[FIC] Thorki [ThorXLoki]#2 King of mind

ฟิคเรื่องนี้เป็นเพียงจิตนาการของผู้แต่ง

หรืออาจจะเป็นฟิคชั่นที่แปลมา

ไม่ได้มีเจตนาจะทำให้ตัวละครเสื่อมเสียใดๆทั้งสิ้น

 อ่านเพื่อความบันเทิง นะแจ๊ะ

My Tumblr : http://jrashiddlesworth.tumblr.com/

FB : https://www.facebook.com/yujean.rasmason

Twitter : https://twitter.com/YuJeanN

Exteen : http://rasmason2.exteen.com

Page : https://www.facebook.com/hiddlesworthfangirl?ref=hl

Wordpess : https://jrasmason.wordpress.com

C : Thor O. X Loki L.

R : M

G : Romantic

L : Thai

W : Yujean Rasmason

 

********************************

 

 

โลกิเชิดหน้าขึ้นสูงเพื่อรวบรวมความกล้าและข่มความกลัว ความอับอายที่มีในทุกๆครั้งที่เขาถูกพาเดินผ่านทางเดินยาวที่มีประชาชนมนุษย์ พวกทหาร นางในวัง หรือใครๆก็ตามทีเขาถูกล่ามไว้ราวกับสัตว์ที่กำลังจะถูกนำไปขาย หรือนำไปฆ่า..ถูกมองด้วยสายตาหยามเหยียดและหวาดกลัว เสียงซุบซิบนินทามากมายที่เขาได้ยินมาตลอดทาง คำด่าทอที่บอกให้เขาไปตายซะ..แม้แต่เศษผักและเนื้อที่ถูกปาใส่เขา เขาไม่รู้ว่ามันเป็นเรื่องที่ถูกหรือผิดกันแน่ที่เกิดเรื่องแบบนี้ เพียงเพราะเขาแต่งต่างงั้นหรือถึงได้ถูกขับไล่และรังเกียจมากมายถึงขนาดนี้ เพราะเขามีสีผิวที่แต่งต่าง หรือเพราะสีตาที่ไม่เหมือนกัน? โลกิเหลือบตาดูเด็กน้อยคนหนึ่งที่ร้องไห้เพียงแค่เขาหันไปมอง ก่อนที่จะหันกลับมาพยายามควบคุมสติให้มากที่สุด..บางอย่างมันทำให้เขารู้สึกแย่จนแทบจะอย่างร้องไห้เมื่อยิ่งเดินเข้าไปในตัวปราสาทสีทองสวยขนาดใหญ่ เขาไม่เคยแม้แต่ซักครั้งในชีวิตที่จะต้องมารู้สึกตกต่ำแบบนี้เหมือนกับเขาคือปีศาจจริงๆ

 

แม้ว่าจะมีบ้างที่เขารู้สึกด่อยค่าและเสียใจกับร่างกายและพละกำลังของตัวเองที่น้อยกว่าคนอื่นๆในเผ่า มันทำให้เขาเข้าใจความอ่อนแอและไม่ต้องการให้ใครเป็นเช่นเขาอีก มันเจ็บปวดต่อการที่ไม่ถูกยอมรับทั้งจากเผ่าเดียวกัน..และเผ่าอื่นๆ เขาเรียนรู้มาหลายร้อยปีว่าทุกๆอย่างพิสูจต่อสายตาคนอื่นได้ด้วยการกระทำ แต่เขาไม่รู้ว่าคนที่นี้จะคิดได้แบบนั่นไหม โลกิขยับตัวเล็กน้อยจนได้ยินเสียงโซ่ที่มัดแขนทั้งสองของเขาและลำคอ ทหารสองคนข้างๆยกหอกขึ้นชี้มาที่เขาทันทีและเขาเพียงแค่มอง ก่อนจะเดินต่อไปอย่างไม่มีอะไรเกิดขึ้น..เพียงแค่โซเล็กๆแค่นี้ นอกจากจะไม่ลงเวทอะไรแล้ว ยังแสนเปราะบางจนเขานึกแปลกใจจริงๆว่าคิดว่าเขาจะไม่หนีไปจริงหรือ? แต่เขาก็ไม่หนีจริงๆ

 

โลกิมองเหล่างทหารในชุดเกราะสีทองที่อยู่อยู่รอบ รวมทั้งเหล่างนางกำนันที่ยืนก้มหน้าไม่กล้ามองสบตาเขา..ไม่มีใครกล้ามองสบตาเขาแม้แต่คนเดียว โลกิหันมามามองดูผู้ชายตัวสูงร่างกายกำยำหน้าเกรงขามชุดเกราะและผ้าคลุมสีแดง อีกคนกำลังมองตรงมาที่เขาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความพอใจ เยาะเย้ย ราวกับในที่สุดก็จับสัตว์อันตรายเอามาไว้เพื่อ..ทรมานเล่น อีกคนนั่งอยู่บนบันลังสีทองขณะที่ดวงตาคมกริบตวัดมองสำรวจไปทั่วตัวเขาจนรู้สึกอายขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้

 

“อยู่ต่อหน้ากษัตริย์แล้วเหตุใดเจ้าถึงไม่ยอมคุกเข่า”ธอร์พูดออกมาเฉื่อยๆนั่นทำให้เขาเชิดหน้าขึ้นสูง

 

“ข้าเองก็เป็นกษัตริย์ ไม่จำเป็นต้องทำตามเจ้า”เขากล่าวเสียงแข็งเห็นธอร์เพียงแค่ยกยิ้มนิดๆแล้วยกมือขึ้นเล็กน้อยทำให้เขาเห็นทหารสองคนเดินเข้ามาใกล้ ก่อนจะใช้ปลายของหอกกระแทกเข้าที่ข้อพับเข่าของเขาจนโลกิทรุดตัวลงนั่ง เขากัดฟันแน่นก่อนจะเงยหน้ามองอีกคนด้วยสายตาที่ไร้ซึ่งความเคารพและยอมแพ้

