[FIC] Hiddlesworth [Eric X Hal]R. #10 About true love? [END]

ฟิคเรื่องนี้เป็นเพียงจิตนาการของผู้แต่ง

หรืออาจจะเป็นฟิคชั่นที่แปลมา

ไม่ได้มีเจตนาจะทำให้ตัวละครเสื่อมเสียใดๆทั้งสิ้น

อ่านเพื่อความบันเทิง นะแจ๊ะ

My Tumblr : http://jrashiddlesworth.tumblr.com/

FB : https://www.facebook.com/yujean.rasmason

Twitter : https://twitter.com/YuJeanN

Exteen : http://rasmason2.exteen.com

Page : https://www.facebook.com/hiddlesworthfangirl?ref=hl

Wordpess : https://jrasmason.wordpress.com

C : Eric X Hal

R : M

G : Romantic , Drama

L : Thai

W : Yujean Rasmason

********************************

อีริคเดินเข้ามาในห้องช้าๆหลังจากที่เขาพึ่งอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ วันนี่ช่างวุ่นวายแต่ก็ผ่านไปด้วยดีจนเขายิ่งรู้สึกบางอย่างในอกเขาเงยหน้ามองใบหน้าของชายหนุ่มตัวเล็กจอมวุ่นวายที่ตอนนี่เป็นคู่ชิวิตของเขาแล้ว และอิริคไม่เคยรู้สึกดีใจเท่านี่มาก่อนในชั่วชีวิต ฮาลยังคงก้มหน้านั่งเล่นผมของตัวเองอยู่บนเตียง อีกฝ่ายยังคงหน้าแดงและมองไปทางอื่น ดูยิ่งน่ารักสำหรับคนตัวสูงเป็นพันๆเท่า เขาไม่เคยคิดเลยว่าเขาจะรักฮาลขนาดนี่ ยิ่งอยากจะต่อว่าตัวเองที่มัวแต่ปล่อยเวลามาเนินนาน หากไม่เป็นแบบนั่นเขาคงจะมีความสุขแบบนี่ไปนานแล้ว

“ข้าอาบน้ำเสร็จแล้ว”อีริคกระซิบบอกระหว่างทิ้งตัวนั่งลงข้างๆฮาล ตอนนี่พวกเขายังอยู่ในบ้านหลังใหญ่ของริชาร์ตเพื่อพักผ่อนสำหรับคืนนี่ ฮาลยังคงก้มหน้าก้มตาแม้ใบหูและลำคอจะแดงเพราะความอาย เขารู้ว่าคงเป็นเพราะเขาแน่นอนแต่หลังจากนี่พวกเขาก็ไม่มีอะไรต้องอายกันอีกแล้ว

“เจ้าจะไม่หันมามองหน้าข้าหน่อยหรือฮาล”อีริคแกล้งพูดแม้จะไม่ว่าอะไรที่ฮาลยังคงอายม้วนแบบนี่

“ข้าเขินจนไม่รู้จะทำยังไงต่างหากละ!เจ้าอาบน้ำเร็วเกินไปแล้ว”ฮาลขู่ฟ้อเบาๆ หันมามองเขาและหันหนีไปอย่างรวดเร็วจนร่างสูงเผลอหัวเราะออกมา เขาก้มลงไปหาคนใกล้ตัวแล้วค่อยๆดึงฮาลมากอด เกยคางลงกับไหล่ของคนตัวเล็กกว่าจนฮาลยิ่งตัวแข็งทื่อตื่นๆ เขาสูดหายใจเข้าและพ้นลมยาวออกมาอย่างผ่อนคลาย

“ข้ารักเจ้านะ”อีริคกระซิบเบาๆ รู้สึกถึงคนที่ยิ่งหน้าแดงมากกว่าเดิมในอ้อมกอด

(ย้อนกลับไปเมื่อช่วงกลางวัน)

“ข้าจะฆ่าเจ้าให้ตายหากว่าเจ้ากล้าทำอะไรอีริคของข้าละก็!!! ข้าจะบีบคอเจ้า ข้าจะไม่ยอมแต่งงานกับเจ้า ถ้าเจ้าจะจับมือข้าก็จะตัดมือข้าทิ้ง ถ้าเจ้าจะนอนกับข้าข้าก็จะกัดลิ้นให้ตาย ถ้าเจ้าเดินไปทางซ้ายข้าก็จะเดินไปทางขวา!! “ ริชาร์ตพยายามอ้าปากพูดเมื่อฮาลมาถึงก็กอดอีริคแน่นแล้วต่อว่าเขาเป็นชุด อีกฝ่ายยังคงใส่ชุดผ้าบางๆสีฟ้าสำหรับนอนและทั้งสองคนยังคงกอดกันตัวกลม

