[FIC] Hiddlesworth [Chris X Tom]#3 The Black Secret

ฟิคเรื่องนี้เป็นเพียงจิตนาการของผู้แต่ง

หรืออาจจะเป็นฟิคชั่นที่แปลมา

ไม่ได้มีเจตนาจะทำให้ตัวละครเสื่อมเสียใดๆทั้งสิ้น

อ่านเพื่อความบันเทิง นะแจ๊ะ

My Tumblr : http://jrashiddlesworth.tumblr.com/

FB : https://www.facebook.com/yujean.rasmason

Twitter : https://twitter.com/YuJeanN

Exteen : http://rasmason2.exteen.com

Page : https://www.facebook.com/hiddlesworthfangirl?ref=hl

Wordpess : https://jrasmason.wordpress.com

C : Chris H. X Tom H.

R : M

G : Romantic ,

L : Thai

W : Yujean Rasmason

********************************

คริสมองชายหนุ่มตัวเล็กกว่าที่นั่งกอดตัวเองนิ่งๆอยู่บนเก้าอี้ในโบส์ถ ร่างสูงพึงไปเปลี่ยนชุดมา ตอนนี่คริสรวบผมอย่างเรียบร้อยไปด้านหลัง ใส่เสื้อคลุมราคาแพงที่เขาติดมาด้วย พวกเขาใช้เวลาเดินทางในตอนกลางคืน ออกมาให้พ้นจากที่นั่นและแม้เขาจะเห็นจากหางตาถึงรถม้าคันสีดำที่เลี้ยวไปทางบ้านทอมหลังพวกเขาออกมาไม่นาน คริสก็ไม่คิดจะพูดเรื่องนี่ให้ว่าที่คู่สมรสเขาฟังเด็ดขาด เขาเคยแต่งงานมาแล้วหนึ่งครั้ง ภรรยาเขาเสียในตอนที่เธอคลอดลูกชายเขาออกมาและเขายังโชคดีที่มีแม่นมมากมายที่เขาสามารถจ้างมาได้

ถึงจะรวมมาด้วยการ์ดเชิญเขาไปงานเลี้ยงเต้นรำในที่ต่างๆเพื่อให้เหล่าสาวๆวัยแรกแย้มในชุดสีขาวได้เขินอาย พวกเธอช่างบริสุทธิ์และไม่รู้อะไรนอกจากการที่จะต้องแต่งงานกับชายมียศคนไหนก็ได้ที่โสดและขอเธอเต้นรำ แม้คริสจะไม่ค่อยขอใครเต้นมากนักแต่เขาก็รู้ด้วยสายตาของทั้งเหล่าหญิงที่แต่งงานหรือไม่ได้แต่งว่าต้องการตัวเขาแค่ไหน

ต้องบอกว่าต้องการยศและร่วมตระกูลกับเขาเสียมากกว่า

“…รบกวนคุณพ่อพูดชื่อ คริสโทเฟอร์ โทมัส แฮมสเวิท์ธ ในใจด้วยนะครับ”คริสกระซิบกับบาทหลวงเบาๆ อีกคนเงยหน้ามองเขาและเขาเพียงแค่ยิ้มหวานหยดให้ ไม่ได้อธิบายอะไรแล้วหันกลับมา

ร่างสูงยิ้มอ่อนโยนให้ในยามที่ดวงตาสีเขียวหันกลับมามองเขา ทอมดูดีมากในสายตาเขา… จากครั้งแรกที่เจอหน้ากันนั่น เขานึกรู้สึกผิดแต่เอาจริงๆคือ ทอมช่างดูจืดชืดมาก ผู้ชายที่ตัวเล็กแบบพวกที่อยู่แต่ในบ้าน ผิวขาวซีดเหมือนไม่เคยได้ออกแดดมาก่อน ท่าทางและกริยาขี้อายแต่ถึงอย่างนั่นก็ยังคงถือตัว…ว่างตัวได้ยอดเยี่ยมมาก คริสเองก็ไม่รู้ว่าเขาตัดสินใจถูกหรือไม่ในครั้งนี่