 

“นั่นไง..ยอมคุกเข่าแล้ว”ธอร์บอกอีกด้วยน้ำเสียงกวนโมโห ชายหนุ่มร่างสูงค่อนข้างพอใจและถูกใจคนตรงหน้าอย่างบอกไม่ถูก ดวงตาสีแดงใต้ขนตายาวที่แม้จะดูดุดัน แต่กลัวแผงไปด้วยความเย็นชา ดื้อรั้นและไม่ยอมคน แม้จะถูกทำให้คุกเข่าแต่คางและริมฝีปากเล็กๆนั่นก็เชิดขึ้นสูงอย่างไม่ยอมแพ้ มันทำให้เขาสนใจ.. ดวงตาคมไล่มองไปยังแผ่นอกของชายหนุ่ม ยาวลงมายังผ้าผืนบางสีสวยที่ปกปิดร่างกายของคนตรงหน้า มีเพียงแค่ต้นขาที่โผล่ออกมาเล็กน้อยเท่านั่น กำไลและเหล่าสายสร้อยทองคำยิ่งขับให้อีกคนดูหน้าหลงใหล เส้นผมสีดำสวยที่ถูกเสยให้เรียบและติดไว้ด้วยทองคำชิ้นเล็กเพื่อไม่ให้ผมลงมาปกหน้า และปลายผมที่ยาวลงมาจนถึงแผ่นหลัง..ช่างเป็นยักษ์น้ำแข็งที่แต่งต่างจากคนอื่นๆจนเขาลืมไปเสียสนิทว่าเผลอมองอีกคนอยู่นานสองนาน

 

“หากท่านไม่มีสิ่งใดจะพูด ก็พาข้าไปยังห้องขังเสียที”เขาตวัดสายตาขึ้นมองอีกคน ดวงตาที่เต็มไปด้วยความโกรธแต่กลับแสดงออกอย่างเย็นชาและถือตัว การควบคุมอารมณ์นับว่าเยี่ยมมาก เขาอดชื่นชมอีกคนไม่ได้ที่ดูจะเป็นคนแรกในรอบหลายพันปีที่ไม่กลัวเขา แม้จะมีท่าทางอ่อนน้อมบ้าง แต่ก็เรียกได้ว่าไม่มีความยำเกรงเลยซักนิด..แต่จะสู้ไม่ได้แต่ก็ไม่กลัวเขาแม้แต่นิด

 

“ห้องขังหรือ?? ดูเหมือนเจ้าอยากจะไปจริงๆ ไหนลองบอกมาสิว่าห้องแบบไหนที่ยักษ์ท่าทางน่ารังเกียจแบบเจ้าอยากอยู่ ข้ามั่นใจว่าแม้เพียงเป็นคุกใต้ดินก็ยังคงงดงามมากกว่าปราสาทของกษัตริย์แห่งโยธันไฮน์..ถ้าเจ้ามีละนะ”เขาบอกขำๆ ก่อนจะหยิบองุ่นจากสาวสวยที่ถือมันให้เขาเข้าปากอย่างพอใจ ก่อนจะหยิบเม็ดหนึ่งและโยนไปตรงหน้าของโลกิด้วยท่าทางดูถูก

 

“กินสิ..ในเมืองของข้า สิ่งนั่นยิ่งกว่าหาได้ทั่วไป แต่เจ้าอาจจะไม่เคยเจอ”เขาพอใจกับดวงตาสีสวยที่วาวโรดขึ้นมาด้วยความโกรธ ก่อนที่มันจะตามมาด้วยความผิดหวังจนเขาไม่แน่ใจนัก

 

“ข้าเห็นชัดแล้วว่าดินแดนนี้มีทุกสิ่งทุกอย่างที่มิอาจเทียบกับบ้านของข้า..แต่อย่างหนึ่งที่แอสการ์ตช่างน่าสงสารก็คงเป็นการที่ผู้คนต้องอยู่ใต้อำนาจของกษัตริย์ที่ไม่มีแม้แต่มารยาทและทำกิริยาเยี่ยงหมูอ้วนน่าเกลียดอวดดินโคลนของตัวเอง”เขาขบกรามแน่นกับน้ำเสียงสั่นเครือด้วยแววโทษะของคนตัวเล็กกว่าที่จ้องเป้งมายังเขา

 

“หยุด!!”เขาคำรามลั่นเมื่อทหารสองคนเอาดาบจ่อไปที่ลำคอของอีกฝ่าย เห็นใบหน้าของชายหนุ่มเชิดขึ้นสูงกับดวงตาที่คลอด้วยน้ำตานิดๆ ทั้งๆที่กลัว..ทั้งๆที่สู้ไม่ได้ แต่ทำไมคนตรงหน้าถึงได้ยังหยิ่งพยองตัวเองแบบนี้ ธอร์กำหมัดแน่นก่อนจะเดินตรงลงมาจากบัลลังสีดวงสวยของเขาเอง เดินตรงมายังชายหนุ่มที่คุกเข่ามองเขาอยู่อย่างไม่หลบตา เห็นทหารสองคนก้มหัวแล้วขยับไปยืนห่างออกไป ก่อนที่เขาจะใช้เท้าเหยียบลูกองุ่นตรงหน้าของชายหนุ่ม แม้ว่าจะยังมองสบดวงตาสีแดงของอีกฝ่ายและไม่มีใครหลบตา