“ฮาล ข้าไม่ได้-“ริชาร์ตพยายามพูดแต่ก็ต้องเงียบเมื่อฮาลหยิบกระเป๋าหนังของเบนเขวี้ยงใส่เขาจนริชาร์ตเกือบล้มลงไปยังดีที่พยุงตัวได้และกระเป๋านั่นก็ไม่หนักมากนัก ร่างสูงกลับมายืนดีๆและพยายามอธิบายต่อ

“ข้าเกลียดเจ้า!!!! ทำไมเจ้ากล้าหันดาบใส่อีริค เขาเพียงแค่….แค่ตัวคนเดียว! มือเปล่า สู้เจ้าไม่ได้ เจ้ามันใจร้ายมาก!!!”ฮาลแยกเขี้ยวขู่ฟ้อ กอดคออีริคแน่นและหันมาหาคนที่สวมกอดเขาแน่นพอกัน เขากระซิบบอกรักอีริคเป็นการใหญ่แล้วยิ่งร้องไห้มากกว่าเดิมเมื่อนึกว่าจะไม่มีโอกาสได้เจอกันแล้ว

“ข้าไม่ได้จะทำอะไรอีริค นี่มันดาบของเขานะ-”ริชาร์ตพยายามพูดแต่ก็แทบหน้าหงายเมื่อฮาลหยิบกระเป๋าหนังของอีริคเขวี้ยงใส่หน้าเขาอีกครั้ง คราวนี้โดนเต็มๆที่จมูกจนต้องยกมือขึ้นกุมจมูก โดยมีเบนที่รีบวิ่งมาหาเขาแล้วถามเป็นการใหญ่ว่าเขาไม่เป็นอะไรใช่ไหม หลังจากที่ทนให้ฮาลต่อว่าอยู่พักนึ่งเขาจึงจัดการให้เบนเข้าไปอธิบายแทนว่าจริงๆแล้วเกิดอะไรขึ้น ระหว่างที่เขาเดินไปพักห่างออกไป

“ข้าไม่สนใจ ข้าจะแต่งงานกับอีริคเดียวนี่”ฮาลหันมาพูดกับเบน

“ข้ายังไม่ได้ขอเจ้าแต่งงานเลย…”อีริคตอบทำให้ฮาลหันมามองเขา ชายหนุ่มตัวเล็กขมวดคิ้วมุ่ยหน้าแม้จะยังไม่ยอมปล่อยมือจากลำคอเขา ใบหน้าหวานที่เขาคิดถึงมานานทำให้เขาอดใจที่จะก้มลงไปจูบแก้มนิ่มแรงๆไม่ได้

“ข้าขอเจ้าแล้วไง เราแต่งงานกันแล้วข้าจำได้…เราไปหาบาทหลวงที่หลังได้แต่เราแต่งงานกันแล้ว เจ้าเป็นภรรยาข้าแล้ว”ฮาลรีบตอบ หรี่ตามองริชาร์ตที่อยู่ห่างออกไปมากและเบนที่ยอมพยักหน้าให้พวกเขา

“ข้าจะลองคุยกับริชาร์ตดูว่าจะพาพวกเจ้าไปที่โบร์ถเลย ดีไหม?”เบนบอกด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาพยายามให้ฮาลใจเย็นลง

(ปัจจุบัน)

“ข้าไม่อยากจะเชื่อว่าเจ้าจะไปบังคับบาทหลวงให้ทำพิธีให้ ถ้าริชาร์ตไม่ช่วยคุยละก็เราคงลำบาก”อีริคบอกคนตัวเล็กที่ตอนนี่แอบนอนพิงอกเขาและกอดแขนเอาไว้แน่น ฮาลยังคงหน้าแดงอย่างช่วยไม่ได้ ชายหนุ่มทำเสียงบ่นงุบงิบแต่ก็ไม่ได้เถียงอะไรกับเขา

“ข้าแค่กลัวจะเสียเจ้าไปอีก…”ฮาลเงยหน้าขึ้นมามองสบดวงตาคมสีเข้มที่จ้องเขาอยู่ ลูบใบหน้าที่มีไรเคราของอีกฝ่ายแล้วยิ่งสวมกอดชายหนุ่มแน่นขึ้น มองแหวนวงเล็กบนนิ้วของเขาที่รูปร่างเหมือนกับที่อยู่บนมืออีริค เป็นแหวนที่ไม่ได้มีราคาอะไรมากมายนักที่หาซื้อได้แถวๆหน้าโบร์ถด้วยซ้ำ แต่เขารู้ว่ามันมีความหมายอะไรมากมายกว่านั่น ฮาลรักอีริคมากจนไม่อาจจะเอ่ยออกมาเป็นคำพูดได้ว่ารู้สึกเช่นไรในตอนนี่

