[FIC] McFassy [MichelXJames]#9 Please just one night [END]

ฟิคเรื่องนี้เป็นเพียงจิตนาการของผู้แต่ง

หรืออาจจะเป็นฟิคชั่นที่แปลมา

ไม่ได้มีเจตนาจะทำให้ตัวละครเสื่อมเสียใดๆทั้งสิ้น

อ่านเพื่อความบันเทิง นะแจ๊ะ

My Tumblr : http://jrashiddlesworth.tumblr.com/

FB : https://www.facebook.com/yujean.rasmason

Twitter : https://twitter.com/YuJeanN

Exteen : http://rasmason2.exteen.com

Page : https://www.facebook.com/hiddlesworthfangirl?ref=hl

Wordpess : https://jrasmason.wordpress.com

C : Michel F. X James Mc.

R : M

G : Romantic , Drama

L : Thai

W : Yujean Rasmason

********************************

“อย่ามาจับตัวฉัน”เจมส์ขึ้นเสียง เขาแยกเขี้ยวและปัดมือของลูกน้องสองคนของไมเคิลออกอย่างรวดเร็ว เขาไม่อยากเจอ…ไม่อยากจะฟัง ไม่อยากจะอะไรทั้งนั่น ชายหนุ่มยังคงแยกเขี้ยวและถอยหนีคนตัวใหญ่ทั้งสองคนเข้าไปในตรอกเล็กๆข้างหลัง เขารู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับเขาและถ้าฉลาดพอเขาควรจะเลิกยุ่งกับไมเคิลซะ เจมส์ยังจำได้ดีถึงคำพูดของพวกพี้ยานั่นมันก้องอยู่ในหัว หลังจากวันนั่นมาเพียงแค่วันเดียว เขาได้ยินว่าพวกพี้ยาสามคนนั่นหายตัวไป ไมเคิลตามหาตัวเขาแทบพลิกแผนดิน มันทำให้เจมส์ยิ่งสับสนเข้าไปใหญ่

“คุณไมเคิลต้องการพบคุณ กรุณาตามเรามาด้วย”

“ฉันไม่ไป!!!!!!!!!!!! ฉันไม่ต้องการยุ่งกับผู้ชายคนนั่นอีกแล้ว ฉันไม่ต้องการเจอเขา ไม่ต้องการเจอหน้าไม่ว่าครั้งนี่หรือครั้งไหน พวกนายไสหัวกลับไปได้แล้ว”เจมส์แยกเขี้ยวขู่ หันกลับมาเผชิญหน้ากับทั้งสองคน คนหนึ่งหันไปพูดอะไรบางอย่างคนเดียวและเขารู้ว่าจะต้องบอกเรื่องนี่กับไมเคิลแน่ ผู้ชายคนนั่นที่เขาไม่เคยนึกมาก่อนเลยว่าจะอันตรายขนาดนี้ ยิ่งเรื่องที่เกิดขึ้นเขาก็ยิ่งกลัว

“แต่บอสต้องการพบคุณ”

“ฉันพูดว่าไม่-ไป!!! จะไสหัวไปดีๆหรือจะให้ฉันต่อยหน้าหงาย คนมีความอดทนนะเว้ย”เจมส์ยังคงถอยแม้ว่าเขาจะไม่รู้ว่าจะหนีไปทางไหนเช่นกัน เขาพึ่งรู้ตัวว่าถูกต้อนเข้ามาในตรอกเล็กๆตรอกหนึ่ง บรรยากาศแย่ๆที่หากเขาตายไปก็คงไม่มีคนเห็น เขาร้องก็คงไม่มีใครได้ยินแน่ๆ

“…ฉันได้ยินว่านายปฎิเสธ”เจมส์หันไปมองทันที เขายิ่งตาโตและใจเสียมากขึ้นยามที่ร่างสูงในชุดสูทสีเข้มลงมาจากรถยนต์ ดวงตาคมกริบสีอ่อนที่ครั้งนี่ยิ่งดูน่ากลัวกว่าทุกครั้ง รถที่จอดปิดทางเข้าออกและคนตัวใหญ่สองคนที่ยอมเปิดทางให้ไมเคิลเดินเข้ามาหาเขา เจมส์เผลอถอยหลังโดยอัตโนมัติ

“ถอย…ออกไป อย่าเข้ามาใกล้ฉัน…”ไมเคิลเพียงแค่มองคนตัวเล็กของเขาที่สั่นเล็กน้อย ดวงตากลมโตสีฟ้ามันคลอด้วยน้ำตาและท่อนขายาวที่เริ่มถอยหนี ไมเคิลไม่ตอบแต่ก็ไม่ยอมหยุดตามที่เจมส์สั่ง เขาพอจะเข้าใจว่าทำไมเจมส์ถึงมีท่าทีที่ กลัว เขาออกมาอย่างเห็นได้ชัดแบบนี้ ร่างสูงยกมือเล็กน้อยในเชิงว่าเขาไม่มีอาวุธ กระซิบแผวเบาบอกเจมส์ให้ใจเย็นลง

“…ฉันสามารถถามได้ไหมว่าทำไมนายถึงมีท่าทางปฎิเสธฉันแบบนี้”ร่างสูงกระซิบถาม ยอมเว้นระยะห่างจากเจมส์เล็กน้อย อีกฝ่ายมองเขาและยกยิ้มเย้ยหยันออกมา

