[FIC] Hiddlesworth [EricXHal]#1 About True Love?

ฟิคเรื่องนี้เป็นเพียงจิตนาการของผู้แต่ง

หรืออาจจะเป็นฟิคชั่นที่แปลมา

ไม่ได้มีเจตนาจะทำให้ตัวละครเสื่อมเสียใดๆทั้งสิ้น

 อ่านเพื่อความบันเทิง นะแจ๊ะ

My Tumblr : http://jrashiddlesworth.tumblr.com/

FB : https://www.facebook.com/yujean.rasmason

Twitter : https://twitter.com/YuJeanN

Exteen : http://rasmason2.exteen.com

Page : https://www.facebook.com/hiddlesworthfangirl?ref=hl

Wordpess : https://jrasmason.wordpress.com

 

C : Eric X Hal

R : M

G : Romantic

L : Thai

W : Yujean Rasmason

 

 

********************************

 

 

 

ฮาลถอนหายใจเซงๆกับพ่อค้าเพชรที่ดูท่าทางจะไม่ได้เรื่องเอาเสียเลย จากแค่เขาดูเพียงแวบเดียวเขาก็รู้แล้วว่าอีกคนไม่ใช่พ่อค้าจริงๆด้วยซ้ำ แถมยังเอาเพชรปลอมมาหลอกขายเขาเสียอีก ชายหนุ่มแส่หน้ามองไปทางอื่นเซงๆ มองตรงไปยังทางเดินยาวเบื่องหน้าที่เต็มไปด้วยสิ่งของค้าขาย ทั้งเสื้อผ้า ขนสัตว์ ผลไม้ หรือแร่ต่างๆ เขาเป็นลูกชายคนเล็กของเจ้าของร้านแลกเปลี่ยนเพชร และก็ขายด้วย เขาเก่งในการที่แยกว่าชิ้นไหนของจริงหรือของปลอม ต่างกับเหล่าพี่ๆที่บางคนก็เก่งในด้านการเจียระไน หรือว่าการขายเพชร เขาก็ไม่ได้เรียกว่ารำรวยมากนักนอกจากการช่วยเหลือที่บ้าน เพราะเหล่าพี่ชายเขาดูจะเก่งกาจเสียเหลือเกิน แน่นอนว่านี่เป็นร้านของท่านพ่อและท่านแม่ พวกเขามีบ้านของตัวเองอยู่ห่างออกไป พี่ชายเขาสามคนแต่งงานแล้ว อีกหนึ่งคนเดินทางค้าขาย และพี่สาวเขาก็แต่งงานไปเสียแล้ว เหลือเพียงแต่เขาและน้องชายคนเล็กที่อายุไม่เกิน14ปี

 

“…นี่มันเพชรแดง มีค่ามากๆ จากแดนไกล ข้าขอไม่มากไม่มาย แค่30เหรียญทอง”เขาหันมาสนใจคนตรงหน้า หรีตามองชายแก่ที่แต่งตัวสีสดแต่ผ้ากลับราคาถูก

 

“เอาตรงๆเลยนะ ข้า-ไม่-ซื้อ นี่มันมองมุมไหนก็ของปลอม แถมยังเรียกเสีย30เหรียญทอง แค่6เหรียญเงินยังพอจ่ายได้สำหรับติดตามขวดแก้ว”เขาบอกออกไปตรงๆ เห็นอีกคนหน้าถอดสีเหมือนกับถูกเขาจับได้ ชายหนุ่มทำท่าจะต่อรองอีก

 

“เจ้าดูถูกข้าหนุ่มน้อย”เขาทำเสียงขึ้นจมูก

 

“แล้วยังไง ข้าพูดจริง จะขายหรือไม่ขาย 6เหรียญเงิน ไม่มากไม่น้อยกว่านี่”เขาพูดอีก ถอนหายใจเซงๆก่อนจะหันกลับมาเพื่อหยิบเงิน โดยไม่ทันเห็นว่าอีกคนกำลังจะเอื่อมมือมาคว้าคอของเขาเข้า ฮาลสะดุ้งและหันมาเพราะเสียงร้องอย่างเจ็บปวดของตาลุงนั่น ตาโตขึ้นมาแล้วก็เปลี่ยนเป็นแววดีใจเมื่อเห็นคนตัวสูงใหญ่คนหนึ่ง ชายหนุ่มเจ้าของผมสีน้ำตาลเข้มและผิวสีแทน ไรเคราที่ยิ่งทำให้ดูน่าเกรงขามแต่เขายิ่งชอบที่มันเป็นแบบนั่น

 

“ข้าจะตัดมือเจ้าซะถ้ายังขืนกล้าขัดขืน และข้าจะพาเจ้าไปส่งทหารยามทางนั่น”อีริคเอ่ยเสียงกร้าว ผลักอีกคนไปจนลงไปกองกับพื้นและวิ่งหนีไป ดวงตาคมกริบมองตามไปจนลับตาก่อนจะหันมาแล้วสะดุ่งเล็กน้อยกับดวงตากลมโตสีเขียวอมฟ้า ใบหน้าได้รูปและรอยยิ้มหวานกำลังส่งมาให้เขาจนเขาถอนหายใจ เขาเพียงวางกวางตัวหนึ่งลงบนโต๊ะไม้ข้างๆเท่านั่น

 