ร่างสูงขอทอมแต่งงานทั้งๆที่พวกเขารู้จักกันได้เพียงแค่อาทิตย์กว่าเท่านั่น แถมเขายังทำความผิดร้ายแรงด้วยการไม่บอกชื่อแก่ทอม ชื่อจริงของเขา แน่นอนว่าตอนนี่คริสไม่สามารถทำแบบนั่นได้แน่นอน คิงกำชับเขาแน่นหนาว่าห้ามใครก็ตามรู้ว่าแท้จริงแล้วเขาเป็นใคร การเดินทางมาทางเหนือแบบนี่คงมีน้อยคนมากที่รู้จักกับเขา.. จะพูดให้ถูกคือ เขาไม่ค่อยได้ไปสังสรรค์กับใครนักเสียมากกว่า

“นายไปไหนมา”ทอมเอ่ยถาม เขาหันไปมองเมื่อร่างสูงเดินเข้ามาใกล้มากยิ่งขึ้นกว่าเดิม คนชื่อคลินท์กำลังคุยกับบาทหลวงอยู่ที่แท่นพิธี ตอนนี่พวกเขากำลังจะแต่งงานกัน… ในตอนที่พระจันท์ยังลอยอยู่บนฟ้าและมืดสนิท นี่มันไม่ถูกต้องเลย ไม่ถูกตั้งแต่ที่เขายอมตามใครมาจากบ้านก็ไม่รู้… ทอมรู้แค่ว่าคริสพาเขาขึ้นมาทางเหนือ ทำไมอีกฝ่ายถึงอยากแต่งงานกับเขานะ.. จะดีหรือที่มาแต่งงานกับคนที่มีศักดิ์แค่เพียงบุตรชายของบารอนที่ไม่มีอะไรติดตัวนอกจากเศษเงิน เสื้อผ้าเขาก็เก่าและซีดเพราะไม่มีปัญญาซื้อผ้ามาตัดใหม่ คริสสดูดีมากในยามที่แต่งตัวดีขนาดนี่ ทำเอาเขาแสบตาและชั่วแวบหนึ่งที่คิดว่าร่างสูงเป็นท่านลอร์ดจริงๆ

ถ้าไม่นับเรื่องคำโกหกเรื่องชื่อละก็

“ไปคุยกับบาทหลวงนิดหน่อย เรื่องชื่อของฉัน”ทอมจ้องสำรวจปฏิกิริยาของคริส อีกฝ่ายยังคงยิ้มเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย แม้ว่าจะน้อยนิดแต่เขาก็ยังมีความกังวลว่าคริสกำลังพยายามทำอะไรบางอย่างจริงๆ เขายังคงคิดไม่ออกว่าทำไมคริสถึงแต่งงานกับเขาและทำให้เขาหลงรักแบบนี่ เขาหลุบตาลงต่ำแล้วหันกลับมาทันที มองจ้องยังบาทหลวงที่ยอมพยักหน้าในที่สุด

“ชื่อของนาย..ไม่ดูเหมือนชื่อนายเลย”เขาลองเรียบๆเคียงๆถาม

“เหมือนแน่นอน นั่นชื่อฉัน”เขาพยักหน้าตอบยิ้มๆ “แม้ส่วนใหญ่คนจะเรียกนายท่าน หรือไม่ก็ท่านและตามด้วยนามสกุล” ทอมยิ่งหรี่ตามองคนข้างกายที่กล้าพูดมาได้ยังไงให้เป็นธรรมชาติแบบนี่! เขารู้ว่ามนุษย์ทั่วไปไม่มีใครเรียกตัวเองว่าท่านหรอก

“นายบอกความจริงฉันได้… อาจจะเช่น นายเป็นโจ-“

“ท่านลอร์ดครับ เราเริ่มพิธีกันได้เลยครับ”คริสหันกลับไปมองเมื่อคลินท์เรียกเขา ท่านบาทหลวงเดินไปหยิบหนังสือและยืนรอพวกเขา ร่างสูงสูดหายใจเข้าลึกรู้สึกตื่นเต้นแปลกๆในอก คริสจำได้ว่าครั้งที่เขาเจอกับภรรยาคนเก่าของเขาคือในยามที่เขาได้ไปงานเลี้ยงเต้นรำ เธอเป็นผู้หญิงที่สวยที่สุดและเป็นลูกสาวของขุนนางคนหนึ่ง พวกเขาได้เต้นรำกันสองสามเพลงในคืนแรก คืนที่สอง และคืนที่สามที่เขาตัดสินใจขอเธอแต่งงาน…