“นายรู้ดีไมเคิล นายรู้ว่าทำไมถึงเป็นแบบนี่… เมื่อวานนี่ฉันถูกพี้ยารุมทำร้าย แล้ววันนี่พวกนั่นหายไป”เจมส์พูด ไมเคิลยังคงรักษาสีหน้าเรียบเฉยไม่ตอบอะไร ยังคงทำเป็นไม่รู้เรื่องอยู่เช่นเดิม เจมส์ยังคงจ้องเป้งมาที่เขา สำรวจและวิเคราะห์

“นายรู้ว่าฉันโดนต่อยและพวกนั่นปากโป้งพูดบางอย่าง…นายฆ่าพวกเขา”ร่างสูงยืนนิ่งมองลงมายังคนตัวเล็ก เสียงกระซิบแผวเบาที่เจมส์เองก็ไม่อยากจะเชื่อหรือพูดมันออกมาเช่นกัน ดวงตาสีฟ้ากลมโตยังคงสั่นระริกด้วยความสับสน

“…ฉันไม่รู้ว่านายพูดเรื่องอะไร”ไมเคิลตอบในที่สุด

“นายรู้เรื่องไมเคิล!! นายฆ่าพวกเขา นายฆ่าเพราะเขาบอกฉันเรื่องเทริซ่า…นายฆ่าเธอเพราะผลประโยชน์อะไรบางอย่าง แล้วต่อมานายก็ฆ่าพวกเขาที่พูดเรื่องนี่ ไมเคิล..นายเป็นใครกันแน่”ไมเคิลยอมอยู่นิ่งเมื่อเจมส์กระชากคอเขาลงไปจนเสื้อยับ น้ำตาหยดเล็กไหลออกมาจากดวงตาสีสวยที่เขาชอบมัน ร่างสูงยกมือขึ้นเล็กน้อยให้ลูกน้องเขาเก็บปืนลงกระเป๋าแบบเดิม เจมส์หันกลับไปมอง อีกฝ่ายยิ่งตัวสั่นเทายามที่เห็นปืนใต้เสื้อสูทของลูกน้องเขา อีกฝ่ายหันมาหาเขาแต่ก็ยอมปล่อยมือ

“…นายจะฆ่าฉันแล้วใช่ไหมถึงตามตัวไปในวันนี้”เจมส์ไม่อาจห้ามน้ำตาของเขาให้หยุดไหลได้เลย เขาเจ็บมากที่ข้างใน ทั้งเจ็บ ทั้งผิดหวัง ทั้งกลัวไปหมด เจมส์ไม่เข้าใจความรู้สึกนี้ เขารู้เพียงแค่ว่าราวกับหัวใจสลายที่เขากำลังจะถูกผู้ชายคนนี่ฆ่าตาย ผู้ชายที่เขาเฝ้าฝันถึงและหัวใจเต้นรัวทุกครั้ง เจมส์เงยมองร่างสูงราวกับไม่รู้จักมาก่อนในชีวิต ไมเคิลไม่เคยแม้แต่จะสนใจใยดีเขาเลยงั้นหรือ

ทุกอย่างที่ผ่านมาคือเรื่องโกหกงั้นหรือ…

“กับแค่อีตัวสกปรก ของเล่นฆ่าเวลา… เพียงแค่โยนเศษเงินกับความใสใจเล็กน้อยให้ก็วิ่งโร่ราวกับหนูติดจั่น หนูสกปรกที่ดีใจกับเศษขนมที่แมวล่อมาเล่น อย่างนั่นใช่ไหม?”ไมเคิลขบกรามเพื่อกลั้นอารมณ์ของเขาเอง ร่างสูงกำลังเจ็บเจียนตายเพียงแค่หยดน้ำตาที่เขาเห็น เพียงแค่มองเจมส์ร้องไห้เขาก็แทบจะหายใจไม่ออก ทรมานแต่ก็ไม่อาจทำอะไรได้

“…ได้โปรดไมเคิล อย่าฆ่าฉันเลย… ฉันสาบานจะไปจากที่นี่แค่ไว้ชีวิต-“ ไมเคิลดึงคนตัวเล็กขึ้นมาก่อนจะประกบจูบปิดริมฝีปากบางหวานฉ่ำนั่นซะ ใช้อุ้งมือประคองให้เจมส์เงยหน้าขึ้นมา รสจูบเนิ่นนานที่เจมส์เองก็ไม่ได้ขัดขืน อีกฝ่ายจูบตอบเขาอย่างดีเยี่ยมและเนิ่นนานจนไม่รู้ว่านานแค่ไหนกว่าพวกเขาจะยอมผละออกจากกัน

“ฉันฆ่านายไม่ได้เจมส์ ต่อให้ฉันพยายามฉันก็ไม่อาจทำมันได้”เขากระซิบตอบร่างเล็ก กอดชายหนุ่มเอาไว้ในอ้อมอก รับรู้ถึงคนที่เริ่มต้นร้องไห้และซุกหน้ากับแผ่นอกเขาแน่นมากขึ้น เขาจะทำเจมส์ลงได้ยังไงกัน เพียงแค่เห็นน้ำตาที่คลออยู่ก็เป็นเขาเองที่ทรมานแทบจะขาดใจตาย ไม่แม้จะต้องเสียเวลาคิดว่าหากเจมส์ตายไปเขาคงเป็นบ้าแน่

