล่าๆจ่ายค่าพักเงินสดและสั่งอาหารขึ้นไปเสริฟ แถมยังใช่ชื่อ เบรค วีลตัน นั่นไม่รู้ว่าจะบอกว่าน่ารักหรือน่าหมั่นใส้ดี ชายหนุ่มจึงเช้าห้องข้างๆและขอเอาอาหารไปเสริฟเองโดยอ้างว่าจะง้อเพื่อนที่ทิ้งไว้กลางทางโดยให้ทิปผู้จัดการไปมากพอกับราคาห้องสวีดห้องหนึ่ง

 

เบรคค่อยๆเปิดประตูเข้าไปทำให้เห็นชายหนุ่มผมดำในเสื้อเชิตตัวบางกำลังนอนคว้ำหน้าอยู่บนเตียงเดี่ยวสภาพมอซอหลังหนึ่ง จังหวะหายใจสม่ำเสมอบอกว่าเจ้าตัวกำลังหลับสนิท เขาจึงตัดสินใจเดินเอาจานไปวางไว้ที่โต๊ธใกล้ๆก่อนจะเดินย้อนมานั่งลงปลายเตียง จ้องมองใบหน้าของชายหนุ่มที่แสนดื้อรั้นและพยศอย่างถึงที่สุด แต่ตอนนี้กลับหลับอย่างไม่ มีพิษภัยจนเขาอดก้มลงไปจูบเบาๆที่แก้มที่มีไรเคราจางๆของอีกคนไม่ได้

 

“อดัม..”เขากระซิบข้างใบหูนิ่มก่อนจะกดจูบลงไปเบาๆทำให้ชายหนุ่มขยับตัวเบาๆ

 

“เบรค วีลตัน…ตื่นได้แล้ว…”เขาจงใจงับเบาๆลงที่ใบหูของอีกคนทำให้อดัมขยับตัวอย่างไม่ค่อยสบายก่อนที่เปลือกตาจะค่อยๆลืมขึ้น แล้วเจ้าตัวก็รีบถอยหนีทันทีที่เห็นใบหน้าคมของอีกฝ่ายอยู่ห่างไปแค่ลมหายใจจนเขาคิดว่ากำลังฝันอยู่ซะอีก

 

“เบรค..นาย…”เขาพยายามดันตัวอีกฝ่ายออกไปแต่ก็ถูกท่อนแขนแข็งแรงของอีกฝ่ายรั้งเอวเขามาใกล้ทำให้เขาเกือบเสียหลัก

 

“นายหนีมาทำไม ตั้งไกล..”เบรกจูบเบาๆลงบนขมับของอีกฝ่ายทำให้อดัมพยายามเลี่ยงไปอีกทางหนึ่ง ไม่ต้องการใกล้ชิดเบรคมากไปกว่านี้

“ปล่อยเบรค ฉันไม่ชอบ! “เขาดันอีกฝ่ายออกไปสำเร็จแต่กลับต้องกลายเป็นหลบสายตาคมแทน

 

“นายหนีมาทำไม “

 

“ยังจะถามอีกหรือไง…จะได้เปิดโอกาศให้นาย กลับบ้านโดยไม่ต้องอึดอัดยังไง ดีซะอีกที่นายจะได้กลับไปหามิรันด้า…”อดัมพยายามกลั้นน้ำตาของตัวเอง ทำให้เบรครั้งคน ตรงหน้าเข้ามาในอ้อมกอด

 

“อย่าคิดแบบนั่นสิอดัม..นายสำคัญสำหรับฉัน “เขาพยายามพูด

 

“มันก็แค่ความผิดพลาด นายก็แค่เมามาก เรา เมามากก็แค่นั้น ลืมๆมันไปได้ไหม…เหมือนไม่ -“

 

“ฉันไม่ได้เมาแม้แต่นิดเดียวอดัม…มันไม่ใช่ความผิดพลาด นายเลิกคิดอะไรในทางเลวร้ายจะได้ไหม “เบรคจูบลงไปบนขมับชื้นเหงื่อของอีกฝ่ายทำให้อดัมพยายามขืนตัวอีกครั้ง

