[FIC] JonLuke [Jon X Luke]#1 Moonlight

Erica Meme [Fiction all]

ฟิคเรื่องนี้เป็นเพียงจิตนาการของผู้แต่ง

หรืออาจจะเป็นฟิคชั่นที่แปลมา

ไม่ได้มีเจตนาจะทำให้ตัวละครเสื่อมเสียใดๆทั้งสิ้น

อ่านเพื่อความบันเทิง นะแจ๊ะ

My Tumblr : http://jrashiddlesworth.tumblr.com/

FB : https://www.facebook.com/yujean.rasmason

Twitter : https://twitter.com/YuJeanN

Exteen : http://rasmason2.exteen.com

Page : https://www.facebook.com/hiddlesworthfangirl?ref=hl

Wordpess : https://jrasmason.wordpress.com

C : Jon K. X Luke E.

R : M

G : Romantic ,

L : Thai

W : Yujean Rasmason

********************************

11051267_10205203684684580_1731085143_nluke-evans-hairstyles-and-haircuts-4

เจ้าของร่างสูงให้กับเส้นผมสีน้ำตาลเข้มกำลังคำรามต่ำในลำคอ เอื่อมอุ้งมือหยาบคว้าหมับเข้ากับก้อนหินอีกก้อน ท่ามกลางแสงจันทร์สวยๆที่ลอยเด่นอยู่บนฟ้าทำให้เขามองเห็นทุกอย่างชัดเจนมากขึ้น ดวงตาสีเข้มปรับโฟกัสภาพและจับอีกก้อนเพื่อปีนขึ้นไปมากยิ่งขึ้น แม้ว่าจะเป็นกลางดึกซึ่งเงียบสงัดแบบนี้ แต่ร่างสูงนามว่า จอน ก็ยังคงต้องปีนหน้าผาต่อไป ปีนไปสู่ดินแดนอันอุดมสมบุญกว่านี้ เขาเพื่อแล้วกับดินแดดทางใต้ ความร้อนของสเปนทำให้เขาย้ายขึ้นเหนือมา การเป็นมนุษย์หมาป่าแบบนี้มันก็ไม่ได้ทำให้เขาพอใจนัก…ในการจะร่วมอยู่กับมนุษย์ ก็ในเมื่อเขาไม่มีวันแก่..จะเรียกง่ายๆก็คือเขาสามารถฟื้นฟูเซลล์ของตัวเองได้ตลอดเวลา มันก็เลยทำให้เขาไม่แก่ขึ้นไปมากกว่านี้ ร่างสูงสะบัดห่างอย่างไม่พอใจเมื่อเผลอลื่นจนต้องกางกงเล็บจิกก้อนหินเอาไว้ รวบรวมสติและปีนต่อไป

เขาตั้งใจจะมาอาศัยอยู่ในป่านี้และ แถวนี้ห่างไกลจากผู้คนมาก…มากจนไม่มีใครเข้ามาใกล้ ระหว่างทางเขาเจอสัตว์ร้ายต่างๆมากมาย ร่างสูงปีนขึ้นมาได้ในที่สุด ถอนหายใจเฮือกใหญ่ขณะเริ่มปัดฝุ่นที่ติดตามเสื้อผ้าของเขา ก็คงเป็นเพียงกางเกงหนังขาดๆ เสื้อแขนยาวแบบบ้านๆซักตัวสีขาวและเสื้อกั้กสีน้ำตาล ดวงตาคมหันกลับมาเบื่อหน้า เขาคงต้องเดินทางต่อเพื่อหาน้ำและอาหาร อาจจะเป็นกระต่ายซักตัวมาย่าง…นั่นเยี่ยมมากแน่ๆ

เขาเผลอกระดิกหูเมื่อมั่นใจว่าได้ยินเสียงอะไรบางอย่าง….เสียงดนตรี เขาจึงรีบเปลี่ยนร่างเป็นหมาป่าขนาดใหญ่สีเข้มแทน เริ่มต้นวิ่งไปตามเสียงทันทีส่วนในใจก็นึกถึงเมือง ไม่ก็อาจจะเป็นนักเดินป่าเสียคนหนึ่งที่หลงทางมา ด้วยความที่อยากรู้อยากเห็นแต่ก็แกมโกงนิดๆ บางทีเขาอาจจะหลอกปล้นอาหารมาได้บ้าง คิดได้ดังนั่นจอนจึงรีบเร่งเข้าไปใหญ่