“เกิดอะไรขึ้นไมเคิล พวกเขาหายไปไหน นายทำอะไรพวกเขา”ร่างสูงจูบเส้นผมนุ่มแรงๆ

“ฉันรู้ว่านายโดนทำร้าย แต่ฉันไม่ได้ทำอะไรทั้งนั่น”ไมเคิลตอบกลับไป เขามองกลับไปทางลูกน้องด้านหลังสองคน เจมส์เองก็มองตามไป อีกฝ่ายนิ่งลงไปและหันมาหาเขา

“นายฆ่าคน…” เจมส์อ้าปากแทบจะไม่เชื่อสายตา ไมเคิลไม่ได้ทำแต่เขาสาบานว่ามีทางเดียวคือลูกน้องของคนตัวสูง ใครที่ไหนละจะลงมือทำเอง ใครที่ไหนที่จะยอมให้มือตัวเองสกปก ร่างสูงยกมือขึ้นปิดปากเขาและดันจนเขากระแทกกับกำแพงด้านหลัง

“เจมส์… มันเป็นเรื่องที่ฉันช่วยไม่ได้ ฉันบอกนายได้แค่เพียงว่า ฉันไม่ได้ทำอะไรและพวกเขา จะไม่มีใครกล้าแตะต้องนายอีก.. นายอาจจะรู้สึกดีขึ้นว่า ไม่มีใครตาย”ไมเคิลกระซิบระหว่างจ้องดวงตาสีสวยไปด้วย

“เรื่องของผู้หญิงที่ชื่อเทริซ่า เธอเสนอตัวเข้ามาหาฉัน น่ารัก และแผนสูง…หลอนรับจ้างมาจากแก๊งจีนเพื่อมาเอาแหล่งเก็บของสำคัญจากฉัน ฉันรู้ดีและให้ทางเลือกกับเธอ ว่าเธอจะเอากระดาษแผ่นนั่นไปและเกิดเหตุบางอย่างขึ้นทำให้ไม่สามารถกลับออกมาจากบ้านฉันได้ หรือจะยอมเลิกยุ่งกับกระดาษแผ่นนั่น ใช้ชีวิตอย่างหรูหราและกลับออกไปอย่างครบ32”ไมเคิลยอมลดมือลงเมื่อเห็นว่าเจมส์เงียบ อีกฝ่ายมองสบตาเขาอย่างพยายามเรียบเรียงคำพูด

“…แต่เธอตายไมเคิล เธอเสพยาตายที่สวน”เจมส์กระซิบราวกับกลัวว่าจะมีใครได้ยิน

“งานอันตรายที่หากทำงานพลาด ก็ต้องมีบทเรียน”เขาตอบกลับในที่สุด

“นายปล่อยให้เธอ… นายรู้อยู่แล้วว่าถ้าปล่อยเธออกมาโดยไม่ได้ใบบ้านั่น เธอจะเป็นแบบนั่น…”เจมส์พยายาม

“เธอเลือกเองเจมส์… เธอเลือกจะมายุ่งในเรื่องที่ไม่สมควร เธอตายเพราะตัวเธอเองไม่ใช่ฉัน!”ไมเคิลขึ้นเสียงตอบกลับไปจนเจมส์ยอมเงียบ ทั้งสองคนยังคงมองหน้ากัน เงียบอยู่แบบนั่นและร่างสูงที่ยอมถอยออกมา พึมพำขอโทษอย่างสุภาพแม้ว่าจะยังไม่มีใครพูดอะไร

“…ฉันจะเลิกทำอาชีพนี้ไมเคิล นายและฉันจะได้ไม่ต้องอยู่ในฐานะอย่างในงาน ฉันจะอยู่ไปเรื่อยๆใช้เงินที่เก็บไว้”เจมส์พูดในที่สุดทำลายบรรยากาศที่หนักอึ้ง เขาไม่ต้องการจะอยู่ในชีวิตแบบนี่อีกต่อไปแล้ว เขาหลงรักลูกค้า หลงรักคนอันตราย และเขาทนให้ใครคนอื่นจับตัวอีกไม่ได้นอกจากไมเคิลคนเดียว เขามันโง่ไม่ต่างอะไรจากแมลงเลยซักนิด

“ถ้าเป็นแบบนั่น ฉันคิดว่าคงต้องตามจีบนายเพื่อให้ได้คุยกัน”ไมเคิลตอบ เขาหยิบเช็กออกมาและเริ่มเขียนลงไป ไม่ระบุจำนวนเงินให้เจมส์ใส่เอาเอง ยื้นมันให้อีกฝ่าย

“ไม่ ไมเคิล ฉันเลิกแล้ว”เจมส์ปฎิเสธทันที

“วันนี่ขอเป็นครั้งสุดท้าย… งานสุดท้ายของนาย พรุ่งนี้มาถึงเมื่อไร ฉันสัญญาต่อนายว่าจะไม่ระรานขอให้นายมานอนด้วยแบบหยาบคายเช่นนี้อีก เราจะต่างคนต่างไป จะกลายเป็นแค่คนๆหนึ่งไม่ใช่ลูกค้านาย”เจมส์เม้มปากเงยมองร่างสูง เขายอมหยิบเช็กแผ่นนั่นมาและกระชากอีกฝ่ายลงมาจูบอย่างโหยหาอีกครั้ง ยอมแม้กระทั้งยามที่ไมเคิลช้อนตัวอุ้มเขาพาไปที่รถยนต์

