[FIC] Hiddlesworth [Chris X Tom]#8 The Black Secret

ฟิคเรื่องนี้เป็นเพียงจิตนาการของผู้แต่ง

หรืออาจจะเป็นฟิคชั่นที่แปลมา

ไม่ได้มีเจตนาจะทำให้ตัวละครเสื่อมเสียใดๆทั้งสิ้น

อ่านเพื่อความบันเทิง นะแจ๊ะ

My Tumblr : http://jrashiddlesworth.tumblr.com/

FB : https://www.facebook.com/yujean.rasmason

Twitter : https://twitter.com/YuJeanN

Exteen : http://rasmason2.exteen.com

Page : https://www.facebook.com/hiddlesworthfangirl?ref=hl

Wordpess : https://jrasmason.wordpress.com

C : Chris H. X Tom H.

R : M

G : Romantic ,

L : Thai

W : Yujean Rasmason

********************************

ชายหนุ่มลืมตาขึ้นมาช้าๆ รู้สึกปวดหัวขึ้นตุบๆจนไม่อาจจะข่มตานอนต่อไปได้ มองไปตรงเบื่องหน้ายังทางออกที่มีคนยืนเฝ้าอยู่ เขาไม่รู้ว่าตอนนี้อยู่ที่ไหนกันแน่… จำได้ว่าครั้งสุดท้ายคือมีคนแอบลอบเข้ามาใกล้เขา หรือว่า… เขาถูกจับมางั้นหรือ!!!!! พวกของคิงใช่ไหม แล้วคริสละ ทอมรีบลุกขึ้นมาทันที เขาพยายามลงจากเตียงจนล้มลงไปบนพื้นเพราะเหมือนร่างกายจะยังไม่ตื่นเต็มตา หอบหายใจตื่นๆมองชายสองคนที่รีบวิ่งมาทางเขา ทอมรีบชักมีดที่ซ้อนอยู่ขึ้นมาเพื่อขู่ทันที

“ออกไป…ถ่อยไป!!” ชายหนุ่มตัวสูงนึกแปลกใจที่นอกจากจะไม่มีใครกระโจนใส่เขา ทั้งสองคนยังก้มหัวทำความเคารพเขาอย่างสุภาพแล้วรีบออกไปอย่างที่เขาสั่งไม่มีผิด ทอมยังคงยืนกำมีดอยู่แบบนั่นระหว่างสำรวจและหลบไปยังมุมหนึ่ง แต่ก็เพียงไม่นานที่เขาต้องหันมาอีกครั้ง ตั้งท่าอย่างเอาเรื่องเมื่อครั้งนี้อีกฝ่ายดูต่างออกไป เป็นชายหนุ่มร่างสูงผมสีทอง ท่าทางหล่อเหล่าเหมือนพวกขุนนาง อีกฝ่ายมองเขาด้วยสายตาที่ไม่รู้ว่าเป็นมิตรแค่ไหน แต่ก็ยอมก้มหัวทำความเคารพเขา

“ตื่นแล้วหรือครับ คุณท่าน” เสียงทุ้มต่ำเอ่ยทักเขา

“ออกไป.. ที่นี่ที่ไหน คริสอยู่ไหน”เขาโพร่งถามออกไปทันที ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายรู้จักไหมแต่ก็ดีกว่าไม่ทำอะไรเลย ยิ่งกำมีดชี้ตรงไปมากขึ้นอย่างไม่ยอมแพ้ ถ้าคริสถูกจับอยู่ที่ไหนซักแห่งละ เขาจะต้องไปช่วยคริส จะต้องไปช่วยอีกฝ่ายออกมาให้ได้

“…ใครหรือครับ?” อีกฝ่ายทำหน้าซื่อ “ที่นี่มีคนชื่อคริสมากมาย…แล้วคุณท่านจำชื่อตัวเองได้หรือไม่?” ทอมถลึงตาจ้องอีกคนเป้ง

“ฉันคือลอร์ดฮันท์! สามีอย่างถูกต้องของครีสเตียน ฮันท์… โทมัส”ทอมตอบกลับไปเสียงกร้าว “เขาอยู่ไหน ตอบมาก่อนที่ฉันจะแทงนายให้ตาย”ทอมยิ่งขู่กลับอย่างไม่พอใจ

