[FIC] Hiddlesworth [Eric X Hal]#8 About true love?

ฟิคเรื่องนี้เป็นเพียงจิตนาการของผู้แต่ง

หรืออาจจะเป็นฟิคชั่นที่แปลมา

ไม่ได้มีเจตนาจะทำให้ตัวละครเสื่อมเสียใดๆทั้งสิ้น

 อ่านเพื่อความบันเทิง นะแจ๊ะ

My Tumblr : http://jrashiddlesworth.tumblr.com/

FB : https://www.facebook.com/yujean.rasmason

Twitter : https://twitter.com/YuJeanN

Exteen : http://rasmason2.exteen.com

Page : https://www.facebook.com/hiddlesworthfangirl?ref=hl

Wordpess : https://jrasmason.wordpress.com

C : Eric X Hal

R : M

G : Romantic , Drama

L : Thai

W : Yujean Rasmason

********************************

อีริคยิ่งรู้สึกหงุดหงิดเข้าไปใหญ่ทั้งจากตัวเขาเองและฮาล ชายหนุ่มตัวเล็กที่ดูจะมีผลกระทบต่อจิตใจของเขามากขึ้นและรุนแรงขึ้นทุกครั้ง ยิ่งยามที่เขาเห็นเจ้าแหวนอัปลักษณ์นั่นบนนิ้วยาวเรียวเขาก็ยิ่งร้อนวาบขึ้นมาในใจ เขาไม่อยากเชื่อว่าฮาลจะยอมตกลงแต่งงานกับเจ้าบ้านั่น ยอมแต่งงานกับริชาร์ตที่พึ่งเจอกันแค่ไม่กี่เดือน ไม่อยากจะเชื่อว่าเพียงแค่เงิน อำนาจก็จะทำให้ความรักที่ฮาลเฝ้าพร้ำบอกเขามาตลอดจะสั่นคลอนและแปลเปลี่ยนได้ขนาดนี้ เขาใช้มีดฟันอย่างแรงลงบนใบไม้รอบๆ ร่างสูงกำลังตรงเข้าไปลึกในป่าเพราะเขาคงอารมณ์ร้อนเกินกว่าจะนอนที่บ้านได้ นอนที่เดียวกับหมู่บ้านที่ฮาลและเจ้าบ้านั่นอยู่เขาคงต้องขาดใจตายแน่ๆ สู้นอนที่บ้านต้นไม้ฟังเสียงนกคงจะดีกว่า

“เพียงแค่ไม่นานเจ้าก็เปลี่ยน!!!! ไหนเจ้าบอกว่ารักข้าๆ แล้วเหตุใดถึงไปกับมัน…”อีริคคำรามต่ำเสียงเครือ เขาระบายกับกิ่งไม้ใบหญ้าแถวๆนั่นแรงมากยิ่งขึ้น วันนี้เขาเมามาก และเขาอาจจะเมามากเกินไปจนร้อนไปหมด เขาไม่เคยขึ้นเสียงใส่ฮาลแต่มันยิ่งคิดก็ยิ่งโมโห เขาคิดว่าตลอดว่าฮาลจะอยู่ตรงนั่น รอเขา… เขารู้ดีว่าเขาเองมันเห็นแก่ตัวที่ไม่เคยทำตัวดีต่อฮาลเป็นพิเศษเกินไป ยิ่งกว่าหมาหวงก้างที่แม้จะไม่ให้ความหวังฮาลแต่ก็ไม่ยอมยกชายหนุ่มตัวเล็กให้ใคร จนกระทั่งตอนนี้

ในวันที่เขารู้ตัวว่ามีคนอื่นเข้ามา ข้ามขั้นความเป็นเพื่อนและออกตัวชัดเจนว่าเป็นคู่แข่งกับเขา อีริคผิดเองที่ยังคงนิ่งนอนใจ ฮาลดูเหมือนจะยิ่งตัวติดเขาแจมากขึ้น ตื่นเช้ารีบมาหาเขา ถ้าว่างก็ไปช่วยเขาทำงาน อยู่คุยกับเขาจนดึกและน่ารักขึ้นทุกๆวัน แต่เขาเองที่ผิด…เสียงคำรามที่ตะโกนด่าทอตัวเขาเองอยู่ในใจ ว่าสิ่งที่ทำให้เขาเสียฮาลไปไม่ใช่ริชาร์ตแต่เป็นตัวเขาเองต่างหาก ผู้ชายโง่เง่าที่ทำเป็นปฏิเสธมาตลอดว่าไม่ได้คิดอะไรจนเขาทำร้ายจิตใจฮาล ซ้ำแล้วซ้ำเล่า

