[FIC] Hiddlesworth [Chris X Tom]R. #10 The Black Secret [END]

ฟิคเรื่องนี้เป็นเพียงจิตนาการของผู้แต่ง

หรืออาจจะเป็นฟิคชั่นที่แปลมา

ไม่ได้มีเจตนาจะทำให้ตัวละครเสื่อมเสียใดๆทั้งสิ้น

อ่านเพื่อความบันเทิง นะแจ๊ะ

My Tumblr : http://jrashiddlesworth.tumblr.com/

FB : https://www.facebook.com/yujean.rasmason

Twitter : https://twitter.com/YuJeanN

Exteen : http://rasmason2.exteen.com

Page : https://www.facebook.com/hiddlesworthfangirl?ref=hl

Wordpess : https://jrasmason.wordpress.com

C : Chris H. X Tom H.

R : M

G : Romantic ,

L : Thai

W : Yujean Rasmason

********************************

“….” ทอมนั่งมองหน้าคริสอยู่อีกฝั่งหนึ่งของรถหลังจากที่เจ้าตัวถูกคนที่ชื่อริชาร์ตจ่ายค่าปรับ ออกมาจากสถานกุมขังได้ ร่างสูงยังมีสีหน้าที่ดูราวกับยังไม่หายแค้นเคือง เสื้อผ้าราคาแพงและถุงเงินจำนวนหนึ่งถูกยัดใส่มือเขาและคริสเอาไว้ด้วยคำสั่งของท่านดยุก สามีเขา… ว่าอาจเกิดอะไรขึ้นอีกก็จะได้มีเงินติดตัว ทอมไม่รู้ว่าจะพูดหรือเอ่ยอะไรออกมาเพื่อทำลายความเงียบสงบนี้ดี ริชาร์ตนั่งอยู่ที่นั่งข้างนอกนั่น มีเพียงเขาและคริส กับไวน์ชั้นดีที่อยู่ใกล้ๆกัน ทอมไม่ชินเลยจริงๆหลังจากที่พวกเขาคลุกดินคลุกทรายกันมานาน จู่ๆกลับต้องมานั่งรถม้าที่ช่างดีกว่ารถม้าเก่าๆเป็นไหนๆ ทอมตัดสินใจหยิบผ้าเช็ดปากออกมาเช็ดไปตามมุมปากของคนตัวสูงที่อยู่อีกฝั่ง

“ฉันขอโทษจริงๆทอม… ที่ทำให้นายต้องลำบากขนาดนั้น” ร่างสูงพึมพำบอกอย่างสำนึกผิด ลอบสาบานอยู่ในใจว่าเมื่อกลับถึงปราสาทแล้วเขาจะจัดการเปิดบัญชีให้ทอมและโอนเงินจำนวนหนึ่งที่จะมากพอให้ทอมอยู่ได้หากไม่มีเขา ให้เป็นชื่อของเจ้าตัวที่สามารถเบิกได้คนเดียว ดวงตาสีฟ้ามองทอมที่ถอนหายใจเบาๆ พวกเขาเปลี่ยนมาใส่เสื้อผ้าที่ดีที่สุดเท่าที่จะหาได้ด้วยคำยืนยันของริชาร์ต พ่อบ้านของเขาไปโวยวายที่ธนาคารเป็นการใหญ่และขู่ว่าจะตัดคอพนักงานคนนั่นที่กล้าทำให้ท่านดยุกเข้าไปนอนในคุกถึงหนึ่งคืน แต่เพราะทอมช่วยพูดริชาร์ตจึงยอมเลิกราเรื่องนี้

“พวกเราแค่เหนื่อยกันมามาก…ฉันแค่ยังตั้งตัวไม่ทันเมื่อพวกนายบอกว่าเป็นดยุก” ทอมตอบกลับไป มองคนที่ยังคงจับมือเขาแน่น ยกขึ้นจูบแรงๆอย่างที่คริสชอบทำเวลาง้อเขา… ทอมคิดว่าเขาคงจะไม่แปลกใจอีกแล้ว ต่อให้หลังจากนี้จะเกิดอะไรขึ้นทอมก็พร้อมเสมอ เจ้าตัวยินดีทำทุกวิธีทางเพื่อปกป้องคริส หากเกิดเหตุไม่คาดฝัน เขาจะเอาถุงเงินทั้งหมดที่มีติดตัวไปด้วย พาคริสสมากับเขาให้ไกลจนไม่มีใครหาเจอ พวกเขาจะอยู่กระท่อมหลังเล็กๆ ปลูกผักเลี้ยงไก่ หลีกหนีจากเรื่องวุ่นวายทุกอย่างและจะอยู่กันแค่สองคนเท่านั่น

