[FIC] Thorki [ThorXLoki]#4 King of mind

ฟิคเรื่องนี้เป็นเพียงจิตนาการของผู้แต่ง

หรืออาจจะเป็นฟิคชั่นที่แปลมา

ไม่ได้มีเจตนาจะทำให้ตัวละครเสื่อมเสียใดๆทั้งสิ้น

 อ่านเพื่อความบันเทิง นะแจ๊ะ

My Tumblr : http://jrashiddlesworth.tumblr.com/

FB : https://www.facebook.com/yujean.rasmason

Twitter : https://twitter.com/YuJeanN

Exteen : http://rasmason2.exteen.com

Page : https://www.facebook.com/hiddlesworthfangirl?ref=hl

Wordpess : https://jrasmason.wordpress.com

 

C : Thor O. X Loki L.

R : M

G : Romantic

L : Thai

W : Yujean Rasmason

 

********************************

 

 

 

ธอร์ขยับตัวออกห่างจากคนตัวเล็กกว่าเล็กน้อย หลังจากที่กิจกรรมที่ดูจะหนักหนาเกินไปสำหรับโลกิ เจ้าตัวสลบไปทันทีหลังจากที่เขาถอนกายออกมาเมื่อกี่ เจ้าของร่างกายกำยำเสยผมตัวเองเล็กน้อยขณะที่หันไปมองแสงแดดที่ส่องลอดเข้ามาในห้องเล็กๆ เขาใส่เพียงกางเกงผ้าตัวเดียวเท่านั่น ชายหนุ่มตัวสูงยันตัวลงมาบนเตียงเพื่อจะจับโลกิให้ขึ้นมาดีๆ แต่ก็สบทออกมาเบาๆเมื่อรู้สึกถึงเตียงที่ยุบลงไปจนเกิดเสียงนิดๆ เจ้าเตียงน่าสงสารนี่มันไม่มีแม้แต่ความทนทานจนเกือบทำให้เขาล้มลงไป เขามั่นใจว่าไม้ด้านใต้คงจะหักไปแล้วแน่นอน ธอร์ไม่ได้ว่าอะไรเสียงดังนักเพราะเขาไม่ต้องการปลุกคนที่หลับไปแล้วในตอนนี้

 

ชายหนุ่มตัวสูงกระชับเสื้อคลุมสีน้ำเงินของตัวเองรอบตัวอบอุ่นของยักษ์น้ำแข็ง พยายามไม่สนใจร่องรอยสีแดงที่เกิดจากเขา ทั้งรอยกัด รอยจูบ และรอยเลือดที่อยู่บนที่นอน..แต่นอนว่ามันไม่ได้เกิดจากการที่เป็นครั้งแรกของอีกฝ่ายอยู่แล้ว มันเกิดจากการที่เขารุนแรงเกินไปต่างหาก แล้วรั้งอีกคนขึ้นมาไว้ในอ้อมกอด เจ้าของร่างสูงใหญ่ก้าวตรงไปที่ประตูพึมพำสั่งคนของเขาให้จัดการห้องให้เรียบร้อยขณะที่เดินตรงไปยังห้องนอนของตัวเอง ก้มลงมองใบหน้าที่ดูไร้พิษภัยอย่างน่าประหลาด ดวงตาสีแดงสวยที่ฉายแววดื่อรั้นแต่ตอนนี้กลับมีเพียงแค่แพขนตายาวและลมหายใจสม่ำเสมอเท่านั่น เขากระชับคนในอ้อมแขนให้แนบชิดเขามากยิ่งขึ้น เห็นหลายคนที่มองมาทางพวกเขาอย่างตื่นๆแต่ไม่มีใครว่าอะไร ได้แต่ก้มหน้าทำความเคารพเขาเพียงเท่านั่น

 

หลังจากเข้ามาถึงในห้องเขาจัดการวางคนในอ้อมกอดลงบนเตียงขนาดใหญ่แข็งแรงที่ทำจากทองคำของเขา ตามด้วยใช้ผ้าขนสัตว์อย่างดีคลุมให้อีกฝ่าย มองใบหน้าของชายหนุ่มอย่างเพ่งพินิจ เขาคิดว่าโลกิช่างหอมหวานอย่างน่าประหลาดจนทำให้เขาควบคุมตัวเองไม่ได้ราวกับพวกเด็กวัยรุ่นที่พึ่งเคยร่วมรักเป็นครั้งแรง เขาค่อนข้างสนใจและพอใจกับกายสีฟ้าสวยที่ครั้งแรกเขาคิดว่ามันน่าเกลียด แต่ยิ่งมองเขากลับยิ่งคิดว่ามันดูดีและน่าสนใจ.. ดูสวยและเหมาะกับโลกิเป็นที่สุด เขาเผลอเอื่อมมือไปปัดเส้นผมสีดำนุ่มมือให้พ้นจากใบหน้าของอีกฝ่าย ก่อนจะยันตัวลุกขึ้นมาเพื่อไปอาบน้ำแต่งตัว เขายังมีเอกสารและต้องไปดูการฝึกซ้อมของเหล่าทหาร..ดี จะได้เจอแฟนดรัลด้วย

 

“พวกเจ้า..ห้ามใครเข้ามาในห้องข้าแม้แต่คนเดียว ห้ามใครก็ตามในวังนี้แตะต้องตัวของโลกิ ห้ามพูดคุย ห้ามสบตา เพียงแค่นำอาหารเข้ามาวางไว้บนโต๊ะตรงนั่น วันละสองมื้อ..”เขาเดินออกไปนอกห้องเพื่อบอกทหารหนึ่งคนที่ยืนตัวแข็งทื่อ อีกคนรับคำอย่างนอบน้อมทำให้เขาเดินกลับเข้ามาในห้องเหมือนเดิม เหลือบตามองคนที่อยู่บนเตียงแล้วเดินเข้าห้องน้ำไปเพื่ออาบน้ำเอง

 

 

 

 

 

/*/

 

 

 

 

 

ธอร์รีบสาวเท้าเดินตรงมาด้วยชุดเครื่องแบบเต็มยศ มองดูเหล่าทหารที่ฝึกซ้อมกันอย่างแข็งขันอยู่ ส่วนตรงกลางก็เว้นที่ว่างไว้เป็นวงกลมและเขามั่นใจว่าแฟนดรัลคงจะอยู่ตรงนั่นพร้อมกับทหารซักคนหรือหลายคนเพื่อฝึกซ้อมกัน เขายกมือขึ้นห้ามไม่ให้ทหารหลายคนทำความเคารพขณะที่เขาเดินเข้าไปใกล้เพื่อดูผ่านวงล้อมอยู่ห่างๆ เห็นแฟนดรัลอยู่ตรงนั่นในชุดเสื้อเกราะสีเงินกับทหารหนึ่งคนที่กำลังกระชับดาบแน่นเพื่อหาช่องโหว่ ก่อนจะแทงเข้าไปแต่แฟนดรัลก็หลบได้และทุบสันดาบลงกับไหล่ของทหารหนุ่มจนดาบหลุดจากมือ

