[FIC] Hiddlesworth [EricXHal]#2 About True Love?

ฟิคเรื่องนี้เป็นเพียงจิตนาการของผู้แต่ง

หรืออาจจะเป็นฟิคชั่นที่แปลมา

ไม่ได้มีเจตนาจะทำให้ตัวละครเสื่อมเสียใดๆทั้งสิ้น

 อ่านเพื่อความบันเทิง นะแจ๊ะ

My Tumblr : http://jrashiddlesworth.tumblr.com/

FB : https://www.facebook.com/yujean.rasmason

Twitter : https://twitter.com/YuJeanN

Exteen : http://rasmason2.exteen.com

Page : https://www.facebook.com/hiddlesworthfangirl?ref=hl

Wordpess : https://jrasmason.wordpress.com

C : Eric X Hal

R : M

G : Romantic

L : Thai

W : Yujean Rasmason

 

********************************

 

 

 

ฮาลเดินไปเดินมาอย่างอารมณ์ดี หลังจากทำงานเสร็จแล้วเขาก็แทบจะวิ่งกลับมาที่บ้าน เตรียมสิ่งของและสัมภาระทุกอย่างใส่กระเป่าหนังเตรียมเอาไว้ ก่อนที่เขาจะเดินไปเปลี่ยนเสื้อผ้า เป็นเสื้อสีขาวและกางเกงหนังสีดำ เพื่อตอนกลางคืนอีริคจะได้เห็นเขาง่ายๆ ใส่สีสว่างๆ ฮาลพยักหน้ากับตัวเองและหยิบผ้าพันแผลไปด้วย ยาสมุนไพร ผ้าที่มวนเอาไว้อย่างรวดเร็วและผูกกับเป้ เมื่อเช็กทุกอย่างแล้วเขาจึงรีบวิ่งออกมาจากบ้านเพื่อตรงไปยังบ้านของอีริคที่ห่างออกไป เขารู้ว่าวันนี่อีริคจะไปล่าสัตว์อันตราย…เสือ เจ้าตัวบอกว่าเจอรอยเท้าเสือห่างออกไปไม่มาก และเขาก็กลัวว่ามันจะหลุดเข้ามาในหมู่บ้าน บวกกับท่านเจ้าเมืองจะจ่ายค่าจ้างให้หากล่าเสือมาได้ 10เหรียญทอง นั่นถือว่าเยอะมากและเขาอยากจะไปช่วย

 

ชายหนุ่มมองสำรวจรอบๆอย่างอารมณ์ดี เขาเหลือบไปเห็นซีฟที่ยืนคุยกับเพื่อนๆอยู่เขาจึงเดินเข้าไปใกล้ ยกยิ้มเมื่อหล่อนหันมามองเขาและเชิดหน้าขึ้นสูง

 

“แต่งตัวเชยๆไม่เปลี่ยนเชียวฮาล”เขามองอีกคน ยกข้อมือขึ้นมาให้หล่อนดู เห็นดวงตาสีสวยหรี่ลงมองเขาแต่ก็ยังไม่เข้าใจ

 

“อะไร กำไรหนังเก่าๆจะมาอวดข้าได้เช่นไร”เขาแกล้งยืดตัว

 

“ของเช่นนี่คงไม่เหมาะกับเจ้า นี่อีริคทำให้ข้า ให้ข้าคนเดียวด้วย”ฮาลยกยิ้มเมื่อเธออ้าปากค้างเล็กน้อย ก่อนที่สาวสวยจะหยิบดอกไม้มาเขวี้ยงใสเขา ฮาลหัวเราะเบาๆและเดินหนี

 

“ไปเลยเฮนรี่ ข้าไม่แคร์ซักนิด”เขาเชิดหน้าและเขาเพียงแค่ยักไหล่ ก่อนจะรีบเดินหนีอย่างผู้ชนะในวันนี้

 

 

 

 

/*/

 

 

 

 

อีริคใส่ชุดหนังและปลอกแขนเต็มที่ เขารู้ว่าเสือหลุดมาแต่ตัวคงไม่ใหญ่มากนัก อาจจะเป็นเสือหนุ่มหลุดมาหาอนาเขต เขาเงยหน้ามองสำรวจอุปกรณ์ในตอนนี่ ทั้งมีด ธนู เชือก และอื่นๆที่จำเป็น ตอนนี่เขาอยู่ในชุดหนังสีดำและผ้าคลุม อาจจะนอนค้างคืนในป่าหากเสือไม่ออกมา หรืออาจจะไล่ต้อนมันจนมันหนีไป ถ้าเป็นแบบนั่นเขาก็จะไม่ตามเพราะความต้องการของเขาจริงๆแล้วคือไล่เสือไปจากบริเวณหมู่บ้านเท่านั่น เขาเตรียมมีดและธนูไว้ติดตัว สเบียงและน้ำดื่ม เขาสำรวจทุกอย่างให้แน่ใจก่อนจะเดินออกมาจากบ้าน ปิดประตู