“ข้ารู้ว่าเจ้าอยากเจอข้า ขอโทษที่วันนี่ข้าไปหาช้า..เจ้าเลยรีบมาหาข้าละสิ”เขาพยายามไม่แสดงสีหน้าอะไรตอบคำพูดหวานเลี่ยนเอาใจเขาของฮาล อีริคดันกวางไปข้างหน้าชายหนุ่มมากยิ่งขึ้น

 

“ข้าเอาเนื้อมาส่ง กวางหนึ่งตัว 60เหรียญเงิน”เขาพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง เห็นฮาลกระพริบตาและก้มมองของที่เขาถือมาเหมือนพึ่งนึกได้

 

“โอ้…กวาง แหม่ม..ข้าลืมไปเลย 60”ฮาลหัวเราะแห้งๆ หันไปหยิบเงินพลางตะโกนเรียกท่านพี่ของเขาคนหนึ่งให้ออกมาด้านนอก เขาหันมามองใบหน้าคมที่ตอนนี่ยังมองตรงมาที่เขา ยกมือขึ้นลูบผมนุ่มสีดำของตัวเองเบาๆเพื่อให้แน่ใจว่าดูดีที่สุด รีรอไม่ส่งเงินให้คนตัวสูงเพื่อยื้อเวลาบ้าง รอท่านพี่ของเขา

 

“วันนี่เจ้าเป็นยังไงบ้าง เหนื่อยไหม? จะออกล่าในป่าไหม?”เขาเท้าแขนกับโต๊ะไม้ถามคนตัวสูง อีริคเพียงแค่กอดอกมองไปทางอื่นไม่ได้ตอบคำถามเขา

 

“ข้าอยากลองล่าบ้าง สอนมั่งสิ”เขาพูดต่อ พยายามมองใบหน้าคมแต่อีริคก็หันหนีตลอดจนเขายู่ใบหน้า

 

“เจ้าว่าแบบข้าควรจะใช้ธนูแบบไหนดี? แบบสั้นๆไหม มันเรียกว่าอะไรนะ”เขาพยายามพูดอีกอย่างไม่ย่อท้อ หันไปเพื่อให้มองใบหน้าคมให้ได้

 

“ข้าไม่สอน!”เขาสะดุ้งเฮือกกับคนตัวสูงที่ตบโต๊ะดังปังและแยกเขี้ยวใส่เขา อีริคก็เป็นเสียแบบนี้ ไม่เคยสนใจเขาซักนิดว่าเขาพยายามจีบหรือชวนคุย มันทำให้เขายู่หน้าและหันหน้าหนีงอนๆ กอดอกแน่นจนได้ยินเสียงถอนหายใจจากอีริค

 

“เอาเงินค่ากวางมา ข้าจะได้ไป”อีริคพูดออกมาในที่สุด มันทำให้เขาเรียกได้ว่ายิ่งงอนมากเข้าไปใหญ่ เขาหันมาหาอีกฝ่ายและเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อยอย่างไม่ยอมแพ้ เห็นจากหางตาว่าอีริคยกมือขึ้นเท้าเอว

 

“เจ้าทำข้าโกรธ ต้องง้อข้าสิ”เขาเริ่ม

 

“ทำไมข้าจะต้องง้อเจ้าด้วยฮาล เลิกเล่น ข้าจะกลับไปทำงาน”อีริคพูดเสียงแข็ง

 

“งั้นข้าก็จะไปกับเจ้า เจ้าต้องง้อข้าสิ เจ้าต้องพาข้าเข้าไปในป่า หาดอกไม้มอบให้ข้า”เขาหันมาขู่ฟ้อใส่คนตัวสูงที่ตอนนี่ถอนหายใจและเลียริมฝีปากอย่างอดกลั้นอารมณ์ อีริคพยายามอย่างมากในการที่จะระงับอารมณ์ให้เพื่อนของเขา..หรือคนรู้จัก หรืออะไรก็ตามที่แทบจะเรียกได้ว่าจีบเขาอยู่ จนคนทั้งหมู่บ้านครึ่งหนึ่งคิดว่าพวกเขาแต่งงานกันแล้ว และมันไม่ใช่ซักนิด

 

“เจ้าควรจะรู้ว่าพวกเจ้าพลอดรักกันน่ากลัวมาก ลดความดุดันหน่อยสิ แบบนี่ชาวเมืองตกใจกันพอดี”เขาหันมามองสาวผมทองที่เขาจำได้ว่าทำงานที่โรงทอผ้า เธอยิ้มให้เขาและขยิบตาให้ฮาล นั่นทำให้เขาครางต่ำอย่างขัดใจที่ว่าเธอดูจะให้ท้ายฮาลเสียจริง

 

“ข้ากับฮาลมิใช่คู่รักกัน”เขาพูดเสียงแข็ง เห็นเธอยื้นบิลให้ฮาลซึ่งเจ้าคนตัวเล็กก็แทบจะถลามาหาเขา

 

“ก็เป็นซะซิ”เธอยักไหล่ หันไปยิ้มกรุ่มกริ่มกับฮาลจนเขากลอกตา ดีใจที่พี่ชายของฮาลเดินมาจากด้านหลังพร้อมรอยยิ้ม เจ้าตัวหยิบเงินให้เขาและยกกวางขึ้นจนเขาแทบจะเดินจ้ำอ้าวออกไปจากตรงนั่นทันที เขาอยากจะไปเตรียมตัวเข้าป่า หาเนื้อเพิ่มและจะได้นอนหลับพักผ่อนเสียที ให้ผ่านวันคืนอันวุ่นวายแบบนี้เพราะเขาไม่ได้นอนมาสองวันแล้ว

