[FIC] Hiddlesworth [Eric X Hal]#9 About true love?

ฟิคเรื่องนี้เป็นเพียงจิตนาการของผู้แต่ง

หรืออาจจะเป็นฟิคชั่นที่แปลมา

ไม่ได้มีเจตนาจะทำให้ตัวละครเสื่อมเสียใดๆทั้งสิ้น

อ่านเพื่อความบันเทิง นะแจ๊ะ

My Tumblr : http://jrashiddlesworth.tumblr.com/

FB : https://www.facebook.com/yujean.rasmason

Twitter : https://twitter.com/YuJeanN

Exteen : http://rasmason2.exteen.com

Page : https://www.facebook.com/hiddlesworthfangirl?ref=hl

Wordpess : https://jrasmason.wordpress.com

 

C : Eric X Hal

R : M

G : Romantic , Drama

L : Thai

W : Yujean Rasmason

********************************

 

 

 

ฮาลตื่นมาในเช้าวันหนึ่งหลังจากที่ไม่รู้ว่าเขาหลับไปนานแค่ไหนหรือว่าหลับไปตั้งแต่เมื่อไร ดวงตาสีเขียวสวยตอนนี้กับดูหมองและเหม่อลอย เขาจ้องไปยังหน้าต่างที่อยู่ตรงหน้า ขยับตัวเล็กน้อยทำให้เขารู้ว่าตอนนี้เขาเผลอหลับไปบนโต๊ะ ชายหนุ่มยอมนั่งดีๆแต่ก็ยังคงมองเหม่อออกไปถึงบางคนที่เขารักมาก ฮาลก้มหน้าลงซบกับฝ่ามือตัวเองอีกครั้งและเริ่มร้องไห้ เขาถูกริชาร์ตพาออกมาจากหมู่บ้านมายังเมืองหลวงและบ้านพักของชายหนุ่มตัวสูง และเขายิ่งกว่าเต็มใจมาเพราะไม่อาจจะทนอยู่ที่นั่นได้อีกต่อไปแล้ว เขาไม่อาจจะทนให้อีริคแต่งงานกับคนอื่น มองชายหนุ่มที่เขารักมากต้องเป็นของคนอื่นทั้งๆที่เขาไม่อาจจะทำอะไรได้ ริชาร์ตดีต่อเขามากแต่ความรู้สึกเขาเฉยชามากขึ้นทุกครั้ง ยิ่งเวลาเดินผ่านไปเขาก็ยิ่งทรมานเจียนตาย วันพรุ่งนี้อีริคก็จะเข้าพิธีแล้ว เขาเฝ้าถามตัวเองมาตลอดว่าอีริคไปรักกับซีฟตอนไหนกัน ทำไมกับเขาที่สนิทกันขนาดนี้ถึงได้ไม่เคยแม้แต่เหลียวแล แต่กลับขอเจ้าหล่อนแต่งงาน เพราะเขาเป็นบุรุษหรือ? เพราะเขาไม่ได้งดงามหรือเนื้อตัวนุ่มนิ่มเช่นหล่อนใช่ไหม อีริคถึงไม่เคยรักเขาแบบนี้

“…ข้าคิดว่าข้าบอกเจ้าให้ทานมื้อเย็น”เขายังคงสะอื้นไห้ไม่แม้แต่จะหันมามองเมื่อได้ยินน้ำเสียงทุ้มต่ำ ริชาร์ตค่อยๆก้าวเข้ามาหาเขาในห้องนอนส่วนตัวขนาดใหญ่ที่ริชาร์ตยกให้เขา ฮาลไม่แม้แต่จะมีเวลาตรวจดูหรือแม้แต่จะใส่ใจว่าสิ่งของราคาแพงแค่ไหน เขาไม่สนใจมัน ไม่สนใจอาหารบนโต๊ะที่มีอยู่มากมายหรือแม้แต่เหยือกเหล้าที่วางอยู่ เขาเพียงแค่นึกถึงอีริคและนึกถึงบ้านไม้หลังเล็กๆของคนตัวสูง ที่มันช่างอบอุ่นกว่านี้เป็นไหนๆ

“ฮาล เจ้าต้องทานอะไรบ้าง หรืออาหารไม่ถูกปากข้าจะให้คนมาเปลี่ยน”ชายหนุ่มปัดมือหยาบของคนที่จับไหล่เขาออกอย่างแรงแล้วลุกขึ้น มองร่างสูงผ่านม่านน้ำตาที่เอ่อออกมาเหมือนจะไม่มีวันหมด เขากำลังทำตัวพาลและยิ่งพาลมากขึ้นกับคนที่ตอนนี้เขาโทษว่าเป็นต้นเหตุ

