[FIC] The hobbit [Martin(?)XRichardXBenedict] One day Two Day

ฟิคเรื่องนี้เป็นเพียงจิตนาการของผู้แต่ง

หรืออาจจะเป็นฟิคชั่นที่แปลมา

ไม่ได้มีเจตนาจะทำให้ตัวละครเสื่อมเสียใดๆทั้งสิ้น

 อ่านเพื่อความบันเทิง นะแจ๊ะ

My Tumblr : http://jrashiddlesworth.tumblr.com/

FB : https://www.facebook.com/yujean.rasmason

Twitter : https://twitter.com/YuJeanN

Exteen : http://rasmason2.exteen.com

Page : https://www.facebook.com/hiddlesworthfangirl?ref=hl

Wordpess : https://jrasmason.wordpress.com

 

C : Richard A. X Martin(?) F. X Benedict C.

R : M

G : Romantic

L : Thai

W : Yujean Rasmason

********************************

 

มาร์ตินถอนหายใจหน่ายๆมองผู้ชายตัวสูงที่ยิ้มแป้นให้เขาในตอนนี้ เจ้าของร่างสูงผมสีน้ำตาลที่อาสาอยู่เป็นเพื่อนเขาจนกว่าเขาจะแต่งตัวเสร็จเพื่อรอไปกองถ่ายพร้อมกับเขา เบนไม่ได้มีภาพเสียงสม็อกวันนี้หรอก แต่เจ้าตัวอ้างว่าอยากจะมาอ่านบทที่ก้องถ่ายเพื่อบิ้วอารมณ์ แต่ก็ดันมานั่งจ้องเขาตั้งแต่ใส่หูปลอม ใส่วิกผม แต่งหน้า จนเขาเองก็รู้สึกไม่แน่ใจนักว่าเจ้าตัวเป็นอะไรกันแน่เพราะตั้งแต่เริ่มถ่ายหนังเรื่องเดอะ ฮอบบิท เบนดูจะยิ่งเกาะติดเขามากขึ้นตั้งแต่การเริ่มพาเขาไปเที่ยว ไปหาที่บ้าน มาเฝ้าที่กองถ่าย..มันอาจจะดูเกินไปนิดแต่เรียกว่า”เฝ้า”เหมาะมากที่สุดแล้วในตอนนี้ มาร์ตินถอนหายใจนิดๆ

 

“ฉันว่านายเหมาะกับผมหยิกนิดๆแบบนี้นะ มันดูทำให้หน้านายเด็กลง”เบนพึมพำเบาๆด้วยน้ำเสียงเซ็กซี่แบบที่เจ้าตัวมี เอื่อมมือมาลูบปอยผมเขาเบาๆทำให้เขาตวัดสายตามองคนตัวสูงข้างๆ

 

“นายบอกฉันหลายครั้งแล้วเบน มานั่งแบบนี้ไม่เบื่อหรือ?”เขาถามกลับ ขยับตัวเล็กน้อยให้ช่างทำผมทำผมให้เขาดีๆ

 

“ไม่เบื่อซักนิด ทำงานกับนายสนุกจะตาย..หรือมองนายทำงาน”เบนบอกด้วยใบหน้ายิ้มแย้มจนเขาหัวเราะออกมาเบาๆ

 

“ถามจริงเบน นี่ช่วงหลังๆนี้นายเป็นอะไรเนี่ย ตามติดฉันแบบนี้”เขาถามชายหนุ่มตัวสูงข้างๆอย่างใช้ความคิด ทำให้เห็นว่าเบนยักไหล่นิดๆ

 

“แค่อยากอยู่กับนาย เราอยู่ด้วยกันก็สนุกดีจริงไหม”เบนยิ้มกว้าง ยันตัวขึ้นมานั่งดีๆอย่างพออกพอใจเมื่อเห็นมาร์ตินหัวเราะแล้วก้มหน้าอายๆ เขาพอใจกับใบหน้าและแก้มแดงๆแบบนี้ มันดูน่ารักและเขาชอบมากๆ

 

“จริงๆคนไม่มีถ่ายก็ไม่เห็นต้องลำบากมาเลย นายจะลำบากเปล่าๆจริงไหมเบเนดิก”น้ำเสียงทุ้มต่ำแสนเย้ายวนของเจ้าของร่างกายสูงใหญ่ที่ไม่เหมาะกับบทคนแคระซักนิด เบนหันมามองริชาร์ตที่เดินมาในชุดของธอรินอย่างเต็มตัว ดวงตาสีฟ้าคมกริบมองมาที่เขาอย่างข่มๆและหันไปยิ้มให้มาร์ติน พร้อมกับวางขนมไว้ตรงหน้าชายหนุ่ม