“…ลอร์ดฮันท์รอท่านอยู่ด้านนอกครับ ผมไมเคิล…เป็นเด็กเลี้ยงม้าจากปราสาทของท่านลอร์ด” บางอย่างบอกทอมขึ้นมาทันทีว่าอีกฝ่ายโกหก เขายังคงไม่เชื่อแต่ก็ไม่อาจจะปฎิเสธได้ว่ามีความหวัง เขายอมลดมีดลงเมื่อชายหนุ่มหลบทางให้เขาเดินออกไปด้านนอก ทอมยอมตามไปแต่โดยดี เขามองสำรวจรอบๆอย่างระแวดระวัง ที่นี่เต็มไปด้วยทหารหลวงอย่างน่าใจหาย อย่าบอกนะว่าคริสถูกจับจริงๆ…เขาพยายามรักษาสีหน้าและเชิดขึ้นเมื่อมีคนเริ่มมองมาที่เขา เห็นจากตรงนั่นชัดเจนว่าคริสกำลังยืนอยู่ รายล้อมด้วยคนจำนวนหนึ่งที่กำลังฟังร่างสูงพูดอยู่ คริสเต็มไปด้วยผ้าพันแผลและชุดใหม่… ผ้าคลุมยาวสีเข้มที่ทำเอาร่างสูงดูยิ่งตัวโตเข้าไปใหญ่ เขาไม่อยากจะเชื่อเลยว่าแค่เพียงเห็นคริสไม่เป็นอะไรเขาก็แทบจะร้องไห้เพราะความโล่งอก รีบสาวเท้าตรงไปหาทันที

“ท่านลอร์ด…นายท่านฝื้นแล้วครับ” ร่างสูงหยุดพูดถึงแผนการกะทันหันเมื่อได้ยินเสียงไมเคิล รู้สึกขัดใจวาบขึ้นมาที่กล้าดียังไงเรียกเขาว่า “ลอร์ด” ดวงตาคมตวัดกลับไปมองอย่างเอาเรื่องแต่ก็แทบตาถลนเมื่อเห็นทอมกำลังเดินมาหาเขาด้วยสีหน้าเป็นห่วงเป็นใย เขาละจากคนของเขารีบก้าวฉับๆมาหาทอมตามด้วยรั้งอีกคนเข้ามากอดแรงๆเต็มรัก พรมจูบไปทั่วหัวไหล่มน ลำคอขาวและแก้มนิ่มๆ ขอบคุณสวรรค์ไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้งที่ในที่สุดอีกฝ่ายก็ฟื้นขึ้นมา

“คริส..นายไม่เป็นไรใช่ไหม พวกนั่นไม่ได้ทำร้ายนายใช่ไหม”ทอมรีบถามทันที “ไม่ต้องห่วงนะ…ฉันจะล่อพวกนั่นไว้เอง นายรีบหนีออกไป ถ้าพวกทหารหลวงจับนายได้นายโดนประหารแน่ๆ” ร่างสูงก้มลงมองใบหน้าของภรรยาเขาด้วยคำถามจนเผลอเอียงคอ ลูกน้องเขาเองก็เช่นกัน.. ทำไมเขาถึงจะต้องถูกทหารหลวงจับด้วย? คริสขมวดคิ้วยืนฟังภรรยาเขาเริ่มพึมพำแผนการระหว่างลูบหน้าลูบหลังปลอบใจเขา จนคริสละมือลงมาจับมือนุ่มไว้

“ทอม ฉันไม่โดนจับหรอก…ฟังนะ.. ฉันคิดว่าฉันไม่มีเวลาจะอธิบายอะไร แต่พวกนี้คือคนของฉัน” คริสเริ่มอธิบาย ทอมยิ่งตัวแข็งทื่อเมื่อคิดตาม…พระเจ้าช่วย ถ้าคนของคริสคือพวกทหารหลวงละก็ การที่คริสฆ่าลอร์ดฮันท์ก็เพื่อตำแหน่งนะสิ ตั้งใจจะต่อกรกับคิงหรือ? ที่สามีเขาเป็นหนอนบ่อนไส้งั้นหรือ!! ทอมยิ่งหน้าซีดเมื่อเริ่มเรียบเรียงเรื่องราว ไม่ทันได้ฟังเลยซักนิดว่าคริสกำลังบอกว่ายุ่งแค่ไหน

“…นายจะกลับไปกับไปเคิล” เขาตื่นทันที

“อะไรนะ?” คริสตัดสินใจยังไม่พูดเรื่องความลับของเขาว่าจริงๆแล้วกำลังทำงานให้คิง และฐานะจริงๆของตัวเขาด้วย ยิ่งเห็นใบหน้าซีดๆเขาก็ยิ่งไม่กล้าบอกเพราะกลัวทอมจะเกลียดเขา กลัวทอมจะรับไม่ได้ที่เขาโกหก ในตอนนี้สิ่งที่เขาต้องทำยังเหลืออีกอย่างคือการจับกุมซาแทน ทำให้เขายังไม่สามารถบอกทอมได้ ยิ่งครั้งนี้ที่ทอมตามมาก็ยิ่งพิสูจน์ว่าถ้าทอมรู้ทอมจะต้องตามเขาไปอีกแน่ๆ เพราะงั้นคริสจะพูดไม่ได้เด็ดขาด