“ข้าก็รักเจ้าอีริค”ฮาลกระซิบตอบกลับไป กอดลำคอแข็งแรงแน่นจนได้ยินเสียงหัวเราะทุ้มต่ำเบาๆ อีริคยกมือขึ้นกอดตอบเขาแน่นพอๆกันจนพวกเขาอยู่แบบนั่น เขานึกอายจนไม่อยากจะเชื่อเลยว่าวันนี่จะมาถึง อีริคดูสีหน้าดีขึ้นมากและเลิกเย็นชาใส่เขา อย่างน้อยๆก็กอดตอบแม้จะไม่ค่อยเข้าใจมุขของเขาเท่าไรในบางครั้ง แต่เขาเชื่อว่าอีริคจะเข้าใจว่าเขารักอีริคมากแค่ไหน

“ฮาลเจ้ารู้ไหมว่านี่คือคืนแต่งงานของเรา..”ฮาลเงยหน้ามองคนที่พูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาและจูบลงบนต้นคอเขา ดวงตาสีเขียวสวยจ้องตอบอีกฝ่าย ก่อนจะยิ่งนึกได้และหน้าแดงขึ้นมาจนถึงใบหู รีบหลบตามองไปทางอื่นอย่างไม่รู้จะทำยังไง จริงสิ…งั้นเขาก็ต้องทำให้การแต่งงานของพวกเขาสมบูรณ์ให้ได้ ว่าแต่ควรจะเริ่มยังไงดี…

“ไม่ได้หรือ”อีริคถามระหว่างมองใบหน้าที่ดูท่าทางครุ่นคิดอะไรบางอย่าง เขาเลยตัดสินใจอุ้มฮาลขึ้นมามากกว่าเดิม กระชับอ้อมกอดแล้วกดตัวอีกฝ่ายลงบนเตียงกว้าง มองสบดวงตาสีสวยที่โตขึ้นแม้จะจ้องใบหน้าเขา เอื่อมมือหนึ่งไปดับไฟที่หัวเตียงจนทั้งห้องมืดสนิท มีเพียงแสงจันทร์ที่ลอยสูงขึ้นและสาดแสงเข้ามาในห้อง ผ่านหน้าต่างบานใหญ่หลายบาน พวกเขายังไม่มีใครพูดอะไรเพียงแค่มองสบตากันอยู่แบบนั่น

“ข้าคิดว่าเรามีบุตรกันไม่ได้…แต่ข้าไม่สนใจอีริค ขอเพียงให้ได้อยู่กับเจ้า”ฮาลยกมือขึ้นลูบใบหน้าคมของคนด้านบน แผ่วเบาและเลยไปยังเส้นผมสีเข้มเพื่อทัดใบหูให้ร่างสูง

“ข้าเองก็ขอเพียงได้อยู่กับเจ้า ข้ามันรู้ตัวช้าแต่ข้ารักเจ้าฮาล”ฮาลอมยิ้มกับคนตัวสูงที่ก้มลงมา รู้สึกถึงลมหายใจอบอุ่นบนแก้มของเขา หลับตาลงเมื่ออีกฝ่ายก้มลงมามากขึ้น แตะริมฝีปากของเขาอย่างแผ่วเบา อ้าปากเล็กน้อยสลับกับขบเบาๆเพื่อให้ฮาลอ้าปากตอบรับลิ้นร้อนของร่างสูง ครางเบาๆยามที่อีริครุกล้ำเข้ามาภายใน ตวัดไล่ต้อนเขาจนสมองไม่อาจจะวิเคราะห์ได้ว่าควรทำอะไรในตอนนี่ ความอ่อนหวานเร้าร้อนจากคนตัวสูง บังคับให้ฮาลต้องเงยหน้าขึ้นมากกว่าเดิม ครางแผ่วเบายินยอมให้อีริคตวัดต้อนรสจูบอย่างไม่รู้จักพอจนฮาลรู้ตัวอีกทีก็เมื่อมือหยาบทั้งสองที่จับให้เขาแยกขาออกช้าๆ

“ข้าคิดว่าเราคงต้องตกลงกันบางอย่าง”ฮาลตอบอายๆเมื่ออีริคถอนจูบออกไป ยิ่งหน้าแดงกับดวงตาคมกริบที่วาวขึ้นด้วยอารมณ์บางอย่าง ชายหนุ่มยังคงขยับเพื่อปลดเสื้อของเขาออกแม้จะยังไม่ได้ตอบอะไร จนกระทั่งเสื้อของฮาลและอีริคถูกดึงออกไป ชายหนุ่มกลืนน้ำลายเฮือกมองสำรวจร่างกายและมัดกล้ามของคนตัวสูง ยิ่งใจเต้นมากกว่าเดิมจนอยากจะบ้าตายเมื่ออีริคดูจะยิ่งตัวใหญ่และน่าเกรงขามขนาดนี่

