[FIC] Hiddlesworth [Chris X Tom]#2 The Black Secret

ฟิคเรื่องนี้เป็นเพียงจิตนาการของผู้แต่ง

หรืออาจจะเป็นฟิคชั่นที่แปลมา

ไม่ได้มีเจตนาจะทำให้ตัวละครเสื่อมเสียใดๆทั้งสิ้น

อ่านเพื่อความบันเทิง นะแจ๊ะ

My Tumblr : http://jrashiddlesworth.tumblr.com/

FB : https://www.facebook.com/yujean.rasmason

Twitter : https://twitter.com/YuJeanN

Exteen : http://rasmason2.exteen.com

Page : https://www.facebook.com/hiddlesworthfangirl?ref=hl

Wordpess : https://jrasmason.wordpress.com

C : Chris H. X Tom H.

R : M

G : Romantic ,

L : Thai

W : Yujean Rasmason

********************************

เวลาที่ผ่านมาค่อนข้างจะรวดเร็ว คริสอยู่ต่อที่นี่นานขึ้นอย่างที่ว่าไม่มีกำหนดใดๆ เขาไปเมืองทางเหนือล่าช้าขึ้นและใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่กับทอม ในเวลาไม่กี่วันทำให้คริสได้รับรู้ว่าเขาถูกชะตากับทอมมากแค่ไหน ชายหนุ่มที่เป็นดังลูกขุนนาง สุภาพและน้ำใจดีเยี่ยม ทอมไม่มีเงินนั่นคือสิ่งที่เขารู้ แต่ทอมมีชีวิตอยู่ได้ด้วยการเข้าไปในเมืองโดยการเดินเท้า รับจ้างทำงานเพื่อแลกกับอาหารหรือเงินจำนวนหนึ่งเพื่อซื้ออาหาร แน่ละว่าคริสไม่เคยทำงานหนักมาก่อน เขาเป็นคนชั้นสูง มีคนรับใช้คอยทำให้ทุกอย่างแม้แต่การใส่รองเท้า เพราะแบบนั่นเขาถึงชื่นชมทอม

อีกเหตุผลหนึ่งที่ยังคงอยู่ที่นี่เพราะไม่ต้องการให้อัลเฟรสมาก่อกวนใดๆกับทอมอีก ชายหนุ่มยิ้มมากขึ้น ร่าเริงมากขึ้น และเขินอายเขามากขึ้นอีกด้วย ทอมยังคงไม่แต่งงานแม้จะอยู่ในช่วงแต่งงานได้ คริสเข้าใจดีว่าทอมแต่งไม่ได้นอกจากจะเจอเจ้าสาวที่ร่ำรวยซักคนหนึ่ง ร่างสูงเลยกลายเป็นว่า เขาจีบทอมอย่างออกนอกหน้านอกตา ทอมเองก็รู้ถึงจุดนี่ดีแต่ก็ไม่ได้ปฎิเสธอะไร

วันนี่พวกเขาเข้ามาในเมืองและได้มีโอกาสช่วยหญิงม่ายคนหนึ่งผ่าฝืน เขาเป็นคนผ่าและทอมไปยังบ้านข้างๆเพื่อรับจ้างเก็บผัก คริสไม่เคยรู้เลยว่าการผ่าฝืนจะเหนื่อยยิ่งกว่าการฝึกดาบขนาดนี่ เหงื่อเขาออกท่วมตัวแต่ก็ยังรู้สึกดีเมื่อเด็กชายตัวเล็กพยายามอย่างหนักในการถือโถไม้ใส่น้ำมาให้เขาดื่ม เธอไม่มีเงินมากนักที่จะจ้างเขา แต่เธอมีแอปเปิลและเบอร์รี่จากสวนหลังบ้านของเธอ เขาคิดว่านี่ก็เป็นค่าตอบแทนที่คุ้มอยู่

“ฉันถือให้นายเอง”คริสยิ้มหวานเมื่อทอมเดินกลับมาพร้อมกับตะกร้ามันฝรั่ง อีกฝ่ายยอมยื่นมันให้เขาและพวกเขาที่เดินกลับกันไปทางเดิมที่เดินมา เขาคิดว่าชีวิตแบบนี่เองก็ดีเยี่ยม ผักขนาดนี่คงอยู่ได้อีกหลายวัน คริสมองทอมที่วันนี้ยังคงมัดผอมไว้อย่างดีต่างจากเขาที่ไม่ค่อยจะเรียบร้อยเท่าไร