“..นายจะกลับไปกับไมเคิลก่อน เมื่อฉันทำธุระเสร็จแล้วฉันจะตามนายไปในภายหลัง” ทอมยืนนิ่งค้างราวกับโลกหยุดหมุน ชายหนุ่มจ้องลึกเข้าในดวงตาของผู้เป็นสามีเพื่อค้นหาความจริงบางอย่าง อาจจะเป็นแววตาขบขันแล้วบอกกับเขาเสียงแผ่วเบาว่าเป็นการล้อเล่น แต่ไม่เลย.. คริสยังคงมีสีหน้าจริงจัง ดูลำบากใจที่จะพูดกับเขา ร่างสูงกำลังจะไล่เขาไปงั้นหรือ? ไปกับใครหน้าไหนก็ไม่รู้ที่เขาไม่เคยเห็นหน้า

“คริส นายจะไม่ไล่ฉันให้ไปกับคนอื่น ฉันจะอยู่กับนายไม่ว่าอย่างไรก็ตามที” ทอมยืนกรานหนักแน่น ยิ่งอยากร้องไห้เมื่อเห็นท่าทีลำบากใจของคริส เหมือนเจ้าตัวกำลังเหนื่อยที่พบว่าเขาช่างดื้อด้าน เขาพยายามทำได้เพียงส่งสายตาอ้อนวอน ขอร้องให้คริสเห็นใจเขา

“ไมเคิลไม่ใช่คนอื่นคนไกล เขาสามารถดูแลนายได้ดีเชื่อฉันสิ” คริสเริ่ม มองไมเคิลที่ยืนอยู่ด้านหลัง เดาว่าทอมเองก็ยังไม่รู้ ไมเคิลก็ไม่น่าบอกอะไรทอม เขาอยากให้ทอมรีบไปก่อนที่เขาจะทนมองสบดวงตากลมออดอ้อนนี้ไม่ไหว

“ฉันไม่สนคริส ฉันไม่สนว่าเขาปลอดภัยแค่ไหน ฉันไม่ไปไหนทั้งนั้น ฉันต้องการอยู่กับนายคริส…ได้โปรด” ร่างสูงขบกรามพยายามข่มอารมณ์อยากจะเข้าไปกอดทอมเอาไว้แรงๆ เขาไม่อยากจะปล่อยทอมไปไหนเช่นกัน ไม่แม้แต่อยากจะมองชายหนุ่มไปกับคนอื่น แต่หากว่าทอมอยู่ที่นี่จะเป็นอันตรายแน่ๆ เรื่องความปลอดภัยของทอมคือที่หนึ่งสำหรับเขา

“นายจะต้องไปกับเขาซะทอม ฉันทำธุระและไม่มีเวลาพอที่จะ-“ทอมสะบัดแขนออกจากอุ้งมือหยาบ

“การอยู่กับฉันมันคงเสียเวลาแต่กลับพอใจที่จะออกนอกบ้านทุกค้ำคืนเพื่อไปหาหญิงอื่น! ฉันเฝ้าอดทนเชื่อใจนายมานานโดยไม่เคยว่า พอเบื่อก็หาข้ออ้างจะให้ฉันไปเสียให้พ้นใช่ไหม” ทอมยิ่งน้ำตาคลอมองคริสอย่างเหลือทน อีกฝ่ายคงจะอยากให้เขาไปให้พ้นเต็มแก่แล้ว คงจะวางแผนไล่เขาไปกับไมเคิล ไปปล่อยทิ้งไว้ที่บ้านเล็กๆซักหลังพร้อมถุงเงิน ไมเคิลก็คงขอตัวออกมาไม่นานหลังจากนั่น ส่วนคริสเองคงเอาแหวนของเขาไปขายที่ข้างทางซักแห่ง…เดินทางต่อไปโดยไม่สนใจเขาอีก

“แล้วทีนายละ!! นายออกไปจากบ้านเสียแต่เช้าเพื่อไปหาใครกันแน่ในเมือง เพราะว่านายมันดื้อด้านจนเกือบทำให้ตัวเองเป็นอันตราย แล้วยังมาหาว่าฉันนอกใจทั้งที่นายเองนั่นและคือคนที่นอกใจ” เจ้าของร่างสูงใหญ่แยกเขี้ยวตอบกลับไป ทอมอ้าปากมองเขาราวกับไม่เคยเห็นมาก่อน เขาต่างหากละที่เฝ้าทำแต่งานเพื่อให้ได้รีบกลับบ้าน จะได้ไปอยู่กับทอมเสียที แต่เจ้าตัวนั่นและที่มีแต่ปัญหามาให้เขา ทั้งการพูดจาดูถูกหาว่าเขานอกใจอีก