“ทำไมเจ้าไม่รอข้าอีกหน่อยฮาล…ทำไมเจ้าไม่รอข้าอีกเพียงครึ่งวันก็ยังดี ทำไมเจ้าถึงต้องตอบตกลงยอมแต่งงานกับชายอื่น..”เขาทรุดตัวลงนั่งบนพื้น ปักมีดลงไปเพื่อพยุงตัวเองเอาไว้ เขามองตรงลงไปยังใบไม้เล็กๆผ่านความมืดในคืนนี้ ร้อนผ่าวที่ขอบตาเมื่อนึกถึงใบหน้ายิ้มแย้มที่เขาหลงรักมัน แต่เขากลับทำให้ฮาลร้องไห้ ทำให้ฮาลเสียใจ แบบนี้คงจะดีแล้วละมั้งที่ฮาลได้อยู่กับคนที่ดีกว่า ไม่ใช่ผู้ชายซื่อบื่อยิ่งกว่าลาเช่นเขา หากเขารู้ว่ามันจะเป็นแบบนี้ หากเขารู้ว่าวันนี้เขาจะเสียฮาลไปละก็ เขาคงจะขออีกฝ่ายแต่งงานตั้งแต่วันแรกที่พวกเขาเจอกัน

อีริคไม่เคยเลยแม้แต่ครั้งเดียวที่จะคิดถึงเรื่องโอกาสที่ฮาลจะจากเขาไป ถ้าฮาลแต่งงานกับริชาร์ต…ชายหนุ่มก็จะจากเขาไปยังเมืองที่ห่างออกไปมากจนอาจจะไม่เจอกันอีก ไปอยู่อีกโลกหนึ่งที่เขาจะไม่อาจเอื่อมอีกต่อไป ฮาลหมดรักเขาแล้วหรือ? หรือคนตัวเล็กจะเบื่อกับการที่รอแล้วไม่เคยได้อะไรจากคนอย่างเขา อีริคใช้มือทั้งสองลูบหน้าแรงๆอย่างทนไม่ไหว เขาเหนื่อยและล้าไปหมดทั้งตัว อ่อนล้าจนแม้จะร้องไห้ออกมาแต่เขาก็ไม่สนใจมัน ราวกับว่าเขาถูกแย่งบางอย่างไป สิ่งสำคัญที่สุดในชีวิตเขา แสงสว่างเดียวที่เขามีมันมาตลอดแต่เขากลับเขวี้ยงมันทิ้งไปเองกับมือ เขาไม่สนว่าตอนนี้เขาจะกำลังนั่งร้องไห้บนพื้นราวกับก้อนดิน เพราะตอนนี้ชีวิตเขาคงจะไม่มีอะไรแย่ไปกว่านี้อีกแล้ว

หลังจากที่อีริคนั่งปล่อยให้ตัวเองร้องไห้อยู่ตรงนั้นจนเขารู้สึกดีขึ้นบ้างเล็กน้อย ไม่รู้ว่ามันผ่านมานานแค่ไหน เขารู้แค่ว่าเขาจะต้องไปนอนที่บ้านของเขาในป่าให้ได้ อย่างน้อยถ้าอยู่ตรงนี้เขาอาจจะฆ่างูหรืออะไรตายเปล่าๆหากมาใกล้เขา ร่างสูงรู้สึกราวกับตัวเองเป็นเพียงบางอย่างที่เดินซังกะตายข้ามผืนป่า อาศัยเพียงความเคยชินถึงพาเขามายังบ้านที่เขาคุ้นเคยได้ ดวงตาคมกริบเงยมองบ้านหลังเล็กที่เขาไม่ค่อยได้มากนักเว้นแต่จะล่าสัตว์ติดต่อกันหลายวัน แต่ตอนนี้มันกลับมีแสงตะเกียงและหน้าต่างที่เปิดออก อีริคขมวดคิ้วเล็กน้อยและเดินให้เบากว่าเดิม เขากำชับมีดในมือก่อนจะใช้มันค่อยๆดันให้ประตูเปิดออกช้าๆ ยืนนิ่งค่อยๆมองสำรวจด้านในอย่างระวังตัวเป็นพิเศษ แต่ก็ต้องตาโตและรีบสาวเท้าเข้าไปด้านใน

“พวกเจ้ามาทำอะไรในบ้านของข้า!!”อีริคตะโกนดังลั่นกับชายหนุ่มผมทองคนนึงที่นอนอยู่ เขาจำได้ทันทีว่าเป็นแฟนดรัล นักดนตรีในร้านเหล้าของหมู่บ้าน ร่างสูงเดินเข้าไปใกล้อย่างเอาเรื่องแต่ก็หยุดและยิ่งตาโตขึ้นมากับหญิงสาวที่นอนอยู่ข้างกายอีกฝ่าย ทั้งสองคนดูเหมือนจะตื่นเต็มตาแล้วเสียงซีฟที่กรี้ดออกมาเมื่อเห็นเขา อีริคจึงรีบหันหลังให้และตะโกนบอกให้ทั้งสองคนแต่งตัว