“..นายทำอะไรมาเสื้อถึงได้ขาด”ทอมหันมามอง เขาสังเกตเห็นรอยขาดที่บริเวณช่วงข้อพับแขนเวลาคริสยกแขนเพื่อแบกตะกร้าผัก เขาลูบๆเนื้อผ้าและเงยหน้ามองเจ้าตัว อีกฝ่ายเพียงแค่ยิ้มหวานให้เขาเท่านั่น คริสดูท่าทางจะขี้อ้อนมากขึ้นและอันตรายน้อยลง… เขาตัดสินใจที่จะเชื่อที่ว่าอีกฝ่ายเป็นเพียงแค่คริสเตียน ฮันท์ บารอนจากทางใต้ที่ขึ้นมาเพียงไปงานเลี้ยง แต่คริสกลับไม่เคยเอ่ยถึงว่าจะจากไปเมื่อไร

ทอมละมือออกมาจากร่างสูง เขาพยายามทำใจแข็งไม่อยากให้ตัวเองหลวมตัวมากไปกว่านี่ เขากลัวว่าถ้าหากชอบคริสไปเขาจะเสียใจ อีกฝ่ายไม่มีอะไรที่จะสามารถยืนยันตัวเองได้เลยซักนิด คริสอาจจะเป็นใครบางคนที่ไม่ใช่สิ่งที่บอกเขาก็ได้ อาจจะเป็นโจรป่าที่นึกสนุกอยากจะอยู่กับเขาเพราะยศที่อาจจะได้ไปหากว่าแต่งงานกับเขา

คริสจะขอเขาหรือเปล่านะ…

/*/

ช่วงบ่ายวันหนึ่งคริสกำลังตักน้ำจากบ่อน้ำหลังบ้าน ทอมน่าจะกำลังทำอาหารอยู่ภายในบ้าน ร่างสูงยิ่งกว่ามีความสุขทุกๆครั้งที่นึกถึงทอม ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเขาดีใจที่ได้อยู่ที่นี่มากมายแค่ไหน ทอมต่างจากทุกๆคนที่เขาเคยเจอมา อีกฝ่ายดูดีในแบบที่ไม่ต้องแต่งแต้มใดๆทั้งสิน จิตใจดีมากจนเขายังเคลิ้มไปทุกครั้งที่ทอมช่วยเหลือคนอื่นมากมาย บางครั้งก็ไม่ได้อะไรมาเสียด้วยซ้ำ ร่างสูงตักน้ำขึ้นมาอีกเพื่อจะได้หิ้วขึ้นไปให้ทอมได้อาบน้ำ อยากจะให้อีกฝ่ายได้สบายๆบ้าง

เขาถอนหายใจยาวเหยียดเมื่อรับรู้ถึงใครบางคนที่ลอบอยู่ด้านหลังตรงพุ่มไม้ เขารู้มาพักหนึ่งแล้วว่ามีคนกำลังรออยู่ คาดว่าคงเป็นคนของอัลเฟรสที่ส่งมาเพื่อไล่เขาให้ออกไปให้พ้นจากทอม เขาก็ยังคงทำเนียนเป็นไม่รู้เรื่อง ยังคงตักน้ำต่อไปเพื่อรอคอยเวลา

อุ้งมือหยาบแข็งแรงเหวี่ยงถังน้ำใส่คนด้านหลังก่อนจะเอื่อมมือไปคว้าลำคออีกฝ่าย กระชากเข้ามาใกล้และจับกระแทกกับเสาที่ด้านหลัง เตะไม้ออกจากมืออีกฝ่ายและคว้ามีดขึ้นมาจอลำคอ อีกฝ่ายหอบหายใจแรงแต่ก็ยังคงไม่กล้าดิ้นขัดขืน

“…ใครส่งแกมา”เสียงทุ้มต่ำคำรามถาม เขากดเสียงเย็นเฉียบและจ้องด้วยสายตาคุกคามอย่างไม่พอใจ จอมีดเฉันไปมากยิ่งขึ้นคันให้ตอบคำถามเขา

“..อัลเฟรส อัลเฟรสจ้างมา…”อีกฝ่ายตอบเขาในที่สุด

“ทำไม”คริสถามอีก บีบคออีกฝ่ายมากยิ่งขึ้น

“เพื่อไล่ให้นายไปให้พ้น… ทำให้โทมัสกลัว”ร่างสูงทำเสียงขึ้นจมูก เขาจ่อมีดเฉันที่ลำคออีกฝ่ายมากยิ่งขึ้นไปอีก