“ฉันนะหรือพาตัวเองมาหาอันตราย แล้วใครกันที่เข้ามาที่นี่จนเกือบถูกทหารหลวงจับ” ทอมแยกเขี้ยว “ถ้าหากท่านจะหย่าก็เพียงแค่บอกมา ฉันจะไม่ยอมเอาศักดิ์ศรีที่มีมาให้นายเหยียบย่ำ ที่เพียงแค่ส่งฉันให้คนอื่นก็คงเพราะไม่กล้าเลิกลา ห่วงว่าจะไม่ได้ยศที่ฉันมีใช่ไหม” คริสยิ่งโมโหมากขึ้นกว่าเดิมกับเจ้าตัวแสบที่จนถึงตอนนี้เขาก็ยังไม่รู้ว่าทอมกำลังพูดเรื่องบ้าอะไรกันแน่ เขาจะไปสนใจใยดียศของทอมทำไมทั้งที่เขาเป็นถึงดยุค ต่อให้ทอมเป็นเพียงลูกชาวนาหรือว่าพวกจากดินแดนอพยพเขาก็ไม่แคร์และยังคงแต่งงานกับทอมอยู่ดี

“ถ้านายจะคิดเช่นนั้นก็เรื่องของนาย อย่างไรเสียเราก็จะคุยกันหลังจากที่ฉันทำงานเสร็จสิ้น” ทอมกัดปากแน่นกลั้นหยดน้ำตาไม่ให้ไหลออกมายามที่ร่างสูงช่างดูไม่ใส่ใจเขาแม้แต่น้อย ทั้งที่เขาเหมือนได้ยินเสียงหัวใจของตัวเองกำลังแตกสลาย เขารักคริสมาก ทอมรักคริสมากกว่าสิ่งอื่นใดหรือชีวิตตัวเอง แต่เจ้าตัวกลับไม่ยินดียินร้ายกับความรักที่เขามอบให้เลย

“…ฉันควรจะรู้ตัวว่านายไม่ได้รักฉันอยู่แล้ว”ร่างสูงหันกลับมาทันทีที่ได้ยินประโยคแผ่วเบานั่น เขาจ้องเป้งไปยังแผ่นหลังของคนที่ก้าวฉับๆห่างออกไป ดวงตาคมยิ่งแข็งกร้าวมองทอมที่กล้า…กล้าพูดได้เช่นไรว่าเขาไม่รัก ไม่ใช่เจ้าตัวหรอกหรือที่ไม่เอ่ยคำนั้นออกมาบ้าง  เขายกมือสั่งให้ไมเคิลตามไป หันกลับมายังเหล่าทหารที่ยืนก้มหน้าก้มตาเพราะรับรู้ถึงอารมณ์ของเขาที่แสนขุ่นมัว

“ฉันจะไปลากคอซาแทน ตอนนี้เลย!!!”

/*/

“ดื่มน้ำซักหน่อยไหมครับ” ไมเคิลถามขึ้นมาเบาๆหลังจากพวกเขาอยู่บนรถม้าแล้ว ผ่านมานานมากพอสมควรแต่ถึงจะเป็นแบบนั่น ดัสเชสที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามก็ไม่แม้แต่จะปริปากพูดอะไร อีกฝ่ายเพียงแค่นั่งหลังตรงอย่างขุนนาง มองออกไปด้านนอกรถม้าและนิ่งเงียบ..ไม่เคยแม้แต่จะสบตาหรือหันมามองเขา คงเดาได้ว่ากำลังคิดมาเรื่องอะไรบางอย่างอยู่

“ในน้ำนั่นมีอะไร คงไม่ใช่ว่าใส่ยาพิษเอาไว้ใช่ไหม… เปลี่ยนใจจากการปล่อยทิ้งมาเป็นฆ่าทิ้งงั้นหรือ” เสียงหวานแหบพร่าลง ดวงตาสีเขียวหันมามองงไมเคิลที่ถือถุงใส่น้ำยื่นให้เขา เดาว่าคงจะเป็นคำสั่งของคริสแน่ๆที่วางงแผนเอาไว้ ฆ่าเขาให้ตายแล้วโยนลงผา จะไม่มีใครมาพบเจอเขาอีก

“ทำไมถึงคิดอะไรแบบนั้นละครับ”ไมเคิลถามเบาๆ ยอมลดมือลงเปลี่ยนมาเป็นนั่งนิ่งๆแทน

“..นายเป็นคนของคริสแน่หรือ? เด็กเลี้ยงม้าที่ไหนกันถึงกล้าขึ้นมานั่งเสมอนายแบบนี้ทั้งๆที่หลังรถก็ยังมีที่ว่าง..”ไมเคิลไม่ได้ตอบอะไร เขาเพียงแค่ยิ้มเท่านั่น

“นายเป็นเด็กเลี้ยงม้าแต่ไม่ออกไปดูแลม้า นี่นะหรือชุดของเด็กเลี้ยงม้า…เสื้อผ้าอย่างดีตัดอย่างประณีต กางเกงหนังลูกกวางกับรองเท้าหนังขัดเงา” ร่างสูงได้แต่อยู่นิ่ง อดชื่นชมดัสเชสคนสวยที่แสนช่างสังเกตุไม่ได้ เขาไม่ได้ตอบอะไรกลับไปว่าแท้จริงแล้วสถานะเขาค่อนข้างสูงอยู่พอสมควร เขามองสบดวงตาอีกฝ่ายแต่ทอมก็แส่หน้าหนี