 

“..กำดาบแบบนั่นมันจำทำให้การเคลื่อนไหวเจ้าแข็ง จับดาบแล้วลองอีกครั้ง”เขาได้ยินแฟนดรัลบอก ทำให้ทหารหนุ่มตอบรับอย่างแข็งขัน หยิบดาบขึ้นมาอย่างรวดเร็วแล้วหันกลับมาเผชิญหน้ากับชายหนุ่มผมทองอีกรอบ

 

“เก็บแขน..ขยับขาตั้งท่าดีๆ”แฟนดรัลสั่งอีก ก่อนที่อีกคนจะแทงเข้าไปแรงกว่าเดิม แต่ชายหนุ่มก็ขยับหลบและปัดดาบทิ้งด้วยดาบของตัวเอง จนทหารหนุ่มเซไปด้านหน้า

 

“เยี่ยม เห็นไหมว่าครั้งนี้ดาบไม่หลุดจากมือแล้ว จำไว้ว่าในสนามรบถ้าเจ้าไร้ซึ่งอาวุธ เจ้าก็จะตายโดยมิอาจต่อสู้ได้ การจับอาวุธให้มั่นคงราวกับร่างกายของตัวเองจะช่วยชีวิตพวกเจ้าทุกคน อย่าปล่อยให้ดาบหลุดมือหากว่ายังไม่พร้อม เอาละ..คนต่อไปที่มั่นใจในฝีมือก้าวออกมา ข้าจะพาเจ้าไปเลี้ยงเหล้าหากทำดาบข้าหลุดมือได้”แฟนดรัลก้มลงไปเพื่อกระชับผ้าผูกเอวเอาไว้ดีๆ ทำให้เขาก้าวออกไปเล็กน้อย

 

“ข้าขอสู้กับท่านได้ไหมท่านองค์รักษ์หลวง”เขาพูดออกไปเสียงเบา ทำให้ทหารรอบตัวแทบจะถลาออกจากเขาแล้วคุกเข่ากันแทบไม่ทัน จนแฟนดรัลเงยหน้ามามองแล้วคุกเข่าลงด้วยอีกคน ธอร์มองอีกฝ่ายที่ตอนนี้ก็ยังไม่มีผ้าขนสัตว์หน้าเกลียดผืนใหม่มาคลุม มันทำให้เขารู้สึกโมโหขึ้นมาเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่าแฟนดรัลคงเพียงแค่ฝากเอาไว้และคิดจะไปพบเพื่อขอคืนแน่นอน

 

“ข้าคิดว่าฝ่าบาทจะทรงเพียงทอดพระเนตรอยู่ด้านบน”แฟนดรัลบอกอีก ระหว่างที่เขาหันมาเพื่อเลือกดาบดีๆซักอัน กระชับมันเล็กน้อยแล้วหันกลับมาหาคนที่ยังคุกเข่าอยู่

 

“ข้าเองก็อยากซ้อม ลุกขึ้นมาแฟนดรัล..มาสู้กับข้า”แฟนดรัลกลืนน้ำลายเล็กน้อยละหว่างที่มองนิ่งตรงไปยังพื้นดินที่อยู่เบื่องล่าง น้ำเสียงราวกับล้อเล่นแต่ในประโยคสุดท้ายกลับจริงจังจนเขานึกกลัวนิดๆว่าตัวเองทำอะไรให้ธอร์ไม่พอใจหรือไม่ หรืออย่างน้อยธอร์ก็น่าจะโมโหเรื่องอะไรมาซักอย่าง

 

“หากฝ่าบาทจะกรุณา..ออมมือให้ข้าด้วย”เขาแกล้งพูดออกมายิ้มๆในขณะที่ลุกขึ้น มองใบหน้าคมที่ยกยิ้มนิดๆแต่กลับไม่ได้ยิ้มตามในแววตา มันทำให้เขารู้สึกเหมือนธอร์กำลังท้าสู้กับเขาจริงๆ ไม่ใช่เพียงแค่การซ้อมให้เหล่าทหารดูแน่นอน

 

“เจ้าต่างหากที่ต้องออมมือให้ข้าบ้างท่านแฟนดรัล ท่านนะทั้งเก่งในด้านการรบ หล่อเหล่า แถมยังคงจะเก่งมากในด้านรักจนเพียงแค่ใช้เวลาไม่นานก็พาใครให้หลงใหลยอมขึ้นเตียงกับเจ้า”ธอร์พูดด้วยน้ำเสียงล้อเล่น แต่กลับไม่ได้มีแววล้อเล่นเลยในสายตาดุดันคมกริบที่มองมา ราวกับว่าเขาไปทำเรื่องอะไรร้ายแรงมาจริงๆ

 

“ฝ่าบาททรงพูดเกินไป ข้าผู้ต่ำต่อยมิได้เก่งถึงเสี้ยวของท่านแม้แต่นิด”เขาพูดอีกด้วยน้ำเสียงนอบน้อม ขยับตัวออกมาเล็กน้อยเพื่อรอดูเชิงของธอร์ว่าคนตัวสูงจะทำยังไงต่อไป ทำให้เห็นว่าเจ้าของผมยาวสีทองหัวเราะออกมาเบาๆแล้วหันมามองทางเขาอีกรอบ สายตาดุดันพร้อมจะสู้เต็มที่จบเขาเผลอกำดาบแน่น

 

“หากเป็นเช่นนั่นจริง..ข้าคงจะมิโดนปฏิเสธและถูกทำราวกับข้ามันชั่วช้าใช่หรือไม่? เจ้าเองช่างเกงกาจ…เจ้าคงไม่เคยโดนใครปฏิเสธและคงจะอ้าขาให้เจ้าอย่างดีใช่ไหม?”ธอร์บอกขำๆทำให้ทหารโดยรอบหัวเราะออกมาด้วย เขาเองก็เพียงแค่แกล้งยิ้มขำๆออกมาแล้วก้มหน้าแต่เขาไม่ขำด้วย…เขาไม่รู้ว่าธอร์พูดถึงเรื่องอะไรและเขามั่นใจว่าเขาอาจจะเผลอตัวไปทำอะไรไม่ควรกับคนของธอร์เข้า และเจ้าตัวรู้

 

“ไม่มีใครปฏิเสธฝ่าบาทได้แน่นอน ท่านช่างรูปงามและน่าเกรงขามฝ่าบาท”เขาบอกอีกยิ้มๆ ขยับตัวเดินวนพอๆกับธอร์เพื่อดูเชิง อีกคนยิ้มให้เขาก่อนจะขยับตัวมาใกล้เล็กน้อยแล้วแกว่งดาบไปมา

 