“ข้าอยากได้เจ้าเป็นภรรยาที่ถูกต้องเสียทีฮาล”อีริคกระซิบ ใช้อุ้งมือหยาบประคองเอวสอบเพียวให้เข้ามาใกล้ร่างกายของคนตัวสูงมากยิ่งขึ้น ทั้งสองคนยังคงสบตากันแบบนั่นเหมือนตกอยู่ในพวังค์ บรรยากาศที่แสนเงียบเชียบในยามค้ำคืนทำให้อีริคได้ยินเสียงหัวใจตัวเองชัดเจนขึ้นทุกครั้ง เขาไม่อาจจะปฎิเสธได้อีกแล้ว ในยามที่เขาเกือบจวนเจียนจะเสียฮาลไป ทำให้เขาได้รู้และตอนนี่เขาก็ไม่สนใจอะไรทั้งนั่นนอกจากการแสดงให้คนตัวเล็กในอ้อมกอดรับรู้ว่าเขารักฮาลเพียงใด

“ข้าอยากแสดงให้เจ้าดูว่าข้าเองก็รักเจ้า เพราะความโง่เง่าเป็นหมีของข้าจนเกือบเสียเจ้าไป”อีริคบอกอีก มองดวงตากลมใสแจ๋วสีเขียวตรงหน้า ฮาลเพียงแต่มองมาที่เขาด้วยความรักที่เด่นชัด ดวงตาที่คลอด้วยน้ำตาน้อยๆ เขาสูดหายใจเข้าลึกและอ้าปากเพื่อจะพูดอะไรอีก

“ข้าหึงมากเวลาที่-“

“ข้ารักเจ้าอีริค!! ข้ารู้ว่าวันนี่จะมาถึงในที่สุด วันที่เจ้าเป็นภรรยาของข้า”เขาใช้ท่อนแขนยึดเตียงเอาไว้เมื่อฮาลยันตัวขึ้นมากอดคอเขาแน่นจนหายใจไม่ออก หัวเราะเบาๆกับคนที่ซุกหน้าถูไปมาอายๆบริเวณไหล่เขา ริมฝีปากหยักจึงกดจูบลงไปยังไหล่ขาวเนียนแทน และกอดตอบฮาลเอาไว้

“เจ้าไม่คิดว่าเราจะเป็นภรรยาสองคน จริงไหม”อีริคถอนหายใจยาว ฮาลเพียงแค่นิ่งและเงยหน้าขึ้นมามองเขาอีกครั้ง

“ข้าถึงบอกไงว่าเราควรตกลงกันก่อน”ฮาลบอกต่อ กระพริบตาเงยมองอีริค

“ข้าเสนอให้เราตัดสินกันด้วยเรื่องขนาดตัว”อีริคทำหน้าตาจริงจัง “เจ้าคิดดูสิว่ามีภรรยาที่ไหนบ้างที่ตัวใหญ่กว่าสามีตัวเอง แบกกวางโตเต็มที่ได้ด้วยตัวคนเดียว รูปร่างเหมือนหมีป่าตัวใหญ่ และทำอาหารไม่เก่งเท่าที่ควร เย็บปักผ้าไม่เป็น แข็งกระด่าง…เจ้าคิดว่าข้าจะเป็นภรรยาได้หรือฮาล”เขาทำท่าทีเศร้าลงจนฮาลยิ่งร้อนรน

“ไม่อีริค ข้ารู้ว่ามันไม่ดีต่อเจ้า ข้าเชื่อแบบนั่นมาตลอด ข้าต่างหากที่เหมาะสมจะเป็นภรรยาที่เจ้าจะไม่มีทางหาใครดีเท่าข้าได้อีก ข้าเย็บเสื้อผ้าเก่งพอๆกับเบน และทำอาหารได้ชั้นหนึ่ง ข้าจะดูแลเจ้าในฐานะภรรยาที่ดีเองอีริค”เขาพยายามข่มรอยยิ้มร้ายกาจไว้ภายในใจ ฮาลช่างใสซื่อและเป็นห่วงเขาจนนึกสารภาพบาป แต่ถึงแบบนั่นเขาก็ก้มลงไปจูบริมฝีปากบางอีกครั้ง

“ถ้าเช่นนั่น…คืนแต่งงานแบบนี่ เราก็ควรจะทำให้ถูกต้องตามประเพณีเสียทีจริงไหม”ฮาลหน้าแดงวาบขึ้นมากับสายตาร้อนผ่าวกรุ่มกริ่ม แต่เพียงไม่นานเขาก็ร้องออกมาและรีบตะปบกางเกงตัวเองเมื่ออีริคดึงมันลง แต่ก็สู้แรงไม่ได้เมื่อร่างสูงดึงมันพรวดออกไปจนเขาหนีบขาเข้าหากันแน่น เขาไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่า”คืนแต่งงาน”ควรจะเป็นเช่นไร ท่านพ่อเขาบอกเพียงแต่ว่ามันจะเป็นไปตามธรรมชาติที่พระเจ้าประทานให้ แล้วไหงตอนนี่พระเจ้าไม่เห็นบอกเขาเลยว่าจะต้องทำยังไงบ้าง