 

“ทำไมนายถึงปล่อยให้มันจบๆไปไม่ได้เบรคทั้งที่นายไม่เคยคิดจะ…ชอบ หรืออย่างน้อยนายก็ แต่งงานแล้ว “อดัมพยายามพูดออกมาเป็นเหมือนการเตือนสติตัวเองมากกว่าขณะที่สายตาก็ยังไม่ละไปจากใบหน้าคมของคนที่อยู่ข้างๆ

 

“อดัม…”

 

“ทำไมถึงยังทำแบบนี้กับฉัน แค่ปกติก็ยากพออย่แล้วที่จะตัดใจจากนาย “อดัมบอกเสียงสั่นทำให้ชายร่างสูวยิ่งกอดคนในอ้อมกอดไว้แน่น ราวกับกลัวว่าทุกอย่างจะหลุดลอยไป ทั้งยังความรู้สึกหวานๆในอกนี้อีก

 

“อย่าร้องไห้อดัม…ฉันอยู่ตรงนี้ไง “เบรคกดจูบหนักๆลงไปด้วยความรักใคร่ทำให้ใบหน้าเปื่อนน้ำตานิดๆเงยขึ้นมารับสัมผัส

 

“อย่าทำแบบนี้….ได้โปรด..”เขาซุกหน้าลงไปกับไหลลาดแข็งแรงของนักร้องคัลทรี่

 

“บอกฉันสิอดัม นายต้องการอะไร…ทุกอย่าง ฉันจะทำให้นาย “เบรกบอกใกล้ใบหูนิ่ม

 

 

“ไปให้พ้น…หยุดทำให้ฉันชอบนาย กลับไปหาเธอ “เขาบอกเสียงสั่นทำให้เบรคนิ่ง

 

“ถ้านั่นเป็นสิ่งที่นายต้องการจากใจจริง ฉันก็จะ ทำ บ้าจริงอดัม…บอกมาได้ไหม..”เบรครั้งใบหน้าของอีกฝ่ายให้เงยขึ้นมาเบาๆเพื่อสบดวงตาสีน้ำตาลสวยที่สะกดเขาไว้ตั้งแต่ครั้งแรก ก่อนจะก้มลงจูบเบาๆลงไปบนเปลือกตาบางของอีกฝ่าย

 

“…ความต้องการที่เห็นแก่ตัว ขอให้นายยืนเคียงข้างฉัน…”อดัมครางออกมาแผ่วเบาเมื่อริมฝีปากหยักเลื่อนลงมาประทับจูบแผ่วเบาลงบนริมฝีปากเขา เป็นจูบที่เต็มไปด้วยคำสัญญาจนหัวใจที่เคยปวดร้าวลิงโลดขึ้นมาด้วยความหวัง หวังว่าเบรคจะมีความรู้สึกเหมือนเขา และเหมือนราวกับตอบคำถามในใจของอีกฝ่ายจากจูบอันแสนนุ่มนวลกับร้อนแรงขึ้นมาด้วยแรงปรารถนาก่อนคนตัวสูงจะถอนจูบออกมาช้าๆ

 

“คำเดียวอดัม…แค่คำเดียวฉันจะจบกับ มิรันด้าหากเพียงแค่…”

 

“ไม่เบรค…อย่าทำแบบนั่น…”อดัมบอกเสียงอ่อนทำให้ชายตัวสูงพยักหน้า

 

“ฉันรักนายอดัม…”เขาพรมจูบเบาๆลงบนแก้มของอีกฝ่าย ไล่ลงมายังลำคอขาวที่เขาชอบมอง

 

“เบรคเดี่ยว…”

 

“ฉันรอมาตั้ง6ชั่วโมงแล้ว…”เขาขบเบาๆลงตรงจุดชีพจรของอดัมทำให้คนตรงหน้ากลั้นหายใจไปแปปนึ่ง

 

“ไม่! “

 