“เข้ามาเลยก็ได้ท่านองค์รักษ์ สอนดาบข้าหน่อยว่าเช่นไรข้าถึงจะดีกว่าท่าน”ธอร์พูดอีก ก่อนที่อีกคนจะขยับตัวมายืนดีๆ แฟนดรัลหันมาและยกดาบขึ้นเพื่อตั้งรับให้ดีเพราะเขารู้ว่าธอร์แรงเยอะมาก…และจากสายตาคมกริบที่มองเขาในตอนนี้ บางอย่างมันบอกเขาจนถึงทำให้เขาลอบสาบานอยู่ในใจว่าธอร์เอาจริง และถ้าเขาประมาณเขาตายแน่นอน

 

ธอร์กำดาบในมือแน่นก่อนจะขยับอย่างรวดเร็วตรงไปหาแฟนดรัลแล้วฟาดดาบในมือเข้าเต็มแรงจนคนที่ตอนแรกตั้งท่าจะรับแต่ตอนนี้กลับกระโดดหนีถอยไปไกล ชายหนุ่มตัวสูงไม่รอช้าที่จะเข้าไปซ้ำอีกจนอีกคนยกดาบขึ้นกันอย่างช่วยไม่ได้ แฟนดรัลกลิ้งหลบไปใกล้จากแรงของเขา เจ้าตัวเงยหน้าขึ้นมาแต่เขาก็อยู่ตรงนั่น ธอร์ง้างดาบขึ้นอีกแต่กลับต้องกลบยาวที่แฟนดรัลตวัดดาบกลับมาจนเขาถอยหลบไปไกล ยืนดีๆเพื่อตั้งท่าห่างออกจากคนที่ลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว สายตาคมกริบที่ดูสับสนนิดๆของแฟนดรัลทำให้เขายิ่งโมโหเข้าไปใหญ่ แน่นอนว่าคงจะจำไม่ได้ว่าทำอะไรไว้บ้าง..อย่างน้อยก็คงจะไม่ได้ใส่ใจด้วยซ้ำละมั้ง ความคิดนั่นทำให้เขาพุ่งตัวเข้าหาชายหนุ่มตัวสูงอีก

 

แฟนดรัลหอบหายใจถี่ก่อนจะยกดาบขึ้นตั้งรับเมื่อธอร์ตรงมาหาเขาอีกครั้ง ก่อนที่อีกฝ่ายจะฟาดดาบเข้ามาเต็มแรงจนเขาขบฟันแน่นเพราะเจ็บที่มือกับแรงของชายหนุ่มตัวสูง เกิดเสียงคำรามบนฟ้านิดๆทำให้เขาใช้แรงทั้งหมดตวัดดาบฟาดให้ธอร์ถอยไปไกล แฟนดรัลตามไปซ้ำอย่างรวดเร็วแต่ถูกธอร์ปัดดาบของเขาทิ้งจนปลายดาบถากที่ช่วงกรามสากไปเล็กน้อยจนหยดเลือดเม็ดเล็กไหล่ลงมา เสียงคำรามอย่างโกรธแค้นแล้วกระชากคอของเขาเข้ามาใกล้ ปัดดาบของเขาอย่างรวดเร็วจนเขาเผลอทำดาบหลุดมือ ร้องออกมาเมื่อถูกกดลงกับพื้นดินตามด้วยชายหนุ่มตัวสูงที่ยกดาบขึ้นด้วยมือทั้งสองแล้วปักดาบลงจนมาชั่วแวบหนึ่งที่ร่างสูงคิดว่าจะต้องตายแน่ๆ แต่ธอร์กลับปักมันลงไปที่พื้นดินที่ห่างจากใบหน้าเขาไปเพียงไม่กี่เซน ลึกมากจนเกินครึ่งหนึ่งของความยาวดาบ บงบอกชัดเจนว่าอีกฝ่ายโมโหมากแค่ไหน ดวงตาดุดันที่จ้องเป้องมายังเขาจนเขาเผลอกลืนน้ำลาย

 

“เสื้อคลุมน่าเกลียดของเจ้า..ขอไปเจอมันตกอยู่กับเชลยของข้า เพราะฉะนั่นข้าจะเอามาคืนให้เจ้าวันหลัง แฟนดรัล..”ธอร์พึมพำบอกด้วยน้ำเสียงเย็นเฉียบ เขาไม่ตอบอะไรเพียงแค่จ้องไปยังเส้นผมสีทองที่ปลกหน้าคนตัวสูงเล็กน้อย ก่อนที่เขาสะหลบสายตาคมอย่างช่วยไม่ได้

 

“อย่างที่พวกเจ้าเห็น! ทหารจำเป็นที่จะต้องไม่ปล่อยมือจากอาวุธ ต้องจับให้มั่นเพราะเมื่อเจ้าไร้อาวุธ เจ้าก็จะไร้ทางสู้ไม่ว่าเก่งกาจแค่ไหนก็ยอมเผลอได้เช่นกัน!! ต้องขอบคุณท่านองค์รักษ์ที่ยอมแสดงตัวอย่างว่าหากไร้อาวุธแล้วเป็นเช่นไร การฝึกจับดาบและทุกอย่างถือเป็นพื้นฐานสำคัญเช่นกัน!!”ธอร์ลุกขึ้นมาพูดเสียงกร้าวให้เหล่าทหารที่มองมาที่พวกเขาและเงียบกริบ ดวงตาคมกริบตวัดมองดูเพื่อนเขาและด้ามดาบที่บุบเล็กน้อยเพราะแรงของเขา

 

“…และถือเป็นการฝึกกำลังแขนที่สำคัญ ใครดึงดาบนั่นขึ้นมาจากพื้นได้..ไปที่ห้องเก็บเหล้าและดื่มได้จนกว่าเจ้าจะพอใจด้วยชื่อของข้า”ธอร์พูดอีก เหลือบตามองดูแฟนดรัลที่ลุกขึ้นมาแล้ว ก่อนจะเดินกลับไปทางเดิมเพื่อไปทำงานอย่างอื่น..เขายังมีงานต้องทำอีกหลายอย่าง

 

 

 

 

 

/*/

 

 

 

 

 