“ข้าเกลียดเจ้า ข้าจะไม่แต่งงานกับเจ้า ข้าไม่อยากเห็นหน้าเจ้าด้วยซ้ำ เจ้าพาข้ามาเพื่อเป็นเจ้าสาวของเจ้าละก็ข้าสาบานว่าข้าจะไม่แต่งเด็ดขาด ออกไปให้พ้น!”เขายกมือขึ้นปาดน้ำตาลวกๆ แต่ก็ร้องเมื่อรู้สึกถึงริชาร์ตที่จับบ่าเขาแน่นแล้วบังคับให้เขาเงยหน้า

“งั้นข้าจะบอกเจ้าอีกครั้งนะฮาล”ร่างสูงเริ่ม “ข้าจะบอกเจ้าเหมือนที่ข้าบอกบนรถม้า เมื่อวาน…. ข้าพาเจ้ามาที่นี้เพื่อให้เจ้าสงบสติ ให้เจ้าทำใจให้มันเข้มแข็งกว่านี้ข้ากับเบนได้คุยกันและข้ากำลังหาทางช่วย เจ้าปาแหวนใสข้า2ครั้งเมื่อวาน เจ้าเหวี่ยงมันใส่ข้า เก็บมันขึ้นมาแล้วเหวี่ยงอีกที เจ้าจำอะไรได้บ้างไหม”เขาเม้มปากเงยมองร่างสูงที่พูดย้ำเตือนให้เขานึกถึงเรื่องเมื่อวานว่าเขาอาละวาทแค่ไหน

“ข้ารู้ว่าเจ้าไม่ยอมแต่งงานกับข้าและข้าก็ยอมรับมัน ข้าจะลองตามหาความรักของข้าบ้างแต่ข้าขอร้องเจ้า” ชายหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงที่เบาลง “…เจ้าช่วยใจเย็นกว่านี่ได้ไหม ข้าไม่อยากให้เจ้าร้องไห้”ฮาลมองอีกฝ่ายและดันตัวออก เขายังคงนึกถึงอีริคและไม่อาจเรียกว่าใจเย็นได้เพราะหัวใจของเขาที่มันกำลังสลาย

“เจ้าคิดว่าข้าจะรู้สึกเช่นไรเมื่อมันเกิดเรื่องแบบนี่ และเหตุผลก็มาจากเจ้า…เจ้าคือต้นเหตุ”ฮาลตอบกลับ เขาแส่หน้าหลบไปทางอื่นอย่างไม่อยากแม้แต่จะมองหน้าริชาร์ตนานไปกว่านี้ ฮาลรู้ดีว่ามันไม่ใช่ความผิดริชาร์ตที่อีริคไปรักกับซีฟ แต่เพราะว่าเขาต่างหาก ตัวเขาเองที่โง่เกินไป…

“ข้ายินดีให้เจ้าต่อว่าข้า ถ้ามันทำให้เจ้าดีขึ้น”ร่างสูงบอก เขาพยายามบิดตัวหลบออกมาจากอุ้งมือทั้งสอง

“ข้าไม่มีทางดีขึ้นริชาร์ต ข้าใจสลายเพราะคนที่ข้ารักที่สุด กำลังจะแต่งงานกับคนอื่น…เขาจะมีเจ้าของและเพื่อนร่วมชีวิต ไม่ใช่ข้า”เขาตวัดสายตากลับมามองใบหน้าคม รู้สึกถึงน้ำตาหยดเล็กที่ไหลออกมาและยิ่งจะมากขึ้นทุกครั้งจนไม่อาจกลั้นน้ำตาได้

“เจ้าไม่ควรจะโทษตัวเจ้า-“

“ข้าแค่อยากอยู่คนเดียว”ฮาลได้ยินเสียงถอนหายใจเฮือกใหญ่จากริชาร์ตแต่เขาไม่สนใจ ชั่วระยะเวลาหนึ่งที่ร่างสูงยอมปล่อย ทำให้ชายหนุ่มเดินกลับมาที่เตียงนอนและนั่งลงไปเงียบๆ เขากุมกำไรหนังที่ข้อมือเอาไว้นึกถึงอีริคไม่รู้ว่าเจ้าตัวจะรู้ไหมว่าทำให้เขาทรมานเจียนตาย นึกโทษทั้งคนบนฟ้าและตัวอีริคเองที่ทำร้ายเขาแบบนี้ หากเพียงแต่ว่าเขารู้ว่ามันจะเป็นแบบนี้เขาคงจะพยายามมากขึ้นไปอีก คงจะบังคับให้อีริคแต่งงานด้วยในตอนที่ยังบังคับได้

“คนรับใช้จะอยู่ด้านนอกหากเจ้าต้องการอะไร”ริชาร์ตบอกในที่สุด ไร้เสียงตอบรับและเขาไม่ได้พูดอะไรต่อ

 

 

 

 

/*/

 

 

 

 