รถม้าคันงามเคลื่อนตัวออกมาตามถนนที่ปูด้วยหินสีเข้ม ทอมรับรู้ว่าริชาร์ตมาที่เมืองของไมเคิลเพื่อมารอเจอพวกเขาจากข่าวของทหารหลวง ถือว่าโชคดีมากที่เขาเดินมาเจอริชาร์ตก่อน พ่อบ้านหนุ่มขอโทษขอโพยเขาเป็นการใหญ่ที่เผลอหยาบคายด้วย จากที่คริสพูด พวกเขากำลังมุ่งหน้าไปยังปราสาทของคริสที่ห่างออกไป ทอมเพียงแค่หวังว่าจะไม่มีอะไรเกิดขึ้นก็เท่านั่น

“อีกอย่าง…ฉันมีอะไรจะบอก”คริสกระซิบบอกเบาๆเมื่อนึกขึ้นได้ ทอมหันมาหาสามีตัวสูง เปลี่ยนมานั่งที่นั่งข้างๆแทนและกุมมือคริสเอาไว้ พวกเขายังคงนั่งจับมือกันอยู่แบบนั้น ทอมแม้จะยังจ้องเบาะที่นั่งฝั่งตรงข้ามแต่ก็ยังรอฟังว่าคริสจะพูดอะไร

“…เมื่อประมาณ5ปีก่อน ตอนนั่นฉันยังเด็ก…22 ฉันเจอเลดี้คนหนึ่ง เธอสวยและน่ารักที่สุดในงานเต้นรำ ตอนนั้นฉันกับเพื่อนถูกเชิญไปงานเลี้ยงที่ทางใต้ งานนั่นเยี่ยมมาก ฉันเต้นรำกับหญิงสาวนับสิบๆ แต่กลับถูกใจหล่อนเพียงคนเดียว พวกเราได้คุยกัน และวันที่3คืนนั่นฉันขอเธอแต่งงาน” ทอมบีบมือสามีของเขาแน่นพอๆกับที่คริสบีบมือเขาตอบ อย่าบอกนะว่าคริสกำลังจะพาเขาไปพบกับภรรยาคนแรก…พระเจ้าช่วย เขาเป็นภรรยาน้อยหรืออย่างไร

“ต่อมาเธอท้อง แล้วก็มีบุตรชายให้ฉัน…เขาน่ารักมาก ชื่อว่าคริสเตียน แต่เธอเสียไปหลังจากคลอดเขามาไม่ถึง3วัน หมอบอกว่าเธออ่อนแอเพราะเสียเลือด” เขาตัวแข็งทื่อเมื่อได้ยิน หันมาหาคริสที่กลับมามองเขานิ่ง ทอมพึมพำขอโทษและบอกว่าเสียใจด้วย ยกมือลูบช่วงกรามสากเบาๆเพื่อเอาอกเอาใจ

“นายมีลูกแล้ว” ทอมว่า “และเคยแต่งงาน”

“..อีกอย่างฉันชื่อคริสโทเฟอร์” ทอมถอนหายใจยาวเหยียด ซบใบหน้ากับบ่ากว้างของสามี เขารู้ว่าควรจะโกรธคริสแต่ตอนนี้กลับไม่เลย เขาไม่โกรธ ไม่งอน ไม่อะไรทั้งนั้น แค่เพียงโล้งออกระหว่างนึกถึงเด็กน้อยคนหนึ่งลูกชายของคริส เดาไม่ถูกเลยว่าคงจะน่ารักน่าชังแค่ไหน