โลกิค่อยๆลืมตาขึ้นมาอย่างยากลำบาก เขารู้สึกเหนื่อยและเพลียจนเขาไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ เขาจำได้ว่าเขากับธอร์ทำสิ่งที่น่าจะเรียกว่าการร่วมรักกันจนกระทั่งเช้า ความเร้าร้อนที่แทบจะทำให้เขาละลายและหมดแรง เขาไม่รู้ว่าทำไมชายหนุ่มตัวสูงถึงได้ทำแบบนี้…ทำไมถึงได้กอดเขา ความรู้สึกนุ่มนวลบ้างในหลายครั้งที่ไม่ได้ดุดันแบบในตอนแรก บางอย่างมันทำให้หัวใจเขาเต้นรัวอย่างไม่เข้าใจ เขาแทบจะคลั่งตายกับความรู้สึกร้อนผ่าวในตอนนี้ ทั้งๆที่เพียงแค่นึกถึงคนตัวสูง โลกิหลับตาลงอีกครั้งแล้วลืมตาขึ้นมาเพื่อมองไปรอบๆ ตั้งสติให้ได้มากที่สุดว่าตอนนี้เขาอยู่ที่ไหน ห้องขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยของใช้ เครื่องใช้ที่ทำจากทองคำ ดอกไม้ กองเอกสารและหนังสือจำนวนหนึ่ง ชายหนุ่มพยายามขยับตัวขึ้นมานั่งก่อนจะเอื่อมมือไปรั้งให้เสื้อคลุมขึ้นมาคลุมตัวเขาดีๆ แล้วก็ต้องชะงักเพราะเขานึกได้ว่านี่ไม่ใช้เสื้อผ้าของเขา โลกิมองดูชุดคลุมสีน้ำเงินที่ยังมีกลิ่นกายของคนตัวสูงอยู่ ใบหน้าที่รู้สึกร้อนผ่าวทำให้เขาแส่หน้าหลบนิดๆ ธอร์คงจะไม่อยากเห็นร่างกายของเขาในตอนกลางวันมากกว่า นั่นคือสิ่งที่เขาพยายามบอกตัวเองแล้วค่อยๆลุกขึ้นนั่ง รู้สึกเจ็บเปรบที่ช่วงเอวจนทำได้แค่พิงหัวเตียงเอาไว้ก็เท่านั่น หายใจยาวมองสำรวจดูรอบ เขาค่อนข้างมั่นใจว่านี่เป็นห้องนอนของใครซักคนที่ค่อนข้างใหญ่และมีส่วนสำคัญของที่นี้..ห้องนอนของธอร์แน่นอน

 

“…ทำไมข้าจะเข้าไปไม่ได้ เจ้ากล้าขัดคำสั่งข้าเชี่ยวหรือ?”เขาเงยหน้าขึ้นมามองตรงไปยังประตู ได้ยินเสียงหวานแต่แผ่งไปด้วยอำนาจของผู้หญิงคนหนึ่ง ก่อนที่ประตูจะถูกกระชากเปิดออกพร้อมกับเหล่าทหารที่กรูกันเข้ามาชี้ดาบและหอกมายังเข้าที่อยู่บนเตียง จนโลกิเผลอขยับตัวหนีอย่างตื่นๆ มองหญิงสาวคนหนึ่งที่เดินเข้ามาภายใน ผมสีทองสวยที่เป็นลอนนิดๆ ถูกรวบไว้อย่างเรียบร้อยและปล่อยชายลงมาดวงตาสีสวยที่มองตรงมายังเขา ร่างกายบอกบางในชุดผ้าสีเขียวสวยและเครื่องประดับ

 

“เจ้าเป็นใคร? ทำไมยักษ์น้ำแข็งถึงมาอยู่ในห้องนอนของลูกชายข้า”เขาตาโตขึ้นมานิดๆกับน้ำเสียงเฉียบขาดของเธอ ก่อนที่เขาจะขยับตัวเล็กน้อยในยามที่เห็นสายตาของเธอที่มองลงมายังแผ่นอกของเขา แน่นอนว่าเขาไม่รู้ตัวเลยว่าเสื้อคลุมร่นลงมาอีกแล้วจนเขารีบคว้ามันขึ้นมาปกปิดร่างกาย รอยจูบสีแดงและรอยกัดที่อยู่ทั่วตัวจนเขาก้มหน้าหนีสายตาของเธอ

 

“..พวกเจ้าออกไปก่อน”เขาได้ยินหญิงสาวสั่งเหล่าทหาร ทำให้เกิดเสียงร้องท้วงและทหารตัวสูงที่ไม่ยอมขยับกันไปไหน ทำให้เธอพูดซ้ำอีกแล้วถลึงตามองเหล่าทหารที่อยู่ในบัญชา คนพวกนั่นลดดาบลงอย่างช่วยไม่ได้และยอมออกไปจากห้อง ทำให้ตอนนี้ทั้งห้องกลับสู่ความเงียบสงบ มีเพียงเขาและอีกฝ่ายเท่านั่นที่ยังคงเดินช้าๆอยู่ห่างออกไป

 

“ข้ารู้มาว่าฝ่าบาททรงเสด็จไปยังโยธันไฮน์ จัดการเรื่องของยักษ์น้ำแข็งที่บุกเข้ามาในแอสการ์ต แต่ข้าไม่รู้ว่าฝ่าบาทพาเจ้ากลับมาด้วย…ข้าคือเฟียสก้าแล้วเจ้าเป็นใครกัน”หญิงสาวพึมพำถามออกมาเสียงเบา เดินเข้ามาใกล้เขาแม้จะยังห่างออกจากเตียงมากพอสมควร

 

“ข้าคือโลกิ..บุตรของราฟฟรี่ ข้าเป็นกษัตริย์แห่งโยธันไฮน์”โลกิตอบกลับไป มองหญิงสาวที่นั่งลงข้างกายของเขา มองสำรวจเขาทั่วตัวราวกับกำลังคิดอะไรบางอย่าง

 

“แล้วเหตุใดบุตรของราฟฟรี่ถึงได้มาอยู่ในห้องนอนของบุตรชายข้า..เจ้าดูช่างแตกต่างจากยักษ์น้ำแข็งยิ่งนัก”เขาเหลือบตาขึ้นมองดูใบหน้าอ่อนหวานและน้ำเสียงอ่อนโยนโดยปราสจากความดูถูกเหยียดหยาม เขาขยับตัวหนีทันทีที่อีกคนเอื่อมมือขึ้นมาหมายจะถูกตัวเขา แต่ก็ขยับหลบไม่ได้เมื่ออีกคนลูบใบหน้าของเขาเบาๆ โลกิหลับตาลงเล็กน้อยกับสัมผัสแผ่วเบาอบอุ่นที่ลูบแก้มของเขาและเลยขึ้นไปลูบหัวเขาเบาๆ

 

“ข้าไม่รู้จะทำยังไงถึงจะขอให้เขาอภัยให้ความป่าเถื่อนของลูกชายข้า เขาเป็นคนใจร้อนและเอาแต่ใจ”เฟียสก้าบอกเสียงเบา ไล่อีกมือลงมาลูบเบาๆผ่านร่องรอยที่ช้ำนิดๆจนเขานึกสงสารชายหนุ่มตรงหน้า เขาต้องใช้เวทคุ้มกันอย่างแน่นหน้าเพื่อให้สามารถจับตัวของโลกิได้บ้าง แม้เพียงเท่านั่นเขาก็ยังรู้สึกเย็นนิดๆจนต้องดึงมือกลับเพราะอาจจะไม่ไหว มองดูดวงตาสีแดงสวยที่มองตอบกลับมายังเขาแล้วหลบตาลงเล็กน้อย