“เจ้ามันโง่เง่าอีริค ทำไมเจ้าไม่พูดว่าเจ้าต้องการฮาลไม่ใช่ข้า”อีริคขบกรามกับน้ำเสียงต่อว่าจากเจ้าสาวของเขาที่อยู่อีกบานประตู เขายังไม่แต่งตัวในเช้าอีกวันหนึ่ง เขายังคงนั่งมองนิ้วของเขาอยู่บนพื้นห้อง มองมันและจิตนาการถึงแหวนจากรากไม้แห้งๆที่คนตัวเล็กใส่มันให้เขา นึกถึงใบหน้าหวานที่แดงขึ้นมาด้วยความอายแต่ก็ยังกล่าวคำสาบานผิดๆถูกๆนั่น เขาเผลอยิ้มออกมาเมื่อนึกถึงคนที่กอดแขนเขาหรือแม้แต่ยามที่ยั่วยวนเขาแบบไม่รู้ตัวตลอด ลูบมือลงบนมือของเขาเองแผ่วเบา สูดหายใจเข้าลึกเพื่อให้ดวงตาที่ร้อนผ่าวขึ้นมาหยุดเอาไว้ เขาไม่ต้องการร้องไห้อีกแล้ว

“…เลิกพังหน้าต่างซีฟ เจ้ากำลังจะทำให้พ่อเจ้าเข้ามาดูแล้วเร่งงานแต่งงาน” อีริคถอนหายใจอย่างเหนื่อยอ่อนกับอีกห้องที่เริ่มทำลายข้าวของอีกครั้งเขา หากเป็นเขาจะทำยังไงนะ….จะสู้จนตัวตายแบบที่ซีฟทำหรือเปล่า? อีริคมองย้อนกลับมาที่ตัวเองก่อนจะหันไปมองยังบานหน้าต่าง มองเหม่อออกไปด้านนอกนึกถึงฮาลที่เขาได้ยินว่าหนีไปเมืองหลวงกับริชาร์ตเพื่อไปแต่งงานกัน ความคิดนั่นมันทำให้เขาเจ็บจนกลับมามองพื้นแข็งๆอีกครั้งในที่สุด

เวลาผ่านไปจนกระทั่งประตูห้องเขาถูกเคาะสองสามครั้งเพื่อบอกให้เขาเตรียมตัว อีริคไม่ได้ทำอะไรมากไปกว่าหยิบแจ็กเก็ตหนังสีดำขึ้นสวมทับเสื้อผ้าที่เขาใส่ประจำ หยิบแหวนเงินในกางเกงขึ้นมามองแล้วยัดมันลงในกางเกงอีกครั้งราวกับเป็นเหล็กร้อนที่จับนานไม่ได้ เขาคงไม่มีแม้แต่โอกาสจะบอกรักฮาลแล้วในครั้งนี้ จะไปทำได้ยังไงในเมื่อเขาคงไม่อาจจะรักคู่แต่งงานของคนอื่นได้

อีริคเดินออกไปรอด้านนอกตรงแท่นพิธี แขกที่มาร่วมงานต่างเริ่มพูดขึ้นการแต่งตัวของเขาและสีหน้าของเขาที่ไม่บอกก็รู้ว่ามันไม่มีความสุขเลย เขายังคงยืนอยู่ข้างๆบาทหลวงที่เคยเลี้ยงดูเขามาตั้งแต่เด็ก ร่างสูงเพียงแต่ยืนอยู่ตรงนั้นไม่ได้สนใจแม้เสียงเพลงเบาๆจะดังขึ้นและประตูที่เปิดออก เขาหันไปมองทางเขายังซีฟในชุดขาวกับดอกไม้ เกือบจะถูกดึงให้เดินเข้ามาด้วยท่านพ่อของเธอ อีริคเพียงแค่ยืนอยู่ตรงนั้น มองทุกอย่างที่เกิดขึ้นและหันมามองยังแท่นพิธี เงยมองยังไม้กางเขนตรงหน้าและเริ่มสวดอ้อนวอนขอให้ท่านอภัยกับสิ่งที่เขาทำ ขอให้ท่านกรุณาทำให้เขาและฮาลได้เจอกันอีกครั้ง

อีริคใจลอยจนเขาไม่อาจจะสนใจพิธีการเลยว่าดำเนินไปถึงไหน เขารู้ตัวอีกทีบาทหลวงก็กำลังกล่าวอวยพรพวกเขาและซีฟที่ยืนมองหน้าเขาราวกับกำลังจะร้องไห้ เขาถูกขอให้นำแหวนออกมา ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นเพื่อหายใจเข้าลึกและก้มลงมาอีกครั้ง เขายังไม่หยิบแหวนออกมาพอๆกับที่น้ำตาของซีฟเริ่มไหลลงมา เธอกระซิบบอกให้เขาหยุดแต่เขาก็ทำอะไรไม่ได้มากนัก ร่างสูงเอื่อมมือลงไปหยิบแหวนวงเล็กออกมาช้าๆ

“ข้าทำไม่ได้ซีฟ…ข้าไม่ได้รักเจ้า…”อีริคกระซิบแผ่วเบาให้หญิงสาวที่ทำหน้าราวกับจะร้องไห้พอๆกัน เขาทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว เขาทรยศฮาลไม่ได้ เขาทำไม่ได้..