“ข้า….ข้าควรจะทำยังไง…ต่อ…?….แบบ…แบบว่า…”ฮาลพยายามอ้าปากพูดและพยายามดึงผ้าห่มมาคลุมร่างแต่อีริคก็จับมือของเขาจับเอาไว้และริมฝีปากหยักที่เริ่มกดจูบลงมาบนผิวเขา ไม่เพียงแค่ริมฝีปาก แต่ลากต่ำลงมายังลำคอ หน้าอก ช่วงท้องของเขาจนฮาลรู้สึกลมหายใจขาดห้วง เงยหน้าหลุดเสียงครางแผ่วเบายามที่อีกฝ่ายขบลงบนต้นคอ หดตัวหนีเล็กน้อยแต่กลับปฎิเสธไม่ได้ว่ารู้สึกดีอยู่ภายใน เลือดที่ไหลเวียนดูจะยิ่งร้อนผ่าวยามที่อีริคเสียดสีร่างกายใหญ่โตกับตัวของเขา

“เจ้าควรจะนอน ผ่อนคลาย และตอบรับสัมผัสของข้าฮาล”น้ำเสียงทุ้มต่ำแหบพร่า กระซิบบอกคนรักและเริ่มดูดดุนยอดอกสีสดเบาๆ ใช้อุ้งมือหยาบนวดคลึงเอวสอบและบั้นทายของฮาลเอาไว้ ไม่อาจจะละริมฝีปากจากผิวกายขาวเนียน ที่ทำเอาเขายิ่งรู้สึกเร้าร้อน อยากจะครอบครอง ต้องการฮาลมากยิ่งกว่าครั้งไหนๆ คำรามเบาๆกับแกนกายของเขาที่เสียดสีกับกางเกงหนังอย่างต้องการจะได้รับความอบอุ่นของร่างกายฮาล

“ตอบรับยังไง”อีริคหายใจเข้าลึกกับคนตรงหน้า ก้มลงไปจูบปิดริมฝีปากบางเสียให้สิ้นเรื่อง จูบตอบฮาลอย่างที่เขารู้ว่าฮาลชอบ แยกขาทั้งสองออกจากกันมากยิ่งขึ้น ละริมฝีปากและจูบลากลงมายังเอวสอบพอดีมือ จูบหน้าท้องขาวเนียนแรงๆและจูบลงมายังแกนกายสวยที่บงบอกถึงอารมณ์ของฮาล จูบเบาๆที่สวนปลายก่อนจะกลืกินฮาลในโพรงปากของเขา

ฮาลเกร็งตัวตอบรับริมฝีปากอบอุ่นอย่างไม่คุ้นชิน ครางออกมายามที่อีริคดูดุนแรง หอบหายใจราวกับเรียวแรงของเขาหายไปจนหมด เกร็งตัวมากขึ้นเมื่ออีริคยกขาของเขาจนรู้สึกโลงๆแปลกๆ ลืมตาพรึบขึ้นจ้องเขม่งไปยังเพดานด้านบน เขาไม่รู้จะทำตัวยังไงกับความรู้สึกดีขนาดนี่ อีริคบอกให้เขานอนอยู่นิ่งๆ ตอบรับ? หรือบางทีเขาควรจะทำบ้างใช่ไหม

“อีริค เดี๋ยว!”อีริคชะงักนิ่งกับคนที่จู่ๆร้องดังลั่นและใช้ต้นขาหนีบหัวเขาเอาไว้จนหายใจไม่ออก เพียงแค่เขาเลียช่องทางสวยเบาๆเองนะ อีริคคิดขำๆ พยายามจับท่อนขาทั้งสองแยกออกอีกแต่ฮาลก็ยิ่งรัดแน่นและดึงผมเขาเอาไว้จนเขาแกล้งแลบลิ้นเลียช่องทางสวยอีกหลายครั้งเรียกเสียงครางหวานจากคนที่สั่นสะท้านไปทั้งตัว