 

“นี่ฉันเอามาฝากนาย นายน่าจะชอบ”ริชาร์ตเหลือบมองเบนอย่างผู้มีชัยเหนือกว่า ยกยิ้มนิดๆเมื่อเห็นชายหนุ่มนัยน์ตาสีเขียวอมฟ้าหรี่ตามองเขาแทบจะเรียกว่าคิ้วกระตุก ยิ่งท่าทางดีใจของมาร์ตินยิ่งทำให้เจ้าตัวดูเหมือนจะควันออกหู ริชาร์ตแค่เพียงเดินไปนั่งแทรกระหว่างมาร์ตินและเบนโดยที่เมื่อมาร์ตินเงยหน้าขึ้นมาก็เห็นแต่เขา

 

“ฉันชอบมาก ขอบใจนะ”มาร์ตินยิ้มขำๆ “นายรู้ได้ยังไงว่าฉันชอบกินเจ้านี้..”มาร์ตินหยิบคุกกี้ช็อกโกแลตขึ้นมากัดก่อนจะพยักหน้าอย่างพอใจ

 

“ฉันจำทุกอย่างที่นายชอบได้นะ นี่มาร์ตินเย็นนี้พอเรา-“

 

“เฮ้..นายบอกจะไปหาอะไรดื่มกับฉันใช่ไหมมาร์ติน? ฉันเอารถมาด้วยนะ”เบเนดิกรีบชิงพูดก่อนจะริชาร์ตเงียบลงไป มองเลยไปยังพนักฝั่งตรงข้ามรับรู้ว่าคนที่นั่งอยู่ด้านหลังเปลี่ยนมานั่งข้างๆ จนกลายเป็นพวกเขาทั้งสามคนนั่งมองหน้ากันอยู่ในตอนนี้

 

“ใช่..ฉันนัดกับนายไว้ ฉันจำได้..รอฉันถ่ายเสร็จแล้วค่อยไปนะ”มาร์ตินกระพริบตาระหว่างนึกถึงเบนที่เคยบอกเขาเอาไว้เมื่อก่อนหน้านี้ ก้มลงกัดคุกกี้อีกคำอย่างพออกพอใจโดยไม่ได้มองว่าชายหนุ่มทั้งสองคนแทบจะข่มกันอยู่ด้วยสายตา

 

“ดีเลย ฉันรอนายได้ทั้งวันอยู่แล้วและฉันจะพานายไป-“

 

“ฉันรู้จักร้านดีๆเยอะเลย ให้ฉันพาไปนะ”ริชาร์ตพูดแทรกขึ้นมา มองเบนที่อยู่ข้างๆแล้วยักไหล่นิดๆ ก่อนจะหันมามองมาร์ตินที่ดูจะเห็นดีเห็นงามกับเขาไม่ใช่น้อยในตอนนี้ ชายหนุ่มผมสีทองตัวเล็กเหมือนฮอบบิทยิ้มกว้างอย่างมีความสุขและหันมามองพวกเขา

 

“พวกนายดูเหมือนแข่งอะไรกันซักอย่างไรกันซักอย่าง “ชายหนุ่มหัวเราะออกมาอย่างอารมณ์ดี มองทั้งสองคนที่เหมือนจะเป็นอย่างที่เขาพูดจริงๆด้วย

 

“ไปด้วยกันสิ ดีซะอีกที่ได้ไปเที่ยวกันเยอะๆ”มาร์ตินยิ้มกว้างมองทั้งสองคนที่หันไปมองหน้ากันยิ้มๆ

 

 

 

 

 

/*/

 

 

 

 

 

ริชาร์ตมองใบหน้าของชายหนุ่มผมหยักศกนิดๆที่อยู่ข้างตัว พวกเขาค่อนข้างมีปัญหาในการที่แย้งกันว่าใครจะได้นั่งกับมาร์ติน สุดท้ายก็เป็นพวกเขาเองที่ได้นั่งด้วยกัน เขาไม่เข้าใจเลยว่าผู้ชายแบบนี้เนี่ยนะจะมาเป็นคู่แข่งของเขา เขาชอบมาร์ตินมากกว่าและเขาแมนกว่าเยอะ ริชาร์ตกระดกเบียร์ในมือขึ้นดื่มแล้วหันมามองมาร์ตินที่กำลังเช็กทวิตเตอร์ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาหาพวกเขา

 

“ทำไมนั่งกับเครียดแบบนั่น สั่งอะไรดี”กคนยิ้มให้เขา รอยยิ้มเล็กๆละลายใจที่เขาชอบมากๆและกำลังจะอ้าปากชายหนุ่มตัวเล็กสุดที่รักของเขาไปแต่เจ้าหัวหยิกข้างๆก็แกล้งเหยียบเท้าเขาจนเขากำลังจะหันไปแยกเขี้ยวใส่แต่เจ้าตัวก็ยื้นหน้าไปใกล้มาร์ตินจนเขาทำอะไรไม่ได้

 

“นายสั่งได้เต็มทีเลยนะ ฉันเลี้ยงเอง”เบเนดิกบอกอย่างกระตือรือร้น เห็นมาร์ตินเลิกคิ้วและหัวเราะออกมาอย่างอารมณ์ดี

 

“นายเลี้ยงฉันตลอดเลย ขอบใจนะเบน”เขาหรี่ตามองชายหนุ่มข้างๆสลับกับใบหน้าแดงๆของมาร์ตินทำให้เขารั้งเอวสอบของคนข้างๆให้ลงมานั่งติดพนักพิง ก่อนจะเท้าโต๊ะเพื่อมองหน้ามาร์ตินที่อยู่ฝั่งตรงข้าม

 

“จริงๆแล้วครั้งนี้ฉันอยากเป็นเจ้ามือ เห็นนายทำงานแหนื่อยๆแบบนี้ยิ่งอยากจะเลี้ยงนายบ้าง”เขาใช้น้ำเสียงหล่อเหลาและทรงสเน่ห์ที่สุดเท่าที่จะทำได้ มองนิ่งไปยังดวงตาสีสวยที่หลุบต่ำลงอายๆอย่างพอใจ

 

“นายทำให้ฉันรู้สึกแปลกๆนะที่พูดแบบนี้”มาร์ตินยกมือขึ้นเกาท้ายทอยเขินๆจนเขายกยิ้มออกมา หันไปยักคิ้วให้เบนเล็กน้อยจนได้รับสายตาเขียวปัดมองตรงมาที่เขา และเขาเองก็ทำแค่ยิ้มหวานให้อีกคนเท่านั่น เบนไม่ได้พูดอะไรต่อ เจ้าตัวเพียงแค่หันไปมองทางอื่นและดื่มเบียร์ไปด้วย มาร์ตินเงยหน้ามองพวกเขาและยกมือขึ้นสั่งอาหารมาเพิ่ม

 

“นายรู้ว่านายสู้ฉันไม่ได้ มาร์ตินสนใจฉันมากกว่า”เขาขยับไปกระซิบกับอีกคนเบาๆ และหันมาดื่มต่ออย่างรวดเร็ว

 

“ฉันถ่ายหนังกับเขานานกว่านาย เพียงแปปเดียวนายสู้ฉันไม่ได้หรอก”เบนหันมากระซิบตอบเขาจนเขาได้สบดวงตาคมสีเขียวอมฟ้า มันดูสวยและพราวระยับด้วยแววจริงจังจนเขายกยิ้มขึ้นมาอย่างพอใจ ขยับตัวมานั่งดีๆแม้จะเหลือบไปมองมาร์ตินเพียงเล็กน้อยเท่านั่น

 

“เขาชอบคนตัวสูงและตัวใหญ่ๆ แข็งแรงพอจะปกป้องเขาได้ ไม่ใช่แห้งแบบนาย”เขายิ้มกว้างมองชายหนุ่มที่ส่งสายตาเขียวปัดมามากกว่าเดิม ริชาร์ตยักคิ้วนิดๆแล้วก็ต้องอ้าปากค้างเพราะแรงเหยียบที่เท้าจนเขาครางเบาๆและยันตัวขึ้นมาดีๆ ถลึงตามองคนที่ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ข้างๆเขา

 