“มีอะไรจะสารภาพอีกไหมครับยัวเกรส ” ทอมอมยิ้มมองดวงตาคมที่พราวระยับ ร่างสูงขยับไปปิดม่านและล็อกประตูจากด้านใน เขาเอื่อมมือไปจับมือนุ่มที่กุ่มเอาไว้ มาวางลงบนกางเกงของเจ้าของร่างสูง ทอมเหลือบมองลงต่ำยังอะไรบางอย่างที่ร้อนผ่าวดุนดันกางเกงหนังพอดีตัวอยู่ แกล้งขยับมือบีบเบาๆให้คริสแทน

“..มีใครบางคนที่ทนคิดถึงนายไม่ไหว เรื่องราวมากมายทำให้ทั้งตื่นเต้นและกลัวไปด้วย” ทอมหรี่ตามองสามีตัวใหญ่ของเขาระหว่างที่ยอมใช้มือบีบนวดไปตามแกนกายร้อนผ่านกางเกงหนัง เงยหน้ายามที่คริสก้มลงมาหาแต่ก็ไม่ยอมให้จูบง่ายๆแน่

“แล้วยัวเกรสอยากจะให้ทำยังไง” คริสเผลอหลับตาเมื่อมือนุ่มขาวหายเข้าไปในขอบกางเกงหนังของเขา ทอมค่อยๆปลดกระดุมที่มันแทบจะไม่ช่วยปิดบังอะไร เพียงแค่ความอบอุ่นจากมือนุ่มก็เพียงพอที่จะทำให้เขาร้อนผ่าวแล้ว คนตัวสูงใหญ่คำรามต่ำกับความรู้สึกวาบหวามในอกเมื่อทอมเริ่มใช้มือกำรอบความเป็นชายของเขา ยอมขยับขึ้นลงให้แผ่วเบายิ่งทรมารความรู้สึกของท่านดยุกหนุ่ม

ทอมขยับเข้าไปใกล้เมื่ออุ้งมือทั้งสองโอบรอบเอวเขา คริสยังคงหลับตาและสูดหายใจเข้าลึกหลับตาเขาไว้ ใบหน้าคมและเคราสากยังคงไม่เคยโกนหนวดเคราออกเช่นวันที่พวกเขาเจอกัน ทอมรั้งใบหน้าคมลงมามอบรสจูบให้ แผ่วเบา อ่อนหวานเต็มได้ด้วยความเรียกร้อง กระหายในตัวสามีของเขาไม่แพ้กับที่คริสต้องการเขาเช่นกัน ทอมยังคงขยับปลายลิ้นตอบรับลิ้นร้อนของร่างสูง เกี่ยวกระหวัดหยอกเย้าอย่างที่คริสเคยสอนว่าควรทำเช่นไร ใช้ปลายนิ้วกดลงบนส่วนหัวของท่อนเนื้อแข็งกล้าเรียกเสียงคำรามต่ำ

“…จะคุกเข่าให้ฉันได้ไหม ท่านดัสเชส”คริสกระซิบเมื่อในที่สุดยอดดวงใจของเขายอมถอนจูบออกมาเสียที มองสบดวงตาสีเขียวสวยพราวระยับด้วยแรงปราถนา หอบหาายใจกับอุ้งมืออบอุ่นและทอมที่ยังคงหยอกเย้ากับริมฝีปากเขาจนคริสนึกอยากก้มไปจูบทำโทษอีกซักรอบ

ทอมเงยขึ้นจูบริมฝีปากหยักอีกหลายต่อหลายครั้ง ยอมให้คริสเลิกเสื้อผ้าเขาขึ้นก่อนและค่อยๆแก้กระดุมมันที่หลังอย่างร้อนรน ทอมได้แต่แอนตัวไปด้านหน้าตามริมฝีปากหยักอบอุ่นที่กำลังดูดเม้มไปตามเนื้อตัวของทอม หอบหายใจกับร่างสูงที่ตอนแรกขอให้เขาลงไปคุกเข่าแต่ตอนนี้คริสกลับลงไปคุกเข่าเสียเอง คนตัวสูงผมทองที่ไม่รู้ว่าโบว์มัดผมหายไปตั้งแต่เมื่อไหร่ ไรเคราสากกับปลายเส้นผมเคลียอยู่บริเวณหน้าท้องเมื่อคริสจูบท้องน้อยทอมแรงๆจนเผลอครางอื้อออกมา