 

“เห็นทีเจ้าคงต้องทนอยู่กับหมูอ้วนนารังเกียจไปอีกนานเจ้ายักษ์น้ำแข็ง ข้าเองก็อยากจะทำให้เจ้ารู้ว่าการที่ปากดีต่อกษัตริย์แห่งแอสการ์ตมันเป็นยังไง เห็นทีข้าคงต้องดัดนิสัยหยิ่งผยองของเจ้าซะบ้าง”เขาบอกด้วยน้ำเสียงเย็นเฉียบ มองต่ำลงมายังท่อนขาของชายหนุ่มที่โผลอพ้นชายผ้า ก่อนจะยกขาข้างหนึ่งไปเลิกชายผ้าให้สูงขึ้นไปอีกจนเห็นว่าอีกคนขยับตัวหนีด้วยท่าทางตื่นตกใจ นั่นทำให้เขายิ้มออกมากับปฏิกิริยาแบบนั่น

 

“..ห้องขังของเจ้าคงจะเป็นเตียงนอนของข้าที่มีโซ่ตรวนลงอาคมเพื่อนไม่ให้เจ้าได้ทำอะไรอีกนอกจากปรนนิบัติข้า ดีไหม?”เขาขยับยันตัวออกมาเพื่อมองดวงตาที่วาวโรดของคนที่ไม่บอกก็รู้ว่าอับอายแค่ไหน เขารู้สึกว่าเขารู้แล้วว่าจะข่มเจ้าม้าสีสวยแสนผยศตรงหน้าได้ยังไง

 

“เจ้ามันเป็นพวกคนชั้นต่ำหรือเช่นไร..หากเจ้ามีตาเจ้าคงรู้ว่าข้าเองก็เป็นบุรุษเช่นเจ้า”เขาหัวเราะเบาๆกับน้ำเสียงสั่นเครือด้วยความโกรธ มันยิ่งทำให้เขาพอใจมากขึ้นไปอีก

 

“ถ้าเช่นนั่นแล้วเจ้าจะทำเช่นไร? ..เจ้าเป็นบุรุษแล้วจะเป็นยังไง?? เสื่อมเสียเกียรติหรือ? ถ้าเป็นแบบนั่นก็คงดีและถูกใจข้า หากแต่ว่าข้าไม่มีรสนิยมชอบของชั้นต่ำและน่ารังเกียจเช่นเจ้า…หรือคงเป็นตัวเจ้าเองที่คิดจริงจังว่าข้าจะลดตัวลงไปสนใจเจ้าจริงๆ น่าขำยิ่งนัก..”เขายกยิ้มอย่างพอใจกับใบหน้าและผิวแก้มเนียนสีฟ้าสวยที่มีรอยแดงขึ้นมานิดๆ ครั้งแรกที่เขาเห็นว่าโลกิแส่ใบหน้าหลบแต่ก็เพียงแปปเดียว

 

“แต่ในเมื่อเจ้าเห็นถึงกษัตริย์ของเมืองน่าสงสารแบบนั่น ข้าจะจัดห้องเล็กๆให้เจ้าอยู่ก็แล้วกัน..แม้ว่าอาจจะเล็กกว่าห้องคนรับใช้แต่ก็คงดูมากเกินไปสำหรับพวกไม่มีบ้าน”เขาบอกอีกก่อนจะขยับตัวเดินมายังบัลลังค์ของตัวเองอีกครั้ง

 

“มีอะไรจะพูดก่อนไปไหม? เช่นข้าต้องการอาหาร..เครื่องนุ่งห่ม? จนกว่าข้าจะจัดการเรื่องคนของเจ้าที่บุกเข้ามาที่นี้ได้ เจ้ายักษ์อัปลักษณ์”เขาพูดอีกหน่ายๆแล้วหยิบองุ่นกินอีกเม็ด

 

“..ข้าแต่กษัตริย์แห่งแอสการ์ต”ธอร์ยกยิ้มนิดๆแล้วหันมามองเจ้าของน้ำเสียงทุ้มต่ำน่าหลงใหล แต่ดวงตาคมสีแดงสวยก็ยังไร้ซึ่งแววอ่อนน้อมเช่นน้ำเสียง

 

“..สิ่งเดียวที่ข้าอยากจะวอนขอท่าน หากจะมีโอกาสที่เป็นไปได้..ของสมองเล็กๆเท้าเม็ดถั่วของท่านพอจะคิดได้..”เขาขบกรามกับคำพูดต่างกับน้ำเสียงนุ่มหูของชายหนุ่ม “..ท่านพอจะมีปัญญาจำได้หรือไม่ว่าข้าคือกษัตริย์แห่งโยธันไฮน์และข้ามีนามว่าโลกิ..หรือหากท่านผู้สูงส่งไม่มีปัญญาจำได้ ข้าจะขออนุญาตเขียนให้ท่านอ่านชื่อของข้า หากแต่ว่าท่านอ่านหนังสือออกบ้าง..”เขาแทบจะถลึงตาใส่อีกคนที่ยกยิ้มเย็นเฉียบกับน้ำเสียงกวนโมโหแบบนั่น

 