“กลับไปบอกมันให้ฉัน… ถ้าหากยังไม่เลิกตอแยทอมละก็ ตอนที่มันเผลอและอยู่คนเดียว ฉันจะเข้าไปหา…และค่อยๆกรีดเนื้อมันออกช้าๆ”คริสคำรามเสียงต่ำเย็นเฉียบบ่งบอกว่าเขาเอาจริงแน่ๆ ก่อนจะยอมปล่อยมือมองตามคนที่รีบวิ่งหนีไปอย่างไม่คิดชีวิต… เขาขบกรามอย่างไม่พอใจ เพราะแบบนี่เขาถึงไม่อยากปล่อยทอมเอาไว้ หากไม่มีเขาละก็จะเป็นยังไงคริสก็ไม่อยากจะคิดเลย ร่างสูงกลับมาตักน้ำต่อและแบกเข้าไปในบ้านเพื่อให้ทอมได้อาบน้ำพักผ่อนบ้าง

“ฉันจะทำน้ำอุ่นๆให้นายอาบ..”ทอมสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อหันกลับมาพบว่าคริสยืนอยู่ด้านหลัง เขากำลังนั่งซ้อมชุดให้อีกฝ่ายอยู่และเหมือนเขาจะได้ยินบางอย่างอยู่ที่หลังบ้าน แต่คริสเดินกลับมาได้แบบนี่ก็คงจะไม่เป็นอะไร ชายหนุ่มยิ้มให้คริสและยกเสื้อให้ดู คริสดูตัวใหญ่มากและหนวดเคราก็ยังคงน่ากลัวอยู่แบบเดิม

“ฉันซ่อมเสร็จแล้ว”ทอมตอบกลับยิ้มๆ มองร่างสูงที่นั่งลงฉันงๆและหยิบเสื้อไปดู เขามีความสุขมากอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน แค่เพียงคริสอยู่ใกล้ๆเขาก็ใจเต้นรัว หรือนี่จะเป็นความรักอย่างที่ท่านแม่ของเขาเคยเล่าให้ฟังกัน ท่านเลยเล่าให้เขาฟังเสมอว่าเมื่อโตเขาจะได้แต่งงานกับคนซักคนหนึ่ง หากนั่นเป็นความรักแม้เพียงสองสามวันที่ได้เต้นรำกันเพียงไม่กี่เพลง พวกเขาก็จะรักและผูกพันกัน ทอมยิ่งใจโหวงขึ้นมาทุกครั้งที่เขารู้ว่าคริสกำลังจะจากไป ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเขาหลงรักใครคนหนึ่งเพียงเวลาไม่นาน แถมยังเป็นนักเดินทาง…คนแปลกหน้าที่บังเอิญผ่านมาก็เท่านั่น

“ขอบใจนายมากที่ช่วย เหมือนของใหม่ไม่มีผิดเลย”คริสชมทอมเบาๆ เขาจับมือทอมเอาไว้ยิ้มๆ มองสบดวงตากลมโตสีเขียวอมฟ้าที่เขาหลงใหลมัน ไม่รู้เลยว่าจะทำยังไงถึงจะดีในตอนนี่ เขาห่วงทอมและใจจริงแล้วอยากจะจัดการให้ทอมมีชีวิตที่ดีกว่านี่ อย่างน้อยก็ไม่ถูกไอลูกหมาอัลเฟรสก่อกวนอีก และเมื่อเขาไปทำงานในหน้าที่จบแล้วละก็ เขาก็จะรีบกลับมาเพื่อขอทอมแต่งงาน พาทอมกลับไปอยู่ที่เมืองของเขาให้ทอมอยู่ดีกว่านี่ และเพื่อจะได้อยู่กับเขาด้วย

“..นายจะเดินทางต่อเมื่อไร นายพักอยู่ที่นี่มานานกว่าอาทิตย์แล้ว”ทอมตัดสินใจถามออกไป คริสเองก็นิ่งเงียบเพราะเขาก็ไม่อยากตอบคำถามนี่

“…ฉัน.. ยังไม่คิดจะไป”คริสตอบในที่สุด ทอมดวงตาสั่นระริกเล็กน้อยและก้มหน้า

“นายบอกว่าจะต้องไปร่วมงานที่ทางเหนือ”ทอมยังคงพูดอีก “นายควรจะเตรียมตัวและไป เรื่องงานนะสำคัญเกินกว่าจะรอช้าได้”ทอมพยายามทำใจให้แข็งแม้ว่าใจจริงจะไม่อยากให้คริสไปเลยซักนิดเดียว ชีวิตของเขามีความสุขในยามที่คริสอยู่ ถึงแม้เขาจะยังกังวนแต่เขาก็ยังเชื่อในความรู้สึกตัวเอง หากว่าคริสจากไป..เขาก็ไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรต่อไปดี