 

“ข้า..ข้าเลิกงานแล้วนะ”ดวงตาสีสวยเบิกกว้างงงๆ เขารีบบอกพี่ชาย คว้ากระเป๋าและวิ่งตามแผ่นหลังกว้างไป บ้านของอีริคอยู่ชานเมืองติดกับแม่น้ำและผืนป่า ค่อนข้างอันตรายเพราะอาจจะมีเสือหลุดมา แต่เพราะเจ้าตัวเป็นพรานเลยค่อนข้างทำให้ชายเมืองอุ่นใจบ้าง บ้านเขาอยู่ห่างจากบ้านของอีริคพอประมาณ เขาได้เจ้าตัวมาช่วยสร้างให้กับชายหลายๆคนในหมู่บ้าน เขาเองก็ร่วมด้วย ที่ๆเขาอยู่เป็นหมู่บ้านเล็กๆห่างจากตัวอนาจักรเล็กน้อย แน่นอนว่าฝ่าบาททรงโปรดให้มีทหารเฝ้ายามที่นี่เพื่อป้องกันหมู่บ้าน กันพวกโจรเราเลยอยู่กันอย่างสงบสุขมานานมาก

 

“เจ้าไม่ง้อข้า แต่ข้าจะหายงอนให้ก็ได้”เขาแขย่งตัวกระซิบอายๆ อมยิ้มอยู่คนเดียวแม้ว่าอิริคจะไม่หันมามองเขาเลยซักนิด

 

“เจ้าตามมาทำไม ข้าจะไปทำงาน”เขายิ้มกับเสียงแข็งๆตอบกลับมาของคนที่ทำเป็นเย็นชาใส่เขา ยังดีที่อีริคก็พอจะตอบเขาบ้าง ไม่ปล่อยให้เขาพูดคนเดียวก็ถือว่าใส่ใจและนะ ฮาลคิดกรุ่มกริ่มในใจ ยิ้มและรีบเดินตามก้าวยาวๆของชายหนุ่ม

 

“ก็แบบ…เป็นห่วงไง กลัวเจ้าจะเป็นอันตรายข้าจะอยู่ได้เช่นไร”ฮาลพูดออกมาเสียงหวาน เขายกยิ้มออกมากับคำพูดตัวเองชื่นชมที่ทำไมเขาถึงได้เก่งกาจแบบนี่ ชายหนุ่มก้มหน้าซ้อนใบหน้าแดงๆแต่แน่นอนว่าอีริคจะต้องเห็นได้ด้วย แบบนี่อีกฝ่ายคงจะเขินและหันมาหาเขา รอยยิ้มอบอุ่น แค่คิดเขาก็ยิ่งยิ้มกว้างและบิดไปมา

 

อีริคเลิกคิ้วหันมามองคนที่ยืนบิดไปมาด้านหลัง มันทำให้เขาเผลอยิ้มแต่ก็รีบปั่นหน้านิ่ง ถอนหายใจและเดินเลี่ยงออกมาปล่อยให้อีกคนยืนหน้าแดงแบบนั่น แม้มันจะน่ารักก็ตามทีสำหรับเขาแต่ถ้าแสดงอาการอะไรมากฮาลต้องคิดว่าเขาเล่นด้วยแน่ๆ และมันไม่ใช่

 

เขาคิดแค่เพียงเพื่อนเท่านั่น

 

ฮาลเงยหน้าขึ้นมาเพื่อพูดอะไรบางอย่าง แต่ก็อ้าปากค้างเมื่อไม่เห็นอีริคอยู่ตรงนั่น เขากระพริบตาปริบๆ มองไปรอบๆและเริ่มทำหน้ายู่เมื่ออีกคนหนีเขาไปอีกแล้ว มันทำให้ฮาลรีบเดินตรงไปยังทางลัดไปบ้านของอีริค ชายหนุ่มก้มมองทางและรีบตรงไปยังบ้านไม้ที่อยู่ห่างออกไป เขาเห็นหลังไวๆของอีริคที่เดินไปมาในบ้าน เจ้าตัวดูเดินเร็วมากจริงๆสำหรับเขา

 

“เจ้าทิ้งข้าอีกแล้ว ข้าเสียใจนะ”ฮาลเบ้ปาก โผล่หน้ามาทางหน้าต่างของคนตัวสูงที่มองๆดูแล้วเจ้าตัวกำลังจะทำอาหาร มันทำให้เขาชะโงกหน้าไปมองสำรวจรอบๆและรีบเดินไปที่ประตู พยายามเปิดแต่ก็เปิดไม่ออกจนเขายู่หน้าอีกครั้ง ตวัดสายตาค้อนควับไปทางคนที่ฮัมเพลงอยู่ในตอนนี่

 