“นี่ พวกนายนะ มาดวนเบียร์กันไหม?”เขาหันมามองมาร์ตินที่ยิ้มกว้างให้เขา ทำให้เขาพยักหน้าตอบแทบจะทันที อ้าปากพยายามจะพูดอะไรบางอย่างแต่เบนก็ขัดจังหวะเขาด้วยการเหยียบเท้าเขาอีกครั้งจนเขาขบกรามแน่นกลั้นความเจ็บที่เร่นขึ้นมา

 

“เอางี่ดีไหม ถ้าฉันชนะขอไปนอนบ้านนาย”เบนชิงพูดออกมา เห็นมาร์ตินหรี่ตามองพวกเขาแต่เจ้าตัวก็หัวเราะออกมาอย่างอารมณ์ดีและยกมือขึ้นเสยผมสีทองสวยของเจ้าตัว

 

“ได้สิ เต็มทีเลย จะไปดื่มต่อที่บ้านก็ได้”ชายหนุ่มตัวเล็กบอกเป็นเวลาเดียวกับที่เหยือกเบียร์มาเสริฟที่โต๊ะ แน่นอนว่าเขาไม่ยอมแพ้อยู่แล้ว ริชาร์ตหยิบเหยือกหนึ่งมาอย่างรวดเร็วและหันไปมองเบนที่นั่งข้างๆเหมือนท้ารบก็ไม่เชิง

 

แน่นอนว่าเขาไม่ยอมแพ้แน่ๆ

 

 

 

 

 

/*/

 

 

 

 

 

เบเนดิคหลับตาแน่นแล้วครางต่ำอย่างเจ็บๆเพราะเขารู้สึกมึนมากๆที่หัว เขาจำได้ว่าเขาน่าจะกลับมาพร้อมกับมาร์ติน ชายหนุ่มตัวเล็กน่ารักที่ทำให้เขาใจสั่นเวลาที่แก้มนิ่มนั่นแดงขึ้นมา รอยยิ้มอย่างพอใจปรากฏบนใบหน้าของชายหนุ่มตัวสูง เขาลืมตาขึ้นมามองตรงไปยังห้องนอนห้องใหญ่ที่ตกแต่งสวยแปลกตา เขาคิดว่านี้น่าจะเป็นห้องนอนของมาร์ตินแน่นอนอยู่แล้ว เขาพยายามยันตัวขึ้นมาแต่ก็ชะงักเมื่อรู้สึกถึงท่อนแขนหนักๆที่ดูจะหนักเกินกว่าเป็นของมาร์ติน และอีกอย่างเขามั่นใจว่าเขากับมาร์ตินละก็ เขาต้องเป็นฝ่ายรุกอยู่แล้ว ความคิดนั่นทำให้เขาถอนหายใจหนักๆเป็นเวลาเดีวกับที่โทรศัพท์ดังเขาจึงหยิบมารับและทิ้งตัวลงนอนคว้ำเหมือนเดิม

 

“ครับผม..”เขารับสายง่วงๆ

 

“เบน? นั่นนายหรือ?? ทำไมตอนนี้นายยังไม่ถึงกองถ่ายอีก รู้ไหมว่านี้มันเที่ยงกว่าแล้วนะ!!”เขายันตัวขึ้นมาเล็กน้อยเมื่อได้ยินเสียงของมาร์ตินจนเขามุ่ยหน้าและมองโทรศัพท์ เห็นล่างๆว่ามันเขียนชื่อว่ามาร์ตินจริงๆจนเขายกมือขึ้นลูบหน้าหนักๆ

 

“นายนอนอยู่ข้างฉันแล้วจะโทรมาทำไม”เขาหัวเราะเบาๆ หันมามองคนที่ยังคลุมตัวด้วยผ้าห่มสีขาวแล้วขยับเข้าไปใกล้

 

“ฉันรักนายมาร์ติน”เขาจูบลงไปบนผ้าห่มเบาๆจนได้ยินเสียงครางหนักจากในโทรศัพท์

 

“ขอทีเถอะ!! ฉันก็รักนายแต่นายควรจะสร่างเมาได้แล้ว ทำไมนายกับริชาร์ตถึงยังไม่มาทีนี้ซักที รู้ไหมว่ามันนานมากแล้ว คนอื่นๆก็เป็นห่วงนายจนไม่รู้จะทำยังไงแล้ว”เขาขมวดคิ้วกับโทรศัพท์ในมือและขยับตัวมาอยู่ดีๆ

 