“จับมันไปให้พ้นหน้าข้า เดียวนี้!!!!!!!!!”ธอร์แทบจะคำรามลั่นวังจนทหารรีบเข้ามากระชากโซ่ที่ล่ามคอของโลกิเอาไว้เพื่อให้เดินออกไปที่ด้านนอก เขามองแผ่นหลังบางของชายหนุ่มก่อนจะออกแรงปัดเหยือกเหล้าและจานผลไม้ทิ้งไปตามมาด้วยเสียงร้องอย่างตกใจของเหล่านางกำนัล เพียงแค่สายตาของชายหนุ่มที่เหลียวกลับมามอง สายตาที่แม้จะมีความกลัว..แต่ก็เป็นความกลัวที่ไม่ได้เกิดจากความยำเกรง เป็นความกลัวที่ราวกับมองดูสัตว์ดุร้ายที่หลุดเข้ามาในเมือง ไม่ใช่สายตาที่ควรมองกษัตริย์เช่นเขา มันทำให้ธอร์กำหมัดแน่นก่อนจะมองตรงไปยังเหล่าทหารที่มัวแต่ก้มหน้ากันอยู่ไม่กล้ามองหน้าเขา

 

“เอาไม้เท้าน่ารังเกียจนั่นมาให้ข้า!!”เขาสะโกนกร้าว ก่อนจะรีบสาวเท้าไปหาไม้เท้าที่มียอดเป็นเพชรสีฟ้าที่มีแสงอยู่นิดๆ กระชากมันมาในมือก่อนจะออกเดินเพื่อตรงไปยังห้องนอนของเขา อย่าหวังเลยว่าเจ้ายักษ์สีฟ้านั่นจะได้กลับไปที่ดินแดนน้ำแข็งอีก..ไม่มีทาง!

 

“โลกิ..”เขาขบกรามแน่นอย่างต้องการระบายอารมณ์ บางทีเขาอาจจะเข้าป่าเพื่อไปตามล่าสัตว์ร้ายซักตัวให้กับเหล่าคนของเขา

 

 

 

 

 

/*/

 

 

 

 

 

โลกิเชิดหน้าขึ้นสูงระหว่างถูกพามายังทางเดินยาวที่มองเห็นวิวภายนอก เป็นป่าและบ้านเรือนสลับกันไป เขาคิดว่ามันสวยมากๆยิ่งกับท้องฟ้าแลอากาศอบอุ่นที่ไม่หนาวน่ากลัวแบบที่บ้านของเขา เขามองทุกอย่างด้วยความชื่นชมและอิจฉาที่เขาไม่สามารถทำให้บ้านเมืองของเขาสวยงามแบบนี้ได้ ก่อนจะหันมาเหมือนเดิมเพื่อเดินตามทหารสองคนและอีกสองคนที่เดินตามหลลังของเขา ดวงตาสีแดงสวยตวัดขึ้นมองไปยังเบื่องหน้าที่เห็นชายหนุ่มผมทองคนหนึ่งเดินสวนมา อีกฝ่ายมีผมสีทองสวยตัดสั้นไม้เหมือนของธอร์ พร้อมกับผ้าขนสัตว์ที่ท่าทางดูดีราวกับพวกชั้นสูง คนๆนั่นเดินมาพร้อมกับชายแก่คนหนึ่งที่ดูเหมือนจะคุยกับเรื่องเอกสารที่อยู่ในมือของทั้งสองคน เขาเห็นดวงตาคมตวัดขึ้นมามองเขาพร้อมด้วยรอยยิ้มที่ทำเอาเขาเชิดหน้าขึ้นสูง แต่กลับไม่เห็นแววดูถูกอยู่ในนั่น ราวกับอีกคนเพียงแค่มองเขาและยิ้มให้ก็เท่านั่น

 

“เฮ้..พวกเจ้าพาใครมา”เสียงทุ้มต่ำพูดอีก “ข้างในนี้เขตหลวงแล้วนะ ใครกันแขกของธอร์หรือ?”อีกคนถามก่อนจะยิ้มให้เขาและขยับเข้ามาใกล้จนเขาเผลอหลบตา

 

“ท่านแฟนดรัล นี่คือยักษ์น้ำแข็งที่กษัตริย์ทรงพามาจากโยธันไฮน์..”เขาได้ยินทหารบอกทำให้ชายตัวสูงพยักหน้าแล้วเดินมาใกล้เขาด้วยใบหน้ายิ้มๆอย่างเป็นมิตรไร้ซึ่งแววดูถูกจนเขาแปลกใจขึ้นมา

 

“สวัสดี ข้าคือแฟนดรัล..ตอนนี้เป็นหัวหน้าองค์รักษ์ เจ้าชื่ออะไรหรือ?..ผิวเจ้าสีสวยมาก ยิ่งกับเครื่องประดับสีทองก็ยิ่งขับผิวของเจ้า”อีกคนบอกอย่างนอบน้อมจนเขารู้สึกเกรงน้อยลง

 

“ข้าคือโลกิ..กษัตริย์แห่งโยธันไฮน์..”เขาตอบกลับไปเสียงเรียบ เห็นดวงตาคมโตขึ้นนิดๆก่อนที่อีกฝ่ายจะก้มหัวให้เขาอย่างนอบน้อมจนเขารู้สึกดีขึ้นบ้าง

 

“อภัยให้ข้าผู้ต่ำต่อยที่พูดกับท่านเช่นคนสนิท ..”อีกคนบอกเสียงเบา ก่อนจะเอื่อมมือออกมาเพื่อจะจับมือของเขานั่นทำให้เขารีบถอยหนีจนทหารยกหอกขึ้นมาและรั้งโซ่รอบลำคอของเขาเอาไว้ โลกิเม้มปากเล็กน้อยก่อนจะเชิดหน้าขึ้นสูงมองชายหนุ่มผมสีทอง

 

“..หากเจ้าจับตัวข้า เจ้าจะกลายเป็นน้ำแข็งและแตกสลาย”เขาบอกอีก เรียกรอยยิ้มจากอีกคนหนึ่งจนเขาหลบดวงตาคมกริบที่มองมา

 