แต่ครั้งนี่ดูแตกต่างออกไปมาก ทอมดูประหม่า เป็นผู้ชายที่ขี้อายและธรรมดาที่สุดเท่าที่เขาเคยเจอ ไม่ว่าทอมจะมียศติดตัวหรือไม่เขาก็ไม่แคร์มัน ความรู้สึกเดียวของเขาคือ คริสไม่มีทางทนได้หากว่าจะปล่อยทอมไปให้ผู้ชายหน้าไหนก็ไม่รู้ คนที่ขู่ตระคอกคนที่พยายามขอแต่งงานด้วยจะไปดีได้ยังไง อีกอย่างหนึ่ง.. เขาประทับใจทอมในหลายเรื่อง ทั้งๆที่เป็นลูกขุนนางแต่ก็ทำงานเองได้ทุกอย่าง โดยเฉพาะการทำอาหาร โอบอ้อม สนใจเหล่าคนในหมู่บ้านและช่วยเหลืองานเยี่ยงลูกผู้ชายที่ดี ทอมเป็นสุภาพบุรุษที่เยี่ยมยอดคนหนึ่งทีเดียว

“..นายจะไม่เปลี่ยนใจหรือคริส”ทอมเม้มปาก เขาหยุดและไม่กล้าเดินไปที่แท่นพิธี คริสหันกลับมามองเขาและหยุดเช่นกัน ทอมเริ่มรู้สึกกลัวขึ้นมาในวินาทีสุดท้าย ทั้งดีใจและกลัวไปพร้อมๆกัน เขาไม่เคยหลงรักใครแต่อย่างน้อย คริสพิเศษมากพอที่เขายอมตามมาถึงที่นี่ ทิ้งบ้านของเขาที่อยู่มานานกว่า20ปี ที่หมู่บ้านเล็กๆตรงนั่นและออกเดินทางกับผู้ชายแปลกหน้า..ที่กุมหัวใจเขา ยอมกระทั้งมาจนถึงโบร์ถและบาทหลวงที่ยอมทำพิธีให้

“ถ้านายจะพูดเรื่องเวลาอีก…ไม่ทอม ฉันรู้ว่านี่เกินเที่ยงคืนมาแล้ว นี่คือเช้าวันใหม่ที่พระอาทิตย์น่าจะขึ้นในอีก…3ชั่วโมง”คริสยิ้มให้กำลังใจคนตัวเล็กขี้กลัวของเขา ยอมเดินกลับมาหาทอมและกุมมือชายหนุ่มเอาไว้ ร่างสูงยอมหันมาเมื่อคลินท์วิ่งมาพร้อมกับดอกไม้ที่เขาแอบสั่งให้ไปหามาที่หน้าโบร์ถ เสียบไว้กับอกเสื้อของเขา

“ฉันหมายถึง…ที่เราจะแต่งงานกัน และมีพยานแค่คนเดียว”ทอมเม้มปากหันไปมองคลินท์ที่เป็นทั้ง เพื่อนเจ้าบาว แขกผู้ร่วมงาน คนถือดอกไม้ และอื่นๆ คริสหัวเราะเบาๆ รั้งให้ทอมเดินตามมายืนหน้าแท่นพิธีในที่สุด คริสไม่ยอมตอบคำถามเขา เพียงแค่ไม่ยอมปล่อยมือจากมือของเขาเท่านั่น อุ้งมืออบอุ่นที่ทอมก็ไม่รู้ว่านี่มันเรื่องจริงแค่ไหน