 

“ดอกไม้สวยๆ”ฮาลยื่นช่อดอกไม้ใส่คนตัวสูงที่พึ่งออกมา อมยิ้มยามที่ชายหนุ่มเลิกคิ้วมองช่อดอกไม้สีขาวที่เขาอ้อมไปเก็บให้ เห็นอีริคหัวเราะเบาๆและมองหน้าเขา

 

“หน้าข้าเหมาะกับดอกไม้?”เขากระพริบตางงๆ มองอีกคนแต่ก็เปลี่ยนมาเป็นกระแอมไอเบาๆ

 

“ก็แสดงความรักไง”ฮาลยิ้มหวาน และยิ่งฉีกยิ้มมากขึ้นให้กับอีริคที่หยิบดอกไม้ไปจากมือเขา เจ้าตัวหยิบมันพลิกไปมาและวางไว้ข้างๆรั้วไม้ หยิบดอกหนึ่งออกมาและยื่นให้เขา แม้เจ้าตัวจะไม่พูดอะไรแต่มันทำให้เขาหน้าแดงขึ้นมา แทบจะมือสั่นเมื่อเอื่อมไปหยิบมาถือ กลั้นยิ้มมองชายหนุ่มอายๆ

 

“เขินอะ”อีริคเลิกคิ้วมองคนตัวเล็กที่บิดไปมาตรงหน้า เขามองสำรวจชายหนุ่มและเปลี่ยนเป็นกอดอกนิ่ง

 

“เจ้าจะไปไหน แบกของมาเยอะแยะ”เขาถาม เห็นฮาลเก็บดอกไม้ใส่ในกระเป้าเสื้อตัวบางสีขาวอย่างรวดเร็ว และฉีกยิ้มให้เขา

 

“ไปเข้าป่าไง ล่าสัตว์ ข้าจะช่วยเจ้าอีกแรงเอง”เขาเงียบลงไปไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่มองสำรวจความพร้อมของชายหนุ่มตรงหน้ากับรอยยิ้มเล็กๆนั่น

 

“ไม่ เจ้าจะไม่ได้ไป”เขาตอบเสียงเรียบและจริงจัง แน่นอนว่าเขาไม่ต้องการให้ฮาลได้รับอันตราย เขาเข้าไปล่าเสือและมันยิ่งแย่หากพาคนที่ไม่รู้เรื่องอะไรตามไปด้วยแบบนี้ นอกจากจะไม่ช่วยแล้วยังยิ่งทำให้ช้า เสียเวลาและฮาลอาจจะบาดเจ็บ

 

“ข้าจะไป ข้าจะดูแลเจ้าไง ข้ามีนี่ด้วยนะ…อุปกรณ์ทำแผล”ฮาลพยายามพูด เดินมายืนตรงหน้าชายหนุ่มแทบจะดิ้นเร้าๆไม่ยอมยามที่อีริคทำท่าทางจริงจังแบบนี้ เขาถอดเป้ออกและดึงผ้าออก มองใบหน้าคมและเริ่มเอาของออกจากกระเป้าเรื่อยๆเพื่อให้น้อยที่สุด

 

“ถึงเจ้าเอาออกหมดข้าก็ไม่ไห้ไป ข้าไปล่าเสือฮาล มันอันตรายมากนะ”อีริคกอดอกนิ่งมองใบหน้าได้รูปที่เม้มปากอย่างใช้ความคิด ฮาลยังคงไม่ได้ขยับไปไหน

 

“อย่าดื่อฮาล มันอันตราย”อีริคหรี่ตามองอีกฝ่ายที่ยังคงจ้องเป้งมาที่เขา ฮาลเองเพียงแค่หยิบผ้าพันแผลออกมายื่นให้เขา

 

“ถ้ามันอันตรายข้าก็ไม่อยากให้เจ้าไป ข้ากลัวเจ้าจะเป็นอันตรายเหมือนกันนะ ถ้าเกิดอะไรขึ้นมาละ”เขาถอนหายใจเซงๆ หันหลังและตรงออกไปจากตรงนั่นเพื่อเดินทางเข้าไปในป่า