“ข้าสาบานได้ว่าข้าจะฆ่าเจ้าให้ตายถ้าไม่อธิบายมา”อีริคขู่เสียงเรียบกับแฟนดริลที่ตอนนี้ใส่กางเกงเรียบร้อยและรีบมาหาเข อีริคหันกลับมาแล้วตวัดสายตามองซีฟที่ยืนหันหลังแม้จะใส่ชุดกระโปรงของหล่อนเรียบร้อยแล้ว

“เจ้ามาทำอะไรที่นี้อีริค”เขาหันมามองเมื่อเธอถามเขาเสียงเขียว

“ที่นี้มันบ้านของข้า ข้าอยู่ที่นี้หากว่าล่าสัตว์ พวกเจ้านั่นและที่บุกเข้ามาในบ้านกลางป่าของข้าได้เช่นไรแล้วเจ้าซีฟ นี่มันยิ่งกว่ายามวิกาลเกินกว่าที่สตรีเช่นเจ้าจะออกมาด้านนอกกับบุรุษที่ไหนก็ไม่รู้!” อีริคตวาดกลับด้วยความไม่พอใจ เห็นแฟนดรัลรีบก้าวไปหาเธอแต่เขาก็กระชากอีกฝ่ายแล้วเหวียงลงบนพื้น

“ออกไปให้ห่างจากนาง”เขาขู่เสียงเย็น ทำท่าจะซ้ำแต่ซีฟรีบเข้ามาขวางไว้

“เขาไม่ใช่ผู้ชายที่ไหน แฟนดรัลกับข้ารักกันและเราจะแต่งงานกัน”เธอร้องขู่เขา

“งั้นเจ้าก็ควรจะรอให้แต่งกับเขาก่อนจะยอมทำเรื่องเสื่อมเสียแบบนี้ซีฟ ข้าคิดเสมอว่าเจ้าเหมือนน้องสาวและข้าไม่เคยยอมให้ใครทำต่ำช้ากับเจ้าเช่นนี้! เจ้าจะต้องกลับไปที่หมู่บ้านกับข้า”อีริคตอบกลับอย่างจริงจัง เขาดึงแขนซีฟให้ตามเขาถอยออกมาห่างจากแฟนดรัลที่ทำหน้าราวกับจะร้องไห้

“อีริค ได้โปรดเถอะ…ข้ารู้ว่าเจ้าเองเป็นห่วงซีฟแต่ข้าบริสุทธิ์ใจ ข้ารักนางด้วยชีวิตข้า ข้าสาบานด้วยชีวิตว่าข้าขอนางแต่งงานแล้ว เราจะเป็นคู่ชีวิตกัน”เขาหันมามองแฟนดรัลที่มองเขาจนแทบจะคุกเขาลงไปขอร้อง ซีฟเองก็ดิ้นไม่หยุด

“เจ้าต้องทำให้ถูกต้อง ไหนละคำสาบานต่อพระผู้เป็นเจ้า เจ้าจะต้องสู่ขอนางไม่ใช่ด้วยวิธีแบบนี้เจ้าจัดการชีวิตเจ้าเองแต่ข้าจะพาซีฟกลับไปที่หมู่บ้าน”อีริคตอบกลับยืนกรานคำเดิม ร่างสูงดึงให้ซีฟเดินตามเขาออกมาจากบ้านพักเพื่อตรงกลับไปที่หมู่บ้าน ไม่สนใจรอยข่วนที่แขนจากน้องสาวของเบนและแทบจะเหมือนน้องสาวเขาด้วย ไม่สนใจคำสบถแช่งชักเขาจากริมฝีปากเล็กๆนั้น ถึงอย่างไรเขาก็ไม่ยอมให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นแน่นอน