/*/

“..ชุดประหยัดเซต2 โต๊ะ3กับ5 อาหารเช้าโต๊ะ1”เจมส์ตะโกนบอกพ่อครัวและเสียบรายการอาหารเอาไว้ ก่อนเขาจะเดินไปหยิบไก่ทอดและพิซซ่าเพื่อไปเสริฟ ผ่านมานานจากวันที่เขาเจอไมเคิลเกือบรวมครึ่งเดือน หลังจากวันนี้ทอมและเขาวางแผนที่จะย้ายออกมา เบนยืนยันเป็นหมั่นเป็นเหมาะว่าจะไม่ย้ายรัฐไปรัฐอื่น ถึงพวกเขาจะทะเลาะกันแต่ไม่มีใครปฏิเสธเลยว่าไม่ดีใจที่ไม่ย้ายไป เขาทำงานในคาแฟ่อาหารห่างจากคอนโดของพวกเขาประมาณสองบล็อก เขาทำงานเสริฟได้ไวมาก แน่นอนว่าเขาเอาใจลูกค้าเก่งและทิปเยอะอีกต่างหาก เจมส์ยิ้มหวานให้สุภาพสตรีสองคนและพึมพำบอกให้มีความสุขในการทานอาหาร ก่อนเขาจะเดินมาที่หน้าร้านเพื่อเช็ดโต๊ะต่อ เหตุผลหนึ่งที่เข้าทำงานหัวหมุนเป็นบ้าเป็นหลังอยู่คนเดียวใน3คนก็เพราะว่า จะได้ไม่คิดมากเรื่องไมเคิล

ร่างสูงป่านนี่คงมีความสุขอยู่บนเกาะในเอเชีย กอดนางแบบสาวแสนสวยเป็นฝูง… ยิ่งคิดเจมส์ก็ยิ่งหึงวาบขึ้นมาจนหงุดหงิด คอยดูเถอะตาบ้า! ถ้ารวยเมื่อไหรละก็จะจ้างคนไปอุ้มมาขังที่บ้านเลย เจมส์คิดอย่างหงุดหงิดและเช็ดโต๊ะต่อไป

“สวัสดียามบ่ายครับ”เจมส์วางผ้า เขาเงยหน้าขึ้นมาและก็แทบจะเป็นลมเมื่อไมเคิลยืนอยู่ตรงนั่น ร่างสูงใหญ่ในชุดสูทและเสื้อคลุม ลีมูซีนด้านหลังที่จอดและลูกน้องอีกสองคน เขาอ้าปากค้างอยู่พักหนึ่งก่อนจะนึกได้ กระแอมแต่ก็ยอมเดินเข้าไปหา

“คุณมาทำอะไรที่นี่…”เขาถามเป็นคำแรก

“ได้ยินว่าพนักงานเสริฟที่นี่น่าสนใจมาก และคนของผมก็หิว เลยอยากจะแวะทานอาหาร”เจมส์แส่มองไปทางอื่น ยิ่งอายม้วนเข้าไปใหญ่เพราะเขารู้ดีว่าไมเคิลไม่น่าจะเคยทานอาหารข้างทางในร้านเล็กๆแบบนี่แน่นอน เขามองเลยไปด้านหลังและผ่ายมือให้อีกฝ่ายเดินตามไปด้านใน ร่างสูงเองก็ตามมาอย่างว่าง่าย

“..ถ้าคุณจะมาป่วนหรือเยาะเย้ยก็เอาเลย แต่อย่าทำให้ผมเสียงาน”เจมส์พูดระหว่างวางเมนูให้ไมเคิล ร่างสูงอีกสองคนนั่งโต๊ะด้านหลังไมเคิลแทนและเขาก็วางเมนูให้ด้วย และเขาที่เดินกลับมารับออเดอร์จากไมเคิล ร่างสูงถอดถุงมือหนัง หยิบเมนูขึ้นมามองอย่างพินิจ

“มีอะไรแนะนำไหมครับ?”เจมส์ยิ่งคิ้วกระตุกกับอีกฝ่ายที่ยิ้มหวานมาให้เขา

“เมนูชุดประหยัด2เซต เป็นบิ๊กชิสทานกับมีสบอล น้ำอัดลม1แก้ว เซตสองเป็นบิ๊กมีส ทานกับเฟรนฟราย น้ำอัดลม1แก้ว แค่10เหรียญ”เจมส์พูดตอบตามปกติ สีหน้ายังคงเรียบเฉยจ้องเป้งดูว่าไมเคิลจะทำอะไรกันแน่

“…ผมขอเป็นกาแฟดำ กับแพนเค้ก”ไมเคิลตัดสินใจทานอะไรง่ายๆ เขาทำเป็นไม่เห็นสายตาที่หรี่มองเขาอย่างจับผิดตลอดเวลาของเจมส์ แค่วางแผนมาเซอร์ไพร์เท่านั่น เขาเห็นเจมส์มาโดยตลอดแค่อีกฝ่ายที่ไม่เห็นเขา

“กาแฟจะได้ใน5นาทีครับ”เจมส์ตอบกลับ เขาเอารายการอาหารไปให้พ่อครัวและเดินกลับมาหายักษ์สองคนของไมเคิลเพื่อรับออเดอร์ต่อ