“…คริส เราอยู่ในรถม้า..”ทอมยอมให้คนตัวสูงเอาแต่ใจดึงกางเกงหนังออกจากขาแต่โดยง่าย ได้ยินเสียงทุ้มต่ำจากเสียงหัวเราะของคริส เหลือบตามองลงต่ำยังสามีของเขาที่จับให้ทอมแยกต้นขาทั้งสองออก

“ริชาร์ตไม่ได้ยินหรอกนะ..เรายังมีเวลาอีกเกือบ20นาที”ทอมกัดริมฝีปากจนแดงระเรือเมื่อรู้สึกถึงลิ้นสากระคายที่แตะแผ่วเบาบริเวณช่องทางของเขา จิกเส้นผมสีทองเพื่อหาที่พักพิง ไม่อยากจะเชื่อว่าคริสจะรุนแรงเสียแต่ทีแรกแบบนี้ แม้เสียงล้อของรถม้าจะดังแต่ด้านในทอมกลับได้ยินแต่เสียงน่าอายยามที่คริสดูดเม้มช่องทางของเขาจนทอมเองที่เผลออ้าขามากกว่าเดิม ตอบรับคริสในทุกๆการกระทำจนยิ่งร้อนวาบในกาย ครางเครือกับอุ้งมือและลิ้นที่ไม่รู้ว่าทำไมคริสถึงเก่งขึ้นทุกวันแบบนี้

เจ้าของร่างสูงใหญ่ยันกายขึ้นมา เขาเปลี่ยนมานั่งตามด้วยจับให้ทอมคร่อมตักเอาไว้แทน มองภรรยาคนสวยของเขาด้วยสายตาหวายเย้มอย่างที่คริสชอบใช้ ยิ้มยามที่ได้รับสายตารู้ทันมองกลับมา แต่ถึงเช่นนั้นทอมก็ยังคงยอมนั่งลงบนตักคริสดีๆ จับแกนกายร้อนยิ่งกว่าพร้อมรบให้ตั้งขึ้น จงใจใช้ปลายนิ้วลูบผ่านลูกบอลแฝดก่อนจะหยิกเบาๆจนท่านดยุกสะดุ้งเฮือก ทอมแอบยกยิ้มอย่างผู้ชนะแต่ก็ยอมนั่งลงไปบนแกนกายร้อนช้าๆ เงยหน้าหอบครางกับความร้อนวาบที่ค่อยๆรุกล้ำเข้าไปในร่างกายของเขา เกร็งกายตอบรับบ้างเล็กน้อยจนไม่นานนักร่างกายของคริสก็อยูในกายทอมจนหมด

“นายยังคงเป็นแบบนี้ จะทำให้ฉันคลั่งตายเข้าซักวัน” ท่านดยุกคำรามต่ำกับคนตัวเล็กบนกาย ยึดเอวสอบพอดีมือเอาไว้ระหว่างที่ทอมจับช่องบ่างของเขา ดวงตาคมกล้ามองดูใบหน้าหวานแดงระเรื่อระหว่างที่ทอมเริ่มขยับตัวขึ้นลงช้าๆบนแกนกายของเขา อุ้งมือหยาบข้างหนึ่งใช้โอกาศนั่นจัดการขยับแกนกายสวยไปด้วยระหว่างมองคนรักที่ดูจะพอใจกับการควบคุมทุกอย่างด้วยตัวเอง