“ข้าไม่รู้จะขอบคุณความมีน้ำใจของท่านผู้สูงส่งเช่นไร…โปรดรับนี้ไว้ได้หรือไม่”เขาขยับตัวนิดๆเมื่ออีกคนถอดผ้าคลุมไหล่ที่เป็นขนสัตว์สวยออกมาและเอามาคลุมไหล่ให้เขาแทน พร้อมกับใบหน้าคมที่มองเขายิ้มๆจนเขาไม่แน่ใจนักว่าเกิดอะไรขึ้นและควรทำตัวยังไง

 

“หวังว่าเราจะได้เจอกันอีก ข้าพระองค์คงต้องขอตัวก่อน”อีกคนขยับถอยหลังและก้มหัวให้เขาอย่างนอบน้อม โลกิหันหน้ากลับมาและกำชับผ้าคลุมเอาไว้แน่นก่อนจะถูกพาให้เดินต่อไปยังทางเดินยาว..บางทีพวกมนุษย์ก็ไม่ได้เลวร้ายและน่ากลัวไปเสียหมด ความคิดนั่นทำให้เขารู้สึกดีขึ้นมาและพยายามทำใจยอมรับและให้อภัยกับเรื่องที่เกิดขึ้น ไม่ว่ายะงไงเขาก็คือกษัตริย์ เขาจะต้องเข้มแข็งและเมื่อเรื่องทุกอย่างจบเขาก็จะได้กลับไปยังบ้านเกิดของเขา

 

โลกิมองดูรอบๆที่ตอนนี้ตกแต่งแบบเรียบง่าย แค่เพียงห้องเล็กๆทำจากไม้ มีเตียงขนาดสำหรับคนเดียวนอน พรม กระจก และทางไปห้องอาบน้ำ ที่เพดานมีเพียงตะเกียงที่น่าจะพอให้แสงสว่างในตอนกลางคืน เขาถอนหายใจนิดๆแต่ก็รู้สึกดีขึ้นบ้างเมื่อเห็นชั้นหนังสือที่อยู่ข้างๆนั่น เขาขยับตัวเล็กน้อยเพื่อให้ทหารปลดโซ่ที่คอออกและโซที่มือ แต่กลับไม่ได้ต่างกันนักเมื่อเขาถูกใส่โซที่ข้อเท้าเพื่อล้ามไว้กับขาเตียง ความยาวที่ทำให้เขาเดินไปไหนมาไหนก็ได้ในห้องนี้แต่ดูแล้วจะพอดีเมื่อเขาเดินไปที่ประตู เขาเหลือบตาไปมองทหารสองคนที่เดินไปยืนที่ประตูและเพียงแค่ยืนอยู่ตรงนั้นขณะที่อีกสองคนเดินออกไปนอกประตูเพื่อเฝ้าด้านนอกอีกสองคนและปิดประตูล็อก

 

“..ข้าไม่ทำอันตรายใดๆต่อพวกเจ้า เหตุใดต้องกลัว”เขาพึมพำเบาๆแล้วนั่งลงบนเตียง กระชับผ้าขนสัตว์ให้มากยิ่งขึ้นและเพียงแค่มองออกไปนอกหน้าต่างก็เท่านั่น และไม่มีเสียงตอบรับจากทหารอีกสองคนแม้แต่นิดเขาจึงเพียงแค่อยู่นิ่งๆ

 

“ไม่พูดอะไรกับข้าก็ตามใจพวกเจ้า”โลกิถอนหายใจนิดๆ ก่อนจะลุกขึ้นตรงไปยังชั้นหนังสือ มองสำรวจทั่วชั้นอย่างสนอกสนใจ ที่เมืองของเขาไม่ได้มีหนังสือมากมายนัก และทุกๆอย่างก็หายากต้องไปแลกมากับเหล่าทองคำที่พวกเขาหาได้ที่โยทันไฮน์ ชายหนุ่มตัวสูงก้มตัวลงเล็กน้อยก่อนจะชะงักนิดๆ

 

“ข้าอ่านหนังสือได้ใช่หรือไม่?”ดวงตาสีเเดงสวยเหลือบไปมองทหารทั้งสองคนแต่ทั้งสองคนก็ยังเงียบอยู่เหมือนเดิม เขาจึงเอ่ออ่อเองว่าคงจะอ่านได้ ทำให้เขาเริ่มหยิบเล่มบนสุดมาอ่านเพื่อไล่ไปที่ละเล่ม ดูๆแล้วเขาคงใช้เวลาอยู่ที่นี่อีกนานมากๆ แน่นอนว่าคงอ่านหนังสือหมดแน่นอนอยู่แล้ว

 

 

 

/*/

 

 

 

 

 

“เจ้าหมายความว่ายังไงที่ว่าเรื่องยักษ์น้ำแข็งในเมืองยังคงมีผู้คนพบเห็นอยู่..”ธอร์หันมาแยกเขี้ยวใส่แฟนดรัล จนเห็นชายหนุ่มหลับตานิดๆแล้วขยับเล็กน้อยเพื่อจัดผมของตัวเอง เขามองอีกคนด้วยสายตาแข็งกร้าวพลางหันมาเพื่อนิ่งคิดสิ่งที่เกิดขึ้น เขาจับราชาแห่งยักษ์น้ำแข็งมาแล้ว ไม่มีทางที่จะมีใครกล้าทำอะไรอีกเพราะเรื่องของโลกิ..แต่ก็ยังมีคนรายงานเข้ามาว่าที่ป่าทางตะวันออกมีคนเห็นยักษ์สีฟ้าตาสีแดงที่เที่ยวไล่ผู้คนออกจากชายป่า นั่นทำให้ธอร์ค่อนข้างหงุดหงิดเอามากๆเพราะเขามั่นใจว่าจัดการเรื่องนี้แล้ว

