[FIC] JonLuke [Jon X Luke] #4 Moonlight

จอนลุคค

Erica Meme [Fiction all]

ฟิคเรื่องนี้เป็นเพียงจิตนาการของผู้แต่ง

หรืออาจจะเป็นฟิคชั่นที่แปลมา

ไม่ได้มีเจตนาจะทำให้ตัวละครเสื่อมเสียใดๆทั้งสิ้น

อ่านเพื่อความบันเทิง นะแจ๊ะ

My Tumblr : http://jrashiddlesworth.tumblr.com/

FB : https://www.facebook.com/yujean.rasmason

Twitter : https://twitter.com/YuJeanN

Exteen : http://rasmason2.exteen.com

Page : https://www.facebook.com/hiddlesworthfangirl?ref=hl

Wordpess : https://jrasmason.wordpress.com

C : Jon K. X Luke E.

R : M

G : Romantic ,

L : Thai

W : Yujean Rasmason

********************************

ดวงตาคมกริบสีน้ำตาลลืมขึ้นในช่วงเย็นของวันหนึ่ง พวกเขาดูเหมือนจะยังไม่ก้าวลงจากเตียงกันมากนักนับจากวันนั้น จอนคิดว่านี้คงผ่านมาราวๆ3ราตรีแล้วที่ท่อนแขนของเขายังคงรัดรอบเอวสอบเพียวพอดีมือไว้แนบกายแบบนี้ ดวงตาคมมองสำรวจหัวไหล่มนของคนที่น่าจะยังนอนหลับหันหลังให้เขา ยันกายเล็กน้อยก่อนจะก้มลงมอบจุมพิศแผ่วเบาบริเวณลำคอขายที่ขึ้นเป็นรอยแดงจากกินกรรมของพวกเขา ลุคเองก็คงเหนื่อยมากเขารู้ดี

“…คุณแวมไพร์คนสวย…ราตรีนี้จะลุกไปดินเนอร์หรือเราจะต่อกิจกรรมเร้าร้อนเหมือนเมื่อกลางวันกันดี” น้ำเสียงทุ้มต่ำกระซิบกนะซาบบอกลุคที่ยังนอนอยู่ แกล้งลูบฝ่ามือหยาบกร้านไปตามผิวขาวใต้ผ้าห่ม บีบหมับเข้าที่บั้นท้ายกลมพอดีมือจนเจ้าตัวสะดุ้งตื่นขึ้นมา ดวงตาสีอ่อนตวัดกลับมามองสบตาเขา สายตายั่วยวน อ่อนหวาน แต่ก็เร้าร้อนจนหมาป่าหนุ่มอดก้มลงมายังริมฝีปากหยักได้รูปไม่ได้

“…นายควรได้ทานอะไร ฉันก็ด้วย”ลุคใช้มือตัวเองปิดริมฝีปากหยักร้อนจอมฉวยโอกาสเอาไว้ มองสบดวงตาคมกล้าของจอนที่คร่อมอยู่ยิ้มๆ

“อยากกินแวมไพร์ไม่ได้หรือ? บางทีอาจจะเป็น…นมอุ่นๆ….”ลุคมองดุๆยังร่างสูงที่ดึงผ้าออกแล้วเริ่มใช้ฝ่ามือซุกซนลูบๆบีบๆไปตามแผ่นอกของเขา ลุคไม่ได้ขัดขืนอะไรมากไปกว่าการนอนนิ่งๆอยู่แบบนั้น ยอมให้จอนใช้สายตาอันตรายมองสำรวจร่างกายของเขาอย่างที่พวกเขามีกันมาตลอดหลายคืน

“…จอน ฉันหิวแล้ว.. ขอพักได้ไหม”เจ้าของร่างสูงใหญ่รู้สึกราวกับได้ยินเสียงเลือดของตัวเองสูบฉีดจนร้อนไปหมด ปฎิกิริยาของร่างกายเขาดูจะตอบสนองทันทีกับแวมไพร์เนื้อแน่นตรงหน้า เจ้าตัวยังคงนอนยั่วยวนเปิดเผยร่างกายกับแสงจันทร์ในยามค่ำคืน เส้นผมยาวประบ่าสีเข้มราวกับทะเลสาบในยามราตรี ดวงตาสีอ่อนสวยเย้ายวนทำให้จอนก้มลงไปขบลำคอขาวให้ขึ้นรอยอีกหลายครั้ง บดเบียดตัวเองให้ลุคได้รับรู้ว่าเขาพร้อมรับศึกตลอดเวลา