“หากฉันไปนายจะทำยังไง… ฉันจะทิ้งทรัพท์สินไว้ที่นี่ และนายจะได้รอฉันได้-“คริสอ้าปากพูดแต่ทอมปฎิเสธ สายหัวจนคริสยอมหยุด

“ฉันสบายดี นายต้องเดินทาง นายต้องใช้เงิน”คริสจ้องดวงตาสีเขียวสวย เพียงแค่มองสบตาเขารู้ว่าเขายอมทุกอย่างขอเพียงให้แค่มีทอมอยู่ข้างกาย ร่างสูงใหญ่ตัดสินใจแส่หน้าหลบในที่สุด ไม่ต้องการต่อบทสนทนาแบบนี่อีกนับจากนี่ เขาอยากจะให้ทอมสบายใจ และเขาก็จะอยู่อย่างสบายใจด้วย

/*/

ร่างสูงแอบออกมาพบคนของเขาที่บอกว่าใช้เวลาตามหาเขาอยู่นมนาน คริสได้รับจดหมายจากคิงร่างสูงจึงเปิดอ่านเดียวนั่น อีกฝ่ายเล่าให้เขาฟังว่าซาแทนเริ่มเคลื่อนไหว คนที่พักดีต่อคิง..มีคนหนึ่งถูกฆ่าตายระหว่างทางที่จะกลับจากเมืองหลวง ถูกปล้นแม้ว่าคริสจะเข้าใจเจตนาว่าจะต้องเป็นฝีมือของซาแทนแน่ๆ ที่แห่งนั่นไม่เคยมีเหตุถูกปล้น แต่พอขุนนางคนนั่นนั่งรถม้าผ่านกลับมีเช่นนั่นหรือ? ร่างสูงขบกรามและเก็บซองจดหมายเข้าในกระเป๋าอย่างรวดเร็ว

“ พระองค์อยากจะให้นายรีบไป พอพระองค์รู้ว่าผ่านมาเป็นอาทิตย์นายก็ยังไม่ถึงทางเหนือ ท่านก็ยิ่งไม่สบายพระทัย รีบหน่อยเถอะท่านดยุก..”คริสหันกลับมาทันที

“ฉันเป็นลอร์ดฮันท์ ไม่ใช่ดยุกแฮมสเวิท์ธ… ตอนนี่ฉันยังไปไม่ได้”คริสตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงที่เครียดพอๆกัน เขาหันกลับมามองด้านหลังและหันกลับมาเมื่อเห็นว่าไม่มีใครอยู่ในบริเวณนี่ รวมทั้งทอมที่คงจะไม่สังเกตเห็นว่าเขาคุยกับใครอยู่ในตอนนี่

“..นายต้องช่วยฉันก่อนคลินท์ นายเข้าไปในหมู่บ้านและสืบให้ฉันที่ว่าอัลเฟรสกำลังจะทำอะไร เขาเป็นเจ้าของไร่แถวนี่ รำรวย ขี้โอ”คริสบอกในที่สุด กำชำเสียงเบาให้เก็บเรื่องนี่เป็นความลับ เขายังทิ้งทอมไปไม่ได้และหากว่ามันจำเป็นเขาก็จะพาทอมไปด้วย ไปที่ไหนก็ได้ที่ไกลจากที่นี่ ให้ไกลจากอันตรายที่อาจจะเกิดขึ้นกับทอม

“จะให้ฉันสืบเรื่องเช่นไรกัน?”คลินท์ถามเขา

“เจ้าบ้านั่นกำลังวางแผนบางอย่างแน่ๆเรื่องของคนชื่อโทมัส หากมีเรื่องอะไรก็ตามให้รีบมาบอกฉัน..บอกฉันให้เร็วที่สุด เข้าใจที่ฉันสั่งไหม”คริสย้ำ

ทอมมองคริสจากหน้าต่างชั้นบน ร่างสูงกำลังคุยกับใครบางคนท่าทางไม่คุ้นเคยเลย เหมือนกับพวกรับจ้างแต่กลับแต่งตัวดีกว่า เขาหลบอยู่หลังผ้าม่านมองทั้งสองคน ไม่รู้ว่าคริสคุยเรื่องอะไรกันแน่แต่เขาเห็นว่าทั้งสองคนมองเข้ามาในบ้านของเขาบ่อยมาก กระซิบกระซาบด้วยสีหน้าท่าทางจริงจัง นี่ใช่ลูกน้องคริสหรือเปล่านะ? กำลังวางแผนจะปล้นเขางั้นหรือ… ทอมหลุบตาลงต่ำและตัดสินใจละออกมาจากหน้าต่าง เขากลัวที่จะคิดถึงเรื่องร้ายๆที่อาจจะเกิดขึ้น จะเป็นยังไงถ้าคริสไม่ใช่คนดีอย่างที่เห็น หากว่าเจ้าตัวเพียงแค่ทำดีเพื่อหลอกล่อเขาละทอมจะทำยังไง ชายหนุ่มบีบมือเข้าหากันแน่นมากยิ่งขึ้น เขาไม่อยากจะรับรู้อะไรอีกต่อไปแล้ว