เสียงครางแผ่วสลับกับเสียงคำรามของคริสยังคงดังขึ้นเรื่อยๆเป็นระยะระหว่างที่ทอมเร่งกายควบอยู่ด้านบนรุนแรงยิ่งขึ้น มือเรียวขาวแข็งแรงจิกยึดบ่าทั้งสองจนคริสต้องก้มลงไปกัดยอดอกสีสวยคืนบ้าง ทอมเผลอร้องขึ้นมาดังกว่าครั้งก่อนหน้านี้จนเจ้าตัวลืมตาพรึบเม้มปากเอาไว้ คริสพึมพำบอกให้ภรรยาของเขาเบาเสียงลง ปิดท้ายด้วยการที่มอบจูบอ่อนหวานเพื่อกลั้นเสียงหวานๆของทอมเอาไว้อีกแรง คริสเริ่มต้นกระแทกกายสวนบ้างในหลายต่อหลายครั้ง จับให้ทอมเอนกายลงไปด้านหลังเพื่อพิงกับเบาะอีกฝั่ง ร่างสูงรู้ดีว่าทอมคงเหนื่อยมากแล้วและพวกเขาไม่มีเวลาในการแสดงบทรักมากนักระหว่างอยู่บนถนนแบบนี้ อุ้งมือหยาบกร้านยึดเอวสอบเอาไว้แน่น เร่งกระแทกกายเข้าหาจนเกิดเสียงน่าอาย แต่คริสและทอมต่างรู้ดีว่าไม่มีใครสนใจเรื่องนั่นอยู่แล้ว

“…คริส…”ทอมกระชากคอคนตัวสูงลงมากดจูบรุนแรง หอบหายใจกับความร้อนและเเร่งเสียดสีด้านในที่มากขึ้นและมากขึ้นจนเขาหายใจไม่ทันอจิกมือกับต้นคอกำยำเป็นรอยยาวกระซิบบอกรักสามีของเขา ในไม่ช้าทอมที่เผลอปลดปล่อยออกมาก่อน ยึดเบาะและตัวคริสเอาไว้เพื่อรองรับอารมณ์รุ่นแรงราวกับม้าศึก นึกอายยามที่รับรู้ได้ว่ารถม้าสั่นไหวแค่ไหนแต่เขาก็ได้แต่ภาวนาให้ริชาร์ตและคนขับคิดว่าเป็นเพราะพื้นถนนด้วยเถอะ

เจ้าของร่างสูงใหญ่บีบต้นขาของชายหนุ่มแน่นขึ้น เรียกรอยแดงจากฝ่ามือจนในไม่ช้าเขาก็ปลดปล่อยเชื้อพันธุ์ในร่างกายอบอุ่นของทอม เกร็งกายจนขึ้นมัดกล้ามระหว่างแช่ตัวอยู่แบบนั่นเพื่อให้แน่ใจว่าจะไม่มีอะไรไหลย้อนออกมา มองสบดวงตาสีเขียวปรือฉ่ำหวานมองมาที่เขาอย่างรักใคร คริสก้มลงไปหาทอมและมอบจุมพิศแสนหวานให้อีกครั้ง ไม่ยอมถอนกายออกราวกับอ้อยอิ่งหมายจะต่ออีกรอบ

“ยัวเกรส…รีบใส่กางเกงสิครับ เราอยู่ในรถม้า”ทอมกระซิบบอกอย่างรู้ทัน ยกมือใช้นิ้วโป้งลูบๆไปตามใบหน้าหล่อคมคายอย่างเอาใจ คริสจึงยอมถอนตัวออกมา แต่งตัวให้เขาก่อนและตามด้วยของเจ้าตัว

“…”คริสขยิบตาให้ทอมที่อมยิ้มมองเขาอายๆ หันกลับมาเปิดหน้าต่างดู พบว่าตอนนี้รถม้าจอดสนิทอยู่และไม่รุ้ตัวเลยว่ามาถึงตั้งแต่เมื่อไรกัน คริสเคาะประตูสองสามครั้ง เขาจึงได้ยินเสียงเปิดเป็นริชาร์ตที่ก้มหัวทำความเคารพเขาและทอม

“เรามาถึงตั้งแต่เมื่อไร” ทอมยิ้มให้ริชาร์ตเมื่อเจ้าตัวช่วยเขาลงมาจากรถม้า ตามด้วยช่วยคริส หน้าแดงเล็กน้อยยามที่เห็นสายตากรุ่มกริ่มของพ่อบ้านหนุ่มที่มองมายังเขา ทอมได้แต่เดินมายืนรอคริสอย่างสุภาพเรียบร้อยข้างๆเท่านั่น