“ฉันอยากเห็นนายกลายเป็นเสือดาวช่างยั่วอีกครั้งก่อนจะกลายเป็นแมวเชื่องๆในตอนท้ายดีไหม? “อดัมอดใจเต้นกับเสียงหัวเราะทุ้มน่าฟัง ของอีกคนไม่ได้ ทำให้ได้แต่อยู่นิ่งๆให้คนตัว สูงกอด

 

“อยากอาบน้ำ..”เขาพูดออกไปเสียงเบาเพื่อหนีปัณหาแลวก็ได้ผลเมื่อลิ้นสากหยุดโลมเลียเขา

 

“แน่นอน..”เบรคยิ้มออกมาก่อนจะกระแอมไอเบาๆเมื่อถอยอกมาจากอีกฝ่าย นั่นสิ…เขาควร จะให้อดัมได้พักบ้างเดิมทีเจ้าตัวก็ไม่เคยยอมใครง่ายๆแบบนี้อยู่แล้ว ให้พักบ้างก็คงดีกว่า

 

“ฉันเอ่อ..ไปเอาเสื้อผ้ามาให้น่ะ “เบรคบอกยิ้มๆก่อนจะก้มลงจูบเบาๆลงบนหน้าผากของอดัม และเจ้าตัวก็ยังเด้งตัวหลบอยู่ดี ถึงว่าเวลาเขาเล่นอะไรถึงเนื้อถึวตัวจะไม่ชอบ คงเป็นเพราะอายมากกว่าสิน่ะ

 

เขายิ้มบางๆให้ชายหนุ่มก่อนจะเดินออกนอกห้องของอดัมตรงไปยังห้องของตัวเองที่ห้องติดกัน ยกกระเป๋าเดินทางแล้วเดินกลับมาที่ ห้องของอดัมโดยที่มีคนตัวสูงยืนมองเขาทุกการกระทำ

 

“นายทำอะไรนะเบรค “อดัมถามออกไปขณะ ที่มองชายตัวโตหยิบเสื้อผ้าออกมา

 

“ฉันคิดว่านายอาจจะไม่มีเสื้อผ้า ก็เลยเอามาให้ แต่เป็นเสื้อผ้าฉันนะสิ ฉันลืมไปเลยนายอาจ-“เบรคหยุดพูดทันทีเมื่อหันมาพบกับใบหน้าน่ารักๆนั่นกำลังอมยิ้มมองกระเป๋าเสื้อผ้าของเขา รอยยิ้มนั่นเหมือนจะทำให้เขาลืมเสียงของตัวเองไปชั่วขณะหนึ่ง ก่อนที่ดวงตากลมสีอ่อนจะหัน มามองเขา

 

“ฉันใส่เสื้อผ้านายได้ ขอบใจน่ะ “อดัมยิ้มออกมา เมื่อเห็นสายตาคมที่มองมายังตัวเอง นั่นยิ่งทำให้เขาเขินมากกว่าเดิม

 

“เบรค..”เสียงหวานเรียกเบาๆทำให้คนตัวโตสะดุ้งก่อนจะหันมารื้อเสื้อเชิ้ตของเขาออกมาให้อดัมเป็นเสื้อเชิ้ตลายสก็อตสีแดงที่ดูแล้วน่าจะเข้ากับผิวขาวๆเป็นอย่างดี

 

“ฉันไปอาบน้ำแล้วน่ะ “อดัมบอกในขณะเดินมา ยังประตูห้องน้ำ สายตาคมหันไปมองดูใบหน้า หล่อๆของอีกฝ่ายก่อนสายตาจะลงมายังเป้ากางเกงของชายหนุ่มที่แสดงความต้องการออกมากลายๆทำให้เขาอดหน้าแดงไม่ได้

 

“ถ-ถ้ายังไง..ถ้านายพอมีเวลาก็ช่วยเอาเสื้อเข้ามาให้หน่อยน่ะ “เบรคเงยหน้าขึ้นมองดูใบหน้าที่แดงก่ำของอีกฝ่ายในขณะก้มหน้าพูดกับเขาอายๆ ทำให้เขารู้ความนัยเล็กๆของอดัม อีกฝ่ายยังไงก็น่ารักอยู่ดี แม้จะทำเป็นปฏิเสธก็เถอะ แต่ไม่ทันที่เขาจะตอบคนตัวเล็กก็หายเข้าไปในห้องน้ำซะแล้ว