“….ในนามของพระผู้เป็นเจ้า ข้าขอให้เจ้า อีริค จงส-“

“ข้าขอค้าน!!!!!!!!” งานพิธีเป็นอันชะงักเมื่อประตูโบร์ถถูกกระแทกเปิดออกตามมาด้วยผู้ชายตัวสูงผมสีทอง ท่าทางมอมแมมแม้จะแต่งตัวดูดีกว่าปกติก็ตาม แฟนดรัลสูดหายใจเข้าลึกไม่สนใจแขกที่ลุกขึ้นและเริ่มพูดถึงเรื่องนี้

“ข้าขอค้านท่านบาทหลวง ข้าขอค้านงานแต่งงานครั้งนี้ ค้านทุกอย่าง เพราะนางคือคนรักของข้า นางคือดวงใจ คือสุดที่รักของข้า ได้โปรดเถอะ”อีริคสูดหายใจเข้าลึกราวกับเขาสามารถยกภูเขาออกจากอกก็ไม่ปาน ชายหนุ่มสาวเท้ายาวๆตรงไปหาคนที่ยืนอยู่ตรงนั้น ถอดแจ็กเก็ตหนังแล้วยัดมันใส่มือของแฟนดรัล รวมทั้งแหวนในมือด้วย ร่างสูงไม่พูดอะไรต่อจากนั่น เขาเพียงแต่ตบบ่ากว้างแล้วตรงออกมาจากโบร์ถทันที ไม่อยู่รอฟังเสียงท่านพ่อของซีฟที่โกรธจัดและนางเองที่บอกให้บาทหลวงรีบทำพิธีต่อให้นาง เขาตรงไปยังโรงม้าที่ห่างออกไป เขาต้องการไปหาฮาลนั่นคือสิ่งเดียวที่มันเข้ามาในหัวเขา

“เจ้าจะไปไหนอีริค รอข้าด้วย”ดวงตาคมกริบตวัดกลับมามองที่เบืองหลัง เบนกำลังวิ่งตามเขามาเมื่อเขาขึ้นม้ามาแล้ว อีกฝ่ายทำหน้าตาตื่นเมื่อเขาทำท่าจะออกตัวไปแต่รีบเอาตัวมาขวางเขาไว้จนอีริคต้องยอมหยุด มองชายหนุ่มที่ตอนนี้รีบวิ่งไปขึ้นมาอีกตัวข้างๆเขา

“ข้าไม่หวังให้เจ้าขัดขวางข้าเพราะข้าจะไม่ฟัง ข้าทนไม่ได้อีกต่อไปแล้ว ข้าจะไปหาฮาล… คนรักของข้า”อีริคเอ่ยเสียงดังอย่างจริงจัง เขาพูดจริงและเขาจะรีบไปเสียเดียวนี้ เขาจะไปพาตัวฮาลกลับมาไม่สนว่าจะเป็นยังไงหรือใครจะขัดขวางเขาอย่างไรบ้าง

“เจ้าไม่รู้ว่าฮาลอยู่ไหนแต่ข้ารู้”เบนตอบและเริ่มควบม้าออกไป “ข้าจะนำทางเจ้าไปแต่เร็วหน่อย ริชาร์ตจะแต่งงานกับฮาลวันเดียวกับเจ้า”อีริคเผลอนิ่งไปชั่วขณะหนึ่งเมื่อได้ยินคำพูดจากคนที่ตอนนี่ควบม้านำเขาอยู่ รีบตามไปใกล้อีกฝ่ายอย่างรวดเร็ว อีริคไม่อยากจะเชื่อถึงสิ่งที่ได้ยิน เขาไม่อยากเชื่อว่าฮาลจะแต่งงานวันเดียวกับเขา แบบนี่มันยิ่งกว่าการทรมานเขาให้ตายไม่ใช่หรือ

“เขาจะแต่งงานกับริชาร์ตวันนี่ได้เช่นไร เขาทำแบบนั่นไม่ได้!”อีริคควบม้าตามอีกฝ่าย ตะโกนถามชายหนุ่มอีกครั้ง ทั้งร้อนใจภายในจนไม่อาจจะทำใจให้เป็นสุขกว่านี่ได้ เขาจะทนได้ยังไงหากว่าฮาลจะแต่งงานกับชายอื่น แบบนี่ละก็หากเรื่องนี้เกิดขึ้นจริงๆอีริครู้ดีว่าเขาคงไม่มีวันจะยกโทษให้ตัวเองที่ปล่อยฮาลไป เขายังไม่ได้บอกรักฮาลเลยด้วยซ้ำ

“เจ้าไม่รู้หรือไงว่าริชาร์ตเป็นใคร เขาคือบุตรชายของท่านเจ้าเมืองฝั่งเหนือ ว่ากันว่าบ้านของเขาใหญ่กว่าหมู่บ้านของเราเป็นไหนๆ เขารวยมากและมีอำนาจมากมาย”อีริคคำรามต่ำด้วยความไม่พอใจ เขาเคยทำพลาดมาแล้วและเขาจะไม่ยอมอีก หากเพียงเขาได้ตัวฮาลคืนมา ไม่ว่าแลกด้วยอะไรเขาก็จะยอมขอเพียงแค่เขาได้ฮาลกลับมาจากอ้อมกอดของใครก็ตามที่ไม่ใช่เขา