“งั้นหรือ…” คริสไม่ได้ถามต่อว่าทำไมถึงไม่บอกพวกเขาเพราะรู้เหตุผลกันดี รับผ้ามาจากเจ้าตัวเมื่อริชาร์ตแอบกระซิบว่ารอยข่วนบางรอยที่ต้นคอเขากำลังมีเลือดซิบ เก็บผ้าเช็ดหน้าสีขาวลงกระเป๋าแล้วเดินมาหาทอทที่รอเขาอยู่ ตอนนี้พวกเขาอยู่ที่หน้าปราสาทขนาดใหญ่ของเขาเอง ปราสาทประจำตระกูลแฮมสเวิทธ์และเหล่าบรรดาคนรีบใช้ที่ยืนรายเรียงรอต้อนรับพวกเขา คริสพาทอมที่มีท่าทีสุดประหม่าให้เดินมาด้วยกัน จับให้ทอมคล้องแขนของเขาเอาไว้

“…ฉันไม่อยู่มานาน หวังว่าทุกอย่างจะเรียบร้อยและผ่านมาด้วยดี”คริสยืดตัวทักทายด้วยน้ำเสียงก้องกังวาน

“บ่ายวันนี้ฉันจะแนะนำดัสเชสคนใหม่ของปราสาทนี้อย่างเป็นทางการ บอกทุกคนให้มารวมตัวกัน ทุกคน…แม้เด็กล้างจานหรือคนดูแลคอกม้าก็ต้องมา ฉันจะขึ้นไปพักผ่อนที่ด้านบน”คริสสั่งต่อ ทำให้เหล่าคนรับใช้ตอบรับเป็นเสียงเดียวกัน ทอมเองต่างหากที่อดเม้มปากไม่ได้เมื่อบางครั้งเหลือบมองเห็นสายตาที่มองมายังเขาแปลกๆ แต่มือคริสที่กุมมือเขาเอาไว้ก็ไม่มีอะไรที่ทอมต้องกลัว

“…มาเถอะทอม ฉันจะพานายขึ้นไปพบไพน์ เขาน่าจะเรียนวาดภาพอยู่”คริสหันกลับมาบอกทอมที่ยังคงดูประหม่าอย่างเห็นได้ชัด

/*/

ในช่วงบ่ายแก่ๆกลางเดือนที่เต็มไปด้วยหิมะ ไพน์ค่อนข้างอ้อนและอ้างว่าเพราะอากาศที่หนาวเกินไปจึงป่วย ขอพักการเรียนประวัติศาสตร์ไปก่อนระหว่างให้ทอมช่วยเล่นต่อสู้กับทหารไม้เป็นเพื่อนในห้องอ่านหนังสือ ทอมไม่เคยปฎิเสธเด็กน้อยน่ารักได้พอๆกับที่ไม่เคยปฎิเสธคริสได้เช่นกัน วันนี้คริสไม่อยู่เพราะออกไปดูไร่เขาจึงยอมอนุญาตให้ไพน์ได้เล่นอยู่กับเขาและเลื่อนการเรียนไปเป็นช่วงเย็นแทน ทอมค่อนข้างมีความสุขดีมากที่ได้อยู่อย่างเรียบง่าย… อาจจะไม่เท่าไรนัก

เขาค้นพบว่างานของดัสเชสไม่ได้เรียบง่ายอย่างที่เคยจิตนาการไว้ ทอมต้องจัดการเรื่องทุกๆอย่างในบ้านและในหมู่บ้าน งานเฉลิมฉลองมีขึ้นบ่อยครั้งและเพื่อนของคริสก็แวะเวียนมาหาเพื่อทำความรู้จัก ความคุ้นเคยกับเขา ทอมได้ยินมาว่าข่าวเรื่องที่คริสแต่งงานใหม่ดังยิ่งกว่าข่าวใดๆ และที่สำคัญคือคริสไม่ยอมให้เขาไปงานเลี้ยงใหญ่ๆเลย เจ้าตัวก็ไม่ไปด้วยเป็นส่วนมาก.. คริสให้เหตุผลว่า ทุกคนแค่อยากเห็นว่าทอมมีดีอะไรถึงได้แต่งงานกับคนที่ครองตัวโสดมาเกือบ5ปีได้