“ท่านเองคงจะรู้อยู่แล้วว่าผมเป็นใคร ลอร์ดคริสเตียนสนิทกับผมมาก”ไมเคิลเปลี่ยนเรื่อง ได้ยินเสียงหัวเราะขึ้นจมูกเบาๆ

“หากเพียงแค่เขายอมพูดว่าเขาเป็นใคร” ร่างสูงยกยิ้ม

“แสดงว่านายท่านไม่รู้เรื่องอะไรเกี่ยวกับเขาเลยซักอย่าง แล้วเหตุใดถึงได้แต่งงานกัน”ทอมตวัดสายตามองคนฝั่งตรงข้ามทันที “…หรือเพราะว่าเห็นในยศที่ท่านลอร์ดมีเลยจ้องส่วนแบ่งในทรัพย์ หวังว่าเงินและทองคำจะช่วยเยียวยาหนี้ของท่านได้”

“นายกล้าดียังไง!!”

“ถ้าเช่นนั่นในเมื่อท่านรู้ตัวเองอยู่แล้ว ท่านก็คงรู้ด้วยว่ามันไม่ใช่อะไรก็ตามอย่างที่ท่านคิด ท่านคงคิดว่าเป็นเรื่องการแต่งงานของยศบารอนเล็กๆแต่จริงๆแล้วมันไม่ใช่เลย…ท่านคิดว่าตัวเองมีคุณสมบัติพอแค่ไหนที่จะไปเฝ้าคิงกับท่าน…ลอร์ด งานเลี้ยงในวัง การแต่งตัว การศึกษา เท่าที่ผมเคยได้ยินมา…ท่านไม่มีอะไรเลย แม้แต่การฟันดาบก็ไม่เคยเรียน…”ทอมเม้มปากยามที่ถูกพูดตรงๆแบบนี้ ของแบบนั่นมันจะจำเป็นได้เช่นไร ในเมื่อคริสเองก็เป็นเพียงสามันชน แค่คนทั่วไปที่ทำผิดกฎหมายด้วยซ้ำ ส่วนบ้านเขานั่นก็เป็นเพียงขุนนางในชื่อเท่านั่น พวกเขาล้มละลายมาตั้งแต่ทอมจำความได้..การเรียนหนังสือจนเขาอ่านออกก็ได้พ่อสอนมาเท่านั่น อย่าว่าแต่เงินเรียนฟันดาบหรือจ้างครูมาสอนที่บ้านเลย แค่เงินจ้างคนรับใช้เขาก็ไม่มี.. พ่อเขาล้มเหลวในการบริหารเงิน ใช้จ่ายไม่ยั้งคิดจนในไม่นานครอบครัวก็ไร้ซึ่งทรัพย์สินใดๆจะขายได้ เขาเป็นขุนนางที่เหลือเพียงเกียรติมานานจนชินเสียแล้ว

แล้วเหตุใดเขาต้องสนใจใยดีทรัพย์สินนอกกายนอกจากความรักด้วย

“..นายไม่รู้อะไร”ทอมตอบกลับไป แม้ว่าจะได้ไม่เต็มปากนัก

“งั้นช่วยบอกที่สิว่าทำไมท่านถึงแต่งงานกับท่านลอร์ด ท่านรู้หรือไม่ว่าจริงๆแล้วแม้ว่าเขามีทรัพย์สินมากมายแค่ไหนแต่ท่านก็จะไม่ได้มันแม้แต่เหรียญเดียว ท่านจะไม่ได้อะไรเลยเพราะคิงจะปฎิเสธการแต่งงานของพวกท่านหากพระองค์รู้ว่าท่านคิดเช่นไร”ทอมจ้องอีกคนอย่างเอาเรื่อง ก่อนเขาจะกระโจนใสไมเคิลแล้วต่อยใบหน้าคมเต็มแรง อีกฝ่ายไม่ได้สู้คืนเพียงแค่ยึดข้อมือทั้งสองของเขาเอาไว้

“ฉันไม่สนว่าเขาจะเป็นขุนนางหรือโจรป่า ฉันแต่งงานและกล่าวคำสาบานต่อหน้าพระผู้เป็นเจ้าเพราะฉันรักเขา หากนายยังไม่เลิกสมประหม่าฉันละก็ ฉันขอท้าสู้กับนาย!”  ทอมยังคงคร่อมไมเคิลเอาไว้และอีกฝ่ายที่นอนอยู่บนเก้าอี้ตัวยาวสีน้ำตาล เขากำมือรอบคอเสื้อร่างหน้าหวังให้คนตัวสูงรู้บ้างว่าเขาเองก็ไม่ใช่จะยินยอมรับคำดูถูกเสียดสีต่างๆได้ง่ายๆ เขาจะไม่ยอมให้ใครว่าร้ายตัวเองเองหรือสามีของเขา