/*/

ทอมนอนอยู่ในห้องนอนของเขา…และคริส หลังจากงานแต่งงานของพวกเขา งานแต่งที่เล็กมากจริงๆ เพราะมีเพียงบาทหลวงประจำหมู่บ้าน เพื่อนของคริส ตัวคริสกับเขา มีแค่4คนที่รับรู้ว่าพวกเขาทำอะไรตอนกลางดึกแบบนั่น แหวนแต่งงานที่หลวมเล็กน้อยแถมยังไม่ใช่นามสกุลของคริสเสียอีก เขายิ่งรู้สึกห่อเหี่ยว ทั้งดีใจและเสียใจไปพร้อมๆกัน ไม่เข้าใจกับการตัดสินใจของตัวเขาเองในตอนนี่ มันถูกแล้วแน่หรือที่เขายอมแต่งงานกับคริส ผู้ชายที่ไม่มีอะไรแม้แต่อย่างเดียวเพื่อยืนยันตัวตน ชื่อปลอม แหวนประจำตระกูลก็ปลอม ทำตัวลับๆลอๆ และเก่งกาจเรื่องต่อสู้แบบที่ขัดกับความเป็นขุนนางเงินหนาที่คริสพยายามแสดงออกมา เขามั่นใจมากว่าเขาดูคนไม่ผิด บางอย่างมันบอกเขาชัดเจนว่าคริสไม่ใช่คนอย่างที่แสดงออกมา

อย่างน้อยก็ไม่ใช่ท่านลอร์ดคริสเตียน ฮันท์

ทอมถอนหายใจยาวเหยียด หลังจากงานแต่งของพวกเขา คริสก็พาเขามุ่งหน้าขึ้นเหนือมาทันทีโดยที่พวกเขาอยู่ในรถม้าแทบทั้งวัน และมาถึงอีกหมู่บ้านในช่วงมืดๆ กว่าจะทำอะไรนี่ก็มืดและทอมรู้ดีว่าเพลียเกินกว่าจะคิดเรื่องอะไรไร้สาระ เขาอยากจะนอนพัก อยากจะหลับนานๆซักตื่นแต่ถึงแบบนั่นเขาก็ทำไม่ได้เมื่อคริสยังไม่มาที่ห้องเลย

ห้องพักเล็กๆในโรงพักแรมก็ไม่ได้เลวร้าย เขาคิดว่าคริสเสียเงินจำนวนหนึ่งเพื่อให้ได้ห้องที่ดีที่สุดให้เขาได้นอนพักผ่อน และเจ้าตัวกับสหายรักคนนั่นก็หายไปตั้งแต่จัดการเรื่องห้องเสร็จ เรื่องนี่ทำให้เขากังวนจนไม่สามารถข่มตานอนได้ หากว่าคริสออกไปปล้นใครอีกจะทำยังไง?… เขาไม่รู้ว่าคริสมีเหตุผลอะไรถึงขอเขาแต่งงาน ถ้าคิดในแง่ดีและเขาอยากให้เป็นที่สุดคือคริสหลงรักเขา แบบที่เขาเริ่มมั่นใจขึ้นทุกวันว่าหลงรักคริสเข้า หรือบางทีคริสอาจจะมองว่าเขาพอมีประโยชน์ในการออกปล้นหรือ? เขาไม่รู้ว่าคริสเป็นใครกันแน่ ใครบ้างละจะบอกว่าตัวเองเป็นขุนนางที่วันๆเสวยสุขแต่ในบ้านแต่ร่างกายกลับกำยำและผิวสีแทน บอกว่าตัวเองรักการผจนภัยแต่กลับไม่รู้วิธีในการจับปลาในแม่น้ำ และ…คริสบอกว่าตัวเองเป็นเจ้าของไร่ แต่คริสกลับไม่รู้วิธีทำเช่นไรถึงจะปลูกกะหล้ำปลีให้งอกขึ้นมาได้

เขาแค่รู้สึกว่าหลายๆอย่างมันดูขัดกันเอง… เขาเชื่อว่าคริสอาจจะเป็นทหารรับจ้าง หรือไม่ก็พวกโจรป่าที่มีจุดมุ่งหมาย นักฆ่าหรือเปล่านะ? ทอมยิ่งพลิกตัวไปมาเพราะความคิดเจ้ากรรมที่แบบนี่และเขาถึงนอนไม่หลับ แต่ก็ต้องหยุดเมื่อได้ยินเสียงประตู เขาเงยขึ้นมองเมื่อเห็นว่าคริสเข้ามา สีหน้าดูเครียดๆและเส้นผมสีทองที่ระลงมาเล็กน้อย คริสเงยขึ้นมาและยิ่งดูแปลกใจที่พบว่าเขายังตื่นอยู่