 

“ใยท่านถึงแตะต้องข้าได้”โลกิถามเบาๆ มองหญิงสาวที่ยกยิ้มให้เขาก่อนจะเริ่มพูด

 

“ข้าใช้เวทชั้นสูง เพิ่มความร้อนเคลือบผิวของข้าให้สามารถพอจะสัมผัสตัวเจ้าได้บ้าง แม้จะเป็นเช่นนั่นข้าก็ถูกเจ้านานกว่านี้ไม่ได้ ข้าเองก็อดแปลกใจเช่นกันที่ว่าทำไมธอร์ถึงจับต้องตัวเจ้าได้..และข้ามั่นใจว่ากษัตริย์ของข้ามิได้เก่งกาจด้านเวทมนต์เช่นข้าแน่นอน”เขาเผลอยิ้มออกมาตามเสียงหัวเราะใส่ๆอย่างอ่อนโยน มองหญิงสาวตรงหน้าแล้วหลบตานิดๆ

 

“เจ้าไม่ใช่ยักษ์น้ำแข็งแท้ๆ…ข้ามั่นใจว่าเจ้ามีอะไรมากกว่านั่น”เฟียสก้าพูดอีก มองสำรวจชายหนุ่มบนเตียงและเธอมั่นใจจากอะไรหลายๆอย่าง มั่นใจว่าโลกิมีเลือดอีกครึ่งหนึ่งเป็นเทพเช่นเธอ แต่ทำไมธอร์ถึงได้แตะต้องโลกิได้…แต่เธอทำไม่ได้ ความคิดนั่นทำให้หญิงสาวเงียบไปพักหนึ่งก่อนจะนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้

 

“..เจ้าเป็นครึ่งแอสการ์ต หากข้าเข้าใจไม่ผิด..มารดาของเจ้าเป็นชาวแอสการ์ต เช่นนั่นธอร์ถึงได้แตะต้องเขาได้ เพราะโอดินเองก็เช่นกันที่เป็นเหมือนเช่นเจ้า..เขาสัมผัสยักษ์น้ำแข็งได้”เฟียสก้าพูดเสียงเบายิ้มๆ นึกถึงโอดินที่ครั้งหนึ่งเมื่อนานมาแล้วเจ้าตัวเคยบอกว่าได้พบกับเด็กคนหนึ่ง บุตรชายของราฟฟรี่ แต่ที่น่าเศร้าราฟฟรี่ต้องเลี้ยงดูบุตรเพียงคนเดียวเพราะมารดาของเด็กคนนั่นสิ้นใจตายไปหลังจากนั่นไม่นาน โอดินเองก็มีเลือดของชาวน้ำแข็ง เช่นเดียวกับที่ธอร์มี นั่นทำให้พอจะอธิบายเรื่องหลายๆอย่างได้

 

“ข้าไม่เข้าใจว่าท่านพูดเรื่องอะไร”โลกิตอบกลับมา เธอยิ้มให้ชายหนุ่มตรงหน้าอย่างอ่อนโยน รู้สึกราวกับโลกิเป็นบุตรชายคนหนึ่งของเธอ เด็กหนุ่มที่มองตรงมาที่เธออย่างชื่นชมและเขินอาย ทำตัวไม่ถูกจนดูเหมือนเป็นเพียงเด็กตัวเล็กๆเท่านั่นในสายตาของเธอ เฟียสก้ารู้ว่าโลกิไม่เคยได้รับการอบรมและความอบอุ่นจากความเป็นแม่ และถึงจะเป็นเช่นนั่น คนตรงหน้ากลับดูอ่อนโยนจนเขาอดชื่นชมราฟฟรี่ไม่ได้ เธอเอื่อมมือไปลูบใบหน้าของชายหนุ่มอีกครั้ง ไม่พอใจที่เธอแตะต้องอีกคนได้เพียงแค่ไม่นาน

 

“เจ้าจะเข้าใจ ข้าอยากจะพาเจ้าไปพบโอดิน..บิดาของธอร์ เขาต้องรู้แน่นอนว่าทำเช่นไรถึงจะให้ข้าสามารถได้แตะต้องตัวเจ้าได้มากกว่านี้ ข้าถูกใจความอ่อนน้อมและไร้เดียงสาของเจ้า ไม่ใช่ไร้เดียงสาในแง่ร้ายเช่นการดูถูกนะโลกิ..เจ้าทำให้ข้ารู้สึกสาวขึ้นมามากและอยากจะสนิทกับเจ้าเช่นบุตรชายคนที่สอง”เฟียสก้าพูดอีกเบาๆ มองใบหน้าที่แดงขึ้นนิดๆของชายหนุ่มที่อยู่บนเตียง

 

“ท่านยังดูสาวและงดงามมากในสายตาข้า”โลกิบอกเสียงเบา รู้สึกสงบลงมากๆกับเสียงหัวเราะหวานใส่ของสตรีที่อยู่ข้างตัวของเขา

 

“เจ้าปากหวานแบบนี้ข้าเขินนะ”เธอบอกยิ้มๆ ก่อนจะเอื่อมมือออกไปยังริมฝีปากของเด็กหนุ่ม ไม่ได้แตะต้องเธอเพียงแค่ใช้เวทเพื่อรักษารอยช้ำเล็กๆที่มุมปากซึ่งเขาบอกไม่ได้มากนักว่าเกิดจากอะไร แล้วขยับมานั่งเหมือนเดิมมองคนที่ยกมือขึ้นจับริมฝีปากตัวเอง

 

“..ข้าใช้เวทรักษาได้ ทำให้แผลที่ปากของเจ้าหายเร็วขึ้น”เธอบอกอย่างเป็นห่วง “บอกได้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น”หญิงสาวถามอีก แม้ว่าจะพอรู้สาเหตุอยู่แล้วในใจก็ตาม โลกิแสหน้าหนีเล็กน้อยเท่านั่น

 

“..ธอร์ต่อยข้า แม้ว่าข้าจะพยายายามใช้เวทป้องกัน..แต่เขาแรงเยอะเกินไป”ชายหนุ่มตอบ ทำให้หญิงสาวเม้มปากเล็กน้อยอย่างอ่อนใจ ราวกับเธอพยายามพูดอะไรซักอย่างออกมา

 

“ข้า..รู้ว่าลูกชายของข้าช่างใจร้อน และมีเรียวแรงเยอะมาก ข้าไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงทำร้ายเจ้าแบบนี้แต่ข้าอยากให้เจ้าอย่าโกรธเขา..ในเมื่อเขาเลือกเจ้าให้เข้ามาอยู่ในนี้ บนเตียงนอนของเขา ข้ามั่นใจว่าธอร์จะต้องถูกใจเจ้าบางอย่าง ข้ารับประกันว่าเขาจะไม่ทำร้ายเจ้าอีก ข้าจะพูดเรื่องนี้โลกิ”เธอบอกอีกเสียงเบา อยากจะจับมือของชายหนุ่มแต่ก็ทำไม่ได้