 

“ก็อย่างที่ทูลไปฝ่าบาท ข้าเองก็ไม่ค่อยอย่างจะเชื่อนักหรอก ชาวบ้านบางทีก็พูดเกินจริงตั้งแต่เรื่องที่ได้ยินเสียงหมาป่าเป็นฝูงหมาล่าเนื้ออาลวาท”แฟนดรัลบอกหน่ายๆพลางไล่ปัดปอยผมสีทองสวยของตัวเองอย่างใช้ความคิด

 

“แต่ถึงยังไงเราก็ต้องจัดการเรื่องนี้แฟนดรัล ประชาชนเดือดร้อนข้าต้องทำอะไรซักอย่าง”ธอร์บอกอีกเสียงแข็งแล้วหันมาหาเพื่อนของเขา

 

“เจ้าต้องสั่งทหารให้ไปลาดตระเวนที่ชายป่า รายงานข้าทันทีที่เห็นอะไรผิดสังเกต”เขาสั่งด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าว ก่อนจะเดินไปมาอย่างใช้ความคิดในเรื่องนี้ เขายังมีเอกสารที่ต้องตรวจเช็กให้เสร็จ

 

“ตามแต่พระบัญชา ฝ่าบาท”แฟนดรัลบอกยิ้มๆแล้วก้มหัวให้ชายหนุ่มตัวสูง ก่อนจะเดินตรงไปยังประตูอย่างรวดเร็วเพื่อจัดการเรื่องที่ธอร์บอก

 

“เดี่ยว…”เจ้าของร่างสูงใหญ่และผมสีทองยาวเรียกเอาไว้อย่างรวดเร็ว ก่อนจะตวัดสายตาไปมองอีกฝ่าย ไล่สายตาลงมายังไหล่กว้างแข็งแรงของแฟนดรัล

 

“ผ้าคลุมหน้าตาน่าเกลียดของเจ้าไปไหนแฟนดรัล”เขาเอ่ยถามยิ้มๆจนได้ยินเสียงหัวเราะของเพื่อนของเขาเบาๆ

 

“ท่านเรียกมันว่าผ้าคลุมหน้าเกลียดตลอดไม่ว่าข้าจะเปลี่ยนเป็นขนสัตว์ชนิดใด..”แฟนดรัลบอกขำๆแล้วหมุนตัวกลับมาเผชิญหน้ากับชายหนุ่มตัวใหญ่ที่ยิ้มล้อเลียนให้เขา

 

“ก็มันไม่เคยดูดีเลยซักนิด แล้วไปไหนซะละ..”ธอร์ถามขำๆ “..ข้ารู้ เจ้าถอดให้สตรีซักนางเพื่อเอาใจใช่ไหม”เขาหรี่ตาถามแฟนดรัลยิ้มๆ ซึงอีกคนทำเป็นกลอกตาอย่างเหนื่อยใจ

 

“เจ้ารู้ว่าข้าหน้าตาดี และข้าเป็นคนดี มารยาทดี นิสัยดี ข้าเองก็บังเอิญเจอใครคนหนึ่งที่ช่างน่าหลงใหล..ข้าแค่กลัวเขาหนาวเพราะเสื้อผ้าที่แสนบางและอากาศเมืองของเราที่เริ่มเย็นเต็มทีก็เท่านั่น ฝ่าบาท”แฟนดรัลก้มหัวให้เขานิดๆ ดวงตาคมกริบมองอีกคนอย่างขบขันแล้วหันหน้ากลับมาสนใจเอกสารบนโต๊ะ

 

“เจ้าเองก็น่าจะแต่งงานเสียที จะอยู่เป็นโสดคู่กับข้าหรือยังไงกัน”เขาบอกหน่ายๆ ถอนหายใจเล็กน้อยกับรายงานการซื้อขายผ้าที่ดูจะเยอะขึ้นเอามากๆ เขาได้ยินเสียงแฟนดรัลหัวเราะออกมาอีกเบาๆและเสียงประตูที่เปิดออก

 

“จนกว่าฝ่าบาทจะทรงพอพระทัยใครซักคนหนึ่งและแต่งตั้งให้เป็นพระชายา ข้าคนนี้ถึงจะได้รับอนุญาตให้มองหาสาวสวยซักคนหนึ่ง..อาจจะเป็นเลดี้ซิฟที่แสนดุดัน เร้าร้อน”เขาได้ยินแฟนดรัลบอก

 

“เจ้าจะโดนนางตัดหัวก่อนที่จะอ้าปากขอนางแต่งงาน”เขาตอบเบาๆ

 

“ถ้าเช่นนั่นข้าก็ยินดีฝ่าบาท..”ธอร์ถอนหายใจนิดๆอย่างพอใจหลังจากที่ได้ยินเสียงประตูแล้ว เขาวางเอกสารลงบนโต๊ะแล้วหันไปมองท้องฟ้าที่มืดลงไปมากแล้วในตอนนี้ ทำให้เขาชักเริ่มหิวเพราะใกล้เวลาอาหารแล้ว แต่อีกความคิดหนึ่งมันทำให้เขานึกถึงเชลยของเขาที่ถูกจับมา เดาว่าอีกคนคงจะถูกพาไปขังอยู่ที่ห้องเล็กๆเท่ารูหนู และไม่รู้ว่ามีใครเอาอาหารไปให้หรือไม่..หรือเพราะกำลังรอคำสั่งของเขา ความคิดนั่นทำให้เขายกยิ้มอย่างพอใจ

 