 

 

 

/*/

 

 

 

 

เวลาผ่านไปนานพอสมควรจนกระทั่งเขามาถึงเมืองหลวงที่เบนบอกว่าตอนนี้ริชาร์ตและฮาลอยู่ที่นี่ เมืองที่ใหญ่โตและสิ่งปลูกสร้างใหญ่โต ดูสวยงามแม้เขาจะไม่มีเวลามาใส่ใจมัน ผู้คนมากมายและของที่ขายเรียงรายตามข้างทาง แม้ถึงจะน่าสนใจแต่เขาและเบนก็มุ่งตรงไปที่จุดหมายเดียวอย่างรวดเร็ว บ้านขนาดใหญ่ที่มีคนดูแลอย่างแน่นหนา ถึงแม้ว่าเขาจะไม่เคยไปที่ราชวังหลวงแต่เขาคิดว่านี่ก็ใหญ่มากพอแล้ว ทหารสองคนรีบปรี่มาหาพวกเขาและยกหอกขึ้นกันไม่ให้เขาเข้าไปใกล้ประตู

“ข้ามาหาริชาร์ต เราเป็นเพื่อนกัน”เบนตอบกลับไปทำให้ทหารแสยะยิ้มอย่างดูถูกดูแคลนมาให้พวกเขาจนอีริคนึกอยากจะเข้าไปต่อยเสียให้รู้ดำรู้แดง แต่เบนก็จับเขาเอาไว้

“อย่างนายท่านนะหรือจะไปสนิทสนมกับพวกเจ้า เหม็นกลิ่นสาบเสียยิ่งกว่าหมูในคอก รีบใสหัวไปหรือจะให้ข้าโยนพวกเจ้าออกไป”อีกฝ่ายตอบ

“ข้าคือเพื่อนของเขา ลองเจ้าเขาไปบอกเขาสิว่าเบเนดิกมาหา แล้วดูว่าเจ้าหรือข้าจะถูกโยนออกไป”อีริคยอมยืนนิ่งๆทมึงทึงจ้องหน้าทหารยามที่ตอนนี่กำลังแยกเขี้ยวใส่เบน แต่ก็ยอมสั่งใฟ้คนเข้าไปบอกที่ด้านในและเขายิ่งไม่พอใจเข้าไปใหญ่

“ข้าไม่มีเวลามายุ่งกับเรื่องไร้สาระเช่นนี่ ข้าต้องรีบไปหาฮาล”เขาหันมาบอกเบนที่ยืนอยู่ด้านข้าง เริ่มขยับตัวอย่างไม่พอใจอยากจะบุกเขาไปเสียเดียวนี้

“ข้าก็อยากเข้าไปแต่แค่ขอให้เจ้ารอ”เบนตอบกลับเขาเบาๆ น้ำเสียงที่ไม่ได้ทุกข์ร้อนอะไรมากนักจนอีริคอดแปลกใจไม่ได้

 

 

 

 

/*/

 

 

 

 

 

ริชาร์ตรีบลงมายังชั้นล่างเมื่อได้ข่าวว่าเบนมาหาเขา ไม่ใช่เบน…ต้องบอกว่าอีริคและเบนมาหาเขาในที่สุดหลังจากที่เขาและเบนร่วมกันวางแผนเอาไว้เมื่อวานนี้ เขามอบเงินให้เบนเป็นจำนวนหนึ่งที่มากพอสมควรเพื่อให้ช่วยค่าสินสอดแก่แฟนดรัล หลังจากที่เบนบุกมาหาเขาที่บ้าน เล่าทุกอย่างให้ฟังและขอให้เขาหยุดเรื่องที่จะแต่งงานกับฮาล เขาเองก็เห็นว่าฮาลเสียใจมากจนพี่สาวของเขาไม่ยอมให้ฮาลอยู่คนเดียว และริชาร์ตก็ไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงรู้สึกโล่งใจแปลกๆและยินดีอย่างยิ่งที่จะทำทุกอย่างตามที่เบนบอกให้เขาทำ

ชายหนุ่มยอมรับปากว่าจะพาฮาลมาที่นี่เพื่อพักผ่อนและสงบใจระหว่างที่เบนจะจัดการทำหน้าที่พาอีริคมาที่นี่ แน่นอนว่าเบนจะบอกอีริคในเรื่องที่เขาและฮาลจะแต่งงานกัน มันไม่ใช่ความจริงเพราะเขารู้ดีว่าฮาลไม่ได้รักเขา คนที่ยอมทำเพื่อความรักที่ตัวเองเชื่อ สู้เพื่อรักแท้โดยไม่เห็นแก่ตัว มันทำให้เขานึกอยากจะตามหาความรักของเขาบ้าง ริชาร์ตมองไปยังบานประตูที่อีริครีบเข้ามาด้วยท่าทีคุกคามจนคนของเขาต้องยกดาบขึ้นกันเป็นแถว เขาอยากจะรีบเข้าไปดึงเบนมาให้ปลอดภัยเสียก่อนแต่ก็ยังไม่ทำอะไรเพราะเขาจะต้องแสดงละครตามคำสั่งของเบน