 

“ถ้าเจ้าไปข้าก็จะตามไปอยู่ดี ข้าจะแกะรอยเจ้าตามไปช่วย”เขาหลับตาลงเมื่อได้ยินเสียงเล็กๆจากคนตัวเล็กกว่าด้านหลัง ชายหนุ่มตวัดสายตากลับมามอง ฮาลยังคงมองตรงมาที่เขาด้วยแววเป็นห่วงและมุ่งมั่นจนเขาถอนหายใจหนักๆและเดินกลับมา

 

“ฮาล ข้าจริงจัง มันอันตรายมาก”เขาแยกเขี้ยวใส่ชายหนุ่ม มองดวงตาสีสวยที่มันโตขึ้นด้วยแววหวาดๆแต่ก็ยังใจแข็งจ้องหน้าเขา

 

“ก็ข้ารักเจ้า ข้าจะไปด้วย ข้าก็กลัวและเป็นห่วงเหมือนกันนะ!”เขามองใบหน้าชายหนุ่ม ทั้งสองคนยังคงจ้องกันอยู่แบบนั่นทำให้เขาโยนมีดให้ฮาลถือจนเจ้าตัวร้องออกมางงๆ

 

“เลือกแต่ของจำเป็นมา”

 

 

 

 

/*/

 

 

 

 

ฮาลนั่งอยู่บนนั่งร้านสูงขึ้นมามากบนต้นไม้ เป็นทีที่อีริคทำเอาไว้นานแล้ว เขามองอีกฝ่ายและยิ้มออกมา แม้เพียงแค่นั่งนิ่งๆเพราะอีริคกำลังสำรวจดูโดยรอบเพื่อวางกับดัก ข้างกายมีไม้แหลมเหลาเอาไว้หลายอันเพื่อใช้ อีริคบอกว่าเสือจะแรงเยอะและอันตรายมาก พวกมันฉลาด ว่องไว แต่อันตรายน้อยกว่าหมีป่า เขาเองก็ไม่เข้าใจนัก ได้แต่นั่งเงียบๆหรือบางทีก็แอบหยิบไม้มาเหลาให้มันคมกว่าเดิมช่วยอีริค

 

“นายอยู่บนนี่นะ ห้ามลงไปไหนก็ตาม ห้ามส่งเสียง”เขาอ้าปากพยายามพูดบางอย่างแต่ก็เงียบลงไป เปลี่ยนเป็นพยักหน้าเข้าใจ มองอีริคที่หอบไม้โยนลงไปด้านล่างก่อนที่เจ้าตัวจะเริ่มปีนลงไปเขาจึงรีบเข้าไปช่วย

 

“อีริค ระวังตัวนะ ถ้ามีอะไรเรียกนะ จะลงไปช่วย”เขารีบพูด เกาะขอบนั่งร้านมองคนตัวสูง เห็นอีริคถอนหายใจนิดๆและพยักหน้าส่งๆ

 

ฮาลนั่งกอดเข่าอยู่บนนั่งร้านไม้นานมากกว่าครึ่งชั่วโมงแล้ว เขาไม่รู้ว่าอีริคไปไหน หรือเดินไปทางไหน ยังไม่กลับมาจนป่านนี่ บางอย่างมันทำให้เขาเป็นห่วงและหยุดคิดอะไรในแง่ร้ายไม่ได้เลยแม้แต่นิดเดียว ถ้าอีริคโดนเสืองาบไปแล้วละ? ถ้าโดนงูกัดละ?? ตกหน้าผา??? ฮาลนั่งหน้าเครียดคลานไปมาอย่างทำอะไรไม่ถูก เขาเพียงแค่มองตรงไปด้านหน้า มองใบไม้ที่ไม่ว่ามุมไหนๆก็เหมือนกันไปหมด เขาเห็นพุ่มไม้บางพุ่มสั่นไหวอยู่ไกลๆจนเขายันตัวขึ้นมา แมมปากเล็กน้อยเมื่อมันเคลื่อนตัวไปด้านข้าง

 