หลังจากทำงานเสร็จแล้ว เขาคิดว่าเขาน่าจะกินให้อิ่มและนำอาหารไปให้ด้วยตนเอง..เขาอยากเห็นใบหน้าและจมูกที่เชิดรั้นนั่นยอมก้มต่ำให้เขาเพื่ออาหารซักมือ ธอร์คิดอย่างพอใจก่อนจะเดินมานั่งเพื่อเร่งจัดการงานให้เสร็จโดยไว้และไม่ลืมที่จะออกคำสั่งให้คนจัดโต๊ะและห้ามใครนำอาหารไปให้เชลยของเขาแม้แต่คนเดียว

 

 

****************************************************

 

 

คือ จีนก็ได้ยินใครบ่นเบาๆเข้าหูว่าอยากได้เซอร์วิช แฟรนดรัลกิ

ก็เลยเขียนให้เล็กๆน้อยๆ 555555

อันไหนพอเขียนให้ได้ก็จะเขียนให้นะค่ะ แบบว่าไม่กระทบกับเนื้อเรื่อง

ขอบคุณมากๆค่ะ ดีใจที่ทุกคนชอบแบบนี้

เกี่ยวกับ jrasmason

สวัสดีทุกคนที่เข้ามาเยี่ยมชมกันนะค่ะ บล็อกนี้จีนจะลงเป็นFictionหรือว่าเป็นAUนะค่ะ คู่หลักก็จะเป็นHiddleswothและคู่อื่นๆอีกตามแต่อารมณ์ค่ะ ฮ่าๆ หวังว่าจะชอบและสนุกกับนิยายที่จีนเขียนนะค่่ะ ขอบคุณค่ะ //จุ๊บๆ
เรื่องนี้ถูกเขียนใน King Of Mind, Z All Fiction และติดป้ายกำกับ , , , , , , , , , , , , , , , , คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

20 ตอบกลับที่ [FIC] Thorki [ThorXLoki]#2 King of mind

  1. สายป่าน พูดว่า:

    >_<
    น้องกิน่ารักที่สุด ชอบตอนด่าพี่ท้อเหลือเกิน 55555
    แฟรนดัลนายสุภาพบุรุษมาก

  2. pui พูดว่า:

    ธอร์ร้ายกาจมาก ทำงี้กับนุ้งกิได้งัย ร้ายๆๆๆ

    โถ่ๆๆๆใจร้ายใจดำ แม้กระทั่งอาหารก็ไม่ยอมให้กิน

    อยากเอาไปให้เองก็บอกสิ อยากจะป้อนแบบเม้าท์ทูเม้าท์อะจิ อิอิ

    แต่ไม่อยากจะต่อว่าเลย ว่าตัดจบได้ค้างแบบสุดๆอีกแล้วนะจีน

  3. wikinaga พูดว่า:

    แม่ะ….ตอนหน้าคงเซอร์วิสกันสุด ๆ สินะ หึหึ

    ป้อนข้าวป้อนน้ำกันไปเลย!! กินกันไปเลยย!! เห๊ยย

    กิพ่นได้เด็ดดวงเลยเชียวหลายทีเดียวล่ะค่าา แรงได้อีก!!

    ธอร์จะหมูหรือ หมี ฮะ.. 5555

    รอตอนต่อไปคร้าบบบบ

  4. DaiDai พูดว่า:

    น้องกิเปลืองตัวสุดๆเลยนะเนี่ย แค่ชุดก็น่าลวนลามสุดๆละ

    กลัวพี่ท้อจะบุกเข้าไปทำมิดีมิร้ายจริงๆ

    ติดตามตอนต่อไปนะค่ะ

  5. pui พูดว่า:

    ช่วงตาต่อตา ฟันต่อฟัน

    น้องกิสู้ไม่ถอยเลยอ้ะ นับถือๆ

  6. Cartoonn- พูดว่า:

    พี่ธอร์นิสัยไม่ดีเลยอะ โหดร้ายกะน้องกิมากไปแล้วน้ะ
    แฟรนดัล สุภาพบุรุษมากกก ยกน้องกิให้เลย ไม่ใช่ละ 55

  7. Pandalee พูดว่า:

    โอ้ย โลกิน่ารักจังเลย โอ้ยไม่ไหวแล้ว โดนดาเมจ

    แฟรนดัลกินี่น่ารักอย่าบอกใคร

    จีนอย่าทำร้ายกิสิ โอ้ยธอร์ใจร้าย

    โอ้ยเยอะมาเลยเนี้ยะพูดไม่ถูกละ

    โลกิน่าร้ากกกกกกกกกกกก

  8. namoloki พูดว่า:

    พออ่านจบเเล้วต้องเรียบเรียงความคิด

    ชอบกิมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก! คาเเรคเตอร์เเบบนี้มันใช่!

    เย็นชา สูงส่ง เเต่ก็ไม่ได้เย่อหยิ่งเเบบไร้สาระ เป็นหยิ่งในศักดิ์ศรีเเต่ไม่มองข้ามหัวดูถูกคนอื่น(เหมือนอิท่อ) ยังคงอ่อนน้อมกับตาธอร์เเละจิกกัดด้วยคำพูดสุดเเสนจะสื่อว่าปัญญาชน เลิฟๆ
    ให้ตาย ชอบคาเเรคเตอร์กิของท่านทุกเรื่องเลยอ่ะTT เป็นซิกเนเจอร์ไปเเล้วว่าถึงจะมีอะไรต่างกันยังไงเเต่จุดเริ่มคือ โลกิจะฉลาดเเละผู้ดี 5555+