“นายไปไหนมา”ทอมเผลอตัวถามออกไป เขาลุกขึ้นมานั่งมองคนที่เดินไปวางของบนโต๊ะ

“..ไป..ธุระมา”คริสเลิกคิ้วกับคนที่นั่งจุ๊มปุ๊กอยู่บนเตียงจ้องเขาเป้ง ใครจะไปบอกได้ละว่าเขาไปฟังสายข่าวว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง เป็นอย่างที่คิดตรงที่ว่าฝ่ายนั่นยังไม่รู้ตัวว่าคิงระแคะระคายเรื่องนี่ เป็นการดีที่เขาจะไปงานเลี้ยงได้ง่ายๆ อีกอย่างหนึ่งคือเขาจำเป็นต้องรีบไปเพื่อให้ทันสังเกตุการณ์ เขาช้ามามากเพราะเรื่องของทอม ผู้ชายน่ารักที่ตอนนี่เป็นสามีตัวเล็กของเขาเสียแล้ว เขาคงต้องหาทางเอาแหวนประจำตระกูลไปทำให้มันเล็กลงเล็กน้อยเพื่อให้ทอมใส่ได้พอดี

“ธุระอะไรถึงดึกแบบนี่?”คริสอมยิ้มกับคนที่จู่ๆก็กลายมาสวมวิญญาณคนขี้หึงจับผิดยามสามีกลับบ้านดึก เขาเองก็แปลกใจตัวเองที่ไม่ยักจะโกรธอะไร ร่างสูงถอดเสื้อและรองเท้าออกยังไม่ได้ตอบอะไร มองจากสายตาและท่าทางเขาเดาว่าทอมกำลังกังวนเรื่องอะไรหลายๆอย่าง แน่ละเพราะเขาพึ่งพาทอมมาจากเรื่องเลวร้ายที่จะเกิดขึ้น.. หรือพามาสู่เรื่องเลวร้ายกว่าก็ไม่รู้

“นายไปไหนมา บอกสิ”เขาเผลอหัวเราะเบาๆกับเสียงแง้วของทอม ยอมลุกขึ้นและเดินไปที่เตียง เขานั่งลงไปข้างๆก่อนจะรั้งทอมมากอดเอาไว้ด้วยแขนเดียว อีกฝ่ายตัวแข็งทื่อทันทีและทั้งคู่ยังไม่มีใครพูดอะไร ได้แต่เงียบและคริสที่กอดทอมไว้แบบนั่น

“..แล้วนายคิดว่าฉันไปไหนมา? หึงหรือ”เขากระซิบถามยิ้มๆ

“แค่ดึกแล้วเท่านั่น นายหายไปนานมาก ไม่จำเป็นที่จะต้องหึงซักหน่อย…นายไม่ได้หนีไปหาผู้หญิงหลังจากการแต่งงานของเรานิ”ทอมอธิบายแต่ดูๆแล้วค่อนไปทางแก้ตัวจนทอมยอมเงียบเองในที่สุด เขาแค่สงสัย..และเป็นห่วงคริสก็เท่านั่นเอง

“…นายคิดว่าฉันหนีไปหาผู้หญิงอื่นหลังจากงานแต่งงานของเราเพียงชั่ววันหรือทอม?”ร่างสูงเลิกคิ้ว เขาหันกลับมามองทอมที่ยังจ้องหน้าเขา แก้มนิ่มดูแดงระเรือเล็กน้อยก่อนทอมจะรีบหันหลบเขา เดาได้ทันทีว่าทอมคงคิดว่าตัวเขาแอบนอกใจเสียแต่วันแรกที่แต่งงานกัน

“ทอม”เขาเอาคางเกยไหล่อ้อนๆ

“ฉันรู้ว่านายไม่ทำอะไรแบบนั่นแน่.. นายไม่ใช่พวกขุนนางชั้นสูงแบบระดับท่านดยุกที่แต่งงานตามหน้าที่และมีภรรยาน้อยที่บ้านอีกหลัง”ชายหนุ่มถอนหายใจเบาๆ เขาไม่ได้ตั้งใจจะพูดเรื่องนี่เลย ใช่ว่าเขาจะไม่ระแวงว่าคริสจะมีคนอื่น แต่…พวกเขาพึ่งจะเริ่มชีวิตคู่ด้วยกันไม่กี่ชั่วโมงเขาไม่รู้ว่าคริสเจ้าชู้แค่ไหน ซึ่งตามหลักทั่วไปของพวกขุนนาง…เจ้าชู้ แต่เหนือสิ่งอื่นใด เขาแค่อยากจะถามคริสบางอย่างว่าอย่างน้อยเจ้าตัวไม่ใช่โจรใช่ไหม