“อ..อีริค..”เขาเรียก ส่งเสียงเรียกให้อีกฝ่ายน่าจะได้ยิน แต่กลับไม่มีอะไรเกิดขึ้น อีริคไม่ได้ออกมาจากพุ่มไม้มันทำให้เขาหยิบมีดที่เอาติดตัวมา ถือเอาไว้แน่นและทำตัวรีบเล็กอยู่บนต้นไม้ เริ่มรู้สึกกลัวขึ้นมานิดๆในตอนนี้ ฮาลกระพริบตามองสำรวจไปรอบๆ เขาเปลี่ยนเป็นมานั่งอีกฝั่งเพื่อไม่ให้เห็นพุ่มไม้ฝั่งนั่น อย่างน้อยก็พอหลอกตัวเองได้ว่าไม่มีอะไร แต่ก็ต้องหลุดร้องออกมาเมื่อเขาได้ยินเสียงคำรามต่ำและต้นไม้ที่สั่นไหวเล็กน้อย เขาจึงชะโงกหน้าไปมองแล้วก็ตาโตขึ้นมากับเสือโคร่ง…มันกำลังยันตัวข่วนต้นไม้และดูยังไงๆก็รู้ว่ากำลังหาทางขึ้นมาหาเขาแน่นอน

 

 

 

 

 

/*/

 

 

 

 

อีริคหันมาอย่างรวดเร็วเมื่อได้ยินเสียงฮาลที่ร้องลั่นเขารีบทิ้งกับดักเอาไว้และวิ่งกลับมาทางเสียงร้องอย่างร้อนรน อุสาเอาเลือดไก่และอื่นๆล่อเอาไว้แล้วแท้ๆ เขามั่นใจว่าฮาลจะต้องส่งเสียงหรือทำอะไรก็ตามที่เรียกร้องความสนใจของมันให้ไปทางเจ้าตัว  อีริคชักมีดด้ามยาวออกมาเมื่อมาถึง เขาคำรามเสียงต่ำกับภาพที่ฮาลกำลังไล่เจ้าเสือตัวขนาดไม่ใหญ่มากไปด้วยท่อนไม้ และมันดูจะยิ่งทำให้เสือหนุ่มโกรธจนปีนขึ้นไปเกือบครึ่งทางแล้วแท้ๆ

 

“ออกไปให้พ้นจากเขา!!!!!!!!!!”อีริคคำรามลั่น เขาหยิบธนูออกมาและเลงไปที่เสือตัวใหญ่ เขายิงออกไปทีเดียวสองลูกจนได้ยินเสียงคำรามอย่างโกรธๆตามด้วยตัวมันที่ร่วงลงมาด้านล่าง เขาไม่เห็นเท่าไรเพราะหญ้าที่ขึ้นรก แต่หยิบธนูออกมาและยิงซ้ำไปอีกตรงจุดที่มีเสียงจนเรียกเสียงร้องอีกครั้ง

 

“อีริค ทางซ้าย!”เขาหันตามจุดที่ฮาลชี้มือออกไปและยิงออกไปอีกครั้ง อาศัยสิ่งที่ฮาลบอกและยิ่งออกไปตามนั่น เขาไม่รู้ว่ายิงถูกไหมแต่จากเสียงร้องเขาว่าน่าจะถูก

 

“อีริค มันอ้อมไปข้างหลังเจ้าแล้ว หันไปสิๆๆ ขวาๆๆ”ฮาลร้องออกมา มองเสือตัวใหญ่ที่จากมุมสูงเห็นตัวสีเหลืองแต่จากมุมของอีริคเพราะต้นไม้และใบไม้ เขาเห็นเจ้าเสือบาดเจ็บย่องเข้าไปใกล้มากยิ่งขึ้นและอีริคยังจับทางไม่ถูกจนเขายิ่งกังวล

 

“ทางไหน!!”เขาเห็นอีกคนหันหลังให้มันอีกคนจนเขาครางอย่างขัดใจ

 

“ก้นข้า!!!”อีริคขมวดคิ้วชะงักเล็กน้อยกับสิ่งที่ฮาลตะโกนบอกจนเขาเผลอหันมาอีกทางเพียงครึ่งเดียวเพื่อจะได้มองฮาลได้ถนัด

 

“ตรงนั่นและ!”เขาชักมีดและปักลงไปตรงหน้าตามที่ฮาลบอกอย่างแรง และยิ่งกดแรงขึ้นไปอีกกับเสียงคำรามดังลั่นและแรงดิ้นขัดขืน  เขาแยกเขี้ยวออกมาและดันมีดลงไปจนสุดจนขึ้นมัดกล้าม คงเพราะธนูที่ทำให้มันอ่อนแอและจุดที่เขาแทงคือหลังแผงคอของเขา เมื่อมั่นใจว่าเสือตายแน่ๆเขาจึงปล่อยมีดและลุกขึ้นมาดีๆ ตวัดสายตาไปมองคนที่อยู่บนต้นไม้