“นายท่าน ขอเตือนให้ท่านปล่อย”ไมเคิลเค้นเสียงเรียบเอาเรื่อง แม้จะไม่ได้สู้กลับชายร่างเล็กแต่ถึงเช่นนั่นเขาก็ไม่ได้ยอมให้อีกคนทำร้ายเขา ร่างสูงกำลังวุ่นวายอยู่กับการแกะข้อมือเรียวออกจากคอเสื้อให้ทอมใจเย็นกว่านี้ ร่างสูงเพียงแค่พูดลองใจอีกฝ่ายเท่านั่น ก็ในเมื่อเป็นถึงดัสเชส..คนที่ท่านดยุกเลือกจะแต่งงานด้วยหลังจากที่ครองตัวเป็นพ่อม่ายมานาน ยิ่งไม่ต้องพูดถึงหากว่ากลับไปที่เมืองหลวง ข่าวลือต่างๆจะยิ่งกว่าไฟลามทุ่งหากพบว่าทอมไม่มีคุณสมบัติพอ

“บอกให้ปล่อย”ไมเคิลรวบข้อมือทั้งสองเอาไว้ในที่สุด ชั่วเวลาหนึ่งที่เขาหยุดเมื่อได้ยินเสียงบางอย่าง รถม้าที่จู่ๆก็หยุดเร่นกับเสียงตะโกนโวยวาย เสียงม้าที่ร้องอย่างตื่นตระหนกทำให้ไมเคิลเลือกที่จะดึงดัสเชสมาไว้ข้างหลังอย่างรวดเร็วแม้ทอมจะยังพยายามบีบคอเขาอยู่

ทอมเผลออุทานเมื่อประตูรถม้าถูกกระชากออกแต่ไมเคิลกลับไวกว่าด้วยการถีบเข้าที่หน้าท้องของใครก็ตามที่บุกรุก ร่างสูงพยายามใช้ตัวเองบังเขาเอาไว้จนในที่สุดทอมเห็นร่างสูงผมทองที่กระโจนใส่เจ้าคนนั้น ทั้งคู่ตะลุมบอนกันบนพื้นถนนยิ่งทำให้ทอมสติแตก เขาไม่รู้ว่าจะทำยังไงรู้แค่ว่าจะต้องไปช่วยไมเคิลให้ได้

“หนีไป!!!” ทอมเผลอกลั้นหายใจเมื่อได้ยินเสียงคำรามของไมเคิล เขาควรจะช่วยอีกคนแต่ขาเจ้ากรรมดันก้าวไม่ออก ทอมเลือกที่จะหันกลับมาแล้วปีนหน้าต่างออกไปแทน หล่นลงไปบนพื้นทันทีก่อนจะรีบวิ่งออกไป แต่เพียงไม่นานเขาก็ถูกกระชากแขนกลับมา ลืมไปเสียสนิทว่าพวกนั่นไม่ได้มีแค่คนเดียว ชายหนุ่มตัวสูงเริ่มออกแรงดิ้นเท่าที่เรียวแรงทั้งหมดจะทำได้ กระโดดและถองใส่ใครก็ตามที่กำลังรัดเอวอยู่ กลิ่นเหล้าฉุนกึกแสบจมูกจนทอมไม่สามารถหายใจได้สะดวก

“จับได้เสียที…ขอบใจมากที่พาไปที่ค่าย ทำให้รู้ว่าสามีของนายมันคิดไม่ซื่อจริงๆ ท่านซาแทนเนี่ยฉลาดที่สุดแล้วนาย… ก็โง่ที่สุด”ทอมรวบรวมเรียวแรงเฮือกสุดทาย ต่อยเข้าที่ใบหน้าของคนด้านหลังจนเจ้าตัวเผลอปล่อยมือ เขาเริ่มต้นวิ่งหนีทันทีแต่ก็เพียงไม่นานเมื่อถูกอีกคนกระโจนใส่จนร่างสูงล้มลงไปบนพื้น หอบหายใจถี่มองตรงไปที่ไมเคิล ใจเสียกว่าเดิมยามที่เห็นชายผมทองนอนนิ่งอยู่ตรงนั่น ทอมถูกบังคับให้หันกลับมา ดวงตาสีเขียวโตขึ้นเพราะจำได้ดี…ผู้ชายท่าทางสกปรกราวกับขอทานที่เจอกันตอนเขาอยู่ในเมือง ที่ร้านเพชรนั่น เจ้าบ้านี้แอบตามเขามาหรือ?…แอบตามเขามาเพื่อให้เจอคริสงั้นหรือ

