[FIC] JonLuke [Jon X Luke]R. #3 Moonlight

Erica Meme [Fiction all]

ฟิคเรื่องนี้เป็นเพียงจิตนาการของผู้แต่ง

หรืออาจจะเป็นฟิคชั่นที่แปลมา

ไม่ได้มีเจตนาจะทำให้ตัวละครเสื่อมเสียใดๆทั้งสิ้น

อ่านเพื่อความบันเทิง นะแจ๊ะ

My Tumblr : http://jrashiddlesworth.tumblr.com/

FB : https://www.facebook.com/yujean.rasmason

Twitter : https://twitter.com/YuJeanN

Exteen : http://rasmason2.exteen.com

Page : https://www.facebook.com/hiddlesworthfangirl?ref=hl

Wordpess : https://jrasmason.wordpress.com

C : Jon K. X Luke E.

R : M

G : Romantic ,

L : Thai

W : Yujean Rasmason

********************************

ดวงตาสีอ่อนลืมขึ้นช้าๆในกลางดึกคืนหนึ่ง เขาไม่อาจจะนอนหลับได้ลงเพราะหัวใจที่เต้นโครมครามไม่หยุด คืนแล้วคืนเล่าที่ผ่านไปจอนก็ไม่เคยก้าวเท้าเข้ามาในห้องของเขา บางครั้งชายหนุ่มสัมผัสได้ว่าอีกฝ่ายเพียงแค่มองเขามาจากระเบียงเท่านั่น ความเร้าร้อนในดวงตาคมยิ่งทำให้เขารู้สึกวาบหวาม ชายหนุ่มเพียงแค่นอนตะแคงข้างจ้องมองเงาจากแสงจันทร์ที่พาดผ่านตัวเขาเข้ามาในห้อง เฝ้ารอคอยเงาของใครบางคนที่จะมาบนบังแสงจันทร์นี้ แม้ว่าเขาจะใส่เสื้อผ้าบางเพียงใด อากาศหนาวข้างนอกก็ไม่อาจทำอะไรได้ในเมื่อเขากำลังเร้าร้อนอยู่ในใจแบบนี้

ชายหนุ่มหลับตาลงอีกครั้งเพื่อรวบรวมให้ตัวเองสงบสติอารมณ์ คืนนี้อาจจะเป็นเหมือนทุกคืนที่จอนไม่ยอมเข้ามาก็เป็นได้ ชายหนุ่มลืมตาอีกครั้ง…กลั้นหายใจยามที่เขาเห็นเงาของใครบางคน ลมเย็นจากด้านนอกที่เลิกพัดเข้ามาในห้องเขาแล้ว วงแขนอบอุ่นที่ไม่คุ้นชินกำลังรัดรอบเอวเขาเบาๆจากด้านหลัง ลุคไม่ได้ขัดขืนอะไรเมื่อรู้สึกถึงน้ำหนักของชายที่ทำให้เตียงใหญ่โตของเขาดูพอดีขึ้นมา ลุคเงยหน้าขึ้นเมื่อร่างสูงก้มลงมาหา ริมฝีปากหยักพรมจูบไปตามใบหน้าของเขาจนกระทั้งมาหยุดอยู่ที่ริมฝีปาก รับรู้ถึงริมฝีปากหยักร้อนผ่าวที่ขยับแผ่วเบาราวกับกำลังอ้อนวอนเขา

เจ้าของร่างสูงใหญ่จูบปิดริมฝีปากหยักร้อนหวานฉ่ำมากกว่าเดิม ใช้อุ้งมือกอดรัดเอวสอบใต้เสื้อสีขาวบางเพียงตัวเดียวที่ปิดกั้นเนื้อขาวๆจากเขา จอนกอดเอวสอบพอดีมือมากยิ่งขึ้น จูบริมฝีปากของลุคที่เงยขึ้นตอบรับ ตวัดเกี่ยวลิ้นเล็กพอใจกับเขี้ยวคมๆที่แกล้งกัดริมฝีปากเขาแผ่วเบา ร่างสูงยังคงใช้ท่อนแขนรัดตัวคนตัวเล็กกว่าจากด้านหลังไม่ยอมคลายราวกับกำลังแบ่งปันความอบอุ่นให้อีกฝ่าย ใช้มือหนึ่งที่ว่างสอดใต้ตัวลุคเอาไว้ ดึงคอเสื้อกว้างๆนั่นลงมาตามด้วยเริ่มต้นบีบคลึงแผ่นอกกลมเบาๆ พอใจกับเสียงครางแผ่วเบาและคนที่ยังคงเงยหน้าให้เขากดจูบลงมา