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

/*/

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

อดัมเอาน้ำล้างหน้าอีกรอบในขณะที่ยืนนิ่งๆเพื่อ ให้น้ำเย็นๆจากฝักบัวไหลผ่านร่างกายของเขา หวังให้ความเย็นช่วยลดความร้อนภายในกายได้บ้าง หวังว่าจะสงบสติอารมณ์ของตัวเองไม่ให้ คิดอะไรแปลกๆ

 

เบรคจะเข้าใจไหมน่ะ ว่าเขาเองก็ไม่ได้ไม่ชอบอะไรกับเรื่องที่เบรคขอ เขาก็ต้องการเหมือนกัน ก็แค่เขินมากจนไม่รู้จะพูดอะไรดี ยังไงๆเขาก็เป็นผู้ชายนิ ยิ่งคิดถึงเรื่องคืนนั้นยิ่ง แล้วใหญ่ กริยาของตัวเองที่ราวกับสาวๆในท่า คาวเกิ้ลแล้วมันยิ่งทำให้เขาอายมากกว่าเดิม ทำไมถึงใจกล้าขนาดนี้น่ะ

 

เบรคค่อยๆปิดประตูห้องน้ำอย่างเบามือในขณะทีสายตาก็ลอบมองแผ่นหลังเรียบเนียนที่มีรอยสักสุดเซ็กซ์ซี่ แววนิดๆด้วยหยดน้ำเป็นสายทำให้ยิ่งหน้าหลงไหลเข้าไปใหญ่ เห็นได้ชัดว่าอดัมยังไม่รู้ว่าเขา เข้ามาแล้ว

 

มือหยาบเอื่อมขึ้นมาปลดกระดุมเสื้อออกสามสี่เม็ดจนเผยให้เห็นแผ่นอกกว้างกับขนหน้าอกสีน้ำตาลอ่อน ก่อนมือหนึ่งจะเอื่อมลงไปพับแขนเสื้อแล้วพับขากางเกงพอประมาน วันนี้ละเขาจะลองลงมือจับ ปลาฉลามแสนสวยด้วยสองมือเปล่าเนี่ยและ อยากจะรู้ว่าจะผยศหรือจะยอมเชื่องกันแน่

 

“หอมเกินไปแล้ว..”ปากหยักยิ้มออกมาในขณะที่สองมือเอื่อมออกไปรัดรอบตัวคนตรงหน้าเข้ามาสู่อ้อมกอดแข็งแรง ทำให้อดัมร้องออกมาเบาๆหันมามองคนข้างหลังอย่างตื่นๆ

 

 

“เบรค…เดี่ย-” ใบหน้าของชายหนุ่มตัวสูงแดงขึ้นมาเมื่อพบกับสายตากรุ่มกริ่มกับแผ่นอกกว้างที่เต็มไปด้วยหยดน้ำจากฝักบัว จนกระทั้งทั้งคู่เปียกไปมากกว่าเดิม

 

“ไง..”เบรกยิ้มพลางก้มลงจูบริมฝีปากอิ่มสีชมพูของอดัม โอบรอบเอวเนียนตึงมือของอีกฝ่าย ก่อนจะใช้โอกาศที่อดัมเผลอไล่มือต่ำลงมาเพื่อบีบก้นเปลือเปล่าอย่างหมั่นเขี้ยว

 

รสจูบที่รุนแรงขึ้นทำให้อดัมยิ่งมัวเมาก่อนจะเพิ่มบทเร้าร้อนเข้าไปอีกในรสจูบหวานหอมของคนตัวสูงตรงหน้า ก่อนจะออกแรงดันจนแผ่นหลังกว้างกระแทกกับกำแพงกระเบื่องแต่กลับยิ่งทำให้ทั้งสองคนยิ่งเร้าร้อนมากไปกว่าเดิม อดัมอ้าปากหายใจยาวก่อนจะประกบจูบลงไปบนปากร้อนชื้นของเบรกอีกครั้งอย่างโหยหา เลื่อนมือขึ้นไปโอบรอบลำคอแข็งแรงของชายหนุ่มตัวสูงใหญ่รั้งเข้าหาเพื่อรสจูบที่มากกว่าเดิมของทั้งสองคน