/*/

“ไมเคิล… คุณกำลังรบกวนนะ”เจมส์พูดขึ้นมาในที่สุดเมื่อนี่เป็นครั้งที่สิบๆแล้วที่ไมเคิลเรียกให้เขารินกาแฟเติม จ่ายค่ากาแฟไม่กี่เหรียณและทิปให้เขาครั้งละเป็น100เหรียณเพราะแค่รินกาแฟ!!! เจมส์ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าตาบ้ารวยล้นฟ้านี่กำลังนั่งเฝ้าเขาทำงาน ส่งรอยยิ้มหล่อร้ายกาจให้เขาหวั่นไหวทุกครั้งที่เขาหันมามอง กระซิบขอบคุณแผ่วเบา อ่อนหวานในยามที่เขารินกาแฟให้

“ฉันไม่ได้รบกวนอะไรมากไปกว่าการขอให้นายรินกาแฟให้”ร่างสูงวางเงินให้เจมส์100เหรียญเป็นค่ากาแฟและไม่รับเงินทอน ยิ่งมองคนตัวเล็กลุกลี้ลุกล้นเขินเขาอย่างออกนอกหน้าก็ยิ่งรู้สึกพอใจ เจมส์ถลึงตามองไมเคิล เขาไม่จำเป็นจะต้องอายหรือเกรงใจอีกแล้ว

“นายให้เงินฉันเยอะไปแล้วไมเคิล นายจะบ้าหรือไงใครหน้าไหนจะให้เงินคนอื่นครั้งละ100เหรียญกัน! ทิปควรจะให้แค่10-20เปอร์เซนของราคาอาหาร ไม่ใช่200เปอร์เซน”เจมส์ขู่ฟ้อๆใส่คนที่ไม่สะทกสะท้าน

“ฉันให้ทิปนายไง?”เขายังคงตีหน้าซื่อ

“ให้ทิป คือการที่นายพอใจในบริการไมเคิล”เจมส์ยังคงแยกเขี้ยวใส่ผู้ชายตัวสูง

“งั้นก็…ฉันพอใจในการรินกาแฟให้ของนายมากเจมส์ มันช่างนุ่มนวลและน่ารัก”เจมส์ใบหน้าร้อนวาบกับรอยยิ้มหล่อละลายใจของอีกฝ่าย เขาอยากจะทุ้มเหยือกกาแฟใส่หัวร่างสูงจริงๆในตอนนี่ เพราะทำเขาอายจนจะบ้าตายแล้ว

“ฉันไม่สนใจเหตุผลนาย!”เขาคว้าเงินมาเคืองๆ

“นายเลิกงานเมื่อไร”ไมเคิลถาม

“หนึ่งทุ่ม!!!”เจมส์นึกอย่างจะกัดปากตัวเองที่ดันตอบออกไปเสียง่ายดาย อีกฝ่ายยิ้มให้เขาและยกกาแฟจิบๆ

“จะเป็นยังไงถ้าเย็นนี่เราไปดินเนอร์กันเสียหน่อย ผมดื่มกาแฟเยอะเลยคงจะตาค้างซะแล้ว”ไมเคิลใช้น้ำเสียงทุ้มต่ำออดอ้อนคนตัวเล็กกว่า เจมส์ยังถลึงตามองเขาแต่ก็ยังไม่ปฎิเสธ

“ก็ได้…” ไมเคิลยกมือบริกรคนสวยขึ้นจูบเบาๆ เขาคงกวนใจเจมส์แค่วันนี่เท่านั่นและ พรุ่งนี้เขากะว่าจะแอบไปบ้านเจมส์เสียหน่อย อยากจะรู้ว่าย้ายมาอยู่กับพี่ๆแล้วจะอยู่กันยังไง ข้าวของจะดีพอหรือไม่…วันนี้เขาควรจะสั่งให้คนเตรียมเสื้อผ้ามาให้เจมส์และเหล่าพี่น้องด้วยท่าจะดี ใช้เวลาตัดซักสองวัน

ส่วนวันนี้เขาจะใช้เวลาว่างไปกับการนั่งมองคนสวยของเขาค้อนมองอายๆยามที่รู้ว่าเขามองอยู่

/*/

เจมส์อ้าปากค้างเมื่อเขากลับบ้านมาในเย็นวันหนึ่ง เบนยืนอยู่กับใครบางคนที่เขาไม่คุ้นหน้า ส่วนห้องของเขามันดูกว้างขึ้นมาก… ดูกว้างเกินไปจนเขาไม่แน่ใจว่ามันเกิดบ้าอะไรขึ้น เขารีบเดินเข้ามาในห้อง พื้นห้องเป็นพรมอย่างดี กลิ่นหอมอ่อนๆ เฟอร์นิเจอร์ท่าทางแพงหูฉี่ ทีวีจอขนาดใหญ่ ผ้าม่าน ทีวี โต๊ะพลูแบบพับได้ เก้าอี้ ห้องครัวที่เหมือนจะเปลี่ยนใหม่ทั้งหมด แถบที่ว่างข้างๆนี่อีก เขาวางกระเป้าลงบนโซฟาและเดินเข้าไปดูห้องนอนของเขา ตกแต่งอลังการพอๆกับด้านนอกจึงเดินกลับออกมา