“เปิดประตูให้ข้าหน่อยสิ ข้าจะช่วยเจ้าทำอาหาร”ฮาลพูดด้วยน้ำเสียงดึ่งงอนกึ่งขอร้อง เขายืนรอและเมื่อไม่มีอะไรเกิดขึ้นชายหนุ่มผมสีเข้มจึงเดินกลับไปยังหน้าต่าง อ้าปากเล็กน้อยกับบานหน้าต่างที่ปิดเข้ามา พร้อมกับม่านสีเข้มที่ทำให้เขาไม่เห็นอะไรเลย ดวงตาสีเขียวสวยกระพริบงงๆและเริ่มเคาะกระจกหน้าต่าง

 

“เปิดประตูให้ข้าหน่อยสิ ขอเข้าไปด้วยสิ ข้าอยากจะทำซุบให้เจ้านะ อีริค”เขาพยายามพูด ส่องเข้าดูภายในแต่ก็ไม่เห็นอะไรเลย เขาจึงยิ่งเม้มปากและหน้าแดงขึ้นมาด้วยความรู้สึกงอนๆ เขาฮึดฮัดเดินไปมา และตรงไปยังประตูอีกครั้งเพื่อทุบแรงๆให้อีกคนเปิดประตู แต่อีริคก็ไม่เปิดและไม่มีอะไรเกิดขึ้นมากกว่าความเงียบ แต่เขาได้ยินเสียงจานชามภายในบ้านแน่นอน

 

 

 

“เจ้านี่มันน่าสมเพสจริงๆฮาล อีริคเขาไม่สนใจเจ้าก็ยังจะวุ่นวายกับเขา”ฮาลตวัดสายตามามองมามองด้านหลัง เขาเห็นสาวสวยคนหนึ่ง..ไม่สิ ก็ไม่ได้สวยมากมาย เจ้าหล่อนมีผมสีดำเช่นเดียวกับเขา ดวงตาสีอ่อนและเดินเฉิดฉายไปมา วันนี่เจ้าตัวก็อยู่ในชุดสีม่วงอ่อนแบบที่เธอชอบใส่ ทำให้เขานึกโมโกตัวเองที่ตอนนี่ใส่เพียงชุดสีเทาหมนๆแบบที่ถนัดเวลาช่วยที่บ้านขนย้ายของ

 

“เจ้าไม่พูดก็คงไม่มีใครว่าหรอกนะซีฟ”เขาหรี่ตา แส่หน้าไปทางอื่นและทุกๆคนก็รู้ว่าซีฟเองก็ชอบอีริค คู่แข่งของเขาและเขารู้ว่าอีริคไม่ชอบเจ้าหล่อนอยู่แล้ว

 

“ข้าแค่พูดความจริง งั้นเจ้าก็ลองพูดมาสิว่าเหตุใดเจ้าถึงว่าร้องโวยวายอยู่หน้าบ้านอีริค เขาไม่เปิดประตูให้เจ้ายังไม่ยืนยันเรื่องนี่อีกหรือ”เขาหน้าแดงขึ้นมาด้วยทั้งความโกรธและอาย ยิ่งเห็นใบหน้าเยาะเย้ยของสาวสวยก็ยิ่งทำให้เขาหงุดหงิด

 

“ข้า…ข้าแค่ออกมาชมวิวต่างหาก อีริคเขาเผลอล็อกประตู แล้วเจ้าละมาทำอะไรที่นี่ งานของเจ้าควรจะช่วยท่านแม่เจ้าย้อมสีผ้านะ”อีริคกัดขนมปังเดินมาใกล้หน้าต่าง เขาเลิกม่านขึ้นเล็กน้อยมองออกไปด้านนอก เห็นฮาลกำลังหน้าแดงและก้มหน้าเม้มปาก บางอย่างมันทำให้เขาเผลอหยุดเคี้ยวขนมปัง เขาแอบมองไปยังอีกฝ่างหนึ่งที่เห็นซีฟถือตระกร้าดอกไม้มองจิกมายังฮาลและเชิดหน้าขึ้น

 

“เจ้าจะพูดอะไรก็พูดไปเถอะ ข้ามีการมีงานไม่ใช่จ้องแต่จะมาหาคนที่เข้าไม่ได้สนใจ”เขาเห็นซีฟเชิดหน้าและเดินหนีฮาลเข้าไปทางในหมู่บ้าน มันทำให้คนตัวสูงยันตัวขึ้นมามองเซี้ยวหน้าของฮาลใบหน้าได้รูปที่ปกติจะแต้มไปด้วยรอยยิ้มและแก้มแดงๆเวลามองเขา ตอนนี่มันกับแดงขึ้นมาด้วยความอาย ดวงตาสีสวยที่คลอด้วยน้ำตาและริมฝีปากบางเม้มเข้าหากัน เขาเห็นดวงตาสีสวยมองกลับมายังตัวบ้านของเขาจนชายหนุ่มเผลอหลบที่หลังม่าน มองฮาลที่ดูเหมือนกำลังจะร้องไห้ด้วยความรู้สึกแปลกๆ เจ้าตัวน่าจะมาเคาะประตูอีกรอบให้เขาเปิด อีริคจึงแอบเดินไปปลดล็อกกลอนให้เบาๆโดยที่เขาก็ไม่รู้ว่าทำไมทำไม เขาเองก็ไม่ได้ชอบซิฟนักหรอก เธอก็สวยแต่เขาไม่ชอบเวลาที่เธอดูถูกฮาล

 