“แล้วริชาร์ตเกี่ยวอะไรกับฉัน นายนอนอยู่ข้างฉันนะ”เขาพึมพำงัวเงีย เอื่อมมือไปรั้งอีกคนเข้ามาใกล้จนรู้สึกถึงมืออบอุ่นที่รัดเอวเขามากยิ่งขึ้น

 

“นาย…กลับบ้านไปกับริชาร์ต ด้วยเหตุผลที่ว่าจะได้ไม่ต้องมาลำบากนอนบ้านฉัน และนี่ฉันโทรเข้าเบอร์ริชาร์ตด้วย นี่พวกนายดื่มกันต่อแล้วฟุบหลับกันเลยใช่ไหม??”เขากลืนน้ำลายลงคอและรั้งผ้าห่มลงมาช้าๆ แล้วก็แทบจะสบทออกมากับชายหนุ่มตัวสูงใหญ่ผมสั้นสีดำที่เปลือย…ไม่รู้ว่าเปลือยแค่ไหนแต่แผ่นอกสีแทนมันทำให้เขาตัดสายโทรศัพท์และแทบจะโยนมันทิ้งไป ยันตัวขึ้นมามองไปรอบๆและเห็นว่าเสื้อผ้าของเขากระจายอยู่รอบห้อง กับเสื้อผ้าของคนที่ขยับตัวครางตำ ท่อนแขนแข็งแรงรั้งเอวเขาเข้าไปใกล้จนเขาแทบจะเสียหลักล้มลงไป

 

“ตื่น!!!!!!!! เจ้าบ้าริชาร์ต ตื่น!!”เขาแทบจะตะโกนใส่หูอีกคน พยายามตะเกียดตะกายลงมาจากตัวของชายหนุ่มที่เขามั่นใจว่าเปลือยแน่ๆ แทบจะตะปบมือหยาบของอีกคนที่ลูบเอวและสะโพก..เปลือย ของเขาเบาๆ

 

“เบน..”เขารู้สึกร้อนวาบขึ้นมากับอีกคนที่ละเมอเรียกชื่อเขาแล้วรวบเขาลงมานอนข้างๆ กอดเอาไว้แน่นจนเขาขยับไม่ได้และหยับต่อ

 

“ตื่นเว้ย!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!”เขาแยกเขี้ยวตะโกนเสียงดังแล้วออกแรงดันอีกคนเต็มๆแรง จนริชาร์ตถอยออกไปและเป็นเขาที่ขยับออกมาได้ มองอีกคนที่ดูยังง่วงๆอยู่ในขณะนั่งมองเขา แต่เขาไม่รอให้ถึงตอนนั่น รีบตะกายลงจากเตียงไปยังกางเกงของตัวเอง รีบใส่อย่างรีบร้อนให้เร็วที่สุด รู้สึกปวดสะโพกแปลกๆจนเขายิ่งอยากจะร้องไห้ออกมา นี้มันเรื่องบ้าอะไรวะเนี่ย

 

“เบน??”เขาคว้าเสื้อมาสวมได้ยินเสียงสบทจากคนที่ด้านหลัง และเขาไม่ได้หันไป ตงไปใส่รองเท้าของตัวเองแล้วแทบจะถลาออกจากห้องไป

 

“เดียวเบน เดียวๆ รอฉันก่อน”ชายหนุ่มร่างสูงพยายามรั้งอีกคนที่แผ่นหลังเต็มไปด้วยรอยแดงๆจนเขาใบหน้าร้อนผ่าวขึ้นมา รีบตรงไปยังบ็อกเซอร์ของตัวเองเพื่อใส่กางเกงและจะรีบตามอีกคนไป เขาไม่รู้ว่ามันเกิดบ้าอะไรขึ้นถึงได้ตื่นขึ้นมาเจอชายหนุ่มตัวสูงแบบนี้ สีหน้าที่เจ็บใจเหมือนจะร้องไห้นั่นทำให้อารมณ์โกรธของเขาดับไปเลยอย่างไม่ต้องสงสัย ตามมาด้วยอะไรบางอย่างที่ทำให้เขารู้สึกแปลกๆในอก ความทรงจำต่างๆเมื่อคืนเหมือนจะเข้ามาในหัวจนเขายิ่งหายใจติดขัดอย่างช่วยไม่ได้

 

“เดียวเบน อย่าพึ่งไป”เขารีบตามอีกคนที่ปิดประตูดังปังตามด้วยเสียงวิ่งลงบันได เขาพยายามตามอีกคนไปอย่างรวดเร็ว

 