ร่างสูงช้าลงเมื่อเขามาถึงยังที่หมาย เปลี่ยนกลับมาเป็นคนดังเดิมเพื่อการย่องที่ง่ายกว่ามาก ไม่แน่ใจว่าจากจุดที่เขาได้ยินตอนแรกมันไกลแค่ไหน เขารู้แต่ว่าไกล…ไกลมากพอจะทำเขาเหนื่อยได้ ชายหนุ่มค่อยๆก้าวเข้าไปใกล้ยังต้นไม้ต้นหนึ่ง มองตรงไปเบื่องหน้าซึ่งแสงจันทร์สาดส่อง เขาเห็นรั่วที่ทำจากหินสูงลิบจนมั่นใจว่าข้างในคงจะเป็นปราสาทแน่ๆ คิดได้ดังนั่นจึงลอบปีนเข้าไปอีก แม้จะสูงแต่เขาก็ไม่หวั่น ย่อตัวลงต่ำยามที่ลงมาบนพื้นหญ้านุ่มมือ ข้างในยังคงเป็นป่าอยู่ จอนเริ่มคิดถึงพวกคนรวยแต่ก็แปลกใจที่ทำไมถึงมาสร้างปราสาทลึกแบบนี้ เขาไม่รอช้ารีบเร่งแอบตามเสียงเพลงเพราะๆนั่นไปเรื่อยๆ

จอนลูบช่วงกรามสากเบาๆเมื่อเผลอโดนกิ่งไม้ตีเข้า เขาแหวกกิ้งไม้ออกเพื่อให้เห็นชัดๆ ตัวปราสาทสูงสีขาวสวยทำจากหิน แต่เหนื่อสิ่งอื่นใดที่เขาสนใจคือคนที่อยู่บนหอคอยนั่นต่างหาก ที่ระเบียงบนหอคอย แม้จะดูสูงแต่เขาก็สามารถมองเห็นหน้าต่างและระเบียงเล็กๆนั่นอย่างชัดเจน ดวงตาคมจ้องมองไปยังชายหนุ่มผิวขาวที่เล่นไวโอลินเสียงหวานกังวานนั่น เสียงที่เขาตามมา จอนมองทุกๆรายละเอียดอย่างสนใจและพอใจ ผมยาวสีดำสนิทราวกับราตรีกาล ผิวขาวนวลเหมือนแสงจันทร์ในคืนเดือนหงาย จอนเผลอยิ้มออกมากับเสียงดนตรีชวนฝันและคนเล่นที่…งดงาม ในสายตาของเขา ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไรกันที่สายตาของเขามองลงมายังชุดสีขาวบางเป็นระบาย มันเป็นชุดแบบที่พวกขุนนางใส่เพียงแค่มันชางดูคอกว้างจนเขาสามารถมองเห็นกล้ามเนื้อสวยๆได้ค่อนข้างชัดเจน แผ่นอกกลมๆนั่น…ทำให้ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไรที่เขาเผลอก้าวออกมาจากเงาไม้

ลุคสะดุ้งเมื่อเขาลืมตาขึ้นมาและพบว่ามีคนยืนมองเขาอยู่ ที่ข้างล่างนั่น…ผู้ชายตัวสูงคนนึงกำลังมองมาที่เขาอย่างชื่นชม หูสุนัขและพวงหางที่ส่ายไปมาทำให้เขายิ่งกว่าตื่นตระหนก พวกหมาป่ามาทำอะไรที่นี่! เขาหยุดเล่นทันทีและเผลอถอยหลังอย่างรวดเร็ว

“เดี๋ยว!! ช้าก่อน อย่าพึ่งไป!”จอนรีบเรียกอีกฝ่ายเอาไว้อย่างร้อนรน เพียงแค่ดวงตาสีอ่อนนั่นลืมขึ้นมองเขาร่างสูงก็ราวกับจะหยุดหายใจ เจ้าตัวทำท่าจะหนีเขาเข้าไปด้านในทันทีแต่ถึงอย่างนั่นอีกคนก็ยอมหยุดเพื่อฟังเขา จอนยังคงเงยมองคนที่ยืนอยู่บนหอคอยยิ้มๆ

“ฉันชื่อจอน…อย่าพึ่งเข้าไปได้ไหม”เขาพูดระหว่างก้าวเข้าไปใกล้กว่าเดิม เจ้าตัวยังคงจ้องมองเขาไม่ยอมพูดอะไรออกมา

“…นี่มันปราสาทของฉัน นายเข้ามาได้ยังไง ออกไปซะ”เขายิ่งห้ามยิ้มไม่ได้เมื่ออีกฝ่ายตวาดไล่เขาด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าว