“เกิดบ้าอะไรขึ้นเบน พี่ทำอะไรกับบ้านเรา”เขาถามพี่ชายคนโตเสียงแข็ง “และพ่อหนุ่มตัวสูงนี่ใครกันไม่ทราบ”เจมส์เท้าเอวมองทั้งสองคน เบนเพียงแค่หันไปมองผู้ชายท่าทางดูภูมิฐาน อีกฝ่ายลุกขึ้นและเดินมาหาเข้า สูงกว่าไมเคิลอีกหรือเนี่ย…เขามองสำรวจระแวงๆ

“ผมริชาร์ตครับ คุณคงเป็นเจมส์น้องชายของเบน”เขาจับมือตอบงงๆ

“พอดีว่า…ฉันก็ไม่รู้เจมส์ บังเอิญว่าจู่ๆห้องข้างๆเราเขาก็ย้ายออกไป แถมคนดูแลอยู่ๆก็ใจดีพาบริษัทนึงมาหาบอกว่าเขาอยากจะทุบกำแพงห้องทิ้งให้ทำเป็นห้องเชื่อมกัน แบบฟรีๆ”เบนตอบกลับ เจมส์อ้าปากค้างมากกว่าเดิม เขามองผู้ชายตัวใหญ่ข้างๆที่คาดว่าน่าจะเป็น “คุณพี่เขย”ของเขาในอีกไม่นาน และหันมามองเบนตอบ

“พี่จะบ้าหรือเบน!!? พี่จะบอกว่าบังเอิญที่คนข้างห้องย้ายออกไป บังเอิญที่ผู้ดูแลอยากจะทุบห้อง บังเอิญที่เขาจ้างบริษัทมาพอดี?? ในวันเดียวนี่นะเบน”เจมส์ถามต่ออีก พี่ชายเขากรอกตา

“แล้วจะให้ฉันทำยังไง เราก็ได้ห้องเพิ่มนิเจมส์”เบนตอบ

“แล้วข้าวของพวกนี่ละ”เขาถามอีก

“…แฟนนายที่ชื่อไมเคิลเขาขายต่อมา 300เหรียญ”เบนตอบอ้อมแอ้มแต่ดันเน้นมากตรงคำว่าแฟน แล้วทำไมจะต้องเหล่มองริชาร์ตก่อนตอบไม่ทราบ เจมส์ยิ่งอยากจะบ้าตาย เขารู้เรื่องและพอจะเรียบเรียงได้ว่าฝีมือใคร และเมื่อมีเสียงเคาะประตูเขาก็รีบเดินไปเปิดทันที เมื่อเห็นเป็นร่างสูงตัวต้นเหตุ เจมส์รีบปิดประตูตามหลัง พลักอีกฝ่ายจนไปกระแทกกับกำแพงฝั่งตรงข้าม ประกบจูบบนริมฝีปากหยัก ร้อนแรงและกัดด้วยเพื่อระบายความโมโหที่มี ไมเคยยอมก้มลงมาและกอดประคองเอวสอบของเขาเอาไว้ ยังคงจูบตอบเขาและในไม่ช้าเจมส์จึงพบว่าตัวเองกลายเป็นฝ่ายตาม ครางอื้อเมื่อไมเคิลพลิกเขากลับมากระแทกกำแพงและบีบบั้นท้ายเขา

“..นายทำแบบนี้ไม่ได้นะไมเคิล เลิกซื้อของให้ฉันซะ”เจมส์เงยหน้ากระซิบ ขบริมฝีปากหยักอย่างเรียกร้องจนร่างสูงประกบจูบลงมาอีกและล้วงมือหยาบหายเข้าไปในกางเกงของเขาที่ด้านหลัง ไมเคิลใช้มือบีบก้นนิ่มแรงมากขึ้นอย่างหมั่นเขี้ยว นึกพอใจที่เขาไม่ได้ใส่ถุงมือมา

“ผมขอโทษ อภัยให้ผมนะครับ”เจมส์กระชากเส้นผมสีทองเล็กน้อย

“… พาฉันเข้าแอบหลบไปในห้องเก็บของสิ และรีบแสดงคำขอโทษก่อนมีคนมาเห็น”เจมส์ยกมือโอบรอบลำคอแข็งแรง ออดอ้อนไมเคิลจนอีกฝ่ายก้มลงมาจูบลำคอเขาแรงๆ พวกเขายังคงอยู่ในสถานะที่คลุมเครือ เขาเองก็หวงไมเคิลพอๆกับที่อีกฝ่ายหวงเขา

“ตามบัญชาครับ เจ้านาย”ไมเคิลยกยิ้ม รั้งเอวเจมส์มาใกล้มากขึ้นกว่าเดิม ไว้หลังจากเขาขอโทษราชินีตัวน้อยของเขาแล้ว เขาจะทรมานคนตัวเล็กต่อหากว่าเจมส์ไม่ยอมรับคำขอของเขา ซึ่งตอนนี่ไมเคิลกำลังคิดอยู่ว่า

จะขอเดทหรือว่าขอคบเลยดี

***************************************

ในที่สุดก็จบไปอีก1เรื่องงงง จุดพลุ ปุ๊ๆๆๆๆๆๆๆ

ขอบคุณทุกๆคนที่ติดตามกันมานะคะ

ขอบคุณมากจริงๆคะ ตอนนี้จีนกำลังมีแพลนคิดเรื่องยาวของ ไมเคิลเจมส์ สตีฟบัคกี้(ลงแล้ว) หวังว่าเพื่อนๆจะชอบกันนะคะ ฝากติดตามด้วยน่าาา ที่!!!!  http://j2erica.wordpress.com/

ปล. ยังไม่จบหรอกนะ มีสเปเชียลอีก 5555

ปลล. เรื่องหน้าก็ฝากติดตามด้วยนะคะ น่าจะเป็นฟิคคริสทอมแบบ ผจนภัย? ออกแนวย้อนยุค??