กระตุ่นให้อีริครีบทำอะไรก็ตามที่ควรทำ

“ฮาลอยู่ไหน ข้าต้องการพาเขากลับไป”อีริคคำรามดังลั่นอย่างจริงจังเมื่อเห็นริชาร์ตที่เดินมา เจ้าตัวแต่งตัวดีกว่าที่เคยรู้จักกันมาจนเขาอดแปลกใจไม่ได้ แต่อีริคก็รักษากริยาและตั้งท่าเตรียมพร้อมอย่างเอาเรื่องที่สุด เขายินดีจะทำทุกอย่างเพื่อพาฮาลกลับไปให้ได้ แม้จะแปลกใจที่ริชาร์ตเอาแต่มองเบนที่ยืนอยู่ข้างหลังเขา อีริครู้ว่าเจ้าตัวคงจะแปลกใจที่ว่าทำไมเขาถึงมาที่นี่ได้

“เจ้าไม่มีธุระอะไรจะคุยกับฮาล เขาคือคู่หมั่นข้าและเรากำลังจะแต่งงาน”อีริคนึกโมโหจนคิ้วกระตุกกับน้ำเสียงแบบนั่น เขาไม่เชื่อว่าฮาลคือคู่หมั่นของใคร เขาไม่สนใจว่าจะต้องสู้กับใครแม้จะเป็นกษัตริย์เขาก็จะเอาตัวฮาลกลับมาให้ได้

“ข้าไม่ยอมให้เจ้าทำอะไรที่เจ้าว่า ข้าเชื่อและข้ายึดมั่นว่าเขาจะไม่มีทางแต่งงานกับเจ้า”อีริคบอก “ฮาลรักข้ายิ่งกว่าใคร เราผูกพันจนมิอาจแยกจากกันได้ เขารักข้า…และเขาจะปฏิเสธเจ้าหรือใครก็ตามที่เข้าใกล้เขา”ริชาร์ตรักษาสีหน้าไว้อย่างดีเยี่ยมไม่ให้อีกฝ่ายรู้ว่าเขาเองก็เห็นด้วยอย่างที่อีริคบอก ตอนนี่เขาคาดว่าฮาลคงจะนั่งร้องไห้อยู่ในห้องดังเดิม เขาไม่อยากปฏิเสธว่าแค่คิดก็ดีใจแล้วว่าฮาลจะรู้สึกยังไงเมื่อรู้ว่าอีริคมาที่นี่เพื่อมาหาเจ้าตัว

“เจ้าจะสนใจอะไรในเมื่อเจ้าเองก็ไม่ได้รักเขาอีริค เจ้าเลือกที่จะแต่งงานกับซีฟและทิ้งฮาลไป เขาเองคงยินดีที่จะเลือกอยู่กับข้า”อีริคยิ่งกว่าคิ้วกระตุกเมื่อได้ยินชายหนุ่มพูด เขาสาบานว่าเขาไม่มีทางว่าร้ายสตรี แต่เขาก็รู้ว่าการแต่งงานของเขาและซีฟจะไม่เกิดขึ้น หากว่าท้ายที่สุดแฟนดรัลไม่มา เขาก็จะยังหนีมาจากงานพิธีอยู่ดี เขาทนที่จะทำร้ายจิตใจฮาลและตัวเขาเองไม่ได้ เขายอมถูกคนทั้งหมู่บ้านดูแคลนดีกว่ายอมทำให้คนที่เขารักเพียงคนเดียวเสียใจ

“เจ้าจะไปรู้อะไรว่าแท้จริงแล้วเกิดเรื่องอะไรขึ้นบ้าง…ข้ายอมทำทุกอย่างราวกับคนบ้าที่ประชดชีวิตตัวเอง ข้ายอมแต่งงานกับนางที่ข้าคิดเพียงน้องสาวเพราะโทษะของข้ายามที่รู้ว่าฮาลยอมแต่งงานกับเจ้า ข้ารู้ตัวแล้วว่าข้ามันโง่แค่ไหน”อีริคเริ่ม “ข้ารู้ว่าฮาลยอมทำทุกอย่างเพื่อข้าให้ได้ข้ากลับไป แต่ข้ากลับยอมแพ้เหมือนสัตว์ตัวเล็กๆ แต่ตอนนี่ไม่ใช่! ข้ายินดีจะสู้เพื่อพาฮาลกลับมาหาข้า ข้ายินดีจะสู้กับทุกคนไม่สนใจว่าเจ้าจะเป็นเพียงลูกชาวนา ขุนนาง หรือว่ากษัตริย์เหนือหัว” อีริคเอ่ยเสียงกร้าว ในเมื่อมาถึงขั้นนี้เขาคงไม่อาจจะถ่อยกลับไปได้อีกแล้ว เขารู้ว่าริชาร์ตเป็นระดับขุนนาง มีอำนาจและมีทหารในกำมือ แม้เพียงอีกฝ่ายกระดิกนิ้วเขาก็คงคอหลุดจากบ่า