ส่วนอีกเรื่องก็คือเรื่องชู้สาว เขาไม่เคยเข้าใจสังคมของพวกชนชั้นสูงมากนัก แต่ไม่ว่าใครก็ตามเข้ามาเกี้ยวพาอย่างเห็นได้ชัดเขาก็จะบอกคริสอย่างที่คริสเตือนเขาเสมอ เขาเองก็เช่นกันที่คอยถามคริสอยู่บ้างเมื่อมีโอกาส

งานหลักของเขาส่วนมากคือการช่วยเหลือสาวใช้ในการหาสิ่งของที่ขาด งานเลี้ยงในปราสาทนี้จัดขึ้นบ่อยจนทอมเองที่เริ่มเหนื่อย ไหนเลยจะเพื่อนของคริส ไหนจะเพื่อนของเขา ไหนจะเพื่อนของไพน์อีก แต่ถึงจะเป็นแบบนั้นเขาก็ยินดีทำเพื่อช่วยแบ่งเบาภาระของคริสบ้าง

“ถ้าหากว่าวันนี้ท่านพ่อไม่กลับมาละครับ” ทอมก้มลงมาหาเมื่อเห็นไพน์ถามขึ้น เด็กชายผมทองนอนวาดภาพมองหน้าเขาอยู่ ทอมยอมวางหนังสือลงแล้วหันมาดีๆ

“ทำไมถึงคิดว่าท่านพ่อจะไม่กลับมาละ?” ทอมถามยิ้มๆ

“ก็ท่านพ่อบอกไปที่ไร่ที่ไร คืนนั้นก็จะไม่กลับบ้าน…ผมแค่อยากให้ท่านพ่ออ่านนิทานให้ฟังก่อนนอนเท่านั้น”ทอมเลิกคิ้วกับคนที่ทำหน้ายุ่ง ไพน์แม้จะเกือบ6ขวบแล้วแต่ก็ยังขี้อ้อนอยู่แบบเดิม ทอมหัวเราะเบาๆเพราะมันก็จริงเนื่องจากไร่นั่นไกลจากตัวปราสาทมาก หากคริสไปกว่าจะเสร็จงานก็เย็นพอดี แต่ถึงแบบนั่นในฐานะเจ้าเมืองมันคืองานของคริสที่ไม่อาจจะเลี่ยงได้

“ถึงอย่างไรก็ยังมีท่านพ่ออีกคนนิจริงไหม ไหนว่าพ่ออ่านนิทานสนุกกว่าท่านดยุกไง”ทอมแกล้งหรี่ตามองลูกชายของเขา

“แต่ถ้าอ่านด้วยกัน3คนก็ดีกว่านิครับ” ไพน์ตอบกลับไป เงยหน้าขึ้นมองไปด้านนอกที่ยังขาวโพลนแล้วขยับตัวมานอนซุกใต้ผ้าห่มกับทอม

“หน้าหนาวไม่ควรจะปลูกอะไรได้แท้ๆ ทำไมถึงยังไปที่ไร่ด้วยละครับ”ไพน์กอดเอวทอมแน่น

“นั่นเพราะว่า ยังมีพวกวัว แกะอยู่ยังไงละ หากชาวบ้านมีเรื่องเดือดร้อน ท่านพ่อก็ต้องไปทำงาน ไพน์เองเมื่อโตขึ้นเป็นท่านดยุกต่อไปก็ต้องทำด้วยนะ”ทอมลูบๆแผ่นหลังของเด็กตัวน้อยที่กอดเอวอยู่

“ถ้าผมเป็นดยุกแล้วจะได้ขี่ม้าตัวโตแบบท่านพ่อไหมครับ..ผมได้ขี่แต่ลูกลา” ทอมพยายามอย่างสุดความสามารถที่จะไม่หัวเราะออกมากับความน่ารักของท่านดยุกในอนาคต

“ถ้าผมได้ขี่ม้าจริงๆละก็ ผมจะเข้าไปในปราสาท ไปพาเจ้าหญิงกลับมาอยู่ด้วยกัน พวกเราจะได้ไปให้อาหารเป็ดที่หลังปราสาทด้วย…ผมจะสร้างรถม้าเอง”ทอมปล่อยให้เจ้าตัวคลานกลับไปหยิบกระดาษที่วาดรูปเอาไว้มาให้เขาดู เลิกคิ้วมองภาพที่ไพน์กำลังอุ้มใครบางคนอยู่ในชุดกระโปรงบานฟ่อง ด้านหลังน่าจะเป็นเขาและคริสที่ยืนจับมือกัน