 

“วันนี้ร้อนแรงจริงน่ะ..”เบรคคำรามเสียงต่ำเมื่อในที่สุดอดัมก็ถอนจูบออกมาแต่ยังคงใช้จมูกโด่งรั้นเคลียน้อยๆเป็นการหยอกเย้ากับคนตัวสูงอย่างยั่วยวน มือเรียวขาวไล่ลงมายังแผ่นอกกว้างไล่นิ้ววนไปยังผิวเนื้อแน่นตึงมือก่อนจะค่อยๆเปิดเสื้อเชิ้ตตัวบางที่ตอนนี้ใสเพราะเปียกน้ำ

 

“..”อดัมยกยิ้มยั่วอย่างอวดดีก่อนจะกระชากเสื้อจนกระทั้งกระดุมเม็ดเล็กกระดุมออกสองเม็ดทำให้เบรคขำออกมาอย่างพอใจ

 

“เอาเลยที่รัก..”เสียงทุ้มคำรามต่ำอย่างพอใจในขณะที่กุมก้นนิ่มทั้งสองไว้แน่น บีบอย่างหมั่นเขี้ยวก่อนจะยกร่างทั้งร่างของอดัมขึ้นมาจนทำให้เเขนแข็งแรงเกรงจนเห็นเป็นมัดกล้าม พลิกตัวก่อนจะเป็นฝ่ายดันแผ่นหลังเนียนในติดกับกำแพงแทนที่ตน ริมฝีปากหยักกดลงมาอย่างหิวโหยและเต็มไปด้วยความต้องการทำให้ร่างโปร่งอดครางออกมาเบาๆไม่ได้

 

ริมฝีปากหยักอ้าออกเพื่อเปิดโอกาศให้คนตรงหน้าหายใจก่อนจะประกบลงมาอีกครั้ง ในขณะที่ มือแข็งแรงยังคงบีบเค้นก้นนิ้มอย่างต้องการท้ามกลางสายน้ำเย็นจากฝักบัวแต่ไม่อาจช่วยดับความร้อนจากร่างกายทั้งสองคนได้ อดัมโอบรอบ คอคนตัวใหญ่อย่างต้องการที่ยึดเหนี่ยวเมื่อรู้สึกถึงท่อนแขนแข็งแรงที่ไล่จากสะโพกของตนลงต่ำไปยังต้นขาและต่ำลงไปยังข้อพับก่อนจะออกแรงยกเพื่อให้ขาของเขาเกี้ยวกับเอวแข็งแรงชอบชายตัวสูง

 

“เซ็กซี่มากอดัม…”เบรคครางเบาๆในขณะลูบต้นขาขาวๆอย่างหลงไหลก่อนจะเลยขึ้นมายังสะโพกมนอีกครั้ง

 

“เ..เบรค..”อดัมอดจิกเล็บลงบนใหล่ลาดไม่ได้เมื่อดูเหมือนนิ้วซุกซนจะค่อยล้วงล้ำเช้าไปในช่องทางอ่อนนุ่มของเขา ขยับเบาๆยิ่งทำให้คนตัวสูง แทบเสียการควบคุม ความร้อนภายในร่างกาย ที่นิ้วแข็งแรวของเบรคสร้างขึ้นมันยิ่งทำให้เขาแทบคลั่งเข้าไปใหญ่

 

อดัมครางออกมาแผ่วเบาในขณะที่ซุกหน้าลงไปที่ไหลกว้างของเบรค รับรู้สัมผัสทุกการเคลื่อนไหวของนิ้วยาว คนตัวสูงใหญ่ลอบยิ้มอย่างพอใจ บรรจงจูบเบาๆลงไปบนผมนุ่มสีเข้มที่เปียกไปด้วยหยดน้ำจากฝักบัว ก่อนที่คนตัวเล็กจะครางอื้อออกมาเมื่อเขาจงใจแกล้งอีกฝ่ายด้วยการกระแทกจุดไวสัมผัสในช่องทางนิ่ม