“เจ้ากำลังบอกว่าเจ้าจะแย่งคู่หมั่นของข้าไปเช่นนั่นหรือ?”อีริคขบกราม เขายืดอกขึ้นอย่างถือดีและชักมีดออกมา แม้เพียงแค่นั่นเสียงดาบของทหารที่ยืนอยู่ในห้องโถงแทบจะส่งเสียงชักดาบออกมาพร้อมกัน เขาขยับตัวเพื่อกันเบนเอาไว้ที่ด้านหลัง

“ข้าจะแย่งฮาลมาจากใครก็ตามที่ต้องการแยกข้าและเขาออกจากกัน แม้เจ้าจะเป็นเทพแปลงกายมาข้าก็ไม่หวั่น”อีริคพูดอีก มองใบหน้าของริชาร์ตที่บึงตึงและดวงตาที่เย็นชามองลงมายังเขา ร่างสูงหอบหายใจเล็กน้อยเหลือบมองทหารที่ยืนอยู่รายล้อมห่างออกไป ไม่สนใจว่าเบนกำลังพยายามกระซิบบอกให้เขาลดดาบลง

“เจ้ากำลังขอร้องข้าไม่ใช่หรือ..”ริชาร์ตเปร่งเสียงเย็นชาอย่างยากลำบากเล็กน้อยเมื่อรู้สึกถึงสายตาดุๆของเบนที่ส่งมาว่าเขาทำเกินไปแล้ว ยังดีที่อีริคมัวแต่สนใจทหารของเขาอยู่จึงไม่เห็นว่าเขาอยากจะถลาไปดึงเบนออกมาไว้ที่ปลอดภัย

“เจ้าขอร้องข้า เจ้าก็ควรทำให้มันดีกว่านี้….ส่งดาบมาให้ข้า”อีริคเงยมองคนที่จู่ๆก็ทำเสียงแข็งกว่าเดิม ร่างสูงขบกรามอย่างชั่งใจ จนในที่สุดเจ้าของร่างกายใหญ่โตจึงยอมคุกเข่าลงตรงหน้าชายหนุ่ม บุรุษที่แม้เขาจะลอบสาบานเป็นล้านๆครั้งว่าเขาจะไม่มีวันยอมเคารพ แต่ครั้งนี้เขากลับจำต้องยอม อีริควางดาบลงบนพื้นช้าๆ แม้จะเจ็บใจแต่ถ้าหากทำแบบนี้เขาจะได้เจอหน้าฮาลเขาก็ยอม…

“กรุณา…กรุณาเมตตาข้าเถอะนายท่าน” เบนยิ่งแยกเขี้ยวใส่ริชาร์ตที่หยิบดาบอีริคขึ้นให้มันพ้นจากสถานนะการณ์อันตราย  ไม่สนใจเมื่อริชาร์ตยิ่งหน้าซีดเพราะพยายามอธิบายอะไรบางอย่างแต่ก็ทำไม่ได้ เขาละอยากจะลุกไปบีบคอคนตัวสูงเสียให้ตายที่ทำเกินหน้าที่ที่ตกลงกันขนาดนี้ เบนจึงทำปากพะงาบๆบอกให้เอาอาวุธไปที่อื่นแทน

“หากเจ้า-“

“อีริค!!!!!!!!! อีริค เจ้าถอยไปให้พ้นจากว่าที่ภรรยาข้านะ!!!”อีริคเงยหน้าขึ้นมาทันทีเมื่อได้ยินเสียงหวานอันคุ้นหู

“ฮาล..”

 

 

 

 

******************

 

ตอนน้าเป็นตอนจบสำหรับอีริคฮาล ทรูเลิฟนะคะ

และมีสเปอีก หนึ่ง ตอนแถมให้

ขอบคุณทุกๆคนที่ติดตามและให้กำลังใจพี่หมีปากแข็งนะคะ

อั้ยๆๆๆ

 

ปล. ถ้าหากใครเข้ามาและพบว่าบางครั้งฟิคติดพาสเวิด ขอให้รู้ว่าจีนกำลังทดลองลงและแก้ไขบางส่วนอยู่นะคะ ถถถถถถถถ ให้อดใจรอเล็กน้อย เพราะอาจจะเป็นกรณีที่จีนตบตีกับเน็ตหรือการเว้นวรรค แต่ไม่นานจะปลดล็อกและอ่านได้ตามปกติคะ