“..ทนอากาศหนาวไม่ไหวหรือ”ลุคหันกลับมาถามผู้ชายตัวสูงด้านหลัง ครางแผ่วเบากับอุ้งมือทั้งสองที่ยังคงบีบไปตามเนื้อตัวเขา รัดแน่นจนลุคไม่กล้าที่จะหนีไปไหน ท่อนขากำยำที่กอดก่ายเอาไว้ทำเอาเข้ายิ่งครางอื้อกับมือหยาบที่ยังคงจับประคองเข้าเอาไว้ไม่ยอมห่าง ใบหน้าแดงขึ้นมาจนถึงใบหูกับมือที่ยังคงบีบคลึงยอดอกเขาแรงๆ

“ทนนายนอนหนาวคนเดียวไม่ไหวต่างหาก”ร่างสูงกระซิบตอบกลับไป จูบไปตามลำคอขาวที่เต็มไปด้วยกลิ่นกุหลาบหอมเย้ายวน จูบแรงๆไม่กล้าขบเม้มเพราะกลัวผิวขาวๆนี่จะเป็นรอย เสียดสีร่างกายของตัวเองกับบั้นท้ายกลมพอดีมือที่ช่างอบอุ่นเหลือเกิน สูงหายใจเขาลึกกับเสียงครางแผ่วของแวมไพร์คนสวย

“..กางเกงของนาย..มันสาก”ดวงตาคมลืมตามองยามที่ชายหนุ่มหันมาบอก ก้มลงไปจูบเคราเล็กๆนั่นอย่างรักใคร่แต่ก็ยอมผละกายออกมา ลงจากเตียงเพื่อเริ่มถอดเสื้อผ้าออกอย่างที่ลุคพอใจ เขาลืมไปเสียสนิทเลยว่ากางเกงหนังสกปรกของเขาจะทำให้ลุคเปื้อนไปด้วย

ลุคมองลงต่ำยังร่างสูงที่เดินไปเดินมาถอดเสื้อผ้าอย่างไม่อายแสงเทียนในห้องเลยซักนิด มองผิวสีแทนสวยและแผ่นอกกว้างกำยำ ดวงตาคมกริบตวัดกลับมามองเขา อีกฝ่ายยิ้มนิดๆเมื่อเห็นว่าเขามองอยู่ คงเป็นลุคเองที่แส่มองหลบทางอื่นขณะดึงคอเสื้อที่ร่นลงไปยังไหล่ขึ้นมาดีๆ เขามองร่างสูงที่เต็มไปด้วยขนหน้าอก ขนแขนและขา…รวมทั้งจุดอื่นด้วยที่มากกว่าเขาเยอะ สังเกตว่าอีกฝ่ายไม่มีหางและหูเหมือนครั้งแรกที่เจอ หรือในหลายๆครั้ง

“หูนายกับหาง..ไปไหนหรือ” ร่างสูงหันกลับมามองคนตัวเล็กที่นั่งอยู่บนเตียง อีกฝ่ายถามเขาด้วยสีหน้า…น่ารัก เขาจึงยอมแปลงหูกับหางกลับมาอย่างเดิม กระดิกหางไปมายามที่เห็นลุคท่าทีสนใจเขามากขึ้น

“ที่ไม่ยอมเอาหางออกมาเพราะกลัวนายไม่ชอบ.. ฉันแค่อยากดูเป็นคนธรรมดาเพื่อให้ดูเหมือนนาย ..แต่เหตุผลจริงๆคือถ้ามีพวกนี้ฉันจะแข็งแรงขึ้นมาก อาจจะรุนแรงกับนาย” ร่างสูงตอบกลับไปยิ้มๆ ลุคยิ่งหน้าแดงแต่ก็ไม่ได้ว่าอะไร เขาไม่อยากให้ลุคเจ็บปวดอย่างในเชิงที่ว่าเขาไม่ได้ตั้งใจพวกแวมไพร์นะรวดเร็ว แต่ถ้าเทียบด้านร่างกายนั่นเขาค่อนข้างจะแข็งแรงกว่าลุคมากหลายเท่า คนตัวสูงค่อยๆเดินมาที่เตียงมากขึ้นแต่ก็หยุดเมื่อลุคชี้ไปที่เชิงเทียน

“ดับไฟ..ให้หมด”ชายหนุ่มตอบระหว่างมองไปทางอื่น เขาไม่รู้จะเอาสายตาไปไว้ที่ไหนดีเมื่อสุนัขป่าตัวสูงเดินไปเดินมาโดยไม่แคร์สายตาเขาเลย กล้าดียังไงถึงได้ใช้ร่างกายราวกับหินแกะสลักนั่นทำให้เขาหวั่นไหว เจ้าตัวเดินไปดับไฟให้เขาทั่วทั้งห้องจนมืดสนิท แม้ใจจริงเขาจะรู้ว่าแม้มืดแค่ไหนเขาก็ยังมองเห็นได้ชัดเจน…พอๆกับที่จอนจะเห็นทุกอย่างชัดเจนเช่นกัน