 

อดัมหอบหายใจเบาๆก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาจูบคนตัวใหญ่ จนเบรคคำรามเบาๆอย่างพอใจ อดัมใช้จังหวะนั่นดึงนิ้วซุกซนของเบรคออกจากช่องทางของตัวเอง ในขณะที่ไล่วนขอบกางเกงคนตัวสูงอย่างยั่วยวนหลังจากลงมายืนดีๆแล้ว

 

“เอาไงต่อดีอดัม..”เบรคแกล้งพูดด้วยน้ำเสียง รู้ทัน แต่จริงๆแล้วเขากำลังมึนงงเพราะแรงบีบ จากมือนุ่มที่อยู่ตรงเป้ากางเกงเขา ปรนนิบัติจน เขาอดขยับตัวให้เข้าใกล้ร่างเล็กไม่ได้

 

อดัมแลบลิ้นเลียริมฝีปากในขณะสบตาคมของร่างสูงก่อนจะยื้นหน้าเข้าไปจูบเบาๆอย่างเอาใจที่คางสากระคาย ก่อนจะค่อยๆลงต่ำกลายเป็นนั่งคุกเข่าอยู่ตรงหน้าชายหนุ่ม

 

“อดัม…”เบรคอดครางออกมาอย่างพอใจไม่ได้ เพื่อเห็นริมฝีปากหวานนุ่มกำลังครอบครองแกนกายใหญ่โตของเขาเอง พร้อมกับมือเรียวที่ยังคงปลดกางเกงเพื่อรั้งต่ำให้ถนัดมือยิ่งขึ้น ปากนุ่มยังงคงขยับอย่างเก้ๆกังๆแต่กลับสร้างความพอใจให้เขาอย่างน่าปะหลาดทั้งฟันเล็กๆกับลิ้นนุ่มๆอบอุ่นที่คอยตวัดตอดรัดส่วนหัวในทุกครั้งทีขยับเข้าออกไม่นึกเลยว่าคนตรงหน้าจะกล้าทำอะไรแบบนี้

 

เบรคคำรามในขณะที่อดขยับเอวสวนกับโพรงปากนุ่มไม่ได้ เมื่อความเสียวซ้านเพิ่มมากขึ้นจนเขาทนไม่ไหว มือหยาบเอื่อมออกไปรั้งไหล่ของอดัมจนคนตัวสูงลอยติดมือขึ้นมา กดจูบร้อนแรงลงบนริมฝีปากเล็กสีสวยตอบแทนริมฝีปากน่ารักๆนั่น

 

อดัมคว้าไหล่ของเบรคอย่างลนลานเมื่อรู้สึกตัวว่าร่างของตัวเองลอยขึ้นในขณะถูกดันติดกำแพงอีกครั้ง ขาทั้งสองถูกแขนแข็งแรงกันไว้เพื่อไม่ให้อดัมร่วงลงไปทำให้กลายเป็นว่าคนตัวเล็กอยูในท่าที่ ช่องทางสีสดของตัวเองจ่ออยู่กับแกนกายชูชันของเบรค

 

“เบรค…เข้ามา “อดัมครางเสียงอื้อเมื่อรู้สึกถึงความร้อนของส่วนหัวที่จ่ออยู่ที่ทางด้านหลังทำให้คนตัวสูงค่อยๆคลายแรงที่แขนจนคล้ายกับอดัมที่ค่อยๆนั่งลงมาบนแกนกายของเขาในขณะที่เอวแข็งแรงค่อยๆดันสวนไปเบาๆ

 

อดัมครางอื้อในขณะที่รู้ถึงสิ่งแปลกปลอมร้อนผ่าวที่ค่อยๆเข้ามาเติมเต็มในตัวเขาอย่างช้าๆ มันทั้งเจ็บ อึดอัด แต่กับรู้สึกดีเพียงเพราะ ทุกสิ่งที่ครอบครองตัวเขาราวกับกลืนกิน คือเบรคเ เชลตั้น มันยิ่งทำให้เขาใจเต้นจนน่า ตกใจ