/*/

เบเนดิกรีบวิ่งออกมาจากบ้านของเขาตรงไปยังบ้านของท่านพ่อ ซีฟหายตัวไปตั้งแต่เช้าและไม่มีใครรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น คนครึ่งหมู่บ้านช่วยกันออกตามหาในทุกที่ที่คิดว่านางจะไป จนในที่สุดพวกเขาก็เจอน้องสาวเขาจนได้ แต่ด้วยสภาพที่ช่างน่าสงสารและออกมาจากทางเข้าป่าพร้อมกันกับอีริค ร่างสูงดูเหมือนจะถูกชาวบ้านแทบจะรุมทำร้ายทันทีเพราะซีฟที่นั่งร้องไห้และด่าทออีริคไม่หยุดปาก ตอนนี้แม้เรื่องราวจะถูกเก็บเงียบให้รู้แต่เฉพาะคนสำคัญในหมู่บ้านและพ่อแม่ของเขา แต่เบนก็รู้เรื่องนี้จากท่านแม่ที่ยอมบอก เธอบอกเขาว่าอีริคฉุดน้องสาวของเขาเข้าไปในป่าและตอนนี้ร่างสูงถูกมัดติดกับเก้าอี้ที่ห้องหนึ่งในบ้านของท่านพ่อ ส่วนซีฟเองก็ถูกต่อว่าเป็นการใหญ่เมื่อเขามาถึง

“เจ้ามีสองทางเลือกอีริค หากเจ้าไม่ยอมรับผิดชอบสิ่งชั่วช้าที่เจ้าทำต่อบุตรสาวข้า ข้าจะตัดหัวเจ้าซะ”เบเนดิกมองชายหนุ่มที่ตอนนี้ปากแตกและมีเลือดออกจากศีรษะ ร่างสูงยังไม่พูดหรือตอบอะไรท่านพ่อของเขาที่โกรธจนควันออกหู เบนเดินไปมุมหนึ่งยังที่ที่ซีฟนั่งอยู่ ดึงน้องสาวของเขามากอดและกระซิบปลอบใจให้เธอหยุดร้อง

“ข้าจะให้เวลาเจ้าคิดให้ดีอีริค ทั้งๆที่เจ้าเคยอยู่ที่โบร์ถแต่กลับทำเรื่องเช่นนี้ ข้าละอายใจแค่ไหนรู้ไหมที่เคยคิดว่าเจ้าเป็นบุรุษที่ดีคนหนึ่ง”เบนมองท่านพ่อของเขาที่พาท่านแม่ออกไปด้านนอกเพราะเธอยังคงร้องไห้อยู่ เมื่อประตูปิดลงเขาจึงลุกขึ้นและไปหาคนที่นั่งอยู่ เขาไม่เชื่อว่าอีริคจะเป็นคนอย่างที่ท่านพ่อว่า และเขารู้ว่าอีริคไม่เคยมองน้องสาวเขามากกว่าความเอ็นดูอย่างพี่น้อง

“ข้าไม่อยากจะเริ่มจากการด่าทอเจ้า เพราะข้าเองก็เป็นเพื่อนที่รู้จักกับเจ้ามานานและข้ารู้ว่าเจ้าไม่ใช่…ไม่ใช่บุรุษเช่นนั้น”เบนเริ่ม เขาหยิบผ้าออกมาเช็ดใบหน้าคมเบาๆ “บอกข้าหน่อยได้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น เจ้าเจอซีฟได้ยังไง”เขาถามอีกฝ่ายเบาๆ เห็นอีริคเงยขึ้นมองแล้วถอนหายใจ

“…ข้าเป็นบุรุษ ข้าจะพูดให้ร้ายสตรีได้เช่นไร เจ้าถามนางน่าจะเหมาะสมกว่าเพราะเจ้าเป็นพี่ชายนาง”เบเนดิกมองสบดวงตาคมและหันมาหาน้องสาวเข้า

“เจ้าจะต้องแต่งงานกับอีริคหากว่าเจ้าไม่บอกอะไรข้าซีฟ”เขาเริ่ม

“ข้ารู้ว่ามันเป็นยังไงเบน! เขานั่นและที่ผิด ถ้าอีริคไม่เข้ามาขวางทางข้าป่านนี้ข้าและแฟนดรัลคงจะได้หนีไปแล้ว พวกเราคงจะหนีขึ้นรถม้าไปที่ที่ห่างไกลและใช้ชีวิตร่วมกัน และรักกัน”เบนอ้าปากมองน้องสาวเขาที่ตอนนี้เม้มปากมองอีริคและก้มลงร้องไห้ต่อแบบเดิม

“เจ้ากับแฟนดรัลหรือ!!”เบนอ้าปากแม้จะอยากตะโกนแต่ก็เก็บเสียงและรีบถลาไปหาน้องสาวเขา “ไม่อยากจะเชื่อว่าเจ้าจะทำเช่นนี้ซีฟ เจ้ารู้ดีมาตลอดว่าท่านพ่อเกลียดแฟนดรัล”เบนร้องอย่างไม่พอใจและซีฟก็ถลึงตามองเขาอย่างไม่ยอมแพ้เช่นกัน