“ฉันบอกนายได้เลยว่าฉันแตกต่างจากดยุกคนอื่นทอม ฉันไม่เจ้าชู้และฉันจะมีแค่นายอย่างในคำสาบาน”คริสกอดคอทอมและดึงเข้ามาใกล้ให้ทอมซบกับศีรษะของเขา ลูบๆไปตามต้นแขนของชายหนุ่มเพื่อปลอบใจ เขาห่างจากชีวิตคู่มานาน เขายังคงต้องเรียนรู้ทอมอย่างที่ทอมต้องเรียนรู้ตัวเขา

“..แล้วนายไปไหนมา”ทอมถามอีกครั้งในที่สุด แปลกใจกับคริสที่พูดราวกับว่าตัวเองเป็นระดับท่านดยุก แต่เขาก็ปัดความคิดนั่นออกไป เขากำลังเริ่มคิดวางแผนว่าทำไมคริสถึงชอบหายไปตอนกลางคืน และไม่ยอมบอกเหตุผลเขา ชอบเก็บจดหมายอะไรบางอย่างมาอ่านและก็เผาทิ้ง แล้วหลังจากนั่นก็จะหายไปพักหนึ่ง เขาไม่เข้าใจเลย…และหากคิดตามรูปการละก็ ไม่มีเรื่องอื่นนอกจากจดหมายคำหวานจากหญิงสาวซักนางหนึ่ง

“ฉันไปทำธุระมา แล้วก็นั่งดื่มที่บาร์ข้างล่าง เล่นไพ่ซักตา”คริสรีบนึกคำแก้ตัวและปั้นสีหน้าให้น่าเชื่อถือที่สุด เขาจำเป็นที่จะต้องทำให้ทอมอารมณ์ดีและเชื่อถือเขา อย่างน้อยๆจะได้ไม่เกิดเหตุอย่างการที่สามีคนน่ารักของเขาหนีไปอย่างในนิทาน

“..อย่างน้อยก็ควรจะบอกกัน”ทอมจ้องดวงตาคมสีฟ้าและยอมตัดสินใจตอบกลับมา เขารู้ว่าคริสยังโกหกอยู่… ร่างสูงยังคงโกหกบางอย่างเขารู้ดีด้วยความรู้สึกแต่ถึงอย่างนั่นก็ยอมกอดท่อนแขนของคริสเอาไว้ ตอนนี้คริสคือสามีของเขาแล้ว เขากลายเป็นโทมัส ฮันท์ และมันไม่มีเหตุผลอะไรเลยที่จะไม่เชื่อสามีของตัวเอง

“ฉันไม่มีทางหนีไปแน่นอน ฉันจะบอกนายทุกอย่างเองนะ”คริสยิ้ม จับทอมให้นอนและเขาที่กอดเอาไว้ ดับตะเกียงที่หัวเตียง ดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมร่างของพวกเขา เขาเองก็ต้องนอนพักผ่อนเพื่อให้มีแรงสำหรับงานในวันรุ่งขึ้น จริงๆคืนนี่คลินท์บอกเขาว่าจะมาส่งข่าวในเรื่องหนึ่ง เขาอาจจะต้องตื่นทั้งคืนหรือไม่ก็ต้องรอทอมหลับก่อนและลงไปรอคนส่งข่าว

/*/

“…..”ทอมลืมตาขึ้นมาในความมืด เขารู้สึกถึงคนที่นอนกอดเขานิ่งมาจนถึงตอนนี่ขยับตัวและลุกขึ้นนั่ง แต่ถึงแบบนั่นเขาก็ยังหลับตาและแกล้งทำเป็นหลับต่อไป นอนให้เงียบที่สุดแม้ในยามที่คริสโน้มตัวลงมาใกล้เพื่อดูให้แน่ใจว่าเขาหลับจริงๆ อีกฝ่ายก้มลงมาใกล้มากขึ้น จูบแก้มของเขาแผ่วเบาและลุกขึ้นจากเตียง ทอมมองร่างสูงใหญ่กำยำที่เดินไปหยิบเสื้อใส่ ตามด้วยหยิบกระดาษที่ใต้ประตู ไม่รู้ว่าเมื่อไรกันแน่ที่มีคนสอดมันเข้ามา เขาเห็นคริสยืนอ่านมันด้วยสีหน้าเคร่งเครียด ดวงตาคมหันมามองทางเขาเพียงชั่วแวบเดียว อีกฝ่ายจัดการเผามันทิ้งแบบทุกทีก่อนจะออกจากห้องไปเพื่อไม่ให้เขารู้สึกตัว