 

“เจ้าทำบ้าอะไรฮาล! ไม่ได้ยินที่ข้าบอกหรือ อย่า-ส่ง-เสียง!!! เจ้าเกือบทำให้ตัวเจ้าตาย!!!”เขาพูดเสียงกร้าว มองอย่างเอาผิดไปยังคนตัวสูงและรีบเดินเข้าไปหาใต้นั่งร้าน

 

“ข้าแค่อยากจะช่วยเจ้า ก็เป็นห่วง”ฮาลเม้มปาก พยายามแก้ตัวและก้มหน้าลงต่ำเมื่ออีริคปีนขึ้นมา

 

“เป็นห่วงข้าก็ควรจะห่วงตัวเจ้าเองด้วย ถ้าข้ากลับมาไม่ทันจะทำยังไง! หัดคิดซะบ้างสิ!!”ฮาลหดตัวหนีกับเสียงคำรามน่ากลัวที่อีริคกำลังแยกเขี้ยวใส่เขาอยู่ เขาเองก็เข้าใจที่อีกฝ่ายโกรธแบบนี่จึงได้แต่นั่งก้มหน้านิ่งๆรับฟังคำต่อว่าต่างๆจากคนตัวสูง

 

“ข้าขอโทษ”ฮาลพูดออกมาด้วยน้ำเสียงสำนึกผิดเมื่ออีริคหยุดบ่นแล้ว ดวงตาสีสวยเหลือบมองอีกคนที่ดูจะยังหงุดหงิดอยู่ เจ้าตัวแอนตัวพิงต้นไม้เหนื่อยๆ เขาจึงรีบเอาน้ำไปให้และนั่งข้างๆ

 

“..อะไรคือก้นเจ้าที่ตะโกนออกไป”อีริคถามขึ้นมาในที่สุด เขาเพียงแค่เหลือบมองใบหน้าคมอายๆและก้มหน้างุด

 

“ก็..ข้าไม่รู้ว่าจะทำให้เข้าหันมาทางขวาแค่ครึ่งจังหวะยังไง ข้ารู้ว่าตรงนั่นเป็นส่วนที่เจ้าสนใจ”ฮาลอมยิ้ม บิดไปมากับคนตัวสูงที่เพียงแค่เลิกคิ้วแล้วหัวเราะออกมาเบาๆ ทำให้เขาแอบไปนั่งข้างๆติดกับท่อนแขนแข็งแรง อีริคไม่ได้ว่าอะไรเขาจึงแอบพิงไหล่ลาดแข็งแรงเบาๆ

 

“เจ้ารู้ว่าข้ายอมตายเพื่อเจ้าได้ หัวใจของข้ามอบให้เจ้าแค่คนเดียวรู้ไหม”อีริคยิ้มกับคำพูดหวานๆจากคนตัวเล็กที่พูดเองเขินเองในตอนนี่ เขาหันไปมองฮาลที่ก้มหน้างุดอยู่ตรงแขนของเขา มองสำรวจเสื้อสีขาวบางๆที่มันชื้นไปด้วยเหงือและขาดเล็กน้อย

 

“ข้าจะพาเจ้าไปที่แม่น้ำ”อีริคพึมพำเบาๆ ยันตัวขึ้นมามองสภาพมอมๆของเขาและของฮาล “เจ้าจะได้ล้างตัวสะดวกๆหน่อย เปื้อนไปหมดแล้ว”

 

 

 

 

/*/

 

 

 

 

ชายหนุ่มตัวเล็กเดินไปมาผ่านลำทานสายเล็ก เขาเดินเขี่ยน้ำด้วยปลายเท้าเบาๆ พลางคิดอย่างตื่นเต้นนิดๆที่เขาได้ค้างคืนในป่ากับอีริค พวกเขาเคยนอนค้างด้วยกันบ่อยๆแต่เขาไม่เคยนึกถึงโอกาสแบบนั่นเลย แต่พอเขาคิดเรื่องจะแอบนอนกอดท่อนแขนแข็งแรง อีริคก็ไม่ยอมค้างกับเขาซะแล้วยังกับรู้ตัว แต่ไม่ได้…เขาเป็นสุภาพบุรุษพอ เขาจะต้องไม่ลวนลามอีริค ต้องค่อยๆจีบไปเรื่อยๆ ฮาลหน้าแดงขึ้นมา เขานั่งอยู่บนก้นหินเล็กๆเพื่อล้างมือและล้างตัว มองกางเกงหนังของตัวเองที่เขาพึ่งสั่งเกตุว่าตรงต้นขามันมีรอยขาด และเขามั่นใจว่าเสียงที่เขาได้ยินตอนปีนลงมาจากนั่งร้านต้องเป็นตรงนี่แน่ๆที่เกี่ยวกับต้นไม้ ฮาลถอนหายใจหนักๆและเริ่มถอดกางเกงหนังออกมาล้าง ไว้ซ่อมกางเกงเสร็จค่อยไปเริ่มแผนจีบก็ได้ เสียเวลาจริงๆเลยฮาล..เขาคิดเซงๆ