เกี่ยวกับ jrasmason

สวัสดีทุกคนที่เข้ามาเยี่ยมชมกันนะค่ะ บล็อกนี้จีนจะลงเป็นFictionหรือว่าเป็นAUนะค่ะ คู่หลักก็จะเป็นHiddleswothและคู่อื่นๆอีกตามแต่อารมณ์ค่ะ ฮ่าๆ หวังว่าจะชอบและสนุกกับนิยายที่จีนเขียนนะค่่ะ ขอบคุณค่ะ //จุ๊บๆ
เรื่องนี้ถูกเขียนใน Please Just One Night, Z All Fiction และติดป้ายกำกับ , , , , , , , , , , , , , , , , , , , คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

12 ตอบกลับที่ [FIC] McFassy [MichelXJames]#9 Please just one night [END]

  1. jrasmason พูดว่า:

    พิ :

    จีน พิไม่โอเคคคคค มันจบห้วยไป๊ (จริงๆคือฟินกับคู่นี้มากมายยยย ชอบบทไมเคิลมาก อย่างโหด)

    เจมส์นี่อย่างขี้งอนอ้ะ หึๆๆๆ

    ขอตอนพิเศษคร่ะ อยากอ่านตอนที่ทุกคู่มาอยู่รวมกัน คือที่แน่ๆริชาร์ดกะไมเคิลนี่ไม่เป็นมิตรต่อกันแน่ๆ แต่คิดว่าคริสน่าจะละลายพฤติกรรมทุกคนได้

    สรุปง่ายๆว่า คริสทอมนี่ไร้ดราม่าแบบโคตรๆเลยสินะ เค้าชอบพล็อตคู่เจมส์มากกกก มันแอร๊ยยยยมั่กๆๆๆๆๆๆ

    • jrasmason พูดว่า:

      พิ :

      ชอบมากกกกกกกก ฟินมากกกกกกกกกกกก แค่จะบอกว่าเรื่องของเบนกะเจมส์น่ะ มันทำให้ทอมดูจืดไปเลย สองคู่หลังนี่เฟี้ยวมาก

      การขู่ของจีนน่ากลัวมั่กๆนะคะ เข็นตอนพิเศษออกมาโดยไวคร่ะ รออยู่ อิอิ

  2. Tong Sunisa พูดว่า:

    ขอคบเลยยยยยย อิอิ

  3. Jarvis พูดว่า:

    โอ๊ยยยยยยยยยยย ไม่ไหวแล้วววววววววว ไมเคิลน่ารักไป น่ารักมากกกกกกกกก
    มีสเปเถอะค่ะ อยากฟินต่อ แอร๊ยยยยยยยย คู่นี้น่ารักมาก

  4. mogtow พูดว่า:

    ฟกา่กหาฟหหกหฟกฟหกหห่ก อยากจะกริ๊ดดังๆให้ลั่นบ้าน ในที่สุดก็จบแล้ววว
    สมเป็นตอนที่รอคอยจริงๆค่ะ อ่านแล้วพ่นสายรุ้งออกมาอย่างปลื้มปริ่มไม่รู้กี่สิบรอบ ชอบมาก
    ฮืออ จะว่าไงดีล่ะ อยากจะขอบคุณเม้นตอนจบให้ยาวๆซะหน่อยตอบแทนที่เขียนฟิคเรื่องนี้ให้ได้อ่านกัน
    สารภาพว่าแอบใจโหวงเลยที่ทำไมครั้งนี้อัพตอนสุดท้ายนานจัง ทรมาณใจคนอ่านมาก เหลืออีกตอนเดียวเอง!555
    โอเค เข้าเรื่อง ไมเคิลหล่อร้ายกาจจจ เปิดมาก็กลิ่นดราม่าคลุ้งเชียวค่ะ สงสารกว่าทั้งคู่จะเข้าใจกันนี่ทำเอามีคนเสียน้ำตา ปวดตับใจร้าวกันหมด พออ่านแล้วก็เข้าใจหัวอกไมเคิลว่า พี่แกวันๆใช้ชีวิตแบบสบายอยู่แต่บนกองเงินกองทองซะที่ไหน แต่สำหรับเจมส์เองก็ใจแข็งพอยอมที่จะตัดใจจากไป คือใช่อ่ะ สมเป็นคู่นี้จริงๆเลย รู้แล้วว่าทำไมนายมาเฟียหลงรักหัวปักหัวปำขนาดนี้

    แล้วพอจบเรื่อง…ไมเคิลโหมดเรียกคะแนนความสงสารหายไปไหนคะ แงง555 ถ้าเราเป็นเจมส์คงด่าอีตาบ้าในใจทั้งวันแน่เลย บ้าเจรงง อะไรจะว่างจัดมาป่วนเล่นได้ขนาดนี้ ขอให้พ่อแง่แม่งอนกันไปเรื่อยๆ น่ารักมาก ฟฟฟ
    แอบอยากรู้ว่าพวกคนติดตามอีตาไมเคิลนั่นจะรู้สึกอะไรบ้างมั้ย ตามดูเจ้านายจีบน้องแมวทั้งวี่ทั้งวันเนี่ย คงไม่ใช่ตายด้านกันหมด ฮา