“ฉันเพียงแค่แอบเข้ามาเพราะเพลงของนาย มันหวานจับใจมาก…นายชื่ออะไรหรือ?”จอนยังคงถามด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ มองคนที่แม้จะแสร้งหันหน้าหนีแต่เขาก็ยังเห็นว่าใบหน้าขาวๆนั่นขึ้นสีเล็กน้อย

“ออกไปจากที่นี่ซะ…ฉันเป็นแวมไพร์ นายกับฉันไม่ควรจะคุยกัน”จอนเผลอยกมือขึ้นพยายามห้ามแต่เจ้าตัวก็หายเข้าไปและปิดม่านใส่หน้าเขาเสียแล้ว เขายังเห็นจากแสงไฟในห้อง…เงาของอีกคนยังคงแอบอยู่ข้างๆตรงนั่น ทำเอาเขาเผลอยิ้มมากกว่าเดิม มองอีกฝ่ายเป็นครั้งสุดท้ายแต่ก็ยอมถอยออกมาเพื่อออกจากปราสาท

/*/

วันต่อมานั่น ร่างสูงไม่อาจจะลบภาพสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคืนนี้ได้เลย อีกฝ่ายเป็นแวมไพร์แต่หากเป็นแบบนั่นแล้วจะทำไมกัน เดิมทีพวกเขาเองก็ไม่ค่อยถูกกันนัก…ช่างหัวเรื่องเก่าแก่นั่นไปสิ แค่เพียงได้สบดวงตาสีสวยนั่น แค่เพียงเจ้าตัวชายตาลงมามองเขาหัวใจดวงเล็กๆนี่ก็เต้นไปหมด เขานอนพักข้างกำแพงปราสาทเลยด้วยซ้ำไป วันนี้ไม่รู้ว่าจะเจอกันอีกไหม..แต่เขาก็อยากจะหาอะไรไปให้เจ้าตัวดู ดอกไม้ไงจอน.. ร่างสูงตาโตกับความคิดตัวเองเหมือนนึกขึ้นได้ คืนนี้เขาคงต้องทำตัวให้หล่อเป็นพิเศษและหาดอกไม้มาให้ได้ ดอกไม้สวยๆซักดอกหนึ่ง คิดได้ดังนั่นเขาจึงลุกขึ้นมาจากกองใบไม้ทันที แทบจะรอให้ถึงคืนนี้ไม่ไหวแล้ว

ลุคนั่งจ้องหนังสืออยู่ที่ชั้นล่างของบ้าน โถงอันโออาแต่กลับเงียบเหงาเพราะมีแค่เขาเพียงคนเดียว ชายหนุ่มอยู่ในชุดขุนนางแบบที่เขาชอบใสมานาน สายตาคมสีฟ้าอ่อนเหลือบขึ้นจ้องเป้งไปยังเจกัน เขายังคงนึกถึงผู้ชายคนนั่น…คนที่ท่าทางสกปรกสิ้นดี คนที่เป็นเจ้าของรอยยิ้มกับสายตาชื่นชมจนทำเอาเขาใจเต้นไปหมด แม้วันนี้เขาจะนั่งอ่านหนังสือมาหลายชั่วโมงแต่ก็ไม่พ้นหน้าแรกเสียที…จนแม้กระทั่งมืดค่ำจนทั้งบ้านมืดสนิทเขาก็ยังนั่งอยุ่ที่เดิมไม่ได้เดินไปจุดเทียน….

“..เขาจะมาอีกหรือเปล่านะ”ลุคยกมือขึ้นกำเพื่อกระแอมไอ หลบตาไปมองทางอื่นอย่างแปลกใจตัวเองด้วยที่เป็นแบบนี่ เขาไม่เคยเจอใครมานานมากแล้ว…

View original post 133 more words

เกี่ยวกับ jrasmason

สวัสดีทุกคนที่เข้ามาเยี่ยมชมกันนะค่ะ บล็อกนี้จีนจะลงเป็นFictionหรือว่าเป็นAUนะค่ะ คู่หลักก็จะเป็นHiddleswothและคู่อื่นๆอีกตามแต่อารมณ์ค่ะ ฮ่าๆ หวังว่าจะชอบและสนุกกับนิยายที่จีนเขียนนะค่่ะ ขอบคุณค่ะ //จุ๊บๆ
ข้อความนี้ถูกเขียนใน Z All Fiction คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

1 ตอบกลับที่ [FIC] JonLuke [Jon X Luke]#1 Moonlight

  1. amiten พูดว่า:

    ดูคุณจอนแกจะเป็นหมาวัดมากอ่ะ
    คุณลุคนี่อย่างดอกฟ้าเลย
    แต่แค่จ้องตสกันดอกฟ้าก็คิดถึงคุณหมาแล้วนะ ถถถถ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s