ชายหนุ่มกัดขนมปังอีกครั้งทำเป็นเดินเนียนไปมาอยู่ในบ้าน แต่เขากลับกำลังรอให้ประตูเหวี่ยงออกและอีกคนที่เขามาโวยวายใส่เขาเหมือนเดิม แต่ทุกอย่างกลับเงียบกริบเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เขารีรออยู่พักหนึ่งก่อนจะแอบเดินตรงไปยังประตู กระแอมไอเบาๆแต่ก็ยังเงียบ เขาเลยเดินไปที่หน้าต่าง เลิกม่านขึ้นมองออกไปด้านนอก เลิกคิ้วเมื่อเขาไม่เห็นเงาของฮาลแม้แต่นิดเดียว บางอย่างในใจมันทำให้เขาแทบจะใจหล่นวูบ รู้สึกแย่ขึ้นมาทั้งๆที่ไม่ใช่เรื่องที่เขาควรจะรู้สึกแย่เลย ก็ไม่ใช่ความผิดเขานิ..

 

อีริคกระแอมไอและเปิดประตูออกไป เนียนเดินไปมาเหมือนทำเป็นจัดไม้ฝืนแต่สายตาก็มองหาเจ้าคนตัวเล็กจอมวุ่นวายที่ตอนนี่หายไปซะแล้ว ชายหนุ่มหายใจยาวและมองต่ำลงมายังรอยเท้าที่พื้น มองสำรวจและคิดว่าเจ้าตัวน่าจะเดินย้อนกลับไปยังบ้านตัวเองในหมู่บ้าน เขาเผลอถอนหายใจปลงๆเพราะเขาจะต้องเข้าป่าอีกครั้งเพื่อหาเนื้อมาขายสำหรับวันพรุ่งนี่ ปกติฮาลจะขอไปด้วยแท้ๆแต่เมื่อเจ้าตัวไม่อยู่…ก็ดี! จะได้ไม่วุ่นวาย สบายจะตายไป เขายิ้มออกมาและรู้ว่าตัวเองไม่ได้คิดแบบนั่นเลย

 

 

 

 

 

/*/

 

 

 

 

 

ฮาลสั่งน้ำมูกออกมาอีกชุดใหญ่หลังจากเขานอนร้องไห้อยู่คนเดียวในบ้านหลังเล็กๆของเขา แล้วเขาผิดตรงไหนที่เขารักอีริค ชายหนุ่มตัวสูงที่พวกเขาเล่นด้วยกันมาตั้งแต่เด็ก เขาอุสาพยายามจีบมาต่างนานใช่ว่าเขาจะไม่ท้อเสียหน่อย เขาท้อมากแต่เพื่อความรักเขายอมอยู่แล้ว ท่านแม่สอนเขาเสมอว่าเป็นบุรุษก็ต้องเกี้ยวพาคนที่รัก พี่ๆของเขาก็สามารถขอสาวแต่งานได้จนหมดแล้ว มีเหลือเพียงเขาเท่านั่นที่ไม่สำเร็จซักที

 

ยิ่งคิดก็ยิ่งเจ็บใจ ซีฟเองต่างหากที่พูดถูก…อีริคยิ่งห่างจากเขา ไม่ยิ้ม ไม่พูดคุย มีแค่เขาทำไล่ตามอยู่ตลอดแบบนี่ ยิ่งคิดเขาก็ยิ่งร้องไห้ออกมามากยิ่งขึ้น เงยหน้ามองดูท้องฟ้าภายนอกแล้วเขายิ่งอยากจะร้องไห้มากกว่าเดิม มันมืดแล้ว อีริคน่าจะเข้าป่าไปล่าสัตว์แล้ว นอนในป่า เขาร้องไห้ไปก็ไม่มีใครสนใจ คิดได้ดังนั่นเขายิ่งร้องไห้มากกว่าเดิม ทั้งโกรธทั้งงอนแต่ก็ไม่รู้จะทำยังไง

 

มือเรียวขาวเขวี้ยงผ้าออกไปปลายเตียง เขามองไปทางประตูบ้านเมื่อได้ยินเสียงเคาะประตูจนเขาครางอย่างขัดใจ คงเป็นท่านพี่ของเขามาตามให้ไปทานข้าวที่บ้านใหญ่ เขาไม่อยากไปและลืมไปเสียสนิทที่วันนี่เป็นวันเกิดท่านพี่ของเขา ฮาลรีบลุกไปยังกระจกที่แขวนอยู่ จมูกเขาแดงและแก้มที่แดงพอๆกัน ดวงตาคลอน้ำตาแบบนี่พี่เขาต้องไม่รู้สึกว่าเขายินดีในวันเกิดแน่ๆ

 

“ข้าไม่สบายนิดหน่อย ข้าไม่ไปงานเลี้ยงหลอก บอกท่านพ่อให้ข้าด้วย”เขาตะโกนตอบเสียงอู้อี้ สั่งน้ำมูกอีกแต่เสียงเคาะประตูก็ยังดังต่อไปเรื่อยๆจนเขาเดินไปกระชากประตูออก

 

“ข้าไม่ไป ข้าร้องไห้อยู่ ข้า-“เขาอ้าปากค้างมองตรงไปยังคนที่ยกมือค้างเอาไว้ ใบหน้าคมที่มีไรหนวดมองตรงลงมายังเขา ทำให้เขายิ่งรู้สึกดีใจแต่ก็โหวงๆไปด้วยในเวลาเดียวกัน จนเผลอสบทในใจว่าอีริคทำไมมาหาเขา? ในสภาพที่เขาโทรมมากๆ??? แบบนี่นอกจากจะไม่มีหวังยังยิ่งเลวร้ายลงไปอีก