“ข้าไม่ได้ขอร้องให้ท่านพ่อแต่งงานกับเขานะ!! ข้าเพียงแค่ต้องการอยู่กับคนที่ข้ารักและข้ากับแฟนดรัลเรารักกัน ข้าจึงยอมหนีไปกับเขา”ซีฟบอก หันไปมองอีริค “..แต่เขาดันมาเจอข้าเสียก่อน เลยลากข้ากลับมา เจอกับพวกชาวบ้านที่ถือคบไฟแล้วหลังจากนั้นอีริคก็ถูกซ้อม”เสียงหวานของน้องสาวเขาเบาลงด้วยความรู้สึกผิดและเขาเข่าอ่อนจนทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้แทนหล่อน

“ข้าคิดมาตลอดว่าเจ้ารักอีริค”เบนเอ่ยเบาๆ

“นางจะไปรักข้าได้เช่นไร เราเป็นแค่พี่น้องเท่านั่น”อีริคหัวเราะหยั่นๆแต่ไม่มีใครขำด้วย

“ใช่ถูกของท่านอีริค ข้าเคยคิดว่าข้ารักท่านแต่ใครกันละจะทนรักคนที่ไม่แม้แต่จะเหลียวมามองข้าด้วยหางตา”เธอเชิดหน้าขึ้น “ท่านพี่ไม่รู้หรอกว่ามันรู้สึกเป็นเช่นไรกับความรักในเมื่อท่านไม่มีมันด้วยซ้ำ ข้าเหนื่อย ข้าท้อที่จะรักอีริคทั้งๆที่เขาไม่เคยใยดีข้า ต่างกับแฟนดรัล เขาทั้งรูปงามและสาวๆรายล้อมแต่เขากลับดีต่อข้าเพียงคนเดียว เขารักข้าและข้อข้าแต่งงาน…แม้ว่าเขาจะไม่มีเงินมากมายเหมือนเช่นพวกท่านแต่ข้าไม่แคร์ ข้ารักเขา”อีริคขบกรามกับน้ำเสียงของหญิงสาวยามที่บอกรักแฟนดรัล น้ำเสียงจริงจังและหนักแน่นจนเขานึกถึงยามที่ฮาลบอกมันกับเขา บอกซ้ำแล้วซ้ำเล่าแต่เขาไม่เคยสนใจที่จะฟังมัน

“ท่านพ่อฆ่าแฟนดรัลตายแน่ๆ”เบนก้มลงกุมขมับอย่างไม่รู้จะทำยังไงต่อไปดี หากบอกท่านพ่อเขาเรื่องนี้ มีความเป็นไปได้สูงที่ท่านพ่อจะขอร้องให้อีริคแต่งงานกับซีฟอยู่ดี เขาเงยมองอีริคที่ดูเหม่อลอยและหมดอาลัยตายอยากยิ่งกว่าปกติ ซิฟเองก็มีสีหน้าที่ไม่ดีพอกัน

“ท่านบอกท่านพ่อให้ข้าแต่งงานกับแฟนดรัลได้ไหม พวกเรารักกันและข้าพอมีเงินเก็บ”เบนหันมามองเธอที่นั่งลงข้างๆ

“ท่านพ่อเกลียดเขาซีฟ เจ้าลืมไปแล้วหรือว่าสิ่งที่ท่านพ่อต้องการกับสินสอดเจ้าคือหมู1ตัวและวัว1ตัว แฟนดรัลไม่มีทางหามันมาได้แน่”เบนบอกน้องสาวเขาอย่างจนปัญญา ซีฟลุกขึ้นและเดินไปแก้เชือกให้อีริคและหันมามองเขา

“งั้นเอางี้ ท่านถูกตีจนสลบและอีริคหนีไป ข้าหนีไป”อีริคมองสาวน้อยที่ตอนนี้ยิ่งกว่ามีปัญหาแต่เขาไม่แคร์เท่าไรว่าเกิดอะไรขึ้น

“หากข้าตายไปจริงๆก็คงดี”อีริคตอบเบาๆ แม้จะไม่ได้ลุกขึ้นมาจากเก้าอี้

/*/

ฮาลรีบออกมาจากบ้านในเช้าวันรุ่งขึ้นเมื่อริชาร์ตมาบอกกันว่าทุกคนอยู่ที่โบร์ถเพื่อคุยกับบาทหลวง เรื่องของอีริคและซีฟ เขาทำตาไหลออกมาอย่างช่วยไม่ได้และวิ่งไปอย่างไม่คิดชีวิต เขาร้องไห้ทั้งคืนจนสลบไปและตื่นขึ้นบนโต๊ะเดิมที่เขาอยู่ เขาอยากเจออีริค อยากจะบอกว่าไม่ว่ายังไงเขาก็ยังรักอีริค แม้ว่าอีกฝ่ายจะไม่ได้รักเขาหรือรังเกียจและเขาก็ยังยึดมั่นในความรู้สึกเช่นเดิม เขาเห็นคนจำนวนหนึ่งที่ยืนอยู่ เป็นเบนและผู้ใหญ่อีกสองสามคน เขารีบแทรกตัวเข้าไป มองหาอยู่เพียงคนเดียวที่เขานึกถึงมาตลอดและภาวนาไม่ให้มันเป็นเรื่องเดียวกับที่เขาคิดไว้