ชายหนุ่มลุกขึ้นมาจากเตียงหลังจากแน่ใจว่าคริสออกไปแล้ว เขาแอบหลบไปใต้หน้าต่างและยืนในเงามืดเพื่อมองลงไปด้านล่าง เขาจ้องถนนและในไม่ช้าที่เขาเห็นคริสเดินออกมา อีกฝ่ายมองซ้ายมองขวาและยิ่งกว่าใจหล่นวูบเมื่อเห็นคริสคุยกับหญิงสาวคนหนึ่ง เธอใช้หน้าอกเบียดคริสและเขาไม่ได้ยินที่สองคนนั้นคุยกัน ในช่วงเวลาไม่นานก็มีรถม้ามาจอดและทั้งคู่ที่เดินไปทางนั่น เขายิ่งกว่าน้ำตาคลอ… เขาทนดูไม่ได้แน่ๆ

.

.

.

.

“…คุณคลินท์บอกให้ฉันมาบอกคุณให้ออกจากที่นี่ในรุ่งเช้า มีแขกของลอร์ดซาแทนมาพักที่นี่และถามข่าวกับเจ้าของร้านถึงเรื่องสายของราชการ เราบอกไปว่าไม่รู้แต่จะดีกว่าถ้าคุณกับสามีรีบไป”คริสหันกลับมาเมื่อเจ้าหล่อนกระซิบบอกระหว่างนั่งตักเขา ร่างสูงเก็บซองจดหมายสองซองที่เจ้าหล่อนแอบยืนให้ใส่กระเป๋าอย่างมิดชิด

“เราจะนั่งรถม้าไปหาคลินท์ ฉันจะคุยกับเขาเองว่าจะเดินทางได้เมื่อไร ทอมยังคงเหนื่อยล้าจากการเดินทาง และฉันต้องกลับถึงเตียงก่อนที่เขาจะทันรู้ตัว”คริสตอบกลับไป เขานึกสงสัยจริงๆว่าทอมจะมีสีหน้ายังไงหากเขาบอกว่าต้องเดินทางต่ออีก

“เธอไม่กล้าขัดคุณหรอกคะ”หญิงสาวขยิบตาให้เขา ลงมานั่งอย่างเรียบร้อยที่ฝั่งตรงข้ามเมื่อรถม้าพ้นโรงพักแรมมา

****************************

ประกาศนะคะ

ตอนนี่จีนได้เซอร์เคิลงาน MC3แล้ว!!! (https://www.facebook.com/MoviesCarnival?fref=ts)

และจีนกำลังมุ่งมั่นในการปั่นฟิคจำนวนมากมายที่ต้องเขียน 555 ดีใจจังง

และแพลนในการทำฟิคชั่นลงงานนี่ก็คือ!!

รีปลิ้น Travel Trip+[SF] Lost Poppy/Lost Kitty (คริสXทอม) R. #อาจจะพิมพ์หรือไม่พิมพ์แล้วแต่ยอดคนต้องการนะคะ

– Trickster+[SF] After This Day (คริสXทอม)  R.

– [SF All] Wishing Star (คริสXทอม, ไมเคิลXเจมส์,  สตีฟ X บัคกี้(?)/โทนี่(?)) แบบสามคู่คะ

หวังว่าทุกๆอย่างจะออกมาได้เยี่ยมยอด จีนจะอัพเดทรายละเอียดหลายๆอย่างให้รู้เรื่อยๆๆนะคะ ขอบคุณทุกๆคนมากๆคะ