    สรุปลงเอยแฮปปี้เอนดิ้งกันได้หมดทุกคู่ แอร๊ส์ /จุดพลุๆๆ คงขำน่าดูำถ้า3เขยจะมาประชันความรวยกั—
    ขอบคุณจีนมากค่ะ ทำให้เราติดฟิคเรื่องนี้งอมแงม555 อ่านมาตลอดตั้งแต่ต้นยันจบ จบแล้วก็แอบรู้สึกหงอยนะ ก็คงจะติดตามผลงานเรื่องอื่นๆกันต่อไป แต่เดี๋ยวรอตอนพิเศษ ฟฟฟฟฟ อยากกอดคนเขียนจริงๆเลยค่ะ!

  5. jokirito พูดว่า:

    ขอสเปด่วนเลยจร้าาาาา
    คริสทอมแนวผจญภันย้อนยุค น่าสนๆๆๆ

  6. shinya พูดว่า:

    โอ๊ยยยยยยยย กัดหูพี่จีนนน ฟฟฟ
    คู่นี้มันกร๊าววววว ไม่เสียแรงที่รอคอย
    แงง น่าร๊ากมากคร่ะ ไมเคิลอ่ะไมเคิลล อีตาบ้านี้ตอนจบทำไมน่ารักอย่างเน้!!!! ตามใจเมียทุกอย่างแบบนี้มันหมายฟามว่ายังงายย จะน่ารักเกินไปและ >//////<
    หนูเจมส์ก็นะ เขินตลอดน่าหยิกให้รู้แล้วรู้รอด ยั่วแบบนี้ไมเคิลก็ได้กำไรเพียวๆเลยอ่ะเด่ะ โถ่วววว เสียดายไม่มีที่รักเก๊าออกมาแวมๆเบย ม่ะเป็นไรรอสเป!!!! รอน้าาา เรื่องต่อไปก็รอออ คริสทอมโด้ยยย โอ๊ยยย สู้ๆนะคะพี่จีน จุ๊บๆ!!!❤❤

  7. blackbox69 พูดว่า:

    เเอร๊ รอสเปเชี่ยลอย่างใจจดใจจ่อค่าา บรรทัดที่ชมเจมส์ว่าน่ารักนี่กรี๊ดเลยค่ะ ไมเคิล นายมันร้ายโคตรร

  8. น้ำผึ้ง พูดว่า:

    อ๊ายยยยย. ฟินนน. ชอบคู่นี้ เคะราชินี. รอสเปนะคะ. ขอไมเคิบเจมส์เยอะๆๆ. ตอนแรกชอบคริสทอมพออ่านตอนนี้จบติ่งไมค์เจมส์เลยย. จีนทำเราติดดด. รอเรื่องต่อไปค่าาา

  9. amiten พูดว่า:

    ออมม่าาาาาาาาาาาาาาาาาา
    ชั้นฟินนนนนนนนนนนนนนนน
    ชั้นจะตายอะจีนนนนนนนนนน
    ออมม้าาาาาา สเป อยู่ไหนนนนนนน
    คือแบรบคู่นี้มันโอ มันใช่ มันโอ๊ยยย
    หาหสหสวฟฟงาดรดด่่ดร่ด้ด่่

  10. amiten พูดว่า:

    คือมาเม้นต่อ เมื่อกี้ฟินจัดเม้นรัวๆจนมือถือเอ๋อ 555
    สำหรับคู่นี้เป็นอะไรที่เราฟินคาแรคเตอร์มากจริงๆ
    พี่ฟาสเท่ห์มาก หล่อลากจนเราเองอยากถวายตัว555
    ส่วนนุ้งเจมส์ก็แบบ น่ารักกกก เป็นแมวน้อยแสนซน
    คือเคมีมันได้ ต้องสองคนนี่เท่านั้นไง -.,- อ่าห์ ฟินสึดๆ
    ตอนแรกคือแบบ สงสารพี่ฟาส//เดี๋ยวนะ
    แบบคือพี่ฟาสนางตามนางรู้ทุกอย่างไง
    แบบในใจพี่ฟาสแกคงจะเหงาเหมือนกันแหละ
    พอมาเจอแมวน้อยก็ค่อยอุ่นใจ แต่พอมารับรู้ว่าแมวตัวเองโดนทำร้ายก็โกรธ พอโกรธก็เลยสั่งเก็บซะ พอทำแบบนั้นน้องเจมส์ก็กลัว
    คือทำอะไรพี่ฟาสก็ผิด 5555 แต่ก็นะ ดีแล้วที่ลงเอยกันร้อนแรงละเกินนนนน อิแม่นิจะกำเดาไหล//เพลาๆหน่อยนะเออ 5555
    ปล.อินี่ชอบตอนกลับมาเจอห้องมากก ขำตอนที่แบบ แหมมม บังเอิญจังเนาะ อยู่ๆห้องก็กว้างขึ้นดีจัง 55555555
    รอ รอ รอ สเป และเรื่องยาวนะเคอะ
    ปล2.สรุปเรื่องนี้ ชอบทั้งสามคู่ ฟินคู่คริสทอมมาก หลงบรรยากาศของริชเบน และกรีดร้องกับคาแรคเตอร์ของไมเคิลเจมส์
    สรุป ฟินตายยย 5555

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s