“…อีริค”เขาเรียกกระซิบแผ่วเบา มองแผ่นหลังกว้างและอีกฝ่ายที่ค่อยๆหันมาหาเขา ใบหน้าคมที่ดูโทรมลงไปเล็กน้อยยามที่พูดคุยกับบาทหลวง ส่วนข้างๆเป็นซีฟที่ยังคงขึ้นเสียงเถียงอะไรบางอย่างแต่เขาไม่สนใจมัน ชายหนุ่มค่อยๆเดินไปหาอีริคที่ยืนมองเขา อีกฝ่ายเหมือนจะเอ่ยอะไรบางอย่างแต่ก็หลบตาลงและแส่ไปทางอื่น

“มันเกิดอะไรขึ้นอีริค ทำไมเจ้าถึงมาอยู่ที่นี่”ฮาลถามเสียงเครือ จับท่อนแขนของชายหนุ่มเอาไว้ให้หันมามองหน้าเขา ดวงตากลมสีเขียวอมฟ้าที่คลอไปด้วยน้ำตาพยายามหาคำตอบจากดวงตาสีเข้มที่ก้มลงมามองเขา ดวงตาว่างเปล่าที่เต็มไปด้วยคำขอโทษที่ทำเอาน้ำตาหยดเล็กไหลลงมาอีกครั้ง เขากำมือกับท่อนแขนชายหนุ่มแน่นกว่าเดิมราวกลับกลัวว่าอีริคจะหายไปจากเขา

“…ข้าจะ-”อีริคเริ่มราวกับไม่อาจเปร่งเสียงออกมาได้ “ข้าจะแต่งงานกับซีฟ…ในอีกสามวันหลังจากนี้”อีริคตอบกลับไปในที่สุด ร่างสูงมองฮาลที่มองมายังเขาเหมือนกับไม่เชื่อว่ามันจะเกิดขึ้น หยดน้ำตาที่ไหลออกมาจากดวงตาคู่สวยมันราวกับกรีดหัวใจของเขาให้สลายเป็นชิ้นๆ เจ็บยิ่งกว่าการที่เขารู้สึกเป็นล้านๆเท่า ริมฝีปากบางสั่นระริกราวกับไม่อาจเปร่งเสียงอะไรออกมาได้อีก ชายหนุ่มกลั้นหายใจและมองไปทางอื่นจนอีริคเผลอขยับไปประคองท่อนแขนของคนที่เกือบจะล้มอยู่แล้วในตอนนี้

“ทำไม…”ฮาลถามในที่สุดเมื่อเขาสามารถทำได้ “ทำไมเจ้าถึงทำแบบนี้”

อีริคไม่ตอบอะไรออกไป เขาได้แต่มองใบหน้าของฮาล เก็บความทรงจำเป็นครั้งสุดท้ายเพราะเขารู้ว่าหลังจากนี้ฮาลจะจากเขาไปและมันคงจะดีกว่า ทำใจง่ายกว่าหากพวกเขาจะไม่เจอกันอีกเลยนับจากนี้ ดวงตาคมมองสบกับฮาล เขารู้สึกร้อนผ่าวจนอยากจะร้องไห้ในตอนนี้ อยากจะกอด อยากจะจับฮาลเข้ามาจูบแล้วบอกว่าเขารักฮาลแค่ไหน รักยิ่งกว่าชีวิตเขาเองแต่เขากลับทำไม่ได้ จึงทำได้แต่มองสบดวงตาทั้งสองอยู่แบบนั้น

“อีริคตอบข้าสิ ตอบข้าสิว่ามันไม่จริง”ฮาลร้องเมื่อเขาถูกท่านพ่อของเบนพาตัวออกมาด้านนอกโบร์ถจนเขายิ่งพยายามดิ้น ริชาร์ตที่ตามมาที่หลังกับเบนที่วิ่งตามเขาออกมา ฮาลปล่อยโฮในที่สุดและทรุดตัวลงนั่งตรงนั่นราวกับจะขาดใจ เขารักอีริคและมันเหมือนกับในอกเขาถูกบีบแน่นจนหายใจไม่ออก