ปล. นี่เป็นรายละเอียดที่ฟิกไว้ที่ 90เปอร์เซน อาจเปลี่ยนแปลงได้

ปล. หากมีข้อสงสัยใดๆ สามารถทักทายกันมาได้ที่การติดต่อหัวฟิค นะคะ❤

เกี่ยวกับ jrasmason

สวัสดีทุกคนที่เข้ามาเยี่ยมชมกันนะค่ะ บล็อกนี้จีนจะลงเป็นFictionหรือว่าเป็นAUนะค่ะ คู่หลักก็จะเป็นHiddleswothและคู่อื่นๆอีกตามแต่อารมณ์ค่ะ ฮ่าๆ หวังว่าจะชอบและสนุกกับนิยายที่จีนเขียนนะค่่ะ ขอบคุณค่ะ //จุ๊บๆ
เรื่องนี้ถูกเขียนใน The Black Secret, Z All Fiction และติดป้ายกำกับ , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

8 ตอบกลับที่ [FIC] Hiddlesworth [Chris X Tom]#3 The Black Secret

  1. คุณนายหลี พูดว่า:

    หาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา แต่งกันแล้วหรอ อิอิ
    โกหกต่อไปเลยคริส เดี่ยวเมียงอนแน่ๆ ไม่ให้เข้าห้องแล้วจะรู้สึก 555

    ตัดจบไม่สวยอีกและแม่นางยูจีน ><

  2. eveep พูดว่า:

    เหอๆเสร็จแน่คริส เมียเข้าใจผิดละ
    เตรียมแผนง้อได้เลย ชริ~~~

  3. jokirito พูดว่า:

    นั่นไง ยังไม่ทันได้ร่วมหอ ก็มาแอบออกไปกับสาวอื่น งานเข้าล่ะค่ะท่าน

  4. wiki พูดว่า:

    ไม่เข้าใจที่ทำไมถึงเรียกทอมเป็นสามีคะ? หรือยุคนั้นเพศชาย แต่งกันก็ถือเป็นสามี…

    เป็นทอมก็คงจะเครียดขึ้นเรื่อย ๆ …ไม่สบายใจอยู่แล้วยังต้องมาเห็นภาพอีก แง้——กลับมานอนร้องไห้แน่ ๆ มีแต่ความลับมีแต่อะไรที่จับต้นชนปลายไม่ได้ มโนต่อไปนะทอมที่น่าสงสารรรรรรร
    คริสรีบ ๆ เคลียนะ 555555

    ออกเล่มไหนบ้างก้เอาหมดแหละ งานยูจีนสนุกดีหวว่าจะได้อุดหนุนทุกเรื่องนะแคส
    รอตอนต่อไปคร้าบบบบบ

  5. wiki พูดว่า:

    หากความรักเกิดในความฝัน
    เราจุมพิตโดยไม่รู้จักกัน(ดีนัก)
    ปฏิทินได้บอกคืนและวัน
    ดั่งที่ฉันไม่เคยต้องการ
    แต่อยากให้เธอได้อยู่กับฉัน
    เราสมรสโดยความเร็วเฉียบพลัน(เร็วสัสๆ)
    จูบกันดื่มด่ำในความสัมพันธ์(ขอแต่งก็แต่งคืนนั้นเลย)
    ก่อนที่ฉันจะหนีตามเธอไป(ขึ้นรถม้า)
    โดยไม่รู้จักเธอ(ดีนัก)
    ทบทวนเรื่องราวต่างๆ ทุกๆ ครั้งที่ฉันตื่นนอน
    คำแก้ตัวไม่มีความหมาย
    ฉันงมงายสวดมนต์ขอพร(ผัวไม่ได้เป็นโจร)
    เพลงประจำตอน : ไม่รู้จักฉันไม่รู้จักเธอ (Ost. อำพรางรักที่แสนหวาน) ใส่ชื่อไทยด้วยนะ 555555555555

  6. monster siz พูดว่า:

    โอ้วววววว ได้เวลาตามง้อแล้วนะป๋า 5555

  7. amiten พูดว่า:

    เหยยยยย
    ก็บอกๆพี่ทอมไปเหอะคริสสสส
    แต่งกันไม่ถึงวันป่ะเข้าใจผิดกันสาดเซแล้วเนี่ย 5555
    อ่านไปขำไป พี่ทอมดูเครียดนะ แต่อินี่ก็ขำไง
    แต่ละอย่างที่คิดนี่ ค่อดน่ารัก จริงจังนะ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s