“จอน ลุกไปจุดตะเกียงซะ.. เราจะพักยก ทานดินเนอร์ ดื่มไวน์ และ…อาบน้ำ” ดวงตาคมกริบลืมขึ้นมองเจ้าของน้ำเสียงออกคำสั่งทันที เขาจ้องตอบดวงตาพราวระยับแต่ถึงเช่นนั้นก็ยอมลุกขึ้นจากเตียงนอนอันอบอุ่นไปยังตะเกียงในห้อง แม้จะเซงนิดๆแต่เขาจะอดกลั้นไว้ก่อน…ให้ทูนหัวของเขาได้พักบ้าง

“นายจะใส่ใจไหมหากว่าฉันอยากรู้ว่านายทานอะไร” ลุคนั่งบนเตียงมองร่างสูงที่เดินไปมาในห้องของเขา ไม่ได้ตอบคำถามที่จอนถามเมื่อกี้ แม้ว่าเจ้าตัวจะหันมาหาเขาเพื่อเร่งเอาคำตอบก็ตาม แสงเทียนสีส้มทำให้กล้ามเนื้อของจอนยิ่งดูชัดเจน เร้าร้อน และรอยข่วนจางๆของเขาก็เช่นกัน

“…ฉันแปลงกายเป็นค้างคาว ดูดเลือดวัวหรืออาจจะเป็นแม่กวางป่าแถวๆนี้ มันทำให้อิ่มท้องไวและฉันอยู่ได้เป็นอาทิตย์’ จอนเลิกคิ้วมองคนที่พึมพำตอบค่อนไปทางอายๆเล็กน้อย ดวงตากลมสีสวยหลุบลงต่ำยิ่งดูน่ารักเข้าไปใหญ่ เขาจึงเดินกลับมาที่เตียงช้าๆ

“…งั้น ถ้านายเป็นค้างคาว จะเป็นเช่นไร รังเกียจไหมหากว่าฉันจะขอเชยชม…”จอนนั่งลงข้างเตียง จ้องมองชายหนุ่มที่นั่งนิ่งไม่ยอมสบตาเขา เอื่อมมือไปจับหัวไหล่ลุคเอาไว้ ก้มลงพรมจูบแผ่วเบาเอาอกเอาใจจนลุคยอมหันมา พวกเขาคลอเคลียริมฝีปากกันโดยที่เป็นแวมไพร์คนสวยที่ไม่ยอมเปิดโอกาศให้สุนัขป่าขโมยจูบเสียที ดวงตาคมมองลงต่ำยังริมฝีปากบาง ยึดต้นแขนทั้งสองของลุคไว้นิ่งให้แนบชิดกับแผงอกของเจ้าตัว

“สัญญาได้ไหมว่าจะไม่ทำร้ายหากว่ายอมให้เห็น… การเป็นค้างคาวตัวเล็กคงไม่อาจสู้อะไรหมาป่าตัวใหญ่ได้มากกว่าการบินหนีหรือร้องขอชีวิต…” ดวงตาคมกริบสีน้ำตาลลอบมองวงหน้าของลุค มันแอบแต้มสีชมพูระเรือเมื่อพูดถึงเรื่องนี้ ยิ่งลุคเป็นแบบนี้หัวใจเขาก็ยิ่งเจ็บ…เพราะมันบีบรัดกันแน่นทุกครั้งที่เห็นปฎิกิริยาราวกับลูกนกปีกหัก ลุกช่างเป็นแวมไพร์ที่เขาไม่อาจจะทำลายได้เลย หากให้เลือกระหว่างการที่เขาจะต้องทำให้ลุคเสียใจ จอนรู้ดีว่าคงจะยินดีอ้าแขนตอบรับความตายจะดีกว่า

“ยอดดวงใจของฉัน… นายกำลังพูดอะไรออกมา หากฉันหันเขี้ยวเล็บใส่นาย ฉันคงยิ่งกว่าสกปรกโสมม” จอนจูบแก้มนุ่มแรงๆ แอบขบกัดไปตามช่วงไรเคราจางๆของเจ้าตัว