/*/

คริสรีบเดินอาดๆเข้ามาในบ้านของทอมหลังจากที่คนของเขามาบอกว่าคืนนี่อัลเฟรสจะให้คนมาเผาบ้านทอมทิ้งซะและพาทอมไปอยู่ที่บ้านเจ้าบ้านั่น เขาไม่ยอมแน่ เขาจะต้องพาทอมออกไปจากที่นี่ก่อนให้ได้ ร่างสูงเก็บของตัวเองเสร็จแล้วจะเหลือก็แต่ของทอมที่ดูแล้วยังไม่มีอะไร ร่างสูงเปิดประตูผ่างไปในห้อง เขาเริ่มตรงไปที่เสื้อผ้าของทอม เก็บเท่าที่จะทำได้ใส่ห่อผ้าเป็นเวลาเดียวกับที่ทอมเข้ามาข้างในพอดี ทอมมองเขาด้วยสีหน้าตื่นตกใจและรีบมาห้ามเขาเอาไว้

“เราจะไปจากที่นี่ซะ นายรีบไปเก็บของซะทอม ของมีค่าอะไรที่นายอยากมีติดตัว เอามาให้หมด”เขายกห่อผ้าขึ้นและตั้งท่าจะเดินลงไปข้างล่าง แต่ทอมก็ดึงแขนเขาเอาไว้จนร่างสูงต้องหันมา

“นายต้องบอกฉันว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่! นายทำอะไร”ทอมร้องตื่นๆ

“เก็บของไงทอม เราจะไปจากที่นี่”คริสตอบ

“ทำไม?????”

“…เพื่อความปลอดภัยของนาย”ทอมยิ่งงงเป็นไก่ตาแตก คริสนอกจากจะไม่อธิบายให้มากขึ้นกว่านี่ยังคงก้าวฉับๆไปหยิบนั่นนี่ตามอำเภอใจระหว่างที่ทอมทำได้แค่พยายามห้าม มันเกิดบ้าอะไรขึ้นกันเขาก็ยังไม่รู้ อีกฝ่ายทำไมไม่บอกเขาบ้าง? หรือคริสจ้างคนมาให้ปล้นบ้านเขาแต่เกิดรู้สึกผิดจนอยากจะพาเขาหนีเช่นนั่นหรือ

“นายต้องบอกฉันว่าเกิดอะไรขึ้นคริสเตียน ฉันจะไม่ไปไหนทั้งนั่นถ้าไม่รู้ความจริง!”ทอมยังคงยืนกราน แม้คริสจะหันมาจ้องเขาเป้งอย่างขัดใจ

“ฉันบอกให้ไปเก็บข้าวของไงทอม เก็บแล้วฉันจะบอกนายเองว่าเราจะไปที่ไหน นายรู้ไว้แต่เพียงเรื่องที่ว่าสิ่งที่ฉันทำอยู่นี่เพื่อความปลอดภัยของนายคนเดียวเท่านั่น เข้าใจที่ฉันบอกหรือไม?”คริสพูดต่ออย่างรวดเร็ว ร่างสูงหันกลับมาเพื่อเดินลงไปด้านล่าง ทอมเม้มปากและรีบกลับไปหยิบหีบเล็กๆที่เขาใส่เงินและของมีค่าที่มีติดตัว ยัดมันลงกระเป๋าและวิ่งตามคริสลงมาอย่างรวดเร็ว

“แล้วนายจะพาฉันไปที่ไหนคริส! ที่นี่คือบ้านฉันและฉันจะไม่ย้ายไปไหนนอกจากย้ายตามคู่สมรสของฉัน”ทอมวิ่งตามข้าวของของเขาไปจนถึงหน้าบ้าน ตกใจทีมีรถม้าและคนๆหนึ่งที่เห็นเมื่อกลางวันวันก่อนยืนอยู่ คริสโยนของเขาเข้าไปในรถม้าและหันกลับมา