 

อีริคฉีกเนื้อไก่เข้าปากแต่สายตาของเขากำลังจ้องไปยังท่อนขาเรียวขาวผ่องของคนที่อยู่ห่างออกไป เหมือนฮาลจะนั่งทำอะไรซักอย่างกับกางเกงหนังสีดำ เจ้าตัวจึงมีเพียงเสื้อเชิตบางๆที่เปียกน้ำที่ลู่ไปตามแผ่นหลังและเอวสอบ เขาว่าฮาลเองก็ดูดี และยิ่งตอนนี่เขากลับยิ่งรู้สึกเหมือนฮาลกำลังยั่วเขาอยู่ยังไงยังงั้น แน่นอนว่าเจ้าตัวไม่น่าจะรู้ตัวในเรื่องนี่ ความคิดนั่นทำให้เขายกยิ้ม ฉีกเนื้อไก่ทานต่อมองวิวทางสายตาที่เขาเองก็รู้ว่ามันไม่ดีเลยซักนิดหากเขาจะไม่เล่นด้วยหรือมีใจให้ฮาล แต่เขาเพียงแค่มองอย่างชื่นชม แม้ร้อนขึ้นมาในกายยามที่เขาเห็นฮาลขยับตัวเล็กน้อยจนเสื้อเชิ้ตเปิดขึ้นมาจนถึงสะโพกกลม อีริครีบหันหน้าหนีภาพนั่นเพราะความร้อนผ่าวที่อยู่ในเลือดของเขา บางอย่างส่งผลต่อร่างกายของเขาโดยตรง ใต้กางเกงหนังของเขาที่ดันมีความรู้สึกบางอย่างจนเขาจ้องกองไฟนิ่งๆให้ตัวเองเลิกคิดฟุ้งซ่าน

 

ฮาลยู่หน้าจ้องเป้งไปยังกางเกงที่ดีขึ้นบ้างเล็กน้อย แต่ก็เอาเถอะ เขาใส่กางเกงอย่างรวดเร็ว ล้างผมและล้างหน้าอีกรอบ มั่นใจว่าตัวเองดูดีแล้วก็เดินกลับมายังกองไฟ เห็นอีริคจ้องเป้งอยู่กับเปรวไฟจนเขาแอบงอนนิดๆที่ไม่หันมาสนใจเขาหน่อย ถ้าเขาถูกน้ำพัดหายไปจะช่วยทันไหมเนี่ย

 

“อีริค”เขาเรียกอีกฝ่าย นั่งลงข้างๆ เห็นอีริคขยับหนีเล็กน้อยเขาจึงยิ่งเข้าไปกอดท่อนแขนกำยำเอาไว้

 

“อะไรของเจ้า”อีริคถามเสียงเรียบ

 

“เจ้าอาจจะหนาว ข้าจะสร้างความอบอุ่นให้เจ้าไง”ฮาลอมยิ้ม บิดไปมาเมื่ออีริคหันมามอง เขาไม่กล้ามองสบดวงตาคมกริบ ได้แต่แอบเชียร์ตัวเองอยู่ในใจให้พูดหวานๆต่อ เพราะอีริคน่าจะใจอ่อน

 

“ยังไง”เขาไม่แน่ใจนักกับน้ำเสียงทุ้มต่ำที่ดูเปลี่ยนไปเล็กน้อย ดวงตาที่จ้องมายังเขาทำให้เขายิ่งเขินแปลกๆ

 

“ก็จะกอดเจ้าไว้แบบนี่ไง..อยากให้ข้ากอดอะสิ”เขากระพริบตาอายๆ และโถมตัวกอดท่อนแขนแข็งแรงมากยิ่งขึ้นจนอีริคหัวเราะฝืดๆ

 