 

“ข้าจะไม่ยอมให้เขาทำร้ายท่านด้วยหากท่านพูดเรื่องของข้า..เขาจะยิ่งดูถูกข้าและข้าเชื่อว่าข้าจะจัดการเองได้…ท่านเฟียสก้า ฝ่าบาททรงไม่มีทางสนใจในตัวข้าแน่นอน”โลกิพึมพำตอบ ยิ้มให้หญิงสาวที่มองมาที่เขาด้วยแววห่วงใจจนเขารู้สึกอบอุ่นวาบในใจ ความรู้สึกแปลกๆที่เขาไม่เข้าใจ รู้สึกผ่อนคลายและราวกับเขาจะปลอดภัย

 

“ข้าถูกใจเจ้ามากจริงๆ…มาเถอะที่รัก ข้าจะสอนเวทรักษาแก่เจ้า เพื่อฉุกเฉินดีไหม?”หญิงสาวบอกอีกเสียงเบามองใบหน้าของเด็กหนุ่มตรงหน้าอย่างพอใจ เธอรู้สึกชอบโลกิมากจริงๆและคงจะต้องหาทางพาโลกิไปพบกับโอดินให้ได้

 

 

 

 

 

/*/

 

 

 

 

 

ธอร์เดินตรงมายังห้องของเขาเองอย่างไม่พอใจนัก เขาหงุดหงิดที่เกือบจะทำร้ายแฟนดรัลจริงๆ หงุดหงิดที่ยังมีข่าวเรื่องยักษ์น้ำแข็งอยู่จนเขาต้องเฝ้าทหารไว้ตามชายป่า ทำให้เรื่องซาลงบ้างแต่ก็ยังมีอยู่บ้างดวงตาคมกริบตวัดสายตาไปมองทหารสองคนที่รีบตรงมายังเขาในตอนนี้ ทำให้เขาหรี่ตามองอย่างขัดใจระหว่างรอให้ทั้งสองคนพูดโดยที่ไม่แม้แต่จะหยุดเร่งฝีเท้าแม้แต่น้อย

 

“มีอะไร!!”เขาคำรามลั่น จนทหารทั้งสองเลิกลัก

 

“ท่าน..ท่านเฟียสก้า-“เขากระแทกประตูเปิดเข้าไปในห้องอย่างรวดเร็ว ทำให้เห็นคนหนึ่งคือท่านแม่ของเขา หล่อนกำลังยิ้มแย้มอย่างมีความสุขขณะที่ในมือมีถาดอาหารและข้างๆคือโลกิที่ยิ้มนิดๆให้เธออย่างอายๆ เขาขบกรามแน่นแล้วกระแทกประตูปิดดังปัง

 

“ข้าสั่งทหารไว้แล้วว่าห้ามผู้ใดคุยกับนักโทษของข้า”เขาบอกอีกด้วยน้ำเสียงเย็นเฉียบจนแทบจะเป็นคำราม ทำให้เฟียสก้าวางช้อนลงบนจานและยกถาดขึ้นมา

 

“แม่ไม่รู้ว่าลูกจะขังเชลยไว้ในห้องนอนของลูก ธอร์”เขาถอนหายใจนิดๆพยายามพูดบางอย่างกับหญิงสาวตัวเล็กที่เดินเข้ามาใกล้แล้วเชิดหน้าหนีเขานิดๆจนเขาใจแป้ว ตวัดสายตาไปมองโลกิอย่างคาดโทษ

 

“แต่ท่านควรจะฟังคำสั่งข้า ในฐานะที่…”ธอร์คำรามเสียงแข็งทำให้เฟียสก้าตวัดสายตามามองเขาแล้วหรี่ตานิดๆ

 

“..ในฐานะกษัตริย์แห่งแอสการ์ตเจ้าถึงกับมีอำนาจมากพอที่จะขึ้นเสียงใส่มารดาของเจ้าเชี่ยวหรือ? งั้นข้าก็ขออภัยที่ทำตัวหยาบคายฝ่าบาท ท่านจะตีข้าหรือไม่”ธอร์ทำได้เพียงเลียริมฝีปากยามที่ท่านแม่ของเขาขู่เสียงแข็ง นั่นทำให้เขาขยับตัวหลบออกมาเล็กน้อยเมื่อท่านแม่ของเขาตรงไปที่ประตู

 

“ท่านแม่..”เขาเรียกเสียงอ่อน เห็นเฟียสก้าแค่หันมามองแล้วเชิดหน้าหนี

 

“ข้าจะรีบไปให้พ้นหน้าฝ่าบาทเดียวนี้และเพค่ะ! ข้าไม่ควรจะมาบอกท่านเลยแม้แต่นิดว่าทำซุปบำรุงไว้ให้ที่ห้องอ่านหนังสือ!”เขาพยายามจะพูดบางอย่างแต่เสียงปิดประตูดังปังก็ทำให้เขาเพียงแค่หลับตาเพื่อข่มอารมณ์ในใจ หันกลับมาแล้วตรงมายังเตียงของตัวเองที่โลกิอยู่

 

“เจ้าพูดอะไรกับท่านแม่ของข้า เจ้ามันมารยาเป่าหูท่าน”เขาแยกเขี้ยวขู่ชายหนุ่มที่หันหน้าหนีเขาในตอนนี้ โลกิหันกลับมามองเขาแล้วขยับลุกขึ้นจนเขายันตัวไว้เตรียมพร้อมว่าอีกคนจะทำอะไร โลกิยังอยู่ในเสื้อคลุมของเขาและกระชับมันเล็กน้อย

 

“นางเพียงแค่ถามว่าข้าเป็นใคร..และเหตุใดถึงอยู่บนเตียงของท่านเท่านั่น”โลกิบอก พยายามเดินผ่านอีกคนแต่ก็ถูกอุ้งมือใหญ่กระชากเขากลับมาจนเขานิ่วหน้า

 

“เจ้าจะไปไหน”เขาถามเสียงเรียบ ก่อนจะปล่อยมือเมื่อโลกิไม่ได้ดิ้นขัดขืน ดวงตาสีแดงสวยเหลือบขึ้นมามองเขา ทั้งคู่เพียงแค่มองหน้ากันอยู่แบบนั่นโดยที่ไม่ได้ใครพูดอะไรออกมาแม้แต่คำเดียว มันทำให้เขามองต่ำลงยังริมฝีปากบางที่อยู่ตรงหน้า

 