“เจ้าทำอะไร ออกมานะ”ฮาลขู่ฟ้อๆ ยิ่งหน้าแดงกับความรู้สึกแปลกๆไม่คุ้นเคย เลิกใช้ขาหนีบหัวอีริคและพยายามดึงอีกฝ่ายให้ขึ้นมาดีๆ แต่ไม่นานเขาก็ต้องหยุดยามที่มือหยาบกุมมือเขาทั้งสองไว้ด้วยมือเดียว กดมันไว้ที่หน้าท้องของเขาและเร่งขยับริมฝีปาก ฮาลเผลอร้องครางกับลิ้นร้อนชื้นที่แทรกตัวเข้ามาในกาย ยิ่งรู้สึกหมดแรงเข้าไปใหญ่เมื่อเหมือนอีริคจะรู้ไปเสียหมดว่าเขาชอบตรงไหน

ร่างสูงตวัดสายตาคมขึ้นมองฮาลที่ตอนนี่เลิกขัดขืนและเปลี่ยนมาหลับตาพริ้มครางแผ่ว อีกฝ่ายยอมแยกขาออกและเขาที่ยิ่งไล่ริมฝีปากมากขึ้น ใช้ปลายนิ้วทั้งสองแยกช่องทางสวยออกไปมา เมื่อมั่นใจว่าฮาลน่าจะพร้อมแล้วเขาจึงยันตัวขึ้นมา แก้กางเกงออกอย่างรวดเร็วจนเกือบเหมือนฉีกมันออกจากกัน มือหยาบเร่งขยับเร้าจังหวะให้ตัวเองแรงๆก่อนจะจ่อตัวกับช่องทางหวานฉ่ำอย่างไม่อาจอดใจได้

“เข้ามาแล้วหรือ????”ฮาลลืมตาขึ้นพรึบกับความรู้สึกร้อนผ่าวและเจ็บเปรบเร่นขึ้นมาจนชา แต่ถึงแบบนั่นเขาก็ยังรู้สึกดีและเขายินดีจะเจ็บเพราะรู้ดีว่า…คืนแรกของสตรีก็จะเจ็บ แต่เขาไม่ใช่สตรีนิแล้วทำไม่มันยังเจ็บละ ฮาลอ้าปากและจิกเล็บกับบ่ากว้างแรงๆเมื่ออีริคพยายามดันเข้ามาอีก

“มันเจ็บ!!! อีริคๆ…เดี๋ยว…เจ้าเข้ามาแค่ไหนแล้ว หมดแล้วใช่ไหม…”อีริคลืมตามองคนที่เริ่มพยายามดิ้นและโวยวายจนเขาเผลอหัวเราะ เพราะฮาลรัดแน่นเกินไปเขาจึงเข้าไปแทบไม่ได้เลย ก้มจูบหน้าผากชื้นเหงือเบาๆและตามด้วยจูบริมฝีปากบาง

“พูดอะไรนะฮาล ข้าพึ่งจะเข้าไป…แค่1ใน3ของส่วนหัว”เขากระซิบบอก ยอมหยุดเมื่อฮาลเลิกคิ้ว และเขาก็เลิกคิ้วตามจนเกิดความเงียบขึ้นรอบตัว เขายังคงรู้สึกถึงกายที่ตอบรับเขาไม่ยอมหยุดและมันทำให้ความอดทนอดกลั้นของเขาน้อยลงทุกที แม้จะเป็นแบบนั่นแน่นอนว่าเขาจะไม่ยอมขยับจนกว่าฮาลจะพร้อม หรือเจ็บน้อยลงกว่านี่

“อะไรคืน1ใน3!!?? มันเจ็บมากแล้วอีริค เจ้าไปใหญ่โตแบบนี่มาตั้งแต่เมื่อไรกัน”เขากลอกตากับคนที่โวยวาย

“ก็มันเข้าไปได้แค่นี่ถ้าเจ้ายังไม่เลิกรัดข้าแน่นเกินไป อ้าขาอีกสิ”อีริคแกล้งดันกายพรวดเข้าไปจนเกือบถึงครึ่งเรียกเสียงร้องดังลั่นและเล็บคมๆที่จิกเขาจนขึ้นรอย อีริคก้มจูบแก้มขาวเนียนพยายามให้ฮาลใจเย็นลง เขาไม่ชอบเห็นหยดน้ำตาจากฮาลแม้แต่นิด ถึงมันจะยิ่งทำให้เขาเร้าร้อนก็เถอะ

“หมดแล้วใช่ไหม…”

“ยังฮาล ข้ายังเหลืออีกครึ่งกับอีกนิ้ว”เขากระซิบตอบ กลั้นหัวเราะกับคนที่ลืมตาพรึบและแยกเขี้ยวใส่เขา ฮาลช่างน่ารักจนเขาดึงมากอดเอาไว้และเปลี่ยนเป็นหยุดนิ่งให้ฮาลปรับตัว อีกฝ่ายแทบจะรัดคอเขาเอาไว้ตามด้วยกัดลงมาบนบ่าจนขึ้นรอย