“นั้นเยี่ยมมาก ลูกก็ต้องขยันเรียนรู้ไหม”ทอมแกล้งหยอกยิ้มๆ

“…ผมไม่อยากเรียนภาษาฝรั่งเศสแล้ว ผมพูดได้แล้ว ไม่อยากเรียนแล้ว”ทอมมองคนที่พูดระหว่างหลบตา

“ถ้าไม่เรียน ก็ไม่มีของหวานและชา”เขาขู่ยิ้มๆ แต่ถึงอย่างนั้นก็จะยอมให้ไพน์อ้อนเขาต่ออีกซักหน่อย แม้ว่าจะมีริชาร์ตยืนรอเวลาเพื่อเรียกให้ดยุกตัวน้อยกลับไปเรียนต่อดังเดิม

**********************

ขอบคุณทุกๆคนที่ติดตามกันมาสำหรับเรื่องนี้นะคะ

หวังว่าจะยังคงติดตามเรื่องต่อๆๆๆๆไปปป และก็อย่างลืมรอสเปเชียลด้วยนะคะ

ขอบคุณคะ

เกี่ยวกับ jrasmason

สวัสดีทุกคนที่เข้ามาเยี่ยมชมกันนะค่ะ บล็อกนี้จีนจะลงเป็นFictionหรือว่าเป็นAUนะค่ะ คู่หลักก็จะเป็นHiddleswothและคู่อื่นๆอีกตามแต่อารมณ์ค่ะ ฮ่าๆ หวังว่าจะชอบและสนุกกับนิยายที่จีนเขียนนะค่่ะ ขอบคุณค่ะ //จุ๊บๆ
เรื่องนี้ถูกเขียนใน The Black Secret, Z All Fiction และติดป้ายกำกับ , , , , , , , , , , , , คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

11 ตอบกลับที่ [FIC] Hiddlesworth [Chris X Tom]R. #10 The Black Secret [END]

  1. jrasmason พูดว่า:

    Reblogged this on Erica Meme [Fiction all] and commented:

    ตอนจบแล้วนะคะะ

  2. wiki พูดว่า:

    วร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
    ฮ่าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา แซ่บ ๆ แซ่บบผัวเมียดยุค ใน รถม้า ฮ่าาาาาาาาาา
    จบซะแล้ว เรื่องราวของสามีทอมสุดเฟี้ยว ชีวิตมีแต่การเดินทาง เดินตาม สนุกดีจริงๆ ค่ะ
    ทอมน่ารักมาก ๆ คริสก็ขยั๊นนนนนนนนนน..ขยัน!!

    รอสเปนะค๊าาา ^-^

  3. monster siz พูดว่า:

    แม้~ อยากจะอ่านต่ออีกสักหน่อย 55555 ไพน์ช่างน่ารัก

  4. puithaniya พูดว่า:

    อร๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย หก หยดติ๋ง ๆ
    ในรถม้าก็ยังกินได้ ไม่เกรงใจม้าเลยนะท่านดยุด
    คริสนี่ให้เกียรติศรีภรรยามากเลย
    คล้องแขน กุมมือเดิน อยากอ้วกคะ อิจฉา

    แหม ๆ แต่สั้นไปนะคะไรท์ เราชอบงานยาว ๆ ของไรท์จีนนะคะ
    สเปต้องมา รอเลยนะคะ ^_^

  5. 123 พูดว่า:

    อ้ะ หื้มมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
    รอตอนต่อไปจ้าาาาาาาาา

  6. sweetbunnytoon พูดว่า:

    อ้ายยยยยยน้ำหูน้ำตาน้ำเลือดไหลรวมมาที่ทวารแล้ววววววววเขินฝุดๆๆเลยข่าลูกกก

  7. amiten พูดว่า:

    รถม้า…
    ละไว้ในฐานที่เข้าใจว่าอินี่ฟินตายไปแล้ว

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s