ลุคเงยหน้าขึ้นมาเมื่อรับรู้ถึงร่างสูงที่ขึ้นมาบนเตียงด้วย อีกฝ่ายใช้อุ้งมือหยาบค่อยๆรั้งต้นแขนให้ตัวเขาเข้าไปใกล้ รับรู้ถึงลมหายใจอบอุ่นที่เป่ารวยรินอยู่บนใบหน้า ร่างสูงก้มลงมาประกบจูบลงบนริมฝีปากของเขา มือหยาบที่ลูบไปมาเบาๆบนต้นแขนเริ่มถอดเสื้อของลุคออกไปช้าๆให้พ้นร่างกายขาวผ่อง กลั้นหายใจกับมือที่ยกขึ้นลูบเบาๆไปทั่วช่วงกรามของเขา ลุคยอดเยี่ยมมากในการเอาอกเอาใจหรือว่าการแสดงออกถึงจุดที่เจ้าตัวต้องการ อุ้งมือทั้งสองของเขาเปลี่ยนเป้าหมายมาเป็นเอวสอบเพียวทันที ดันให้ลุคนอนลงและเริ่มต้นพรมจูบแรงๆไปตามแผ่นอก มันกล้ามสวยเรียกเสียงครางแผ่วเบา

ชายหนุ่มสะดุ้งเฮือกเมื่อคนตัวสูงที่ก้มลงไปอยู่ตรงหน้าท้องตอนนี้ดูจะอยู่ต่ำกว่าที่เขาเคยเตรียมใจเอาไว้ อุ้งมือหยาบทั้งสองแยกท่อนขาของเขาให้ยกสูงมากขึ้น หอบหายใจถี่เมื่อลิ้นร้อนแตะสัมผัสลงไปบนช่องทางของเขา เริดหน้าครางอื้อกับความรู้สึกที่ไม่คุ้นเคยเท่าไร เขาห่างจากเรื่องนี้มานานมากจนจำไม่ได้แล้วถึงความรู้สึกดีขนาดนี้ อุ้งมือบีบขยุ่มเส้นผมสีน้ำตาลเพื่อดันให้จอนใช้ลิ้นและริมฝีปากมากกว่าเดิม รู้สึกดึงหูสุนัขนุ่มมือและเขาที่เผลอลูบมัน

“…นายรู้ไหมว่ามีแวมไพร์เท่าไรที่ถูกพวกฉันฆ่าตาย…พวกนายนะรวดเร็ว แข็งแรง ซ่อนตัวเป็นที่หนึ่ง แต่แค่กัดคอเพียงครั้งเดียวหรือกระชากหัวใจออกมา แวมไพร์ก็ตายง่ายๆเสียแล้ว” จอนยันตัวขึ้นมากระซิบบอกแผ่วเบา เขาสะบัดหางไปมาที่ด้านหลัง จ้องคนตัวเล็กกว่าที่เขาคร่อมเอาไว้ มองใบหน้าแดงๆกับดวงตาสีอ่อนที่หลุบลงเพื่อหลบตาเขา

“นายเคยฆ่าไหม” ลุคถามกลับเบาๆ เผลอกลั้นหายใจเมื่อจอนก้มลงมาที่ลำคอของเขา เม้มปากยามที่ร่างสูงเพียงแค่เลียไปตามจุดชีพจร รู้สึกหวาดกลัวขึ้นมาบ้างอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมานานมากแล้ว

“..ฉันเคยฆ่า ก็พอสมควร” จอนตอบกลับเบาๆ ยังคงยกท่อนขาของลุคพาดบ่าเอาไว้ ละริมฝีปากลงมายังหน้าอกกลมแน่น ขบเบาๆไปบนยอดอกสีสวย ดูดเม้มแรงๆส่วนมืออีกข้างที่เริ่มปรนนิบัตให้ลุค

“…นายจะฆ่าฉันไหม” จอนใช้นิ้วโป้งรุกร้ำเข้าไปในริมฝีปากบาง กดให้ลุคอ้าปากระหว่างลูบปลายนิ้วยังเขี้ยวเล็กๆนั่น ลอบสาบานอยู่ในใจว่าเขาไม่มีทางทำร้ายลุคได้ลงในเมื่อชายหนุ่มช่างยอดเยี่ยมและสวยงามราวกับแสงจันทร์…

View original post 50 more words

เกี่ยวกับ jrasmason

สวัสดีทุกคนที่เข้ามาเยี่ยมชมกันนะค่ะ บล็อกนี้จีนจะลงเป็นFictionหรือว่าเป็นAUนะค่ะ คู่หลักก็จะเป็นHiddleswothและคู่อื่นๆอีกตามแต่อารมณ์ค่ะ ฮ่าๆ หวังว่าจะชอบและสนุกกับนิยายที่จีนเขียนนะค่่ะ ขอบคุณค่ะ //จุ๊บๆ
ข้อความนี้ถูกเขียนใน Z All Fiction คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s