“เบน ฟังก่อนโอเคไหม เราต้องคุย”เขาแทบจะคำรามเสียงแข็งเมื่ออีกคนไม่แม้แต่จะหยุดฟังเขาเลย

 

“ไม่มีการคุยอะไรทั้งนั่น ฉันเมามาก นายเมามาก เราก็เลยถอดเสื้อผ้าและนอนเตียงเดียวกัน แค่นั่นจบ”เขาได้ยินอีกคนพูดเร็วปรือและตรงไปยังรถยนต์ของเจ้าตัวที่เมื่อคืนเขาขับมา เขาถอนหายใจยาวยืนอยู่หน้าบ้านระหว่างที่อีกคนพยายามเปิดประตูรถและเผลอทำกุญแจหล่น

 

“ฉันเสียใจเรื่องนั่น แต่เรา-“

 

“ลาก่อนริช”

 

 

 

 

 

******************************************

 

ไม่ใช่ฟิคชั่ววูบ

 

เนื่องจาก หลายๆคนที่ดูจะทำร้ายเรื่อริชลุคของจีน และทำร้ายจอห์นล็อก หึหึึหึ

 

อ่านจะมีต่อ ไม่รู้ไม่ชี้ นะเจ้ะ

 

 

เกี่ยวกับ jrasmason

สวัสดีทุกคนที่เข้ามาเยี่ยมชมกันนะค่ะ บล็อกนี้จีนจะลงเป็นFictionหรือว่าเป็นAUนะค่ะ คู่หลักก็จะเป็นHiddleswothและคู่อื่นๆอีกตามแต่อารมณ์ค่ะ ฮ่าๆ หวังว่าจะชอบและสนุกกับนิยายที่จีนเขียนนะค่่ะ ขอบคุณค่ะ //จุ๊บๆ
เรื่องนี้ถูกเขียนใน SF Another pair, Z All Fiction และติดป้ายกำกับ , , , , , , , , , , , , คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

11 ตอบกลับที่ [FIC] The hobbit [Martin(?)XRichardXBenedict] One day Two Day

  1. Peem_kakeru พูดว่า:

    ชูป้าย พร้อมแหกปาก ริชเบน อย่างบ้าคลั่ง ฟฟฟฟฟฟ
    มันต้องอย่างง้านนนนนนน จิ้นมันตั้งแต่ในงานพรีเมีนร์ละ กร๊ากกก
    พี่เบนนี่ลูกสาวป๊ะป๋ามาร์ติน อารมณ์แบบติดพ่อ(หรือแม่) กรั่กๆๆๆ

  2. jokirito พูดว่า:

    ตายแล้ว หมดกัน พี่เบน พี่เบ๊นนนนนน

  3. runchita26 พูดว่า:

    ขอสนับสนุนคู่นี้อย่างเปนทางการ

    กรี๊ดๆๆๆๆ เอฟซีริชเบนค่าาาาาาา

    มีต่อเถอะนะค๊าาาาาาาาาาาา ค้างมากอ่ะ

  4. wikinaga พูดว่า:

    เอ้ออ…จะว่ามันก็โอเคดีนะ 55555

    ไว้มาต่อด้วยนะครัช ^,^

  5. สนุกดีค่ะ แล้วเขียนมาอีกนะคะ

  6. Alfred Fatismybff Jones พูดว่า:

    หนุกมากมายครัช เอาอีกๆ >_<//ชูป้ายfcริชเบน

  7. mokona พูดว่า:

    อย่ามาทำไม่รู้ไม่ชี้น้า ต่อค่ะต่อได้โปรด หลอกพาเราลงเรือแล้วกรุณารับผิดชอบ พรีสสสสสสสสสส

  8. Arsan LUpin พูดว่า:

    มาต่อเทอญ ฮือว์ twt

  9. zeanoff พูดว่า:

    เจอแบบนี้เงิบเลยค่ะ แต่สนุกมากค่ะ ^w^

  10. winternovember พูดว่า:

    แอร้ยยยย ที่จริงอ่านจบมาหลายวันแล้วเพิ่งได้มาโพส โอ้ยยยยย ฟสวงกนบนแบยนฟ คู่นี้มันกร๊าวใจเหลือเกิน 555 ริชเบนนนนนนนนนนนนนน >O< แข่งกันจีบป๋ามาร์ติน ปรากฎว่า….คึคึ กินกันเองสมใจเรา 5555

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s