“แค่กอดแขนข้าเนี่ยนะ คือทั้งหมดที่เจ้าทำได้?”ฮาลเงยหน้ามองคนตัวสูงอย่างใช้ความคิดสุดๆ เขามั่นใจว่าอีริคพยายามสื่อถึงอะไรบางอย่างแต่เขาคิดไม่ออก ทำไมอะ…ก็กอดแขน? หรือต้องกอดสองข้าง? ถ้าแบบนั่นแล้วเข้าจะกอดยังไง

 

อีริคมองใบหน้าหวานที่กำลังขมวดคิ้วใช้ความคิด ดูจริงจังเอามากๆอยู่ข้างๆเขาจนเขาเผลอยิ้มออกมา เห็นได้ชัดว่าฮาลไม่ได้ตั้งใจจะยั่วเขา เจ้าตัวยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคอเสื้อที่ควานลึกและบางเมื่อต้องแสงไฟกับกางเกงหนังและความอบอุ่นมันกำลังทำให้เขามีปัญหามากขึ้นในตอนนี่ ควบคุมอารมณ์และทำตัวปกติที่สุดเท่าที่จะทำได้

 

“..ข้าหมายถึงว่าเจ้าคิดแค่จะกอดแขนข้าใช้ไหม?”เขาพูดออกมาเฉื่อยๆ

 

“ไม่ใช่นะ..”เขาหันมามองใบหน้าที่แดงซ่าน “..จะป้อนด้วยต่างหาก เอามา”เขาเลิกคิ้วยามที่ฮาลหยิบไก่ไปจากมือเขา เจ้าตัวค่อยๆฉีกเนื้อไก่ออกเป่าเบาๆและเอามาจ่อปากเขา

 

“อ๊ามม”อีริคมองอีกคนยิ้มๆ มันทำให้เขาอารมณ์ดีและยอมอ้าปากตามง่ายๆ เห็นฮาลตาลุกวาวและยิ่งหน้าแดงมากขึ้น

 

“เจ้าน่ารักแบบนี่ข้าก็หลงอะสิ”ฮาลตีลงบนแขนเขาเบาๆ “..แบบว่า คนอะไรก็ไม่รู้ แค่มองตาก็ได้หัวใจข้าไปแล้ว”อิริคยิ้มให้คนที่บิดไปมากับมุขของตัวเอง ทั้งๆที่เขาเพียงแค่นั่งอยู่นิ่งๆ ชายหนุ่มเอื่อมมือไปจับมือเรียวเอาไว้ ดึงมาใกล้และงับเนื้อไก่ชิ้นเล็กจนฮาลตัวแข็งทื่อและเหมือนวิญญาณจะหลุดออกจากร่าง

 

“เขินอะ”เขายิ้มให้คนตัวเล็ก “ระวังตัวไว้ดีๆเถอะอีริค ทำข้าใจเต้นแบบนี่เดียวข้า…ข้า..ข้ากอดเจ้าทั้งตัวนะ”เขาถอนหายใจเบาๆกับคำขู่ที่เขามั่นใจว่าฮาลคงหมายถึงกอด”กอด”แบบที่เจ้าตัวยังไม่กล้ากอดเขา เต็มที่ก็แค่แขน

 

“กอดที่เจ้าจะโอบแขนรอบลำคอของข้าและซุกหน้ากับแผงอกข้าใช่ไหม? ถ้าเช่นนั่นข้าว่าเจ้าต่างหากที่ควรระวังตัวบ้างฮาล เจ้าถนัดในการล่อสัตว์ร้ายโดยไม่รู้ตัว”เขาพูดเรื่อยๆเหมือนเล่านิทาน ยิ้มบางๆให้ใบหน้าหวานที่ขมวดคิ้วอย่างใช้ความคิด

 

“ข้าไม่ได้อยากเป็นอาหารเสือนะ เจ้าหมายถึงอะไร”ฮาลชี้ไปทางเสือตัวโตที่เขาแบกมา..และเขาไม่ตอบ

 

 

 

********************************

 

 

ดีใจมากๆๆๆๆๆที่มีคนชอบเรื่องนี่คะ อย่าว่าฮาลเลยนะคะ

นางซื่อแต่อยากจีบเขา 5555 เอาใจช่วยฮาลหน่อยคะทุกคน

ขอบคุณคะ

เกี่ยวกับ jrasmason

สวัสดีทุกคนที่เข้ามาเยี่ยมชมกันนะค่ะ บล็อกนี้จีนจะลงเป็นFictionหรือว่าเป็นAUนะค่ะ คู่หลักก็จะเป็นHiddleswothและคู่อื่นๆอีกตามแต่อารมณ์ค่ะ ฮ่าๆ หวังว่าจะชอบและสนุกกับนิยายที่จีนเขียนนะค่่ะ ขอบคุณค่ะ //จุ๊บๆ
เรื่องนี้ถูกเขียนใน About true love, Z All Fiction และติดป้ายกำกับ , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

10 ตอบกลับที่ [FIC] Hiddlesworth [EricXHal]#2 About True Love?