 

“อดัม….อดัม..”เบรคขยับเอวกระแทกจนคนบนตัวสั่นไหวติดกับพนังกระเบื่องและครางเสียงหวานทุกครั้งที่เขาขยับเติมเต็มในช่องทางหวาน ในทุกครั้งท่านี้ยิ่งทำให้ทุกการกระทำเติมเต็มจนแทบสำลักความสุข ในขณะที่เขาเพิ่มจังหวะ มากขึ้นเรือยๆจนอดัมเริดหน้าขึ้นมา

 

“แรงอีก…อ่า..เบรค…”อดัมหอบกระเซ้าก่อนที่ เสียงจะหายไปเมื่อเบรคกดจูบลงมาอีก เหลือเพียงแต่เสียงน่าอายจากการขยับร่างกายของทั้งคู่ซึ่งเบรคชอบมันเป็นพิเศษ…

 

“อื่อ…”อดัมส่งเสียงเบาๆเมื่อเบรครเร่งจังหวะจนเขาหอบหายใจเพราะกำลังจะถึงฝั่งฝันโดยที่นึกแปลกใจเพราะยังไม่ได้แตะต้องแกนกายของตัวเองด้วยซ้ำ แต่แล้วเขาก็ต้องครางออกมาอย่างขัดใจเมื่อเบรคหยุดก่อนจะปล่อยตัวเขาลงสู่พื้นทำให้เขาสะท้านเบาๆเพราะอากาศเย็น

 

“เบรค!! …”อดัมส่งเสียงท้วงเมื่อเบรคก้มลงมาจูบแก้มเขาในขณะที่ค่อยๆดึงให้เขานั่งลงไปด้วยกัน อดัมมองคนตัวใหญ่ที่นั่งขัดสมาทอยู่บนพื้นสลับกับแกนกายใหญ่บงบอกความต้องการชัดเจน และเบรคก็บ่งบอกชัดเจนว่าต้องการอะไรต่อไป

 

“คนเจ้าเลห์…”อดัมบ่นเสียงพร่าในขณะขึ้นมานั่งบนตักกว้างของชายหนุ่มในขณะที่ทั้งสองยังสบตากัน

 

“น่าซิตี้ บอย…นายนะราวกับเสือดาวยั่วสวาท “เบรคพูดเสียงพร่าขณะเงยหน้าไล้เลมความหวานจากซอกคอขาว ที่อดัมโอบลอบลำคอ แข็งแรงแล้วกดสะโพกลงมาบนแกนกายใหญ่อย่างยั่งความต้องการไม่อยู่

 

มือหยาบบีบเค้นเนื้อนุ่มมือที่ก้นนิ่มเพื่อระบายอารมณ์หวามทุกครั้งที่ช่องทางหวานตอบรับเขา แรงขึ้น เร็วขึ้น ราวกับอดัมกำลังจะเสียการควบคุมมากกว่าเดิมในเมื่อตัวเองเป็นคนกำหนดจังหวะการเครื่อนไหว

 

อดัมเริ่ดหน้าขึ้นเมื่อรู้สึกตัวว่าใกล้จะถึงฝั่งฝันเมื่อเขาจงใจกดให้แกนกายใหญ่ลากผ่านแต่จุดไวสัมผัสของเขา อยากจะถึงพร้อมกับเบรค อดัมมองใบหน้าคมที่หลับตาในขณะที่สะโพคแข็งแรงก็กระแทกสวนเขามามันยิ่งเร้าอารมณ์เขามากไปอีก

 

“เบรค…เบรค….”อดัมหอยหายใจแรงขึ้นเมื่อรู้สึกถึงความร้อนจากเชื้อพันธ์ของคนตัวใหญ่เร่นขึ้นมาจนรู้สึกได้ ในขณะที่เขาโอบรอบคอร่างสูงเพื่อขยับแรงขึ้นไปอีกจนกระทั่งถึงฝั่งฝันหลังจากนั่นไม่นาน

 