“ฮาล ฟังข้านะ ข้ารู้ว่าเจ้าชอบอีริคแต่อีริคจะแต่งงานกับซีฟ พวกเขาสองคนรักกัน ข้าหวังให้เจ้าจะเข้าใจ”ฮาลสายหัวและพยายามสะบัดตัวออกจากชายวัยกลางคนที่พยายามอธิบายเขา เขาไม่ฟังและไม่อยากรับรู้อะไรทั้งนั้น

“เขาไม่ได้รักซีฟ!!!!! อีริคไม่ได้รักบุตรสาวท่านข้ารู้ดี ใครๆก็รู้ว่ามันไม่ใช่!! ข้าไม่ยอม ข้าจะขัดขวางงานแต่งงาน ข้าจะคัดค้าน!!!” เบนกอดฮาลเอาไว้แน่นเมื่ออีกฝ่ายเริ่มทุบแขนท่านพ่อเขา อีกฝ่ายกอดเขาไว้แล้วซุกหน้าลงมากับไหล่จนเขาทั้งสองคนนั่งลงบนพื้น เบนกอดฮาลเอาไว้แม้อีกคนจะยิ่งสะอื้นแทบขาดใจในตอนนี้จนเขายิ่งสงสาร เขานึกภาวนาให้พวกเขามีเงินมากกว่านี้พอจะช่วยแฟนดรัลให้ขอซีฟได้ ท่านพ่อเขาหัวแข็งมาก ไม่ยอมแม้กระทั่งซีฟจะอาลวาทกับบาทหลวงว่าไม่ต้องการแต่งงานท่านพ่อเขาก็ไม่ยอมเลย เบนกระซิบปลอบให้ฮาลหายใจ เขาเงยขึ้นมองริชาร์ตที่ตอนนี้คุยกับท่านพ่ออยู่แล้วก้มลงมาหาฮาลเพื่อปลอบใจเพื่อนรักของเขา

“ฮาลข้าสาบานจะช่วยเจ้า ข้าอยากให้เจ้าใจเย็นลงหน่อย ข้าสาบานฮาล”เบนพยายามปลอบใจ ภาวนาให้แฟนดรัลกลับมาที่นี่โดยเร็ว เขาได้ยินว่าเจ้าตัวหายไปเพื่อไปหากู้ยืมเงินแล้วจะรีบกลับมา บางครั้งเขาก็นึกโกรธท่านพ่อของเขาที่ไม่แม้แต่จะเห็นใจฮาลบ้างหรืออย่างไร

“ข้าจะพาฮาลไปที่เมืองหลวง”เบนหันมามองริชาร์ตที่เดินมาใกล้เขา ทำให้เขายิ่งกอดฮาลเอาไว้

“ท่านพ่อพูดอะไรกับเจ้า”เขาถามคนตัวสูงอย่างระแวง ริชาร์ตนั่งลงข้างกายเขาช้าๆจนเขาสามารถหันมาเพื่อมองใบหน้าคมของคนตัวสูงได้

“เขาแนะนำให้ข้าพาฮาลกลับไป และมันจะดีต่อเขาหากว่าฮาลไม่อยู่ในงานแต่งอีริค”อีกฝ่ายกระซิบบอกเขา ด้วยน้ำเสียงที่ราวกับกำลังรู้สึกผิดในยามที่สบตาเขา

“ไม่…ข้าไม่ยอม เจ้าจะแต่งงานกับฮาลไม่ได้”เบนขึ้นเสียงในที่สุด รู้สึกทั้งโกรธและไม่พอใจในเวลาเดียวกัน เขาจะต้องหาทาง เขาจะต้องทำอะไรซักอย่างในเรื่องนี้ เขาจะต้องช่วยเพื่อนของเขาทั้งสองให้ได้ในซักทาง

****************************

จีนค่อนข้างชอบเบนและริชาร์ตมากนะคะ

เรื่องนี่จีนว่างโครงเรื่องไว้ออกแนวดราม่า เพราะจีนไม่เคยเขียนดราม่าเลย หวังว่าจะทำออกมาได้ดี

ขอบคุณทุกๆคนที่คอยให้กำลังใจและติดตามกันมานะคะ

ตอนหน้าจะเป็นยังไงต่อ ฝากติดตามด้วย ขอบคุณมากค่ะ

ปล. สปอยตอนจบ *ไม่มีใครตาย* //555

เกี่ยวกับ jrasmason

สวัสดีทุกคนที่เข้ามาเยี่ยมชมกันนะค่ะ บล็อกนี้จีนจะลงเป็นFictionหรือว่าเป็นAUนะค่ะ คู่หลักก็จะเป็นHiddleswothและคู่อื่นๆอีกตามแต่อารมณ์ค่ะ ฮ่าๆ หวังว่าจะชอบและสนุกกับนิยายที่จีนเขียนนะค่่ะ ขอบคุณค่ะ //จุ๊บๆ
เรื่องนี้ถูกเขียนใน About true love, Z All Fiction และติดป้ายกำกับ , , , , , , , , , , , , , , , คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

9 ตอบกลับที่ [FIC] Hiddlesworth [Eric X Hal]#8 About true love?