“นายจะไปอยู่กับฉันในฐานะคู่สมรส”คริสตอบ

“ไม่ ฉันไม่ไป.. นายจะพาฉันไปที่ไหน”ทอมถอยหนีเมื่อคริสเข้ามาใกล้ ร้องอุทานยามที่เขาถูกรวบตัวขึ้นพาดบ่า ทอมยิ่งดิ้นทันที ทั้งทุบทั้งกัดจนคริสส่งเสียงเตือนดุๆ

“เราจะไปโบสถ์กัน”คริสส่งสายตาดุๆให้คลินท์เลิกเข้ามาช่วยทอม พยายามจะยัดคนตัวเล็กกว่าเข้าไปในรถม้าแต่ทอมก็ดิ้นจนเขาไม่อาจจะทำได้ ทำไมทอมถึงไม่เข้าใจนะว่าเขาทำเพื่อทอมทุกอย่าง หากอยู่ต่อจะโดนเจ้าบ้านั่นทำอะไรก็ไม่รู้ได้

“ฉันไม่ไปคริสเตียน!! นายไม่แม้แต่จะขอฉันแต่งงานใยฉันต้องไปโบสถ์กับนาย”ทอมกระแทกเข่าใส่ท้องเขาแรงมากขึ้น

“ฉันจะไปขอนายในรถม้า หรือที่โบสถ์เอง”คริสแก้ตัว

“ท่านดยุ-… ท่านลอร์ดฮันท์ กรุณาวางคุณโทมัสลงก่อนเถอะครับ”คริสขบกรามอย่างขัดใจ เขายอมวางทอมลงบนพื้นและจ้องคนตัวเล็กดื่อดึงนิ่ง เริ่มกลับเข้าไปค้นหาอะไรบางอย่าง มันเป็นแหวนประจำตระกูลเขาที่คริสถถอดเอาไว้ระหว่างที่ยังเป็นเพียงลอร์ดฮันท์อยู่ เขายอมคุกเข่าลงต่อหน้าทอมและจับมืออีกฝ่ายขึ้นมา สวมแหวนให้ชายหนุ่มทันที

“..แต่งงานกับฉันนะ”คริสเอ่ยเบาๆ ทอมถลึงตามองร่างสูงและก้มมองแหวนในมือ เขายกมันขึ้นมาดูชัดๆและพบว่ามันสลักเอาไว้ว่า แฮมสเวิท์ธ ไม่ใช่คำว่า ฮันท์ เขานึกความรู้สึกของตัวเองตอนนี่ไม่ถูกเลย… เขากำลังจะถูกลักพาตัวโดยผู้ชายที่ใช้ชื่อปลอม แล้วเขายังบังคับให้อีกฝ่ายขอแต่งงาน…ด้วยแหวนของตระกุลไหนไม่รู้ และกำลังจะมุ่งหน้าไปโบสถ์ในตอนเที่ยงคืน… ทอมอยากจะร้องไห้แต่เขาก็อยากจะหัวเราะมากกว่า ไม่รู้ว่าจะดีใจหรือเสียใจมากกว่ากัน

“นี่ไม่ใช่นามสกุลนาย”ทอมว่า

“…แหวนประจำตระกุลฉัน ช่างทำแหวนสลักผิดนิดหน่อย.. มันก็เป็นตัว เอช เหมือนกันนั่นและ นายอย่าใส่ใจเลย”ทอมอ้าปากกับเหตุผลสุดประหลาดที่คริสบอกเขา แหวนประจำตระกูลใครบ้าที่ไหนจะยอมให้สลักชื่อผิดกัน!!

“นายขโมยมันมาหรือ???”

“รีบตอบสิทอมว่าจะแต่งหรือไม่แต่ง เราไม่มีเวลาทั้งคืนนะ นายตกอยู่ในอันตรายมาก ถ้าเราไม่รีบไปก็จะยิ่งอันตราย”คริสเร่งเร้าอีก จ้องทอมระหว่างที่ยังคุกเข่าอยู่แบบนั่น