 

“…เจ้าเสียงดังไปแล้ว”อีริคเริ่มหลังจากเงียบอยู่นาน เขามองสำรวจใบหน้าได้รูปที่ดวงตาสีสวยบวมแดงและจมูกที่แดงเหมือนลูบเบอร์รี่ อีกฝ่ายพยายามหลบหน้าเขาและจัดผมไปด้วย ยังคงก้มหน้าแต่เขาก็ยังรู้อยู่ดีว่าฮาลร้องไห้ หนักด้วย เขาไม่ชอบเวลาที่อีกคนหลบตาและดูเศร้าแบบนี่ ชายหนุ่มไม่ตอบอะไรและเขาก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ ทำให้เขาก้าวเข้ามาในบ้านของเจ้าตัว

 

“เจ้า…เจ้าล่าเสร็จแล้วหรือ”เขาหันมาตามเสียงพูดอ้อมแอ้ม ฮาลไม่มองสบตาเขาแม้จะปิดบ้านตามหลัง เขาเห็นมือเรียวกุมเข้าหากันอย่างรู้สึกผิดและประหม่า

 

“ข้าไม่ได้ไปเพราะใครบางคน”เขาเริ่มพูด หันมาหาชายหนุ่มที่หลบตาเขา เดินเข้าไปใกล้จนอีกฝ่ายตัวแข็งทื่อ เขาชอบที่ฮาลมีปฎิกิริยาน่ารักๆทุกครั้งที่เขาเข้าใกล้ อายม้วนตลอดแม้เขาจะยังไม่ได้ทำอะไรมากไปกว่ายืนนิ่งๆก็ตามที

 

“ทำไมเจ้าถึงไม่ไปละ”ฮาลเงยหน้ามองสบตาคมแล้วรีบหลบตาเหมือนเดิม เขาใจเต้นจะตายอยู่แล้วจึงรีบก้มหน้าอีกครั้ง เดินเลี่ยงไปเลื่อนเก้าอี้ให้คนตัวสูงและพยายามซ้อนใบหน้าแดงๆ เขาไม่พร้อมเลย ไม่พร้อมซักนิด ถ้ารู้ว่าอีริคจะมาเขาจะได้จัดบ้าน หาดอกไม้มาประดับ ทำดินเนอร์แสนอร่อยเอาไว้รอ

 

“ข้าจะตอบ แต่หลังจากที่เจ้าตอบว่าเจ้าร้องไห้เรื่องอะไร”เขาเงยหน้ามองคนตัวสูง เม้มปากแน่นอย่างใช้ความคิด เรื่องอะไรดี…เรื่องอะไรดี ชายหนุ่มคิดหาคำตอบอย่างรวดเร็วแต่ก็ตื่อไปหมดเมื่ออีกคนเดินมาใกล้

 

“ก็..ก็…ข้าน้อยใจที่เจ้าไม่เคยสนใจใยดีข้าเลย”เขาพูดออกไปในที่สุด “..ก็คนมันรักอะ ก็เลยอยากให้..สนใจมั่ง”เขาตอบเสียงเบาลงและเบาลงจนกลายเป็นพูดในลำคอ ก้มหน้าหลบตาอีกฝ่าย เห็นอีริคหยิบของบางอย่างออกมาให้เขาและวางมันบนโต๊ะ เป็นเพียงกำไรหนังที่ร้อยลูกหินสีขาวเอาไว้ เขาตาโตขึ้นมาทันที

 

“จู่ๆเจ้าก็หายไป อุสายอมเปิดบ้านให้ก็ไม่มา..”อีริคพูด เลื่อนกำไรอันเล็กให้ชายหนุ่ม “..ส่วนอันนี่ข้าเห็นเศษๆหนังมันเหลือ เลยทำให้เจ้า”เขากระแอมเบาๆ แม้ว่ารู้ตัวว่าการทำแบบนี่จะทำให้เขาอาจจะทำให้สลัดฮาลออกไปไม่ได้ แต่การอยู่แบบนี่ก็ดี เขาชอบมองรอยยิ้มเล็กๆสดใสมากกว่าแววตาเศร้าหมองแบบตอนนั่น

 

“แต่เจ้าคงจะทำให้ซีฟด้วยนิ”ฮาลหยิบมันขึ้นมาพยายามใส่อย่างรวดเร็ว ก่อนเขาจะนึกได้ ดวงตาสีเขียวช้อนขึ้นมองชายหนุ่ม

 

“ไม่ต้องตอบหรอก ข้าไม่อยากรู้คำตอบ ยิ่งรู้ก็ยิ่งเจ็บเปล่าๆ ก็มันหึง…”เขารีบพูดแต่ก็หยุดเมื่ออีริคดึงข้อมือเขาไปและใส่กำไรให้เขาอย่างเบามือ

 

“ข้าทำให้เจ้าก็คือทำให้เจ้า รู้แค่นั่นก็พอแล้ว”อีริคพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำอย่างที่ปกติเจ้าตัวชอบใช้ ดวงตาคมกริบยังมองจ้องที่ข้อมือของเขาทำให้ฮาลอดอมยิ้มไม่ได้ คนตัวเล็กกว่าแอบขยับเข้าไปใกล้อีกคน