  1. wikinaga พูดว่า:

    หันครึ่งจังหวะ…….เข้าท่านะ แหมะ…คิดได้ ยอมแล้วจ้าแม่ยอดยาหยีปากอิ่ม(ห้อย)

    มันจะเสี่ยวไปละฮาล ใสซื่อแบบนี้มีอีกไหม จะเสร้จเสือ…มาเจอหมีช่วย หมีเริ่มจะหื่นแสดงออกมากขึ้นล่ะ เสร้จหมีแน่ ๆ
    ดู ๆ แล้วอีริคยั่วเองซะอีก ดูพูดเปิดทางขนาดนี้ ฮาลซึนอยู่ได้!!! ปั๊ดโธ๊ะ!!

    สนวกมวากกกกกกกกกกกก เราอ่านแล้ว เรายิ่งชอบมาก จีนสึดยอดอ้ะะะ ร๊อออออ..`~~

    • Pui Thaniya พูดว่า:

      พี่ว่าฮาลใส ซื่อ เสี่ยว อย่างวิว่าจริงๆอะ “แค่มองตาก็ได้หัวใจข้าไปแล้ว”
      ไม่ได้อยากเป็นอาหารเสือ ดูท่าคงได้เป็นอาหารหมีมากกว่า >_<

  2. jokirito พูดว่า:

    อ้าว สองหนุ่มอีริคฮาลมาอยู่แถวเอเชียเหรอเนี่ยยยย มีเสือโคร่งด้วยยยยยย(ผิดประเด็นล่ะ)
    รอดจากเสือมาเจอหมี แล้วหมีอันตรายกว่าเสือด้วยนะ ฮิฮิฮิฮิ

  3. loki's army พูดว่า:

    ใครจะกล้าว่าฮาลคะ อิ๊อ๊ะน่ารักอย่างนี้
    อีริคทนใจแข็งไม่จู่โจมกลางป่าก็นับว่าอดทนมวากกกกกก
    โฮก อยากแปลงเป็นเสือแกล้งตายแอบดูสองคนนี้
    วีดวิ้วกัน ^ ^

  4. phunoi พูดว่า:

    กร๊าก อะแฮ่มๆ หมีป่าหมายถึงอย่างนี้นี่เอง
    ขุ่นพรี่อีริคหื่นไปนะคะ5555555
    ตอนหน้าน้องกระต่ายฮาลโดนหมีป่างาบแหงๆ
    เขิลแทนเว้ยยยย

  5. lordbowron พูดว่า:

    ความซื่อของฮาลนี่มันน่ารักจริงๆ 55555
    พูดตรงทำตรง แต่ดูเปิ่นๆ น่าร้ากกกกกกก
    อีริคกลั้นไม่ไหวก็บอกกกก แหม่ ทำเป็นไม่สนใจจ
    โด่ววววววววว สัตว์ร้ายที่ว่าอ่ะ เอ็งใช่ม้าา คึคึ

  6. monster siz พูดว่า:

    ฮาลหัวดื้อ แถมยังใสซื่อสุดๆ 55555555
    อีริคก็ใกล้จะเป็นหินผาที่พังทลาายลงเต็มที

  7. weeptvxq พูดว่า:

    ต้องยกความดีให้เสือรึเปล่า….♥

  8. amiten พูดว่า:

    ตายละค๊าาาา
    นุ้งฮาลระวังตัวนะคะ
    พ่อหมีเค้าจะตะบะแตกแล้วนะคะลูก
    ใสซื่อเหลือเกินนนนนน
    //ฮะมุ้งฮะมิ้งน่ารักฟุดๆๆๆๆๆ >..<

  9. winternovember พูดว่า:

    และแล้วอิพี่หมีเราก็เริ่มจะทนกับความน่ารักของฮาลน้อยไม่ได้สะแล้ว ตบะแทบแตกกันเลยทีเดัยวพี่ท่านนนน ฮาลน่ารัก ใสใส ซื่อซื่อ จริงใจ -//- โอ้ยหลงง

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s