“ข้าจะไปล้างตัว ถ้าท่านอนุญาต…และเข้าต้องกลับห้องขังของข้า”โลกิบอกเสียงเบา ด้วยน้ำเสียงที่แม้จะมีความดื้อรั้นแต่เขาไม่ต้องการให้ธอร์โมโหโดยไม่จำเป็น เขามองสำรวจไปทั่วใบหน้าคมได้รูป มองตรงไปยังช่วงกรามแข็งแรงที่มีเคราขึ้นมาเล็กน้อย กับรอยบาดเป็นทางยาวที่เจ้าตัวดูจะไม่สนใจด้วยซ้ำ มันทำให้เขาเอื่อมมือขึ้นไปแต่ก็ถูกมือหยาบจับเอาไว้อย่างแรง เขามองใบหน้าคมด้วยสายตาที่บ่งบอกว่าเขาไม่พอใจและอีกฝ่ายก็ไม่ยอม

 

“ข้าเพียงแค่จะรักษาแผลให้ท่าน”โลกิรั้งมือออกมาจากฝ่ามืออบอุ่นได้ในที่สุด ก่อนจะลูบเบาๆลงบนบาดแผล ได้ยินเสียงคำรามต่ำในลำคอ เขาจึงรั้งมือออกมาเล็กน้อยแล้วเริ่มร่ายเวทจนเกิดแสงเล็กๆเพื่อเร่งให้แผลสมานตัวเร็วจนเป็นเพียงรอยจางๆจนแทบไม่เห็น

 

“..ทำตัวดีเพื่อแลกมื้ออาหารหรือยังไง”เขาพยายามไม่สนใจน้ำเสียงเย้ยหยั่นเหมือนไม่จริงจังนักของธอร์ ก่อนจะขยับตัวหลบคนตรงสูงเพื่อตรงไปยังห้องอาบน้ำ

 

“ข้าเพียงแค่สงสารหมีป่าตัวโตที่รักษาตัวเองไม่ได้ก็เท่านั่น”ธอร์คิ้วกระตุกนิดๆกับคนที่ตอบกลับมาเจ็บแสบไม่แพ้กัน เขาขยับตัวกอดอกมองคนที่อยู่ห่างออกไปจนท่อนแขนขึ้นมัดกล้าม

 

“เจ้ากล้าเรียกข้าว่าหมีป่างั้นหรือ เมื่อวานเจ้าก็เรียกข้าว่าหมูอ้วนสกปรก”ธอร์ยกยิ้มนิดๆ “..หรือเพราะหลงใหลในกล้ามเนื้อแข็งแรงของข้า จึงเรียกข้าว่าหมูไม่ได้”ชายหนุ่มพูดอีก

 

“เพราะท่านเหมือนหมีป่าที่ชอบหาเรื่องและพาลไปทั่ว..ไม่ใช่เพราะข้าหลงใหลในตัวท่านเช่นที่ท่านเข้าใจผิด..ข้าไม่ได้สนใจใยดีท่านซักนิด”เขารู้สึกโกรธวาบขึ้นมากับน้ำเสียงไม่สนใจและอวดดีจนเขาขยับเข้าไปใกล้และรั้งอีกคนให้เงยหน้ามามองเขา

 

“..ดูเหมือนปากของเจ้าจะพูดไม่ตรงกับยามที่เจ้าครางกระเซ้าเช่นโสเพณีเรียกชื่อของข้าตลอดทั้งคืนที่ผ่านมา..เจ้าไม่หลงใหลในร่างกายข้างั้นหรือ? งั้นทำไมขาของเจ้าถึงเกี่ยวตัวข้าเอาไว้ ทำไมมือเรียวๆนี้ถึงลูบไปทั่วหน้าท้องและแผ่นอกข้า..”เขารั้งอีกคนให้เงยหน้าระหว่างที่เขากระซิบเสียงพร่าไปยังใบหูนุ่ม อีกคนพยายามดิ้นขัดขืนยามที่เขาไล่มือหยาบแข็งแรงไปตามต้นขานุ่มใต้เสื้อคลุมของเขา

 

“ท่านมันต่ำทราม..ท่านขืนใจข้า”

 

“เจ้าคงลืมไปแล้วว่าเจ้าสมยอมข้าด้วยโลกิ…ดี งั้นกรงขังของเจ้าก็คือเตียงนอนของข้า..ข้าจะได้ขืนใจเจ้าทุกคืนนับจากนี้ จนกว่าร่างกายของเจ้าจะตอบรับแต่เพียงข้า จนกว่าเจ้าจะสนใจใยดีเจ้าดีหรือไม่?”ธอร์หัวเราะเบาๆอย่างพอใจแล้วกัดลงบนลำคอของชายหนุ่มในอ้อมแขนของเขา

 

 

 

*********************************************************************

 

คิดว่าหายป่วยแล้วค่ะ น่าจะหายแล้ว

อ่านสือสอบ ปวดหัวจุงเบยย

รักรีดเดอร์มากเลยนะค่ะ จุบๆๆๆ

 

เกี่ยวกับ jrasmason

สวัสดีทุกคนที่เข้ามาเยี่ยมชมกันนะค่ะ บล็อกนี้จีนจะลงเป็นFictionหรือว่าเป็นAUนะค่ะ คู่หลักก็จะเป็นHiddleswothและคู่อื่นๆอีกตามแต่อารมณ์ค่ะ ฮ่าๆ หวังว่าจะชอบและสนุกกับนิยายที่จีนเขียนนะค่่ะ ขอบคุณค่ะ //จุ๊บๆ
เรื่องนี้ถูกเขียนใน King Of Mind, Z All Fiction และติดป้ายกำกับ , , , , , , , , , , , , , , , , คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

15 ตอบกลับที่ [FIC] Thorki [ThorXLoki]#4 King of mind

  1. Pui Thaniya พูดว่า:

    อัยหยา กรงขังของเจ้าก็คือเตียงนอนของข้า….

    โถ่ๆๆๆ ฝ่าบาทเอาเชลยกับมาขังไว้ในห้องนอนนี่นะ

    ปากแข็ง แหมๆอยากเก็บเอาไว้ไม่ให้เห็นเดือนเห็นตะวันหละสิ

    ถ้าฝ่าบาทไม่มีจิตปฎิพัทธ์กับนุ้งกิมีหรือจะอุ้มกับมาห้องนอนตัวเองแบบนี้

    แถมไปใส่อารมณ์กะแฟนดรัลอีก แบบนี่มันเรียกว่าหึงแล้ว 555

  2. amiten พูดว่า:

    กร๊าซซซซซซซซ
    มาแล้ววววว
    เค้าไปเร่งตอนจีนไม่สบายอ่ะป่าว ขอโทดน๊าาาา

    ตอนนี้พี่ท่อหึงโหดอีกละ สงสารแฟนดรัล
    รักขุ่นแม่ที่สุดเบยยยยยยยยยยย
    แอบสงสัยเล็กๆว่าโอดินมีซัมติงสเปเซียล
    รอวันที่ขุ่นแม่จะพาสะใภ้ไปหาขุ่นพ่อนะคะ อุคิ