จอนยิ้มเมื่อลุคยันตัวออก มองดูทุกการกระทำว่ามันจะเป็นเช่นไร เขาเห็นควันจางๆรอบกายแวมไพร์ตัวสูงก่อนที่ในไม่นานนักลุคจะหายไป…แทนที่ด้วยค้างคาวตัวเล็กที่จอนสาบานว่าเล็กที่สุดเท่าที่เคยเจอมา เทียบแล้วคงเล็กกว่าฝ่ามือเขาอีกละมั้งจนร่างสูงต้องใช้ความพยายามอย่างหนักในการนั่งนิ่งๆมองก้อนกลมๆบนที่นอนพยายามเดินโดยใช้แขนยันเอาไว้แบบพวกค้างคาวมาทางเขา ดวงตากลมโตที่มันเงยมองเขาอย่างประหม่ายิ่งทำให้จอนรู้สึกราวกับถูกลูกธนูปักที่กลางใจ เขารู้…เขารู้ว่าพวกค้างคาวไม่ถนัดเดิน แต่ยิ่งนี้คือลุคแล้ว ดูราวกับผลกระทบที่มีต่อตัวร่างสูงจะยิ่งมากขึ้น จอนค่อยๆช้าตัวอีกฝ่ายมาไว้บนฝ่ามือ ห้ามใจอย่างถึงที่สุดไม่ให้ก้มลงไปใช้ใบหน้าถูไถแสดงความเป็นเจ้าของ จอนรู้ดีว่าลุคจะต้องเจ็บแน่ๆ

“ฉันจะสาบานเช่นไรดีให้พระผู้เป็นเจ้าเชื่อได้ว่าชีวิตนี้ฉันยอมสละทุกอย่างเพื่อนาย ยอมแลกชีวิตอันไร้ค่านี้ก็ยอมได้หากเพื่อรอยยิ้มของนายเพียงครั้งเดียว ลุค” ค้างคาวตัวสีดำยังคงมองคนตัวสูงที่เขายังอยู่ในอุ่งมือใหญ่โต จอนยอมวางเขาลงบนเตียงแผ่วเบาที่สุด แต่ก็เพียงไม่นานเมื่อเจ้าตัวแปลงร่างเป็นสุนัขป่าสีเข้มขนาดใหญ่ มันกำลังมองมาที่เขาด้วยดวงตาคมกริบสีน้ำตาลจนลุคเผลอกลั้นหายใจเมื่อจอนยื้นหน้าเข้ามาใกล้ ค้นพบอย่างรวดเร็วว่าตัวเขาในตอนนี้มีขนาดเพียงแค่ปลายจมูกของสุนัขป่าเท่านั้น

หากจอนเลือกจะทำอะไรขึ้นมา ไม่มีทางเลยที่ลุคจะสามารถสู้กลับได้ อาจจะแค่เพียงรอยกัดเดียว ชายหนุ่มจำเป็นที่จะต้องเก็บพลังงานไว้ใช้อย่างจำกัดที่สุด เขาไม่เคยสู้รบกับใครมาก่อน เขาทำได้เพียงแค่แปลงเป็นค้างคาวเพื่อหาอาหาร ก่อนจะกลับเข้ามาในปราสาทเพื่อใช้ชีวิตอยู่เงียบๆไม่วุ่นวายกับใคร

สุนัขป่าตัวโตพ้นลมยาวเหยียดระหว่างพยายามใช้จมูกดุนดันให้ลุคมาอยู่ใกล้ๆมากขึ้น ยิ่งในร่างนี้ลุคก็ยิ่งตัวเล็กจนเขาไม่กล้าขึ้นไปบนเตียงเพราะกลัวจะไปทับเจ้าตัวเข้า ได้แต่ใช้หัวเกยเอาไว้บนผ้ามองก้อนกลมๆสีดำที่ซุกตัวกับปลายจมูกของเขา… ลุคน่ารักเกินไปแล้ว

/*/

“ฉันได้ยินเสียงสุนัขป่าตอนกลางคืน เสียงนายหรือเปล่า” จอนลืมตาเมื่อได้ยินเสียงเรียกแผ่วเบา มองคนที่พิงอกเขาอยู่ ดวงตาคมสีเทาหันกลับมาเงยมองเขาเพื่อคาดคั้นเอาคำตอบ…

View original post 39 more words

เกี่ยวกับ jrasmason

สวัสดีทุกคนที่เข้ามาเยี่ยมชมกันนะค่ะ บล็อกนี้จีนจะลงเป็นFictionหรือว่าเป็นAUนะค่ะ คู่หลักก็จะเป็นHiddleswothและคู่อื่นๆอีกตามแต่อารมณ์ค่ะ ฮ่าๆ หวังว่าจะชอบและสนุกกับนิยายที่จีนเขียนนะค่่ะ ขอบคุณค่ะ //จุ๊บๆ
ข้อความนี้ถูกเขียนใน Z All Fiction คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s