“อยู่กับนายนะสิฉันยิ่งอันตราย ฉัน-“

“ถ้านายปฏิเสธ ฉันจะลักพาตัวนายไปที่โบสถ์ ถ้านายตกลง ฉันจะอุ้มนายขึ้นรถและเราจะไปที่โบสถ์กัน”คริสพูดขึ้นดักคอทอมอีกครั้ง ชายหนุ่มอ้าปากมองร่างสูงและสายตาคมกริบแข็งกล้า เขาไม่รู้ว่าจะควรทำเช่นไรดี… กับผู้ชายแปลกหน้าที่ยังคงมีบางอย่างซ้อนอยู่ภายในและไม่เคยบอกความจริงแก่เขา แต่ทอมก็ดันหลงรักคริสในเวลาเพียงไม่นาน เขาไม่รู้ว่าควรจะทำเช่นไร ถ้าเขาปฏิเสธคริสก็จะยังคงพาเขาไป แต่ถ้าเขาตกลงละ?… ทอมหันกลับไปมองบ้านของเขาที่ท่านพ่อเอามันไปขายและสิ่งที่เขาเหลืออยู่ก็เป็นเพียงแค่เงินไม่เท่าไหร่และแหวนของท่านพ่อเขา ทอมหันกลับมามองคริส เขาจ้องมองดวงตาคมสีเข้ม พยายามค้นหาว่าคริสกำลังพยายามทำอะไร เขาจะเชื่อใจและฝากชีวิตกับคริสได้แค่ไหนกัน

หากแต่งงานไป คริสจะบอกความจริงกับเขาไหมนะ

“…ฉัน-ฉันตกลง” คริสยกยิ้มอย่างพออกพอใจในคำตอบที่เขาเฝ้ารอ ใจเต้นยิ่งกว่าครั้งไหนๆ ร่างสูงลุกขึ้นยืนและรั้งทอมเข้ามาใกล้ กอดชายหนุ่มแรงๆและใช้ช่วงที่ทอมเผลอช้อนตัวอีกฝ่ายขึ้นแนบอกและพาเดินกลับมาที่รถม้า คลินท์เปิดประตูให้และเจ้าตัวที่ขึ้นไปประจำยังคนบังคับม้า

“นายจะไม่มีวันเสียใจที่แต่งงานกับฉันทอม”คริสพูดด้วยน้ำเสียงแน่วแน่และจริงจัง

*************************

ขอบคุณทุกๆๆๆๆๆๆๆคนที่ติดตามอ่านคะ

จีนดีใจมากๆๆๆเบย ///-/// ยังไงก็เอาใจช่วยหนูทอมด้วยนะคะ!!!

เกี่ยวกับ jrasmason

สวัสดีทุกคนที่เข้ามาเยี่ยมชมกันนะค่ะ บล็อกนี้จีนจะลงเป็นFictionหรือว่าเป็นAUนะค่ะ คู่หลักก็จะเป็นHiddleswothและคู่อื่นๆอีกตามแต่อารมณ์ค่ะ ฮ่าๆ หวังว่าจะชอบและสนุกกับนิยายที่จีนเขียนนะค่่ะ ขอบคุณค่ะ //จุ๊บๆ
เรื่องนี้ถูกเขียนใน The Black Secret, Z All Fiction และติดป้ายกำกับ , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

18 ตอบกลับที่ [FIC] Hiddlesworth [Chris X Tom]#2 The Black Secret

  1. คุณนายหลี พูดว่า:

    แหวะ หวานจนอยากจะอ๊วกเลยอะ
    ท่านดยุดจะแต่งเมียแล้ววุ้ย ขอได้แบบปฎิเสธไม่ได้เลยอะ
    ทอมน่ารักจังเลย สมเป็นแม่ศรีเรือน ทำงานบ้านได้ทุกอย่าง
    นั่งเย็บผ้ารอว่าที่สามีกลับบ้าน อร๊ายยยยยยยยยยย ทำไปได้
    จริงๆแล้ว เป็นคำถามที่ไม่ต้องรอคำตอบเลยนะ ทอมจะตอบแบบไหน ก็มีค่าเท่ากัน
    ไวฟายจังเลยท่านดยุค ปุปปัปขอแต่งงาน
    มาทำงานคราวนี้ ได้รางวัลเป็นเมียงามๆกลับบ้านหนึ่งคน ช่างดีจริงๆ

  2. Shin_kt พูดว่า:

    กร้ากกกก ท่านดยุค มาไวเคลมไวสุดๆ!!

  3. Shin Jang พูดว่า:

    อะร๊ายยยยยย บรรยากาศหวานๆนี่มันอะไรรรร
    อยู่กันไม่นานก็รักกันแล้ว ทอมจ๋าาาอยู่ๆได้มาเป็นภรรยาท่านดยุคโดยไม่ทันตั้งตัว >////////////////<❤❤❤

    • Shin Jang พูดว่า:

      อะไรแวะ ไม่ครบอีกแยะ เอาใหม่ๆๆๆ
      …………..
      แม่ศรีเรือนอีกต่างหาก ทำเป็นทุกอย่างไม่ขาดตกบกพร่องเป็นว่าที่ภรรยาที่ดีจริงๆอ่อ
      ส่วนท่านดยุคเฮมเวิร์ธ อ่อมม ความโรแมนติกท่านอยู่ที่หนายยย ขอเขาแต่งงานนะเฟ้ยยรีบจริง
      ถ้าทำขนาดนี้จับปล้ำแล้วอุ้มขึ้นรถไปเลยเถอะง่ายกว่า อิอิอิๆๆๆ
      เรื่องนั้นชรั่งมันแต่ เขาแต่งงานกันแล้ววววว!!!!!!!! อ๊ากกกนอนตายตาหลับละฮ่ะ #จุดพลุโป้งป้าง
      ตอนต่อไปจะเป้นยังไงหนออ พี่ทอมจะเข้าไปเมืองทางเหนือในฐานะคู่สมรสลอร์ดฮันท์แล้วว อั้ยยย
      ติดตามต่อปายย เตงมาลงเร็วเร็ววว

      • คุณนายหลี พูดว่า:

        อร๊ายยยย จับปล้ำไม่งามเลยคะคุณน้อง
        ยังงัยซะ ทอมก็อยู่ในกำมือท่านดยุคอยู่แล้ว ^.,^

  4. peperpepe พูดว่า:

    มาเร็วเคลมเร็ว จะอยากไม่อยากก็ต้องแต่ง ฟฟฟฟ โหด โฉด หล่อ รวย เพอร์เฟ็คคคคค

  5. jokirito พูดว่า:

    โถววววว พ่อคุณ ขอแต่งงานได้โรแมนติกมว้ากกกกกกกกก

  6. LuciferHanLiang พูดว่า:

    เตง…คริสเป้นบ้าอะไร! 555 ทอมผู้น่างสงสาร~

  7. wiki พูดว่า:

    เจ้าหนี้แรง จ้องเผาเรือน ท้าเอววีน ตาเขียวปั๊บบบ ~~~~ *เพลง ๆ*

    เห๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย เจ๋งอ่ะะะะะะ
    ไหน ๆ ก็อยู่ด้วยกันตั้งเป็นอาทิตย์ ๆ ล่ะ จับแต่งเหอะะะะะ
    ง่ายดี พ่อแม่พี่น้องก็ไม่มีแล้วว ไปโลดดดดดดดดดดดโทมัส ฮ่าาาาาาา
    สามีจะไม่มีวันทำให้เสียใจ… มีแต่ ชอค! ตกใจมากกว่าสินะว่าเป็นไผมาจากที่ใดกันน่ะ ยอม ๆ ไปเถอะทอม
    สงสัยงานนี้ ท่านดยุ—- ..ท่านลอร์ดคริสเตียนพกเมียไปด้วยยยย คิกคิก

    รอตอนต่อไปคร๊าบบบบบบบบบบบบบบ

  8. ละออง พูดว่า:

    จับปล้ำซะก็สิ้นเรื่อง 😜

  9. Veronica พูดว่า:

    ว้าว ได้นายหญิงกลับบ้านแล้ว สรุป ทอมน้อยเสร็จท่านลอร์ดแบบงงๆ สินะ

  10. wiki พูดว่า:

    คนนั้นเป็นใครกันนะ ใส ใส อ๊ะ อ๊ะ น่ากิ๊น น่ากิน
    เหมือนเนื้อโกเบมั้ยหนอ ที่มันนุ่มคอ ที่มันนุ่มลิ้น
    อย่างนี้สิเทรนด์เกาหลี(อังกฤษ!!) มองดูดี ดีนึกว่า วอนบิน(ทอมฮิ!!)
    โอ๊ย ยังไง ยังไง จะต้องเอามาเป็นทรัพย์สิน //ให้เจ้าหนี้ทอม
    เจ้าที่แรง อ๊า จ้องแย่งซีน อ๊า
    เท้าเอววีน อ๊า ตาเขียวปั้ด อ๊า ดุรับดุ โหดด้วยโหด(แทงเป็นแทง!!)
    แถมหึงสู้ฟัด ก็เลยแลกหมัดกับลูกกระจ๊อก //ให้คริสว่าที่สามี
    เพลงประจำตอน : เจ้าที่แรง

    5555555555555555

  11. monster siz พูดว่า:

    โอ๊ยน่ารักกกกก ><////

  12. amiten พูดว่า:

    พี่คริสคะ ร้ายกาจจจจจ แกอธิบายซักคำก็ได้นะบอกตรงๆ

    ปล.คืออ่านมาถึงตอนสลักชืาอบนแหวนผิดนี่ลั่นมาก
    แหวนประจำตระกูลบ้านแกเค้ายอมให้สลักชื่อผิดด้วยเร่อะ!!!!

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s