    ปล.โลกิเรียกพี่ท่อว่าหมีแล้วววว แถมยังเป็นห่วงเรื่องแผลอีกกก
    น่ารักสสุดๆเลยค่ะ
    ปปล.รู้สึกว่าที่พี่ท่อตะขืนใจทุกคืนนี่มัน //เอ็งหลงเค้าจริงๆแล้วสินะ
    ปปปล.สงสารน้องกิ ถึงเช้าทุกวัน -.- ใครจะเหมือนหมีป่าที่ต้องการนอนแค่ตอนจำศีลล่ะ!!
    //ขอให้พี่ท่อหน้ามืดคากองเอกสาร

  3. สายป่าน พูดว่า:

    พี่ท้อโหดได้ใจ หมีเถื่อนนนนนนน(หึงโหดอีกต่างหาก ทำกับเพื่อนได้อย่างไร)
    แต่เค้าชอบบบบบบบบ

  4. jokirito พูดว่า:

    เอิ่มมม ถึงเช้าไม่หลับไม่นอนแล้วยังไปฟันดาบกับแฟนดรัลอีก นี่ก็ทำท่าจะต่ออีกแน่ะ สมกับเป็นท่านหมีเทพบ้าพลังจริงๆ

  5. DaiDai พูดว่า:

    พี่ท่อนี่หมีคลั่งจริงๆ ไปลงกะเฟนดรัล ลงกะท่านแม่ ลงกะน้องกิ

    ซักวันพี่ท่อจะต้องได้รับบทเรียน!!!

  6. hunny พูดว่า:

    แอบอ่านมานานแล้ว….ตอนนี้ก็ได้ฤกษ์เม้นซักที

    ตอนนี้ไม่ชอบพี่ท้อเลยค่ะ ไม่มีเหตุผลและเห็นแก่ตัวมากๆ ขนาดคุณแม่ผู้แสนดี ก็ยังดื้อดึง มันน่าจับตีก้นนัก ชิส์!!!

    แต่น้องกิก็ยังน่าร้กกกที่ซู๊ดดดดด ><

    ขอบคุณที่เขียนฟิคสนุกๆให้อ่านนะคะ รอติดตามตอนต่อไปค่ะ

  7. runchita26 พูดว่า:

    ค้างงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง ตึ่งโป๊ะ!!!

    อร๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย กำลังพีคอ้ะ ค้างเลย พี่ท่ออ่ะแหล่ะที่ปากไม่ตรงกับใจเอง

    หึงเค้าชอบเค้าก้บอกไปเซ่!!! โอยยยย ใจจะขาด พี่ท่อแอบเหมือน เดอะบีสต์ที่ขังเบลไว้เลยอ่ะ 555+

    ชอบๆ เมื่อไหร่เดอะบีสต์จะใจอ่อนน้ออออออออ

  8. Peem_kakeru พูดว่า:

    ขังในห้องตัวเองแน่นอนที่สุด // พี่ธอร์ได้กล่าวเอาไว้ในใจ ฟฟฟฟ

    หม่ามี้น่ารักไม่เปลี่ยนแปลง >_<

  9. wikinaga พูดว่า:

    สามเรื่องเชียวทีเดียววันนี้เลยหรอคะ..!!!!

    โอ้ว….แม่จ้าววววว ข้าทรึ่งมากกกก สะพรึง
    ทำไมต้องไปเหวี่ยงกะเฟนดรัลด้วย หมีป่า หมูอ้วน ถถถถถ ขรรมจริง!
    ข้าชอบและสนใจปมเงื่อนงำ ที่หมีป่าแตะต้องกิแบบไม่เป็นอะไร มาก….อยากจะรู้ววววว
    กิ ก้น่านาบจริง ๆ วาจานางช่าง….เอาแส้ฟาด ไม่น่าให้ลุกไปไหน
    มีหยอกล้อกันตอนท้าย ที่หมีอมยิ้ม นั่นชอบอิก!
    มันค้างงงงง จะไปง้างงงงง…..(อะไร)

  10. jaomaeysadid พูดว่า:

    โอ้ยยยยย จีนนนน เค้าสงสารโลกิอ่าาาาาาา
    ถึงเช้าเลยนะ เช้าาาาาาา โหยยยย
    be gentle with Loki,plzzzz

  11. babyclamp พูดว่า:

    ธอร์หึงแรงมาก 5555 ชอบ > < ฝากน้องกิด้วยท่านแม่
    ที่จริงแอบอยากฝากแฟนดรัล แต่กลัวจะโดนเยอะกว่าเดิมอ่ะ -"-

  12. 123321 พูดว่า:

    หึงโหดมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

    น้องกิจะช้ำในตายก่อนนะ

  13. lordbowron พูดว่า:

    โอ่ยยยยยยยยยยย พี่ธอร์หึงโหดเฟ่อออออ
    ไร้เหตุผลเอาแต่ใจสุดๆ อารมณ์มาก่อนจริงๆ
    เล่นเอาน้องกิบอบช้ำ แต่ก็ร้อนผ่าวในเวลาเดียวกัน 555
    อย่ารุนแรงมากเซ่ เดี๋ยวพังก่อนรู้ใจตัวเองนะพี่ธอร์
    น้องกิฝีปากกล้าแค่ไหนด็ยังแอบห่วงไอ่หมีนี่ น่ารักจริงๆ

    คุณแม่น่าร้ากกกกก โอดินก็มีเลือดชาวน้ำแข็ง
    แล้วธอร์รู้ป่าวว่าตัวเองก็มี ธธธ ทำมารังเกียจจ
    ตอนนี้หลงหัวปักหัวปำละเหอะ แฟนดรัลเกือบตาย 55555

  14. ละออง พูดว่า:

    เพิ่งเข้ามาเม้นท์ค่ะ ชอบทุกเรื่องของทอร์กิเลยค่ะ ^^ แต่งดีมากกก เพราะจิ้นคู่นี้แบบใจขาดดิ้น/แต่ความจิงคือไม่ใช่-*-

    แต่จะจิ้นอยู่ดี 555 แต่งดีมากจิงๆค่ะ

    อยากให้โลกิดื้อเยอะๆ ชอบฮีแบบนั้นค่ะ น่าฟัดดี! พี่ทอร์ก็แบบดื้อดีนัก จับกดไปเลย 55 แต่ชอบโลกิแบบดื้อๆอ่ะค่ะ มองดูแล้ว มันน่ารักน่าฟัดน่าหยิก น่ากระโดดลงไปก(อ)ดแรงๆสักหลายๆที ? /เอ่ะ? -*-

  15. LemonNighT พูดว่า:

    พี่ธอร์หาเรื่องงาบน้องกิมากกว่ามั้ง

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s