 

“เริ่มหลงรักข้าแล้วอะดิ”เขาอมยิ้มถามเบาๆ เห็นอีริคเลิกคิ้วมองเขานิ่งๆ

 

“ไม่”

 

“ซักวันเจ้าก็ต้องใจอ่อนนั่นและ ข้านะมีสเน่ห์นะ”ฮาลกระพริบแพขนตายาวเบาๆ ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่รู้สึกดีที่คนตัวสูงสนใจเขาบ้าง แม้อีริคจะให้เพียงแค่กำไรเล็กๆไม่มีราคากับเขาแต่มันก็มากมายต่อคุณค่าทางจิตใจ

 

“อยากทำอะไรก็ทำ เรื่องของเจ้า”อีริคพูด ยันตัวออกมาจนฮาลยู้หน้า แน่นอนว่าเขาไม่ท้ออะไรอยู่แล้ว

 

“ข้าจีบเจ้า ระวังให้ดี”เขาพูด มองคนตัวสูงที่เดินตรงไปยังบานประตู แน่นอนว่าอีริคคงจะกลับแม้จะเสียดายแต่คราวหน้าเขาจะต้องหาทางอยู่กับอีกฝ่ายสองต่อสองให้ได้ จะต้องให้หลงสเน่ห์ของเขา

 

“อีริค!”เขาอ้าปากเรียกอีกฝ่ายจนคนตัวสูงหันมา “..รักอ่ะ”เขาพูดออกไปและขยิบตาให้ บิดไปมากับรอยยิ้มหล่อเหล่าที่เป็นครั้งแรกที่อีริคยิ้มให้หลังจากเขาบอกรัก แม้ว่าจะเหมือนยิ้มขำๆเสียมากกว่า เจ้าตัวไม่ตอบและไม่ปฎิเสธอะไร เพียงแค่ปิดประตูบ้านให้เขาและจากไปเท่านั่น

 

“หลังจากนี่ละเฮนรี่ ในฐานะที่เราเกิดเป็นบุรุษ จะต้องเกี้ยวพาให้อีริคหลงรักให้ได้”อีริคหัวเราะเบาๆกับเสียงหวานๆที่งึมงำๆอยู่ในบ้าน ตามมาด้วยเสียงร้องเพลง เขาหันไปมองด้านหลังและออกเดินต่อไป รู้สึกอารมณ์ดีขึ้นมาแปลกๆในตอนนี่ หรืออาจจะชินเสียแล้วกับฮาลที่ชอบบอกรักเขา..ก็พูดอยู่ทุกวันตลอด..17ปี เขาเตรียมของให้พร้อมและตั้งใจจะเข้าป่าอีกครั้ง อาจจะล่าพวกไก่ป่าไม่ไกลมากนัก เพื่อเจ้าตัวเล็กอาจจะวุ่นวายจนเขาไม่ได้เข้าป่าอีก

 

 

 

 

******************************************************

 

 

สวัสดีค่ะ

แบบว่านานมากๆเลยที่ไม่ได้เจอกัน 555

เรื่องนี่เป็นอีริคฮาลนะคะ คาแรกเตอร์จะเป็นที่จีนคลีแอทเอง ไม่เกียวกับนิสัยจริงๆของเจ้าตัว

แบบว่าๆ อยากลองเขียนแนวหวานๆดูบ้าง (ปกติไม่หวาน?) 5555

ไม่รู้อะ ไงๆก็อยากจะให้ช่วยติดตามเรื่องนี่ดู 

ขอบคุ๊คะ

เกี่ยวกับ jrasmason

สวัสดีทุกคนที่เข้ามาเยี่ยมชมกันนะค่ะ บล็อกนี้จีนจะลงเป็นFictionหรือว่าเป็นAUนะค่ะ คู่หลักก็จะเป็นHiddleswothและคู่อื่นๆอีกตามแต่อารมณ์ค่ะ ฮ่าๆ หวังว่าจะชอบและสนุกกับนิยายที่จีนเขียนนะค่่ะ ขอบคุณค่ะ //จุ๊บๆ
เรื่องนี้ถูกเขียนใน About true love, Z All Fiction และติดป้ายกำกับ , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

15 ตอบกลับที่ [FIC] Hiddlesworth [EricXHal]#1 About True Love?

  1. Pui Thaniya พูดว่า:

    “ข้าไม่ไป ข้าร้องไห้อยู่ ข้า-“ ถถถ น่าสงสารจริงๆ

    ชอบนะฮาลพูดได้ตรงกะใจตัวเองมาก ไม่มีการอ้อมค้อม

    อีริค>>>>>>>> รักอะ จ๊วฟๆ >_< ใจกล้ามากเลยฮาล

    สู้ๆนะเฮนรี่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่ เจ้าต้องเกี้ยวพาราสีเอาอีริคให้เป็นลูกไก่ในกำมือเลย

  2. wikinaga พูดว่า:

    รักนาย พี่ชาย มาย โบรแม๊นซ์….#มิใช่

    นายเอกน่ารักน่าขย้ำ ๆ จัง ๆ จริงเลย คุณพระทนได้ไง

    ฮาลเธอจีบหนุ่มขนาดนี้ แม่เธอคงปลื้มอ่ะ สมชายชาตรีจริง ๆ ยอมล่ะ เขินแทนอีริค

    พระเอกกะเก๊กดีจัง ไว้เก๊กแตกเมื่อไหร่….เสร้จฮาลแน่ ๆ 555

    ชอบอ่ะ มาง้อววววววด้วย มาด้วยกับกำไ(ล)ร ฮาลได้เห็น ๆ

    รอตอนต่อไป แบบไวไวอยู่นะจ้ะ น้องยูวจีน

  3. Lumos Scarlet พูดว่า:

    อร๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยย //บิดไปบิดมา
    ฮาลเจ้าน่ารักจังงงงงงง นานๆทีจะมีแบบนายเอกเป็นฝ่ายจีบก่อน
    เห็นหนูฮาลรุกแบบนี้แล้วเขิน รุกต่อไปค่ะ เก็กๆไม่สนใจแบบอีริคเนี่ย เราต้องรุกๆๆๆๆ
    เข้าใจพี่สาวคนนั้นที่เชียร์ฮาลเลย เป็นหนูหนูก็เชียร์ อร๊ายยย//ชูป้ายfcโบกไปมา
    อีริคนี่ล่ะก็ แหม เค้าตามบอกรักมาแบบนี้ตั้งสิบเจ็ดปีแล้วนะ
    เป็นพระอิฐพระปูนหรือไงจ๊ะพ่อคุณ
    ทางนั้นเค้าประกาศความมุ่งมั่นมาล้วว่าจีบอ่ะ
    รีบๆรับรักไปเลยจิ๊
    รอตอนต่อไปอย่างกรี๊ดกร๊าดและกิ๊วก๊าวค่ะ //ชูป้ายเอาอีก

  4. สายป่าน พูดว่า:

    ฮาลสู้ๆขอเป็นแรงใจให้นะจ้า
    อีริกอย่าเก๊กนานนักละ หนูฮาลอุตส่าทุ่มมาหมดใจขนาดนี้

  5. peperpepe พูดว่า:

    ไม่มีความคิดเห็นค่ะ บอกไว้เฉยๆละกันว่า รอตอนต่อไปอยู่ -_-)/

  6. jokirito พูดว่า:

    อูววววช่างน่ารักมุ้งมิ้งงุ้งงิ้งงุงิมุมิ แอบน้ำตาคลอๆตามฮาลนิดนึง และเขินมาก ถ้าเราเป็นอีริคเจองี้ใจละลายไปตั้งแต่17ปีก่อนแล้ว

  7. monster siz พูดว่า:

    คู่นี้น่ารักอ่ะ ฮาลช่างตามตื้อดีนัก ตื้อต่อไปนะเจ๊เอาใจช่วยอยู่ลูก! #วางระเบิดบ้านซีฟ

  8. Peem_kakeru พูดว่า:

    อารมณ์แบบ ละครไทย ที่นางเอกตามจีบพระเอก แล้วพระเอกทำไม่สน ถถถถถถถถถถถถถถถ
    ซิฟให้เจนไปเถอะ โถ่วววววววว
    รักเอ่าะ > 3<

  9. phunoi พูดว่า:

    เหยยยย ชอบมากอ่า
    อ่านแรกๆเฮ้ย เกิดไรขึ้นกับฮาล อ่านไปอ่านมา เชี้ยยยย
    น่าร้ากกกกกกกก
    ชอบฟิคแนว angst ผสม fluff แบบนี้ที่สุด

    กรี๊ด น่าร้ากอีกรอบ

  10. loki's army พูดว่า:

    ไรท์เตอร์คะ อีริคฮาล about true love 2
    ต้องใส่รหัสด้วย เข้าไปตามอ่านไม่ได้ค่ะ ต้องรบกวนขอรหัสด้วยได้มั้ยคะ กำลังเข้าด้ายเข้าเข็มเลยค่ะ

    ขอบคุณมากนะคะ จะรอติดตามค่ะ

  11. lordbowron พูดว่า:

    น่าร้ากกกกกกกกกกกกกกกก ใสๆดีอ่ะ
    เราเป็นอีริคเราไม่ทนนน ฮาลน่ารักจะตายยยย 555

  12. weeptvxq พูดว่า:

    น่าร๊ากกกกกก~~≧﹏≦♥♥♥♥♥♥♥

  13. amiten พูดว่า:

    ขำฮาลคร่ะ
    แบบนางน่ารักมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
    อิริคก็แบบ ซึนสุดอ่ะ
    เป็นเรื่องที่อ่านแล้วอมยิ้มมากกกกกกกกกกกกก //ไม่อมละล่ะ ยิ้มจนปากจะฉีกแล้ว ถถถ
    ปล.ฮาลจะเกี้ยวพาอิริคนี่หมายความฮาลจะเมะหรอคะ ? ถถถถถถถ สู้ๆนะลูก*

  14. winternovember พูดว่า:

    โอ้ยยยยยยยย ฮาลรุกแรงงงงง ชอบบบบ ตั๊ลล๊ากกกกกก อีริคก็ขรึมเจรงงง ฮาาาา ชอบความตรงไปตรงมาของฮาลที่ซู๊ดดด ระวังเถอะอีริค หึหึหึ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s