เกี่ยวกับ jrasmason

สวัสดีทุกคนที่เข้ามาเยี่ยมชมกันนะค่ะ บล็อกนี้จีนจะลงเป็นFictionหรือว่าเป็นAUนะค่ะ คู่หลักก็จะเป็นHiddleswothและคู่อื่นๆอีกตามแต่อารมณ์ค่ะ ฮ่าๆ หวังว่าจะชอบและสนุกกับนิยายที่จีนเขียนนะค่่ะ ขอบคุณค่ะ //จุ๊บๆ
เรื่องนี้ถูกเขียนใน About true love, Z All Fiction และติดป้ายกำกับ , , , , , , , , , , , , , , , คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

10 ตอบกลับที่ [FIC] Hiddlesworth [Eric X Hal]#9 About true love?

  1. wikinaga พูดว่า:

    อร้าาาาาาาาาาาาาา มาต่อแล้วววววววว
    อร้าาาาาาาาาาาาาา ตอนหน้าจบแล้ววว
    ในที่สุดก็มาหากันแล้ว คิดว่าอีริคจะเสียท่าให้ริชหนักหนากว่านี้…ดูหน้าเบนด้วย ริชแสดงดีเกินเหตุ 55555555 เดี๋ยวเบนจัดหนักแน่! เอ๊ะะะะ

    ฮาลมาสักที อย่างฮา….ภรรยาข้านะ เอ่อมมมมมมมม 55555
    อีริคกว่าจะฮึดฮัดขนาดนี้ไปขอบคุณริชเบนด้วยล่ะ

  2. LuciferHaNa[Gir] พูดว่า:

    ฟาคคคคคคคคค /สบถแบบไร้คำบรรยายใดๆได้

  3. Shinya Shiromizu พูดว่า:

    ข้าทนไม่ได้อีกต่อไปแล้ว ข้าจะไปหาฮาล… คนรักของข้า

    ยอมพูดอกกมาแหล่วว แหม่ แหม่ แหม่ๆๆๆ >//////<

  4. คุณนายหลี พูดว่า:

    ตอนท้ายนี่ฮาได้ใจจริงนะ ว่าที่ภรรยาข้า
    ช่างให้ความร่วมมือกันดีจริงๆ แกล้งกันเข้าไป ><

  5. monstersiz พูดว่า:

    ฮาลลลลลลลลลลลล มันขัดจังหวะทำไมเนี่ย! อดเห็นอะไรดีๆเลย -3-

  6. amiten พูดว่า:

    ฮาลก็ยังคง still เรียกอีริคว่าว่าที่ภรรยานะเคอะ
    //เดี๋ยวแต่งงานไปนี่คือรู้เลยไง
    ย๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
    ริชคะ ไม่ต้องไปหาไกลหรอกนะคะความรักของเทอน่ะ
    มองกันตลอดขนาดนี้ ถถถถถถ
    รอ รอ รอ รอตอนต่อไปอย่างใจจดจ่อ
    ปล.ในที่สุดก็พูดกันตรงๆซักกะที งือววววว

  7. เข้ามาครั้งก่อน ตกใจหมดเลย มีpassword อะไรม่ายรู้ นึกว่าโดนสกัดดาวรุ่งซะแล้ว…ใจเสีย
    รักไรท์เตอร์ที่สุดเลย..

  8. p s. (@p_auses) พูดว่า:

    โอ้ยหายไปนาน มาเจอ4ตอนรวด ฮาลคือน่ารักคงเส้นคงวามาก อะไรจะเรียกอีริคเป็นภรรยาได้ตลอด ฮ่า
    ตามอ่านอย่างเมามันส์แล้วก็อารมณ์ค้างค่าา รอตอนต่อไปนะคะ

  9. Bowron พูดว่า:

    อ่านมาสี่ตอนรวด ทำไมมันดราม่าได้ถึงเพียงนี้
    โหวววววววว แบบไปกันใหญ่มาก แต่ละคน 555
    แต่ประโยคสุดท้ายที่ฮาลพูดนี่จะขำหรือจะซึ้งดี
    ยังจะคิดให้อีริคเป็นภรรยาอีกน้อ ขั้นนี้แล้ว ฮ่าๆๆ
    อีริคอย่าชักช้าถ้ายังจะปากแข็งนี่จะหยิบดาบฟันหน้า!
    นับถือในความรักของฮาลจริงๆ เสียน้ำตาไปกี่ถังเนี่ยหืม
    ริชเบนนี่ก็อย่ามัวแต่เล่นแหง่ ขนาดนี้แล้วก็นะ

  10. winternovember พูดว่า:

    โอ้ยยยยยยย พี่จีนหลอกดาวววว เราอ่านไปก็กลัวไป ฮาาาาาา ริชเบนมันคืออารายยยย เขาชักดาบจะฆ่ากันและเฮียแกยังมองเบนไม่วางตาเบยยย โอ้ยยยย ไหนจะฮาลที่โผล่มาตอนท้ายได้เปิ่นเจรงงงงง

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s