    ส่วนท่อ…ถึงจะคิดว่าดูเลว ถ่อยยังไง เเต่ก็รู้สึกว่า นี่ล่ะ ใช่ เเบบนี้ล่ะเหมาะ อะไรเเบบนั้น ชอบกริยาห่ามๆอย่างเอาเท้าเขี่ยผ้าขึ้น หรือฉากบรรยายว่ายิ้มยังไง ทำท่ายังไงมาก เพราะมันจิ้นออกไง ชอบ>< ปลื้ม

    เฟรนดรัล เว้นสองวิเเล้วกรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด นางหล่อมากกกกกกกกกกกกกกกกกกก ขโมยซีนมากกกกกกกกกกกกกกกก สุภาพบุรุษฝรั่งเศษ(?)มากกกกกกกกกกกกกก หล่ออออออออออออออออ

    นี่คือ โอ๊ยยยย ตรงตามลักษณะพระรอง TT

    อ่านจบเเล้วค้างจ้า เรารอฉากธอร์เห็นผ้าคลุมอยู่ งานนี้มีระเบิดลง

    รอตอนต่อไปนะจ้ะ

  9. jokirito พูดว่า:

    พี่ท้อจะเอาอาหารไปให้เอง แล้วน้องกิจะได้กินมั้ยล่ะเนี่ย

  10. Peem_kakeru พูดว่า:

    อ๋อ ที่แฟนดรัลไม่ยอมแต่งงาน เพราะรอพี่ธอร์น่ะ // จิ้นไรแหวกๆอีกแล้วฉัน ฟฟฟฟฟฟฟฟ

    เดี๋ยวๆพี่ธอร์ โดนน้องกิเอาคืนแน่ๆ ถถถถถถถถถ

  11. hawaze พูดว่า:

    เขินแทนกิเลย แฟนดรัล >/////<
    ยอมรับว่ามีอาการหมั่นไส้อยากเอาไฟเผาตูดบนบังลังค์ของกษัตริย์แห่งแอสการ์ดมากกก
    แต่โลกิก็ตอกกลับได้สะใจจริงๆ
    หูยยย รอตอนต่อไปค่ะ

  12. lordbowron พูดว่า:

    เหยยยยยยยยย โลกิต่อปากต่อคำ ชอบบบ
    หมูหมีธอร์คำรามใหญ่ 555555555 แต่ก็แอบหลงเขาละสิ
    มองอยู่นั่นอ่ะ แหม่ เด๋วเอาอาหารไปให้นี่จะรอดม่ะ
    ที่ไม่หาห้องใหญ่ให้เพราะอีกไม่นานคงนอนห้องเดียวกันช่ะ 555
    แล้วนี่ถ้าเจอผ้าคลุมแฟนดรัลนี่จะเกิดสงครามป่ะ 555555555

    ตอนสามด่วนๆฮะ ><

  13. เป็นฟิคที่บีบหัวใจมาก…อ่านแล้วอยากบีบคอเสด็จพี่ธอร์เหลือเกิน
    ถือดียังไงมาทำกับน้องกิของเราแบบนี้…
    สักวันจะต้องคลานเข่าเข้ามาหาแน่ๆ คริ..คริ…
    รอวันนั้นอย่างใจจดใจจ่อ

  14. Arsan LUpin พูดว่า:

    ธอร์ผักกาดดดดดด#ผิด
    ร้ายกาจมั่กๆ น้องกิก็หยิ่ง เริ่ด เชิ่ด สวย#ผิด กรรม
    จิกกัดพี่ท่อซะ เจ็บแสบแสนสาหัสเลยทีเดียวง

    ในใจแอบเชียร์แฟนดรัลกิ เขินนน
    แฟนดรัลสุภาพบุรุษกว่าพี่ท่อเย้ออ//ค้อนลอยมาไกลๆ

  15. ploypotter พูดว่า:

    กรี๊ดดดด ถ้าธอร์มาเห็นผ้าคลุมเข้าจะต้องโมโหแน่ๆเลย 555
    เรื่องนี้ธอร์ดูดาร์คจังเลย ชอบบบบบ

  16. amiten พูดว่า:

    ฟดรหเาหเาหส้หว้ซ๋งาปเ้สงสง้
    ทนไม่ไหวค่ะบอกเลยยย ถึงกับต้องมาอ่านในมือถือ
    แฟรนดัลกิรี่มันยบาดใจ อร๊ายยยยย
    ที่มาของกิใส่เฟอร์สินะ อุอิ
    พี่ท่อโดนกิกัด
    //สะใจเบาๆ ถถถถถ
    อ่านที่โลกิด่าพี่ท่อแต่ละประโยคแล้วมันจี๊ดดด ถึงใจ
    ปล.ฟินมากอ่ะจีนเรื่องนี้ แบบว่าดีดดิ้นได้ทุกบรรทัด
    บอกเลยจีนเหนื่อยละล่ะ สงสัยต้องรีบอัพ
    ปปล.จะตามให้กำลังใจ(ทวง)ทุกครั้งที่มีโอกาสเบยนะ //บอกเลยยยยย
    ปปปล.รักจีนจุง จุฟๆๆๆ

  17. amiten พูดว่า:

    ไล่อ่านคอมเม้นแล้วฮา
    เหมือนจะมีแต่กองอวยนุ้งกิ ถถถถถ
    //กองอวยนุ้งกิแอบยกมือเบาๆ ( -.-)/

  18. Pui Thaniya พูดว่า:

    มาอัพไวๆเลย แม่ยกนุ่งกิรออยู่ อิอิ

  19. Hudsha พูดว่า:

    โอย >< หมั่นไส้ท่อเล็กๆ พ่อคนร้ายกาจ ดีนะน้องกิยังมีหนังสือให้พอได้ดามใจ
    โถววววววววววว
    ไหงชะตาหนูถึงตกยากเยี่ยงนี้ อ๊ายยย

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s