อย่าบอกนะว่าเพราะเขาคริสถึงต้องสู้จนเกือบตายตอนนั่น

/*/

ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่เจ้าของเรือนผมสีทองเร่งควบม้าราวกับพุ่งทะยานไปตามถนนออกนอกเมือง หลังจากเขาได้รู้ข่าวนั่นจากปากของซาแทน…ไอ้ระยำนั้นยอมให้เขาจับกุมแต่โดยดีราวกับกำลังรออยู่ พร้อมรอยยิ้มร้ายกาจที่มอบให้กับเขา คำพูดเพียงไม่กี่คำก็บอกเขาได้เป็นอย่างดีว่าเจ้าบ้านี่ไม่ยอมแน่ๆ คริสนึกกรนด่าตัวเองที่ใจร้อนถึงเพียงนี้ เขาควรที่จะเอะใจเสียแต่แรกว่ามันจะต้องมีอะไรบางอย่างแน่ๆ ทำไมซาแทนถึงไม่หนีไป…หรืออาจจะกำลังหนีแต่เขาไปถึงก่อน ถ้าเช่นนั่น

ทำไมลูกน้องคนสนิทของซาแทนถึงไม่อยู่

มันบ่งบอกได้ชัดๆเลยว่าซาแทนไม่ได้จ้องจะทำลายเขาแต่แรก มันจ้องจะเล่นงานทอมตั้งแต่ที่ทอมหายเข้าไปในเมือง เขาน่าจะรู้อยู่แล้วว่าไม่มีทางที่มันจะไม่รู้เมื่อทอมเข้าไปในสายตาขนาดนั่น หัวใจในอกแกร่งยิ่งบีบรัดเน่นเมื่อคิดถึงทอมที่ป่านนี้ไม่รู้จะเป็นเช่นไรบ้าง เขาไม่ควรเลย..ไม่ควรที่จะปล่อยทอมไป!! เขาควรที่จะรักษาคนรักไว้แน่นข้างกาย รายล้อมด้วยเหล่าทหารหลวงเพื่อปกป้องดูแลทอม ถ้าเจ้าตัวเป็นอะไรไปเขาจะทำยังไงกัน เขายิ่งเร่งควบม้ามายิ่งขึ้นพร้อมๆกับทหารอีกเกือบ10คน เขาจะต้องช่วยทอมและไมเคิลให้ได้

“…หานี่อยู่ใช่ไหม”ร่างสูงคำรามลั่นเมื่อเขาควบม้ามาถึงแต่ก็ช้าไป เขาเห็นทอมยืนอยู่พร้อมกับคนสนิทของซาแทน อีกฝ่ายใช้มือนั่นล็อกเอวทอมเอาไว้กับมีดที่จอลำคอขาว ทอมถูกเชือกมัดมือเอาไว้จนไม่กล้าขยับเพราะคมมีด เขาได้มองสบดวงตาคมสีเขียวที่มันรื้นด้วยน้ำตาอย่างหวาดกลัว ร่างสูงแทบบังคับให้หยุดม้าไว้ไม่ทัน

“ปล่อยเขา ถ้าเจ้าไม่อยากหัวขาด!!!!!!!!”คริสคำรามดังลั่น ลงมาจากหลังม้าทันทีพร้อมกับทหารที่ยกธนูขึ้นมา เขาชักดาบเล่มยาวพร้อมรบได้ทุกเมื่อ เขาจะไม่ยอมให้เกิดอะไรขึ้นกับทอมเป็นอันขาด แต่ถึงอย่างนั่น มันก็ยิ่งถอยหลังมากยิ่งขึ้นจนคริสยิ่งพองตัว เขาถึงสังเกตเห็นว่าข้างหลังนั่นเป็นบึงขนาดย่อมๆเลยก็ว่าได้

“มัดมือ มัดขา ดูสิว่าดัสเชสคนสวยจะว่ายขึ้นมาหานายได้อีกไหม” ทอมหอบหายใจถี่อย่างตื่นกลัว แต่ถึงเช่นนั่น…ในเมื่อเขาต้องตาย เขาจะแก้ไขสิ่งที่เกิดขึ้น ทอมยกมือที่ถูกมันขึ้นมาจับมีดจนมือเขาทั้งสองถูกบาด ก่อนจะหมุนแล้วจับให้อีกฝ่ายแทงตัวเองเข้าที่ท้อง ได้ยินเสียงคำรามดังลั่นก่อนที่เขาจะถูกตบเข้าที่ใบหน้าอย่างแรงตามด้วยแรงผลัก ทอมได้ยินเสียงคริสคำรามลั่นเรียกชื่อเขาแต่ก็ไม่ทันเมื่อเขาต้องพยายามหลับตากับแรงกระแทกของน้ำ พยายามตะเกียดตะกายแต่ก็ทำอะไรไม่ได้มากเพราะถูกมัดเอาไว้ เขากำลังค่อยๆจมสู่ความมืดน่ากลัวที่เบื้องล่าง