“ข้ารักเจ้าแต่ตอนนี่ข้าเกลียดเจ้ามาก”ฮาลสายหน้างอแง

“งั้นข้าจะเข้าไปทีเดียว นับ1…”เขาหัวเราะกับคนที่ยิ่งเกร็งตัวและพยายามดิ้นหนี

“ไม่ ไม่ๆๆๆๆๆ ม๊าย….-“

/*/

“ข้ามั่นใจว่าข้าได้ยินเสียงอะไรบางอย่างมาจากชั้นบนริชาร์ต ข้าคิดว่าท่านควรให้คนไปดู อาจจะมีผี”เบนขมวดคิ้วเงยขึ้นมองเพดานที่ทำจากไม้ เขามั่นใจว่าได้ยินเสียงกรีดร้อง เสียงอะไรหลายๆอย่างแต่ก็ไม่แน่ใจ ก่อนจะหันมาเพื่อเดินเอาแจกันดอกไม้ไปวางข้างเตาผิง เขาตัดสินใจจะพักที่นี่อยู่กับอีริคและฮาลซัก4-5วันเพื่อชมเมืองแล้วค่อยกลับ ดวงตาสีเขียวตวัดกลับมามองร่างสูงที่เดินเข้ามาด้วยสีหน้าใสซื่อสุดๆจนเขาหรี่ตามอง

“ข้ามันใจว่าไม่มีผีที่นี่…ก็ สองคนข้างบนอาจจะฉลอง?”เบนหรี่ตามองและริชาร์ตเพียงแค่ฉีกยิ้มให้เขา ชายหนุ่มจึงตัดสินใจเลิกสนใจเรื่องนี่ เดินกลับมานั่งที่ม้านั่งโดยที่มีริชาร์ตตามมานั่งข้างๆ เขาหันมามองอีกฝ่ายและหันกลับมามองไปทางรูปวาดใส่กรอบไม้อย่างดีที่แขวนอยู่

“…”ริชาร์ตแอบลอบมองเบนที่ตอนนี่มองไปทางอื่น เขายืดตัวตรงและแอบขยับเข้าไปนั่งใกล้ทีละนิด ทำเนียนมองไปทางอื่นแต่ในที่สุดก็ขยับจนมาติดกับคนข้างๆจนได้ เขาควรจะเริ่มทำอะไรซักอย่างเพื่อให้เบนอยู่ที่นี่ไปตลอด อยู่ข้างๆเขานั่นเป็นความคิดที่ดีมาก จะได้ไม่ต้องอิจฉาพวกที่กำลังสนุกสนานกับคืนแต่งงานจนไม่เกรงใจเจ้าบ้านแบบเขา ยังดีที่เบนไม่ได้เอะใจอะไรนัก เขาจะมีโอกาสได้…ริชาร์ตตาโตขึ้นมากับความคิดตัวเอง เขาจ้องเป้งไปยังโต๊ะไม้ตรงหน้าและพยายามสงบสติให้อารมณ์เย็นลง ถ้าเป็นสังเกตุเห็นว่ากางเกงเขามีบางอย่างเปลี่ยนไปคงโดนเกลียดแน่ๆ

“…เจ้าจะเอาผ้าไหม เหงื่อเจ้าออกเยอะมาก”เบนอ้าปากถามเบาๆเมื่อหันมาและพบใบหน้าคมที่กำลังจ้องอย่างเคร่งเครียดไปที่โต๊ะซึ่งห่างออกไป เขายื้นผ้าให้และอีกฝ่ายที่รีบความไปก่อนจะวางพรึบลงบนเป้ากางเกง เขาอ้าปากค้างและมองริชาร์ตที่วันนี่ทำตัวแปลกๆ

“ขอบใจ…”ริชาร์ตรีบฉีกยิ้มพยายามทำตัวไม่ให้หน้าสงสัยยามที่เขาเนียนเอาผ้าเช็ดหน้าของเบนมาปิดรอยโปงนูนของบางอย่างเอาไว้ แต่เพียงไม่นานเมื่อเบนกระแทกเท้าลุกขึ้นยืนและหันหนีเขา

“ข้าเอาผ้าให้เจ้าเพื่อเช็ดหน้า!! ถ้าเจ้าคิดว่ามันสกปรกถึงขนาดที่คงเช็ดได้แต่รอยเปื้อนที่กางเกงข้าก็ขออภัย ท่านขุนนาง!!”เขาอ้าปากค้างเมื่อเบนกระทืบเท้าเดินหนีเขาออกไปจากห้อง จนเขาต้องพยายามลุกขึ้นและวิ่งตามไป เบนโกรธอะไรเข้ากันนะ ร่างสูงคิดอย่างไม่เข้าใจแต่ถึงแบบนั่นก็ต้องรีบตามไปก่อนให้ได้