  1. wikinaga พูดว่า:

    ไอ้…… ไอ้!!!!! โอ๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
    ไอ้จีน เมิงงงงงงงงงง แค่เอ่ยเล่น ๆ แสรดดดดด เข้าพิธี…. แต่งงานในอีกสามวัน!!!!!!
    ตายยยยยย ฮาลฉันตายยยยยยยยยยยย อยากจะกรอกผงกาแฟใส่ปากพ่อนังซีฟจี ๆ

    เบนช่วยน้องสาว(ทอม)ด้วยยยยยยยยยยยยยยย อย่าให้ตรอมใจตายนะ
    โหดร้ายมาก ฮาลรับไม่ได้ แต่งงานกับริชเลย!!! เอ้ะ

    เข้มข้นมากซดน้ำกลืนลงคอ….พรากกกกก
    รอตอนต่อไป ไวไว มาม่า ยำยำ

  2. Shinya Shiromizu พูดว่า:

    ม้ายยยย //เกาะขาอีริค
    นายยังเครียร์กับฮาลไม่จบน้าหนีมาแต่งงานแบบนี้มันหมายความว่ายังงายยย
    เขาร้องไห้ใหญ่แล้วเห็นบ้างมั๊ยฮ้า!! คนอ่านสงสารนะเฟ้ยยยย TT [] TT

    หนับหนุนให้แต่งกับริชาร์ดประชดฮีไปเลยค่ะ!!

  3. คุณนายหลี พูดว่า:

    So saddddddddddddddddd
    สงสารฮาลอกตรม ข่มขื่น
    พ่อเบนเห็นแก่เงินเกินไป รับไม่ด้ายยยยยยยยยย
    ซิฟไปหลงรักแฟนดรัลตอนไหนนะ >< แฟนดรัลหาเงินมาไวๆ เมียรออยู่

    อีริคน่าตบให้ปากเบาสักที จะบอกรักฮาลบ้างนี่ลำบากเหลือเกิน

  4. amiten พูดว่า:

    คือจะบอกว่าจีนประสบความสำเร็จมากกับเส้นทางดราม่านะเออ
    นี่นั่งน้ำตาไหลพรากๆอยู่จ้า
    TT^TT
    คือแบบอ่านแล้วอึดอัดมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
    แบบทำไม๊ ทำไมไม่พูดกันดีๆค๊าาาาาาาา
    ฮรืววววววววววววว
    พี่เบนสู้ๆนะคะ ฝากความหวังว่าทุกอย่างจะแฮปปี้ไว้ที่พี่เบน
    ปล.ฮาลร้องไห้ได้น่าสงสารมากกกกกกกก //กอดปลอบ*ลูบหัวขยุยเบาๆ ถถถถถ

  5. Roni พูดว่า:

    โห ดราม่าเข้มข้นมาก ฮาลที่น่าสงสาร

  6. jokirito พูดว่า:

    ข้ามๆๆๆๆๆ รอแฮปปี้ค่อยอ่าน แต่ถ้าไม่แฮปก็เจอกันเรื่องหน้าเน้อ แต่ถ้าเรื่องหน้าไม่แฮปอีก ก็ๆๆๆ ไม่รู้ล่ะ

  7. ไร้ทเตรอ์ใจร้าย…รีดเดอร์ใจจะขาดแล้วนะ
    …สามวันเผา..เอ้ยสามวันแต่งใช่ไหม….
    ขอหลบไปปลอบใจฮาลก่อนนะ…แล้วอีกสามวันเจอกัน

  8. winternovember พูดว่า:

    พี่จีนนนนน โอ้ยยยยยยยยยยยยยย ฮาลบองชัานนนน น่าสงสารเหลือเกินนนน โอ้ยยย เบนรีบหางทางแก้เร็ววววววววววววว โอยยยย

  9. monstersiz พูดว่า:

    ดราม่าอิลุงตุงนังมาก คู่นี้ก็แย่ คู่นั้นก็แย่ ปวดหัวไปหม๊ดดดด

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s