คริส…ช่วยฉันด้วย

เกี่ยวกับ jrasmason

สวัสดีทุกคนที่เข้ามาเยี่ยมชมกันนะค่ะ บล็อกนี้จีนจะลงเป็นFictionหรือว่าเป็นAUนะค่ะ คู่หลักก็จะเป็นHiddleswothและคู่อื่นๆอีกตามแต่อารมณ์ค่ะ ฮ่าๆ หวังว่าจะชอบและสนุกกับนิยายที่จีนเขียนนะค่่ะ ขอบคุณค่ะ //จุ๊บๆ
เรื่องนี้ถูกเขียนใน The Black Secret, Z All Fiction และติดป้ายกำกับ , , , , , , , , , , , , , คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

23 ตอบกลับที่ [FIC] Hiddlesworth [Chris X Tom]#8 The Black Secret

  1. Roni พูดว่า:

    มะ ไม่น๊าาาาาาาาาาา

    ลุ้นสุดๆ รอต่อนะคะ

  2. NetteX พูดว่า:

    อื้อหือ. คริส นายนี่โครต…….
    สงสารทอมจังอ่าาาาา

  3. คุณนายหลี พูดว่า:

    ดัชเชสช่างกล้าหาญมาก ไมเคิลอยากลองดี ต้องโดนจัด
    ไมรู้เลยว่าดัชเชสคนนี้แรงนะคะ หลงรักสามีแต่แรกเจอ >_<

  4. Shin Jang พูดว่า:

    ม่ายยยยยยยย ทอมจมลงไปแบ้ววคริสเอ็งทำไรอยู่รีบตามลงไปเซ่ะ!!! แงงงง
    ต่างคนต่างคิดว่าอีกฝ่ายนอกใจ ถถถ บอกความจริงไปตั้งแต่แรกก็จบแล้วท่านดยุค
    เมียเลยต้องตามสืบเอง จนเรื่องมันใหญ่โตเลยเห็นไหมม
    ตอนแปดครอดซักทียย์ รอมาเนิ่นนานน และยังคงรอตอนที่เก้าอย่างเหนียวหนึบค่ะ T////v////T
    ปล.อุ๊ย…ไมเคิลทอม //ชี้ๆ ////7///

  5. decalian005 พูดว่า:

    อ้ากกกกกกกกกกกกก จะไม่ทน!!!!!!
    เมื่อไหร่จะเข้าใจกันซักทีค้าทูนหัวทั้งสองคนของบ่าวววว แง้ ทอมอย่าตายน้าา คริสบ้า!!ไปทะเลาะตอบเค้าทำไม~ อยู่นิ่งๆฟังคำด่าอย่างทาสที่ดีซี่ ฮ่วยยยยย
    ทอมโดนมีดบาดแถมยังตกน้ำอีก คริสรีบลงไปงมนะบัดนาววว
    ต่อเถอะค่ะพี่จีนที่เคารพ ประเดี๋ยวน้องจะลงแดง //ถือมีดจ่อเบย

  6. peperpepe พูดว่า:

    ลากมันขึ้นมา!!! ลากทอมขึ้นมาเด้!!! #มาแบบฮาร์ดคอร์ ฟฟฟฟ

  7. wiki พูดว่า:

    คือ… ขอยกเลิกเพลงประจำตอนน
    สมองปั่นป่วนจน เพลงกระเจิง อ่ะค่าาาาาาาาาาาา

    เชรดดดดดดดดดดดด ดัสเชสโดนมัดถ่วงน้ำ…ในบึง มีไอ้เข้รึป่าว กลิ่นเลือดที่มือ จะนำพามา //ดูหนังเกี่ยวกับฉลามมากไปหน่อยย เอ๊ะ ในเรื่องนี้ก็มีฉลามนี่เนอะ แต่มัวไปสู้กับศัตรูอยู่ แอ๊รรรรรร

    แม่ง…แทงท้องได้ คุณสามีหมี เห๊ยย สามีคริสต้องซ้ำให้แหลกนะคะ บังอาจผลักเมียอันเป็นที่รักมักวีนทิ้งไป แต่ก่อนอื่นตามไปงมกันขึ้นมาก่อนเถอะะะะะ

    รอตอนหน้าแคสสสสสสสสสสสสสสสสสสสส

  8. kanokthronlous พูดว่า:

    Reblogged this on kanokthronlous and commented:
    อันนี้ไม่ใช่ฟิคที่เราเเต่งนะ เพียงเเต่เราชอบเเฟนฟิคชั่นเรื่องนี้ เลยจะมาreblog

  9. monster siz พูดว่า:

    ไม่จริ๊งงงงงงงงง ใครก็ได้มาช่วยลูกแมวตกน้ำที ;__;

  10. amiten พูดว่า:

    โอ๊ยยยยยย อิพี่คริ๊สสสสส แกร๊ !!!!
    แล้วแบบไมเคิลคะ เทอเปิดตัวมาหล่อมาก
    มาดร้ายแบบมีสเน่ห์มาก
    เด็กเลี้ยงม้าอะไรกัน บ้าที่สุด >////<
    จับเด็กเลี้ยงม้ากินผิดมั้ยคะ //หลบคุนเจมส์เต็มสปีด

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s