อดัมซุกหน้าลงกับไหล่ลาดในโดยที่ทั่งคู่หอบหายใจเล็กๆโดยมีเบรคที่ยังคงพรมจูบลงไปที่ไหลมนอย่างรักใคร่ มือหยาบเลื่อนขึ้นมาโอบรอบเอวบางอย่างหวงแหนในขณะจงใจขยับแกนกายที่ยังฝังอยุ่ในเนื้อนุ่มเพื่อแกล้งให้อดัมครางเบาๆ

 

“ทำไมนายถึงน่ากินแบบนี้..”เบรคจูบเบาๆลงบนลำคอนุ่ม ทำให้อดัมเงยหน้าขึ้นมาสบตาคม

 

“ก็กินไปแล้วไม่ใช่หรือไง หลักฐานยังอยู่ในตัวฉันอยู่เลย “อดัมบอก

 

“เลียออกให้ดีไหม…”เบรคพุดยิ้มๆทำให้อดัมตาโตขึ้นมา

 

“ไหวด้วยหรือ สำหรับคนอายุเท่านายคงลำบาก..”อดัมแสร้งพูดอย่างตกใจ ทำให้เบรคยิ้มออกมาอย่างมีความสุขเมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กไม่ขัดถ้าจะทำอีก…หลายรอบ

 

“อดัม…”เบรคเอื่อมมือออกไปขยับเอวบางเพื่อเป็นการเร้าอารมณ์ให้แกเขาอีกครั้งซึ่งมันก็ได้ผลเมื่ออดัมตาโตขึ้นมากับแกนกายของเขาที่เริ่มขยายเติมเต็มช่องทางหวานอีกครั้ง ก่อนเบรคจะกระซิบเบาๆที่ใบหูนิ่ม

 

“ฉันอยากลองทำจนเตียงหักครึ่ง ได้ไหมอดัม..”เขาจูบเบาๆที่ใบหูแดงกำของคนตัวเล็กเพื่อคาดเอาคำตอบ

 

“ทำได้ก็ลองดูสิ..”

 

 

 

 

[FIN]

 

 

 

 **********************

 

พักนี้ติดฟิคแรงๆ 55555 

 

อุ๊เขินนน

 

ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านน่ะค่ะ

 

 

เกี่ยวกับ jrasmason

สวัสดีทุกคนที่เข้ามาเยี่ยมชมกันนะค่ะ บล็อกนี้จีนจะลงเป็นFictionหรือว่าเป็นAUนะค่ะ คู่หลักก็จะเป็นHiddleswothและคู่อื่นๆอีกตามแต่อารมณ์ค่ะ ฮ่าๆ หวังว่าจะชอบและสนุกกับนิยายที่จีนเขียนนะค่่ะ ขอบคุณค่ะ //จุ๊บๆ
เรื่องนี้ถูกเขียนใน SF Another pair, Z All Fiction และติดป้ายกำกับ , , , , คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

5 ตอบกลับที่ [FIC] Shevine [BlakeXAdam]R. #2 Get to know [END]

  1. wikinaga พูดว่า:

    เอาอีก !! เอาอีก!!

    อะไรไม่รู้ รู้แต่ว่ามาหื่น!! //บ้าไปล่ะ บ้าจัง…

  2. runchita26 พูดว่า:

    คนอ่านก้ชอบฟิคแรงๆคะ เอะ…..

    ไม่เคยจิ้นคู่นี้เลยอ่ะ จนได้มาอ่านเนี่ย ฟิคเปลี่ยนโลกจริงๆ

  3. babyclamp พูดว่า:

    เอิ่มอ่านสองตอนรวด >.,<
    ไม่รู้ทำไมคู่ที่เราจิ้นช่วงนี่ส่วนใหญ่ จะมี 1 คนที่มีแฟนแล้วด้วยอ่ะ แต่มันก็ไม่เป็นอุปสรคคแต่อย่างใดนะ
    นแถมได้ฟิคไรเตอร์มาช่วยเสริม ที่สุดของความฟิน //me โบยบินเข้าสู้โลกแห่งจินตนาการ 555

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s