**END**

************************************

จบแล้วววววว ในที่สุดก็จบแล้วววววว

เย้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ /แอบมาลงตอนระหว่างสอบ

รออีกนิดนะคะ จะจบจะสิ้นกับการสอบเทอม1แล้ว T^T

เกี่ยวกับ jrasmason

สวัสดีทุกคนที่เข้ามาเยี่ยมชมกันนะค่ะ บล็อกนี้จีนจะลงเป็นFictionหรือว่าเป็นAUนะค่ะ คู่หลักก็จะเป็นHiddleswothและคู่อื่นๆอีกตามแต่อารมณ์ค่ะ ฮ่าๆ หวังว่าจะชอบและสนุกกับนิยายที่จีนเขียนนะค่่ะ ขอบคุณค่ะ //จุ๊บๆ
เรื่องนี้ถูกเขียนใน About true love, Z All Fiction และติดป้ายกำกับ , , , , , , , , , , คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

4 ตอบกลับที่ [FIC] Hiddlesworth [Eric X Hal]R. #10 About true love? [END]

  1. wikinaga พูดว่า:

    เขาแต่งงานกันแล้ว รู้ยัง????

    แม่ง….ฮาล แม่ง บังคับบาทหลวงทำพิธีสินะ โคตรเอาแต่ใจเลย แต่ก็ไม่มีใครขัดอะไรหรอกนะ เป็นผู้นำดีจริง ๆ แต่ตกเป็นฝ่ายรับเสียเถอะ
    จนแล้ว จนเล่า จนรอด จน จน จน…ฮาลยังมีความคิดที่จะให้อิริคเป็นเมียอีกเรออออออ…
    วัดกันที่ขนาด คือ จบทุกสิ่งจริง ๆ ค่ะ มุกนี้ใช้ได้ หนึ่งในสาม…อิริคนี่ลาไปไหม… ลามกดี//ชอบว่ะ ฮ่าาาาาาาาาาาาา
    ฉากH นี่ รู้สึกว่าออกมา สมเป็นอิริคฮาล ของเรื่องนี้จริง ๆ นะ มันดูตื้นเต้นและสนุกแต่กันเอง เหมือนตอนเขาสองคนคุยกันในแต่ละตอนที่ผ่านมาจังเลย แบบว่ายังพูดคุยกันได้แบบขำขัน ปนเพลียจิตได้ในทุกเรื่อง น่ารักดี

    สงสารก้แต่ ริชาร์ตแหละ โดน!! โดนทุกอย่าง รับเต็ม ๆ ฮาลก็โหดฮาดีจริง ๆ กับริชเนี่ย แหม่ะะะะ…
    ส่งผ้าให้ริชชาร์ต….ส่งก้นให้ริชเถอะเบน จะไม่ได้เป็นภาระของผ้าผืนนั้น จริงๆ ว่ะ 555555555555555 แม่งเอ้ย!

    รอตอนต่อไปคร่าาาาาาาา *สเป ขอฉีดพ่นใส่กัน..หนัก ๆ นะ อุบบ*–*

  2. shinya พูดว่า:

    อะ…อะ…อะไรก๊านนนนนนนนนนนนนนนนนนน
    พี่จีนใจร้ายยยย มาให้ตีเลยยยย
    ทำหนูเลือดออกหมดตัวได้ลงคอ ฟฟฟฟฟฟฟ
    เขินนนน แต่งกันซักที แหมๆๆๆๆๆๆๆๆ ฟินแม่ยก โฮ..คืนวันแต่งงานนี้มัน ฮึ ฮึ ฮึ ฟินจิงชะเอิงเอยอ่านไปขำไปสองคนนี้ขนาดฉากแบบนี้ยังแอบฮาแต่ก็ก๊าวจึยยย >//////<

    ฮาลโหดมากกกก ไม่เคยปราณีกับริชจิงๆ ถถถถ

    จะรอสเปนะคะ ถ่างตารอเลย เอาใจช่วยหลายๆค่า ทั้งสอบทั้งนิยายเลยยย

    ด้วยรักและขอบริจาคเลือดโดยเร่งด่วน

  3. Roni พูดว่า:

    อุกรี๊ดดดดด อัพแล้ว ฉากช่าง…โอ้แม่เจ้า รอตอนพิเศษนะค้า ขอฉากรักหวานแหววแบบหนูฮาลไม่เจ็บมากก็ดีนะ

  4. winternovember พูดว่า:

    ว๊ากกกก อีริคฮาลแบบสูบเลือดสูบเนื้อเหลือเกิน ฮาาา ริชเบนโอ้ยยยยย เฮียริชมองโต๊ะก็หื่นได้ ฮาาา เบนไม่ต้องให้หรอกผ้าเช็ดหน้าถวายตัวเลยเถอะ ฮาาาา

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s